Rozencake

 Deze cake ziet er niet alleen sprookjesachtig uit, maar is ook overheerlijk.

Geparfumeerd met de geur van rozen.

Dat klinkt exotisch, maar rozen kun je gewoon uit eigen tuin halen... 

zo lang ze maar onbespoten zijn, een tijdlang rustig hebben kunnen groeien en 

heerlijk geuren.

Eerder dit jaar maakte ik rozenhydrolaat die ik nu in deze cake gebruik.

Deze geparfumeerde rozencake wacht nu alleen nog op wat jij ervan vindt!

Rozencake

  voor een cakeblik van 1 liter

Ingrediënten:

• 75 ml rozenhydrolaat of rozenwater
• 200 g roomboter
• 200 g witte basterdsuiker
• 5 kleine eieren
• 100 g biologisch bloem
• 100 g biologisch speltbloem
• 2 tl wijnsteenbakpoeder
• snuf zout
       voor de frosting
• 125 g roomkaas
• 70 g poedersuiker
• 1 el rozenhydrolaat
      decoratie
• 20 gesuikerde rozenblaadjes (klik)

Hoe maak ik het:

Vet een cakeblik met boter in of bekleed met bakpapier en verwarm de oven voor op 175 ° C.

Hoe je rozenwater maakt, staat hier!  Deze cake is het beloofde recept wat je hiermee maakt.

Doe de boter en de suiker in een ruime kom en mix tot

 een luchtig mengsel. Hoe langer je mixt, hoe luchtiger de cake wordt. 

Voeg omstebeurt de eieren toe en mix goed voordat je een nieuw ei toevoegt.

Weeg de twee soorten bloem af en meng met het bakpoeder en zout. Je kunt  

ook voor één soort bloem kiezen of wat volkoren meel toevoegen 

voor extra vezels en bite.

Voor een luchtiger resultaat zeef je dit mengsel twee keer.

Voeg aan het beslag onder voortdurend mixen op lage stand, lepel voor lepel 

het meelmengsel toe. Na drie eetlepels voeg je een lepel rozenhydrolaat 

of rozenwater toe. Herhaal dit net zo lang tot beiden op zijn. 

Schep het beslag in de cakevorm.

Schuif de cake in de voorverwarmde oven en 

bak in één uur goudbruin en gaar.

Controleer met een prikker of de cake gaar is, dan komt de prikker er droog uit.

Is dit niet het geval, bak de cake nog iets langer.

Laat de cake 10 minuten afkoelen in de oven met het deurtje open.

Haal de cake uit de vorm als deze afgekoeld is en leg deze op de kop

 op een bord of schaal.

Maak de frosting van de roomkaas, het rozenwater en de poedersuiker.

Roer deze stevig door elkaar.

Bestrijk de bovenkant van de cake dik met de frosting.

Bestrijk de zijkanten dun met de frosting. Heb je hiervoor niet genoeg, 

maak dan wat meer. Decoreer de cake met de gesuikerde rozenblaadjes.

Hoe je deze maakt zie je hier!

Serveer de romantisch gedecoreerde cake in plakken. 

En geniet van elke hap met de knisperig zoete rozenblaadjes on top!

Lekker bij een kop thee!

Oh ja, net toen ik 'm uit de oven haalde, dacht ik: 

"Als ik nu eens rozensuiker maak, dan zit de smaak van rozen nog

meer in deze cake verwerkt." 

De verbeterde versie van deze rozencake zit al in de lift.

Jij raadt vast niet wat mijn volgende projectje wordt ;)

Gesuikerde rozenblaadjes

 Een geurige rozencake bakken staat al even op mijn to-do lijstje, maar 

daarvoor heb ik eerst  gesuikerde rozenblaadjes nodig...

Die cake moet nog een dagje wachten... eerst zijn de geurige rozenblaadjes aan de beurt.

Genieten door naar rozen te kijken,

 is niet het enige wat tot de mogelijkheden behoort.

Met al je zintuigen kun je rozen ervaren!

Ze zijn - mits ze niet bij de bloemist vandaan komen - eetbaar. 

Onderaan dit blog zie je wat ik nog meer voor lekkers met rozen maakte.

Nu eerst de gesuikerde rozenblaadjes!

Gesuikerde rozenblaadjes

     voor 20 - 30 blaadjes

Ingrediënten:

• 3 of 4 geurige rozen (roze of rood is mooi)
• 1 eiwit
• 50 g fijne biologische kristalsuiker

Hoe maak ik het:

Pluk de rozen op een zonnige ochtend omdat hun aroma en de concentratie etherische oliën dan op zijn hoogst is. 

Was ze niet af, maar let wel op dat de blaadjes schoon zijn.

Neem het eiwit - de dooier heb je niet nodig, daar kun je een lekkere, homemade mayonaise van maken - en klop het los en licht schuimig. 

Trek de rozenblaadjes los en neem de grote en gave blaadjes. 

Gebruik een pincet om de rozenblaadjes vast te houden. Bestrijk de blaadjes één voor één 

aan beide zijden met het losgeklopte eiwit. Doop dan de licht vochtige blaadjes

 in de suiker en verdeel die er over. Let op! Is de suiker die je gebruikt 

niet fijn genoeg, maal deze dan eerst in het hakmolentje van de staafmixer 

tot ze een heel fijne structuur heeft. Zorg dat de suiker aan beide zijden plakt.

Leg de gesuikerde rozenblaadjes los van elkaar op een vel bakpapier.

Je kunt ze aan de lucht laten drogen. Dat duurt ongeveer 24 tot 36 uur.

Je kunt ze ook in een voedseldroger op 35° C drie uur laten drogen.

Check of de blaadjes goed droog zijn. De suikerlaag moet hard en knisperig zijn.

Kijk uit, ze zijn kwetsbaar dus breek ze niet.

Bewaar de gesuikerde rozenblaadjes op een droge, koele plek in het donker.

In een glazen weckpot in een kelder of voorraadkast is een goed idee.

Tussen de verschillende laagjes leg je een stukje vetvrij bakpapier.

Staan ze in het licht dan kleuren de blaadjes bruin en komen ze in aanraking 

met vocht, dan wordt de suiker stroperig. Zet ze ook niet in de koelkast!

Goed bewaard blijven deze rozenblaadjes zo'n twee tot zes maanden goed.

Maar dat gaan we hier niet redden. 

Morgen is het tijd voor de rozencake en zijn deze blaadjes de perfecte topping!

Oh ja.... wat kun je nog meer met rozen doen?

Check de volgende recepten 

• Rozenhydrolaat
• Rozenolie
• Rozenboter

                                          en blijf volgen voor meer ideeën  :)

Aanmeren bij het culinaire geheim op de Kaag

Het begint allemaal met het geluid van klotsend water, een zachte bries en 

een bestemming die je alleen via het water kunt bereiken. Wie de kaart bestudeert, 

ziet een eiland liggen.Verscholen op het idyllische Kaag Eiland ligt een plek waar de geur 

van pizza je al van ver tegemoetkomt. Een plek waar de sfeer gemoedelijk is,

 

de gastvrijheid warm voelt en waar je aanmeert voor misschien wel 

de dunste, meest knapperige pizzabodem die je ooit hebt geproefd. 

Gooi de trossen los voor een ontdekkingstocht naar Pizzeria Quattro op Kaag Eiland.

Waar het eten en drinken voortreffelijk is!

Een geheim dat ik eigenlijk het liefst voor mezelf wil houden, 

maar dat te goed is om niet te delen...

Onderweg

Alleen al de reis ernaartoe is een avontuur...  Om bij het eiland te komen, 

neem je eerst de pont.

 Dit kan gewoon met de auto, maar ook lekker wandelend. Extra leuk: 

vanaf de pont kun je een 'eilandfiets' pakken. Stop er net als bij een winkelwagentje 

een muntje in en je fietst zo naar het restaurant! Ga je liever varen? 

Dan leg je net als wij je eigen bootje gewoon 

aan bij een van de aanlegsteigers op het eiland.

Gastvrijheid en sfeer

Wat Pizzeria Quattro zo geweldig maakt, is de gemoedelijke en gezellige sfeer. 

Je voelt je er direct thuis en dit  is grotendeels te danken aan ober Kadir. 

Hij is altijd vriendelijk en 

neemt écht de tijd voor zijn gasten. Inmiddels kennen we elkaar goed. 

Hij maakt steevast een gezellig praatje en altijd een grapje. Hoe druk het ook is, 

hij laat zich niet gek maken en blijft relaxed. Precies wat je nodig hebt 

voor een avondje uit.

Of je nu plaatsneemt op het gezellige terras of 

binnen in het sfeervolle restaurant; het is er altijd knus. 

Italiaanse verwennerij

De pizza's zelf zijn lekker maar de bodem is ronduit subliem: heerlijk dun en superknapperig. 

En de service? Die is geweldig. Zonder dat je erom vraagt, krijg je vooraf 

een broodje en olijven van het huis. Bij het bestellen van je favoriete pizza

kun je voor extra toppings gaan. Persoonlijke aanrader: vraag om de  

extra knoflook en pepertjes  van het huis. En alsof dat nog niet genoeg is,

wordt het diner  standaard afgesloten met een glaasje huisgemaakte limoncello.

Het hele jaar door genieten

Pizzeria Quattro is de perfecte plek voor een heerlijk en betaalbaar etentje.

 Ideaal voor een gezellige afsluiting van een lome zomerdag, maar eigenlijk

is dit het hele jaar door een prachtige locatie. 

Pak die pont of boot en ga het zelf (er)varen!

Praktisch

Je vindt het restaurant aan de Wilhelminalaan 18 in Kaag. Het is raadzaam om vooraf 

een tafel te reserveren via de officiële website van Restaurant Quattro Kaag - klik -

aangezien het terras en het restaurant op zonnige dagen en in de weekenden snel volstromen. 

Voor dit blog kreeg ik niets betaald, deze reclame voor Quattro is gratis.

Maar wie weet volgt er binnenkort een leuke actie. 

Keep in touch ;)

Zwammen in de zomer

Nee, de hitte heeft me niet bevangen, dat ik ga zwammen over allerlei onzin.

Ik wil het echt even over zwammen - je weet wel: paddenstoelen - hebben. 

Dat paddenstoelen alleen met de herfst geassocieerd worden, is niet zo gek, want 

vooral in dit vochtige, wat killere seizoen, komen er heel veel voor. Maar het is onterecht

 te denken dat paddenstoelen in andere jaargetijden niet voorkomen. 

Het jaarrond kun je paddenstoelen vinden, zo ook in de zomer.

Vandaag zet ik drie zwammen, mijn eigen zomerse vondsten, in de schijnwerpers.

Twee ervan zijn eetbaar, de andere niet. Maar ook daar valt een mooi, 

bijzonder verhaal over te vertellen.

En ben je er nu niet zo voor in de stemming, middenin de zomer? 

Dan sla je dit blog gewoon op en lees je 't in de herfst ;)

Lees je toch verder?

De zomer is een fantastische tijd om op paddenstoelenjacht te gaan. 

Want ook in de warmere maanden kun je al prachtige exemplaren vinden. 

Vandaag zet ik drie van mijn zomerse vondsten in de schijnwerpers!

Paddenstoelen in het wild zijn best moeilijk te determineren. Er zijn duizenden soorten en  

giftige soorten lijken op eetbare: een foutje is snel gemaakt. Zeven jaar geleden 

nam ik een besluit: ik wilde écht paddenstoelen uit het bos leren plukken om te eten.

 Mijn aanpak was simpel maar effectief. Ik nam me 

voor om elk jaar één nieuwe paddenstoel feilloos te leren determineren. 

Nu, zeven jaar later, ken ik er zeven die ik veilig kan oogsten uit het bos. 

Het kost tijd en geduld, maar het is de beste manier om te leren wildplukken.

1. De Oesterzwam: Een onverwachte traktatie

Mijn eerste zomervondst is de oesterzwam. Deze groeit op de meest onverwachte plekken. 

Gewoon in een stadspark op een boom,

op een boom aan een slootje langs een boerenweggetje. Je vindt ze vaak op dood

 of stervend hout.  Ze zijn er in helder wit en zachtgrijs.

 Het is een heerlijk eetbare paddenstoel. Een groot voordeel is dat je er meerdere keren van

 kunt oogsten als je het vruchtlichaam netjes laat zitten en de basis niet beschadigt.

 De perfecte manier om ze goed te determineren is kijken hóe ze in mijn tuin groeien...

van het deuvelbroed dat ik uit mijn boomstam kreeg.

2. De Zadelzwam: Buisjeszwam langs een landweggetje

Tijdens mijn fietstocht naar mijn werk over een boerenlandweggetje vond ik 

mijn tweede zomerzwam: de zadelzwam.

Dit is een zogenaamde buisjeszwam. Aan de onderkant van de hoed 

zitten geen plaatjes, maar kleine buisjes.

Zoom even in om de buisjes aan de onderkant goed te kunnen zien.

  De zadelzwam is niet buitengewoon smaakvol, maar prima eetbaar. 

Kies voor de jonge exemplaren, want die zijn nog lekker mals. Zijn ze ouder, 

laat ze dan zitten. Je hebt dan kans dat de buisjes vol met wormpjes of andere beestjes zitten. 

 Ik vond dit jonge exemplaar op een afgezaagde boomstam in de berm.

3. De Tondelzwam: Magisch stukje prehistorie

De derde zomerzwam is de tondelzwam of tonderzwam. Deze zwam is niet eetbaar, 

maar wel heel bijzonder! 

Ik las er als kind over in een sprookje waarbij een heks een tondelzwam 

wilde bemachtigen om er magische dingen mee te kunnen doen.

In de prehistorie, waarbinnen ik werk in Archeon, wordt de tonderzwam ingezet bij het vuurmaken. 

Met deze paddenstoel kun je namelijk vonken opvangen wanneer je

 met een vuurboog of  met ijzerslag en vuursteen vuur wilt maken. Daarnaast kun je 

met de tondelzwam vuur transporteren en  mee op reis nemen. Erg handig wanneer

vuur maken best een tijdrovende bezigheid is.

Een kooltje vuur kan in deze zwam wel zo'n 8(!) uur lang smeulen zonder op te branden en

 zonder uit te doven. Een geweldige uitvinding en een onmisbaar prehistorisch gadget!

Wat doen we met de paddenstoelen oogst?

Heb je eetbare paddenstoelen gevonden? Goed nieuws: je kunt voor bijna alle soorten dezelfde basistechnieken en recepten gebruiken.

Bewaren: 

Je kunt paddenstoelen heel goed drogen in een voedseldroger

of oven op lage temperatuur. Houd zo'n 12 uur aan op 50 tot 60°C. De paddenstoelen moeten

droog aanvoelen, maar mogen nog buigzaam zijn. 

Bewaar ze in luchtdicht afgesloten potten en controleer regelmatig of ze nog goed droog zijn.

 Ook invriezen is bij vlezige paddenstoelen een goed idee!

Recepten: 

Paddenstoelen zijn de perfecte basis voor een rijke soep of een romige ragout. 

Kijk voor meer inspiratie op mijn wildplukpagina hier!

Ook simpel opgebakken in wat boter met knoflook zijn ze heerlijk.

Andere zomerzwammen

Naast mijn drie favorieten zijn er nog meer soorten speciaal in de zomer te vinden:

• De Zwavelzwam:  één letter verschil met de zadelzwam, maar ze heeft een totaal ander uiterlijk Een opvallend gele of rode paddenstoel die op boomstammen groeit, ook wel 'boskip' genoemd 
  
  
  vanwege de vlezige structuur.
• Eekhoorntjesbrood: Een bekende klassieker met een vlezige hoed, vaak te vinden bij eiken en beuken. Tot mijn spijt heb ik deze nog nooit gevonden
• Hanenkam (Cantharel): Een gele, trechtervormige paddenstoel met een licht peperachtige smaak. Heel bekend en smaakvol, maar ik heb 'm zelf nog niet gevonden

Pluk met respect

Wildplukken brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Het is ontzettend belangrijk om goed 

op te letten waar je plukt. Sommige paddenstoelen zijn zeldzaam of wettelijk beschermd. 

Daarnaast mag je in veel Nederlandse natuurgebieden officieel niet van de paden af
of grotere hoeveelheden meenemen.

 

Pluk dus altijd met mate, beschadig de natuur niet en neem alleen mee wat je 100% zeker kent!

Want... alle paddenstoelen zijn eetbaar, maar sommigen maar één keer.

Pluizig geluk(t)!

Herinneren jullie je dat 'verrassende dierennieuws' dat ik laatst aankondigde? 

Nou, ik mag het delen....  We hebben weer gezinsuitbreiding in de achtertuin!

 Sinds deze week scharrelen er vier piepkleine, pluizige bolletjes door de tuin. 

Mijn twee broedse hennen, Layla en Nella, zijn officieel voor het eerst moeder geworden. 

Een kleine waarschuwing, dit blog bevat een flinke overload aan té schattige foto's!

Het wonder zonder haan!

Nu hoor ik je denken: "Kuikens.... maar je hebt toch helemaal geen haan?" Klopt! 

In een middeleeuws dorp (Archeon) kunnen zelfs meerdere hanen prima samen gaan

Middenin de stad is dat ook natuurlijk, maar buren denken hier anders over.

Layla en Nella  zijn nog 'maagd', hoewel hun moederhormonen er niet minder om zijn. 

Toen ze eenmaal hardnekkig broeds werden - lees: na anderhalve week zichzelf

 verwaarlozen en uithongeren  terwijl ik elke keer hun eieren onder hen vandaan haalde - 

besloot ik ze tegemoet te komen en

 een handje te helpen. Ik kocht zes bevruchte eieren bij Tara en

 legde die - eerlijk verdeeld - onder de dames.

 Mocht je dit zelf ook eens willen proberen: je koopt bebroede eieren bij hobbyfokkers, 

maar je kunt ook aankloppen bij een plaatselijke kinderboerderij.

Het is inmiddels alweer zes jaar geleden dat ik voor het laatst eieren heb uitgebroed, klik hier!

Destijds gebeurde dat op de keukentafel, in een broedmachine. Het grote verschil met toen

is dat deze keer alles puur natuur gaat. Layla en Nella nemen hun taak vanaf dag één

 bloedserieus en hebben als een echt team

 de eieren warm gehouden. Uiteindelijk zijn er uit vier van de zes eieren 

 prachtige, kerngezonde kuikentjes uitgekomen. De andere eitjes waren niet bevrucht.

Het beste moment om eieren uit te broeden is in het voorjaar en de vroege zomer. 

Precies op 1 juli 

werd ons eerste kuikentje geboren: een perfecte timing. 

De dagen zijn lang, waardoor de kuikens urenlang kunnen eten en groeien. 

Bovendien is er nu volop vers groen en insecten in de tuin te vinden. 

Het is zó schattig om te zien hoe de moederhennen zachte lokgeluidjes maken

en eerst een korreltje graan of een mier zelf in de snavel nemen en die vervolgens 

voor het kuikentje neerlegt. Zo van: eet dit maar lekker op!

Als je pas in de nazomer start, vallen de gure herfstdagen midden in hun groeiperiode. 

Mijn vier pluizenbolletjes hebben fijn de hele zomer om uit te groeien tot sterke, 

volwassen kippen met een dik verendek vóór de winter begint!

Op hete zomerdagen zoals nu tijdens een hittegolf, help ik ze natuurlijk 

wel een handje door te zorgen voor schaduw, lekker koel drinkwater en 

een vochtig modderbadje om de buikjes en pootjes te koelen.

Al mijn kippen zijn handtam; ze luisteren naar mijn stem, komen direct aanrennen 

als ik ze roep en laten zich altijd heerlijk aaien. Ik was vooraf heel benieuwd 

hoe Layla en Nella zouden reageren als kersverse moeders, 

maar hun onvoorwaardelijke vertrouwen 

in mij is gebleven. Zelfs nu ze kleintjes hebben, mag ik ze gewoon oppakken en aaien. 

Ze vertrouwen ons - mensen - volledig.

Tegelijkertijd zijn ze enorm zorgzaam en oplettend. 

Hond Eef of poes Lilly hoeven niet te dicht in de buurt te komen

... dus houdt Eef hier maar de wacht ;)

 of ze krijgen een waarschuwing waarbij de dames best even lelijk kunnen doen. 

Layla links en rechts Nella 

Moederinstinct ten top!

Kriebelt het bij jou ook om dit wonder van de natuur in je eigen tuin te halen?

Sla dit blog op voor een volgend jaar.

 Met deze praktische tips vergroot je de kans op een geslaagd nest aanzienlijk:

• Zorg voor rust en isolatie: Richt een afgeschermd broednest in waar andere kippen het broeden niet kunnen verstoren.
• Houd het hok ongediertevrij: Zorg voor een stevige en dichte bescherming tegen muizen en ratten in het hok; zij zijn dol op eieren en jonge kuikens.
• Geef dagelijkse verzorging: Haal de broedse kip tijdens het broeden regelmatig even kort van haar nest om zich te ontlasten en wat te eten en te drinken. Doe dit niet te lang, zodat de eieren niet afkoelen.
• Koop het juiste voer: Zorg dat je speciaal kuikenopfokmeel in huis hebt
  
  zodra de eieren bijna uitkomen.
• Plan een aparte kraamafdeling: Laat de kuikens de eerste drie weken apart zitten en apart buiten scharrelen. Pas na deze drie weken zijn ze sterk genoeg om veilig bij de rest van de toom te worden geïntroduceerd.

Ik ben ontzettend benieuwd of deze vier nieuwe pluizenboltjes net zo handtam worden

 als de rest van onze kippen. En natuurlijk stiekem ook of er hennetjes tussen zitten! 

Als dat zo is, gaan ze rond een leeftijd van 5 tot 6 maanden hun eerste eitje leggen. 

Omdat ze nu in de vroege zomer zijn geboren, valt die mijlpaal precies 

aan het begin van de winter. Grote kans dat ze door de korte, donkere winterdagen 

nog even wachten, om ons dan in het vroege voorjaar te verrassen met hun allereerste eitjes.

En die zijn van harte welkom, want kippen houden is ook genieten van 

de eieren die ze leggen.

De kuikens houden me in ieder geval van de straat: het liefst zit of lig ik plat in het gras, 

vol verwondering kijkend naar hun gescharrel. 

En kijk hoe goed ze al - vanaf dag één - kunnen drinken:

Genietend met de oogjes dicht :)

Dit is de ultieme onthaasting en

 een prachtig wonder in eigen tuin. Kippen geven zoveel gezelligheid. 

Ik ben in ieder geval stapelverliefd op dat gele pluizige geluk.