donderdag 12 december 2019

Röstirondjes van Aardpeer

Ken jij 'm al: de aardpeer?! Deze vergeten groente is weer helemaal hip en trendy. 
Veel restaurants zetten deze lekkere knol op de kaart.



Vandaag maakte ik lekkere röstirondjes van aardpeer, waarin de smaak goed tot z'n recht komt.

Je kunt aardperen trouwens niet alleen als moestuinplant kweken, 
maar ook prima in de siertuin zetten.

Als familie van de zonnebloem geeft hij aan het eind van een warme zomer een overdaad
 aan  prachtige, gele mini-zonnebloempjes.

Als dat niet je tuin opfleurt..... èn dan in de winter je bord vult.
Ik zou het wel weten! ;)

Röstirondjes van Aardpeer

      voor 7 röstirondjes

Ingrediënten:
  • 350 g aardperen
  • 1 ei
  • 4 takjes peterselie
  • 1/2 tl karwijzaad
  • 1 tl versgemalen zeezout
  • 2 el bloem
  • klontje roomboter
Hoe maak ik het klaar:
Was de aardperen goed schoon, ze komen immers onder grond vandaan. Schillen hoeft niet. Rasp de aardperen op een grove rasp. Vermeng ze in een kom met het ei en de bloem. Was en knip de peterselie fijn. Voeg de kruiden en het zout toe. Meng goed door en vorm met een lepel platte koekjes, ongeveer zo groot als een handpalm.


Smelt de roomboter in een koekenpan en bak de röstirondjes in 5 minuten goudbruin aan één kant. Bak de andere kant nog 2 minuten en serveer meteen.



Dit is een heerlijk bijgerecht en zal niet misstaan bij het Kerstdiner.
Maar je kunt de koekjes ook eten als lunch.
In plaats van kleine rondjes, kun je natuurlijk ook een grote rösti bakken en deze in punten serveren.

Hoe het ook zij.... geniet van deze bijzondere, verfijnde smaak!


Meer aardpeer eten?





dinsdag 10 december 2019

Onze scharrel-kerstboom

Dit is zó ont-zet-tend leuk! En zo'n briljante vondst: haal een 
scharrelkerstboom in  huis!

So…. we did!!

Lees je mee met mijn avonturen?


Kerst(boom)

Sinterklaas is nog maar net het land uit, of alles en iedereen slaat om in kerststemming. Kerstmuziek klinkt overal, kerstversiering ligt in de schappen en ook kerstbomen lijken op elke straathoek te koop.
Het liedje "oh dennenboom, oh dennenboom" klinkt nu wel mooi uit de speakers, maar staat er eigenlijk  wel een echte dennenboom bij jou in huis?!
Nee, hoogstwaarschijnlijk niet! Het zijn met name blauwsparren en Nordmannen die voor kerst massaal worden gekweekt en in huis worden gehaald.
Tegenwoordig hoef je niet eens meer naar een tuincentrum voor een 'echte' kerstboom, die haal je gewoon bij de supermarkt.
Maar hoe duurzaam is zo'n kerstboom nu eigenlijk?
En hoe kies je voor een zo duurzaam mogelijke kerstboom?

Al zo'n 14 jaar hebben we een kunstkerstboom - het klinkt erger dan het is ;) -  die we het weekend ná Sinterklaas tevoorschijn halen en optuigen.  Het is een kwalitatief goede en mooie boom en hij kan nog heel wat jaartjes mee. Best duurzaam dus...
Hoewel hij twee jaar terug wat gekrompen leek, maar dat was schijn: we hadden ons plafond verhoogd..... ;)

Maar dit jaar laten we de kunstboom voor waar 'ie is....
We gaan voor een echte dennenboom. Nee, geen Nordman of blauwspar en niet bij de supermarkt, de Ikea of het tuincentrum.....
We gaan ervoor op pad. Met laarzen aan en een zaag in de hand!!


De Hoge Veluwe

Op de hoge Veluwe, ons nationale park van zo'n 55 km2 groot, wordt aan actief landschapsbeheer gedaan. Dit betekent dat er voortdurend wordt ingegrepen en bijgestuurd, zodat het Park zijn karakteristieke Veluwse landschappen van bossoorten, zandverstuivingen en heidevelden blijft behouden.


 En als er verschillende vegetatie (flora) groeit, trekt dit ook verschillende diersoorten (fauna) aan. Er leven dan ook zeldzame dieren op de Veluwe. Zoals de das, de vos, de boommarter, de rugstreeppad, de zandhagedis, maar ook de adder en de ringslang.  En wel meer dan 100 broedende vogelsoorten. 

En elk diersoort heeft z'n voorkeuren als het gaat om voedsel, vochtigheid en beschutting.
Een deel van het landschapsbeheer wordt door onze 'big four':


de herten, reeën, wilde zwijnen en moeflons gedaan. Geweldige dieren!! 
Wij zagen ze niet zelf, maar met de pootafdrukken en uitwerpselen van herten, was ik al blij!
Het werk van de grote grazers is echter niet voldoende. Ook vrijwilligers helpen met het weghalen van jonge dennen. Dit zijn de zogenaamde 'dennenscheerders'.  Doen zij hun werk niet, dan groeien binnen de kortste keren de heidevelden en zandverstuivingen dicht en ontstaat er relatief eenzijdig dennenbos.
En in dit eenzijdige bos, komen niet veel diersoorten voor. 
Dat zou dus een verarming zijn.

Vijf jaar geleden bedacht een boswachter het briljante idee om deze dennenbomen niet alleen door begrazers en dennenscheerders te laten weghalen, maar ook door bezoekers. Kom zelf je gratis scharrelkerstboom halen, was de leus!
En dat krijgt -terecht - steeds meer aandacht.
De bomen zijn biologisch gegroeid uit dennenappels...

het zijn  jonge boompjes die, net als alle bomen, stikstofdioxide uit de lucht opnemen. Doordat stikstofdioxide tegenwoordig in hogere concentraties in de lucht voorkomt, groeien deze boompjes harder dan vroeger.
Maar het weghalen van deze boompjes is niet schadelijk voor het milieu, het is juist belangrijk voor de diversiteit van het landschap in het Park.
De dennenboompjes mag je gratis komen omzagen. Zagen doe je met je eigen zaag of je leent een zaag van de boswachter. Je betaalt alleen de toegang tot het park en dan mag elke persoon een eigen kerstboompje meenemen.
Hóe leuk is dat!
Ik wilde vorig jaar al een scharrelkerstboom ophalen, maar omdat dit evenement deze feestmaand  plaatsvindt, is het altijd maar afwachten wat het weer doet.
Een pak sneeuw hadden we niet erg gevonden, want dát was pas echt romantisch en sfeerverhogend geweest..... maar buien en een gure oostenwind. :(


Onze scharrel-kerstboom

Het omzagen en ophalen van een scharrelden is niet alleen even hoppa.... uitzoeken, omzagen en wegwezen.... nee, het is een bezoek aan park de Hoge Veluwe waar je een mooi dagje-uit van kunt maken. Wij, met z'n vijven, maakten deze dag een prachtige herinnering: we hadden veel plezier, zagen mooie dingen. Deze dag neemt niemand ons meer af!!

De eerste mogelijkheid om te gaan - zaterdag 7 december - grepen we aan. We gingen met z'n vijven naar de Hoge Veluwe. Mijn altijd kritische wederhelft merkte fijntjes op dat het aantal kilometers dat we met de auto rijden, niet bepaald duurzaam is....  Ja, daar heeft hij een punt! Daar staat tegenover dat onze auto soms wekenlang stil voor de deur staat. In de stad doen we álles op de fiets.  (.....)

Je hebt drie ingangen om het Park binnen te komen:  Otterloo,  Hoenderloo of Schaarsbergen. Wij kwamen via Schaarsbergen binnen en ik vond het vreemd dat de navigatie nog steeds 14 km bleef aangeven. Tja... zo vreemd was dat niet. Het was nog een heel stuk rijden door het park voordat we langs het Kröller Möller Museum reden. We moesten naar het Marchantplein om een bon op te halen voor de gratis kerstboom (per auto).
 Daar is ook het bezoekerscentrum met horeca en toilet en het eerste weekend was er ook een kleine, gezellige kerstmarkt. Er waren kerst gerelateerde producten, maar ook andere ambachtelijke of biologische producten. Zó stond ik weer veel te lang bij een imker te kletsen en wat van haar honing te proeven. Ach ja.... collega's onderling hè?!
Een super leuk product wat ik daar kocht, is voer voor twee nieuwe blogs voor volgend jaar. :)
Manlief stond enthousiast te kijken naar een speciale constructie om hout te kloven zónder bijl.  Via een omgekeerd principe sla je met een rubber hamer een houtblok langs een zeer scherp snijblad...…  Een leuke uitvinding en een leuk project om zelf eens te maken, want de prijs was nog aardig hoog.

Maar de kerstmarkt was niet onze eindbestemming. We moesten weer de auto in om nog een paar kilometer verderop - alles stond keurig aangegeven met bordjes -  bij het gebied te komen waar de dennenbomen omgezaagd mochten worden. We reden van de verharde weg af een zandpad op.  Er stond een witte tent waar er 'leenzagen' lagen en wat warms te drinken was. Er liepen wat vrijwilligers met gele hesjes rond en er was een soort parkeerterrein….

In dit gebied mochten we op zoek naar een mooie en geschikte boom. En de kinderen gingen op jacht naar het ideale boompje voor op hun kamer.
We bevonden ons midden in het leefgebied van herten, moefflons en wilde zwijnen.....


Volgens mij was de grond op veel plekken omgewoeld door de zwijnen....
Voor het ideale plaatje had er nu best een pak sneeuw mogen liggen. Romantisch en idyllisch....
 maar misschien is het zonder sneeuw wel wat makkelijker om een boom te vinden.
We liepen en liepen.....

Als er meerdere bomen dicht bij elkaar groeien, lijken ze vanuit de verte wel mooi vol en rond,
 maar hebben ze altijd één kale zijde. De mannen keuren de boom.... zaag in de aanslag.
Is dit 'm?!

 Mag deze boom zijn grootse finale bij ons in huis beleven?

Het omzagen is met een scherpe zaag in nat hout met een paar flinke halen gebeurd!
Overigens... ik stond erbij en keek ernaar.
Zelfs voor de foto's was ik bijna te laat..... ;)


Hij is om! En hij is van ons!
We zagen zelfs mensen die probeerden een boompje met kluit en al uit de grond te krijgen. 
Dat lukte maar ten dele, want de wortels zijn flink vertakt. 
Wie weet lukt het ze om de boom over te planten ;)
Het maakt de boswachters niet uit. Als de dennen maar weg zijn.....
En heide en zandverstuivingen open blijven.


Ja! Deze mag mee! 

Nu de kinderen nog! Op jacht naar hét perfecte boompje voor op hun eigen kamer.
Wat een feest is dat! Dat hebben ze nog nooit eerder gehad.

Jisca had haar boompje als eerste gevonden. En sterk als ze is, sleepte ze 'm overal mee naar toe.


Faye wilde er graag een fotoshoot van maken.
En daar hebben we deze dag best tijd voor!
Ze zaagde zelf haar klein-maar-fijne boompje om.
Die zal mooi op haar kamer staan.


Toen eindelijk alle boompjes in de auto lagen en de grootste op het dak  mee mocht....
rolden we in een volgend avontuur.
Ik schreef al dat er steeds meer bekendheid wordt gegeven aan dit goede idee van een gratis dennenboom,
dus er liepen van diverse kranten al mensen met camera's rond.
Tot Raf zei:  "Mam, dat is de mevrouw van het Jeugdjournaal!"
Ik herkende haar niet, maar zei: "Dan vragen we gewoon wat ze hier doet."
Het bleek dat Raf het goed  had. Zij en de cameraman kwamen net aan.
Ze waren blij om kinderen te zien en we kregen gelijk de vraag waar onze bomen waren.
Hup! Weer uit de auto gehaald om net te doen alsof we ze precies nu hadden omgezaagd.
Twee mooie shots werden gemaakt van onze drie kinderen die met hun eigen boompje op de schouders aan kwamen lopen. En nog een shot met de bomen in de auto leggen.
Super leuk!


Vervolgens kreeg Raf de vraag of hij geïnterviewd mocht worden voor het jeugdjournaal.
Super leuk natuurlijk!
Natuurlijk  wordt er altijd veel geknipt en geplakt, maar 
 bij het jeugdjournaal van zaterdag 7 december zijn de kinderen nog terug te zien.

Na dit avontuur gingen de mensen van het jeugdjournaal met andere kinderen op stap 
en wij gingen picknicken bij de zandverstuiving die we in de verte zagen liggen.
Het was deze dag zo druk met mensen, dat de dieren zich niet lieten zien. 
En het was best koud, maar wat was het leuk!!
We zwierven over de hei en door de bossen... terug naar de auto 
Hoewel de boom - in een deken gerold - stevig was vastgesnoerd, beleefden we op de snelweg 
nóg een avontuur!
De boom rolde half van het dak af en hing opeens voor de ramen.
Verder ging  hij niet, maar we maakten wel een noodstop!
Met een extra touw, zat de boom nu steviger op het dak en kwamen we  zonder ongelukken thuis.

Thuisgekomen werden de bomen uitgeladen en verdeeld.
De bomen worden niet op een kruisje gezet -dat wiebelt altijd- maar Peter maakte 
een handige constructie van vier plankjes.



Even doorschroeven zodat de boom erin vast staat.
En dan staat hij!!

En ook bij de kinderen op de kamer!
Een echte dennenboom, die ook geurt naar den!
Met wat extra takken maakte ik een krans, versierde ik de doorgang naar de keuken en een grote dennentak hangt in het toilet.
De kinderen gaan niet meer naar de wc, maar naar het bos, zeggen ze gekscherend.
Maar zo gek is mijn idee niet, denk maar aan spuitbussen vol dennengeur.





En hier is 't ie versierd! Less is more.... 
Of komt dit doordat de helft van de kerstversiering in de boompjes boven 
in de slaapkamers hangt?! ;)

Een vriendin vertelt me net dat ze de boom zó mooi open en lichtdoorlatend vind.
Hij past uitstekend in ons lichte interieur.
En nu ze het zegt...… ja!
Hij is niet heel hoog, wat breder dan we gewend zijn, maar wat is het een mooie, lichte échte en duurzame boom!
Deze past bij ons!!



Dit weekend kun je nog naar de Hoge Veluwe gaan voor een onvergetelijk uitstapje!
En anders ga je volgend jaar!

Alvast hele fijne kerstdagen!



maandag 9 december 2019

Mijn favoriete recept met. .... boerenkool

Afgelopen week oogstte ik mijn laatste boerenkool. Wat een prachtige, grote planten had ik staan. Tien stuks!  Ik heb er lekker veel van kunnen eten.

Ik oogst de boerenkool bladeren en vervolgens laat ik de bladeren zo´n half uur tot een uur in een emmer water met zout staan.
Daarna was ik de bladeren grondig en wrijf ze schoon.
Een deel gebruik ik meteen, een deel vries ik direct in. Boerenkool uit de vriezer wordt zoeter van smaak en de bladeren vriezen kapot, zodat je ze niet meer hoeft te snijden voor gebruik. Gemak dient de mens!
Verder geen  schoongemaakte, netjes voorgesneden en voorverpakte groentes, maar alles zelf doen. Met als grote voordeel dat je weet waar het vandaan komt, hoe het gegroeid is en vooral: dat je het supervers op je bord kan hebben! 


Vandaag heb ik, voor de laatste keer dit jaar, mijn lievelingsgerecht klaargemaakt. Boerenkool met couscous. 
Heerlijk anders, heerlijk boerenkool. In recordtijd op tafel.
Met couscous, zó eet ik boerenkool het liefst en het vaakst. Ik dacht dat ik dit recept al had gepost, maar dat is niet zo. Een huisvriend van ons, ook een fervent moestuinder, die dit had geproefd, wilde graag het recept.....
Nou, hier komt 'ie! Voor je eigen boerenkool....

Boerenkoolcouscous

Ingrediënten:
  • 2 uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 3 el olijfolie
  • 300 g boerenkool
  • 50 g rozijnen
  • 300 g couscous
  • 0,5 tl chilipoeder (of minder)
  • 1 l groentebouillon (van tablet)
  • 300 g vegan balletjes



Hoe maak ik het klaar:


Heb je diepvriesboerenkool of kant en klare boerenkool, dan bereid je niets voor. Zo niet, dan maak je de verse boerenkool eerst  uitgebreid schoon en snijd ze grof. Pel de ui en de knoflook. Snipper de ui en snijd de knoflook in plakjes. Verhit de olie in een wok en roerbak hierin de ui en knoflook. Voeg de chilipoeder toe. Niet teveel, want het maakt het gerecht erg pittig.
Roerbak op hoog vuur de boerenkool even mee, zodat hij slinkt. .

Dit duurt nog geen vijf minuten. Ondertussen maak je de groentebouillon. Voeg nu de rozijnen en de couscous toe.   En daarna de bouillon. Breng de bouillon aan de kook.   Zet dan het vuur uit en leg een deksel op de wok.
In de tijd dat je aan tafel gaat zitten (take your time!), is de couscous genoeg geweld en klaar om opgeschept te worden.
Supersnel recept van ongeveer een kwartier. Als je al langer meeleest,
weet je dat ik daar van houd. Zeker op een hectische dag!


 
Vaak serveer ik er vegetarische groenteballetjes bij. Tegenwoordig hebben ze bij de Aldi
 ook een vegan variant. 


Laat je me horen wat jij van dit recept vindt?!


vrijdag 6 december 2019

Zuurkooltaart


Het is erg gezond en ik maakte het dit jaar zelf door te fermenteren. Hier thuis zijn ze er helaas geen fan van. En ik moet eerlijk zeggen: als kind kreeg ik het ook nooit voorgeschoteld. Mijn vader bleek een stevige vinger in de figuurlijke pap te hebben, als het ging over welk eten er op tafel kwam. 
Ik heb het over zuurkool..... en ach, misschien had ik het als kind ook niet lekker gevonden.
Maar nu..... nu vind ik het best lekker! Bovendien vind ik dat het in een gevarieerd winters menu thuishoort.
Dusssss......  hier in huis hebben ze pech.

Hoewel..... pech?
Deze zuurkooltaart is eigenlijk toch wel heel, heel erg lekker!
Echt waar!
Maar oordeel gerust zelf.....


Zuurkooltaart met tofu

                voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:
  • een rol vers bladerdeeg bijv. van tante Fanny
  • 275 g biologische zuurkool
  • 200 g tofu
  • 3 el zonnebloemolie
  • 1 el tamari of zoute sojasaus
  • 5 eieren
  • 125 ml sojaroom
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
  • 1 el gesnipperde peterselie
  • 1 grote biologische aardappel
  • 100 g geraspte belegen kaas



Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Snijd de tofu in kleine blokjes. Het is trouwens lekker als je de verse tofu eerst een nachtje invriest. De structuur wordt dan steviger en als je het bakt, is het minder 'zompig'.  Verhit de olie in een koekenpan en bak de blokjes tofu  10 minuten op hoog vuur.

Blus daarna af met de tamari en zet het vuur uit.
Beboter een springvorm van 24 cm en bekleed deze met het verse bladerdeeg. Prik er met een vork  wat gaatjes in. Zo blijft de bodem krokant.
Vind je de zuurkool iets te zuur? Spoel  deze dan even af onder de kraan in een vergiet. 
Klop de eieren met de sojaroom los in een ruime kom. Voeg naar smaak zout en peper toe. 
Knip de peterselie fijn en roer dit samen met de zuurkool en de gebakken tofu door het eimengsel.
Doe  het zuurkool-eimengsel in de vorm.
Neem de grote aardappel, was deze goed - schillen hoeft niet - en schaaf er met de kaasschaaf dunne plakjes af.

Leg deze dakpansgewijs op de taart.
Bestrooi de taart met de geraspte kaas en schuif hem in de voorverwarmde oven.
Laat de taart ongeveer 35 minuten bakken en haal hem gaar en goudbruin uit de oven.

Snijd in punten en serveer direct.
Zó wordt zuurkool hier toch nog een feestje!!


Eet smakelijk!


Ook een keer zelf zuurkool maken?
Klik dan eens op verrot lekkere kool voor de link met uitleg en werkwijze!

donderdag 5 december 2019

Mijter-hapje

Al die heerlijke zoetigheden ten spijt, op Sinterklaasavond sna(c)k ik echt naar iets hartigs!!
En omdat wij gisteravond al het gezellig avondje van de goedheiligman vierden, maakte ik gisteren eenvoudige mijters als lekker hapje. Maar dan wel hartig....



Een goede tegenhanger van al het zoets èn eentje die goed in de smaak viel. 
De kinderen raadden me zelfs aan dit op mijn blog te zetten. Dus bij deze.....


Mijter-hapje van Sint

voor ongeveer 8 mijters

Ingrediënten:
  • 1 rol vers bladerdeeg
  • tomatensaus of tomatenblokjes in saus
  • versgemalen zeezout
  • enkele druppels tabasco
  • klein teentje knoflook
  • 1/2 gele paprika
  • 40 g belegen kaas

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 200 graden. Rol de lap bladerdeeg uit en snijd met een mesje de vorm van de mijter uit. 
Dit hoeft niet afgemeten te worden, het hoeft niet precies allemaal hetzelfde. Als het er maar een beetje op lijkt (zie foto).
Maak de tomatensaus op smaak met wat zout en tabasco en pers het teentje knoflook erboven uit. Proef even zodat je weet dat de smaak goed is. Smeer de gekruide tomaatjes of tomatensaus uit over de mijters.
Snijd lange deegreepjes van het bladerdeeg en leg die in het midden van onder naar de punt van de mijter. Snijd even brede reepjes van de paprika en leg die overdwars op de mijter, zodat het karakteristieke kruis ontstaat.


Rasp de kaas en strooi deze over de mijter-hapjes heen.
Schuif in de voorverwarmde oven en bak de mijters in ongeveer 15 minuten gaar en goudbruin.

Geef deze knijtergekke mijter gelijk als 't ie nog warm is.
Afgekoeld zijn ze minder lekker.




Geniet ervan!!