Gaaspiramides in de moestuin

Elk voorjaar opnieuw word ik - en met mij vele moestuinders - vervuld van optimisme.

Optimisme voor het komende tuinseizoen!

En dat moet ook: tuinieren is plannen en vooruit zien! Zaaien levert niet gelijk iets op en

 doe je zeker niet voor slakken of vogels.  Op een dag wil je er zelf de vruchten van plukken.

Vervuld van optimisme heb ik dit jaar ook weer een heleboel kwetsbare of 

'moeilijke' gewassen gezaaid: doperwten, tuinbonen en allerlei soorten kool. 

Wát daar moeilijk aan is? Groeien doen ze meestal wel, maar het zijn vooral 

 vele gevaren die deze plantjes bedreigen.

Zo heb je:

• duiven en groene halsbandparkieten
• slakken, vooral naaktslakken die in de bodem zitten
• koolwitje en rupsen
• koolvlieg 
• luizen

Daarnaast hebben koolplanten regelmatig extra mest nodig en kalium, calcium en magnesium.

Goed om niet te vergeten. Ik geef af en toe wat biologische koemestkorrels

en voor de mineralen gebruik ik houtas uit de kachel, waar al deze stoffen in zitten.

Afgelopen week verraste Peter me echter met zelfbedachte en -gemaakte gaaspiramides 

ter bescherming van met name koolplanten. 

Vooral de tere, jonge koolblaadjes zijn favoriet bij duiven. Zet je deze plantjes in de grond, 

dek je als het ware een uitnodigend en overvloedig diner voor hen.

Maar dát is niet de bedoeling.

Dus maakte Peter deze praktische gazen  piramides, naar eigen zeggen 

geïnspireerd op het Louvre. 

Maak ze ook!

Gaaspiramides voor koolplantjes

    voor 50 stuks

Benodigdheden:

• Voiliere gaas: 10 meter van 20 cm
• schaar
• 150 kleine ty-raps (tie wraps)

Hoe maak ik het:

Knip het voilieregaas in rechthoeken van 50 bij 20 cm.

Leg een rechthoek voor je neer en vouw met de roze lijnen het gaas.

 Zie foto!  De rechterzijde moet op de linkeronderkant komen,

zodat je een schuine piramide krijgt.

Zet deze met drie tie wraps vast en knip ze zo kort mogelijk af.

De uitstekende hoek vouw je om

 zodat de de piramide plat staat.

Maak zo de andere koolpiramides, zoveel je er nodig denkt te hebben.

Er passen er vijftig uit dit formaat gaas.

Je kunt ze eenmaal gemaakt, jaren blijven gebruiken. Lekker handig!

Zet ze in de moestuin om de jonge, tere koolplantjes heen.

Zo bescherm je ze tegen vogelvraat van met name duiven, maar ook 

halsbandparkieten en kauwen kunnen een bedreiging voor je plantjes zijn.

Wil je de koolplantjes ook beschermen tegen de eitjes en larves van de koolvlieg?

Knip dan een stuk vitrage in kleine lapjes en drapeer deze rondom de steel, zo kan 

de koolvlieg geen  eitjes in de grond rondom de koolplant leggen. De mades die 

uit deze eitjes kruipen vreten zich namelijk een weg in de wortels en hoofdstengel 

van de kool met ernstige schade als gevolg.

Ik ga nog even wat lapjes knippen, maar jij kunt alvast aan de slag met de gaaspiramides.

Veel succes! Op een vruchtbaar en groen tuinjaar!

Oh ja... of het helpt?

De koolplantjes die al door vogels aangevreten waren,  komen er dankzij

 deze gaaspiramides weer helemaal bovenop. Andere plantjes

staan nog fier overeind, hoewel dit gaas helaas niet tegen slakken helpen.

By the way... dit blog, ooit begonnen als moestuinblog, heeft nog steeds 

moestuinonderwerpen en heerlijke recepten vanuit de moestuin, maar lange

en samenhangende vervolgverhalen  over wanneer je wat zaait en oogst en

 wat je kunt doen in de moestuin,  dát komt er dit jaar niet van.

Het blijft bij goede ideeën zoals deze beschermmde koolpiramides. 

Wil je meer lezen over de moestuin?

Kijk dan op deze pagina!

Paplammetje zonder pap

 Natuurlijk wist ik van tevoren waar ik aan begon. 

En wist ik heel goed dat mijn paplammetje niet bij ons thuis zou kunnen blijven.

Toch verhinderde het me niet om heel veel van haar te gaan houden.

Natuurlijk door haar grote aanhankelijkheid, altijd vriendelijke uitstraling, 

lieve blik en zachte wol.

Zij was mijn baby'tje, ik haar mensenmoeder.

Ze volgde me door de hele buurt wanneer ik onze Eef uitliet,

 tot grote verwondering en vrolijkheid van iedereen die ons zagen lopen. 

Nou ja.... de hond en ik liepen, het lammetje maakte de gekste bokkensprongen.

Maar nu... nu is ze weg.

Want ik wist het van tevoren.... een  lammetje wordt een schaap en 

schapen zijn kuddedieren. Ze horen niet bij mensen in huis, middenin de stad, 

maar lekker in de wei bij anderen schapen en lammetjes.

Met pijn in het hart bracht ik haar terug naar de boer.

Ik zocht naar een oplossing: misschien kon ze een thuis krijgen bij Archeon, 

maar ook daar is geen schaapskudde....

Zó begon het en haalde ik haar op:

een klein blatend lammetje van nog geen 4 kilo. 

Haar vachtje was stug en gerimpeld door beginnende uitdroging.

En zó bracht ik haar terug:

ruim 14 kilo... met elk flesje wat ik gaf, zag ik haar buikje boller worden.

Haar vacht is lekker zacht, warm en mooi wit.

Ik bracht haar met zes weken weer terug naar de boer, op dezelfde dag als de 

luidruchtige lammetjes van Everdine haar gezin.

Omdat ik veel dagen werk en daarna een paar dagen naar Frankrijk ging, 

kon ik niet langer voor haar zorgen.

Inmiddels zat ze al een tijdlang op twee flesjes per dag en at ze schapenbrok oftewel bix.

En ze at mijn fruitboompjes en struiken in de tuin kaal.

Is ze eraan toe om zelfstandig te eten? 

Mira, mijn paplammetje, hoeft geen pap meer.

De flesjes melk worden door de boer in een week tijd helemaal afgebouwd, 

net zoals in de natuur. Ze kan nu zelfstandig eten en heeft me niet meer nodig.

Als ode aan mijn geweldige paplammetje van wie ik zoveel houd, 

nog de mooiste en grappigste foto's op een rijtje.

Mira in de moestuin... voorjaar ten top!

Ik wist niet dat lammetjes zó goed konden klimmen en springen...

maar binnen no time staat ze nu op tafel. 

Om te voorkomen dat ze alles van tafel gooit, zetten we de stoelen 

schuin tegen de tafel aan, zodat ze daar niet op  kan springen.

Wordt het even vergeten, dan is er binnen no time weer chaos op tafel.

Buiten springt ze ook op de stoelen, maar dat is minder erg.

Dus gebruikt ze de stoel ook om in uit te rusten....

En als ik dan door het hekje de tuin binnenkom na een dag werken,

word ik door een luid en lang aanhoudend gemekker begroet.

Alsof ze zeggen wil: "Waar ben jij zo lang geweest en waarom heb je me

zo lang alleen gelaten?"

Eef, de hond en Mira, het lammetje strijden het hardst om mijn aandacht:

de één begroet me nog luidruchtiger dan de ander.

Terwijl normaal gesproken overdag Mira toch heel stilletjes is.

Daar smelt een mens(enmoeder) toch van?!

 

Wist jij  dat lammetjes zo nieuwsgierig waren?

Voor mijn blog over rozemarijn(bad)zout moest ik een voetenbadje uitproberen,

maar de foto's achter de schermen zagen er zó uit:

Ik die Mira probeerde niet te laten drinken van het water met kruidenzout ;)

Heerlijk vindt ze het als ik in de tuin aan het rommelen ben.

En natuurlijk moet ze goed kijken en ruiken aan wat er in mijn 

mandje zit.

Als oudste dochter thuiskomt, wordt er ook aan haar jas geproefd...

Een schapenbaby stopt ook alles in de mond 

 en wil overal op sabbelen. Haar tandjes groeien echter snel, waardoor

na een paar weken het labeltje van de telefoonoplader toch echt door was.

Ach.... en nu is ze terug.

Na alle voorjaarsvrolijkheid is het vreemd stil in huis.

De kas waar ze 's nachts sliep, is opgeruimd. Er staan nog geen plantjes in.

Alle dekentjes en kleedjes waar ze op had geplast, zijn schoon gewassen.

Oh, wát is het stil als ik thuiskom en stil in huis.

Ik mis haar... elke dag.

Het afscheid was bitterzoet...

Gaf zelf haar laatste flesje melk in de stal en liet haar in handen van de boer achter.

Een paar dagen later fietste ik langs een lange dijk waar schapen met lammetjes 

aan het grazen waren. De schapen van boer Job!

Ik ging op zoek naar mijn lammetje, maar  Mira loopt er niet tussen.

Ze is nog kwetsbaar na haar tijd bij mensen-in-huis en loopt vlakbij de boerderij.

Nu heeft ze geen naam meer - logisch voor een boer met ruim 200 schapen en lammetjes - 

maar een nummer. 

Toch klinkt het afschuwelijk.

Lieve Mira, voor mij blijft ze altijd mijn lieve lammetje.

Voor altijd in mijn hart...

Hoewel ze nu weer tussen haar soortgenoten in de wei staat, 

een lammetje - zonder pap- als alle anderen,

is dit afscheid niet voorgoed.

Volgend voorjaar brengt de natuur mij nog een prachtig, tastbaar cadeau van haar.

Daar heb ik met boer Job een afspraak over staan.

Dus wordt (toch nog) vervolgd....

Wassen met zeepkruid!

Ken jij het plantje zeepkruid? 

Ik tot voor kort niet. Ja, de naam wel, maar hoe het eruit ziet en wat je ermee kunt niet.

Tot ik bij Archeon de akker mocht wieden om plaats te maken voor andere planten en

 bloemen.  Je raadt het al: zeepkruid moest eruit. Niet alles, hoor. 

Heb ik al genoemd dat ik tegenwoordig boerin bij  Archeon ben? 

En medeverantwoordelijk voor alle akkers rond de boerderijen?

En juist daar groeit zeepkruid als onkruid... 

Hoewel ik een hekel aan de term onkruid heb, begrijp je vast wat ik bedoel. 

Het zeepkruid woekert en groeit ook op plaatsen waar het niet gewenst en geplant is. 

Zoals de naam doet vermoeden kun je van dit plantje zeep maken. 

En.... dát blijkt verrassend eenvoudig!

Maar eerst iets meer over... 

Zeepkruid

Zeepkruid groeit het beste op een zonnige plek in de tuin op kalkhoudende, lichtvochtige zandgrond. 

Je komt ze dan ook tegen in rivierduinen en wegbermen.

Ze is te koop bij tuincentra, heeft sterk geurende roze bloemen en bloeit van juni tot oktober.

Eenmaal aangeplant blijft zeepkruid graag in je tuin. Het is een vaste plant 

die wortelstokken vormt, waardoor de plant zich elk jaar uitbreidt, te vergelijken met munt.

De Latijnse naam voor zeepkruid is Saponoria Officinalis waarbij de toevoeging 

officinalis  betekent dat ze geneeskrachtig is.

Nu is deze plant niet eetbaar, giftig zelfs wat komt door de hoge concentratie saponinen. 

Saponinen

Saponinen worden ook wel zeepstoffen genoemd en zijn een speciale groep secundaire plantenstoffen die tot de glycosiden behoren. Men vermoedt dat planten saponinen produceren als bescherming tegen insectenvraat en groei van bacteriën en schimmels. 

 De naam saponine is afkomstig van het Latijnse woord sapo dat zeep betekent. 

Dit verwijst naar de eigenschap van saponinen om opgelost in water (na schudden) 

een zeepachtig schuim te veroorzaken. Bij saponinen is dit zachter dan bij gewone zeep en

 heeft het een reinigende werking, iets minder dan die van zeep.

Saponinen zijn zowel in water als in vet oplosbaar.

Saponinen komen wijdverbreid voor in het plantenrijk. Men schat dat in drie van de vier 

plantensoorten saponinen voorkomen. Men vindt ze zelfs in groenten als sojabonen, erwten, 

spinazie, tomaten, aardappels en knoflook. Heb het gelukkig nog nooit in mijn pan zien schuimen ;)

Het gehalte saponinen kan variëren van 0,1 tot zelfs 30%!

In lage concentraties zoals in groenten, zijn saponinen eetbaar. Ze kunnen helpen 

het cholestrolgehalte te verlagen en het immuunsysteem te ondersteunen. 

Planten waarin saponinen in hoge concentraties voorkomen, zijn onder andere lelies, agaven, 

zeepkruid [Saponaria officinalis] paardenkastanje en in de vruchten van de zeepnotenboom 

die in India en Nepal groeit. De bast van de Zuid-Amerikaanse zeepboom [Quillaja saponaria] 

is één van de allerrijkste bronnen. Deze planten zijn niet eetbaar, maar er valt goed 

op plantaardige wijze mee te wassen, voor mensen over de hele wereld!

Wasmiddel van zeepkruid

Zeepkruid is een geweldig inheems plantje wat al duizenden jaren geleden voorkwam in Nederland. Al in de prehistorie werd het gebruikt voor het wassen van wollen en linnen kleding. Want reinigen doet het! Puur uit de natuur... 

De meeste saponine (tot wel 20%) zit in de wortels.  

Voor het wassen van kleding kun je de volgende gebruiksaanwijzing aanhouden:

Ingrediënten:

• 75 g zeepkruid (wortels, stengels en blad)
• 500 ml water
• 1 el appelazijn
• facultatief 3 dr etherische olie 

Hoe maak ik het:

Was de stengels, bladeren en vooral de wortels goed. Snijd in kleine stukken.

Doe ze in een ruime pan met een halve liter water. Breng aan de kook en

 laat zo'n tien tot vijftien minuten koken.

Laat afkoelen en zeef het zeepkruid door een met kaasdoek bekleed zeef.

Schenk het aftreksel in een glazen fles.

Voeg de appelazijn toe en de etherische olie.

Ruikt het anders? Zeker! Maar geloof me, je wasgoed is nog nooit zo fris groen geweest.

Met lemon of citronella krijg je een fris ruikende was.

Lavendel is rustgeven en ylang ylang geeft ook een fijne geur aan de was.

Met zeepkruid ruikt je was niet naar een chemische bloementuin uit de fabriek,

maar wel naar een frisse boswandeling!

En dan... lekker wassen!

Eerder al schreef ik over het maken van een natuurlijk wasmiddel 

gemaakt van paaardekastanjes of wilde kastanjes klik! en 

wasmiddel gemaakt van hedera, oftewel klimop klik!

Hang de was lekker fris buiten te drogen...

Waarom zou je kiezen voor wassen met zeepkruid?

Laat me je een paar redenen geven:

1. Het is gratis, dus goed voor je portemonnee in deze dure tijden!
2. Het is goed voor het milieu: er komen geen wasactieve stoffen, ontharders, vulmiddelen, geurstoffen (parfum), bleekmiddel en schuimregelaars in het afvoerwater terecht en je koopt geen plastic fles.
3. Je kunt op alle programma's, alle temperaturen en alle standen wassen
4. Om het te verzamelen, kom je lekker buiten in de frisse lucht: goed voor je!
5. Je snoeit het zeepkruid en houdt je tuin netjes wanneer je het oogst voor de was
6. Je kunt het van van april tot oktober vers oogsten
7. Het is alternatief en inspirerend om mensen te vertellen dat je met zeepkruid wast

Shampoo van zeepkruid

Ingrediënten:

• twee handen vol zeepkruid 
• 1/2 l water
• 5 dr etherische rozemarijnolie

Hoe maak ik het:

Oogst de wortels van het zeepkruid liefst in het voorjaar voor de bloei (nu dus) of in het najaar na de bloei. Blad of stengels kun je ook gebruiken, maar deze bevatten minder saponinen.

Na het grondig wassen snijd je stengels, wortels en blad fijn.

Doe ze in een pan met kokend water en laat 15 tot 20 minuten doorkoken.

Laat afkoelen en zeef alle plantdelen eruit.

Doe de vloeibare shampoo in een kleine flesje(s) en voeg de rozemarijnolie toe.

Rozemarijn is facultatief, maar wel heel helpend. Het bevordert de haargroei, 

voorkomt haarverlies/haaruitval, helpt bij de doorbloeding en 

stimulering van de hoofdhuid,  verstevigt het haar en bevordert  de haargroei.

Het zou hoofdhuidklachten als roos of jeuk kunnen voorkomen.

Geen gewone shampoo gebruiken, maar lekker deze zeepkruidshampoo

in het haar masseren en goed uitspoelen.

Eventueel na het spoelen nog een keer naspoelen met appelazijn verdund met water.

Dit is sowieso een goed idee, omdat het de hoofdhuid reinigt

De appelazijn sluit namelijk de haarschubben en laat het haar glanzen.

Over het wassen van je haar zonder shampoo volgt nog meer.

En of zeepkruid je haar goed reinigt?

Oudste dochter en ik testten het voor je uit.

Dus: ben je op zoek naar een 'clean' look?

Laat de natuur haar werk doen en geniet van een zeepkruid frisse coupe!

Durf jij?!

Blz 21: Krokante aardappelschillen met chili-kaasdip

 Heb jij dat ook? De mooiste kookboeken met de lekkerste recepten

en de meest kleurrijke foto's staan maand na maand en jaar na jaar ongebruikt

in de boekenkast stof te happen.

Tijd om daar verandering in te brengen en 'oude recepten' opnieuw tot 

leven te brengen. 

Vandaag een nieuw recept in de aflevering Blz 21 van mijn kookboekenchallenge.

Die blz 21 is dus een pagina die ik uit verschillende kookboeken kook.

Vandaag koos ik het boek "Snelle en smakelijke groentegerechten"  en maakte een niet 

zo snel gerecht uit het hoofdstuk 'hapjes'.

Een hapje is het zeker: ik gaf het bij een glas wijn en serveerde

een lichte soep als makkelijke maaltijd.

Een mooie foto van dit gerecht......

maar of het ook in de smaak viel?

Krokante aardappelschillen met chili-kaasdip

      voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:

• 1,2 kg (6) middelgrote aardappelen
• olie om te bakken
  voor de chili-kaasdip
• 1 el olie
• 1 kleine ui, fijngesnipperd
• 1 teentje knoflook, geperst
• 1 tl milde chilipoeder
• 3/4 kop zure room
• 2 koppen geraspte kaas 

Hoe maak ik het:

Oven voorverwarmen op 210° C.

Aardappelen goed schrobben en drogen; niet schillen. Elke aardappel 2 keer met een vork inprikken.

 1 uur bakken totdat de schil krokant is en de binnenkant zacht. 

Tijdens het bakkken 1 keer omdraaien. Uit de oven nemen en af laten koelen.

Aardappelen halveren en vruchtvlees eruit scheppen, op een rand van 5 mm na.

 Vruchtvlees bewaren voor eventueel ander gebruik. 

Elke helft in drie wigvormige stukjes snijden.

Olie in een zware pan verwarmen. Aardappelschillen in porties

 in de pan leggen en in 1-2 min goudbruin en 

krokant bakken. Op een keukenpapier laten uitlekken. 

Meteen serveren met chili-kaasdip.

Voor de chili-kaasdip:

Olie in een pannetje verwarmen. Ui toevoegen en op matig vuur 

in 2 min glazig bakken. Knoflook en chilipoeder toevoegen en 1 min roerbakken. 

Zure room toevoegen en roeren tot deze warm en iets dunner is. Kaas toevoegen en

 tot een gladde saus roeren. Warm serveren.

De eerste portie liet ik iets te lang in de pan zitten en bakte te donker....

Tip van de kok:

Houdbaarheid: aardappelen kunnen 8 uur van tevoren in de oven worden gebakken. Vlak voor het serveren in de pan bakken en de chilisaus bereiden.

Variatie: de hele aardappel in wigvormige stukjes snijden, bakken en serveren zoals beschreven. 

Bij de saus kunnen ook chips met chilismaak worden geserveerd.

Kookboek

Titel: Snelle en smakelijke groentegerechten I

Auteur: Anne Wilson

Uitgever: Murdoch Books, Australia

ISBN: 3-8290-0110-X

Aantal pagina's: 64

Doel: ontdekken hoe verrassend lekker groenten kunnen zijn, wanneer je het toch elke dag moet eten (dit boek bevat een selectie van recepten uit: Sensational Vegetable Recipes)

Mijn mening

Dit is een recept voor een hapje, oftewel tapas, borrelbite of amuse. Maar eigenlijk is het daar te 'zwaar' voor. Dit hapje aten we met drie personen, maar is beter in een kleinere portie, passend voor het aantal personen wat vermeldt wordt. Ik serveerde het als een soort voorgerecht wat ik liet overgaan in een bijgerecht. Een deel van de aardappeltjes liet ik aanbranden. De chili kaassaus wordt warm geserveerd en kreeg ik niet gebonden. De smaak was niet uitgesproken pittig of hartig, wel erg vet en zwaar.

Ik had de hele avond een opgeblazen gevoel van dit gerecht. Niet bepaald een aanrader, maar misschien heb ik iets niet goed gedaan... Het doet me wel denken aan de aardappelschillenchips die ik ooit maakte en als tip vond in de vrekkenkrant. Kijk hier voor het idee: klik!

Recepttips

Aanpassingen... daar ben ik goed in.

• Kies absoluut biologische aardappelen wanneer je aardappel met schil eet
• De variatietip van de kok over de hele aardappelpartjes probeer ik een volgende keer
• Lekkerder als bijgerecht
• De oventijd kan 10 tot 20 minuten verkort worden. Kijk naar de aardappels ;)
• Van het overgebleven aardappelkruim - niet weggooien! - maakte ik de dag daarna een stamppotje
• Een koude kaassaus lijkt me lekkerder en minder 'machtig'. Kijk hier
• Ook lekker op een borrelplank. Verhit het vet goed alvorens de 'schillen' erin te bakken
• Dit komt uit een kookboek van 'snelle' gerechten. Ik vind dit een bewerkelijk recept wat erg lang duurt voordat het klaar is

Kortom: ik raad dit recept niet aan en ga het niet nog eens op dezelfde manier maken.

Maar eerlijk is eerlijk: ik heb dit voor de kookboekenchallenge klaargemaakt, dus deel ik het ook. 

Ga jij dit eens proberen? Laat me weten hoe jouw ervaring is....

Naanbrood met daslook

Het populaire en bekende naanbrood uit de Indiase/Pakistaanse keuken

 is niet meer weg te denken uit restaurants en winkels in Nederland. 

Je eet naan - wat in 't Perzisch 'brood' betekent - traditioneel bij curry's  of sauzen en

 scheurt het brood  met je handen om te dippen. 

Dit veelzijdige platbrood kan echter nog op allerlei andere manieren gegeten worden.

En wist je dat je naan  makkelijk zelf maakt?  

Ik verzeker je, dat is een stuk smakelijker dan kant en klaar uit de supermarkt en 

je krijgt er geen vijf E-nummers en suiker bij.

Bovendien bevat ze weinig ingrediënten en is ze snel gebakken!

De bekendste variant is naan met knoflook en daar maakte ik

 dit voorjaar daslook van! Als dat geen bijzonder broodje is!

Naan met daslook

     voor 8 stuks

Ingrediënten:

• 200 g bloem
• 180 g volkorenmeel
• 2 tl wijnsteenbakpoeder
• 1/2 tl versgemalen zout
• 250 g biologische volle yoghurt
• 75 g  of 2 handen daslook
• chili olie (klik)

 

Hoe maak ik het klaar:

Dit is zo eenvoudig te maken en het is zó'n leuk werkje om te doen! Heb je het eenmaal gemaakt, dan koop je nooit meer voorverpakte naan uit de winkel.

Was de daslook goed en snijd deze heel fijn. 

 

Roer de droge ingrediënten door elkaar en voeg dan de yoghurt toe. 

Maak van het geheel een deeg, wat koel en niet te plakkerig is. 

Voeg de fijngesneden daslook toe en 

kneed goed door.

Verdeel de deegbal vervolgens in 8 kleinere ballen. 

Druk plat en rol uit tot een dunne, ovaalvormige lap deeg. 

 

Gebruik hiervoor een bakpapiertje, zodat het makkelijk loslaat van de ondergrond.

Doe hetzelfde met de overige deegbolletjes.

Verhit ondertussen een grillpan en doe er een scheutje chili olie in. 

Deze kun je makkelijk zelf maken (klik)  maar heb je 'm niet staan, 

neem dan gewone zonnebloemolie.

Bak de naan per twee tegelijk.

Als het goed is, wordt ze lekker luchtig in de pan

Bak ze aan beide kanten goudbruin gestreept.

Bewaar ze tot gebruik in een broodmandje of op een schaal.

Je kunt naanbrood ook prima invriezen. Ze blijven dan wel 3 maanden goed.

Eenmaal ontdooid bak je ze in oven of pan om weer warm en zacht te worden.

Lekker bij Indiaas eten, maar ook heerlijk om van alles van te maken.

Dit veelzijdige platbrood 

vervangt niet alleen rijst bij Aziatische gerechten, het is ook bij andere maaltijden 

een lekker bijgerecht of maak er eens een tosti, pizza of een wrap van.

Oud brood kun je ook nog gebruiken om croutons van te maken, 

lekker over soep of salades.

En nu staat er een heerlijke pizza-tosti voor mijn neus! Van een overgebleven naan.

Smullen.... met daslook!

Uitwasbare theezakjes

 Thee....  sloten kan ik er van drinken.

Kopen doe ik het al jaren niet meer: zelf maken is veel te leuk!

En die mooie zelfgedroogde kruiden en bloemenmelanges gaan 

in een thee-ei of handig ecologisch papieren zakje.

Maar dit kan nog mooier en nóg milieuvriendelijker.

Van 100% katoen maakte ik zelf mooie, uitwasbare theezakjes.

Met de naaimachine...

Ik heb heel wat zitten proberen en puzzelen, maar dít zijn de mooiste en 

meest handige theezakjes die ik kon maken. Al zeg ik het zelf;)

Ook maken met mijn eenvoudige handleiding?

Komt 'ie....

Uitwasbare theezakjes

    voor 10 theezakjes

Benodigdheden:

• ongebleekte kaasdoek of lap katoen 
• evt kartelschaar
• garen, twee kleuren
• biaisband, 12 mm breed
• tornmesje
• veiligheidsspeldje of grote borduurnaald
• naaimachine

Hoe maak ik het:

Neem gerust een overgebleven lap katoen, je hoeft niets nieuw te kopen. Upcycle bijvoorbeeld een theedoek die nog mooi genoeg is voor theezakjes. Ik neem voor het voorbeeld kaasdoek, een goedkope open stof die vooral in de keuken heel handig is.

Knip met de kartelschaar - dat scheelt je afwerken - lapjes van 15 bij 15 cm.

Heb je geen kartelschaar, werk dan het lapje stof met een zigzagsteek rondom af.

Vouw aan één kant het lapje 4 cm naar binnen toe, zet vast met een paar spelden en 

stik op de rand vast.

Op de dubbelgevouwen flap stik je een tweede rand 1,5 cm boven de rand

 waarmee je het flapje hebt vastgezet. Zie foto

Vouw de stof dubbel, met de goede kant naar binnen.

Naai nu aan twee kanten, niet aan de al dubbelgevouwen flap, de randen op elkaar.

Vouw het verkregen zakje binnenstebuiten.

Het zal nu ongeveer zo groot als een theezakje zijn. 

In de verkregen zoom maak je aan beide kanten van het zakje wat je voor je hebt liggen, 

een gat met het tornmesje. Draai het zakje om en 

doe hetzelfde aan de andere kant. Je hebt dus nu vier gaatjes gemaakt 

in de dubbelgestikte rand van het flapje.

Neem het biaisband van 1 cm breed. Vouw dubbel in de lengte en naai vast. 

Zorg dat je kleurvast band gebruik (heb je vaak met 100% katoen).

Witte of ecru biaisband geeft nooit af en je kunt van de gebruikte stof - in dit geval kaasdoek - 

ook zelf een lint/band maken.

Je krijgt band van een halve cm breedte.

Dit smalle band rijg je door de tunnelzoom en aan de kant waar je begonnen bent, eindig je ook.

Je gaat dus helemaal rond. Zorg dat je een uiteinde van 

Knip af en leg er een knoopje in.

Neem nog een stuk biaisband en begin nu aan de andere kant van de tunnelzoom met rijgen. Maak de ronde en eindig weer aan dezelfde kant, maar kom met de band naar buiten aan de achterkant.

Je hebt dus nu twee 'touwtjes' door de tunnelzoom geregen en aan beide uiteinden

 van het zakje komen die touwtjes eruit.

Wanneer je de thee in het zakje doet, hoef je alleen maar simpelweg

 aan beide zijden te trekken. Het zakje zal zich oprimpelen en sluiten.

Naai er een heleboel, zodat je lekker vooruit kunt.

Hang het theezakje met een eetlepel thee erin in een theepot.

Een theelepel thee is voldoende voor een kopje thee.

Vouw na gebruik het zakje binnenstebuiten en verwijder de kruiden of blaadjes.

 Dit gaat makkelijker als de thee opgedroogd is.

Doe de zakjes in een waszakje in de wasmachine.

Vergeet niet dit voorjaar je eigen thee te plukken. Er groeit genoeg: helend en lekker!

Klik hier voor een handig en inspirerend overzicht.

Geniet van thee, als het even kan met sloten tegelijk ;)

in uitwasbare, milieuvriendelijke theezakjes!