Pompoenpannenkoeken

 

It's pumpkin season en dát vieren we met een pannenkoekenfeestje.... 

Lekker zoet deze keer, want pompoen leent zich uitstekend voor zoete gerechten!

Deze wat dikkere pannenkoeken zijn goed voor de stevige trek.

Pompoenpannenkoeken

     voor 10 pannenkoeken

Ingrediënten:

• 200 g pompoen
• 2 eieren
• 235 g volkoren meel
• 15 g bakpoeder
• 200 g bloem
• 750 ml sojamelk of andere plantaardige melk
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper
• 1/2 tl kardemompoeder
• roomboter

Hoe maak ik het klaar:

Maak de pompoen schoon en snijd in kleine stukken. Gebruik van de oranje Hokkaido pompoen ook de schil. Stoom de blokjes ongeveer 10 minuten tot ze zacht zijn. 

Doe ze in een kom en voeg wat zout en zwarte peper toe 

en de kardemom. Mix tot een smeuiige pasta.

Doe de plantaardige melk samen met de pompoenpuree 

in een grote kom. Voeg de eieren toe en mix tot een glad mengsel. 

Doe de beide soorten meel, het zout en bakpoeder bij elkaar in een kom en roer goed door. 

Voeg in gedeeltes toe aan het melkmengsel onder voortdurend mixen of kloppen,  

zodat er geen klontjes ontstaan. Een vrij dik, licht oranjegekleurd pannenkoekbeslag is het resultaat.

Doe een klontje boter in een koekenpan en laat smelten over de bodem van de pan.

Schep een grote lepel pannenkoekenbeslag in de pan. Houd de pan scheef 

om de hele bodem te bedekken. Bak eerst de ene kant tot de bovenkant gestold is, 

draai om en bak de andere kant licht goudbruin.

Lekker met zoet beleg zoals kokosbloesemsuiker, agavesiroop of poedersuiker. 

Ook lekker met de (groene) muntsuiker die ik laatst deelde

Maak je wel eens zelf kaneelsuiker? Voeg wat kardemom toe of

vervang de kaneel eens door speculaaskruiden.

Lekker als (machtig) dessert, bij een kopje thee of als lunch.

En altijd lekker na een lange, frisse boswandeling om warm te worden.

Geniet ervan!

Confituur van groene tomaten

 Aan het eind van het tuinseizoen heb ik altijd wat tomaten over....  

Groene, want rijpen en kleuren doen ze op het laatst niet meer.

Dit jaar bedacht ik om er jam van te maken.

Waarom ik het dan confituur noem?

Het klinkt chiquer en maakt het een beetje bijzonder, 

dit leuke woord van onze zuiderburen.

Dus... confituur van groene tomaten, dát is het!

Confituur van groene tomaten

        voor 2 potten

Ingrediënten:

• 425 g groene tomaten
• 1 limoen
• 1 el water
• 5 blaadjes basilicum
• 425 g geleisuiker

Hoe maak ik het klaar:

Maak de groene tomaten schoon, verwijder bruine plekken en snijd ze in stukjes. Was de basilicumblaadjes en snijd fijn. Zorg dat er brandschone jampotten klaar staan.

Doe de tomaten in een pan samen met de geleisuiker en het water en zet op het vuur. Roer goed de suiker door de tomatenstukjes. Rasp de schil van de limoen en pers de limoen uit. Schenk het limoensap in de pan en breng het tomatenmengsel aan de kook. 

Laat in de pan 5 minuten borrelend koken onder regelmatig omroeren. Pas op dat het niet overkookt. 

De groene tomaatstukjes blijven stevig en heel. Maak de jam wat fijner met een staafmixer.

Laat nog wat stukjes zitten voor een extra bite.

Houd je van grove stukken, dan mix je het niet. Ergens las ik dat 

confituur bestaat uit hele vruchten en jam uit fijngemaakte vruchten.

Voeg daarna de rasp van de limoen en de fijngesneden basilicum toe.

Schenk de kokendhete jam in de klaarstaande - en met heet water omgespoelde - potten. 

Zet ze op de kop (of niet) en laat afkoelen. Controleer of de deksels vacuüm getrokken zijn. 

Deze cofituur is lang houdbaar.

Ik proefde een lepeltje van wat er over bleef uit de pan.

Het is een echte verrassings confituur...  ik denk niet dat mensen raden 

waar dit van gemaakt is, als je het niet zegt.

Het herinnert me aan warme zomers vroeger, toen we als kind

tomaat in dunne plakjes op de boterham aten, met een schepje suiker erover.

Wat doe jij met groene tomaten?

Mijn moestuin in oktober

Nog 12 blogs te gaan en dan verschijnt mijn 1000ste blog!!

Tijd voor een feestje en wie houd daar nu niet van! Blijf vooral lekker meelezen....

In de tuin ziet het er wat minder feestelijk uit, zo eind oktober. Maar dat komt omdat

 dan ook bijna alles geoogst is.... 

Na een heerlijk lange, warme nazomer is het nu echt herfst geworden!

Octobre, it's harvest time!!

Ik neem je nog even mee naar het begin van oktober en naast oogsten, 

keek ik deze maand alweer vooruit naar volgend jaar. 

Een tuin aanleggen is immers geloven in morgen!

Oogst

Vroeger hing er in mijn slaapkamer een groot geborduurd wandkleed met de maanden van het jaar erop.

Elke maand had zijn eigen thema. Zo was februari de sprokkelmaand, augustus de oogstmaand en

 oktober de wijnmaand.... een lieflijk tafereeltje van grote druiventrossen sierde de maand oktober. 

Dit jaar maak ik geen wijn... en gelukkig is het niet alleen tijd om te oogsten in augustus. 

Met onze prachtige nazomer viel er nog van alles te ontdekken en oogsten uit de moestuin. 

It's pumpkin season.

En dit was nog maar de helft van de oogst.

Dit jaar had ik niet zoveel tomaten....

maar wel hele bijzondere! 

Zoals deze eyecatcher! Geel en paars gestreept aan de buitenkant en

  binnenin violet paars met geel. 

En de smaak? Dat is  'gewoon' tomaat.

En dan de vijgen.....

De zomeroogst duurde dit jaar kort. Net toen het een beetje op gang kwam, 

 begin juli, stopte het ook weer. Maar met de hoge temperaturen 

in de nazomer komt er nu een fantastische winteroogst.

Kilo's en kilo's vijgen oogst ik.

Ze zijn wat kleiner, meer blauwpaars van kleur en wat steviger

dan hun zomerse zusjes, maar smaken prima!

Mijn droogoventje draait overuren.... 

gedroogde vijgen kunnen namelijk lang bewaard blijven.

En van gedroogde vijgen zijn allerlei heerlijkheden te maken.

Wat te denken van lekkere granola, vijgenbrood, muffins met vijgen, 

energieballetjes, mueslirepen etc. etc.

Kijk hóe bijzonder!

De eerste krokusjes bloeien bij  mij niet in het voorjaar, maar in oktober.

Het zijn dan ook de echte, officiële saffraankrokussen.

Vorig jaar bloeide er één, dit jaar waren dat er twee.

en ik oogstte wat steeltjes echte saffraan!

Is het niet prachtig?! Gedroogd kun je deze kostbare saffraan

heel lang bewaren. Binnenkort een recept met saffraan!

Opruimen

In opruimen ben ik niet zo goed. Binnenshuis niet en buiten in de tuin ook niet!

Maar de warmteminnende bonen groeien echt niet meer en met pijn in het hart

 neem ik afscheid van ze. En van de wiebelige bonenstokken.

Ik leg ze netjes op het zoldertje in de schuur want ook al zijn ze van hardhout, 

de hele winter buiten liggen is niet goed voor ze.

Daar op zolder liggen ze hoog en droog te wachten tot volgend jaar mei... 

op de nieuwe bonen!

En de vreemde bonen waarvan ik niet wist of het nu snij- of sperzie of droogbonen waren?

Ze lagen op de grond en ik oogstte ze allemaal als droogbonen.

Mooie witte bonen zijn het en ze smaken prima.

Want dat heb ik natuurlijk gelijk uitgetest ;)

Zal ik nog een deel bewaren voor het zaad?

Aan het begin van oktober zag het kasje-bij-huis er nog zo uit:

Dát noem je nog eens een overbevolkt kasje!

De luffa bladeren groeiden door het dak en elke kier of spleet heen.

Maar vruchten geven dit jaar..... hó maar!

De muismeloen kwam spontaan op en wond zich overal omheen.

De zoete aardappel hield zich niet bescheiden laag-bij-de-grond maar zat

 ineens tegen het dak aan in hoger sferen.

 

En laat ik het maar niet hebben over de tomaten....

De peper staat er nog in, maar de rest wordt zoetjesaan

eruit gehaald. Het wordt tijd om deze uitgewoonde kas grondig schoon te maken.

Hoewel.....  misschien stel ik dat wel uit tot het voorjaar.

Plann(t)en voor volgend jaar

Op 10-10 plant je de knoflook, zegt een oude boerenwijsheid.

En ook 10 cm diep en 10 cm uit elkar.... 

Maar dat komt niet zo vreselijk nauw! 

Ik moest eerst een stukje tuin onkruidvrij maken voor de knoflook.

Hier kunnen heel wat teentjes de grond in!

Knoflook kan goed tegen vorst en door het overwinteren wordt ze sterker.

Ik nam plantknoflook uit de winkel, maar

gebruikte ook enkele grote tenen van mijn eigen knoflookoogst dit jaar.

Zo'n decoratieve knoflookvlecht wil ik vaker kunnen maken.

Dus plantte ik dit jaar twee keer zoveel!

Heb je nog geen knoflook geplant? Het kan nog tot half november....

Eef houdt alvast de wacht.

En kijkt ze de grond uit....

Ze is een heel geduldig hondje.

In het najaar is het de tijd om fruitstruiken en bomen te (ver)planten.

En omdat oudste dochter zoveel van blauwe bosbessen houdt, 

kocht ik een klein struikje.

Zou die volgend jaar al vrucht dragen? 

Het kan snel gaan met fruitstruiken.

Ik hou je  op de hoogte!

Wat zou voor jou nog een aanwinst in de tuin zijn?

Wat zou jij willen planten?

Muntsuiker

 Als het vriest is het weg... ra, ra wat is het?

Dat gaat op voor meerdere groene planten, maar zeker ook voor verse munt.

Munt, die op de meest vreemde plekken in mijn moestuin - lees: 

daar waar ik het niet gezaaid heb - groeit en een overvloed aan groene blaadjes heeft.

Ik vind het niet zo erg dat deze plant zo woekert. Ik geniet ervan met verse muntthee en

 soms maak ik muntsiroop van -koekjes en natuurlijk smaakt ze lekker in 

(couscous)salades en door stoofgerechten.

Maar voordat ze dit jaar weer verdwijnt - een klein nachtvorstje is genoeg -  bedacht ik 

om muntsuiker te maken. 

Een frisse, lichtgroene suiker die een heerlijk kruidig accent geeft aan desserts of gebak.

Zó gezegd, zó gedaan! Ik maakte muntsuiker met verse munt.

Muntsuiker

Ingrediënten:

• 200 g biologische rietsuiker
• 2 handenvol verse munt
• 1 biologische limoen

Hoe maak ik het klaar:

Was de munt goed onder stromend water en laat drogen.

Je kunt elke muntsoort gebruiken die je lekker vindt. Probeer eens watermunt uit, die in het wild gewoon langs de slootkant groeit. Deze is krachtig van smaak en heerlijk verfrissend. 

Maak de munt fijn

dit kan lekker onthaastend met de vijzel of je hakt de munt heel fijn

met een scherp mes. Maar je kunt de suiker en munt ook vermengen en 

fijnmalen in de keukenmachine. 

Vermeng de fijngehakte of fijngewreven munt met de suiker.

Rasp de helft van de schil van de limoen en roer het limoenrasp

door de muntsuiker.

Et voìla! Klaar is je felgroene, verfrissende suiker.

Wat kun je met deze suiker doen?

Het staat mooi bij een ijs- of fruitdessert.

En wanneer fruit wat minder zoet smaakt,

strooi je een klein beetje muntsuiker over je fruitsalade.

Ik maakte bijvoorbeeld een appelcarpaccio

 wat je overigens met elk soort fruit (denk aan ananas)

kunt maken en bestrooide dit met de natuurlijk gekleurde suiker.

Als cake of taartdecoratie is het ook geschikt. 

En over de appeldonuts die ik pas maakte (klik), smaakt het ook prima!

Overigens is munt drogen natuurlijk ook een idee als je veel munt hebt staan, 

maar ik vind gedroogde munt niet zo lekker. Het is zeker geen vervanger voor verse muntthee.

Tja.... in de winter mis ik de verse munt, maar ik weet: 

na een lange, donkere en koude winter wordt het altijd weer opnieuw voorjaar! 

De allereerste groene blaadjes die dan vanzelf boven komen, zijn de blaadjes van de munt.

En de muntsmaak kan ik af en toe even proeven met deze muntsuiker!

Gebruik jij (bijna) geen suiker?

Of ga je 'm maken voor speciale gelegenheden....

Pikante hummus

De peperplanten in de kas, geven nog steeds pepertjes in alle kleuren van de regenboog.

Op de valreep maak ik een lekkere, pikante hummus 

met deze verse pepers.

Want hummus is hier in huis een favoriete spread en ook heerlijk makkelijk zelf te maken.

Kijk en doe maar mee...

Pikante hummus

    voor 1 klein bakje

Ingrediënten:

•  125 g gekookte kikkererwten
• 1/2 citroen
• 2 el water
• 2 kleine, pittige pepers
• 1 teentje knoflook
• 1/2 el tahin
• 2 - 3 el goede olijfolie van eerste persing
• snuf gerookt paprikapoeder pittig
• snuf gemalen zeezout

Hoe maak ik het:

Heb je geen gekookte kikkererwten, dan kun je 50 g kikkererwten weken en koken.

Rooster de verse pepers 20 minuten in een hete oven van 200°C  tot het velletje bruin tot zwart geblakerd ziet. Combineer het met het bakken van koekjes of een ovengerecht, dat scheelt energie.

Doe de kikkererwten samen met het water in een kom en mix met de staafmixer fijn. Pers de citroen uit en voeg één eetlepel toe aan de kikkerwten. Pers het teentje knoflook uit en voeg toe. Mix door elkaar.

Tahin is een sesampasta en kun je makkelijk zelf maken (klik), voeg een halve eetlepel toe.

Neem de geblakerde pepertjes en verwijder

 het buitenste velletje, de zaadjes en zaadlijsten. Roer het vruchtvlees 

door de kikkererwten en mix alles weer goed door. De hummus kleurt helaas

 niet mooi rood door de pepers.

Voeg de olijfolie toe om een smeuiige pasta te krijgen en breng op smaak met zeezout.

Doe in een mooi bakje en bestrooi met de pittig gerookte paprikapoeder.

Hummus wordt ook wel geschreven als hoemoes, hoummous of humus en is een 

Midden Oosterse kikkererwtenpuree met tahin en kan goed op smaak gebracht worden 

met  allerlei specerijen en groentes.

Serveertips:

• eet het als broodbeleg 
• smeer het op een wrap en vul aan met sla en stukjes vega burger
• gebruik het als dip voor tortillachips
• of als groentedip. Neem stevige groentes zoals wortel, bleekselderij, radijs...
• gebruik het als spread voor op toast...

Mmmmm.... dit hoef je niet meer in de winkel te kopen. 

Zelf maken is veel leuker en goedkoper!

Kastanje croutons (snack)

Alle zegen komt van boven en zeker in de herfst kunnen we daar allemaal van genieten!

Ik bedoel nu niet zozeer de regen, maar wel al die herfstvruchten en noten...

Het is de tijd dat beukenootjes, hazelnoten, walnoten en tamme kastanjes 

gewoon op de grond vallen...

Eetbaar, heel gezond en lekker!

Ik weet inmiddels zo her en der in park en bosrand mijn bomen te staan, 

want helaas... een eigen tamme kastanjeboom of walnotenboom van 30 m hoog

 zit er in mijn stadstuintje niet in.

Dichtbij huis heb ik heerlijke tamme kastanjes geraapt

 en wat is die tamme kastanje heerlijk en enorm veelzijdig in de keuken.

Kastanjes bevatten veel zetmeel, zijn minder vet dan noten, ze bevatten 

vitamine E, kalium, foliumzuur en zink. Heerlijk om zelf een 

gezond maaltje buiten bij elkaar te sprokkelen.

Van tamme kastanjes die over waren van de kastanje pesto (klik), maakte 

ik een eenvoudige, maar o zo verfijnde, vegan snack. 

Ik noem het kastanje croutons, al zit er geen brood in.

Het klinkt goed en lékker dat het is!

Kastanjecroutons

 Ingrediënten:

• tamme kastanjes 
• 3 el basilicumolie of olijfolie
• 2 tl basilicum
• 2 tl oregano
• versgemalen zeezout naar smaak

Hoe maak ik het klaar:

Voordat je de verse kastanjes kunt verwerken in dit recept, moet de pel en het vel verwijderd zijn.

Doe dit als volgt: laat de kastanjes die goed zijn 3 minuten in kokend water liggen.

Snijd dan een kruis in de bolle kant van de kastanjes en laat ze 15 minuten in de oven op 200 graden poffen.

Pel de kastanjes als ze nog warm zijn en verwijder ook het bittere bruine velletje wat nu

 heel makkelijk gaat.

Breek de kastanjes in stukjes.

Verwarm de kruidenolie in een koekenpan. Je kunt eveneens een kruidenolie naar keuze 

of gewone olijfolie gebruiken. Doe de gebroken stukjes kastanje 

in de warme olie en voeg de kruiden toe.

Schep op hoog vuur regelmatig om en voeg het zout toe.

Bak tot de kastanjestukjes krokant en bruin zijn en ruiken naar versgebrande noten.

Blijf erbij, dit duurt een paar minuten.

Je kunt variëren met de kruiden, maar gebruik niet zoveel dat je de unieke smaak 

van de tamme kastanje niet meer proeft.

Scehp met een schuimspaan de kastanjecroutons uit de pan en laat 

uitlekken en afkoelen op een stuk keukenpapier.

Klaar is je lekkere, crunchy kastanje snack.

Het is nog een wonder dat ik er foto's van kan laten zien, want natuurlijk moest ik eerste proeven,

maar daar kon ik niet meer mee stoppen.

Tjonge... wat verrassend lekker!

Het heeft de avond niet meer gehaald als snack.

Dit is niet alleen smakelijk en verantwoord als tussendoortje, maar ook lekker crunchy 

over een salade of een bordje pasta.

Op de foto te zien samen met pasta pesto (van tamme kastanjes).

Dit is een goede vervanger van geraspte kaas of spekjes en lekker vegan!

Heb je heel veel gemaakt, dan kun je dit crunchy 

kastanjekruim ongeveer een week bewaren in een luchtdicht afgesloten bakje.

Geniet van de smaken van het seizoen.

Dit is wat de herfst nú te bieden heeft!!

Piccalilly

 Aan het eind van het tuinseizoen, heb ik altijd verschillende groenten over waar net 

geen maaltijd van gemaakt kan worden. Vaak stop ik ze in mijn oogstsoep, 

soms maak ik er een heerlijke curry van met kikkererwten.

Dit jaar maak ik er picallilly van, wat al lang op mijn to-do-lijstje stond.

Niet dat ik piccalilly vroeger zo lekker vond... ik kan me eigenlijk niet eens heugen 

wanneer en hoe ik het at... maar het is zó leuk om nieuwe dingen uit te proberen en groentes

 op een andere manier te bewaren.

Piccalilly dus! Een mooi woord voor een woordspelletjes of dictee èn een groentemengsel

 in mosterdsaus afkomstig uit Engeland, waar het geserveerd wordt bij 

bonen, stamppot of brood. Engeland had koloniën in India, waar de kurkuma en kerrie, 

verantwoordelijk voor de gele kleur, vandaan komen. 

Eet jij wel eens piccalilly? Nou... ik deze winter wel.

Piccalilly

     voor 5 potjes

Ingrediënten:

• 1 kg groente, schoongemaakt gewicht
• 900 ml bio natuurazijn
• 200 ml water
• 50 g suiker
• 1 tl zeezout
• 2 laurierblaadjes
• 25 g mosterdpoeder
• 10 g kerrie, 2 t.l.
• 5 g kurkuma, 1 t.l.
• 40 g bloem

Hoe maak ik het klaar:

In dit recept kun je allerlei soorten stevige groente verwerken. Ik gebruikte snijbonen, pompoen, komkommer,

 koolrabi, ui, wortel en muismeloentjes. Kijk wat er in jouw tuin groeit 

of in je koelkast ligt. En maak hier een heerlijke mix van. Oudste dochter merkte 

tijdens het snijden al op dat het zo lekker naar verse groente ruikt. 

Snijd de groente na het wassen in kleine stukken.

Breng in een ruime pan 700 ml azijn met het water, het suiker en het zeezout aan de kook en 

voeg de laurierblaadjes toe.

Als het mengsel kookt voeg je de groente toe. Kook deze zachtjes 8 minuten.

Maak ondertussen het specerijenmengsel en meng dit met de bloem. 

Roer er de overgebleven azijn door tot een glad papje.

Voeg dit papje toe aan het groentemengsel 

in een dun straaltje onder goed roeren.

Breng weer aan de kook en laat onder voortdurend roeren 5 minuten verwarmen 

tot een gebonden groentesaus.

Zorg dat er goed schoongemaakte, met sodawater uitgekookte potjes klaar staan en

 spoel die vlak voor gebruik nog even om met heet water. Schep de groente uit de saus 

in de potjes en vul daarna af met de nog vloeibare saus. 

Bij het afkoelen wordt de saus nog een stuk dikker.

Let op dat de potjes vacuüm trekken, het deksel trekt naar beneden en kun je niet meer indrukken.

Laat de piccalilly minstens een maand staan, zodat de smaken goed op elkaar in gewerkt zijn 

voordat je 'm gaat proeven.

Daarom is dit recpt een beetje spannend... ik heb het nog niet geproefd.

De geur was scherp wat de reden was dat ik er nog ietsjepietsje suiker aan toevoegde.

De smaak update komt er over een maand aan. Heb jij ook een mix aan groentes liggen?

Dan kun je met dit recept alvast je eigen piccalilly maken!

Waar ga jij piccalilly bij serveren?