woensdag 27 mei 2026

Knoflookpoeder en knoflookzout


       
 Knoflook, daar ben ik niet mee opgevoed. Mijn moeder had er een hekel aan en
 we aten het nooit. Dat was waarschijnlijk de reden dat ik me als studente op een dag 
vergiste en een bolletje knoflook nam in plaats van een teentje.  
Ha, ha... de keuken rook een week lang naar knoflook
Misschien is het daarom dat ik pas laat ontdekte dat je een teentje knoflook niet 
eerst hoeft te pellen voordat je het in de knoflookpers doet. Scheelt werk en plakkerige vingers.
En dat je van het restant geweldig knoflookpoeder of knoflookgranulaat kunt maken, 
dát was gewoon uitproberen. Want veel kruiden, groenten en fruit kun je drogen tot poeder.

Zo maakte ik al eens paddo poeder, citroenpoeder, uienpoeder, paneermeel etc.
Voor meer ideetjes en recepten over voedsel drogen - mijn favoriete en 
tevens prehistorische manier om voedsel te conserveren - verwijs ik je
 graag naar deze pagina over voedsel drogen.

Vandaag gaan we knoflook drogen en malen tot poeder
 Als het niet helemaal pulverig wordt,
klinkt het zelfs nog beter: dan noem je het knoflookgranulaat!

Op deze dag dat ik de eerste knoflook uit de moestuin oogstte - ja, ja... vandaag 
was 't oogstdag! -  onthul ik je het geheim van gedroogde knoflook.
En het allemooiste is: je eet er geen teentje minder door.

Knoflookpoeder


    voor 1 kuidenpotje

Ingrediënten:
  • 20 of meer biologische (!) knoflookteentjes
       ook nodig:
  • knoflookpers
  • voedseldrogen
  • elektrische koffiebonenmolen

Hoe maak ik het:
Ik schreef het al: je eet er geen teentje knoflook minder door... wat je nodig hebt zijn gerechten waarin geperste knoflook gaat.
Of dat nu in een marinade, soep of curry is, maakt niet uit.
Zoals velen weten - behalve mijn moeder dan ;) - kan knoflook bijna overal in.
Pers een knoflookteentje met schil uit,
 peuter het restant uit de perskamer want dit heb je nodig. 
Verzamel meerdere tot je er een droogtray mee kunt vullen.
Droog de knoflook op 50°C in 2 uur tot alles knisperig droog is.
Heb je geen voedseldroger, gebruik dan de oven en laat de deur op een kier staan.
Speciaal om gedroogde, harde stukjes tot poeder te kunnen malen, kocht ik 
een elektische koffiebonenmolen.
Deze maalt fijner dan een notenhakselaar, hoewel....
met die papierachtige, droge schutblaadjes van de knoflook heeft deze molen wat moeite.
Herhaal het malen een paar keer.
Wordt het niet helemaal pulverig, dan heb je knoflookgranulaat.
Doe in een potje en klaar is je  zelfgemaakte knoflookpoeder. Je gooit niets weg,
houdt een mooi product over en eet er geen teentje knoflook minder door.
Hóe leuk is dat!
Reken voor één vers teentje knoflook 1/4 tl knoflookpoeder.
Gedroogd is de smaak (en geur) nog intenser dan vers.

Nog een leuke toepassing is het maken van knoflookzout en 
dat doen we dan ook gelijk in één moeite door.


Knoflookzout

     voor 2 kruidenpotjes

Ingrediënten:
  • 10 g knoflookpoeder of -granulaat
  • 30 g wit zeezout
      ook nodig:
  • koffiebonenmolen

Hoe maak ik het:
Houd een verhouding aan van 1 : 3 of neem gelijke delen knoflook en zout.
Meng knoflookpoeder en zout. Is het zout nog vochtig, droog dan een uurtje in de voedseldroger, 
ook weer op 50°, tot knisperig droog.
Maal in de koffiebonenmolen tot poeder en doe het kruidenzout in een  schoon, droog potje.
Voeg enkele rijstkorrels toe tegen het klonteren en 
klaar voor gebruik is je knoflookzout
Knoflookzout kun je als snelle smaakmaker gebruiken voor sausen, soepen, 
marinades, over groentes, vlees of vegetarisch. Je vermindert hierdoor je zoutgebruik.


Het mooie van dit idee  - recept is een te groot woord - is dat je niets hoeft weg te gooien.
Zelfs knoflookschilletjes zijn nog bruikbaar.
En ik verzamel lekker verder voor het volgende kruidenpotje.


zaterdag 23 mei 2026

Suikervrij snoepen zonder schuldgevoel

Hoewel ik speelde met het idee om oudste zoon snoepvrij op te voeden, 
is dat idee al vroeg gestrand. Naar beste kunnen heb ik de kinderen bewust 
met gezond eten proberen groot te brengen en 
dit was regelmatig onderwerp van gesprek. Prachtig om te zien 
dat oudste dochter zelf bewuste keuzes maakt en ditr jaar voor een suikervrije leefstijl gaat!
Nou ja, enige nuance aanbrengen is belangrijk. Je hebt suikers namelijk in twee vormen.
Je hebt
  1. Geraffineerde, toegevoegde suikers. Gesponsord door de suikerlobby zit dit in vrijwel alle bewerkte voedingsmiddelen.

  2. Natuurlijke suikers die voorkomen in fruit, brood, pasta etc. die een vorm van koolhydraten zijn. Je lichaam heeft deze nodig.
Toegevoegde suikers zorgen vaak voor een overdosis,
 wat dikmakend is, een ongezonde huid geeft en ziektecellen voedt.

Faye vind het belangrijk zich fit en gezond te voelen en schrapt daarom de toegevoegde suikers. 
Om zich meer bewust te zijn van haar eigen eetpatroon en omdat ze nieuwsgierig is 
naar de effecten van het stoppen met de inname van bewerkte suikers.
En nu pas komt ze erachter hoeveel producten toegevoegde suikers bevatten. 
Dit is werkelijk shockerend en zó onnodig!
Faye voelt zich energiek en fit en is inmiddels drie kilo afgevallen!
Ondanks een hectische tijd van afstuderen en onder-druk-staande-relaties.
Het is een geweldige uitdaging waar ik als moeder alleen maar trots op ben en 
natuurlijk volledig achter sta!
En gelukkig betekent suikervrij eten absoluut niet dat je smaak moet inleveren. Integendeel!

Om te laten zien hóe veelzijdig, fruitig en feestelijk suikervrij kan zijn, heb ik 
mijn allerbeste recepten voor Faye en jullie op een rij gezet. 
Van heerlijke taart tot verfrissend, dorstlessend sap en romig ijs!
Met de volgende recepten mis je die geraffineerde suikers geen seconde.



1. Feestelijke suikervrij taarten

Taart hoort bij het leven vieren, ook zonder suiker. Door te bakken met natuurlijke zoetmakers zoals dadels, bananen of een natuurlijke suikervervanger, zet je heerlijk gebak op tafel.
Zoals deze 
Dit is een no-bake taart met een bodem van zaden en gedroogde vruchten.
Heerlijk deze zomer en je zult merken dat deze je echt energie geeft!

Op dezelfde manier kun je ook buiten het aardbeienseizoen om,
deze overheerlijke 
maken. Deze komt hier thuis elk jaar wel een paar keer voorbij. 



2. Knapperige koekjes voor bij de thee
Een koekje bij de thee is een vast verwenmoment. Mijn suikervrije koekjes zijn gemaakt op basis van havermout, noten en specerijen zoals kaneel en vanille. Ze vullen goed en geven geen suikerdip.
Zoals deze
Een van oorsprong Joods recept, gezoet met honing. 

Of deze fantastische 
Niet alleen suikervrij, maar ook glutenvrij, zuivel- en ei vrij en in no-time gemaakt
 zonder oven. En het zíét er toch feestelijk uit!

Ook lekker, maar wel een tikkeltje anders dan anders, zijn deze suikervrije
Heb je nog een avocado liggen op de fruitschaal? Maak dan eens deze suikervrije, gezonde
 brownies, met een romige avocado. Volledig vegan en gemaakt zonder oven. Een aanrader!

Wat te denken van een lekkere afternoontea met scones? De gewone
bak je zonder suiker, serveer je met clotted cream - geklopte slagroom zonder suiker -  en
 jam kun je ook suikervrij nemen, zie hieronder.
Genieten op z'n Engels, maar dan suikervrij!

En wat te denken van deze 
Je bakt er tientallen tegelijk op één bakplaat. Ze zijn superlekker
 en je varieert met (suikervrije) jam naar keuze.

Van muffins ben ik fan.... makkelijk te maken, het komt niet zo nauw.
En wat een variatie!
Wat te denken van deze rabarbermuffins die ondanks
de zure smaak van rabarber suikervrij zijn?! 
Lekker in 't voorjaar!

Tip voor de lezer! Probeer vooral deze eenvoudige, lekkere 
eens uit! Lekker in de broodtrommel als tussendoortje, 
of voor extra energie in de sportschool!


3. Zelfgemaakte jam vol puur fruit

Supermarktjam zit vaak boordevol suiker. Mijn zelfgemaakte jam bestaat uit vers fruit. Heerlijk op een cracker of door de yoghurt.
Kijk eens naar deze berelekkere
want verse, zongerijpte aardbeitjes uit Nederland, hebben geen suiker nodig.

En dit is een absolute topper op mijn blog....
De natuurlijke vruchtsuikers geven zoetheid, samen met agavesiroop.
Natuurlijk met vijgen van eigen boom.

4. Verfrissende sappen zonder toegevoegde suikers
Frisdrank en sap uit pak zijn grote suikerbommen. Met de sappan of sapcentrifuge maak ik 
de lekkerste combinaties van fruit, groenten en verse kruiden.
Wat te denken van dit100% pure 
Het allerlekkerst van eigen onbespoten appels of appels geplukt uit een verlaten boomgaard.

Waarom ze in de winkel suiker toevoegen aan 
is me een raadsel. Druiven zijn van nature zoet genoeg, dus bij mij gaan ze
gewoon de sappan in voor puur en ongezoet druivensap.

Maar ook voor een wat zuurder sap kun je gaan voor suikervrij.
Zoals dit rabarbersap, gezoet met natuurlijk diksap.

Of voor dit 
Als de smaak onverhoopt te zuur of wrang is, kun je dit later alsnog zoeten
 met honing of andere zoetstof. Maar we maken dit sap puur!

Om gelijk je dorst te lessen is deze heerlijke verse
appelsmoothie  een aanrader!

Of kies voor een

Eigenlijk zijn alle smoothies op mijn blog suikervrij.
Lekker met bevroren banaan en versgeperst sap.
Zoals deze
Variatie op hetzelfde thema, maar elke keer weer dorstlessend en puur natuur!
Maak ze ook eens met bramen, frambozen, vijgen en gojibessen.... mjummm.

Wil je een lekkere, suikervrije frisdrank?
Met koolzuur en boordevol fruit? Maak dan eens zelf



5. Suikervrij ijs

 Nu het mooie weer er aankomt, kun je ook lekker verantwoord snoepen van suikervrij ijs. In de winkel bijna niet verkrijgbaar of onbetaalbaar. Maak het lekker zelf, dan geniet je er dubbel van. Zonder ijsmachine...

Maak lekker van zomers fruit dit

Of als de frambozen er weer zijn:

En wát te denken van een romige


Heb je nog aanmoediging nodig om minder suiker te eten?
Zelf heb ik geen hekel aan suiker... ik gebruik ze regelmatig als conserveermiddel,
maar ik heb echt een enorme hekel aan verborgen suikers of sluipsuikers!
Gesponsord door de suikerlobby zit in kant en klare producten werkelijk overal
suiker in. Juist ook in producten waar je het niet in verwacht.
Wat te denken van paprikachips, mayonaise, cup-a-soup, ketchup,
soep uit zak of blik, vruchtenyoghurt, etc. etc.
En dat zijn de stiekeme dikmakers.
En veroorzakers van diabetes, hart- en vaatziekten en obesitas.

Gelukkig kun je voorlopig vooruit met deze heerlijke, meer dan twintig
suikervrije ideeën die gewoon al 'verstopt' op mijn blog stonden.
Voor een gezonder en mooier lichaam, van buiten en van binnen!
Want dát gun jij jezelf toch ook?!



zondag 17 mei 2026

Gaaspiramides in de moestuin

Elk voorjaar opnieuw word ik - en met mij vele moestuinders - vervuld van optimisme.
Optimisme voor het komende tuinseizoen!
En dat moet ook: tuinieren is plannen en vooruit zien! Zaaien levert niet gelijk iets op en
 doe je zeker niet voor slakken of vogels.  Op een dag wil je er zelf de vruchten van plukken.

Vervuld van optimisme heb ik dit jaar ook weer een heleboel kwetsbare of 
'moeilijke' gewassen gezaaid: doperwten, tuinbonen en allerlei soorten kool. 
Wát daar moeilijk aan is? Groeien doen ze meestal wel, maar het zijn vooral 
 vele gevaren die deze plantjes bedreigen.

Zo heb je:
  • duiven en groene halsbandparkieten
  • slakken, vooral naaktslakken die in de bodem zitten
  • koolwitje en rupsen
  • koolvlieg 
  • luizen

Daarnaast hebben koolplanten regelmatig extra mest nodig en kalium, calcium en magnesium.
Goed om niet te vergeten. Ik geef af en toe wat biologische koemestkorrels
en voor de mineralen gebruik ik houtas uit de kachel, waar al deze stoffen in zitten.

Afgelopen week verraste Peter me echter met zelfbedachte en -gemaakte gaaspiramides 
ter bescherming van met name koolplanten. 

Vooral de tere, jonge koolblaadjes zijn favoriet bij duiven. Zet je deze plantjes in de grond, 
dek je als het ware een uitnodigend en overvloedig diner voor hen.
Maar dát is niet de bedoeling.

Dus maakte Peter deze praktische gazen  piramides, naar eigen zeggen 
geïnspireerd op het Louvre. 
Maak ze ook!



Gaaspiramides voor koolplantjes

    voor 50 stuks


Benodigdheden:
  • Voiliere gaas: 10 meter van 20 cm
  • schaar
  • 150 kleine ty-raps (tie wraps)


Hoe maak ik het:
Knip het voilieregaas in rechthoeken van 50 bij 20 cm.
Leg een rechthoek voor je neer en vouw met de roze lijnen het gaas.
 Zie foto!  De rechterzijde moet op de linkeronderkant komen,
zodat je een schuine piramide krijgt.
Zet deze met drie tie wraps vast en knip ze zo kort mogelijk af.
De uitstekende hoek vouw je om
 zodat de de piramide plat staat.
Maak zo de andere koolpiramides, zoveel je er nodig denkt te hebben.
Er passen er vijftig uit dit formaat gaas.
Je kunt ze eenmaal gemaakt, jaren blijven gebruiken. Lekker handig!
Zet ze in de moestuin om de jonge, tere koolplantjes heen.
Zo bescherm je ze tegen vogelvraat van met name duiven, maar ook 
halsbandparkieten en kauwen kunnen een bedreiging voor je plantjes zijn.

Wil je de koolplantjes ook beschermen tegen de eitjes en larves van de koolvlieg?
Knip dan een stuk vitrage in kleine lapjes en drapeer deze rondom de steel, zo kan 
de koolvlieg geen  eitjes in de grond rondom de koolplant leggen. De mades die 
uit deze eitjes kruipen vreten zich namelijk een weg in de wortels en hoofdstengel 
van de kool met ernstige schade als gevolg.
Ik ga nog even wat lapjes knippen, maar jij kunt alvast aan de slag met de gaaspiramides.

Veel succes! Op een vruchtbaar en groen tuinjaar!
Oh ja... of het helpt?
De koolplantjes die al door vogels aangevreten waren,  komen er dankzij
 deze gaaspiramides weer helemaal bovenop. Andere plantjes
staan nog fier overeind, hoewel dit gaas helaas niet tegen slakken helpen.

By the way... dit blog, ooit begonnen als moestuinblog, heeft nog steeds 
moestuinonderwerpen en heerlijke recepten vanuit de moestuin, maar lange
en samenhangende vervolgverhalen  over wanneer je wat zaait en oogst en
 wat je kunt doen in de moestuin,  dát komt er dit jaar niet van.
Het blijft bij goede ideeën zoals deze beschermmde koolpiramides. 
Wil je meer lezen over de moestuin?
Kijk dan op deze pagina!


woensdag 13 mei 2026

Paplammetje zonder pap

 Natuurlijk wist ik van tevoren waar ik aan begon. 
En wist ik heel goed dat mijn paplammetje niet bij ons thuis zou kunnen blijven.
Toch verhinderde het me niet om heel veel van haar te gaan houden.
Natuurlijk door haar grote aanhankelijkheid, altijd vriendelijke uitstraling, 
lieve blik en zachte wol.
Zij was mijn baby'tje, ik haar mensenmoeder.
Ze volgde me door de hele buurt wanneer ik onze Eef uitliet,
 tot grote verwondering en vrolijkheid van iedereen die ons zagen lopen. 
Nou ja.... de hond en ik liepen, het lammetje maakte de gekste bokkensprongen.

Maar nu... nu is ze weg.
Want ik wist het van tevoren.... een  lammetje wordt een schaap en 
schapen zijn kuddedieren. Ze horen niet bij mensen in huis, middenin de stad, 
maar lekker in de wei bij anderen schapen en lammetjes.

Met pijn in het hart bracht ik haar terug naar de boer.
Ik zocht naar een oplossing: misschien kon ze een thuis krijgen bij Archeon, 
maar ook daar is geen schaapskudde....

Zó begon het en haalde ik haar op:
een klein blatend lammetje van nog geen 4 kilo. 
Haar vachtje was stug en gerimpeld door beginnende uitdroging.
En zó bracht ik haar terug:
ruim 14 kilo... met elk flesje wat ik gaf, zag ik haar buikje boller worden.
Haar vacht is lekker zacht, warm en mooi wit.

Ik bracht haar met zes weken weer terug naar de boer, op dezelfde dag als de 
luidruchtige lammetjes van Everdine haar gezin.

Omdat ik veel dagen werk en daarna een paar dagen naar Frankrijk ging, 
kon ik niet langer voor haar zorgen.
Inmiddels zat ze al een tijdlang op twee flesjes per dag en at ze schapenbrok oftewel bix.
En ze at mijn fruitboompjes en struiken in de tuin kaal.
Is ze eraan toe om zelfstandig te eten? 
Mira, mijn paplammetje, hoeft geen pap meer.
De flesjes melk worden door de boer in een week tijd helemaal afgebouwd, 
net zoals in de natuur. Ze kan nu zelfstandig eten en heeft me niet meer nodig.

Als ode aan mijn geweldige paplammetje van wie ik zoveel houd, 
nog de mooiste en grappigste foto's op een rijtje.

Mira in de moestuin... voorjaar ten top!

Ik wist niet dat lammetjes zó goed konden klimmen en springen...
maar binnen no time staat ze nu op tafel. 
Om te voorkomen dat ze alles van tafel gooit, zetten we de stoelen 
schuin tegen de tafel aan, zodat ze daar niet op  kan springen.
Wordt het even vergeten, dan is er binnen no time weer chaos op tafel.

Buiten springt ze ook op de stoelen, maar dat is minder erg.
Dus gebruikt ze de stoel ook om in uit te rusten....
En als ik dan door het hekje de tuin binnenkom na een dag werken,
word ik door een luid en lang aanhoudend gemekker begroet.
Alsof ze zeggen wil: "Waar ben jij zo lang geweest en waarom heb je me
zo lang alleen gelaten?"
Eef, de hond en Mira, het lammetje strijden het hardst om mijn aandacht:
de één begroet me nog luidruchtiger dan de ander.
Terwijl normaal gesproken overdag Mira toch heel stilletjes is.

Daar smelt een mens(enmoeder) toch van?!
Wist jij  dat lammetjes zo nieuwsgierig waren?
Voor mijn blog over rozemarijn(bad)zout moest ik een voetenbadje uitproberen,
maar de foto's achter de schermen zagen er zó uit:
Ik die Mira probeerde niet te laten drinken van het water met kruidenzout ;)

Heerlijk vindt ze het als ik in de tuin aan het rommelen ben.
En natuurlijk moet ze goed kijken en ruiken aan wat er in mijn 
mandje zit.
Als oudste dochter thuiskomt, wordt er ook aan haar jas geproefd...
Een schapenbaby stopt ook alles in de mond 
 en wil overal op sabbelen. Haar tandjes groeien echter snel, waardoor
na een paar weken het labeltje van de telefoonoplader toch echt door was.

Ach.... en nu is ze terug.
Na alle voorjaarsvrolijkheid is het vreemd stil in huis.
De kas waar ze 's nachts sliep, is opgeruimd. Er staan nog geen plantjes in.
Alle dekentjes en kleedjes waar ze op had geplast, zijn schoon gewassen.
Oh, wát is het stil als ik thuiskom en stil in huis.
Ik mis haar... elke dag.

Het afscheid was bitterzoet...
Gaf zelf haar laatste flesje melk in de stal en liet haar in handen van de boer achter.

Een paar dagen later fietste ik langs een lange dijk waar schapen met lammetjes 
aan het grazen waren. De schapen van boer Job!
Ik ging op zoek naar mijn lammetje, maar  Mira loopt er niet tussen.
Ze is nog kwetsbaar na haar tijd bij mensen-in-huis en loopt vlakbij de boerderij.
Nu heeft ze geen naam meer - logisch voor een boer met ruim 200 schapen en lammetjes - 
maar een nummer. 
Toch klinkt het afschuwelijk.
Lieve Mira, voor mij blijft ze altijd mijn lieve lammetje.
Voor altijd in mijn hart...

Hoewel ze nu weer tussen haar soortgenoten in de wei staat, 
een lammetje - zonder pap- als alle anderen,
is dit afscheid niet voorgoed.
Volgend voorjaar brengt de natuur mij nog een prachtig, tastbaar cadeau van haar.
Daar heb ik met boer Job een afspraak over staan.
Dus wordt (toch nog) vervolgd....