Natuurlijk Tamar is geboren

Keihard zong ik als 16-jarige mee met het liedje “een eigen huis, 

een plek onder de zon”. Ik weet het nog goed: dát was mijn grote droom!

Maar een eigen bedrijfje beginnen? Ik kan me niet herinneren dat 

ik daarover droomde. En toch is dat precies wat ik heb gedaan!

Het was geen langgekoesterde wens, zoals mijn droom om ooit nog eens 

een eigen kookboek te schrijven... 

Het was meer een logisch vervolg op wat er allemaal op mijn pad kwam. 

En....  het voelt ongelooflijk goed, het past helemaal bij mij!

Want kijk: ik hoef alleen maar dingen te doen die ik leuk vind. 

En dit wil ik dolgraag uitbouwen tot iets meer, iets moois!

Hoe het allemaal begon

Het begon hier, met mijn blog, waar ik al veel langer een klein hoekje heb ingeruimd voor

  mijn winkeltje.

Ooit al eens rondgekeken?

Als imker - ook zoiets: niet mijn droom, maar het past zo goed om bijen te houden 

als je een grote moestuin hebt - verkocht ik hier honing. 

Nog steeds komen er mensen met de vraag naar honing. 

Zo ook Angel van de apotheek uit het dorp.

 Of ik misschien honing verkocht in kleine potjes, die passen bij het gezonde imago

 van de apotheek.  Helaas, ik verkoop nu geen honing, omdat mijn bijen er niet meer zijn. 

Maar ik sprong wel gelijk in op deze vraag en liet zien wat voor producten ik wel heb en

zou kunnen leveren. Angel wilde namelijk gezonde producten als welkomstcadeautje

 geven aan nieuwe klanten. Mijn kleine potjes mosterd, jam, 

flesjes (suikervrij) sap en zakjes thee vielen - na uitgebreide proeverijen - goed 

in de smaak en we besloten samen in zee te gaan.

Natuurlijk wil ik mijn jam, thee en chutney, gemaakt van wat er in mijn moestuin groeit en 

wat ik in het wild verzamel, verbinden aan een apotheek die zich ook inzet voor gezondheid.

Het bleef niet bij die ene vraag. 

Voor assistentendag maakte Angel 

cadeautasjes met mijn producten. 

Ik was erbij op assistendag: de cadeaus vielen geweldig in de smaak!

En er zijn nog meer plannen....

Als gevestigd apotheker wil Angel wel een officiële factuur, met een nummer 

van de Kamer van Koophandel. Natuurlijk had ik al eerder nagedacht over de stap

om een eigen bedrijf te starten,  maar het werd me steeds ontraden. 

Nú is het er wel de goede tijd voor!

En ineens ging het snel. Ik schreef me officieel in bij de Kamer van Koophandel. 

Het staat er: zwart op wit, met een officiële handtekening. 

Mijn eigen bedrijf(je) is geboren:

Natuurlijk Tamar

Mooi, spannend en écht: ik ben 

als ondernemer!

Natuurlijk Tamar

Onder deze naam maak en verkoop ik:

sap, kruidenthee, chutneys, uienpoeder, carne de membrillo, jam, gehaakte zeepzakjes etc.

Alles van groenten en fruit uit mijn eigen tuin of er omheen. 

Puur, eerlijk en met aandacht gemaakt.

Mijn webshop verhuist!

Goed nieuws voor iedereen die mijn producten ook wil proberen en bestellen: 

mijn winkeltje heeft een nieuw thuis. Je vindt hem voortaan op mijn gloednieuwe website, 

Natuurlijk Tamar

waar alles veel overzichtelijker en makkelijker te vinden is.

Wees welkom en kijk rond!

Workshops, lessen en presentaties

Ik vind niets leuker dan mijn kennis en enthousiasme delen. Daarom ga ik meer 

workshops en activiteiten organiseren, zoals:

• eetbare natuurwandelingen met proeverij

• voetencrème en voetenbadthee maken, een weldaad voor vermoeide voeten, als je regelmatig
  de benen uit je lijf loopt!

• massagebalsem en gembershot maken voor een pure, gezonde start in januari

• deodorant en natuurlijk wasmiddel maken: goed voor de natuur, je huid en je portemonnee

• Likeurproeverij van homemade likeuren, met scorelijst: wat is onze favoriet?!

en nog veel meer!

Dit is nog maar een greep uit de collectie. Kijk voor alle

workshops en geplande data op mijn workshop agenda

Daar staat ook waar de workshops plaatsvinden en wat ze kosten.

Daarnaast geef ik lessen en presentaties, bijvoorbeeld over bijen en bijenhouden

of over tuinieren, als moestuincoach voor scholen, verenigingen of bedrijven. 

Ook kun je me inhuren voor markten.

Iets in gedachten, of wil je een workshop op maat? 

Neem contact met me op of boek direct via deze link

Een sprong in het diepe 

Eerlijk is eerlijk: ik ben super enthousiast, maar een eigen bedrijf starten is wel een sprong in het diepe. Als je alles van tevoren goed overdenkt, of beter gezegd: al op orde wilt hebben en kunnen overzien, dan doe je het misschien wel nooit, want er komt veel bij kijken!

En dat merk ik nu ook. Ik ben er nog niet. Ik heb al hard gewerkt aan mijn nieuwe website, aan het bedenken van workshops en aan mooie verpakkingen voor mijn producten.

Maar de etikettering moet ik op orde krijgen en daarvoor moet ik weer nieuwe spullen bestellen. Daarnaast zijn er allerlei regels waar ik me aan moet houden omdat ik voedsel produceer voor de verkoop, zoals die van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit en de hygiëneregels. Best ingewikkeld soms, en ik doe nog niet alles perfect. Ik leer elke dag bij.

Maar dit weet ik zeker: deze stap is iets waar ik geen spijt van heb.

Mijn blog blijft!

Even voor de duidelijkheid, want ik hoor het je al denken: Tijd voor Tamar blijft gewoon bestaan. 

Hier blijf ik schrijven over koken, de moestuin en alles wat ik onderweg tegenkom. 

Ik deel graag recepten en verhalen. Bloggen is mijn passie en

 heeft mijn hart. 

De website en Natuurlijk Tamar komt er gezellig bij.

Lont en Lief

Nog een leuk nieuwtje: ik ga samenwerken met cadeauwinkel Lont en Lief in de Dorpsstraat

 in Zoetermeer. Samen met Michelle heb ik een workshop bijenwaskaarsen verzorgd

waar ik als imker een presentatie hield en uitlegde hoe bijenwas wordt

gemaakt en waarom het zo'n bijzonder product is.

En vanaf deze maand gaat Michelle een deel van mijn producten verkopen.

Goed nieuws dus: een mooi verkooppunt waar je mijn producten 

in het echt kunt komen bekijken, ruiken en cadeau doen. 

Maar het stopt daar niet: Michelle en ik gaan nog meer workshops samen organiseren. 

Ik heb er ontzettend veel zin in, want Michelle ken ik al meer dan 25 jaar

Enthousiast en gepassioneerd is Michelle, zoals ze van haar hobby kaarsen

maken haar beroep heeft gemaakt. Ze ontpopte zich tot goede zakenvrouw,

maar creëert ook een relaxte sfeer in haar winkel.

Tot snel!

Ik ben nog maar net begonnen en heb er zo veel zin in. Bedankt aan iedereen die me 

tot nu toe heeft gesteund, aangemoedigd en mijn jampotjes heeft leeggegeten.

Er valt nog genoeg te leren, te regelen en te proberen. Maar weet je wat het mooie is? 

Ik doe vooral de dingen die ik leuk vind.

Kom je langs op de website, in Lont en Lief of bij een workshop?

Tot snel!

Vurige, homemade chilivlokken

Deze week maakte ik twee flessen chilisaus, een pot sambal en dan nog 

heb ik chilipepers in overvloed.

Ik heb dit jaar groene, rode, paarse en gele pepers uit de tuin

in allerlei vormen en gradaties van hitte.

Oftewel: vurige pepers!

Om ze heel lang en zonder dat ze veel ruimte innemen, te kunnen bewaren, droogde ik 

een deel van de pepers en maalde ze tot chilivlokken.

Hoe ik dit deed? Ik schrijf het even uit ;)

Vurige chilivlokken

      voor één potje

Ingrediënten:

•  rode chilipepers
    ook nodig:
• voedseldroger
• notenhakselaar

Hoe maak ik het:

Om vurige chilivlokken te krijgen, neem je alleen rode chilipepers. Maakt het je niet uit, dan kun je alle kleuren pepers nemen. Was de pepers en laat ze in zijn geheel drogen. Gebruik het liefst een voedseldroger, deze kost minder energie en je kunt 'm helemaal volstapelen.

Bij gebrek aan een dehydrator kun je een oven gebruiken. Zet de deur op een kiertje om het vocht te laten wegtrekken.

Leg de pepers in de droogoven en stel in op 60°C. Schrik niet: ze moeten lang drogen.

Reken zo'n 24 tot 30 uur, afhankelijk van de grootte van de pepers en je voedseldroger.

Om de tijd te verkorten kun je de chilipepers halveren of in grove stukken snijden. 

Dan gaat het drogen twee keer zo snel.

Zijn de pepers knisperig droog en voelen ze niet meer zacht aan, 

dan zijn ze goed.

Doe ze in de hakmolen van de staafmixer en 

maal ze in ongeveer 20 seconden fijn.

Mix kort het moeten vlokken blijven.

Overigens blijven de pitjes gewoon zichtbaar, die heb je er niet uitgehaald.

Je chilivlokken zijn klaar voor gebruik.

Maar waarvoor gebruik je ze?

Chilivlokken en chilipoeder zijn niet alleen verschillend in textuur, maar ook in smaak.

Chilipoeder is vaak een mengsel van chilipeper met komijn, oregano, knoflook en zout.

Chilipoeder brengt gerechten pittig op smaak en voeg je tijdens of 

aan het begin van de kooktijd al toe. Poeder lost goed op en 

geeft je hele gerecht een gelijkmatige intense smaak.

Chilivlokken of crushed red pepper, bevat ook de zaadjes en  

kun je prima toevoegen aan koude gerechten. Ze geven kleine smaakexplosies 

vol pittigheid, gelukkig zie je precies hoeveel je hebt toegevoegd.

Deze chilivlokken passen niet alleen goed in marinades, soepen en stoofpotten,

 maar zijn ook lekker in toppings en bij hartige snacks.

Maar waar ik echt nieuwsgierig naar ben, zijn de pittig-zoete combinaties.

Wat te denken van chilivlokken met chocola? Of chilivlokken en honing?

Nieuwsgierig? Hier ga ik binnenkort mee experimenteren en 

daar breng ik je zeker van op de hoogte!

Is het niet wonderlijk mooi?!

 Al die pepers begonnen als één klein zaadje!

......

Brownies met tipsy vijgen

 

Vijgen en chocolade is een goede combi!

Ik deed al eens blokjes pure chocola in een vijgenjam,

maar de chocoladebrownie die ik nu bakte,  is echt zalig zoet en verslavend lekker!

Erin zitten stukjes vijg die ik uit de fles met vijgenlikeur viste.

Oftewel, de vijgenlikeur was ready en die vijgen kun je prima gebruiken in gebak.

Maar tipsy zijn ze wel en al verhit je ze in de oven, er blijft altijd een spoortje alcohol achter.

Dat maakt deze brownie zondig lekker!

Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. 

Zelf bakken is op eigen risico.

Brownies met tipsy vijgen 

    voor ca. 16 stukjes

Ingrediënten

• 100 g vijgen uit de likeur
• 150 g pure chocolade
• 125 g roomboter
• 150 g (donkerbruine) basterdsuiker
• 2 eieren
• 80 g bloem plus wat extra
• 20 g cacaopoeder
• 1 el vijgenlikeur of wodka
• evt. 9 halve walnoten
• grof steenzout

Hoe maak ik het:

Voor dit recept maak ik gebruik van vijgen uit de likeur. Heb je deze niet? Laat dan de vijgen een nachtje weken in een potje met wodka en voeg er 25 g suiker aan toe. Je kunt ze ook een paar weken laten staan en dan heb je alsnog - een kleine hoeveelheid - vijgenlikeur ;)

Verwarm de oven voor op 175 °C. Smelt chocolade en boter au bain-marie en

 laat iets afkoelen.

Klop de eieren met de suiker 3 minuten luchtig.

Roer het chocolademengsel erdoor

 en daarna de bloem, cacao en het zout, net tot alles gemengd is.

Snijd de vijgen heel klein en wentel ze door wat extra bloem. Hierdoor

kunnen ze zich beter door het beslag verdelen en zakken ze niet naar de bodem.

Meng de gehakte vijgen met de likeur en als je dat niet hebt een scheutje wodka en

spatel ze door het beslag. Schep in de vorm, strooi wat steenzout over het beslag 

Ik verdeelde er de halve walnoten over, is erg lekker maar kun je ook weglaten.

Bak  de brownie 20-25 minuten. 

Let op: het midden moet nog licht plakkerig zijn, dan blijven ze fudgy.

Laat, als dat je lukt, afkoelen in de vorm voor je snijdt. 

Bewaar de brownie in de koelkast. voor de stevigheid, dat is niet nodig voor de houdbaarheid.

Hmmm...  ik zal eerlijk zijn: deze is zó lekker dat ik een nieuw fles met vijgenlikeur heb gemaakt.

Want straks wil ik niet zonder komen te zitten. Deze brownie ga ik echt nog heel vaak maken.

Note to self: niet vergeten om uit te delen, anders vliegen de kilo's eraan.

 Oh ja, de complete werkwijze voor de vijgenlikeur vind je hier.

Geniet ervan!

Vijgenbladsiroop

Aan vijgen geen gebrek dit jaar, ze rijpen zelfs midden oktober nog volop af. 

Dit is de zogeheten winteroogst of tweede oogst en meestal doet mijn boom daar wel aan.

 Lucky me! Aan vijgen geen gebrek dus, maar het is zonde 

het aromatische blad van de vijg niet ook te gebruiken... 

Ik deelde al eerder het idee van thee van vijgenblad - wat heel eenvoudig is - en maakte

vijgenbladolie. Nu is het tijd voor een zoet aromatisch drankje: 

vijgenbladsiroop!

Ik maakte 'm met gedroogd vijgenblad voor een extra intense smaak.

Het maken is erg eenvoudig. Heb je zelf geen vijg in de tuin staan? 

Je kunt ook vijgenbladthee kopen en daarvan deze lekkere siroop maken.

Vijgenbladsiroop

    voor 1,5 l siroop

• 25 g gedroogde vijgenblad(thee)
     of 12 verse vijgenbladeren 
• 1 l water
• 900 g biologische suiker
• 1 tl citroenzuur

Hoe maak ik het:

Je kunt deze siroop met vers blad maken, maar ik gebruik liever gedroogd. Knisperig droog blad is aromatischer dan vers blad en de bijzondere kokosgeur ontstaat juis bij het drogen.

Bladeren drogen kan gewoon in huis aan de lucht. 

In de winter bij de kachel, in de zomer gewoon aan een draadje in huis.

Zet een sterke thee van het vijgenblad door de gedroogde bladeren te overgieten 

met water dat net van de kook af is en laat 15 tot 20 minuten trekken. 

Laat niet langer trekken anders wordt de drank bitter. 

Je kunt ook even proeven als je het zeker wilt weten.

Zeef het blad eruit en meet de overgebleven vijgenbladinfusie.

Neem suiker in een verhouding van 1 : 1

Ik had 900 ml thee en woog dus 900 g suiker af.

Doe vocht en suiker in een ruime pan.

en verwarm al roerend.

Breng het niet aan de kook, maar stop met verhitten 

wanneer de suiker opgelost is.

Los het citroenzuur op in twee eetlepels koud water.

Voeg het toe en roer goed door.

Zorg dat er brandschone flessen klaar staan.

Spoel vlak voor gebruik nog even na met heet water.

Schenk de warme siroop in de flessen.

Wanneer de fles vacuüm is getrokken, is de siroop zo'n 2 jaar houdbaar.

De hoge suikerconcentratie en het citroenzuur zorgen voor deze lange houdbaarheid.

Is de fles geopend? Bewaar deze dan koel en drink binnen een maand op.

Deze siroop is lekker zoet en kun je prima verdunnen in een verhouding van 

1 : 8 of zelfs 1 : 9.

Lekker met plat of bruisend water als limonade. Voeg ook eens een schijfje citroen toe. 

De aromatische, zoete licht kokosachtige smaak komt dan goed tot zijn recht.

Deze siroop is veelzijdig en verrassend van smaak! Ook lekker:

• in mock- of cocktails... met tonic of bruiswater
• over yoghurt, ijs, pudding of pannenkoeken
• in een cake of door mascarpone voor taartvulling

Heb jij al eens het blad van de vijg geprobeerd?!

Romige maïssoep

Dit jaar deed de moestuin het geweldig: de courgettes groeiden als kool, 

maar dan heb ik de maïs nog niet genoemd. Ik oogstte maar liefst 40 kolven! 

De meeste liggen inmiddels in de vriezer, maar een deel verdween 

bij de eerste koele herfstdag in de pan en werd 

een romige, gele soep van verse maïskorrels.

Komt maïssoep nu oorspronkelijk uit de Mexicaanse of Amerikaanse keuken? 

Een Hollands gerecht is het in ieder geval niet, ondanks de maïs van Hollandse bodem. 

Ik maakte een Amerikaanse maaltijdsoep met aardappel:

dik en gebonden

met het pittige van de Mexicaanse keuken: the best of both. En hij is zo klaar, 

als je het oogsten van de maïs niet meerekent natuurlijk ;)

Romige maïssoep

     voor 6 personen

Ingrediënten:

• 700 g (verse) maïs
• 3 el olijfolie
• 1 ui
• 2 teentjes knoflook
• 1 groene peper
• 2 kleine aardappels
• 1,5 l groentebouillon
• 2 tl komijn
• 2 el bosui of stengelui
• 1 tl kruidenzout

Hoe maak ik het:

Deze maïssoep is supersnel klaar wanneer je maïs uit de vriezer of uit blik neemt. Maar ik gebruik verse maïs.

De verse maïs snijd je van de kolf. Zet de maïskolf op de kop wanneer je blad en 

draden verwijderd hebt en

 snijd met een scherp mes de korrels van onder naar boven eraf. 

Spoel daarna de maïskorrels af onder stromend water en laat staan.

Voor 700 gram maïs heb je ongeveer zeven maiskolven nodig.

Pel en snipper de ui, maak de peper schoon en snijd fijn.

Verhit de olie in een ruime pan en fruit de uisnippers twee minuten.

 Pers de knoflook erboven uit en voeg de peper toe. Roerbak even. 

Schil de aardappel, snijd in blokjes van zo'n 1 cm en voeg toe.

Laat kort meebakken en breng op smaak met de komijn. 

Maak de groentebouillon. Dit kan van pasta (klik), poeder of blokjes en schenk het in de pan.

Breng de soep aan de kook en voeg de maïs toe. Laat het geheel 

10 - 15 minuten zachtjes doorkoken. Voeg dan de bosui in ringetjes toe en 

houd wat achter voor de garnering.

Pureer de soep met een staafmixer.

Let op, de soep bindt goed. Wil je een wat dunnere soep, voeg wat meer water toe.

Breng de soep op smaak met kruidenzout en serveer!

Doordat het een stevige, gebonden soep is, eet je dit als maaltijdsoep.

Stevige kost om op te warmen op een koude dag.

Garneer met wat ringetjes bosui.

Lekker met gebakken toast of stokbrood.

Eet smakelijk!

Wat ik nog meer met verse maïs doe...

• Maak eens Mexican streetfood met deze snack: Mexicaanse Esquites
• Een heleboel courgette en maïs gaan in deze taco's
• En weet je dat je van de overgebleven, lege kolven een zelfgetrokken bouillon maakt?
  Handig voor de volgende pan soep die je wilt maken: maïsbouillon

Kweepeermosterd

 Soms gaat er weken geen pot open en ineens gebruik ik het vaak... mosterd!

Je moet ervan houden, maar vooral leuk is dat je het makkelijk zelf maakt!

Lees hierover op zelf mosterd maken en ook waarom ik dat deed.

Mosterdzaad groeit zelfs in mijn tuin en daarmee is het geweldig om mosterd te maken.

Mosterd is al duizenden jaren oud en werd ver voor onze beschaving al in China, 

Egypte en bij de oude Grieken gemaakt en gegeten.

Ook het gezegde "weten waar Abraham de mosterd haalt" 

is oud en stamt uit de Middeleeuwen.

 Het betekent dat je precies weet hoe iets in elkaar steekt.

Nou, dat weten we ook over mosterd.

Met mosterdzaad, azijn en wat zout maak je een simpele mosterd.

Deze keer maak ik een fruitige variant hierop met kweeperen.

M'n boom hing dit jaar weer vol met deze keiharde, gele vruchten. 

Eind september en begin oktober zijn ze te oogsten. Maar ze blijven hard.

Dus wanneer is het 't juiste moment om ze te plukken?

Dát kun je ruiken! Toen ik twee weken geleden de tuin binnenkwam was het zover. 

Een zoete geur kwam me tegemoet. De geur van roos. 

Want kweeperen behoren tot de rozenfamilie.

Dit jaar aten de kippen verscheidene peren op en 

ik maakte liters sap: kweepeersap met citroenverbena

De peren die je overhoudt als je sap of gelei maakt, zijn geschikt 

voor een tweede ronde: om jam, chutney, membrillo of deze mosterd 

van te maken. Alles van de kweepeer is lekker en niks hoeft verspild.

Kweepeermosterd

      voor 20 potjes

Ingrediënten:

• 1250 g kweepeerstukjes
• 150 g mosterdzaad + 2 el
• 750 ml witte wijn (mede)
• 250 ml wijnazijn
• 250 ml appelazijn
• 500 g suiker
• 1 el zeezout
• 2 bio sinaasappels (voor rasp)
• 1 tl kaneel
• 1 tl piment
• 1 citroen

Hoe maak ik het:

Als het goed is, heb je de kweeperen al gekookt voor een ander recept. Dit mag gerust met schil en al.

Pureer de gekookte en uitgelekte kweepeerstukken fijn.

Maal 150 g mosterdzaad in een koffiebonenmolentje om fijn mosterdzaad te verkrijgen. Je hebt zwart, bruin of geel/wit mosterdzaad. Hoe donkerder de kleur, hoe pittiger de mosterdzaadjes zijn. 

Voor deze mosterd mag je best een pittige mosterd nemen. De kweeperen zorgen voor een goede balans.

Gemalen kleurt het zaad vanzelf lichter tot de typische mosterdkleur.

 Doe de gepureerde kweeperen samen 

met de gemalen mosterd in een grote pan.

Voeg alle andere ingrediënten toe, behalve de citrusvruchten.

Rasp de schil van de sinaasappels en de citroen en voeg toe.

Roer alles goed door en breng aan de kook.

Blijf roerend verwarmen tot de massa de dikte van mosterd heeft gekregen. 

Dit duurt ongeveer 10 minuten.

Pers de citroen uit en voeg het sap toe. Het sinaasappelsap gebruiken we niet!

Zorg dat er brandschone potjes klaar staan om de mosterd in te doen.

Doe de deksel er meteen op zodat ze vacuüm kunnen trekken.

De mosterd komt beter op smaak als je 'm een tijdje - ongeveer een maand - laat staan.

De smaken zijn dan goed in elkaar getrokken

Gewone mosterd is heel lang houdbaar. Door de toevoeging van kweepeer 

is deze wat minder lang houdbaar.

Denk aan een maand of tien. Ongeopend bewaar je de mosterd buiten de koelkast, 

eenmaal geopend erin. 

Met dit recept krijg je een enorme voorraad mosterd, maar je kunt heel origineel 

uit de hoek komen door een potje ambachtelijk gemaakte mosterd cadeau te geven. 

Bijvoorbeeld aan een vijftigjarige.

Weet (kwee) die gelijk waar Abraham de mosterd vandaan haalt!

Ik vind deze mosterd echt heel lekker: fruitig zoet en toch scherp genoeg, hij is prachtig in balans.

Lekker bij de - vegetarische - bitterbal, een boterham met oude kaas,

de borrelplank of om te marineren.

Nieuwsgierig naar de smaak en vind je het lastig zelf te maken of heb je geen tijd?

Er staan nog heel wat potjes mosterd in mijn winkeltje. Nu voor een leuk prijsje.

Dit receptidee heb ik van de site: Okke houdt van kweeperen en heb ik aangepast tot dit recept