zondag 3 april 2016

Een echte parel

Nog één nachtje slapen en dan ben ik jarig! En ik verklap nu alvast  'my guilty pleasure'......  ik vind het nog steeds heel leuk om cadeautjes te krijgen! Al doe ik tegelijk veel moeite om mijn huis te ontspullen. ........ Oeps: beetje tegenstrijdig.

Ik kreeg, vier dagen voor mijn verjaardag een heel bijzonder en mooi cadeau van mijn zus. Zó bijzonder dat ik het hier laat zien.

Ik kreeg dit doosje: links een blikje zeewater met daarin een kleine schelp en rechts een zilveren hanger aan een zilveren kettinkje.

Heel intrigerend.... zou daar, in die oesterschelp, een parel zitten?
En zit er ook nog een levend weekdier in? Of is 't ie al lang dood?
 
Een echte parel wordt gemaakt door het weekdier in de oesterschelp. Door pijn en moeite heen, wordt de parel gevormd. En dat kan jaren duren. Vandaar dat parels zo duur zijn!
 Het begint met een kleine, scherpe zandkorrel die binnendringt in de schelp. Dit doet het weekdier pijn. Hij krijgt de pijn niet anders weg, dan een zacht, parelmoerachtig laagje om de zandkorrel heen te maken. Maar het blijft in de weg zitten en steeds opnieuw maakt het weekdier een nieuw, glad gepolijst laagje om die stekende, pijnlijke zandkorrel heen.
Tot er een mooie, gladde parel zich heeft gevormd in de schelp bij het weekdiertje.

Dit bijzondere verhaal kende ik wel, maar opeens krijg ik zo'n cadeau in handen. Moet ik de parel gaan zoeken? 
Het is toch zeker een grapje dat er nog een levend weekdier in de schelp zit? 
Dekseltje eraf om te gaan ontdekken..... 
Mijn zus weet van niks......

De schelp zit dicht. Potdicht! 
Iets of iemand   houdt   de   schelp   dicht.....


Ik krijg hem niet open met mijn vingers, ook niet met mijn nagels ertussen. 
Er breekt een randje af...... 


Uiteindelijk..... met wat meer kracht en geweld, krijg ik een opening.

Wat ik dan zie, beneemt me de adem..... er zàt een schelpdier in!
En nu is 't ie kapot! Ik voel me schuldig........

Tegelijkertijd geeft het diertje zijn schat prijs.
Wauw!! 
Een echte parel! Gevormd door het diertje, gedurende een lange, lange tijd van pijn en ongemak.
Wat is 't ie mooi!
Een parel met twee randjes  rondom (het diertje was nog bezig) en mooi lichtroze van kleur 
Deze parel past in het hangertje van de ketting. 
Ik ben er blij mee, maar denk nog wel aan het arme weekdiertje.....
Wat een bijzonder lief, mooi en symbolisch cadeau!
Zonder pijn, geen parel!
Zonder verdriet, geen schoonheid!
En echte schoonheid (een mooi karakter!), zit van binnen!
De les die de parel me leert.....

Ik ga deze bijzondere ketting veel dragen!


Mijn stadskippen!

Kippen houden middenin de stad. Kan dat? Ja, hoor: dat kan!
Ik wilde al eerder een bericht wijden aan mijn kippetjes, want dankzij hen, heb ik een geweldige eiervoorraad. Net voor Pasen bijna 50 stuks (inclusief een gekregen doosje van de winkel)
Mijn zoon zei: "mam, we moeten echt eieren gaan eten. Alle doosjes zitten vol! "   "Geen probleem,  kind, Pasen komt eraan!"
Leuk en lekker: zulke verse eieren! De meeste kippen beginnen  in het voorjaar eieren te leggen. Onze kippen begonnen nèt voor de kerst. En ik gaf ze géén kunstlicht, hoor!

Ondanks dat ik ze de hele winter  niet bijster veel ruimte heb kunnen geven.

Zo zag het hok er vorig jaar nog uit, maar nu staat het op instorten. Het wordt echt een bouwval. En de ruimte is voor zes kippen ècht te klein!

De kuikens zijn errug groot gegroeid........
Ik was niet zo kieskeurig met het kopen van kuikens, nà een mislukte broedperiode van onze eigen kip. Het zijn dus grote legkippen geworden.......


Er is een nieuw hok-in-de-maak, maar dat is deels mislukt. Het wordt  ècht heel speciaal.... maar daar volgt nog meer over....
Gelukkig, net voor Pasen kregen onze kippetjes toch meer ruimte. Een deel van de tuin is voor ze afgezet en een deel van het hok is weg.....


Hier kun je de lijn van de dakrand nog zien, van het deel dat is weggedaan.
Het hoge gedeelte van het hok is gebleven, ze kunnen er zelf in en uit lopen, zowel naar boven als onderin.
Vanaf ons woonkamerraam is er een hek geplaatst, naar het hek aan de voorzijde van de tuin. Dit is schuin geplaatst, waardoor ze ongeveer 12 m2 tuin krijgen.
  
We hebben in totaal zes kippen: vijf hennen en een haan.
Het zijn drie grote kippen (de kuikentjes), één krielkip en een serama haantje en hennetje; formaat halve krielkip.
We houden niet van standaard kippennamen, dus bij ons heten de dames:
Popcorn, Lispeltuut, Dramaqueen, Goudhaantje en Zazu. Onze man heet Pepper.
Helaas, volgens de normen van het biologische keurmerk, zijn het, ook al krijgen ze 12 m2 tuin, nog geen biologische kippen. Ze hebben dan namelijk 4 m2 per kip nodig, oftewel het dubbele..... 

Wil je meer informatie over het houden van kippen in de stad? Denk je erover om zelf kippen aan te schaffen? Dan kan ik het niet beter verwoorden dan hier:  over de biologische stadskip  beschreven staat.  Een heel informatief en inspirerend blog.
Het enige waar ik anders over denk, is dat je wèl een haan kunt houden in de stad.

Ik was een aantal jaar geleden bij een kinderboerderij en dat werd een bijzondere ervaring! Toen ik in de grote stal liep, met metalen dak, wandelde er een haan rond, die tot aan mijn knieën kwam: gróót beest! Op een gegeven moment begon hij te kraaien en werkelijk: horen en zien verging!  Het was een machtig geluid en dat werd nog weerkaatst door het metalen dak.
Nù, zo'n haan moet je natuurlijk niet in je (stads)tuin houden.

Maar als je, zoals wij, kiest voor een Serama haantje,  is het een heel ander verhaal.
Deze maakt zelfs minder geluid dan de kippen, zo bescheiden is zijn klankkast. En de dames kip vinden het wel fijn: een man die voor ze zorgt, ze beschermt en de lekkere hapjes voor ze opzoekt. En een haan bij de kippen zorgt voor minder ruzie bij de dames, de pikorde ligt vast. Er wordt voor ze gezorgd!
Het woord 'hanig' of 'haantjesgedrag'  herken ik niet bij ons haantje. Hij is vooral heel lief voor zijn vrouwtjes. En vindt hij een lekker hapje: dan eet hij het niet zelf op, maar geeft het aan zijn lievelingsvrouwtje. Zelf eet hij als laatste.
En natuurlijk krijgen we bevruchte eieren. Vorig jaar is het niet gelukt om zelf kuikentjes te krijgen, hoewel één kip echt haar best deed met broeden. Maar het moet mogelijk zijn! Wie weet, volgend jaar weer eens proberen. Nu zit het binnenhok en de loopruimte in de tuin even (over)vol!

Twaalf vierkante meter: dat is toch aardig scharrelen. Hoewel kippen eigenlijk de hele dag door moeten  kunnen eten. Gewoon kleine beetjes, lekker scharrelen en rommelen, af en toe een uitdaging krijgen..... We doen ons best voor ze.

Hier zijn ze nog verbaasd en tevreden, maar een dag later willen ze nog meer de ruimte....
Ze vliegen gewoon over het hek heen! 

Gaas wordt vastgezet met tie-rips en het hekje in het midden geeft toegang om de eieren te rapen, water te geven en het binnenhok te inspecteren. Eén van de kinderen heeft als taak om voor de kippen te zorgen. Een hele verantwoording, die ik soms overneem en natuurlijk in de gaten houd. Maar wel belangrijk om op deze manier verantwoordelijkheid te leren dragen!
Het hek is gemaakt van gaas wat we vonden op de tuin en bij het grof vuil. De palen zijn stukken, die over zijn van de poort.
De randjes gaas bovenop het hek zijn bedoeld om de kippen geen 'landingsplek' te geven, als ze erover heen willen vliegen. Want dat is ook niet de bedoeling!! 
Ze probeerden het natuurlijk op dag twee al uit, maar nu wordt het ze moeilijker gemaakt.
Hier zitten ze al lekker op stok!
De voerbak hangt binnen, zodat er geen regen in kan komen.
De waterbak die eerst altijd werd omgegooid, is nu een oude pan. Gaatjes erin, kettinkjes van een hanging basket erdoor en hun waterbak hangt. Met regen krijgen ze alleen maar meer..... 
Nog een natuurlijke zitstok in de tuin

Wat wil een kip nog meer.....

En wij?
We  krijgen elke dag lekker eieren!
Als het goed is van tevreden scharrelkippen.....

donderdag 31 maart 2016

Bananenberkensap en studentenhaver

Daar staat die grote fles met helder, 'levend' berkensap in mijn koelkast.......  uitnodigend te wachten tot ik er wat mee zal doen.
Iedereen proefde er wat van en vond er wat van.

Mijn kleine meid is deze week ziek thuis: koortsig, moe en nog steeds zwaar verkouden. Zij heeft zéker versterkend berkensap nodig! Het zal de peuterpuberteit nog wel zijn, maar als mama zegt dat het goed voor haar is, moet ze het juist niet hebben. (grrrr...... al die gezonde tips in de wind slaan, vandáár dat ze ziek is!)

Wat mevrouwtje lekker vindt, is gedroogd fruit, vooral in de vorm van rozijnen. En  noten. 
In mijn basisvoorraad hoort een zak biologische, rauwe, ongebrande amandelen thuis. En ik heb nu ook een grote zak paranoten in de kast. Samen met mijn voorraad in de herfst gevonden hazelnoten en walnoten, geeft dit een lekkere mix met rozijnen.
Juist ja, studentenhaver! Maar dan biologisch en in de verhouding die ik lekker vindt. En zonder pinda's, want dat zijn geen noten.....





Maken jullie dit wel eens zelf? Het is heel geschikt voor vegans, want noten bevatten veel eiwitten en gezonde vetten. Als ik het eet, doe ik het altijd 's morgens, wat past bij m'n fruitontbijt.
Maar vandaag maakte ik het voor de kleine zieke en ze hielp zelf goed mee.



Ziet er toch uitnodigend uit? Heerlijk!

En dan vind ik er het volgende drankje wel goed bij passen:

 Bananenberkensap

Ingrediënten:
  • 2  bevroren bananen, die heb ik meestal wel op voorraad in de vriezer liggen
  • 700-750 ml berkensap
Hoe maak ik het klaar:
Vries de avond van tevoren twee (over)rijpe bananen in, zonder schil! Verder heel simpel: snijd de bevroren banaan in stukjes en pureer het met een staafmixer tot een smeuïge drank.
Ben je een echte zoetekauw? Voeg nog een theelepeltje ahornsiroop toe.

Genoeg voor 3 -4 glazen

Heb je geen berkensap en lijkt dit je ook lekker?
Vries de avond van tevoren twee (over)rijpe bananen in, zonder schil!
Neem gewoon kraanwater en voeg er voor het 'zoete' nog een lepel ahornsiroop aan toe.



Klaar is je bananensapje. Heerlijk dorstlessend en kinderen zijn er dol op.

Behalve dan mijn zieke kleutertje natuurlijk........

 

Kom in de kas!

Afbeeldingsresultaat voor welkom

Misschien staat het al genoteerd in je agenda, misschien is het je tot nog toe ontgaan.... maar het eerste weekend van april wordt het "Kom in de kas" publieksevenement georganiseerd in het Westland.
Je bent bij verschillende tuinders welkom om in hun kas te kijken.
Er worden activiteiten georganiseerd voor het publiek, maar vooral wordt je geïnformeerd over waar je eten vandaan komt en wat er voor nodig is, voordat het op je bord ligt.
Leerzaam, interessant en leuk, ook voor volwassenen!

Om daar bij aan te sluiten, vind ik het wel een leuk idee om de trouwe lezers van mijn blog uit te nodigen om in mijn (piepkleine) kassen een blik te werpen.
Niet allemaal tegelijk natuurlijk.




Ik heb voor de eerste drie belangstellenden een mooi tomatenplantje klaar staan.
Wie het eerst reageert..... wie het eerst komt.....


Het lijkt me leuk om elkaar te ontmoeten, dus als je geïnteresseerd bent in moestuinieren en als je in de buurt woont:  welkom! Op zaterdag 2 april van 11.00-12.00 en zondagmiddag van 14.30 - 15.30 uur
We kunnen informatie en plantjes uitwisselen, tips en trucs voor het komende tuinseizoen en je kunt alles bekijken. Ook heb ik zaad over..... van allerlei soorten planten. Van tomaat, wortel tot bloemkool. Het goede nieuws is, dat het in april de juiste tijd is, om dit te gaan zaaien.....
Stuur even een mailtje, reactie of berichtje via FB.

En natuurlijk wil ik de 'echte' tuinders jullie aandacht niet ontnemen, dus kijk gerust even op de site van  kom in de kas........




 

dinsdag 29 maart 2016

Berkensap tappen


Dít kan maar een paar weken per jaar: zelf berkensap tappen! Meestal kan dit in de eerste helft van maart, het vroege voorjaar. Als de middagtemperatuur regelmatig boven de acht graden stijgt, komt de sapstroom op gang. Het is nu in de laatste weken van maart dat je berkensap kunt tappen. Ben je te vroeg, dan stroomt er niks, ben je te laat, dan oogst je een melkachtige vloeistof in plaats van een heldere.

Natuurlijk is het handig als je een berkenboom hebt, wil je berkensap kunnen tappen.... en daar begon voor mij de uitdaging! Want die heb ik dus niet. Met een grote vijgenboom in de tuin, is het wel een beetje op met de ruimte. We wonen tenslotte middenin de stad......


Toch wil ik zo graag dit experiment proberen. Ik las erover in Landleven en...... dat heb je soms, dan laat een idee je niet meer los!

Gelukkig, berk gespot! Meer dan één zelfs, als je erop gaat letten. Je weet wel: die bomen met die mooie witte bast. Eén in een tuin van een-te-koop-staand-huis, één bij de tuinburen en één in de tuin van mijn wijn-maak-vriendin. Het moet een grote, dikke berk zijn, met een diameter van minimaal 25 centimeter, las ik.

Terwijl ik eerder schreef over het snoeien van fruitbomen (mijn vijgenboom), wat je juist moet doen voordat de sapstroom in het voorjaar op gang komt, is nu het tegenovergestelde het geval. Bij het tappen van berkensap maak je juist gebruik van die sapstroom van de berk.

Een berk is een heel sterke, veerkrachtige boom, die op plaatsen groeit waar geen andere boom het redt. Zo komen ze in Scandinavië voor, ver boven de poolcirkel. Een berk is bijzonder taai en heeft een overvloedige sapstroom. Met veel kracht wordt in het voorjaar het 'levenswater' van de berk omhoog gestuwd. Dat is het moment voor het beste berkensap!

Berkensap is goed te drinken voor mensen: helder als water en met een licht zoetige nasmaak. Het geeft het lichaam nieuwe kracht en dat komt goed van pas na een koude, donkere winter. Berkensap bevat onder andere aminozuren, kalium en verschillende soorten suiker. Door de mineralen die het sap schijnt te bevatten, wordt het ook al lang gebruikt om de haargroei te bevorderen. De doorbloeding van de hoofdhuid wordt gestimuleerd en roosvorming en haaruitval worden tegengegaan.

Het berkensap is natuurlijk in eerste instantie voor de boom zelf bedoelt, maar als je een grote, wijdvertakte berk uitkiest, kun je zonder problemen wel 10 liter berkensap tappen zonder dat de boom er hinder van heeft. 
 
Ik mag de boom van mijn wijn-maak-vriendin gebruiken voor dit experiment. Hij is mooi, groot en wijdvertakt. Maar het echte tappen doen we niet bij deze boom.
Dus hier volg ik methode één, de eenvoudigste methode :
Ik knip een zijtak af, hoe dichter bij de stam, hoe beter. Nu kun je gelijk testen of de sapstroom al op gang komt. Of het snijvlak wordt vochtig en gaat druppelen, of het blijft droog.
Ik begon half maart en toen was er nog geen sprake van een sapstroom....
Maar vijf dagen later wel!  Over de afgeknipte tak hang je een fles heen, die je bevestigt met touw.
Zorg ervoor dat de fles er niet af kan waaien, dat het sap erin komt en niet ernaast en dat er geen regen in de fles kan komen. Logisch.....

Een decoratief glazen potje!  Die is alleen geschikt bij droog weer, anders regent het vol.
En zo hingen we de fles aan de tak.
Het werd een bijzonder gezicht: zo'n vijf verschillende flesjes die uiteindelijk in de boom hingen. 
En.... zou ik berkensap kunnen oogsten?
Ja hoor! Een dag later was er al een bodempje in de fles gedruppeld.



 

De smaak is helder als water, ècht puur water. En als het over je tong glijdt, komt daarna een licht- zoete smaak boven. Het smaakt zacht en ergens vind ik het iets hebben van de smaak van rijstebloempap (van Nutricia) voor baby's.... zó mild-zoet.

Het was vast geen verbeelding: ik voelde me daarna heel fris en energiek;)!
Enthousiasme en inspiratie borrelden door dit 'levenswater' in me op.

Deze week ging ik verder met het experiment.  Ik mocht een kleine berkenboom, voorin de tuin,  gebruiken om het sap echt te tappen. Dat is methode twee: in de bast van de boom boor je een gat.
Het grootste deel van de boom bestaat uit dood hout. Maar in de buitenste ring, tussen de bast en het binnenste van de stam, zit een laag cambium. Daar lopen vaten die zowel opwaartse als neerwaartse sapstromen transporteren. De sapstromen lopen dus vlak onder de bast. Ik boor een gaatje door het cambium heen.

Met draaiende boor haal ik hem er ook weer uit, tegelijk met het boorsel, zodat het boorsel niet het gat verstopt en ook niet in het sap terecht kan komen. 
Hier zie je het gat in de stam. Er komt gelijk een stroompje helder sap opborrelen. 
Ik heb mijn hevelslang van het wijn-maken meegenomen. Het metalen buisje daarvan sla ik in het gat. Vervolgens schuif ik daarover heen de kunststof slang. 
Door middel van hevelen, komt het berkensap netjes uit de boom, in het flesje terecht.
Al na vijf minuten is de bodem van het flesje bedekt met de heldere vloeistof. 
Nog makkelijker is het om een literkan te gebruiken, met deksel tegen inregenen.
Dan hoeven we niet steeds te checken of het flesje al vol is.

Per ongeluk proefde ik wat regenwater..... dat is echt héél vies! Het smaakt bitter.... is dat die zure (vervuilde) regen? Berkensap is heel anders van smaak.

Dit is de oogst van het berkensap, gewonnen volgens methode één.
Dat gaat druppelsgewijs....
 
En dit is de oogst van het berkensap, gewonnen volgens methode twee.
Dat gaat beduidend sneller, met een stroompje....
Na één dag al een liter sap!


Wat kun je nu doen met dit berkensap?
Je kunt het drinken, het gaat lentemoeheid tegen en helpt je uit de winterdip te komen.
Je kunt het voor limonade of thee gebruiken.
En wat ook gedaan wordt, is:  berkensapwijn maken.
Dit is een langdurig proces en hiervoor heb je best veel berkensap nodig.
Dit jaar houd ik het bij alleen het sap tappen.
Het sap kun je ongeveer een week in de koelkast bewaren.
Wil je het langer bewaren, dan moet het verhit worden.....

Na even rondkijken vond ik verschillende online verkooppunten.
Puur berkensap wordt verkocht voor rond de 10 euro voor een halve liter!

Wel super leuk om het dan eens gewoon zelf geprobeerd te hebben en zo'n exclusief drankje te proeven voor nop!
Op je gezondheid!

Wie heeft er nog een berkenboom in zijn tuin??

maandag 28 maart 2016

Mijn moestuin (12)

Het tuinseizoen is wat mij betreft ècht gestart! En het thema deze week was voor mij:

poten en planten!

Dinsdag heb ik mijn nieuwe tuin in ontvangst genomen. Dat zal ik even uitleggen, want ik heb natuurlijk al lang over mijn moestuin geschreven en nu een nieuwe tuin?

Het zit zo: ik heb een moestuin om de hoek. Deze meet ruim 100 vierkante meter en ligt achter een huis waar studentes/stagiaires in wonen. Ze hebben het druk met hun studie en de grote tuin achter het huis wordt niet door hen bijgehouden. Deze tuin is in drie stukken verdeeld. De buurman die ook ècht de buurman in de straat is, heeft een stuk van ongeveer 150 meter. Iemand die ik al jaren ken en die me getipt heeft over deze tuin, heeft vervolgens een stuk van 100 meter en ik dus ook. Op de tuin stonden twee oude pruimenbomen, nog geplant door de vorige eigenaresse van het huis. Eén heeft een herfststorm niet overleefd, de andere nog wel.....
De rest is grond..... Weliswaar behoorlijk verrommeld en vervuild toen ik twee jaar geleden m'n moestuin begon, maar inmiddels wordt het steeds meer wát. In de herfst is er ook een kas opgebouwd, om exotische groentes te kunnen verbouwen,
Over deze tuin schreef ik mijn eerdere berichtjes en dit noem ik mijn moestuin.

Daarnaast werk ik al zo'n zes jaar als vrijwilliger op een wijktuin in de stad. Op deze tuin geef ik schooltuinlessen aan kinderen van groep vijf. In het voorjaar krijgen ze een eigen tuintje waarin ze hun eigen aardappel, ui, andijvie, tuinkers etc. telen....... Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen.
Links op de foto zie je de stokken in de grond die de schooltuintjes markeren Mooie, losse, zwarte grond! De kinderen kunnen over twee weken fijn beginnen!

Als vrijwilliger krijg ik altijd een tuintje voor mezelf. Als ik daar niet genoeg aan heb, mag ik samen met iedereen die interesse heeft,  een tuintje huren. Dat huren is eenvoudig en niet duur. Je kiest hoeveel vierkante meter je wilt hebben en betaalt dan van april t/m oktober één bedrag daarvoor.
Dat kost dit jaar maar 1,05 euro per meter. Dan is het al voor je bewerkt: mooie, losse, bemeste, zwarte grond. In oktober ga je eraf, blijft alles een tijdje rusten tot alle tuintjes worden geploegd (met tractor) en weer bemest. Super formule om eens een jaartje te kijken of het ook wat voor jou is.  De tuin ligt onderaan een dijk en ik vind het echt een heerlijk plekje. Beschut en snel warm, met een heerlijk fruit-gedeelte, met prachtige bloemenstroken..... een èchte lusthof!
Dit jaar heb ik ruim 25 vierkante meter tuin gekregen. Ik noem dit in mijn blogberichtjes mijn wijktuin.

Dan is het duidelijk over welke tuin ik het heb.
Oh ja.... en dan heb ik bij mijn huis nog een kasje, een kruidentuin en een vijgenboom. Die zal ik dan maar mijn huistuin noemen.

Afgelopen dinsdag was het tijd om op te starten met alle vrijwilligers van de wijktuin. We hebben er met elkaar weer zin in. Na twee uur plannen en dingen bespreken, onder het genot van een kopje verse brandnetelthee, was ik helemaal verkleumd. We zaten buiten, maar ja, het is nog maart.....
De schooltuintjes waren al allemaal gefreesd en afgemeten door twee harde werkers! Nu kregen de vrijwilligers die wilden nog een stuk tuin. Ik ben weer tevreden met het stukje dat ik kreeg. Vlakbij de composthoop en achter het watertappunt. Het seizoen mag van mij beginnen!

Mijn tuintje ligt rechts naast en schuin vóór de houten schuttingdelen die je op de foto ziet. Achter die schuttingdelen bevindt zich de composthoop.


Op zaterdag had ik mijn tuindag gepland. En wàt was het lekker weer!! 
Ik begon 's morgens in mijn moestuin. Mijn kistje met uien en knoflook stond uitnodigend te wachten tot ik ook de uien in de grond ging doen.
Wat was de grond fijn te bewerken, na het fresen van vorige week: los, rul en droog. Precies zoals het moet zijn......  Alleen nog even een hark erdoorheen.
 Ik pootte twee rijen witte uien, gezellig naast de knoflook. Omdat ik de pootinstructies goed opvolgde, viel het me een beetje tegen hoeveel ruimte ik al kwijt was. Zeker omdat ik nóg twee zakjes uien had. Ik besloot de andere uien: een paar overgebleven witte en de rode en gele uien op mijn wijktuin te poten.  Ik zal de pootinstructies nog even uitleggen. Vorig jaar heb ik bij het oogsten uien uit de grond gehaald, die ongeveer even groot waren, als ik ze erin had gestopt. Misschien had ik ze veel te dicht op elkaar gezet en kregen ze het benauwd bij het idee om te moeten groeien ;). In ieder geval heb ik nu op de rij als afstand tussen de onderlinge uien 15 cm aangehouden en tussen de rijen zelf heb ik 30 cm aangehouden......
 
Beter wat meer ruimte kwijt, als weer veel te kleine uien.....

En ik plantte mijn kiwi. Toen ik van een tuinvriend hoorde dat zijn kiwi vorig jaar heel veel vrucht had gedragen (kleine vruchtjes maar wel lekker zoet!) dacht ik: dat probeer ik ook!
  
En hier staat 'ie dan!
De blaadjes zijn licht en met zachte haartjes erop.
Zou hij dit jaar al vrucht dragen??

's Middags was het tijd voor een fietstochtje: naar een dorp verderop om bij een kweker te snuffelen tussen de groenteplantjes. Mijn doel was in ieder geval om tuinbonen te kopen. Dit jaar wil ik dat voor het eerst gaan planten in mijn tuin. Ik heb al een lekker risottorecept met tuinboontjes in mijn hoofd...... Daar wil ik het wel op wagen!
~
Wel leuk om gelijk 'plantjesvergelijk' te spelen. Zijn mijn plantjes, die ik voorgezaaid heb, even groot, kleiner of groter? Aah nee..... de kweker wint! Zijn venkelplantjes en krootjes zijn echt een stuk groter. Wat dat betreft zou ik volgend jaar nog vroeger kunnen gaan zaaien......

En, hoewel niet gepland, kocht ik ook pootaardappeltjes!
Vorig jaar had ik op beide tuinen aardappels gepoot en bij elkaar haalde ik er zo'n 70 kilo van af. Wat heb ik dáár veel mee kunnen doen! En lang, want we eten gemiddeld één keer per week aardappelen......

Alle pootaardappelen kunnen nù al de grond in, maar wat is dan precies het verschil tussen vroege en late aardappelen? Dat kreeg ik eens uitgelegd. Vroege aardappelen kunnen vroeg geoogst worden: na 100 dagen. En late aardappelen worden laat geoogst. Ze zijn pas na 150 dagen uitgegroeid. Ik koos voor Santé, een late aardappel en ik koos Frieslanders, een vroeg aardappelras. Met beide soorten kun je bakken, koken, stampen, raspen etc. Lekker veelzijdig dus. Ik nam er van elk 20 stuks.
Je hebt trouwens ook nog een 'middel' ras, deze aardappels zijn niet vroeg en niet laat te oogsten, maar na zo'n 135 dagen.



In mijn aardappelmand in de schuur kwam ik trouwens ook pootaardappeltjes tegen..... overgebleven krielaardappeltjes van eigen oogst, waar nu uitlopers op komen. Ik weet niet precies hoeveel het er zijn, maar die ga ik ook fijn gebruiken. Dat kost me niks en daar houd ik van!

Op de terugweg ging ik langs de wijktuin. Met hulp van mijn lief en gezelligheid van mijn jongste dochter heb ik gelijk een goed tuinbegin gemaakt.
De drie-kleuren-uien gingen de grond in. Dat werden bij elkaar zo'n 8 rijtjes.
En de aardappels heb ik gelijk gepoot. Het was zulk zacht weer, dat mijn jas uitging en de eerste zonnestralen mijn blote armen streelden. Zo was het lekker doorwerken. Morgen is er regen voorspeld en wat in de grond zit, zit er alvast lekker in.
De late Santé is als het goed is klaar op di 23 augustus.... en de vroege Frieslander op ma 4 juli.
Staat genoteerd! 
Ach, je ziet er nog niks van, maar achterin ligt nu een plank en daarachter is een wat zwarter stuk omgewoelde grond te zien. Het resultaat van een middag noeste arbeid!

Terug ging ik nog even langs mijn moestuin.
Het is niet verslavend, hoor;)  maar kost wel wat tijd: zo'n moestuin.......
Daar gingen de tuinbonen de grond in. 
Het zijn ruim 20 stuks en ze zijn al goed geworteld. 

Omdat ze voornamelijk de hoogte ingroeien, mogen ze vrij dicht op elkaar geplant worden. 

Nog een emmer water erbij en dan is het tijd om te stoppen.
Ik voel me moe en voldaan!

En met wat regen erbij, kunnen
de planten lekker in hun eigen tempo gaan groeien.....