startpagina; recepten; kinderen; verzorging;

dinsdag 28 maart 2017

Pastasalade met spinazie

Oh, heerlijk! Vandaag was het de dag van de eerste verse spinazie uit de tuin. Begin januari gezaaid - onder glas weliswaar - en nu groot genoeg om te eten. Natuurlijk ga ik deze eerste, verse jonge blaadjes niet koken. Die wil ik voluit proeven! Spinazie kun je prima rauw eten. En ik heb nog niet zóveel spinazie:  zo'n 150 gram, denk ik...... geen maaltijd voor zes personen dus.
Maar het is deze week heerlijk zomers weer en vandaag wilde ik, met een zomerse pastasalade, lekker buiten eten.

En in een salade past van alles.
Mijn recept viel erg in de smaak. Zeg nu zelf: iedereen krijgt op een gegeven moment zin in die zomerse smaken, toch?!
Voor een zonnige lenteweek: hier het recept!

Pastasalade met spinazie

Ingrediënten:
  • 500 g volkoren fusilli pasta
  • 2 olijfolie
  • 2 rode biologische paprika's
  • 175 g biologische kerstomaatjes
  • 1 kleine rode ui of 1 sjalotje
  • 125 g verse spinazie
  • 3 el pijnboompitten
  • 200 g belegen kaas of geitenkaas


                   voor de dressing
  • 4 el olijfolie
  • 1 el citroensap
  • 1 el balsamicoazijn
  • 1 tl mosterd
  • 1 tl honing
  • 2 el mayonaise
  • 1 teentje knoflook
  • 1 el verse oregano
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
Hoe maak ik het klaar:
Kook de pasta beetgaar in ruim water met wat zeezout en één eetlepel olie volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af en spoel af met koud water. Laat goed afkoelen en roer er nog een lepel olijfolie door. Maak de dressing. Doe de olie, citroensap en azijn in een schaaltje. Roer hier de mosterd, honing en mayonaise door. Pel de knoflook en pers deze erboven uit. Was de verse oregano, snijd ze fijn en voeg toe aan de dressing. Breng op smaak met versgemalen zeezout en peper. Zet de dressing apart.
Ga verder met de ingrediënten voor de salade. Halveer de kerstomaatjes. Snijd de paprika's in blokjes. Pel en snipper de ui. Doe alles in een grote schaal en voeg de afgekoelde pasta toe. Rooster in een droge koekenpan de pijnboompitjes en zet ze apart. Snijd de kaas in blokjes. In plaats van belegen kaas kun je ook prima geitenkaas of feta gebruiken. Heerlijke variaties waar ik dol op ben, maar helaas ben ik hier  in huis de enige. Dus ik houd me (ook deze keer) in.
Neem de spinazie, was ze en snijd ze eventueel wat fijner.
Bof je niet zoals mij en heb je geen verse spinazie uit eigen tuin, kies dan voor een zak babyspinazie met heerlijk zachte, fijne blaadjes.
Doe alles in een mooie, grote saladeschaal, behalve de pijnboompitten.
Schep de dressing er voorzichtig doorheen.

Garneer met de geroosterde pijnboompitten
.......... en serveer!

By the way: de dressing bij deze salade is echt mijn favoriet! Je kunt in het saladeseizoen hier een flinke voorraad van maken, bewaren in de koelkast en hem gebruiken in allerlei salades.

Geniet!
Van de lente in de lucht en van deze heerlijke pastasalade!

Heb je wat over? Heerlijk als lunchsalade, the day after.......

zondag 26 maart 2017

Tijd in mijn keuken (11)

Ik heb de kriebels! En die kriebels beperken zich niet tot mijn keuken, maar strekken zich vooral uit tot mijn  moestuinprojecten. Dat betekent dat dit even de laatste blog is in de serie 'tijd in mijn keuken'  want er gebeurt veel te veel leuks buiten die keuken. Nu is het weer tijd voor tuinblogs en vooral lekker buiten in de tuin aan het werk zijn. Hier voorlopig mijn laatste winterse weekmenu......

Mijn Weekmenu:
Op zondag aten we: winteroogst-groentesoep, broodje zuurkool, gepeperde spaghetti. Van alles wat en voor iedereen wat wils
Maandag: Nasi zonder pakjes en zakjes, klik hier voor het recept. Met verse selderij uit de tuin. Met pindasaus, ei en zoetzure courgette
Dinsdag: wortellasagne,  een geweldige verrassing voor de kinderen! Zie hier
Op woensdag kwam een gast die geen kaas eet. We aten geroerbakte rode kool met katjang pedis, geserveerd op een bedje gekruide zilvervliesrijst. Het recept vind je hier
Donderdag aten we boerenkool couscous, de allerlaatste uit de vriezer.
Nu weer 9 maanden wachten voor de volgende verse oogst.
De biologische zoete aardappelen waren in de reclame en op vrijdag at ik dus zoete aardappels met kikkererwten en rucola. De rucola oogstte ik zo vanuit de kas, in de pan. Kraakvers!
Op zaterdagmiddag stond al maanden een  high tea gepland, waar ik met mijn lief van smulde. En hoewel ik lang niet alle taartjes en gebakjes die er waren, proefde, kon je me bijna naar huis rollen. Gevoelsmatig in ieder geval..... zin om te koken had ik hierdoor echt niet. Dus kregen de kinderen ook wat ongezonds: frietjes. Alleen de mayonaise maakte ik nog gauw even zelf ;)


Je ziet in mijn weekmenu een verscheidenheid aan gekleurde groentes. Wist je dat het heel goed is om meerdere kleuren groenten en fruit te eten? Elke kleur groente bevat weer andere vitaminen en specifieke, gezonde stoffen.
  • Anthocyanen zorgen voor rode en paarse tinten en geeft aan rodekool zijn specifieke paarsrode kleur.
  • Het bekende bètacaroteen komt veel voor in wortels en ons lichaam zet dit om in vitamine A: goed voor je ogen! Caroteen is genoemd naar het franse 'carotte', wat wortel betekent. Dit is het plantaardige pigment wat wortels hun oranje kleur geeft.
  • Bij groene groentes geeft het pigment chlorofyl, oftewel bladgroen de kleur aan bijvoorbeeld boerenkool, rucola, sla en broccoli.
In Amerika zeggen ze "five a day, the color way",  oftewel gebruik dagelijks vijf kleuren fruit en groenten. Zit hier een uitdaging voor je?!

Mijn keukenDIY's:
Ik maakte weer een voorraadje bouillonpoeder, maar wat ik een volgende keer zeker eens ga proberen is Suppengewürz, oftewel bouillonpasta maken. Is eigenlijk wat ik al doe, maar dan zonder te drogen. En met de juiste hoeveelheid zout om het te kunnen conserveren. Het recept komt uit Duitsland....
Van rimpelige wat droge appeltjes maakte ik nog een tray vol appel-kaneelchips. Want helaas was deze lekkere snack, hoewel lang houdbaar, snel verdwenen. Mjamm
Ik snoeide en oogstte heel veel laurierblaadjes. Deze blaadjes drogen bijna vanzelf, daar zet ik geen droogoven voor aan. Gewoon in het zonnetje op een dienblad in de vensterbank. Ik heb nu echt voor een levenlang genoeg laurierblaadjes.
Herman staat nog steeds op m'n  aanrecht. Ik heb er nog niet veel uitgedeeld, maar bakte lekker weer een exemplaar deze week!
Mayonaise werd even weinig gegeten. Hoewel mijn zelfgemaakte mayonaise wel 3 weken houdbaar is, maakte ik het deze keer niet op voorraad, maar pas net voordat ik het nodig had.
Toen ik kikkererwten kookte voor het recept met zoete aardappelen en rucola, kookte ik expres wat te veel.

Van de overgebleven hoeveelheid maakte ik houmous. Een heerlijk smeuiige pasta voor op toast of een broodje. Lekker met zwarte olijven.


Sinds ik ergens las dat je extra kalk kunt halen uit de schalen van kippeneieren, ben ik die aan het sparen. Netjes schoongespoeld staan ze te drogen in een potje. Kalktabletten, maar dan zonder tablet. Ik ben dan wel niet boven de 50, maar ook geen twintig meer. Een theelepeltje poeder af en toe door het eten, goed gedoseerd, zal vast geen kwaad kunnen voor iemand die bijna geen zuivel gebruikt.
Terwijl ik een stuk tuin onkruidvrij maakte, kwam ik veel brandnetels tegen. De mooiste toppen haalde ik eruit, nam ze mee naar m'n keuken en droogde ze in mijn droogkastje. Lekker vers gedroogde brandnetelthee, want mijn voorraad thee was net op. Het werd tijd!

Mijn keukenblunder:
Er staan inmiddels zoveel potjes en bakjes op mijn aanrecht, dat het niet alleen wat rommelig staat, maar ook dat ik wel eens vergeet (of gewoon niet wil) om al die potjes aandacht te geven. Herman moet drie keer per dag geroerd, m'n potje zuurdesem voor brood idem, m'n eierschalen moeten drogen, m'n bessenlikeur moet trekken en dan had ik ook nog alfalfa in een zaaibakje staan.
Die was ik dus vergeten.


En dat gebeurt niet ongestraft.
Wat stinkt het, als dit op deze manier verdroogt en vergaat.
En ik liep natuurlijk mijn verse alfalfa mis......

Vanaf nu ga ik de plantjes maar naar mijn tuin verplaatsen.
Daar kan het altijd nog gaan regenen ;)

Toch?!

vrijdag 24 maart 2017

Broodje zuurkool

Nee, wacht! Niet gelijk doorklikken of verder scrollen omdat het al lente is of dat je zuurkool maar zo-zo vindt........ Dit broodje zuurkool is zó lekker! Zuurkool zoals je het nog nooit hebt geproefd, zuurkool met een onbeschaamde zomerflirt.
I love it!!


Al is het officieel lente, dit broodje móet ik nog even delen. Sinds ik dit recept ontdekte, heb ik al ruim een kilo zuurkool (in korte tijd!) gegeten en het blijft heerlijk!

Ik was geen superfan van zuurkool (mijn kinderen al helemaal niet!) maar zó eet ik er gerust nog een kilo van! Wist je trouwens dat zuurkool heel gezond is? Het bevat veel vitamine C en door de melkzuurbacteriën wordt de darmflora gezond(er). Overige vitaminen en mineralen uit je voeding worden hierdoor beter opgenomen......
Word je nieuwsgierig? Hier komt 'ie:

Broodje zuurkool

            genoeg voor 6 broodjes

Ingrediënten:
  • 250 g biologische zuurkool
  • 1 kleine rode ui
  • 1 el olijfolie
  • 25 g rauwe amandelen
  • 5 zongedroogde tomaatjes  (mjam, mijn favoriete ingrediënt!)
  • 1/2 el gerookte paprikapoeder
  • biologische (afbak)pistoletjes

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor om een heerlijk knapperig, vers pistoletje af te bakken. Bak volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Snipper de rode ui. Verhit de olijfolie in een kleine hapjespan en fruit de ui. Snijd de ongeroosterde en ongezouten amandelen in vieren. Snijd de zongedroogde tomaatjes in reepjes. Laat de zuurkool uitlekken en spoel eventueel af met water.
Voeg de amandelen toe aan de gefruite ui, vervolgens de tomaatjes en de zuurkool. Roer op middelhoog vuur even goed door. Voeg dan het gerookte paprikapoeder toe. Dit geeft een heerlijke smokey bbq smaak aan je gerecht. Het is te koop bij de AH.

Laat op laag vuur nog even goed doorwarmen. Voeg eventueel een scheutje water toe.

Snijd de pistoletjes open en schep er twee flinke lepels zuurkool op.
Een heerlijk vegan broodje zuurkool!


Mjummie!

Eet smakelijk!

Heb je zuurkool over? Dat kun je prima in de koelkast bewaren. Warm het gewoon weer op, als je het nodig hebt. Je kunt het ook in een wrap rollen of een pizza mee beleggen. Varieer gerust!





Ik serveer er soms een vegetarisch worstje bij, niet meer vegan dan, maar wel lekker!

Het oorspronkelijke recept komt van het leuke blog ikbenirisniet. Ik heb het wat aangepast.

Voor volgend jaar komt er in ieder geval op mijn to-do-list: zelf zuurkool maken! Dit schijnt helemaal niet zo moeilijk te zijn en lijkt me een leuke uitdaging. 
Ik zaai alvast kool voor ;)
En wat ik vervolgens met die zuurkool ga doen, mag je raden......



dinsdag 21 maart 2017

Beloning voor gedrag!

Jippie! Dit is alweer mijn 300-ste blog!
En hoewel dit voornamelijk een food- en moestuinblog is, blijft het belangrijkste in mijn leven dan onbeschreven.
Bij deze mijlpaal een klein feestje en daarbij geef ik jullie een kijkje in mijn gezin!

Opvoeden, onderwijzen en begeleiden van kinderen van alle leeftijden, gezond en bijzonder, daar heb ik voor geleerd en dat komt me als gezinsmanager goed van pas. Maar toch loop ik dagelijks tegen dingen aan die anders kunnen, die beter kunnen!
Speciale blog vandaag!

Het is een simpel gegeven: goed gedrag moet je belonen, belonen, belonen, belonen, belonen, belonen èn belonen (inderdaad: zeven keer!) en ongewenst gedrag krijgt geen beloning (een negatieve consequentie!).
Belonen kan op vele manieren: een compliment, schouderklopje, een knuffel, een aai, liefdevol in iemands ogen kijken, een cadeautje, een privilege, iets lekkers......
Straffen kan ook op vele manieren, maar belangrijk is om passend, gedoseerd en evenwichtig te straffen. En evenwicht voor een kind betekent: tegenover zeven complimenten één bestraffing. Dan blijft het gevoel van eigenwaarde en het zich geliefd en veilig voelen van een kind, in evenwicht. 

In de praktijk is dit heus wel eens moeilijk en soms lukt het me niet om zelfs tot 7 te tellen.... maarrrr het is wel de reden dat we drie of vier jaar geleden zijn gestart met een bonuspunten systeem.  Sorry voor de grootgrutter met zijn bonuspunten, voor onze kinderen staat het synoniem voor goed en  gewenst gedrag, voor mij een afkorting voor 'beloningspunt'.

Grappig toeval wil dat we afgelopen zomer op de camping een gezin ontmoetten, die ook met een systeem van bonuspunten werkt. We zijn daarin niet uniek; iedere opvoeder, elke ouder loopt in de opvoeding tegen dezelfde uitdagingen aan.
De bonuspunten zijn een succes, want de kinderen willen ze graag ontvangen. Ze mogen ze namelijk weer  inleveren voor privileges. 1 punt is bijvoorbeeld 5 minuten langer opblijven of een snoepje. Laat staan als je ze hebt opgespaard en er 12 inlevert. In vakanties mogen punten gebundeld worden en gaan we met elkaar bijvoorbeeld uit eten of naar een (overdekte) speeltuin of een zwembad......
Het grappige is: negatieve punten bestaan niet. Dus je doet goed je best: punt!! Je doet niet goed je best: geen punt!!
Maar na zoveel jaar werd het tijd voor wat nieuws. Niet voor elke willekeurige goede actie krijgen de kinderen een punt, maar op de moeilijke momenten van de dag, ga ik dit beloningssysteem heel bewust inzetten. 
Een psycholoog geeft adviezen, aan mij de uitvoering!

Met een kind met adhd en autisme, is het nog belangrijker duidelijke regels, grenzen en structuur te bieden.  Daarnaast hebben al onze kinderen het temperament, de creativiteit  en de energie van hun moeder, dus...... het is soms een kruitvat waarin maar één vonkje hoeft te landen en....woehjssss....
De boel ontploft bijna. Om deze situaties te voorkomen of in te dammen en zeker om een ontploffende ouder te vermijden, moet er paal en perk worden gesteld aan bepaald negatief gedrag.
Kinderen bewust maken van hun gedrag en de gevolgen daarvan, is een eerste belangrijke  stap. Want ja...... als je niet weet dat een prullenbak bedoeld is om lege verpakkingen en restanten knutselmateriaal in te doen, laat je alles gewoon liggen of gooi je het op de grond. En als je niet weet dat je iemand kwetst of onzeker maakt, als je zegt dat diegene uit z'n mond stinkt (ik noem maar wat), dan zeg je dat een volgende keer weer. In plaats van dat je een tip geeft of iemand helpt.

Zo zijn er legio voorbeelden van sociaal gewenst gedrag en gedrag wat daar niet bij hoort.
Als je met zes personen in één huis woont, waarbij je behoorlijk op elkaars lip kunt zitten, gaat er geheid wel eens iets irriteren of broeien. Kan gebeuren! Moet er soms uit! Maar als dit elke dag op vaste momenten gebeurt, is dit niet meer zo prettig met elkaar samenleven. 
Dus vandaar......... een nieuw systeem!!
Een beetje een  noodzakelijk kwaad!
Maar dat geeft  niet. Sommige verbeteringen komen voort uit pijn en ongemak. Ik denk even aan hoe een oester een parel vormt.....

En ik ga ervan uit dat iedereen elke dag iets kan bijleren en dat je elke dag opnieuw mag beginnen, na iets wat fout is gegaan!!
Maar goed..... Hoe pakte ik dit praktisch aan en wat zou jij ermee kunnen?
Ik laat het je zien en leg het uit.
Dit zijn mijn deuren in de keuken. Gezellig vol met kindertekeningen, knutselwerkjes en van alles en nog wat. Bovenaan op een krijtlabeltje, werden de bonuspunten bijgehouden.
Alsof het niet zo belangrijk is........
Nee hoor!
Hier komt mijn kastdeur-metamorfose!
Ik vond ergens een half blik krijtbordverf.
Dit is goedkoop te verkrijgen bij bijvoorbeeld de Action.

Ik maakte met tape een groot vlak op de deur, om genoeg ruimte te hebben.
Ruimte voor de dagen van de week, voor de namen van mijn kinderen en voor de regels.

Met een kleine roller ging ik dwars over gaatjes heen.....
En toen had ik nog een heel klein beetje verf over.

Opgeruimd staat netjes.......
Ik kon er nog net een woord van maken!
En 'liefde' is toch de basis waarop we in een gezin samen willen leven??!!
Love, met brede, zwarte letters!


Vier letters en vier hartjes voor vier kinderen!


De eerlijkheid gebied me om toe te geven dat ik niet gelijk het juiste schema had.
Eigenlijk wilde ik met ingang van 2017 dit systeem laten ingaan, maar het had wat meer tijd nodig. Zo struggled ik met de punten en de beloning.
Fijn om dan ruggenspraak te kunnen houden met iemand.
Iemand die ervaring heeft en wijs advies geeft.

Uiteindelijk kwam ik niet op een aantal regels, maar op een aantal momenten van de dag uit, dat het hier in huis heel onrustig kan zijn.
En dat er dingen gebeuren die mij veel energie kosten.

Deze momenten zijn in mijn gezin:
1. bij het ontbijt en vertrek ('s morgens tussen 6.30 - 8.30 uur)
2. bij het thuiskomen, opruimen en beginnen met huiswerk of lief gaan spelen ('s middags uit school)
3. bij het avondeten (rond 18.00 uur)
4. bij het naar bed gaan (tussen 19.00 - 20.30 uur)
5. opruimen (de hele dag door)

Dit klinkt nog wat vaag, maar geloof me, ik heb al heel vaak gezegd, welk gedrag ik graag aan tafel wil zien en wat onacceptabel gedrag is.
En ik heb al heel, heel vaak gewezen waar de prullenbak staat en opgenoemd wat daar in moet.

Zou het met een beloning eraan gekoppeld, nu wel gaan lukken?

Per kind, de jongste is vijf, de oudste is dertien, worden er regels opgesteld. Of een schemaatje, hoe en in welke volgorde ze iets moeten doen.
Alles om rust, regelmaat en reinheid te verkrijgen. Want ja, die drie R's zijn weer helemaal terug van weggeweest!


En wat is nu de beloning?
Die vond ik moeilijk te bedenken, maar van klein tot groot is er één erg sterke motivator!
Of ik het nu leuk vind of niet, of het nu 'pedagogisch verantwoord' is of niet: schermpjestijd, oftewel lekker op de computer of de smart Phone spelletjes doen, filmpjes kijken of liedjes luisteren...... Dát is het helemaal!

Nu ben ik ook werkelijk heel streng in het bewaken van de grenzen van wanneer de kinderen op hun telefoon mogen.
De kinderen mogen alleen 's middags en nooit na het avondeten (ivm blauw licht en niet kunnen inslapen)
Voor de jongste twee zijn er twee vaste dagen dat ze een half uur op de smart Phone mogen (een verouderd exemplaar van mij en van hun broer, zonder SIM kaart).
De oudsten mogen elke dag, nádat hun huiswerk gedaan is.
En dan is het nog op 'lange dagen' maximaal een half uur, op 'korte dagen' maximaal een uur.
Daarnaast zijn er twee 'schermloze' dagen in de week: donderdag en zondag!
Met de bedoeling dat de creativiteit en fantasie van de kinderen geprikkeld wordt en ze ook af en toe nog iets anders gaan doen.

Een uitgebreid verhaal, maar omdat ik zó streng ben in het bewaken van de grenzen hiervan,  is het ook mogelijk ze hiermee te belonen.
En dat wordt de motivator van het hele puntensysteem.

De kinderen kunnen dus elke dag (behalve in het weekend) vijf punten verdienen!
Zo ziet het bord er nu meestal uit.
Op zaterdagavond worden alle punten opgeteld, vermenigvuldigd met drie en dan mogen ze......
zomaar op de schermloze zondag, op hun schermpje.
Lekker chillen, plus een klein bakje chips erbij.
Is dat een beloning of niet?

En waar is die LOVE  goed voor?
Als extra beloning of  compliment, als ze iets liefs voor elkaar hebben gedaan of spontaan heel goed hebben geholpen, dan mag de eerste letter van hun naam op de LOVE.

Gelijk zijn er kinderen die elke avond de tafel willen dekken, om maar extra lief te zijn.

Staat je letter twee keer op de 'Love'  dan krijg je een 'sweety': een snoepje, òf een extra koekje......

De kinderen moesten er even aan wennen, maar nu we het alweer zo'n twee maanden op deze manier doen, vinden ze het steeds leuker worden.
En moet mijn kleutertje op woensdagmiddag na een half uur al stoppen met een filmpje, dan moedig ik haar aan om goed haar best te doen en punten te verdienen. Want dan mag ze zondagmiddag extra lang op de telefoon.
En werkelijk, ze krijgen het door!
Het werkt!!

Na een paar weken heb ik nog een extra beloning toegevoegd.
Heb je op één dag heel goed je best gedaan en vijf punten gehaald, dan krijg je een sterretje bij die dag.
Dat sterretje is gewoon vijf minuten extra beloning waard.
Nou, de punten worden niet alleen geteld en stiekem met elkaar vergeleken, maar die sterretjes tellen nog meer!

De regels zijn veel duidelijker!
Er is werkelijk meer rust in huis.
Tanden worden 's morgens en 's avonds goed gepoetst, zonder dat ik het drie keer moet zeggen.
Over schoenen struikel ik nooit meer en jassen hangen aan de kapstok.
Voordat het bedtijd is, gaan ze al naar boven toe (oh, heerlijk!)
Met het avondeten is het niet altijd even rustig, maar niemand gaat luidkeels liedjes zingen in plaats van een hap in de mond te steken.

Het blijven kinderen.
Temperamentvolle, energieke, creatieve, bijzondere, unieke kinderen!
Ze hoeven geen perfecte mensen te worden, geen robots.
Alleen in huis af en toe wat rustiger..........

En heerlijke werkelijkheid: dit puntensysteem werkt fantastisch!
En alles wat ze vandaag leren, kunnen ze meenemen voor later:)

zondag 19 maart 2017

Tijd in mijn keuken (10)

Ik loop een beetje achter met mijn keukenserie, want het gaat bij mij altijd een beetje kriebelen van teveel structuur. Tegelijk heb ik wel een heleboel leuks en inspirerends te delen, dus maak ik er weer een mooi blog van.

De voorjaarsvakantie ligt al weer even achter ons. Die week heb ik zo weinig gedaan, dat ik die oversla. Ik begin gewoon met de laatste dag en dat is altijd een klein feestje bij ons thuis. Gewoon om de vakantie af te sluiten en niet in de laatste plaats dat alles weer 'gewoon' wordt en ik overdag weer wat rust krijg.
Dat uit zich alvast in mijn lunches. Heerlijk om mezelf te verwennen met een salade of een broodje speciaal.

Mijn weekmenu:

Lunchgerechten:
Zondag: vers afgebakken pistolet met warme zuurkool  Mjammie! Ik heb een recept gevonden wat zó lekker is, dat ik dit broodje wel wil blijven eten!!
Maandag: ik kreeg geen hap door mijn keel, dus maakte ik voor mezelf een lekkere amandeldadelshake. Heerlijk voedzaam, lekker koud op een warme dag.

Het recept is eenvoudig. Meet 3,5 dl water af. Voeg daar 75 g rauwe amandelen aan toe.
Mix tot een wit-romig drankje. Voeg eventueel naar smaak een scheutje ahornsiroop toe.
Voeg vervolgens 6 ontpitte dadels toe en mix door. En als laatste doe je er twee, in schijfjes gesneden, bevroren bananen bij. Ik gebruik een staafmixer om dit tot een romig drankje te mixen. Genoeg voor twee glazen lekkere shake, goed voor één lunch.
Dinsdag: pitabroodje met falafel balletjes. Heerlijk met geraspte wortel, schijfjes komkommer, pittige knoflooksaus, zoetzure courgette en ingemaakte groene tomaatjes. Ik heb gewoon een voorraadje falafelballetjes in de vriezer liggen. Ik ontdooi er vier of vijf. Bak een pitabroodje in een hapjespan (kan ook in een broodrooster, maar die heb ik weg geminimaliseerd ;) ) en maak er vervolgens een feestje van op mijn bord!
Woensdag: groentetosti. Klik hier om de 7 (!) goede redenen (plus recept) te vinden om af en toe een groentetosti te eten!
Donderdag: couscoussalade met komkommer; dit blijft een super lekkere mjummie-salade. Met een biologische komkommer van de Aldi
Vrijdag: versgebakken zuurdesembrood. Ja, ja, ik moest er aan geloven en heb zelf brood gebakken. Lees verder.....
Zaterdag: geitenkaassalade met rucola en noten


Met heerlijk, verse blaadjes rucola uit de kas.

Avondmaaltijden:
Zondag: Als afsluiting van de vakantie gingen we gourmetten: een feestje aan tafel. En wie denkt dat je met gourmetten niet zonder vlees kan, moet ik teleurstellen. Vegetarisch gourmetten kan prima en is reuze gezellig.



Weet je bijvoorbeeld op hoeveel manieren je een eitje in een gourmetpannetje kunt klaarmaken? En wat te denken van gebakken aardappeltjes? In elke supermarkt heb je tegenwoordig vegetarische burgers en worstjes. Snijd deze kleiner en je hebt fantastische hapjes voor in je pannetje. En natuurlijk maak je er zelf wat feestsausjes bij!
Maandag: rijst met roerbakgroentes, quornblokjes en (shame on me) kant en klare satehsaus
Dinsdag: Zuurkoolovenschotel met kerrie en stoofpeertjes uit de oven; 
Mijn groentes mogen dan bijna op zijn, maar in de kelder heb ik nog heel wat potten stoofperen staan.

Waarom niet eens te combineren met zuurkool? En o,  wat was dit een super lekker recept! De kids waren het deze keer hartgrondig met me oneens, maar dat liet mij niet minder genieten!
Woensdag:  Tegenwoordig is het op woensdag spaghetti-dag. De dag dat mijn lief voor een cursus elders eet. En je raadt het al, spaghetti eet hij liever niet, maar de kinderen en ik eten het graag. Deze keer maakte ik de spaghetti klaar met de laatste verse snijbiet uit de tuin, met stiekem wat blaadjes bloedzuring erdoorheen. Erbij een goede tomatensaus en wat paddenstoelen. Het recept kun je hier vinden.
Donderdag: in mijn bewaaremmer zand, dacht ik nog een oneindige voorraad aardperen te hebben, maar de laatste viste ik er deze week uit, voor de laatste aardperenrisotto. Nu weer zo'n 8 à 9 maanden wachten op de volgende oogst.......
Vrijdag: de laatste boerenkool oogstte ik vandaag en at hem lekker snel met couscous. Een echte aanrader, dit recept
Zaterdag: in mijn moestuinblog heb je kunnen lezen dat mijn tuin gefreesd werd. Dit betekent dat alles eruit moest! Alles! Maar wat nog enigszins eetbaar was, verzamelde ik in een bakje, voordat het op de composthoop ging. En hiervan maakte ik een winter-oogstsoep.


Lekker hoor! Soep met blaadjes palmkool, een mini-preitje, spruitjes......  Ik bakte knoflookcroutons en serveerde die erbij!
Voor de grote trek maakte ik nog een hapjesbuffet klaar. Naast de soep mocht iedereen wat kiezen. Sommigen noemen dit misschien kliekjesdag of restantendag, maar een buffet klinkt leuker, toch?!  We aten onze buikjes vol!


Mijn keuken DIY's:
Aan het begin van de week, moest ik een grote hoeveelheid appel-kaneelchips klaar hebben! Het was namelijk voor de traktatie van mijn nu 5-jarige dochter! Hoera! Ze trakteerde in een klas vol allergieën en diëten deze ideale, gezonde, lekkere traktatie.


Ik schilde, boorde en droogde heel wat appeltjes, tot ik er ruimschoots genoeg had. Missie geslaagd!

Tijdens het schilproces besloot ik om tegelijk weer een pot appelazijn te maken.
In een ruime pot doe ik de schone appelschillen en klokhuizen. Vervolgens doe ik er water bij zodat de appels onderstaan. Ik leg een schoteltje er bovenop, zodat de appels niet gaan drijven  en dan maar wachten.
Deze pot stond zo'n twee weken op mijn aanrecht. Ondertussen zorgen de suikers in de appels ervoor dat het gaat gisten. Die gist komt in aanraking met zuurstof, doordat de pot niet is afgesloten en wordt zuur. En zo ontstaat appelazijn. Dus eigenlijk maak ik het niet, ik creëer alleen maar de juiste  omstandigheden.
Wil je er meer over lezen en ook over de toepassingen van appelazijn? Klik dan hier!



Ik had opeens zin om likeur te maken en herinnerde me mijn grote hoeveelheid ingevroren zwarte bessen. Hoewel ik nergens vond staan, of je ook likeur van bevroren bessen kunt maken, probeer ik het gewoon. Waarom ook niet?


Over de smaak kan ik nog niets zeggen, want likeur moet trekken. Zo'n drie maanden zelfs, maar het is het wachten vast  waard.

Ik droogde een kleine hoeveelheid oesterzwammen wat bij mijn voorraad gedroogde champignons opgeslagen wordt.

En....... ik bakte voor het eerst zuurdesembrood! Natuurlijk moest ik dit gaan proberen, nu ik al een tijdje een zuurdesemstarter op mijn aanrecht heb staan. Maar eerlijk gezegd zag ik er ook tegen op. Brood bakken is best een ingewikkeld proces. Bovendien rijst bij mij geen enkel deeg, hoe en waar ik het ook neerzet. En als laatste bezwaar kan ik toevoegen dat ik zelf niet zoveel brood eet. Maar voor een vrijdagmiddag besloot ik het gewoon te doen.
We eten dan met z'n vieren thuis (alleen de jongens zitten nog op school). Vers is brood het allerlekkerst, dus ik was al vroeg in de morgen aan het afwegen, meten en kneden.
En hoewel ik tussendoor gerust andere dingen kon doen, hield het brood me goed bezig.
H e t  r e e s  t o t a a l  n i e t!  Maar het recept, gekregen van een moeder uit de klas van mijn dochter, is gebaseerd op veel ervaring en klopt pre-cies! Na de derde rijs tijd, stook ik de oven flink op (klinkt lekker ambachtelijk in dit verband, maar ik zette de elektrische oven dus gewoon op 225 graden). De nog geen centimeter gerezen broden, schuif ik erin. Over de gloeiend hete bodem giet ik een kopje water en vervolgens begint het bakken.

Af en toe kijk ik even door het ruitje en ik kan het niet laten om steeds enthousiaster te worden. Wow! Het brood rijst, het wordt groter en mooier....... De bovenkant had ik ingesneden, zie je?


Toen het bakken klaar was, was dit het resultaat: twee mooie broodjes!!
En het róók lekker!
Van de weeromstuit at ik veel te veel boterhammetjes, wat me energie gaf voor de hele middag.
En mijn kinderen mochten warme boter en wat suiker erop. Daar kan geen gebakje tegenop!

Het zijn geen hoge boterhammen, maar zo vers zijn ze wel machtig.
Er is één maar........ iedereen vond dit zo lekker en goed gelukt, dat ik dit nu echt vaker moet gaan bakken. Bovendien heb ik nog meer zuurdesemstarter staan.......
Ja, soms sluipen gewoontes en tradities er op deze manier gewoon in.
Het is gelukkig een succeservaring. Super dat me dit gelukt is! Het is wat werk, maar als je het inplant, valt het ook wel weer mee.


Mijn keukenblunder:
Voor de likeur die ik ging maken, had ik verse bessenblaadjes nodig. Laat ik die nu net hebben groeien aan mijn voorjaarstakken die ik op vaas heb staan. Nou ja, dat is niet helemaal toevallig natuurlijk!
De grootste bessen blaadjes, klaargelegd op het aanrecht voor de likeur, zag ik echter even later opeens drijven in een kopje heet water! Had mijn dochter er thee van gezet......

Ha ha.... misschien zag ze het voor munt aan, ofzo.
Eigenlijk is het nog niet zo heel gek. De bladeren van de zwarte bessenstruik zijn namelijk heel gezond en prima als thee te drinken. Het verlicht kwalen zoals vermoeidheid. darmkwalen, reuma......
Eh......wacht even.....
Vermoeidheid gaat weg? Oh, daarom kon ze die avond niet slapen. Nou heb ik 'm!


Heb jij ook wel eens een keukenblunder?
Deel 'm eens hier..........

woensdag 15 maart 2017

Mijn moestuin (maart 1)

Laten we eerlijk zijn, het leek wel of het nooit meer droog werd, zó begin maart. Ik kan me niet voorstellen dat ik over een tijdje water zal moeten geven in de tuin.......  Maar gelukkig, na deze regenperiode, komt er nu een explosie aan voorjaarsboden. Wat heerlijk om buiten te zijn en dít te zien en beleven:
  • de was die buiten aan de lijn droogt
  • de eerste verse muntthee uit de tuin, de munt komt elk jaar vanzelf weer op :)
  • m'n kippen die na een korte rusttijd weer fijn drie eieren per dag leggen
  • de vogels die met strootjes en takjes heen en weer vliegen
  • het eerste lieveheersbeestje, koesteren doen we haar.....
  • de cavia's die weer op het gras kunnen staan voor een verse hap
  • de Turkse tortelduifjes die opnieuw op het veel te smalle richeltje van mijn vleermuizenkast,  een nestje proberen te fabriceren  (voor de vleermuizen is het niet erg, want sinds dat kastje daar hangt, heb ik geen vleermuis meer gezien rond ons huis)
  • onze 'fontein'   (beter gezegd: borrelsteen) die weer aan kan; tjonge, wat stonk het een tijdlang in de tuin. En ik maar zoeken waar die lucht vandaan kwam......... Dat was dus van het stilstaande water wat nu weer rondgepompt werd ;)

  • de eerste keer buiten in het zonnetje lunchen (wat een uur later werd dan gepland, door de grote schrobbeurt van de tafel!)
  • de groene rups die ik in de tuin vond; die nu bij ons thuis een liefdevol potje...... uh plekje krijgt. Geïnspireerd door de 'poppen'kast in Blijdorp, hopen we  de metamorfose te zien van rups tot vlinder
  • en natuurlijk het eerste, frisse groen in de tuin. Vooral kruiden komen vaak spontaan op en groeien snel (zoals bieslook en munt op het moestuindak van het kippenhok)
Iedereen kan zijn of haar eigen lentelijst  maken, toch?!  En Genieten met een hoofdletter!

Nog even over de voorjaarstakken die ik in een vaas in huis haalde.

Dit waren takken van mijn zwarte bessenstruik (snoeiafval, zo je wilt).
Ik heb er niet alleen veel plezier van gehad, maar ook voordeel.
Toen ik vorige week besloot om zwarte bessenlikeur te maken  (ja, ja, dat kan vast wel met bessen uit de vriezer), moesten daar wèl verse blaadjes van de bessenstruik bij. En laten die nu net gegroeid zijn, binnen......
Dochterlief  van vijf wil het lieveheersbeestje goed verzorgen en dat is het meest overzichtelijk in een potje (.....)  Maar toen de bessentakken opeens luis kregen, was het lieveheersbeestje weer goed als bestrijder.....

De natuurlijke vijand van de luis, is het lieveheersbeestje.  Voor elk probleem in de natuur, is een oplossing en voor elke kwaal is er wel een geneeskrachtig kruid. Wow!
En toen bleken de takken, die inmiddels twee weken in het water staan, aan de onderkant kleine worteltjes te maken.

Takjes met worteltjes kunnen de grond in en dat is het begin van een nieuwe bessenstruik. Geweldig, toch?!


Alle soorten bessen laten zich op deze manier trouwens gemakkelijk vermeerderen.



Over vermeerderen gesproken: bij vaste kruiden kun je een deel van de wortels met takken afsteken en verplanten (scheuren noem je dit) en je hebt weer een nieuw plantje. Dit deed ik bij citroenmelisse, munt, rozemarijn (zie hierboven)  en laurier. Ook bij rabarber gaat dit prima.

De laurier (Laurus Nobilis) is trouwens een verhaal apart, want al een tijdlang staat er op mijn to-do-list dat ik laurier wil vormsnoeien. Vormsnoei mag weer,  het is een tuintrend, hoewel ik dat op zich niet zo boeiend vind. Ik wil gewoon een laurier op stam, met daarop een bolvorm.
Nu had ik ooit een soort struiklaurier gekocht,
en die blijkt nu uit zo'n 9 à 10 stammetjes te bestaan.
Dat wordt natuurlijk niks met groeien, dus ik begon met snoeien.
Drie dunne, verhoute stengels kon ik eruit knippen en trekken.
Maar de anderen niet. De wortels zaten diep en helemaal met elkaar verweven.
Met hulp van mijn lief, heb ik het uiteindelijk zó ver voor elkaar, dat alle stammetjes, op één na, eruit zijn. Pfieuw.....


Ook hierbij geldt dat ik het geoogste niet weggooi, maar alle mooie bladeren, zoek ik uit en droog ik.
Ik heb inmiddels voor de rest van mijn leven genoeg laurierbladeren.......... :)

De overige laurierboompjes staan netjes geplant en in een emmer water.
Na een dag of vijf lijken ze goed aan geslagen. Jippie!
Natuurlijk zijn ze volledig gehard.
Ik plantte ook een laurierboompje in de moestuin.
Dan kan ik twéé keer oefenen met vormsnoei.
 
Dit is het boompje met de dikste stam, die mocht blijven staan.
Mijn kruidentuintje, zo direct onder het raam, ziet er opeens een stuk leger en netter uit.
Nu het boompje nog even onderhanden nemen.
 
Vormsnoei gaat altijd uit van een meerjarenplan.
Je kunt een vorm niet in één keer tevoorschijn halen.
Ik begon met de onderste takken en bladeren weg te halen, zodat de stam tevoorschijn komt.
Die mag uitgroeien tot een stevige, dikke stam en daar heeft hij nu de ruimte voor.
Omdat een laurier niet volledig winterhard is, moet ik er bij een volgende vorstperiode wel op letten, dat ik dan de stam bescherm tegen de kou. Dat was dit jaar niet nodig, omdat de bladeren en takken dicht op elkaar, zichzelf  beschermden.
De top gaat eruit op de hoogte die ik wil. De andere takken snoei ik bij, door net boven een knop of zijscheut, af te knippen. Hierdoor stimuleer je de groei van de zijscheuten. Elke keer kijk ik van een  afstandje om te bepalen of de juiste ronding zo kan groeien. Ik houd het principe in gedachten: niet meer dan een derde deel snoeien.
Of ben ik er nu toch overheen?
Met een buigzame tak, worden de zijtakken al wat naar het midden toe gebogen.....
En nu maar afwachten......
 
Ineens kreeg ik van vrienden een prachtige tuin-op-pootjes cadeau.
Van heel stevig materiaal met een waterreservoir om stuwvocht te voorkomen.
Met een handig kraantje, kan dit water ook weer weglopen.
Wat een heerlijk extra tuintje is dit!
Ik moet er nog even een plan voor bedenken, maar dat komt!

Mijn moestuin moest afgelopen week he - le - maal leeg!!
Want wat kriebelt het om echt met mijn handen in de aarde te gaan werken.
Ik oogstte de allerlaatste boerenkool en palmkool, de allerlaatste mini-spruitjes en......
de allerlaatste snijbiet.
Het was, hoewel heel klein, nog goed genoeg voor een complete maaltijd.
Mijn favoriete recept met snijbiet - en meer over deze vergeten groente- vind je hier!

En alle kleine beetjes: spruitjes, blaadjes boerenkool, blaadjes palmkool, waar niets mee kan worden klaar gemaakt, verzamelde ik voor een winteroogst-groentesoepje!
Zelfs een aardappel kwam nog boven. Oeps! 

Toen de tuin leeg was, kwam 'het bakbeest' tevoorschijn:

de frees van buurman Teun.
Hij heeft een boomkwekerij gehad en dit formaat frees past prima tussen de rijen fruitbomen door.
Nu mag 't ie mijn kleine stukje tuin frezen en de grond losmaken.
Dit jaar heb ik niet gespit.
Er wel aan gedacht, maar er zijn steeds meer verhalen dat dit het bodemleven dermate verstoord, dat je er meer last van hebt, dan dat het gemak geeft.
Frezen gaat veel minder diep en maakt de grond luchtig om die daarna gelijk te kunnen bewerken.

Wat wordt de tuin mooi zwart!

Teun freest netjes om de bessenstruik heen en zelfs om die ene plant 'eeuwig moes'.
Ik heb trouwens ook de bloemkoolplanten laten staan.

Ze zien er eigenlijk niet uit, door de duivenvraat, maar.....
toen ik opnieuw ging kijken in het hart van de plant, zag ik iets verbazingwekkends!
Kijk even mee.........

Oké! Sterk vergroot, maar toch duidelijk het begin van een pril bloemkooltje.
Zou het me dit jaar dan eindelijk lukken??!
Bloemkool uit eigen tuin?

Toen de hele tuin gefreesd was, op de bloemkolen, het aardbeienbed en de vruchtstruiken na, herkende ik m'n eigen tuintje niet meer. Wat uitnodigend om er gelijk aan de slag in te gaan!
Wat een tuinkriebels!!
Eerst verdeel ik de tuin in langwerpige vakken.
Dit doe ik door stapplanken neer te leggen.
Op de losse aarde wordt natuurlijk niet gelopen!
Die stapplanken geven me de ruimte om aan weerszijden, tot de helft van het vak, te werken.
En als ik onverhoopt meer ruimte nodig heb in een vak, dan kan ik deze planken altijd nog een eindje opschuiven.

Nu de bloemkool losjes afdekken met een net, zodat de vogels er niet meer op kunnen zitten.



Tijdens het frezen en onkruid weghalen, kwam ik heel veel wormen tegen.
Dikke, vette, grote wormen.
Geweldig!!
Dit is een teken van goede, gezonde grond, want de wormen maken de aarde luchtig en doorlaatbaar voor water en wortels.

En toen kon ik lekker gaan zaaien!!
Ik heb spinazie gezaaid en knoflook geplant. Knoflook kun je zowel vóór de winter, in november al planten, maar het kan ook in februari/maart nog. Je oogst het dan later.


Ook peulen en doperwten kunnen al in de volle grond gezaaid worden.
Maar om voor te trekken heb ik peulen en doperwten in bakjes gezaaid in de kas.
Dit jonge, prille groen is erg aantrekkelijk voor vogels en nu kunnen ze er niet bij.

Straks moet ik het toch wel afdekken met netten, maar voorkiemen geeft de plantjes net even een voorsprong.
En kijk eens naar deze knopjes..........
Dat is van mijn kiwiplant.
Omdat ik die vorig jaar moest opduikelen tussen het onkruid vandaan, heeft ze geen vrucht gedragen.
Nu ligt er gronddoek onder en krijgt de plant alle ruimte om zonlicht op te vangen en te groeien.
Ik ben benieuwd of ik dit jaar kiwi's kan oogsten uit eigen tuin.........


De plantjes in de vensterbank, in februari gezaaid, beginnen al goed te groeien.
Vooral de tomaten!


Maar ook de rode pepers en de knolselderij komen al boven......
Ik heb natuurlijk een lekker warm plekje op de vensterbank op het zuiden.

Heb ik ook nog moestuinblunders begaan?

Ja, zeker!
Toen de tuinkriebels me te veel werden, maakte ik een prachtig stukje grond onkruidvrij en alle kluitjes fijner dan fijn. Ik  pakte het zakje spinaziezaad......... wat al open bleek te zijn.




Hup! Daar lag het! Gezaaid op de stenen.
Zou het daar ook vrucht dragen??
Les één: controleer de onder- en bovenkant van een zakje zaad op openingen, Tamar ;)

Maar mijn ergste blunder is deze: ik inspecteerde het treurwilgje in mijn tuin op katjes. Ik zag dat de knoest een soort spint en rare weefsels bevatte. Ik duw er even flink tegen en opeens heb ik de hele knoest in mijn hand. Gewoon afgebroken! Hij was natuurlijk niet helemaal gezond, maar...... dit was geen gewoon boompje in onze tuin.
Het was namelijk het geboorteboompje van onze oudste zoon. En nu had ik die onthoofd........
lieve help!


Nog even iets moois om af te sluiten:

De echte lenteboden zijn natuurlijk deze narcisjes. Vorig jaar als uitgebloeide bolletjes in de tuin gezet en nu bloeien ze dankbaar opnieuw. Dit jaar zette ik uitgebloeide blauwe druifjes in een hoekje, waar niks anders wil groeien. Tot volgend jaar..........  -de bolletjes dan-

Mijn volgende moestuinblog komt sneller ;)