Een echte parel

Nog één nachtje slapen en dan ben ik jarig! En ik verklap nu alvast  'my guilty pleasure'......  ik vind het nog steeds heel leuk om cadeautjes te krijgen! Al doe ik tegelijk veel moeite om mijn huis te ontspullen. ........ Oeps: beetje tegenstrijdig.

Ik kreeg, vier dagen voor mijn verjaardag een heel bijzonder en mooi cadeau van mijn zus. Zó bijzonder dat ik het hier laat zien.

Ik kreeg dit doosje: links een blikje zeewater met daarin een kleine schelp en rechts een zilveren hanger aan een zilveren kettinkje.

Heel intrigerend.... zou daar, in die oesterschelp, een parel zitten?
En zit er ook nog een levend weekdier in? Of is 't ie al lang dood?

 

Een echte parel wordt gemaakt door het weekdier in de oesterschelp. Door pijn en moeite heen, wordt de parel gevormd. En dat kan jaren duren. Vandaar dat parels zo duur zijn!

 Het begint met een kleine, scherpe zandkorrel die binnendringt in de schelp. Dit doet het weekdier pijn. Hij krijgt de pijn niet anders weg, dan een zacht, parelmoerachtig laagje om de zandkorrel heen te maken. Maar het blijft in de weg zitten en steeds opnieuw maakt het weekdier een nieuw, glad gepolijst laagje om die stekende, pijnlijke zandkorrel heen.

Tot er een mooie, gladde parel zich heeft gevormd in de schelp bij het weekdiertje.

Dit bijzondere verhaal kende ik wel, maar opeens krijg ik zo'n cadeau in handen. Moet ik de parel gaan zoeken? 

Het is toch zeker een grapje dat er nog een levend weekdier in de schelp zit? 

Dekseltje eraf om te gaan ontdekken..... 

Mijn zus weet van niks......

De schelp zit dicht. Potdicht! 

Iets of iemand   houdt   de   schelp   dicht.....

Ik krijg hem niet open met mijn vingers, ook niet met mijn nagels ertussen. 

Er breekt een randje af...... 

Uiteindelijk..... met wat meer kracht en geweld, krijg ik een opening.

Wat ik dan zie, beneemt me de adem..... er zàt een schelpdier in!

En nu is 't ie kapot! Ik voel me schuldig........

Tegelijkertijd geeft het diertje zijn schat prijs.

Wauw!! 

Een echte parel! Gevormd door het diertje, gedurende een lange, lange tijd van pijn en ongemak.

Wat is 't ie mooi!

Een parel met twee randjes  rondom (het diertje was nog bezig) en mooi lichtroze van kleur 

Deze parel past in het hangertje van de ketting. 

Ik ben er blij mee, maar denk nog wel aan het arme weekdiertje.....

Wat een bijzonder lief, mooi en symbolisch cadeau!

Zonder pijn, geen parel!

Zonder verdriet, geen schoonheid!

En echte schoonheid (een mooi karakter!), zit van binnen!

De les die de parel me leert.....

Ik ga deze bijzondere ketting veel dragen!

Mijn stadskippen!

Kippen houden middenin de stad. Kan dat? Ja, hoor: dat kan!
Ik wilde al eerder een bericht wijden aan mijn kippetjes, want dankzij hen, heb ik een geweldige eiervoorraad. Net voor Pasen bijna 50 stuks (inclusief een gekregen doosje van de winkel)
Mijn zoon zei: "mam, we moeten echt eieren gaan eten. Alle doosjes zitten vol! "   "Geen probleem,  kind, Pasen komt eraan!"
Leuk en lekker: zulke verse eieren! De meeste kippen beginnen  in het voorjaar eieren te leggen. Onze kippen begonnen nèt voor de kerst. En ik gaf ze géén kunstlicht, hoor!

Ondanks dat ik ze de hele winter  niet bijster veel ruimte heb kunnen geven.

Zo zag het hok er vorig jaar nog uit, maar nu staat het op instorten. Het wordt echt een bouwval. En de ruimte is voor zes kippen ècht te klein!

De kuikens zijn errug groot gegroeid........
Ik was niet zo kieskeurig met het kopen van kuikens, nà een mislukte broedperiode van onze eigen kip. Het zijn dus grote legkippen geworden.......

Er is een nieuw hok-in-de-maak, maar dat is deels mislukt. Het wordt  ècht heel speciaal.... maar daar volgt nog meer over....

Gelukkig, net voor Pasen kregen onze kippetjes toch meer ruimte. Een deel van de tuin is voor ze afgezet en een deel van het hok is weg.....

Hier kun je de lijn van de dakrand nog zien, van het deel dat is weggedaan.
Het hoge gedeelte van het hok is gebleven, ze kunnen er zelf in en uit lopen, zowel naar boven als onderin.

Vanaf ons woonkamerraam is er een hek geplaatst, naar het hek aan de voorzijde van de tuin. Dit is schuin geplaatst, waardoor ze ongeveer 12 m2 tuin krijgen.

  

We hebben in totaal zes kippen: vijf hennen en een haan.

Het zijn drie grote kippen (de kuikentjes), één krielkip en een serama haantje en hennetje; formaat halve krielkip.

We houden niet van standaard kippennamen, dus bij ons heten de dames:

Popcorn, Lispeltuut, Dramaqueen, Goudhaantje en Zazu. Onze man heet Pepper.

Helaas, volgens de normen van het biologische keurmerk, zijn het, ook al krijgen ze 12 m2 tuin, nog geen biologische kippen. Ze hebben dan namelijk 4 m2 per kip nodig, oftewel het dubbele..... 

Wil je meer informatie over het houden van kippen in de stad? Denk je erover om zelf kippen aan te schaffen? Dan kan ik het niet beter verwoorden dan hier:  over de biologische stadskip  beschreven staat.  Een heel informatief en inspirerend blog.

Het enige waar ik anders over denk, is dat je wèl een haan kunt houden in de stad.

Ik was een aantal jaar geleden bij een kinderboerderij en dat werd een bijzondere ervaring! Toen ik in de grote stal liep, met metalen dak, wandelde er een haan rond, die tot aan mijn knieën kwam: gróót beest! Op een gegeven moment begon hij te kraaien en werkelijk: horen en zien verging!  Het was een machtig geluid en dat werd nog weerkaatst door het metalen dak.

Nù, zo'n haan moet je natuurlijk niet in je (stads)tuin houden.

Maar als je, zoals wij, kiest voor een Serama haantje,  is het een heel ander verhaal.

Deze maakt zelfs minder geluid dan de kippen, zo bescheiden is zijn klankkast. En de dames kip vinden het wel fijn: een man die voor ze zorgt, ze beschermt en de lekkere hapjes voor ze opzoekt. En een haan bij de kippen zorgt voor minder ruzie bij de dames, de pikorde ligt vast. Er wordt voor ze gezorgd!

Het woord 'hanig' of 'haantjesgedrag'  herken ik niet bij ons haantje. Hij is vooral heel lief voor zijn vrouwtjes. En vindt hij een lekker hapje: dan eet hij het niet zelf op, maar geeft het aan zijn lievelingsvrouwtje. Zelf eet hij als laatste.

En natuurlijk krijgen we bevruchte eieren. Vorig jaar is het niet gelukt om zelf kuikentjes te krijgen, hoewel één kip echt haar best deed met broeden. Maar het moet mogelijk zijn! Wie weet, volgend jaar weer eens proberen. Nu zit het binnenhok en de loopruimte in de tuin even (over)vol!

Twaalf vierkante meter: dat is toch aardig scharrelen. Hoewel kippen eigenlijk de hele dag door moeten  kunnen eten. Gewoon kleine beetjes, lekker scharrelen en rommelen, af en toe een uitdaging krijgen..... We doen ons best voor ze.

  

Hier zijn ze nog verbaasd en tevreden, maar een dag later willen ze nog meer de ruimte....

Ze vliegen gewoon over het hek heen! 

Gaas wordt vastgezet met tie-rips en het hekje in het midden geeft toegang om de eieren te rapen, water te geven en het binnenhok te inspecteren. Eén van de kinderen heeft als taak om voor de kippen te zorgen. Een hele verantwoording, die ik soms overneem en natuurlijk in de gaten houd. Maar wel belangrijk om op deze manier verantwoordelijkheid te leren dragen!

  

Het hek is gemaakt van gaas wat we vonden op de tuin en bij het grof vuil. De palen zijn stukken, die over zijn van de poort.

De randjes gaas bovenop het hek zijn bedoeld om de kippen geen 'landingsplek' te geven, als ze erover heen willen vliegen. Want dat is ook niet de bedoeling!! 

Ze probeerden het natuurlijk op dag twee al uit, maar nu wordt het ze moeilijker gemaakt.

Hier zitten ze al lekker op stok!

De voerbak hangt binnen, zodat er geen regen in kan komen.

De waterbak die eerst altijd werd omgegooid, is nu een oude pan. Gaatjes erin, kettinkjes van een hanging basket erdoor en hun waterbak hangt. Met regen krijgen ze alleen maar meer..... 

Nog een natuurlijke zitstok in de tuin

Wat wil een kip nog meer.....

En wij?

We  krijgen elke dag lekker eieren!

Als het goed is van tevreden scharrelkippen.....