zondag 1 mei 2016

Mijn moestuin (17)

Als het al niet regende of hagelde, waaide het deze week zo vreselijk hard, dat werken in mijn moestuin niet bepaald een fijn vooruitzicht was.
Ik heb het dan ook gewoon niet gedaan! Het moet niet perse elke dag......
Het meeste zaad heeft twee maanden de tijd om gezaaid te worden.
En soms kun je plantjes nog best even in hun potje laten staan, voordat je ze uitplant....

Dus:
Ik ben veel binnen geweest, lekker bij de kachel die voorlopig nog niet uit gaat......

En heb me verwonderd over wat er allemaal groeit in mijn verwarmde binnenkas (oftewel op de vensterbank van de huiskamer). Wat wonderlijk! Hoe alles begint te groeien.









Elk plantje op z'n eigen manier: venkel begint met een sprietje, pompoen en courgette bijna gelijk met grote, groene bladeren. Kousenband gelijk op een hoog steeltje, andijvie met kleine blaadjes.....

Mijn werk bestond uit toekijken, verwonderen, water geven en draaien. Ja, dat laatste is eigenlijk wel logisch, maar zal ik even toelichten. De plantjes groeien naar het licht toe, maar met hun dunne stengeltjes groeien ze op deze manier helemaal scheef.

Dus draai ik ze in het raamkozijn! Zodat ze daarna de andere kant op gaan en weer 'recht' groeien. (Waarom zie ik ineens een parallel met kinderen?! Ook zij moeten in hun groei (lees jeugd!) gecorrigeerd worden om scheef groeien te voorkomen....)

Wat kun je doen als het veel regent?
Lekker binnen klusjes doen en fijn regenwater opvangen, voor drogere tijden!
Regenwater is in principe beter voor planten omdat ze minder kalk bevatten en meer sporenelementen ( oligo- elementen ) en mineralen.
De voordelen van regenwater zijn:
  • De temperatuur van regenwater is natuurlijker en daarom aangenamer voor tuinplanten.
  • Regenwater bevat nauwelijks kalk wat beter is voor de (pot)planten in je tuin. Ook laat regenwater in tegenstelling tot kraanwater geen witte kringen achter.
  • Regenwater is gratis, het valt vanzelf, je moet het alleen opvangen.
  • Sommige gemeentes verschaffen subsidies bij de aanschaf van een regenton, omdat de riolen hiermee worden gespaard.
De nadelen van kraanwater:
• Tuinplanten houden niet van koud kraanwater. Je zou dit water eerst in de zon kunnen opwarmen.
• De meeste planten houden niet van een hoge dosis kalk.
regenwater voor planten
Wat kies jij? In de meeste gevallen kun je het beste kiezen voor regenwater voor planten. Als je hiervoor gaat kun je denken aan een handige regenton om regenwater op te vangen.
Wij hebben in de tuin een wijnvat als regenton staan en hebben daar een mooi kraantje bij uitgezocht.

Hij staat op een autoband, omdat er dan onder het kraantje gemakkelijker een emmer of gieter past.
Inmiddels hebben we onze regenton al een aantal jaar, wat je kunt zien aan de verweerde plekken. Stiekem kijken we al uit naar een nieuwe, ze gaan helaas niet -tig jaar mee.
Vooral deze week is er weer veel regenwater opgevangen. Je kunt het maar vast hebben.

Ik laat nog even zien hoe ik in mijn moestuin mijn planten water geef.
Dat is echt heel nostalgisch en lijkt wel uit een sprookje te komen......

Ik put water uit een echte, ouderwetse regenput.
Sinds vorig jaar is er een deksel voor gemaakt, voor de veiligheid.
Hoe het helemaal precies zit, is voor niemand duidelijk, maar het schijnt dat het regenwater van het huis en de schuur worden getransporteerd via goten en regenpijpen naar een groot ondergronds reservoir. En daar put ik mijn water.
Nostalgisch en leuk, hè?!
  Heerlijk helder en fris regenwater! 

Maar waarom schrijf ik hier over?
Nou, ook al heeft het elke dag geregend, toch moeten de planten in de kas, in bakken of potten en in een verticale tuin altijd water krijgen.
Potten en bakken hebben te weinig opslagcapaciteit voor vocht en de grond droogt te snel uit. Ze hebben wel twee keer per dag (extra) water nodig. En binnenshuis of in een kasje, spreekt het voor zich.
Toch moet ik er altijd even aan denken, want door de regen lopen en water geven, klinkt niet logisch ;)!
Nog even een tip over water geven aan sla. Geef zoveel mogelijk water bij de wortels. Bij déze slakrop had ik een paar keer van bovenaf water gegeven, het vocht kan niet weg en trekt in het hart en vervolgens krijg je bruine randjes en 'rot' binnen in de slakrop.
Zonde en gemakkelijk te voorkomen!

Ik merkte aan mijn regenlaarzen dat het erg nat was. Er zat namelijk een grote scheur in mijn laars en dat lekte. Tijd voor nieuwe!
Hoewel ik ze niet bij een tweede hands winkel op de kop kon tikken, kocht ik ze wel.
Gloedje nieuw in opvallend felle kleuren. Bij de Aldi, dubbel afgeprijsd......  en ik vind ze gewoon leuk!

En toen..... na een hele week van kou, regen (hagelbuien zelfs) en harde wind, werd het zaterdag nog een mooie dag.
Net op de valreep van april, deed ik wat ik me al lang had voorgenomen.

Ik zaaide asperges!
In de winkel lagen ze al (en daar koop ik ze nooit, omdat ik ze zo duur vindt...)
Maar ik snap het wel. Pas over vier jaar zal ik, als alles goed gaat, de eerste asperges kunnen oogsten. En vervolgens staan deze planten zo'n 6 à 7 jaar op dezelfde plek in de tuin.
Om asperges te zaaien maakte ik een nieuwe pootlijn. Die van vorig jaar, was kapot gegaan, het touw verweerd... Een pootlijn is iets wat de meeste moestuinders gebruiken.
 Het is om je zaai- en plantgoed recht op een rij te zetten.
Twee stokken, in mijn geval haken, en een touw ertussen, helpen enorm als je geen timmermansoog hebt. En ik ben geen timmerman.....
Ik maakte helemaal achterin mijn tuin een zaaibed klaar voor de asperges en met de pootlijn zette ik uiteindelijk drie rijen uit.
Ik ben benieuwd. 
Het is in ieder geval een gewas om veel geduld bij te hebben.
Ik kom er nog wel eens op terug.....
Wel leuk dat vanavond een tuinvriend langs kwam om te vertellen dat hij voor het eerst asperges heeft gegeten.  Uit zijn eigen tuin! Super, toch?!

Aan oogsten kwam ik deze week niet heel veel toe.
Ik gebruikte wat sla- en spinazieblaadjes om een heerlijk veggie broodje te maken.
Met wat andere ingrediënten en een warme groenteburger, had ik weer een maaltijd.
Maar voor de rest is het even geduld hebben.
Het echte oogstseizoen is nog niet aangebroken.

Paddenstoelenolie























Hoewel mijn eigen experiment om oesterzwammen te kweken dit jaar mislukte, hield het me niet tegen om te genieten van paddenstoelen. En wat mij betreft is dat niet alleen voorbestemd voor in de herfst. Paddenstoelen kunnen het hele jaar door en die smaak wil ik 'vangen' in een potje.



Ik kocht deze week doosjes vol biologische (kastanje)champignons en oesterzwammen  voor de helft van de prijs.
Op het afgeprijsde etiket bij de Hoogvliet (mijn super) staat altijd: 'samen tegen verspilling' en daar ben ik het helemaal mee eens! (Mits het product in mijn 'gezonde straatje' past).

Ik weet wel wat ik met grote hoeveelheden paddenstoelen aan moet.
Ik maak een pan champignonsoep en bak meer dan een bakje champignons op, om warm op getoast brood te eten. Alle andere paddenstoelen gaan mijn droogkastje in.

Terwijl ik me met andere klussen bezig houdt (zoals een kinderkamer uitmesten), snort het kastje er lustig op los. En dat geeft een goed gevoel, ik ben toch óók bezig met 'eten'.
Het droogproces (op 55 graden) duurt een uur of vijf.
Wil je het zelf eens proberen? Je kunt ook een oven gebruiken.
Zorg dat de paddenstoelen ongeveer even dik gesneden zijn. Leg ze op een plaat naast elkaar en droog ze, tot ze goed knapperig zijn.
Soms zijn ze nog wat zacht, dan zit er nog vocht in. Doe je ze vervolgens in een potje, dan gaan alle paddenstoelen schimmelen (heb ik ook gehad;( ) Droog de paddenstoelen opnieuw en langer.






















Maar wat doe ik met zoveel gedroogde paddenstoelen?

Goed gedroogd, zijn ze ruim een jaar houdbaar. Door ze even te wellen in wat warm water, heb je altijd paddenstoelen/champignons bij de hand. Met een volle, krachtige smaak. En deze smaken heerlijk in soepen, stoofpotten en risotto 's. Vandaag voegde ik ze toe aan een lasagne..... lekker!

Maar ik had nog een plan........  ik maak mijn eigen paddenstoelenolie!
Zoals je ook kruidenolie kunt maken, moet je ook dít kunnen maken.

Ik maakte een infusie van de olie met de paddenstoelen: een mengsel van goed gedroogde (kastanje)champignons, eekhoorntjesbrood en oesterzwammen...... 
Een infusie is het laten intrekken van smaakstoffen in vloeistoffen of vaste producten. De bekendste infusie is misschien wel het laten trekken van theeblaadjes in warm water (infusion betekent thee in het Frans). Maar ook wanneer je een bouillon maakt, wordt de smaak van de toegevoegde ingrediënten door de vloeistof opgenomen.

Het beste kun je hiervoor de vloeistof wat verwarmen, waardoor de infusie beter verloopt.


Ik besluit te experimenteren met de paddenstoelenolie. Wat levert de beste smaak op?
Een paar weken terug heb ik een eerste potje klaargezet met onverwarmde, extra vierge olijfolie en paddenstoelen erin.

Deze proefde ik op een toastje om de smaak te testen. Ik vergeleek deze olie met gewone olijfolie.
Mmmmm.... lekker, die paddenstoelenolie! Ik proef duidelijk het aardse van de paddenstoelen in de nasmaak.

Vandaag gebruik ik kastanjechampignons, net gedroogd en doe ze in een pan met goede olijfolie.
Langzaam verwarm ik de olie met de paddenstoelen.

Daarna zeef ik de helft van de olie en doe ze in een flesje.

Bij het andere deel van de olie wil ik het smaakeffect nog vergroten. Ik haal de paddenstoelen er niet uit, maar mix ze er doorheen met een staafmixer. Deze olie wordt donkerbruin en troebel van kleur.  Ik verwacht dat deze de sterkste smaak gaat afgeven.
Maar is die ook een jaar houdbaar? Ik weet het niet......

Natuurlijk kun je deze olie gebruiken om in te (roer)bakken  of.......




Nog even en ik kan deze olie bijna proeven in een eenvoudige dressing....... bij een kropje verse sla..........    Puur!


                                          Gek, bij deze gedachte, loopt het water me in de mond......