zondag 11 april 2021

Mijn moestuin in het voorjaar

 Oh la, la.... inmiddels is het half april en natúúrlijk ben ik al lang begonnen in de moestuin, 
maar mijn blog blijft achter.  Volg je me al langer dan weet je dat ik niet zo trouw ben in series. 
Ja, kijken op Netflix, maar het schrijven van een serie blogs blijft vaak ergens steken.
Vorig jaar heb ik je een jaarrond meegenomen in de bijen en al mijn imkeravonturen 
maandelijks met je gedeeld.(klik)
Nu wordt het weer een tuinblogjaar, bedacht ik. Elke maand schrijf ik minstens één blog 
over mijn tuinavonturen: vol met tips, ideeën en persoonlijke uitvindingen.
 Eens kijken of ik me daaraan kan houden.
Mis je een blog of een onderwerp, kijk dan bij mijn moestuinblogs van afgelopen jaren,
 waar ik al veel kennis en weetjes heb gedeeld. (klik)

Ik ga met dit blog even terug in de tijd, want ja, ik begon al in januari met het zaaien van de allereerste groente.
En.... dit jaar ga ik het met de tuin helemaal anders doen!
Helemaal??!  Uhm.... ja en nee! Kijk maar mee! 
Aan de hand van de volgende onderwerpen neem ik je mee....

  1.  de maan
  2.  minder plastic
  3. welke doppen?
  4.  wisselteelt


De maan!

Ik zit er al lang tegenaan te hikken, had er al regelmatig over gelezen maar het lijkt wel of je bij een groep 'zweverige types' moet horen, wil je hiermee aan het werk gaan.
Ik heb het over 'de maan'! 
Heb jij er al eerder van gehoord, dat de maan invloed heeft op de groei van planten in je tuin?! 
De maan als coach en gids voor het werken in de tuin!!
Zweverig ben ik allerminst, ik sta graag met twee voeten stevig op de grond en met blote handen woel ik graag in de aarde.
Maar dit jaar ga ik in de tuin rekening houden met de maanstand!

Het meest bekende feit is dat de maan invloed uitoefent op de stand van eb en vloed bij de zee. 
De maan oefent aantrekkingskracht uit op de aarde en dit punt van aantrekkingskracht verandert of verschuift. Dit komt doordat de aarde in één dag rondom haar as draait. De maan heeft een punt op aarde waar ze het dichts bij staat en daar is de aantrekkingskracht van de maan het grootst. Het tegenoverliggende punt op aarde -  dus het verst weg van de maan -  is de aantrekkingskracht van de maan het minst.
Vloed is op dát punt van de aarde (oftewel zee), waar de aantrekkingskracht van de maan het grootst is.  Omdat de aarde draait, wisselt dit voortdurend zodat je op dezelfde plek op aarde twee maal in een etmaal vloed en ook tweemaal eb hebt.
De maan draait in een maand tijd eenmaal om de aarde heen. Je begrijpt dat alles in beweging is en dat dit invloed heeft op de verschillende plekken op aarde en hun tijden van aantrekkingskracht.
Hier kun je meer over lezen over eb en vloed en de werking van de maan en staat  het duidelijker dan ik  kan opschrijven.

Maria Thun heeft op basis van de inzichten van Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, veel kennis verzameld voor de biologisch dynamische land- en tuinbouw. Ze heeft daarbij de maankalender ontworpen waarop staat welke plantgroepen op welke dag het beste gezaaid, geplant en verzorgd kunnen worden. Ook dit heeft te maken met de aantrekkingskracht van de maan op de aarde.
Ze beschrijft vier plantgroepen: bladgroenten,  vruchtgroenten, wortelgroenten en bloemgroenten. 
De meeste groenten zul je makkelijk kunnen indelen, maar een overzichtje ervan is wel handig.
Zo horen prei en bloemkool bijvoorbeeld bij  bladgroenten ;)

Afhankelijk van de maanstand en ook nog de andere planeten (??) kun je het beste met de ene groep aan het werk gaan en met de andere groep niet.
Verder ga ik me hier nu niet in verdiepen, hoor. Ik vind het interessant, maar wil het vooral gaan uittesten en ervaren in de praktijk.

Nu zou je kunnen denken dat dit schema best lastig is of zelfs een juk voor je kan worden om altijd hier naar te kijken en rekening mee te houden.
Ik ben in januari, met de allereerste zaaigroentes begonnen om hier rekening mee te houden.
We zijn nu drie maanden verder en ik ervaar het tegendeel, ik vind het juist een verademing. Soms 'moet' ik teveel van mezelf: "Nog even dit, nog even dat en oh ja, ook dat moet ik nog doen." Door deze zaaikalender word ik juist begrensd. Heb ik de andijvie-, sla en koolplantjes verplant, dan staan daar ook nog die pepertjes en paprikaplantjes te wachten op een groter potje of extra verzorging. Maar nee... dat zijn vruchtgroentes en geen bladgroentes. Dus die mogen nog even wachten en komen niet aan de beurt. 

Je kunt deze kalender kopen, online of in een natuurwinkel, maar ik heb hem voor dit jaar blad voor blad gekregen van een enthousiaste en vriendelijke collega moestuinierster.
De kalender hangt aan de binnenkant van een keukenkast zodat ik elke dag kan kijken welk dag het is. Ik moet zeggen: dit werkt voor mij heel praktisch.

En op een mooie, vroege ochtend zag ik de maan helder aan de hemel staan  en 
terwijl de zon in het oosten al opkwam,  dacht ik....
wat is alles toch fantastisch gemaakt volgens een bijzonder inspirerend en intelligent Ontwerp. 
Ik hoef niet alles te kunnen verklaren om me toch te verwonderen en blij te zijn!
En dat ben ik!

En de plantjes die ik op de 'juiste' dag heb gezaaid?
Die komen allemaal op! Behalve van zaad wat over de datum was.
Kijk maar mee....

Minder plastic


Heerlijk dat het voorjaar is!
Sommige jaren overvalt het me echt: loop ik door de winkel en dan zie ik al verse raapstelen, radijs of spinazie liggen. En bij mij groeit er dan nog niks. Nu hebben de groentes in de supermarkt vaak niet rustig kunnen groeien, dus is het eerder appels met peren vergelijken, maar toch vind ik het altijd jammer dat er bij mij dan nog niks groeit. Tja... geduld hebben, dat ontwikkel je ook als je een tuin hebt.


Wat ik dit jaar ook anders wil, is het verminderen van plastic in de tuin.
Ik gebruik meestal natuurlijk touw, herbruikbare plantstokjes maar dit jaar wil ik geen plastic potjes meer gebruiken. Ik heb voorgaande jaren geëxperimenteerd met krantenpotjes, wc-rolletjes, etc. maar dit jaar doe ik het nog eenvoudiger!
Ik maak zelf perspotjes!
De buren hebben een bijna antieke potjespers (of hoe héét dat?)

En die leen ik af en toe. 
Met een emmer vochtige aarde, maak je met wat duwen en schuiven heel  makkelijk 12 perspotjes. 
Nu ik het eenmaal door heb, wil ik niet anders meer. Er zijn nog meer voordelen: je hebt een groot gat
 om voor te zaaien en de in elkaar gedrukte grond bevat zoveel vocht dat het zeker 
een week duurt voordat je water hoeft te geven.
Daarna geef je water gewoon in de bak, zodat de plantjes via de onderkant vochtig blijven en  de wortels zich optimaal ontwikkelen!
Inmiddels is dit eerste plaatje wat uitgebreid. Geen twee bakken met alleen perspotjes erin...
Het is inmiddels vrucht-, wortel- en bladdag geweest.....
Kijk maar eens mee naar wat zich afspeelt.....  
Door het ruime gat van de perspotjes - die ik open laat staan - kreeg ik een letterlijk inkijkje 
in de groei van het zaadje 

en nee... het is geen schimmel in de grond!

Het zaadhulsje wordt gewoon mee omhoog genomen in de groei!
De groei van een peperplantje!

En een paar weekjes later...




Inmiddels ziet het er zó uit! Natuurlijk zaaide ik niet alleen pepers, maar ook paprika, bleekselderij, knolselderij, sla, andijvie. Deze kunnen allemaal vroeg gezaaid worden in februari.
Andere groentes zijn te zaaien vanaf maart en de groentes die meer warmte nodig hebben zaai je vanaf april zoals courgette, pompoen en bonen.
Soms zaai ik iets te vroeg, maar wat wil je wanneer je met de serieuze aandoening 'zaaikoorts' te maken hebt?!


Welke doppen?!


En dan is het de tijd om de eerste dappere plantjes, gegroeid uit dat piepkleine zaadje, over te planten in de volle, koude grond. Natuurlijk eerst in de kas en in een moestuinbak.

Sla (en andijvie) kunnen heel goed tegen een beetje kou.

hoewel we dit toch niet echt meer verwachtten (in april!)

Hoe warmer en lichter het is, hoe sneller en beter de plantjes groeien.
Logisch dat het onder glas altijd sneller gaat.

Helaas, zo gauw plantjes in de 'volle grond' staan, komen daar ook de gevaren om de hoek kijken.
Gevaren in de zin van beestjes die ook zin hebben in die malse blaadjes of stengeltjes.
En echt niet gaan wachten tot zich een grote krop gevormd heeft.
Slakken en dan vooral naaktslakken die ook onder de grond zitten, zijn de grootste tuinvijanden.
Dit jaar bedacht oudste zoon een goed en milieuvriendelijk idee...

in plaats van cacaodoppen (die toch van de andere kant van de wereld hierheen moeten komen)
 leg ik rondom de plantjes walnootdoppen.
Ik had nog een zak vol walnoten en die werden fluks gekraakt.
Hoe kleiner de stukjes, hoe beter! 
De walnoten schrikken de slakken af omdat ze met hun weke lijf liever niet over
scherpe randen heen kruipen.
Tenminste... dat is de bedoeling.
Er is ondanks deze bescherming toch een plantje opgegeten.... 
Sommige slakken blijken wanhopig na een lange, koude winter.

In de keuken ga ik aan de slag met de gekraakte walnoten: 
baklava maken staat al heel lang op mijn to-do-list. :)

Ondertussen mogen andere gezaaide plantjes, waar zich zo'n vier blaadjes gevormd hebben,
gaan harden in de kas. 
Het is een voortdurende verhuizing van plantjes van binnen naar buiten.
En van buiten in de kas boven op een randje, naar beneden in de bak of volle grond.
Er wordt wat afgesjouwd met al dat kostbare en tere groen! 



 Wisselteelt

Eind januari zag ik deze eerste knopjes al komen.
Van de zwarte bes.
Elke week komt er meer leven in de tuin!!
En dan zo eind maart is het tijd om de moestuin zelf klaar te maken.

En daarvoor heb ik buurman Teun nodig die me helpt de tuin te frezen.
Dat deed hij gelukkig graag voor me, op een prachtige, zonnige dag.

Maar voordat er gefreesd kon worden, haalde ik de allerlaatste blaadjes snijbiet uit de grond.
Het stelde niet veel meer voor, maar toch! 
Het onkruid liet ik voor een groot deel zitten, dat komt later wel.

Al zo'n 7 à 8 maanden spaar ik kippenmest op. Die laat ik samen met wat stro
gewoon buiten in een grote emmer staan. Ik zou het bijna vergeten.
Maar nu is de tijd om het te gebruiken. 
Omdat kippenmest - vooral vers gebruikt - nogal zuur is, werk ik het nu door de grond heen.
Vermengd kunnen de plantjes er goed tegen en krijgen ze waardevolle voedingsstoffen.

Dit is echt het boerenleven in de stad!
Wát een stank als ik eindelijk die emmers ondersteboven kiep.
Gelukkig kan ik geen geur meesturen....

Als dit over de halve tuin verspreid is, gaat de frees erdoor, zodat de mest goed diep komt.

Het frezen gebeurt twee keer.
Vóór de tweede keer verspreid ik de inhoud van nog een emmer over de tuin: kachelas!
Bijna de hele winter stookten we de houtkachel en mooi schoon hout geeft as.
As van hout is een rijke bron van calcium, kalium en diverse sporenelementen.
Het vroege voorjaar is dé tijd om dit verzamelde en droge as te gebruiken op de tuin.
Het is gezond voor de bodem, houdt slakken tegen, bevordert de plantgroei en gaat knolvoet bij kool tegen.
Calcium is wel oplosbaar in water, dus gebruik het niet te vroeg.

Aan het eind van de ochtend had ik een prachtig bewerkt, mooi stuk moestuin.
Bemest en gevoed!
Ik verdeel met houten loopplanken de tuin in zes delen.
Precies genoeg om zes vakken af te bakenen.

Dit jaar ga ik echt wisselteelt toepassen. 
Ik zet de aardappels nooit op dezelfde plek, maar verder maak ik er elk jaar weer een rommeltje van.
Natuurlijk omdat ik dan veel te veel plantjes heb enzo....
Maar vanaf nu niet meer!
Tamar gaat gestructureerd worden. Ik heb zelfs een schema gemaakt en opgeslagen in Word.
Op de volgende illustratie zie je hoe je moet wisselen.
  En doe je het elk jaar, dan weet je ook wat er naast elkaar staat.

De eerste bladgroente is gezaaid, de aardappels gepoot, en de uien staan netjes in het vak 
van de wortelgewassen, naast de radijsjes.

Je mag me er later dit jaar op bevragen....

Ik sluit af met mooi nieuws!
In de kas had ik al wat rijtjes spinazie en raapstelen gezaaid.
Twee gewassen die goed tegen kou kunnen en snelle groeiers zijn.

Inmiddels eet ik al uit de tuin, al zijn het nog geen grote hoeveelheden.....
Brandnetels, raapstelen en een paar blaadjes spinazie. Maar het kan!

En nu in april heb ik al een aantal keer kunnen oogsten.
In maart at ik zelfs al een heerlijke salade met raapsteeltjes.
Mjummm....
Dat belooft wat voor de rest van het tuinseizoen!
Joehoe!!  Heb er zin in!

Wordt vervolgd....



vrijdag 2 april 2021

Paastaart met eitjes en advocaatglazuur

Dit leuke Paastaartje ziet er niet alleen feestelijk uit, het smaakt ook heerlijk
 met al die verstopte paaseitjes erin. 
Dit taartje is eigenlijk een cake en kun je ook in een rechthoekige vorm bakken. 
Rond vond iedereen 'm feestelijker staan. Wat zou jij kiezen?!

Geniet er van, in welke vorm ook!


Paastaartje met eitjes

    voor een (kleine) springvorm van 20 cm

Ingredienten:
  • 180 g roomboter
  • 200 g witte basterdsuiker
  • 1 tl vanillesuiker
  • 3 druppels etherische citroenolie
  • (zee)zout
  • 5 eieren
  • 180 g gebuild tarwemeel (of bloem)
  • 20 g wijnsteenbakpoeder
  • 3 el sojamelk
  • 100 gram paaseitjes van massieve chocolade
        voor de glazuur 
  • 120 g poedersuiker
  • 6 el advocaat of ander soort dikvloeibare eierlikeur
      ter garnering
  • gekleurde paaseitjes

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 170°C.
Vet een kleine springvorm in met wat boter.
Doe de boter met de suiker en vanillesuiker in een grote kom. Mix tot een zacht en smeuïg mengsel is verkregen en voeg dan één voor één de eieren toe. Voeg pas een volgend ei toe, als het vorige ei goed is opgenomen in de luchtige massa.
Voeg de druppels citroenolie toe.

Meng het meel met de bakpoeder en zout in een kom en roer goed door.
Schep nu elke keer een lepel van het meelmengsel bij het eimengsel en mix op een rustige stand goed door. Voeg tussentijds één voor één de lepels melk toe.
Schep het deeg in de ingevette springvorm.
Verdeel de chocolade-eitjes - uiteraard zonder hun kleurige verpakking - door het beslag en strijk de bovenkant glad.
Schuif de taart in de voorverwarmde oven en bak 20 minuten op 170°C.
Verlaag de temperatuur naar 160°C en bak de taart in nog 45 minuten goudbruin en gaar.
Prik met een cakeprikker of breinaald in de cake en kijk of deze er droog uitkomt.
Laat de taart nog vijf tot tien minuten langer in de oven staan als dit niet het geval is.
Laat langzaam afkoelen met de ovendeur op een kier.
Haal  de taart voorzichtig uit de vorm en zet op een mooi bord. 
Wanner je het taartje omdraait, krijg je altijd een perfect gladde bovenkant. 
Je ziet de paaseitjes erdoor schemeren die tijdens het bakken naar de bodem zijn gezakt.
Maak ondertussen het glazuur.
Doe de poedersuiker in een schaaltje en voeg de advocaat lepel voor lepel toe. 
Goed roeren tot een gladde glazuur verkregen is.


Schenk de vloeibare glazuur over de bovenkant zodat het ruim over de zijkant naar beneden dript.

Verdeel paaseitjes langs de rand en op de bovenkant van de taart. 
Dit ziet er toch super feestelijk uit?!

Wil je een alcoholvrije versie zodat ook kinderen kunnen meesnoepen? 
Vervang de advocaat in de glazuur door water met gele voedselkleurstof. 
Neem hiervan één tot twee eetlepels.


Ook na Pasen kun je dit taartje prima bakken om overgebleven paaseitjes in te verwerken.
Als je ze letterlijk even niet meer kunt zien, is dit (verstop)taartje een goed idee!
Kies voor een andere garnering en het zal nog even goed smaken.

Ik duik dit weekend - terwijl ik eerste Paasdag ook mijn verjaardag vier - even onder.
Wens ik jou graag - met of zonder eieren - hele goede Paasdagen toe!!

Liefs van mij...

donderdag 1 april 2021

De 1 april grap van onze kip!


Het wordt elk jaar lastiger om met een originele 1-april-grap te komen. 
Dit jaar zijn onze kippen me te slim af.
Dit zijn de liefste en tegelijk ondeugendste kipjes: Hanna. Jasmijn en Alie.
Zó staan ze mooi te poseren, maar eigenlijk zitten ze zelden achter gaas.
Het zijn èchte scharrelkipjes die niet alleen de hele tuin tot hun terrein rekenen, maar
ook die van de buren. Daarnaast wordt er geregeld aangebeld door mensen die ongerust
zijn omdat de kippen buiten lopen. Ze wandelen over de stoep, wroeten in de groenstrook 
daarnaast en scharrelen zelfs tussen de auto's.
Altijd op zoek naar dat ene lekkere kevertje, wormpje of blaadje groen.

En hier zien ze er nog onschuldig uit....
Ze hebben echter niet één, maar wel twee practical jokes op 1 april voor ons geregeld.
Kijk maar mee!

Gisteren vroeg ik jongste dochter nog of ze wilde kijken of er ergens op een geheim plekje in de tuin 
eieren waren gelegd. We liepen de geheime plekjes - die dus niet zo heel geheim meer waren - na.
Nee, niet onder de heg achter de lavendelstruik, niet tussen de kas en de heg, 
niet onder het olijfboompje waar ze altijd een stofbad nemen....
Toch vreemd!
De laatste twee weken kreeg ik elke keer zo'n drie eitjes per dag.
En opeens kreeg ik er gisteren maar één. 
En de dag ervoor ook maar één of twee.
Terwijl ze met z'n vijven zijn.
Maar ja, we vonden niks, het was dan ook nog geen 1 april.

Twee weken geleden toen ik in de kas aan het werk was, besloot ik het omringende groen
van de klimop wat weg te snoeien. Het was notabene langs de glazen ruitjes van de kas
naar binnen aan het groeien.
Toen ik me tussen deze smalle ruimte waagde, stuitte ik opeens op een bijzondere vondst.
Een nest waar onze zwarte kip Gillie op zat.
Onder haar.... wel 18(!) eieren.
En stinken dat het deed.....  er waren er twee of drie kapot gedrukt.
Eén ei was zelfs een soort ingegraven in de grond. 
Wie weet hoe lang het daar al lag. Dát heb ik maar laten liggen.
Zoals het er uit zag, was het waarschijnlijk al ruim voor die koude week in februari gelegd.
Maar verder kon ik toch nog zo'n 10 goede eieren eraf halen.
Hoe je test of een ei nog goed is?!
Heel eenvoudig met een kom water.
Leg daar het ei voorzichtig in en wacht even af.
Als het ei naar beneden zakt is het goed en voldoende vers.
Blijft het ei drijven, dan is het echt een oud ei en niet meer goed.
Dit komt doordat eierschalen gedeeltelijk luchtdoorlatend zijn.
Hoe ouder een ei wordt, hoe meer vloeistof er binnenin verdampt waardoor het ei zich vult
 met lucht. En hoe meer lucht er in het ei zit, hoe makkelijker het blijft drijven.
En natuurlijk ga je op de geur af.... geloof me: als een ei rot is, ruik je dat al van verre.

Maar goed.... in die periode had ik niet in de gaten dat er wel eieren gelegd werden,
alleen niet op de goede plek.
Ik dacht: die arme kippen hebben last van de kou en zijn daardoor van de leg.
Misschien was dat ook gedeeltelijk zo, maar verder houden ze van verstoppen.
Daarom kreeg ik gisteren al argwaan.

We hebben geen Paashaas nodig, eieren verstoppen kunnen onze kippen zelf als de beste.
En waarom? 
Als ik een kip zou zijn, zou ik toch lekker op een rustig, beschermd en donker plekje, 
met mijn achterste in het zachte hooi, een eitje willen leggen.
Maar zo niet hier!

Terug naar de 1 april grappen.

Aan het begin van het ontbijt, terwijl we met z'n allen rond de ontbijttafel zaten, 
begon oudste zoon te klagen over een vieze voetstap tegen de stoel aan.
Vreemd, ik had de stoelen net schoongemaakt.
Maar het bleek niet op de stoel, maar op de grond bij de stoel.
En er was niet één vieze voetstap, maar wel twee.
Het was ook geen grond.... maar stront.
Er lag een heel plakkaat onder zijn eigen stoel.
De voetafdruk bleek van mij te zijn.
Maar ik had daar geen hoop neergelegd natuurlijk.

Het werd al snel duidelijk.
Zo gauw de deur met een warme dag openstaat, lopen onze 
tamme kippetjes naar binnen alsof ze er horen,
En ja, dat is ook wel een beetje te begrijpen. Hun allereerste begin
was bij ons in de keuken.
Vorig jaar en het jaar daarvoor kwamen ze ter wereld in de broedmachine die in de keuken stond.
Zouden ze het nog weten?
Als kuikentjes waren ze altijd binnen.
Ze zaten op schoot tijdens het eten,
zaten op iemands schouder, op de bankleuning of zelfs in de lamp als we televisiekeken en ontspanden.
Zouden ze het nog weten?
In ieder geval willen ze graag de kruimeltjes onder de tafel oppikken als ik nog niet gestofzuigd heb.
En overal lekker scharrelen....
Maar ja.... dát mag niet! Want in plaats van het huis op te ruimen, laten ze er ook wel eens iets achter.
Gisteren nog, heb ik ze wel twintig(!) keer het huis uitgezet.
Dus er was niks aan de hand, zou je zeggen.
Tot de ontdekking van deze ochtend.
Wat een misselijke 1 april grap.
Ik had gisteravond zelf met mijn in slippers gestoken voet in een hoopje kippenstront zitten draaien.
Heb dus niks doorgehad en ben vervolgens ook nog overal heengelopen.
Bah, bah, bah.... en zo erg als rotte eieren stinken, zó erg stinkt kippenstront ook.

Géén erg leuke 1 april grap. Jochem zou zeggen: "Rode kaart!"
Tja.... ze vallen niet allemaal even leuk uit, die 1 april grappen! Dat heb je soms....

De tweede grap kwam snel er achteraan en die was wél leuk.
Oudste zoon deed weer de ontdekking.
Hij moest voordat hij naar school vertrok zijn fietsband oppompen.
Omdat hij daardoor in een vreemde hoek stond, zag hij het opeens.
Helemaal, in het verste hoekje van onze overdekte fietsenstalling.
Een nieuw verstopt nestje.
Toen alle kinderen naar school waren, zette ik een paar fietsen aan de kant
en kon ik er bij.
Dit was wel een leuke verrassing!
En weer echt een bijzondere streek van onze kippen.
Een legnestje met wel 4 eitjes!
En deze waren gelukkig nog allemaal vers!

Nu kon ik toch mijn Paascake gaan bakken deze ochtend.
Natuurlijk nadat ik eerst de vloer had gedweild, dat dan weer wel....

Morgen meer over het Paastaartje met verschillende soorten eitjes
en mooie bijbehorende foto's.
Made by chickens.
En dit is Laila...

Heb jij wel eens gehad dat je huisdier een 1 april grap met je uithaalt?!


woensdag 31 maart 2021

Pannenkoekentaart

De ogen van de kinderen beginnen te glunderen..... pannenkoekentaart??!
Tja....  zonde dat ik hun enthousiasme een beetje moet temperen.  
Het is een taart als  avondeten, dus er moet wel groente in. 
Ach ja, dat snappen ze dan ook weer wel. 
En ik maakte.... een pannenkoekentaart met spinazie.
Een heerlijk voorjaarsgerecht en bij mij extra feestelijk doordat de eerste blaadjes spinazie 
vers uit eigen tuin kwamen.
Tijdens de Paasdagen kan deze pannenkoekentaart zowel de lunch als het diner enorm op fleuren. 
Snijd er punten van en.... hap, slik, weg!

Smul je mee?!

Pannenkoekentaart

            voor 6 personen

Ingrediënten:
     voor de pannenkoeken
  • 1 l ongezoete sojamelk
  • 2 eieren
  • 200 g bloem (biologisch)
  • 250 g tarwemeel (biologisch)
  • 1 tl versgemalen zeezout
  • half bosje bieslook (10 lange sprieten
  • 100 g belegen kaas
  • 2 el roomboter (biologisch)
       voor de vulling
  • 750 g spinazie (vers of diepvries of een combi)
  • 120 g vegan ham 
  • 100 g roomkaas
  • 1/2 limoen
  • versgemalen zeezout en peper naar smaak
  • 50 g geraspte kaas

Hoe maak ik het klaar:
Gebruik je diepvriesspinazie, laat deze dan ruim van tevoren ontdooien.
Begin met het maken van een pannenkoekenbeslag. Doe de melk en eieren in een beslagkom en klop ze los. Weeg de twee soorten meel af, voeg het zout toe en roer goed door.
Voeg elke keer wat van het meelmengsel aan het melkmengsel toe. Goed kloppen of gebruik de mixer om geen klontjes te krijgen. Knip de bieslook in kleine stukjes erboven. Rasp de kaas en roer deze door het beslag. Je hebt nu een vrij dik beslag.
Wil je graag dunne(re) pannenkoeken, voeg dan twee dl extra sojamelk toe.
Smelt een klein klontje boter in een koekenpan en schep een grote lepel beslag in de pan. Laat uitlopen en bak de pannenkoek aan beide zijden bruin. Bak zo alle pannenkoeken tot het beslag op is.
Bewaar ze warm op een bord. Ik haalde acht dikke pannenkoeken uit dit beslag.  Heb je het dunner gemaakt, dan bak je er wat meer.

Kook ondertussen in een kleine pan de spinazie met aanhangend water en een klontje boter in een paar minuutjes gaar. 
Voeg naar smaak versgemalen zeezout en peper toe. Roer de roomkaas erdoor.
Snijd de vegetarische ham in kleine stukjes en voeg toe aan het spinaziemengsel. Pers een halve limoen uit en roer het sap erdoor.  Houd de spinazie warm en knijp overtollig vocht eruit voor gebruik.

Als alle pannenkoeken gebakken zijn, snijd je ze bij zodat ze allemaal gelijk van vorm zijn. 
Nu gaan we de taart opbouwen.
Leg op een serveerschaal of -bord een pannenkoek. Strijk een laag spinaziemengsel erover.
Neem de volgende pannenkoek, bestrijk met een laag groente en ga door tot de groente en pannenkoeken op zijn.
Verdeel over de bovenkant van de taart wat geraspte kaas en serveer met een blaadje verse spinazie en een sprietje bieslook.
Serveer meteen als de taart nog warm is.

Snijd in punten.

Let op! Deze taart is machtig lekker!

Variatietips:

  • Vervang de vega ham door 250 g gebakken champignons 
  • Neem 200 g roomkaas, roer hier heel fijngesnipperde bieslook en fijngesneden peterselie door.   Smeer hiermee de taart aan de zijkant af zodat je geen 'stapel pannenkoeken' ziet, maar een taart.

 Leuk! Deze feestelijke en bijzonder uitziende taart, is helemaal niet duur.


zaterdag 27 maart 2021

Pizza basisrecept

Less is more! 
Hoe vaak ik dat ook zeg, op een zelfgemaakte pizza moet een enorme lading saus en groenten.... 
Ben jij toe aan een lekkere pizza? En vind je diepvriespizza's en bezorgpizza's maar zo-zo?
Maak dan je eigen homemade pizza!
 Wanneer we pizza eten, geef ik het stokje in de keuken over aan Peter. 
Hij bakt de pizza's, maar het recept - op een vodje papier gekrabbeld - verdient een blijvender plekje.
En dat krijgt 'ie nu op mijn blog.
Makkelijk om  terug te vinden, bij de P van pizza.;)  



Pizza

        voor 4 pizza's

Bodem:
  • 6 dl handwarm water  (40 graden)
  • 2 zakjes gedroogde gist
  • 3 tl rietsuiker
  • 720 g bloem
  • 280 g volkoren meel
  • 2 tl zeezout
  • 3 el olijfolie extra vierge
Saus:
  • 800 g biologische tomatenstukjes uit blik
  • 3 el olijfolie
  • 3 teentjes knoflook
  • 2 tl oregano
  • 2 tl tijm
  • 2 tl basilicum
  • 3 el bloem

Topping:
  • fijngesneden groente naar keuze
  • kaas naar keuze
  • en wat je lekker vind...

Hoe maak ik het klaar:
Doe de gedroogde gist samen met de suiker - wat de werking van de gist bevorderd! - in een kom. Voeg een scheut van ongeveer 1 dl handwarm water toe en roer goed door met een houten lepel. 
Zet op een warme plek 
en laat de gist zo'n 10 minuten inwerken. Als het goed is, komen er luchtbelletjes opborrelen.
Doe ondertussen de meel en bloem bij elkaar in een kom, samen met het zout en meng goed.
Maak een kuiltje in het midden en schenk hier de giststarter in.
Begin vanuit het midden te roeren en voeg 3,5 dl handwarm water toe.
Het water wat je over houdt, voeg je in scheutjes toe.
De verhouding water en meel is van meerdere factoren afhankelijk.
Zorg dat je deeg niet te nat wordt.
 Voeg de olijfolie toe en begin met kneden.
Is het deeg te droog, voeg het laatste beetje water toe, is het te nat, voeg wat bloem toe.
Kneed stevig door met de bal van je hand, rek het deeg uit en duw het weer terug.
Hierdoor rek je de gluten uit wat zorgt voor een luchtiger structuur.
Kneed minstens 10 minuten. Vorm het deeg tot een bal en doe in de kom.
Dek de kom af met een theedoek die je met heet water hebt natgemaakt.
Zet de kom op een warme plaats om te rijzen.

Als dit na een uur het resultaat is, is het goed!

Maak ondertussen de pizzasaus.
Pers de knoflook uit, gebruik gedroogde kruiden. 
Doe alle ingrediënten in een kom en roer goed door elkaar.
Mix kort met de staafmixer, ik vind het lekker als er nog wat stukjes in zitten.
Wil je verse kruiden gebruiken, doe die dan later bovenop de pizza.

 Verwarm de oven voor op 250 graden.
Pizza bak je kort op een hoge temperatuur.
De echte pizzabakkers gaan nog zo'n 140 tot 150 graden heter.
Verdeel het deeg in vier porties en rol uit tot een ronde lap.
Je kunt er natuurlijk ook twee plaatpizza's van maken: rol ze uit tot een rechthoekige lap,
zo groot als de bakplaat (of pizzasteen) van je oven.

Ik heb een speciale pizzabakvorm van metaal met gaatjes in de bodem.
Dit is om het vocht aan de onderkant te laten verdampen en de bodem krokant te houden. 
Het werkt gedeeltelijk.
Nog beter is het een echte pizzasteen te gebruiken.
Deze wordt heel warm, het vocht verdampt hierdoor sneller, waardoor de bodem knapperig blijft.
Leg de pizza in ieder geval niet op bakpapier.
Het vocht kan niet weg, waardoor het in de pizza trekt. Gevolg: een zompige pizza.

Als je de bodem hebt uitgerold, verdeel je een vierde deel van de saus er over.
Smeer dun uit over de bodem.

Verdeel er daarna de verse ingrediënten naar keuze over. 

Wij krijgen altijd een hele berg groentes binnen, maar
hierdoor is de pizza iets te zwaar en de bodem, ondanks het gebruik van een pizzavorm
niet zo krokant en knapperig als bij de pizzeria.
Bedenk: less is more!



Wanneer je deze pizza hebt geproefd, wil je nooit meer een exemplaar uit de diepvries. 
Er gaat niets boven vers en zelfgemaakt, toch? 
Hoewel, ons favoriete pizza restaurant hier in de stad, mag nu wel weer open.


Even wachten.... nog even wachten.... PIZZA!