Suikervrij snoepen zonder schuldgevoel

Hoewel ik speelde met het idee om oudste zoon snoepvrij op te voeden, 

is dat idee al vroeg gestrand. Naar beste kunnen heb ik de kinderen bewust 

met gezond eten proberen groot te brengen en 

dit was regelmatig onderwerp van gesprek. Prachtig om te zien 

dat oudste dochter zelf bewuste keuzes maakt en ditr jaar voor een suikervrije leefstijl gaat!

Nou ja, enige nuance aanbrengen is belangrijk. Je hebt suikers namelijk in twee vormen.

Je hebt

1. Geraffineerde, toegevoegde suikers. Gesponsord door de suikerlobby zit dit in vrijwel alle bewerkte voedingsmiddelen.
   
   
2. Natuurlijke suikers die voorkomen in fruit, brood, pasta etc. die een vorm van koolhydraten zijn. Je lichaam heeft deze nodig.

Toegevoegde suikers zorgen vaak voor een overdosis,

 wat dikmakend is, een ongezonde huid geeft en ziektecellen voedt.

Faye vind het belangrijk zich fit en gezond te voelen en schrapt daarom de toegevoegde suikers. 

Om zich meer bewust te zijn van haar eigen eetpatroon en omdat ze nieuwsgierig is 

naar de effecten van het stoppen met de inname van bewerkte suikers.

En nu pas komt ze erachter hoeveel producten toegevoegde suikers bevatten. 

Dit is werkelijk shockerend en zó onnodig!

Faye voelt zich energiek en fit en is inmiddels drie kilo afgevallen!

Ondanks een hectische tijd van afstuderen en onder-druk-staande-relaties.

Het is een geweldige uitdaging waar ik als moeder alleen maar trots op ben en 

natuurlijk volledig achter sta!

En gelukkig betekent suikervrij eten absoluut niet dat je smaak moet inleveren. Integendeel!

Om te laten zien hóe veelzijdig, fruitig en feestelijk suikervrij kan zijn, heb ik 

mijn allerbeste recepten voor Faye en jullie op een rij gezet. 

Van heerlijke taart tot verfrissend, dorstlessend sap en romig ijs!

Met de volgende recepten mis je die geraffineerde suikers geen seconde.

1. Feestelijke suikervrij taarten

Taart hoort bij het leven vieren, ook zonder suiker. Door te bakken met natuurlijke zoetmakers zoals dadels, bananen of een natuurlijke suikervervanger, zet je heerlijk gebak op tafel.

Zoals deze 

feestelijke aardbeientaart!

Dit is een no-bake taart met een bodem van zaden en gedroogde vruchten.

Heerlijk deze zomer en je zult merken dat deze je echt energie geeft!

Op dezelfde manier kun je ook buiten het aardbeienseizoen om,

deze overheerlijke 

Bananenpindataart

maken. Deze komt hier thuis elk jaar wel een paar keer voorbij. 

2. Knapperige koekjes voor bij de thee

Een koekje bij de thee is een vast verwenmoment. Mijn suikervrije koekjes zijn gemaakt op basis van havermout, noten en specerijen zoals kaneel en vanille. Ze vullen goed en geven geen suikerdip.

Zoals deze

Healthy haverkoekjes

Een van oorsprong Joods recept, gezoet met honing. 

Of deze fantastische 

Appeldonuts

Niet alleen suikervrij, maar ook glutenvrij, zuivel- en ei vrij en in no-time gemaakt

 zonder oven. En het zíét er toch feestelijk uit!

Ook lekker, maar wel een tikkeltje anders dan anders, zijn deze suikervrije

brownies

Heb je nog een avocado liggen op de fruitschaal? Maak dan eens deze suikervrije, gezonde

 brownies, met een romige avocado. Volledig vegan en gemaakt zonder oven. Een aanrader!

Wat te denken van een lekkere afternoontea met scones? De gewone

   klassieke scones  

bak je zonder suiker, serveer je met clotted cream - geklopte slagroom zonder suiker -  en

 jam kun je ook suikervrij nemen, zie hieronder.

Genieten op z'n Engels, maar dan suikervrij!

En wat te denken van deze 

healthy amandelkoekjes met jam??!

Je bakt er tientallen tegelijk op één bakplaat. Ze zijn superlekker

 en je varieert met (suikervrije) jam naar keuze.

Van muffins ben ik fan.... makkelijk te maken, het komt niet zo nauw.

En wat een variatie!

Wat te denken van deze rabarbermuffins die ondanks

de zure smaak van rabarber suikervrij zijn?! 

Lekker in 't voorjaar!

Tip voor de lezer! Probeer vooral deze eenvoudige, lekkere 

energyballs

eens uit! Lekker in de broodtrommel als tussendoortje, 

of voor extra energie in de sportschool!

3. Zelfgemaakte jam vol puur fruit

Supermarktjam zit vaak boordevol suiker. Mijn zelfgemaakte jam bestaat uit vers fruit. Heerlijk op een cracker of door de yoghurt.

Kijk eens naar deze berelekkere

suikervrije aardbeienjam

want verse, zongerijpte aardbeitjes uit Nederland, hebben geen suiker nodig.

En dit is een absolute topper op mijn blog....

mijn exotische, suikervrije vijgenjam.

De natuurlijke vruchtsuikers geven zoetheid, samen met agavesiroop.

Natuurlijk met vijgen van eigen boom.

4. Verfrissende sappen zonder toegevoegde suikers

Frisdrank en sap uit pak zijn grote suikerbommen. Met de sappan of sapcentrifuge maak ik 
de lekkerste combinaties van fruit, groenten en verse kruiden.

Wat te denken van dit100% pure 

appelsap. 

Het allerlekkerst van eigen onbespoten appels of appels geplukt uit een verlaten boomgaard.

Waarom ze in de winkel suiker toevoegen aan 

druivensap

is me een raadsel. Druiven zijn van nature zoet genoeg, dus bij mij gaan ze

gewoon de sappan in voor puur en ongezoet druivensap.

Maar ook voor een wat zuurder sap kun je gaan voor suikervrij.

Zoals dit rabarbersap, gezoet met natuurlijk diksap.

Of voor dit 

zwarte bessensap

Als de smaak onverhoopt te zuur of wrang is, kun je dit later alsnog zoeten

 met honing of andere zoetstof. Maar we maken dit sap puur!

Om gelijk je dorst te lessen is deze heerlijke verse

appelsmoothie  een aanrader!

Of kies voor een

smoothie met zwarte bessen

Eigenlijk zijn alle smoothies op mijn blog suikervrij.

Lekker met bevroren banaan en versgeperst sap.

Zoals deze

perzikensmoothie

Variatie op hetzelfde thema, maar elke keer weer dorstlessend en puur natuur!

Maak ze ook eens met bramen, frambozen, vijgen en gojibessen.... mjummm.

Wil je een lekkere, suikervrije frisdrank?

Met koolzuur en boordevol fruit? Maak dan eens zelf

Cassis

5. Suikervrij ijs

 Nu het mooie weer er aankomt, kun je ook lekker verantwoord snoepen van suikervrij ijs. In de winkel bijna niet verkrijgbaar of onbetaalbaar. Maak het lekker zelf, dan geniet je er dubbel van. Zonder ijsmachine...

Maak lekker van zomers fruit dit

suikervrij aardbeien-kokosijs

Of als de frambozen er weer zijn:

suikervrij frambozenijs

En wát te denken van een romige

Frozen yoghurt met framboos

Heb je nog aanmoediging nodig om minder suiker te eten?

Zelf heb ik geen hekel aan suiker... ik gebruik ze regelmatig als conserveermiddel,

maar ik heb echt een enorme hekel aan verborgen suikers of sluipsuikers!

Gesponsord door de suikerlobby zit in kant en klare producten werkelijk overal

suiker in. Juist ook in producten waar je het niet in verwacht.

Wat te denken van paprikachips, mayonaise, cup-a-soup, ketchup,

soep uit zak of blik, vruchtenyoghurt, etc. etc.

En dat zijn de stiekeme dikmakers.

En veroorzakers van diabetes, hart- en vaatziekten en obesitas.

Gelukkig kun je voorlopig vooruit met deze heerlijke, meer dan twintig

suikervrije ideeën die gewoon al 'verstopt' op mijn blog stonden.

Voor een gezonder en mooier lichaam, van buiten en van binnen!

Want dát gun jij jezelf toch ook?!

Gaaspiramides in de moestuin

Elk voorjaar opnieuw word ik - en met mij vele moestuinders - vervuld van optimisme.

Optimisme voor het komende tuinseizoen!

En dat moet ook: tuinieren is plannen en vooruit zien! Zaaien levert niet gelijk iets op en

 doe je zeker niet voor slakken of vogels.  Op een dag wil je er zelf de vruchten van plukken.

Vervuld van optimisme heb ik dit jaar ook weer een heleboel kwetsbare of 

'moeilijke' gewassen gezaaid: doperwten, tuinbonen en allerlei soorten kool. 

Wát daar moeilijk aan is? Groeien doen ze meestal wel, maar het zijn vooral 

 vele gevaren die deze plantjes bedreigen.

Zo heb je:

• duiven en groene halsbandparkieten
• slakken, vooral naaktslakken die in de bodem zitten
• koolwitje en rupsen
• koolvlieg 
• luizen

Daarnaast hebben koolplanten regelmatig extra mest nodig en kalium, calcium en magnesium.

Goed om niet te vergeten. Ik geef af en toe wat biologische koemestkorrels

en voor de mineralen gebruik ik houtas uit de kachel, waar al deze stoffen in zitten.

Afgelopen week verraste Peter me echter met zelfbedachte en -gemaakte gaaspiramides 

ter bescherming van met name koolplanten. 

Vooral de tere, jonge koolblaadjes zijn favoriet bij duiven. Zet je deze plantjes in de grond, 

dek je als het ware een uitnodigend en overvloedig diner voor hen.

Maar dát is niet de bedoeling.

Dus maakte Peter deze praktische gazen  piramides, naar eigen zeggen 

geïnspireerd op het Louvre. 

Maak ze ook!

Gaaspiramides voor koolplantjes

    voor 50 stuks

Benodigdheden:

• Voiliere gaas: 10 meter van 20 cm
• schaar
• 150 kleine ty-raps (tie wraps)

Hoe maak ik het:

Knip het voilieregaas in rechthoeken van 50 bij 20 cm.

Leg een rechthoek voor je neer en vouw met de roze lijnen het gaas.

 Zie foto!  De rechterzijde moet op de linkeronderkant komen,

zodat je een schuine piramide krijgt.

Zet deze met drie tie wraps vast en knip ze zo kort mogelijk af.

De uitstekende hoek vouw je om

 zodat de de piramide plat staat.

Maak zo de andere koolpiramides, zoveel je er nodig denkt te hebben.

Er passen er vijftig uit dit formaat gaas.

Je kunt ze eenmaal gemaakt, jaren blijven gebruiken. Lekker handig!

Zet ze in de moestuin om de jonge, tere koolplantjes heen.

Zo bescherm je ze tegen vogelvraat van met name duiven, maar ook 

halsbandparkieten en kauwen kunnen een bedreiging voor je plantjes zijn.

Wil je de koolplantjes ook beschermen tegen de eitjes en larves van de koolvlieg?

Knip dan een stuk vitrage in kleine lapjes en drapeer deze rondom de steel, zo kan 

de koolvlieg geen  eitjes in de grond rondom de koolplant leggen. De mades die 

uit deze eitjes kruipen vreten zich namelijk een weg in de wortels en hoofdstengel 

van de kool met ernstige schade als gevolg.

Ik ga nog even wat lapjes knippen, maar jij kunt alvast aan de slag met de gaaspiramides.

Veel succes! Op een vruchtbaar en groen tuinjaar!

Oh ja... of het helpt?

De koolplantjes die al door vogels aangevreten waren,  komen er dankzij

 deze gaaspiramides weer helemaal bovenop. Andere plantjes

staan nog fier overeind, hoewel dit gaas helaas niet tegen slakken helpen.

By the way... dit blog, ooit begonnen als moestuinblog, heeft nog steeds 

moestuinonderwerpen en heerlijke recepten vanuit de moestuin, maar lange

en samenhangende vervolgverhalen  over wanneer je wat zaait en oogst en

 wat je kunt doen in de moestuin,  dát komt er dit jaar niet van.

Het blijft bij goede ideeën zoals deze beschermmde koolpiramides. 

Wil je meer lezen over de moestuin?

Kijk dan op deze pagina!

Paplammetje zonder pap

 Natuurlijk wist ik van tevoren waar ik aan begon. 

En wist ik heel goed dat mijn paplammetje niet bij ons thuis zou kunnen blijven.

Toch verhinderde het me niet om heel veel van haar te gaan houden.

Natuurlijk door haar grote aanhankelijkheid, altijd vriendelijke uitstraling, 

lieve blik en zachte wol.

Zij was mijn baby'tje, ik haar mensenmoeder.

Ze volgde me door de hele buurt wanneer ik onze Eef uitliet,

 tot grote verwondering en vrolijkheid van iedereen die ons zagen lopen. 

Nou ja.... de hond en ik liepen, het lammetje maakte de gekste bokkensprongen.

Maar nu... nu is ze weg.

Want ik wist het van tevoren.... een  lammetje wordt een schaap en 

schapen zijn kuddedieren. Ze horen niet bij mensen in huis, middenin de stad, 

maar lekker in de wei bij anderen schapen en lammetjes.

Met pijn in het hart bracht ik haar terug naar de boer.

Ik zocht naar een oplossing: misschien kon ze een thuis krijgen bij Archeon, 

maar ook daar is geen schaapskudde....

Zó begon het en haalde ik haar op:

een klein blatend lammetje van nog geen 4 kilo. 

Haar vachtje was stug en gerimpeld door beginnende uitdroging.

En zó bracht ik haar terug:

ruim 14 kilo... met elk flesje wat ik gaf, zag ik haar buikje boller worden.

Haar vacht is lekker zacht, warm en mooi wit.

Ik bracht haar met zes weken weer terug naar de boer, op dezelfde dag als de 

luidruchtige lammetjes van Everdine haar gezin.

Omdat ik veel dagen werk en daarna een paar dagen naar Frankrijk ging, 

kon ik niet langer voor haar zorgen.

Inmiddels zat ze al een tijdlang op twee flesjes per dag en at ze schapenbrok oftewel bix.

En ze at mijn fruitboompjes en struiken in de tuin kaal.

Is ze eraan toe om zelfstandig te eten? 

Mira, mijn paplammetje, hoeft geen pap meer.

De flesjes melk worden door de boer in een week tijd helemaal afgebouwd, 

net zoals in de natuur. Ze kan nu zelfstandig eten en heeft me niet meer nodig.

Als ode aan mijn geweldige paplammetje van wie ik zoveel houd, 

nog de mooiste en grappigste foto's op een rijtje.

Mira in de moestuin... voorjaar ten top!

Ik wist niet dat lammetjes zó goed konden klimmen en springen...

maar binnen no time staat ze nu op tafel. 

Om te voorkomen dat ze alles van tafel gooit, zetten we de stoelen 

schuin tegen de tafel aan, zodat ze daar niet op  kan springen.

Wordt het even vergeten, dan is er binnen no time weer chaos op tafel.

Buiten springt ze ook op de stoelen, maar dat is minder erg.

Dus gebruikt ze de stoel ook om in uit te rusten....

En als ik dan door het hekje de tuin binnenkom na een dag werken,

word ik door een luid en lang aanhoudend gemekker begroet.

Alsof ze zeggen wil: "Waar ben jij zo lang geweest en waarom heb je me

zo lang alleen gelaten?"

Eef, de hond en Mira, het lammetje strijden het hardst om mijn aandacht:

de één begroet me nog luidruchtiger dan de ander.

Terwijl normaal gesproken overdag Mira toch heel stilletjes is.

Daar smelt een mens(enmoeder) toch van?!

 

Wist jij  dat lammetjes zo nieuwsgierig waren?

Voor mijn blog over rozemarijn(bad)zout moest ik een voetenbadje uitproberen,

maar de foto's achter de schermen zagen er zó uit:

Ik die Mira probeerde niet te laten drinken van het water met kruidenzout ;)

Heerlijk vindt ze het als ik in de tuin aan het rommelen ben.

En natuurlijk moet ze goed kijken en ruiken aan wat er in mijn 

mandje zit.

Als oudste dochter thuiskomt, wordt er ook aan haar jas geproefd...

Een schapenbaby stopt ook alles in de mond 

 en wil overal op sabbelen. Haar tandjes groeien echter snel, waardoor

na een paar weken het labeltje van de telefoonoplader toch echt door was.

Ach.... en nu is ze terug.

Na alle voorjaarsvrolijkheid is het vreemd stil in huis.

De kas waar ze 's nachts sliep, is opgeruimd. Er staan nog geen plantjes in.

Alle dekentjes en kleedjes waar ze op had geplast, zijn schoon gewassen.

Oh, wát is het stil als ik thuiskom en stil in huis.

Ik mis haar... elke dag.

Het afscheid was bitterzoet...

Gaf zelf haar laatste flesje melk in de stal en liet haar in handen van de boer achter.

Een paar dagen later fietste ik langs een lange dijk waar schapen met lammetjes 

aan het grazen waren. De schapen van boer Job!

Ik ging op zoek naar mijn lammetje, maar  Mira loopt er niet tussen.

Ze is nog kwetsbaar na haar tijd bij mensen-in-huis en loopt vlakbij de boerderij.

Nu heeft ze geen naam meer - logisch voor een boer met ruim 200 schapen en lammetjes - 

maar een nummer. 

Toch klinkt het afschuwelijk.

Lieve Mira, voor mij blijft ze altijd mijn lieve lammetje.

Voor altijd in mijn hart...

Hoewel ze nu weer tussen haar soortgenoten in de wei staat, 

een lammetje - zonder pap- als alle anderen,

is dit afscheid niet voorgoed.

Volgend voorjaar brengt de natuur mij nog een prachtig, tastbaar cadeau van haar.

Daar heb ik met boer Job een afspraak over staan.

Dus wordt (toch nog) vervolgd....

Wassen met zeepkruid!

Ken jij het plantje zeepkruid? 

Ik tot voor kort niet. Ja, de naam wel, maar hoe het eruit ziet en wat je ermee kunt niet.

Tot ik bij Archeon de akker mocht wieden om plaats te maken voor andere planten en

 bloemen.  Je raadt het al: zeepkruid moest eruit. Niet alles, hoor. 

Heb ik al genoemd dat ik tegenwoordig boerin bij  Archeon ben? 

En medeverantwoordelijk voor alle akkers rond de boerderijen?

En juist daar groeit zeepkruid als onkruid... 

Hoewel ik een hekel aan de term onkruid heb, begrijp je vast wat ik bedoel. 

Het zeepkruid woekert en groeit ook op plaatsen waar het niet gewenst en geplant is. 

Zoals de naam doet vermoeden kun je van dit plantje zeep maken. 

En.... dát blijkt verrassend eenvoudig!

Maar eerst iets meer over... 

Zeepkruid

Zeepkruid groeit het beste op een zonnige plek in de tuin op kalkhoudende, lichtvochtige zandgrond. 

Je komt ze dan ook tegen in rivierduinen en wegbermen.

Ze is te koop bij tuincentra, heeft sterk geurende roze bloemen en bloeit van juni tot oktober.

Eenmaal aangeplant blijft zeepkruid graag in je tuin. Het is een vaste plant 

die wortelstokken vormt, waardoor de plant zich elk jaar uitbreidt, te vergelijken met munt.

De Latijnse naam voor zeepkruid is Saponoria Officinalis waarbij de toevoeging 

officinalis  betekent dat ze geneeskrachtig is.

Nu is deze plant niet eetbaar, giftig zelfs wat komt door de hoge concentratie saponinen. 

Saponinen

Saponinen worden ook wel zeepstoffen genoemd en zijn een speciale groep secundaire plantenstoffen die tot de glycosiden behoren. Men vermoedt dat planten saponinen produceren als bescherming tegen insectenvraat en groei van bacteriën en schimmels. 

 De naam saponine is afkomstig van het Latijnse woord sapo dat zeep betekent. 

Dit verwijst naar de eigenschap van saponinen om opgelost in water (na schudden) 

een zeepachtig schuim te veroorzaken. Bij saponinen is dit zachter dan bij gewone zeep en

 heeft het een reinigende werking, iets minder dan die van zeep.

Saponinen zijn zowel in water als in vet oplosbaar.

Saponinen komen wijdverbreid voor in het plantenrijk. Men schat dat in drie van de vier 

plantensoorten saponinen voorkomen. Men vindt ze zelfs in groenten als sojabonen, erwten, 

spinazie, tomaten, aardappels en knoflook. Heb het gelukkig nog nooit in mijn pan zien schuimen ;)

Het gehalte saponinen kan variëren van 0,1 tot zelfs 30%!

In lage concentraties zoals in groenten, zijn saponinen eetbaar. Ze kunnen helpen 

het cholestrolgehalte te verlagen en het immuunsysteem te ondersteunen. 

Planten waarin saponinen in hoge concentraties voorkomen, zijn onder andere lelies, agaven, 

zeepkruid [Saponaria officinalis] paardenkastanje en in de vruchten van de zeepnotenboom 

die in India en Nepal groeit. De bast van de Zuid-Amerikaanse zeepboom [Quillaja saponaria] 

is één van de allerrijkste bronnen. Deze planten zijn niet eetbaar, maar er valt goed 

op plantaardige wijze mee te wassen, voor mensen over de hele wereld!

Wasmiddel van zeepkruid

Zeepkruid is een geweldig inheems plantje wat al duizenden jaren geleden voorkwam in Nederland. Al in de prehistorie werd het gebruikt voor het wassen van wollen en linnen kleding. Want reinigen doet het! Puur uit de natuur... 

De meeste saponine (tot wel 20%) zit in de wortels.  

Voor het wassen van kleding kun je de volgende gebruiksaanwijzing aanhouden:

Ingrediënten:

• 75 g zeepkruid (wortels, stengels en blad)
• 500 ml water
• 1 el appelazijn
• facultatief 3 dr etherische olie 

Hoe maak ik het:

Was de stengels, bladeren en vooral de wortels goed. Snijd in kleine stukken.

Doe ze in een ruime pan met een halve liter water. Breng aan de kook en

 laat zo'n tien tot vijftien minuten koken.

Laat afkoelen en zeef het zeepkruid door een met kaasdoek bekleed zeef.

Schenk het aftreksel in een glazen fles.

Voeg de appelazijn toe en de etherische olie.

Ruikt het anders? Zeker! Maar geloof me, je wasgoed is nog nooit zo fris groen geweest.

Met lemon of citronella krijg je een fris ruikende was.

Lavendel is rustgeven en ylang ylang geeft ook een fijne geur aan de was.

Met zeepkruid ruikt je was niet naar een chemische bloementuin uit de fabriek,

maar wel naar een frisse boswandeling!

En dan... lekker wassen!

Eerder al schreef ik over het maken van een natuurlijk wasmiddel 

gemaakt van paaardekastanjes of wilde kastanjes klik! en 

wasmiddel gemaakt van hedera, oftewel klimop klik!

Hang de was lekker fris buiten te drogen...

Waarom zou je kiezen voor wassen met zeepkruid?

Laat me je een paar redenen geven:

1. Het is gratis, dus goed voor je portemonnee in deze dure tijden!
2. Het is goed voor het milieu: er komen geen wasactieve stoffen, ontharders, vulmiddelen, geurstoffen (parfum), bleekmiddel en schuimregelaars in het afvoerwater terecht en je koopt geen plastic fles.
3. Je kunt op alle programma's, alle temperaturen en alle standen wassen
4. Om het te verzamelen, kom je lekker buiten in de frisse lucht: goed voor je!
5. Je snoeit het zeepkruid en houdt je tuin netjes wanneer je het oogst voor de was
6. Je kunt het van van april tot oktober vers oogsten
7. Het is alternatief en inspirerend om mensen te vertellen dat je met zeepkruid wast

Shampoo van zeepkruid

Ingrediënten:

• twee handen vol zeepkruid 
• 1/2 l water
• 5 dr etherische rozemarijnolie

Hoe maak ik het:

Oogst de wortels van het zeepkruid liefst in het voorjaar voor de bloei (nu dus) of in het najaar na de bloei. Blad of stengels kun je ook gebruiken, maar deze bevatten minder saponinen.

Na het grondig wassen snijd je stengels, wortels en blad fijn.

Doe ze in een pan met kokend water en laat 15 tot 20 minuten doorkoken.

Laat afkoelen en zeef alle plantdelen eruit.

Doe de vloeibare shampoo in een kleine flesje(s) en voeg de rozemarijnolie toe.

Rozemarijn is facultatief, maar wel heel helpend. Het bevordert de haargroei, 

voorkomt haarverlies/haaruitval, helpt bij de doorbloeding en 

stimulering van de hoofdhuid,  verstevigt het haar en bevordert  de haargroei.

Het zou hoofdhuidklachten als roos of jeuk kunnen voorkomen.

Geen gewone shampoo gebruiken, maar lekker deze zeepkruidshampoo

in het haar masseren en goed uitspoelen.

Eventueel na het spoelen nog een keer naspoelen met appelazijn verdund met water.

Dit is sowieso een goed idee, omdat het de hoofdhuid reinigt

De appelazijn sluit namelijk de haarschubben en laat het haar glanzen.

Over het wassen van je haar zonder shampoo volgt nog meer.

En of zeepkruid je haar goed reinigt?

Oudste dochter en ik testten het voor je uit.

Dus: ben je op zoek naar een 'clean' look?

Laat de natuur haar werk doen en geniet van een zeepkruid frisse coupe!

Durf jij?!