Wat bloeien ze vroeg dit jaar: die prachtige rozen in allerlei kleuren!
Als ik mijn moestuin betreed, loop ik eerst onder de rozenboog door
waar de rozen niet alleen uitbundig bloeien, maar ook heerlijk geuren.
Ik had het me al voorgenomen... dit jaar ga ik aan de slag met rozen!
Het begin is er: ik maakte rozenhydrolaat!
Een chique woord voor rozenwater, vermengd met etherische oliën van de roos.
Dit kun je zelf maken en alles daarvoor heb je waarschijnlijk gewoon in huis.
Het was nog even spannend of mijn experiment was gelukt, want tijdens het koken van de
rozenblaadjes rook niet - zoals ik had verwacht - mijn hele keuken naar een rozentuin...
Had ik iets verkeerd gedaan.? Of de verkeerde rozen gebruikt?
Rozen heb je in vele soorten, kleuren en maten, maar het enige wat telt is de geur van de roos.
Het hoeft geen Damaskener roos te zijn die voor de parfumindustrie wordt gebruikt.
Ik plukte de rozen uit mijn rozenboog, die behoren tot de Rimpelrozen.
Een sterke, kruidig geurende roos.
Ook gebruikte ik pioenrozen met hun heerlijke geur, hoewel ik later tot de ontdekking
kwam dat de geurmoleculen van de pioenroos worden vernietigd wanneer ze met kokend water
in aanraking komen. Oh, daarom geurde mijn keuken niet naar roos...
Maar mislukt was mijn experiment allerminst.
Doe maar mee.
Rozenhydrolaat
Ingrediënten:
- geurige rozenblaadjes
- mineraal- of bronwater
en verder nodig: - halve baksteen
- grote pan
- ijsklontjes
Hoe maak ik het:
Krijg je al vraagtekens bij het lezen van deze benodigdheden?
Het komt goed en ik leg 't je uit.
Verzamel eerst je geurige rozenblaadjes. Zo'n twee tot drie handen vol.
Pluk ze op een zonnige ochtend, dan zitten ze nog vol geurige etherische oliën die 's nachts door de plant worden aangemaakt.
Verzamel de losse bloemblaadjes
en schud ze voorzichtig uit zodat eventueel zand en beestjes eruit vallen.
Niet wassen want dan was je de geur en het stuifmeel weg, terwijl we dat juist nodig hebben.
Leg een halve baksteen in een grote ruime pan en de rozenblaadjes eromheen.
Let op, het water mag niet boven de steen uitkomen.
Zet een passend schaaltje boven op de steen. Zorg dat er rondom ruimte over is.
Leg het deksel omgekeerd op de pan en vul de holle kant met ijsklontjes.
Ik had ijs genoeg omdat ik ondertussen de vriezer aan 't ontdooien was.
Vul het ijs tijdens het koken regelmatig aan.
Breng het water aan de kook en laat het rozenwater een half uur
zacht borrelend koken.
Wat er gebeurt is het volgende: de stoom slaat tegen het koude deksel en
drupt in het schaaltje.
Op deze manier krijg je water met een klein beetje etherische rozenolie.
Oftewel: rozenhydrolaat.
Zet het vuur uit en laat de boel afkoelen.
De overgebleven, ontkleurde rozenblaadjes gebruik je niet meer.
Schenk het rozenhydrolaat uit het schaaltje in een brandschoon glazen flesje.
Ik had een tienliter pan gebruikt en zo'n drie handen vol rozenblaadjes.
Ik kreeg zo'n 800 ml.
Waarom mijn keuken niet naar rozen geurde, weet ik ook niet.
Maar toen ik de rozenolie in flesjes had gedaan, was het onmiskenbaar
de geur van rozen... gevangen in een flesje!
Zorg dat je het rozenhydrolaat op een koele plek bewaard zoals
kelder of koelkast.
Rozenhydrolaat kun je gebruiken als smaakmaker in gebak, zoals
taart, cakes, muffins of in glazuur.
In de Perzische keuken wordt rozenwater vaak gebruikt bij noten, honing en zuivel.
Denk aan puddingen, Turks fruit, baklava en zoete yoghurtdranken.
Je kunt rozenhydrolaat ook gebruiken als basis voor een crème of in een lotion.
Als luchtverfrisser kan het rozenwater in een spuitflacon,
en na het zonnebaden verkoelt rozenwater de huid.
Ik heb zóveel rozenhydrolaat dat ik alles ga uitproberen!
Word vervolgd dus. ;)
Welke toepassing zou jij als eerste kiezen?!
