startpagina; recepten; kinderen; verzorging;

dinsdag 27 april 2021

Brandnetelomelet

Eet jij al regelmatig volgens het LEF-dieet?
Wat inhoudt dat je eet wat op Loop- En  Fietsafstand groeit.... 
Deze lekkere brandnetelomelet voldoet hier helemaal aan...   in een afgeschermd hoekje van de tuin 
laat ik dit gezonde onkruid lekker groeien! Wat zeg ik.... onkruid?
Het is een heel gewenst superfood!
Bloedzuiverend en perfect voor een inwendige voorjaarsschoonmaak (detox).
De eieren komen natuurlijk van mijn eigen kipjes: een loopje naar het kippenhok maakt me blij!


Ik gebruikte 150 gram brandnetel, toen waren alle toppen weer op in mijn hoekje bij de bessenstruik.
Kun je meer plukken? Neem dan gerust het dubbele!



Brandnetelomelet

      voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:
  • 150 g brandneteltoppen 
  • 8 eieren
  • 1 rode ui
  • 30 g roomboter 
  • olijfolie
  • 2 bosuitjes ( of stengelui)
  • 150 ml sojaroom
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen zwarte peper
  • evt 50 g roomkaas
  • 50 g belegen kaas

Hoe maak ik het klaar:
Pluk de toppen van de brandnetels. Als je dit vanaf de bovenkant doet, wordt je niet geprikt. In het voorjaar is het de beste tijd om brandnetels te plukken omdat ze dan de meest krachtig werking hebben en de meest gezonde stoffen bevatten. Pluk niet langs een drukke weg en niet op een plaats waar honden worden uitgelaten. Hoe meer brandnetels je kunt plukken, hoe groener je omelet wordt.
Met 150 gram was mijn hoekje op Loopafstand helaas leeggeplukt!
Was de brandnetels voorzichtig onder de kraan. Doe wat olijfolie in een pan en 
roerbak de brandnetels kort zodat de 'brand' eraf gaat.
Laat afkoelen.
Breek de eieren in een grote schaal en klop ze los.
Breng op smaak met wat zeezout en peper.
Roer de sojaroom er door.
Snijd de bosuitjes en de brandnetels fijn en roer ze door het eiermengsel.
Roer er eventueel nog twee eetlepels roomkaas door.
Snipper de rode ui.
Je kunt ervoor kiezen om twee wat dunnere omeletten te bakken of één dikke omelet.
Verdeel de uisnippers over twee pannen of doe ze in één koekenpan.
Fruit de uisnippers in wat olie. 
Voeg daarna een klontje boter toe en schenk daarna het eimengsel erover heen.
Bak de onderkant van de omelet op middelhoog vuur stevig en lichtbruin.
Keer de omelet met behulp van een groot bord.
Verdeel wat geraspte kaas over de bovenkant en laat dit zachtjes smelten.
Bak zo de andere kant en laat de omelet op een bord glijden.
Verdeel in punten en serveer!
Deze diepgroene omelet smaakt heerlijk bij versafgebakken brood met kruidenboter 
en kan ook als luxe lunch.
Ze smaakt eveneens heerlijk bij een lichte salade, wat knapperig gebakken aardappeltjes
en een dot zelfgemaakte mayonaise, voor weer een heel andere maaltijd.


M'n kinderen - die brandnetel als een gewone groente beschouwen - vonden het erg lekker! 
Wanneer eten we dit weer?! En ja.... het is een blogwaardig gerecht, verzekerden ze hun moeder
 die tijdelijk minder reuk en smaak heeft....

Heb jij LEF genoeg om déze omelet op het menu te zetten?!



Wil je meer recepten met brandnetel?

Wat te denken van:
En ik ben nog lang niet uitgedacht met brandnetelrecepten.
Wat te denken van kroketjes, een pesto en een stamppotje? Word vervolgd...

zaterdag 24 april 2021

Vaas van boomschors

Vandaag kreeg ik bloemen van oudste dochter: mooie, witte rozen! 
Wát lief!
Sinds oudste zoon en zij  'in de rozen' werken, staan er vaker mooie rozen bij mij in huis. 
Soms bestel ik ze, soms krijg ik ze.
Wist je dat sinds de lockdown begon er veel meer bloemen verkocht worden? 
Een bloemetje in huis zorgt voor vrolijkheid en gezelligheid! 
En dat moeten we in deze tijd vooral thuis zoeken! 
Zelfs het weekendboeketje is terug van weggeweest, als ik de bloemist moet geloven. 
Nou, ik geniet er van mee!

Maar de juiste váás.... dát is altijd weer zoeken! 
Zo las ik laatst over een nieuwe bloemenzaak hier in de stad  die met de verkoop van een boeket
 de juiste vaas erbij verhuurt. 
Ik ben niet de enige met niet altijd een passende vaas! :)

Maar vandaag maakte ik zelf een bijzondere, robuuste vaas, vooral geschikt voor lange, grote bloemen.
 Precies geschikt voor mijn bos mooie, langstelige rozen!

Ik laat je zien hoe je het doet...


Vaas van boomschors


Benodigdheden:
  • 5 - 6 stukken boomschors
  • 3 smalle limonadeglazen
  • lint van kant, jute of....
  • touw
  • lijmpistool
  • en natuurlijk... blóemen!!


Hoe maak ik het:
Boomschors is de buitenste laag van een boom die al afgestorven is. Als er stukken los zitten, kun je er wat af halen, maar beter is om bast te gebruiken van al omgezaagde of omgevallen bomen.
Trek nooit stukken schors in ringvorm van een boom af, dan gaat de boom dood.
Verzamel een paar stukken boomschors, zorg dat de onderkant plat is, zodat die kan staan.
Neem drie smalle glazen of bekers. Zet de stukken schors hierom heen. 


Bindt er eerst een touw omheen om ze goed tegen elkaar aan te houden. 
Lijm de verschillende stukken aan elkaar met een lijmpistool voor zover dat lukt. 
Je kunt ook de glazen met een druppel lijm aan elkaar bevestigen.
Wil je de glazen later weer gaan gebruiken, dan schraap je die klodder er makkelijk weer af.
 Verdeel er mooi lint omheen en lijm dit ook vast met het lijmpistool.
Je kunt ook een strook jute nemen, wat je erom heen bindt.

Vul de glazen voorzichtig voor de helft met water uit de gieter. 
Hier kun je ook plantenvoeding aan toevoegen.
Snijd de bloemstelen goed schuin af en verdeel ze over de drie glazen.
Tip: knip de stelen niet allemaal op dezelfde lengte af.
Dat ziet er hip uit!

Een bosje rozen, tulpen of wilde bloemen ogen heel natuurlijk in zo'n 
mini-boompje van boomschors.

Wil je de 'bastvaas' verplaatsen, doe dit dan met twee handen stevig om de schors heen, 
zodat er niet één glas tussen uit valt.

Zó geniet je nog meer van je bloemen met een natuurlijke omgeving!
Ook geschikt voor pioenrozen, zonnebloemen of grote chrysanten.
Zoek niet langer naar een bijzonder cadeau voor moederdag, dat heb je bij deze gevonden!
Of beter gezegd: zelf gemaakt. ;)


woensdag 21 april 2021

Pig 05049


Tijdens een weekendje weg belandden we op het gras naast een vriendelijke en praatgrage man. Het was tegen etenstijd en terwijl ik een lekkere maaltijd salade bereidde, zat hij aan z'n eenpersoons bbq.
Over eten valt altijd heel veel te zeggen. Zet een vegetarische foodie naast een.... ja, wat was hij eigenlijk? Er ontstond bijna vuurwerk: hij was ooit opgeleid tot slager!!

Voordat er een verhitte discussie losbarstte - grapje, ik ben al behoorlijk gematigd geworden in de loop der jaren en overtuig niemand - kwam hij met een boek op de proppen. Ik vroeg nog of er geen vieze plaatjes in stonden. 
Natuurlijk bedoelde ik in deze context stukken bloederig vlees en niets pikants....
                                                                  
Het boek wat hij meebracht heeft de titel zoals boven dit bericht... Pig 05049
Een dik boek, maar - zo beloofde Ab me - je had het binnen 10 minuten uit....
Nou ja, niet als je alles grondig wilde lezen en bekijken. Ik mocht het lenen. Het moet zeker terug, want het was een cadeau van zijn oude werkgever, de slager!

Foto gemaakt door Hannah

Het boek gaat over een 'gewoon' varken, zijn oormerk was 05049.
Wat gebeurt er met dit varken als het wordt geslacht? Waar blijft het?

Thuis zochten we op waar dit boek verkrijgbaar was; gewoon bij bol.com
Maar de prijs - schrik niet - is meer dan 200 euro!
Met nog meer voorzichtigheid bekeek ik het boek, gemaakt door Christien Meindertsma.
Geen gewone auteur, maar een kunstenaar.

Ik werd geraakt door dit boek en eerlijk gezegd wist ik in eerste instantie niet goed wat ik er 
van moest vinden....
Kijk even mee!
De inhoudsopgave is puur grafisch verbeeldt en eenvoudig: 
185 producten waarin delen van het varken zijn verwerkt. 

De hoofdstukindeling is simpel en staat op bovenstaand plaatje,
verdeeld in kilogrammen(...)

Voorin staat de missie van dit kunstproject van Christien Meindertsma: 
"de kloof tussen producent en consument een tikkeltje kleiner maken. 
Niet op basis van sentimenten, maar op basis van werkelijke waarden."

Zou een andere missie ook zijn om de discussie aan te gaan?!

En dan de inhoud.... 
Het doet meer recht om de foto's één voor één te laten zien, dus hier komt een selectie....
Oh ja...  het weinige aan tekst is in het Engels.
De uitdrukking: 'beelden zeggen meer dan woorden....' gaat zeker op!

Huid

 Een blaadje gelatine om zelf producten als taart of pudding te verstevigen
Gelatine is een bekend en onzichtbaar ingrediënt wat in veel producten verwerkt zit. Om precies te zijn is het een bindmiddel dat uit slachtafval van met name huid (en botten) van varkens wordt gehaald.
Als vegetariër ben ik erop alert dat ik dit niet in huis haal. Het zit niet alleen in pudding, ook in...
kauwgom
en in nog veel meer snoepgoed zoals: hartjessnoepjes

Wilhelmina pepermunt

Salmiaklollies
zure matten
huisdiervoer uit blik
in wijn waar gelatine wordt gebruikt als klaringsmiddel om de wijn helder te krijgen
en in yoghurt  voor glans en textuur

Varkensvet

Varkensvet geeft niet alleen stevigheid aan vetkrijtjes, maar ook de karakteristieke geur.

Glycerine uit varkensvet wordt soms toegevoegd aan tandpasta
 aan boenwas voor de vloer
en antivries
Varkensvet wordt ook gevonden in vogelvoer of kippenvoer

Van botten of beenderen:

De met extra calcium verrijkte yoghurt komt uit de botten van het varken
zwart pigment voor kunstschilders: de meest diepzwarte kleur krijg je van varkensbotten die gecalcineerd zijn!

Botten worden ook gebruikt bij de productie van treinremmen in Duitsland
Van beenderen wordt lijm gemaakt die veel wordt gebruikt in de leerindustrie voor o.a. schoenen!
en om kaften van boeken te lijmen en bij andere boekbindprocessen
dezelfde lijm wordt niet alleen gebruikt in behangplaksel, maar ook als ingrediënt in behang zelf
Beenderas wordt toegevoegd aan fijn porselein om meer stevigheid en doorschijnendheid te krijgen
en soms wordt hier weer camee sieraad van gemaakt

Overige materialen van het varken:

Proteïne van varkenshaar, ook wel bekend als L-cycsteine wordt gebruikt om brooddeeg 
zachter te maken
Varkenshaar is stug en stevig qua textuur en wordt gebruikt in verfkwasten

Vlees

Je zou bijna vergeten waarom het varken eigenlijk wordt geslacht: voor het vlees!
Dit is de niet verhullende manier waarop het varken grotendeels wordt gebruikt....


En nu de discussie!!

Alles van het varken werd vroeger gebruikt. Er werd niks weggegooid, niks verspild!
En dat is een goede zaak in onze consumptie- en weggooimaatschappij.... toch?!

Maar ja... dan die andere kant.
Vroeger waren mensen zuinig, maar wie zit er in deze tijd te wachten op supermarktschappen vol  verhullende artikelen die allemaal grondstoffen van het varken bevatten?
Zeg nu zelf?  
Ben jij artikelen tegengekomen waarvan jij nooit vermoedde dat ze dierlijke toevoegingen hadden?
Ik lees al 20 jaar etiketten en weet veel - dacht ik - maar was toch geschokt om sommige producten
 in dit boek tegen te komen. Ab had gelijk ;)


Er valt gelukkig te relativeren...
Het boek is uit 2007 en er zijn al een aantal verbeteringen. 
Zo zijn er al lang een merk pepermuntjes en een merk drop dat geen dierlijke toevoegingen 
meer bevat.... dit staat soms prominent op de voorkant: 'bevat geen varkensvlees' (belangrijk voor moslims)  of 'geschikt voor vegetariërs'.....
Ook wijn en tandpasta is gelukkig makkelijk te vinden zónder!


En de discussie met Ab, de slager?
Die hebben we heel gecultiveerd en rustig gevoerd..... 
hij aan het geroosterde vlees, ik aan de maaltijdsalade!

Laat me eens weten: wát vindt jij hier van?


zaterdag 17 april 2021

De winnaar.... en mail

 Oeps! Heb ik nog steeds de winnaar niet bekend gemaakt van de winactie van februari-maart!

En tja..... er kan er maar één de winnaar zijn!

In mijn blog over het verminderen van plastic (wegwerp)artikelen  (klik) kondigde ik de eerste winactie aan, 
in samenwerking met webshop Mambeco.
Dit liep niet gelijk storm, terwijl er ge-wel-di-ge, duurzame en originele producten op hun website te vinden zijn.
Door een tijdelijke storing op de website van Mambeco mocht de korting- en winactie
 met een maand worden verlengd... Jippie!!

Dit kondigde ik aan door een nieuwe blog te schrijven over Mambeco (klik)
en de twee zussen achter dit succesvolle bedrijf met visie!!

Maar nu is het de hoogste tijd de actie te beëindigen.

Wat was het ook al weer? Je volgt mijn blog (leuk, altijd dóen!), 
liket de Insta- of Facebookpagina van Mambeco en je plaatst een bestelling 
met de kortingscode  #kortingvantamar


De korting kreeg sowieso iedereen, maar je maakte dus ook nog kans op het winnen van
 een stuk duurzame, biologische, lokaal geproduceerde lichaamszeep met geur naar keuze 
en een soaplift, met een waarde van 12 tot 15 euro. Hóe leuk is dat!


 
........ TROMGEROFFEL..........

Anja Dunnink

Van harte gefeliciteerd, Anja!!
Geniet van de heerlijke Werfzeep met de praktische soaplift!
Schuimend veel plezier ermee!

Anja, als je dit leest, neem even contact met me op via de reacties of via Facebook.
Je mag een geurig stuk zeep uitzoeken in de webshop, wat je gratis thuisgestuurd krijgt!

Heb je niet gewonnen?
Blijf Mambeco volgen (klik) want regelmatig geven ze nieuwe kortingsacties!
Of schrijf je in voor hun nieuwsbrief, dan ontvang je 5 euro korting op je eerstvolgende aankoop. (klik)
Genoeg goed nieuws dus!



Nog even dit:

MAIL

Volg jij mijn blog via e-mail?
Dit betekent dat je elke keer wanneer er een nieuwe blog van mij gepost wordt,
een mail in je mailbox krijgt met het onderwerp en bericht van de nieuwe blog.
Blogger gaat deze service stoppen, dat betekent dat je je niet meer voor 
deze service kan aanmelden met je e-mailadres en als je dit al gedaan had,
dat je geen berichten meer krijgt.
Omdat ik niet elke dag een nieuwe blog post, is het handig me
te volgen via mijn Facebookpagina (klik) of via Instagram (volg)waar ik altijd een foto 
en een berichtje plaats van een nieuwe blog.
Of je kijkt gewoon regelmatig wanneer je mijn blog bij je favoriete pagina's hebt opgeslagen.
Op deze manier hoef je geen berichten te missen 
en wie weet win jij bij een volgende winactie een super leuke prijs!!

Tot gauw!

Tamar

vrijdag 16 april 2021

Berliner bollen

Ze hoeven maar twee minuutjes te bakken, bevatten bijna geen suiker en 
er gaat een half potje jam in.....

Mjummmm.... ik bakte Berliner bollen, omdat we juist vandaag wel wat troosteten konden gebruiken!
Warm krijg je het er ook van, want hoewel de baktijd kort is, behandel je het als brooddeeg:
 tien minuten kneden en zo'n anderhalf uur rijzen op een warme plek.

Of de Berliner bollen van oorsprong ook uit Berlijn komen, is de vraag. 
Ze worden in heel Duitsland Berliner genoemd, behalve in Berlijn. Daar heten ze  Pfannküchen. 
Snap jij het nog? Ik niet, maar dat hoeft niet om ze toch waanzinnig lekker te vinden!

Ik maakte ze met een jamvulling, maar een vulling van banketbakkersroom kan ook.



Berliner bollen

  Voor 12 stuks

Ingrediënten:
  • 300 g gebuild tarwemeel
  • 200 g bloem
  • 25 g verse gist of 1 zakje gedroogde gist
  • 30 g rietsuiker
  • 100 g roomboter
  •  1 tl vanillesuiker
  • 1 tl vanille extract (klik)
  • 3 eieren
  • 125- 150 ml sojamelk (ongezoet)
  • aardbeien- of pruimenjam
  • zonnebloemolie om te frituren
  • poedersuiker ter garnering

Hoe maak ik het klaar:
Werk met ingrediënten die op kamertemperatuur zijn. 
Smelt de roomboter. Roer de gist met de helft van de suiker los met een houten lepel en laat even staan.
Weeg meel en bloem af, roer de suiker en vanillesuiker erdoor en maak een kuiltje in het midden. Giet hierin het gistmengsel, de gesmolten boter en de melk. Roer goed vanuit het midden door elkaar. Gebruik je gedroogde gist, dan roer je dit er gewoon door. Voeg twee eieren toe en splits het derde ei. Bewaar het eiwit en gebruik alleen de dooier voor het deeg. Roer en kneed het mengsel tot een deegbal ontstaat, is het te droog, voeg dan wat extra melk toe, is het te nat, voeg dan wat bloem toe. Kneed nu zo'n tien minuten om het deeg en de gluten erin  op te rekken.
Maak een deegbal en dek deze af met een in heet water gedrenkte, schone theedoek.
Laat het deeg ongeveer 1 uur rijzen op een warme, tochtvrije plek. 
In het zonnetje achter glas is een goede plek. 
 Rol de deegbal daarna uit tot een lap van zo'n 4 à 5 mm dik. 
Steek met een koeksteker of glas van 7 cm doorsnede 

cirkels uit het deeg. Zorg dat je een even aantal krijgt. Ik kon er zo'n 24 uitsteken.
Leg de helft op een bakplaat en verdeel hierop een dessertlepel jam. Ik gebruikte pruimenjam voor een verrassende smaak.
Neem het tweede rondje en bestrijk de randen hiervan met het overgebleven eiwit. Rek ietsje uit 
en leg dit over het hoopje jam op de onderste deegcirkel zodat een bolvorm ontstaat.
Druk de randen goed aan, zodat je bol niet openscheurt.
Ga door tot alle cirkels op zijn. Dek de bollen af met een natte theedoek en zet weer op een warme, tochtvrije plaats om te rijzen. 

Laat het zo'n half uur rijzen.
Verhit intussen de zonnebloemolie in een (frituur)pan tot 180 graden.

Laat de bollen na het rijzen met zo'n drie of vier tegelijk in de hete olie glijden en bak 1 minuut. Keer de bollen en bak nog 1 minuut tot ze aan beide zijden goudbruin zijn. 
Laat uitlekken op keukenpapier. Bestrooi met poedersuiker en serveer.
Op mijn vraag of dit waanzinnig lekker was, waren de meningen ietwat verdeeld. 
De één vond de  jam niet zo lekker, de ander vond de jam juist heerlijk maar het deeg te dik.
Ach... zo heb je altijd wat.
En ik? Ik zou er het liefst twee achter elkaar eten omdat ze zó lekker zijn, maar daarvoor zijn ze te machtig! 
Mijn kelderplanken moeten zo langzaam aan leeg met een nieuw tuinseizoen voor de deur, 
dus een recept waarin ik jam kan verwerken is nu zeer welkom 

Vaak worden Berliner bollen ook gebakken zonder vulling. Na het bakken snijd je de bol dan open
 en vul je hem met jam of met banketbakkersroom en als je niet kunt kiezen met allebei.
Wie weet, probeer ik dát ook nog eens, hoewel ik deze Berliner bollen al super vind!

Heb jij wat troosteten nodig?
Lekker bakken dan maar.....

zondag 11 april 2021

Mijn moestuin in het voorjaar

 Oh la, la.... inmiddels is het half april en natúúrlijk ben ik al lang begonnen in de moestuin, 
maar mijn blog blijft achter.  Volg je me al langer dan weet je dat ik niet zo trouw ben in series. 
Ja, kijken op Netflix, maar het schrijven van een serie blogs blijft vaak ergens steken.
Vorig jaar heb ik je een jaarrond meegenomen in de bijen en al mijn imkeravonturen 
maandelijks met je gedeeld.(klik)
Nu wordt het weer een tuinblogjaar, bedacht ik. Elke maand schrijf ik minstens één blog 
over mijn tuinavonturen: vol met tips, ideeën en persoonlijke uitvindingen.
 Eens kijken of ik me daaraan kan houden.
Mis je een blog of een onderwerp, kijk dan bij mijn moestuinblogs van afgelopen jaren,
 waar ik al veel kennis en weetjes heb gedeeld. (klik)

Ik ga met dit blog even terug in de tijd, want ja, ik begon al in januari met het zaaien van de allereerste groente.
En.... dit jaar ga ik het met de tuin helemaal anders doen!
Helemaal??!  Uhm.... ja en nee! Kijk maar mee! 
Aan de hand van de volgende onderwerpen neem ik je mee....

  1.  de maan
  2.  minder plastic
  3. welke doppen?
  4.  wisselteelt


De maan!

Ik zit er al lang tegenaan te hikken, had er al regelmatig over gelezen maar het lijkt wel of je bij een groep 'zweverige types' moet horen, wil je hiermee aan het werk gaan.
Ik heb het over 'de maan'! 
Heb jij er al eerder van gehoord, dat de maan invloed heeft op de groei van planten in je tuin?! 
De maan als coach en gids voor het werken in de tuin!!
Zweverig ben ik allerminst, ik sta graag met twee voeten stevig op de grond en met blote handen woel ik graag in de aarde.
Maar dit jaar ga ik in de tuin rekening houden met de maanstand!

Het meest bekende feit is dat de maan invloed uitoefent op de stand van eb en vloed bij de zee. 
De maan oefent aantrekkingskracht uit op de aarde en dit punt van aantrekkingskracht verandert of verschuift. Dit komt doordat de aarde in één dag rondom haar as draait. De maan heeft een punt op aarde waar ze het dichts bij staat en daar is de aantrekkingskracht van de maan het grootst. Het tegenoverliggende punt op aarde -  dus het verst weg van de maan -  is de aantrekkingskracht van de maan het minst.
Vloed is op dát punt van de aarde (oftewel zee), waar de aantrekkingskracht van de maan het grootst is.  Omdat de aarde draait, wisselt dit voortdurend zodat je op dezelfde plek op aarde twee maal in een etmaal vloed en ook tweemaal eb hebt.
De maan draait in een maand tijd eenmaal om de aarde heen. Je begrijpt dat alles in beweging is en dat dit invloed heeft op de verschillende plekken op aarde en hun tijden van aantrekkingskracht.
Hier kun je meer over lezen over eb en vloed en de werking van de maan en staat  het duidelijker dan ik  kan opschrijven.

Maria Thun heeft op basis van de inzichten van Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, veel kennis verzameld voor de biologisch dynamische land- en tuinbouw. Ze heeft daarbij de maankalender ontworpen waarop staat welke plantgroepen op welke dag het beste gezaaid, geplant en verzorgd kunnen worden. Ook dit heeft te maken met de aantrekkingskracht van de maan op de aarde.
Ze beschrijft vier plantgroepen: bladgroenten,  vruchtgroenten, wortelgroenten en bloemgroenten. 
De meeste groenten zul je makkelijk kunnen indelen, maar een overzichtje ervan is wel handig.
Zo horen prei en bloemkool bijvoorbeeld bij  bladgroenten ;)

Afhankelijk van de maanstand en ook nog de andere planeten (??) kun je het beste met de ene groep aan het werk gaan en met de andere groep niet.
Verder ga ik me hier nu niet in verdiepen, hoor. Ik vind het interessant, maar wil het vooral gaan uittesten en ervaren in de praktijk.

Nu zou je kunnen denken dat dit schema best lastig is of zelfs een juk voor je kan worden om altijd hier naar te kijken en rekening mee te houden.
Ik ben in januari, met de allereerste zaaigroentes begonnen om hier rekening mee te houden.
We zijn nu drie maanden verder en ik ervaar het tegendeel, ik vind het juist een verademing. Soms 'moet' ik teveel van mezelf: "Nog even dit, nog even dat en oh ja, ook dat moet ik nog doen." Door deze zaaikalender word ik juist begrensd. Heb ik de andijvie-, sla en koolplantjes verplant, dan staan daar ook nog die pepertjes en paprikaplantjes te wachten op een groter potje of extra verzorging. Maar nee... dat zijn vruchtgroentes en geen bladgroentes. Dus die mogen nog even wachten en komen niet aan de beurt. 

Je kunt deze kalender kopen, online of in een natuurwinkel, maar ik heb hem voor dit jaar blad voor blad gekregen van een enthousiaste en vriendelijke collega moestuinierster.
De kalender hangt aan de binnenkant van een keukenkast zodat ik elke dag kan kijken welk dag het is. Ik moet zeggen: dit werkt voor mij heel praktisch.

En op een mooie, vroege ochtend zag ik de maan helder aan de hemel staan  en 
terwijl de zon in het oosten al opkwam,  dacht ik....
wat is alles toch fantastisch gemaakt volgens een bijzonder inspirerend en intelligent Ontwerp. 
Ik hoef niet alles te kunnen verklaren om me toch te verwonderen en blij te zijn!
En dat ben ik!

En de plantjes die ik op de 'juiste' dag heb gezaaid?
Die komen allemaal op! Behalve van zaad wat over de datum was.
Kijk maar mee....

Minder plastic


Heerlijk dat het voorjaar is!
Sommige jaren overvalt het me echt: loop ik door de winkel en dan zie ik al verse raapstelen, radijs of spinazie liggen. En bij mij groeit er dan nog niks. Nu hebben de groentes in de supermarkt vaak niet rustig kunnen groeien, dus is het eerder appels met peren vergelijken, maar toch vind ik het altijd jammer dat er bij mij dan nog niks groeit. Tja... geduld hebben, dat ontwikkel je ook als je een tuin hebt.


Wat ik dit jaar ook anders wil, is het verminderen van plastic in de tuin.
Ik gebruik meestal natuurlijk touw, herbruikbare plantstokjes maar dit jaar wil ik geen plastic potjes meer gebruiken. Ik heb voorgaande jaren geëxperimenteerd met krantenpotjes, wc-rolletjes, etc. maar dit jaar doe ik het nog eenvoudiger!
Ik maak zelf perspotjes!
De buren hebben een bijna antieke potjespers (of hoe héét dat?)

En die leen ik af en toe. 
Met een emmer vochtige aarde, maak je met wat duwen en schuiven heel  makkelijk 12 perspotjes. 
Nu ik het eenmaal door heb, wil ik niet anders meer. Er zijn nog meer voordelen: je hebt een groot gat
 om voor te zaaien en de in elkaar gedrukte grond bevat zoveel vocht dat het zeker 
een week duurt voordat je water hoeft te geven.
Daarna geef je water gewoon in de bak, zodat de plantjes via de onderkant vochtig blijven en  de wortels zich optimaal ontwikkelen!
Inmiddels is dit eerste plaatje wat uitgebreid. Geen twee bakken met alleen perspotjes erin...
Het is inmiddels vrucht-, wortel- en bladdag geweest.....
Kijk maar eens mee naar wat zich afspeelt.....  
Door het ruime gat van de perspotjes - die ik open laat staan - kreeg ik een letterlijk inkijkje 
in de groei van het zaadje 

en nee... het is geen schimmel in de grond!

Het zaadhulsje wordt gewoon mee omhoog genomen in de groei!
De groei van een peperplantje!

En een paar weekjes later...




Inmiddels ziet het er zó uit! Natuurlijk zaaide ik niet alleen pepers, maar ook paprika, bleekselderij, knolselderij, sla, andijvie. Deze kunnen allemaal vroeg gezaaid worden in februari.
Andere groentes zijn te zaaien vanaf maart en de groentes die meer warmte nodig hebben zaai je vanaf april zoals courgette, pompoen en bonen.
Soms zaai ik iets te vroeg, maar wat wil je wanneer je met de serieuze aandoening 'zaaikoorts' te maken hebt?!


Welke doppen?!


En dan is het de tijd om de eerste dappere plantjes, gegroeid uit dat piepkleine zaadje, over te planten in de volle, koude grond. Natuurlijk eerst in de kas en in een moestuinbak.

Sla (en andijvie) kunnen heel goed tegen een beetje kou.

hoewel we dit toch niet echt meer verwachtten (in april!)

Hoe warmer en lichter het is, hoe sneller en beter de plantjes groeien.
Logisch dat het onder glas altijd sneller gaat.

Helaas, zo gauw plantjes in de 'volle grond' staan, komen daar ook de gevaren om de hoek kijken.
Gevaren in de zin van beestjes die ook zin hebben in die malse blaadjes of stengeltjes.
En echt niet gaan wachten tot zich een grote krop gevormd heeft.
Slakken en dan vooral naaktslakken die ook onder de grond zitten, zijn de grootste tuinvijanden.
Dit jaar bedacht oudste zoon een goed en milieuvriendelijk idee...

in plaats van cacaodoppen (die toch van de andere kant van de wereld hierheen moeten komen)
 leg ik rondom de plantjes walnootdoppen.
Ik had nog een zak vol walnoten en die werden fluks gekraakt.
Hoe kleiner de stukjes, hoe beter! 
De walnoten schrikken de slakken af omdat ze met hun weke lijf liever niet over
scherpe randen heen kruipen.
Tenminste... dat is de bedoeling.
Er is ondanks deze bescherming toch een plantje opgegeten.... 
Sommige slakken blijken wanhopig na een lange, koude winter.

In de keuken ga ik aan de slag met de gekraakte walnoten: 
baklava maken staat al heel lang op mijn to-do-list. :)

Ondertussen mogen andere gezaaide plantjes, waar zich zo'n vier blaadjes gevormd hebben,
gaan harden in de kas. 
Het is een voortdurende verhuizing van plantjes van binnen naar buiten.
En van buiten in de kas boven op een randje, naar beneden in de bak of volle grond.
Er wordt wat afgesjouwd met al dat kostbare en tere groen! 



 Wisselteelt

Eind januari zag ik deze eerste knopjes al komen.
Van de zwarte bes.
Elke week komt er meer leven in de tuin!!
En dan zo eind maart is het tijd om de moestuin zelf klaar te maken.

En daarvoor heb ik buurman Teun nodig die me helpt de tuin te frezen.
Dat deed hij gelukkig graag voor me, op een prachtige, zonnige dag.

Maar voordat er gefreesd kon worden, haalde ik de allerlaatste blaadjes snijbiet uit de grond.
Het stelde niet veel meer voor, maar toch! 
Het onkruid liet ik voor een groot deel zitten, dat komt later wel.

Al zo'n 7 à 8 maanden spaar ik kippenmest op. Die laat ik samen met wat stro
gewoon buiten in een grote emmer staan. Ik zou het bijna vergeten.
Maar nu is de tijd om het te gebruiken. 
Omdat kippenmest - vooral vers gebruikt - nogal zuur is, werk ik het nu door de grond heen.
Vermengd kunnen de plantjes er goed tegen en krijgen ze waardevolle voedingsstoffen.

Dit is echt het boerenleven in de stad!
Wát een stank als ik eindelijk die emmers ondersteboven kiep.
Gelukkig kan ik geen geur meesturen....

Als dit over de halve tuin verspreid is, gaat de frees erdoor, zodat de mest goed diep komt.

Het frezen gebeurt twee keer.
Vóór de tweede keer verspreid ik de inhoud van nog een emmer over de tuin: kachelas!
Bijna de hele winter stookten we de houtkachel en mooi schoon hout geeft as.
As van hout is een rijke bron van calcium, kalium en diverse sporenelementen.
Het vroege voorjaar is dé tijd om dit verzamelde en droge as te gebruiken op de tuin.
Het is gezond voor de bodem, houdt slakken tegen, bevordert de plantgroei en gaat knolvoet bij kool tegen.
Calcium is wel oplosbaar in water, dus gebruik het niet te vroeg.

Aan het eind van de ochtend had ik een prachtig bewerkt, mooi stuk moestuin.
Bemest en gevoed!
Ik verdeel met houten loopplanken de tuin in zes delen.
Precies genoeg om zes vakken af te bakenen.

Dit jaar ga ik echt wisselteelt toepassen. 
Ik zet de aardappels nooit op dezelfde plek, maar verder maak ik er elk jaar weer een rommeltje van.
Natuurlijk omdat ik dan veel te veel plantjes heb enzo....
Maar vanaf nu niet meer!
Tamar gaat gestructureerd worden. Ik heb zelfs een schema gemaakt en opgeslagen in Word.
Op de volgende illustratie zie je hoe je moet wisselen.
  En doe je het elk jaar, dan weet je ook wat er naast elkaar staat.

De eerste bladgroente is gezaaid, de aardappels gepoot, en de uien staan netjes in het vak 
van de wortelgewassen, naast de radijsjes.

Je mag me er later dit jaar op bevragen....

Ik sluit af met mooi nieuws!
In de kas had ik al wat rijtjes spinazie en raapstelen gezaaid.
Twee gewassen die goed tegen kou kunnen en snelle groeiers zijn.

Inmiddels eet ik al uit de tuin, al zijn het nog geen grote hoeveelheden.....
Brandnetels, raapstelen en een paar blaadjes spinazie. Maar het kan!

En nu in april heb ik al een aantal keer kunnen oogsten.
In maart at ik zelfs al een heerlijke salade met raapsteeltjes.
Mjummm....
Dat belooft wat voor de rest van het tuinseizoen!
Joehoe!!  Heb er zin in!

Wordt vervolgd....