Echt voorjaar is het wanneer buiten in de wei de lammetjes dartelen.
Maar wie in 't weekend vroeg wakker is, hoeft het platteland niet op te zoeken. Kijk eens
uit het raam voor een wonderlijk gezicht middenin de stad: een lammetje op de stoep!
Een ietwat vreemde combinatie kun je langs zien lopen:
een herderin met houten staf (c'est moi)
een klein zwart hondje, wat kippen en dus een dartel wit lammetje!
Knijp gerust even in je arm, knipper met je ogen...
Het is echt waar! Daar staat een lammetje op de stoep!
Ze woont bij ons, is inmiddels erg aanhankelijk en loopt graag mee,
waar ik ook heen ga! So cute!!
Maar hoe ik daarbij kom? Terwijl ik middenin de randstad woon?
Terug naar het begin....
Hoe het begon
Vorig jaar in de lente wandelde ik langs het huis van Everdine en haar gezin toen ik ineens door
de tuinpoort iets wits en springerigs zag. De kinderen nodigden me uit te komen kijken:
ze hadden een lammetje! "Het paplammetje woont in de schuur, maar komt ook in huis en
krijgt elke dag een flesje melk", vertelden ze me "en als 't ie groot genoeg is,
gaat 'ie weer terug naar de boer." Dat lammetje verzorgen deden zij met veel liefde!
En midden in de stad. Dát wilde ik ook!
Dit jaar was ik er vroeg bij om te vragen of ik ook een paplammetje mocht verzorgen.
Nu worden ze niet op bestelling geleverd, maar ineens, zaterdagochtend om 9.00 uur
werd ik gebeld. "We gaan een lammetje ophalen, wil jij er ook één?"
Het blijkt dat er drie lammetjes in aanmerking komen als paplam.
Twee gaan er dit jaar naar Everdine en haar gezin, ik mag het andere lammetje verzorgen.
Natuurlijk zei ik 'ja!' Daar moet je niet te lang over nadenken (....)
En hup! Even later zat ik in de auto op weg naar de lammetjes van de boer.
Op het boerenerf is duidelijk waar we moeten zijn. De deur staat op een kier en
het gemekker komt ons tegemoet. Niet van boer Job zelf, hoor;)
Hij staat er ondanks de drukte om hem heen relaxed bij.
In de schapenhouderij is het elk voorjaar feest: een groot lammetjesfeest!
Hoewel de boer het dan eigenlijk razend druk heeft.
Meestal krijgt een schaap een tweeling, maar de schapen van boer Job
krijgen regelmatig een drieling.
Meestal gaat alles vanzelf goed....
Zó bijzonder: binnen 10 tot 20 minuten
staat een lammetje op eigen pootjes. Dit lammetje is net een uur oud.
De nageboorte òf een derde lammetje moet nog komen.
Binnen het uur drinken ze bij moeder schaap de eerste biest!
Maar soms is een lammetje te zwak of heeft de moeder onvoldoende melk en
moeten ze apart met de fles worden grootgebracht.
Natuurlijk kan boer Job dit niet alleen... en daar komen wij om de hoek kijken!
De drie lammetjes die we gaan ophalen, behoren allemaal tot een drieling.
Ze zijn gemerkt met een rode streep op de rug.
Als zwakste lammetje van de drieling krijgen deze lammetjes onvoldoende melk.
Verstoten zijn ze niet want ze staan nog bij hun moeder, maar mager zijn ze wel.
Je ziet de diepe plooien in de huid, de eerste tekenen van uitdroging.
Wij gaan de boer helpen de lammetjes groot te brengen.
Als ze zelfstandig kunnen eten en geen flesje meer nodig hebben, brengen we ze weer terug.
Al mogen we het schaapje ook houden (....) zegt boer Job ineens. Hij weet heus wel
dat we middenin de stad wonen....
We krijgen een baal stro mee
Een flesje en een voorraad lammetjes melkpoeder.
En een schema hoeveel ze welke dag mogen drinken,
om wat vet op hun ribbetjes te krijgen en die rimpels glad te krijgen.
Jonah is gelijk verliefd op z'n lammetje
En ik eigenlijk ook....
En zeg nou zelf... zo'n lammetje is zo aandoenlijk.
Die wil je alleen maar knuffelen en veel liefde geven.
Ze mogen mee naar huis, met de auto!
En zo ben ik een uurtje later thuis met een mekkerend lammetje dat
d'r vertrouwde omgeving mist en moet wennen aan de plek waar ze terecht is gekomen.
De pubers in huis slapen op zaterdag lang uit, maar als ze uit bed komen,
wacht hen een verrassing. Hoewel... het gemekker maakte sommigen al wakker.
We hebben een lammetje!
Bij ons thuis
Wat is ze klein, ze mag natuurlijk gelijk mee naar binnen en - misschien niet heel slim - bij me
zitten op de bank.
Kijk hoe mager ze is, zoveel plooien in haar iets te stugge vacht....
Oh ja, ik schrijf 'zij' want dat kun je makkelijk zien bij een lammetje.
Gewoon haar staartje optillen geeft duidelijkheid.
Jongste dochter zoekt een mooie naam uit. Omdat we niet kunnen kiezen,
wordt het een dubbele naam. Ik stel jullie graag voor aan: Mira Blossom!
En dan begint het leren drinken uit een flesje.
Als je je tong er naast wilt uitsteken, drinkt dat een beetje lastig....
En die speen lijkt niks op moeder schaap.
Gelukkig went het...
De eerste dag, ze is dan 3 dagen oud, krijgt ze 6x een flesje van 150 ml.
En dat wordt snel opgebouwd.
Het voedingsschema per dag noteer ik gelijk op de weekkalender en het krijtbord.
Na twee dagen weegt ze 4,1 kg. We gaan de goede kant op.
Hoewel ze veel binnenshuis mag zijn, is haar slaapplek 's nachts en
als we weg zijn, buiten in de kas.
Het is er nog te koud voor komkommer- en tomatenplanten,
dus heb ik er stro uitgespreid en wat oude schapenwol erop als slaapplek voor het lammetje.
Met een terrasheater erboven heeft ze een mooi warm, eigen plekje.
Het lijkt wat op een rommelig boerenerf, vind je niet?
Moest er echt moeite voor doen om dat na te bootsen, ha ha...
En die beer mag ze van Eef lenen ;)
Hond Eef en lammetje moeten aan elkaar wennen. Het scheelt dat Eef
zo lief is en zich goed aan kan passen.
Alleen als het lammetje - nieuwsgierig als ze is - bij haar etensbak komt,
gaat dat Eef iets te ver!
Het weer werkt goed mee: het is zonnig en we kunnen lekker naar buiten.
Maar dát dekentje? Waar is dat goed voor?
denkt ze... en gaat er lekker naast liggen
Alles wordt bekeken en besnuffeld...
Overal wil ze ook aan sabbelen...
De kippen hebben een mooi, ruim hok. Groot genoeg voor een lammetje.
Hoewel de kippen hier anders over denken. Dat lammetje met haar onhandige,
springere poten en harde hoefjes, is maar eng...
Natuurlijk wil de eerste dagen iedereen graag helpen met het geven van een flesje.
En we krijgen kraambezoek... vrienden van de kinderen en buren komen langs.
Elke dag is het lammetjestijd...
En wat doet ze het goed!!
Kriebelen gaat ook handig!
Na een weekje gaan we op kraambezoek bij de andere lammetjes van
Everdine haar gezin. We moesten even wachten omdat één lammetje
ontstoken oogjes had en da's besmettelijk.
Ik had ook al een kop kamillethee klaarstaan voor Mira, want de groene slapertjes
in haar ooghoeken werden er steeds meer.... Preventief behandelen kan prima,
ze heeft geen ontstoken oogjes gekregen.
Op kraambezoek neem je een cadeautje mee, ik heb nog meer oude schapenwol.
en die krijgen Lola en Charlie, de twee lammetjes van Everdine haar gezin.
Hier staat Mira tussen de andere lammetjes in. Herken je haar?
Ze voelt zich wat onwennig achter 't hek. En zo hard mekkeren als die andere twee doet ze niet.
Gelukkig voelt ze zich in de huiskamer - waar ik de kuikentjes bekijk -
meer thuis. Ze springt zomaar op de bank en doet er een klein plasje.
Tijd om weer naar huis te gaan....
En hoe het verder gaat?
Inmiddels ben ik tot over mijn oren verliefd op het lammetje.
Het is heerlijk haar te knuffelen.
Ze ruikt lekker, is aanhankelijk, lief en kan ontzettend gulzig drinken.
Ze groeit goed om uiteindelijk een groot schaap te worden.
Als je me nodig hebt.... Ik zit voorlopig even op een roze wolk!
Wordt vervolgd....
