Thais op Vegan Vrijdag

Vandaag aten we Thais, een lekker vegan recept op deze vrijdag.
Ik gebruikte  vier (!)  verschillende groentes uit mijn moestuin: peultjes, snijbiet, een eerste (nog) groene peper en bosui (geoogst van de stengels van 'gewone' uien).
Natuurlijk op smaak gebracht met currypasta, kokosmelk en verschillende specerijen.
Geserveerd met geurige pandanrijst, was het een heerlijk smaakvolle maaltijd.
Sowieso vind ik de Thaise (Aziatische) keuken lekker, met zijn rijke smaak. Soms is het erg pittig, maar dat is dit gerecht niet. Houd je toch van heel pittig? Dan zet je de saus Nam Phrik (een soort sambal uit Thailand) op tafel. Of je snijd een peper in zijn geheel door het gerecht. Onderaan vind je meer weetjes over de pittige peper.......

Nu eerst het recept:

Thais op Vegan Vrijdag

Ingrediënten:

• 250 g peultjes
• 1,5 el Thaise groene currypasta (van de Natuurwinkel)
• 6 el olijfolie
• 500 g tempeh
• 1 groene peper
• 1 schijfje verse gember
• 1 flinke bos lenteui
• 1 paprika
• 350 g snijbiet (of spinazie)
• 50 g santen
• 1 limoen
• versgemalen peper
• versgemalen zeezout
• 350 g Pandanrijst (biologisch)

Hoe maak ik het klaar:

Kook de rijst gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Maak de peultjes schoon, door de puntjes en scherpe draden te verwijderen. Stoom ze in en stoompan ongeveer  vijf minuten. Verhit de olie in een wok en verhit de currypasta ongeveer één minuut. Ik neem altijd de currypasta uit de Natuurwinkel, anders zit er altijd vissaus of ansjovis in. Zonde en niet nodig!! Snijd ondertussen het blok tempeh in kleine blokjes. Bak op hoog vuur ongeveer 5 minuten. Voeg eventueel wat extra olie toe en roer regelmatig. Ondertussen maak je de paprika schoon, verwijder het zaad en snijd de paprika in kleine stukjes.  Was de bosui of lenteui of stengelui (komt allemaal op hetzelfde neer!), snijd ze in ringetjes en voeg deze toe. Ik had al een redelijk grote groene peper in mijn kas gespot. Wauw! De allereerste peper mag door dit gerecht en daarom na dit recept wat meer weetjes over de peper. Maak de peper schoon, verwijder de zaadlijsten en snijd hem in fijne stukjes.

Snijd ook de gember heel fijn en roerbak ze beiden een paar minuten mee.

Laat de santen oplossen in 250 ml heet water en schenk dit langzaam bij de groentes in de wok. Je kunt ook een blikje kokosmelk nemen. Voeg dan de gestoomde peultjes en de gewassen en in grove stukken gesneden snijbiet toe. Zoals ik al eerder schreef, kun je wat mij betreft snijbiet en spinazie gemakkelijk verwisselen, afhankelijk naar wat je voor handen heb.

Rasp de schil van de (liefst biologische) limoen en voeg deze na een paar minuten toe. Voeg het sap van een halve limoen toe. Maak verder op smaak met versgemalen zeezout en versgemalen peper.

Serveer met de pandan rijst.

Omdat de Thaise keuken bekend staat om zijn pittige, hete gerechten, nog even iets meer over pepers.

En natuurlijk ter ere van mijn eerste peper die ik oogstte!

Grappig feit is dat de Thaise keuken, die zo veel gebruik maakt van pepers zodat ze alom bekend staat om haar 'hete' voedsel, deze peper pas door de introductie van westerlingen hebben leren kennen.

Je hebt veel verschillende soorten pepers met ieder hun eigen 'heetheid'. De Spaanse of rode peper is afkomstig van planten van het geslacht Capsicum uit de nachtschadefamilie, dezelfde als van de aardappel en de tomaat. De Spaanse peper komt oorspronkelijk uit Midden-Amerika.

Rode pepers zijn voor ze rijp zijn groen en worden vaak ook zo gegeten. Dit is vergelijkbaar met de paprika, die botanisch gezien ook een (heel milde) peper is.

De stof die verantwoordelijk is voor de hete smaak van Spaanse peper smaak is capsaïcine (bij gewone peper is dat piperine). Ze prikkelen direct de warmtereceptoren in de mond en hierdoor wordt de smaak vaak als 'heet' omschreven.

Het pikantste deel zijn de (inwendige) zaadlijsten, de witte randen waaraan de zaden vastzitten met het rode vruchtvlees. Het is een misverstand te denken dat de zaadjes zelf voor de scherpte zorgen, strikt genomen zijn de zaadjes van een peper neutraal van smaak.

Rode pepers worden wereldwijd gekweekt, overal waar ze willen groeien en dus ook in mijn kasje in Nederland.

De heetheid van een peper kun jemeten en wordt weergegeven op de Scovilleschaal, in 1912 ontwikkeld door meneer Scoville. Oorspronkelijk werd gemeten door smaaktests, waarbij gekeken werd hoeveel men een gemalen peper moest verdunnen voor hij niet meer als scherp werd waargenomen. Tegenwoordig wordt de concentratie van de capsaïcine gemeten. Een gerecht wordt al als pittig ervaren rond de 500-1000 Scoville-eenheden

Grappige weetjes:

• Pepperspray wordt van heel scherpe pepers gemaakt en wordt in het gezicht van de tegenstander gespoten, waarna deze zo'n ontzettend brandend gevoel in vooral zijn ogen krijgt dat hij vrijwel direct uitgeschakeld is en onmiddellijk op zoek gaat naar verlichting.
• De Spaanse peper wordt in het zuiden van China door de politie uitgedeeld aan automobilisten. Volgens de Chinese overheid is het een goed middel om wakker te blijven, zodat het aantal auto-ongelukken door in slaap vallende automobilisten zou dalen. De resultaten zouden tot nu toe positief zijn. Als je af en toe vermoeid in de auto zit, of met een lange vakantiereis voor de boeg, is dat misschien ook een goede tip voor jou.

We eten trouwens niet elke vrijdag 'vegan', maar vandaag was het lekker!

Wat at jij deze vrijdag?

Eikenbladsla met gefrituurde oesterzwammen

Dit is een geweldig, smaakvol gerecht: eikenbladsla met gefrituurde oesterzwammen: I love it!

Ik serveerde het op mijn restaurant-avond, maar ik eet het gerust ook op een doordeweekse dag.

Voor iedereen die nieuwsgierig is naar het recept......

Eikenbladsla met gefrituurde oesterzwammen

Ingrediënten:

• mooie krop eikenbladsla
• 50 g walnoten
• 200 g oesterzwammen
• 200 g kastanjechampignons

       Voor het frituurbeslag:

• 2 eieren
• 100 g bloem (biologisch)
• 40 g volkorenmeel
• 10 g wijnsteenbakpoeder
• 250 ml ongezoete sojamelk
• 1 bosje peterselie

       Voor de dressing:

• 2 el olijfolie
• 2 el walnotenolie
• 1 el balsamicoazijn
• 1 el honing
• 1 tl verse tijmblaadjes

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst het beslag. Splits de twee eieren en klop het eiwit, met een snufje zout stijf. Roer de meelsoorten en het bakpoeder door elkaar. Je kunt hiervoor ook zelfrijzend bakmeel gebruiken. Kluts de eidooiers en meng ze met het meel. Was de peterselie en hak hem fijn. Roer de helft van de peterselie door het meel. Breng op smaak met zeezout en versgemalen peper. Giet er al roerend de sojamelk door en klop/roer tot een glad beslag. Je kunt hiervoor ook een staafmixer gebruiken, laat het even rusten.

Verhit de olie in een frituurpan tot 180 graden. Ik gebruik altijd gewoon zonnebloemolie en heb je geen frituurpan, het kan ook in een gewone pan.

Meng de ingrediënten voor de dressing. Goed roeren. Ik oogstte voor het eerst uit mijn nieuwe tuintje: de tijmblaadjes komen van het moestuindak van het kippenhok :)

Rooster de walnoten kort in een droge, hete koekenpan. Ik heb nog steeds wat walnoten liggen, van mijn oogst uit de herfst, het wildplukken.......

Was de sla goed en scheur de sla in grove stukken. Leg op de borden.

Roer nu het losgeklopte eiwit door de rest van het beslag.

Haal de oesterzwammen en de andere paddenstoelen in zijn geheel één voor één met een vork door het beslag. Frituur ze goudbruin in ongeveer 5 minuten. Wel even tussentijds draaien, zodat beide kanten bruinen.  Leg ze in een vergiet met keukenpapier om goed uit te lekken.

Bak zo alle paddenstoelen.

Serveer ze op de sla. Leg de walnoten ertussen en schenk de dressing er overheen. Garneer met de overgebleven peterselie.

Eet deze salade als voorgerecht, lunchgerecht, hoofdgerecht........ Het smaakt altijd!

Deze hoeveelheid is genoeg voor 5-6 personen.

Ik houd altijd nog wat beslag over, maar dat kan je prima een volgende dag gebruiken.

De oesterzwammen heb ik helaas niet zelf gekweekt. Ik heb wel een boomstam staan, die met oesterzwamschimmel geënt is, maar die doet helemaal niets. Helaas, ik ga het in de herfst weer eens proberen. Varieer gerust met de soort paddenstoelen die je zelf lekker vindt, of voorhanden hebt.

Naast paddenstoelen, die je door een beslagje haalt en krokant frituurt, kun je natuurlijk ook courgettebloemen gebruiken. Daar is het nu écht de tijd voor!
Mijn kids zijn niet allemaal dol op paddenstoelen, maar déze delicatesse lusten ze wèl!
Normaal gesproken vallen de mannelijke bloemen vanzelf af en de vrouwelijke bloemen verschrompelen, naarmate de courgette groeit.  Ze bloeien kort, maar dan kun je ze ook gebruiken. Bijvoorbeeld om  door dit beignetbeslag te halen, te frituren en op een bedje van sla te serveren...... Ik zou het doen!

Heb je zelf geen (ruimte voor een) courgetteplant, zorg dat je gauw bevriend raakt met iemand deen moestuin heeft.  Dan kan je zo af en toe aan die bloemen komen. Een heel enkele keer kun je ze op een biologische markt kopen, maar verder kom je ze in de winkel eigenlijk niet tegen......

Naast decoratief, is deze salade zó lekker!

Met paddenstoelen of (zeg het) met bloemen......

Restaurantje spelen!

Zó leuk!! Afgelopen weekend had ik culinair aangelegde gasten die bij me kwamen eten. Het zóu een driegangen diner worden, maar ik kon me niet inhouden.
Het werden er zes!  Ik vond het zó leuk om te doen.

Het woord 'spoom' kwam in mijn gedachten en dat wilde ik graag gaan maken.
Een spoom is een alcoholisch drankje met sorbetijs. Je drinkt het tussen twee voorgerechten of tussen voorgerecht en hoofdgerecht in.

Een spoom is bedoeld om de smaakpapillen te neutraliseren. Het wordt dan ook vaak geserveerd na een zwaar of pittig voorgerecht.
Dus naast de spoom, moest ik een paar voorgerechten bedenken.

Natuurlijk kook ik bij elke gang uit mijn eigen tuin, met verse ingrediënten, dat is mijn uitgangspunt!
Ik heb rabarber, snijbiet en sla in overvloed.

Bij een zes gangen diner vind ik het belangrijk dat de smaken in evenwicht zijn en ook dat er verbindende, terugkerende smaken te proeven zijn.

Nu klinkt het net of ik er veel verstand van heb, maar ik heb nooit een horecaschool of koksopleiding gedaan.

Wel jammer, want ik begrijp dat ze op die opleiding vaak "restaurantje spelen" door de klas in groepen te verdelen. Als de ene groep kookt, gaat de andere groep dineren en beoordelen.

Lijkt me super!

Het grappige is dat ik van veel mensen, uit allerlei hoeken, hoor dat ze een koksopleiding hebben gevolgd en nu doen ze er niets mee.

Ik ben juist opgeleid op het gebied van kinderen (opvoeding, educatie, begeleiding), maar noem mezelf nu een foodie met een passie voor koken. En ik doe het puur, eenvoudig en vanuit mijn eigen filosofie.

Je mag ervan vinden wat je wilt, maar ik heb er veel plezier in!

Ik heb niet de ambitie om in een restaurant te gaan werken of een restaurant te beginnen, maar een keer me uitsloven, alles uit de kast halen, ja...... dat is super!

Zó vind ik het belangrijk om leuke gerechten bij elkaar te zoeken, te kijken of ze combineren en toch voldoende afwisseling geven.

Dat vind ik een uitdaging en geeft me al veel voorpret!

Ik wilde eerst rabarber dé hoofdrol laten spelen, maar hoorde toen dat hij niet zo van rabarber hield. Dit checkte ik 's morgens, maar toen stond mijn rabarber-meringuetaart al in de oven.

Ach, al houd je niet van rabarber, déze taart is zó lekker!

Toen moest ik nog een ander voorgerecht bedenken..... en dat deed ik pas om vier uur 's middags.

Een heerlijke eikenbladsla, had ik die niet in mijn andere tuin staan?!

De menukaart zag er na heel wat puzzelen uiteindelijk zó uit:

Diner bij Tamar thuis

Eikenbladsla met

gefrituurde oesterzwammen 

*

Groen(t)e wrap met

 avocadopuree

 *

Surprise Spoom

 *

Snijbietrisotto

met paddenstoelen

*

Rabarber meringue taart

*

Koffie/ thee

met....

Ik schreef het al vaker, een goede risotto is tongstrelend en je mag me er voor wakker maken.

Dus een risotto moest in de hoofdrol, daar was ik al snel uit.

Het recept vind je onder deze link. Ik maakte de risotto toen klaar met spinazie,

maar snijbiet en spinazie vind ik, hoewel ze geen familie van elkaar zijn, goed inwisselbaar.......

En voor mij is het bepalend van wat er in mijn tuin groeit.

Mijn heerlijke rabarber-meringue taart is hét toetje. Daar was ik ook al snel uit.

Het recept hiervoor heb ik al eerder gepost en vind je hier.

De voorgerechten uitzoeken was meer een gepuzzel..

Het eerste voorgerecht, de eikenbladsla met daarop gefrituurde oesterzwammen, is overheerlijk.

Perfect als voorgerecht bij dit diner, maar ook prima geschikt als hoofdgerecht of lunchgerecht.

Het recept hiervan, post ik morgen.

De groen(t)e wrap is heerlijk als lunchgerecht, maar kan ook prima als voorgerecht geserveerd worden. Gewoon in stukjes, met prikkertjes erop. Het recept vind je hier.

De spoom uittesten,vond ik het meest spannend, want ik kan me niet herinneren dat ik er zelf wel eens één geserveerd kreeg. En ik wil heel graag mijn rabarbercello (rabarberlikeur die ik vorig jaar maakte) hierin gebruiken. Ik noemde het op de 'menukaart' surprise spoom om hem niet gelijk af te schrikken met al die rabarber.... Maar dat zat er dus wel degelijk in.

Ik bedacht een heel eigen variatie op de spoom.......

Het recept.......

Rabarberspoom

Ingrediënten:

Genoeg voor 4 glazen

• rabarber-druivenijs (drie ijsjes)
• 1 dl rabarbercello
• 4 dl droge witte wijn

Hoe maak ik het klaar:

De rabarber-druivenijsjes had ik al eerder gemaakt. Het recept hiervoor vind je hier

De basis is rabarbermoes, gekookt in druivensap en flink gezoet. Daarna in vormpjes in gevroren.

Ik nam drie ijsvormpjes en deed ze in een mengkom. Daar overheen schonk ik een flinke scheut rabarbercello. Mijn zelfgemaakte rabarberlikeur van vorig jaar. Goed op smaak, maar om zó te drinken, vind ik hem een beetje sterk (de alcohol dan) en mijn lief ook (de rabarber dan)!    Ik vulde aan met droge witte wijn. Dit vermengde ik met de staafmixer.  Het is passend en feestelijk om champagneglazen te gebruiken. Deze had ik voorzien van een suikerrandje, door eerst de rand met citroensap te bestrijken en daarna de rand te dopen in biologische, fijne rietsuiker.   Vervolgens heb ik de glazen een paar uur van tevoren in de koelkast gezet, zodat ze lekker koel zijn.  Een spoom maak je op het laatst klaar en serveer je meteen.  Eerlijk, ik wist niet wat ik proefde,  ik vond het héérlijk!   Misschien was 't ie zelfs een tikkeltje te zoet. Je kunt denk ik ook wat bubbeltjeswater gebruiken in plaats van wijn, of nog aanvullen met bubbels. Daardoor zal het minder zoet smaken. Of gebruik ander (minder zoet) sorbetijs.

Nu serveerde ik dit drankje als spoom; een tussengerecht. Maar ik denk dat je dit ook goed kan serveren als dessert.

 

Als dessert was er de taart: heerlijk en machtig!

Voor de koffie (ik houd zelf helemaal niet van koffie en drink het nooit)

maalde ik biologische koffiebonen met een ouderwetse koffiemolen: een grove maling.

Vraag me niet of het lekker was, in ieder geval was het tegen elven.

Wat een heerlijke avond was het.

Ik heb genoten: van de voorbereiding, de héle dag in mijn keuken, met alleen een paar uitstapjes naar de tuin.

Ik heb genoten van het gezelschap: goede en diepzinnige gesprekken.

Ik heb genoten van de waardering

en van het eten zelf, waar ik gezellig van mee proefde.

En, niet onbelangrijk, mijn gasten genoten.

Eindelijk een keer geen (kleine) mensen die zeiden: "Bleh..... zit daar kaas in??"

of "Mag ik wat weggeven? Dit vind ik echt niet lekker, mam!"

Het was een meer dan geweldige avond.

Moe en voldaan rolde ik iets over middernacht mijn bed in.

Mijn moestuin (24)

Wow! Wat een regen viel er deze week.....   En dan moet ik nog blij zijn dat ik niet op de Veluwe woon, geloof ik. Nu ben ik echt niet alleen een mooi-weer-tuinder (denk ik),  maar onkruid wieden in de regen is echt niet te doen.

Niet alleen wordt het een modderig geheel, maar de grond is drassig en trap je helemaal vast als je erop loopt. Ook verspreid je de wortels eerder, dan dat je het onkruid echt verwijderd.

Dus het was weer een tuinweek van niks, eigenlijk! Op het gebied van wieden dan....

Gelukkig....... er valt genoeg te schrijven over:

Oogsten

Frambozen

De aardbeien lijken al helemaal uitgegroeid.... ik heb door de regen, de slakken en het weinige zonlicht geen aardbei meer geoogst. Maar kíjk eens! De frambozen komen eraan.

Heerlijk! En zó gezond! Frambozen zijn echt superfood!

Framboos bevat opmerkelijk veel zwavel. Daarnaast bevat ze vitamine A, B en C, Kalium, magnesium en chloor. Zwavel bevordert de vertering en afscheiding, is nodig voor haar, nagels, insuline, kraakbeen en bloed. Frambozen zijn belangrijk bij onvoldoende leverwerking, te weinig maagsap, bronchitis, angina, verstopping, ontsteking van de mondslijmvliezen, ziekte van de urinewegen, reuma, jicht en eczeem. De suiker uit de framboos is goed verteerbaar: belangrijk voor diabetici. De framboos is dorstlessend bij koorts en versnelt de genezing bij roodvonk. Het is maar dat je het weet!

In de winkel zijn ze vreselijk duur, in de tuin groeien ze, zonder al te veel onderhoud nodig te hebben.

Vorig jaar deed ik nog een net over de struik heen, maar doordat de struik nog behoorlijk doorgroeit, werkte dat niet echt. En ik merkte dat de vogels niet echt op de frambozen afkomen.

Des te beter!

Peulen
Ik oogst nu echt giga veel peulen. Die groeien geweldig. Af en toe zie ik een half peultje hangen, daar hebben de vogels van gegeten, maar dat is niet zo erg bij deze oogst!
Ik heb intussen al twee diepvriesbakjes vol met peulen. Ik stop ze ook te pas en te onpas ergens in. Nasi met peultjes, soep met peultjes, een groentetosti met peultjes. Het kan allemaal. Nu nog even opzoeken of ik er misschien wijn van kan maken......... of misschien bestaat er wel peultjessiroop......Grapje!

Peultjes en doperwten behoren tot dezelfde plant; de peul is het hoesje (de vrucht) waarin de doperwt (het zaadje) zich gaat ontwikkelen. Het nog lege hoesje (dus peultje) is erg lekker. Als de doperwt zich eenmaal heeft ontwikkeld is het hoesje ondertussen wat taai geworden, meestal met een stugge draad ertussen. Maar dan dop je de peul en oogst je de doperwt. Als ik dus meer dan genoeg peulen heb, is het zaak om ze wat langer te laten hangen, zodat ze vanzelf uitgroeien tot doperwten. Leuk, hè?!

Courgette

Terwijl ik vorige week net mijn laatste potje, in zoetzuur ingemaakte courgetteblokjes, leegmaakte, komt hier mijn nieuwe oogst. Al vijf courgettes op winkelformaat!  Dit is ook een goede maat om courgettes te oogsten: zo'n 300 - 450 gram. Soms is de verleiding groot ze iets langer te laten doorgroeien, maar de smaak wordt dan wat waterig. Hoewel...... deze biologische courgettes smaken prima. Zeker als je ze vers oogst.

Ik heb in mijn moestuin vijf planten staan. Eén schoffelde ik bijna om, hoewel hij nog niet dood gaat.

In mijn wijktuin heb ik ook nog twee planten staan. Dit wordt vast een goed courgettejaar.

Zaterdag at ik een courgette in een
hartige taart. Geoogst om kwart voor zes,
half zeven op mijn bord!

Een echte delicatesse wordt het genoemd:

gefrituurde courgettebloemen!

Vorig jaar maakte ik er kennis mee en deze week oogstte ik al een paar 'mannelijke' bloemen, om gefrituurd op een bedje van sla te eten.

Mjum!

De courgetteplant krijgt donkergele bloemen en hierbij kun je gelijk zien of de bloemen mannelijk of vrouwelijk zijn.

Via deze link:

 kom je bij een leerzaam filmpje. Eigenlijk van schooltv...... maar dat geeft niks, dan begrijpen we het tenminste allemaal!

Venkel
Mijn eerste venkel groeide zo goed! Ik oogstte hem dit weekend, voordat hij doorschiet. En wat ruikt dat toch heerlijk: zo'n verse, aromatische venkelknol.
Ik word er blij van!
Venkel is heel gezond. Van venkelzaad wordt thee gedronken, dit is stimulerend voor de borstvoeding bij jonge moeders. Ook helpt venkel bij een regelmatige menstruatie, ze werkt kalmerend op maag en ingewanden, ze is vocht afdrijvend en helpt bij een slechte spijsvertering en winderigheid. Altijd handig om te weten dat je venkel dus het beste eet, ná uien of peulvruchten ;)

Een groot voordeel van een moestuin en het oogsten van je eigen groentes, is dat je de hele plant kan gebruiken.
Zo maak ik van wortelloof soep, ik gebruik het bietenloof om te stoven of roerbakken, de courgettebloemen frituur ik en het venkelgroen........ dát droog ik. Dit bewaar ik vervolgens om straks de augurken die ik ga inmaken, mee op smaak te brengen. Om nog maar te zwijgen van het decoratieve effect: zo'n mooi takje groen in de glazen pot.

Hier zie je de hartige taart met venkel en courgette, voordat die de oven in gaat. Mmmmm

Kas
In mijn kas kan ik natuurlijk gewoon werken, regen of geen regen. Sterker nog, ik moet zelfs water geven.  De komkommers kruipen inmiddels over de grond.

Tijd om ze op te binden. In mijn nieuwe kas heb ik echter geen bovenlat en ook geen bevestigingsmogelijkheid daarvoor. Wel zitten er in het metalen frame een aantal gaten, waardoor ik een stevig nylon koord reeg. Met een draad aan de komkommer en aan het koord, kan de komkommer de hoogte in. Hangen is beter voor de komkommers.

  

Ik heb echt nog veel ruimte over in mijn kas. Omdat ik de planten dit jaar niet te dicht op elkaar zet, zie ik al veel pepertjes en zelfs een paprika groeit er al. Groen zijn ze al te oogsten, hoewel onrijp. Met voldoende zonlicht, gaan ze vanzelf rood kleuren en zit de warmte en smaak er in.

Ik wacht nog even......
Ik heb nog wel wat pepers tussen de komkommers geplant en ook twee meloenplanten. Maar of het nu Cantaloupe of Watermeloen was, weet ik niet meer. Spannend straks!

Vijanden:
Te veel regen doet dit met een kropje sla:

Doordat de regen in de krop komt en er niet meer uit kan lopen, rot de krop van binnen uit.

Jammer!

Natuurlijk geen reden om de hele sla weg te gooien (denk aan het kind en het badwater), maar het is wel een extra klus met schoonmaken.

Als ik zelf water zou geven, doe ik het onder het blad, direct bij de wortels, maar ja....... die regen hè?!

De regen zorgt ook voor vijand nummer één op de tuin: de naaktslak!

Ik word niet goed van dat vieze, slijmerige beest. Ze zitten in de bodem en komen naar boven als het donker en vochtig is.  Dus bij regen heb je veel slakken. Ze doorzeven mijn paksoi volledig, kruipen in de sla en ze lusten ook nog eens aardbeien!

Natuurlijk rijpten aardbeien deze week slecht door gebrek aan zonnewarmte, maar de slakken weten ook wat lekker is. Als ze nu eens mijn zevenblad, brandnetels of winde zouden eten........

Wat ik tegen slakken dóe? Weinig!

Ik verwijder ze uit mijn tuin en controleer heel regelmatig op slakken. Dus onder slablaadjes kijken, onder (loop)planken of stenen. En dan weghalen. 

Slakkenkorrels is gif en komt via de bodem en het bodemwater toch bij de plant terecht.

Dat vind ik niet acceptabel en hoort  niet bij biologisch tuinieren.

Hopen dat het gauw weer zonnig warm wordt......

En luizen zijn de nieuwe vijand op de tuin. Zo gauw je veel mieren in een plant ziet kruipen, weet je al dat het fout zit. Mieren eten luizen trouwens niet op. Ze 'melken' ze. Eigenlijk houden ze de luizenpopulatie in stand. De echte vijand van de luis is een lieveheersbeestje en nog beter: de larve van het lieveheersbeestje (die eet nu eenmaal meer!). Wat ik bij mijn rode bessenstruik zag, was ook een teken van de aanwezigheid van luis. Omkrullende blaadjes aan de toppen van de takken. Tussen dat omkrullende blad stikt het van de luis.

En luis is schadelijk voor een plant en vooral voor de vruchten van een plant.

Mijn remedie: de toppen eruit knippen en weggooien. Dan ben je al het ergste voor.

En straks, als ik mijn brandnetelgier heb gezeefd, kan ik dat gaan inzetten; ermee spuiten dus.

Gember

Ik kreeg vorige week een heel groot stuk gemberwortel. Eerst maakte ik daar weer lekker een aantal flessen gemberbier van. Maar het bijzondere aan deze wortel is, dat er dit te zien is:

Niet te geloven, hè?! Het zijn uitlopers, al een beetje groen...... als je het mij vraagt klaar om te groeien! Nu heb ik de vorige keer al opgezocht dat je op een beschutte en redelijk warme plek best gember kan kweken. De ideale tijd om ze de grond in te stoppen is februari (zie mijn blog over gemberbier), maar who cares! Als ik alles volgens de regeltjes doe, loopt het soms ook anders, lees: groeit iets ook niet!

Deze kans laat ik niet lopen....

In mijn warme kas, stop ik de gember in de grond. Wat gaat er van komen.....??

 

Toekomstmuziek op de tuin

Ja, dat laat ik graag met wat fotootjes zien:

Tussen het opkomende onkruid, komen de eerste sprietjes van het wortelloof. Tot blijdschap van de kinderen, die nu al willen oogsten voor de wortellasagne..........

Een eerste, al vrij grote tomaat!

 

  Het lijkt op een paprika...... en ja, het is ook een paprika!

Een super-piepklein komkommertje....... het begin althans.

Zo is deze week omgevlogen.

Ik ga me maar niet druk maken om het onkruid, dat groeit vanzelf.

Gelukkig is er ook een overvloedige oogst.

Heerlijk uit mijn eigen tuin!

Tortilla Festival op je bord

Ik oogstte mijn eerste krop ijsbergsla en dat is een feestje waard; een fééstje op je bord!

Ik maakte dit  Mexicaans georiënteerde, super healthy gerecht.

Ook geschikt voor vegans!

Kijk je mee?

Tortilla Festival op je bord

Ingrediënten:

• 200 g wortel
• 100 g peultjes
• 200 g (diepvries)doperwten
• 200 g mais (uit een potje)
• (kleine) krop ijsbergsla
• 2 zakken tortilla chips
• 1 blikje olijven

       Voor de tomatensalsa:

• 3 tomaten
• 3 el olijfolie
• 1 kleine rode ui
• 1 groene peper
• 1 rode paprika
• 3 el vers gehakte peterselie
• 1 knoflookteentje
• versgemalen zeezout

      Voor de eenvoudige guaçemole:

• 2 avocado's
• 2 tl korianderpoeder
• 2 tl komijnpoeder
• 2 tl citroensap
• zeezout naar smaak
• evt. mayonaise

Hoe maak ik het klaar:
Maak eerst de tomatensalsa klaar zodat de smaken goed op elkaar in kunnen werken.
Dompel de tomaten, na ze te hebben ingekruist, onder in kokend water. Verwijder het velletje en snijd de tomaten in heel kleine stukjes.  Snipper de  ui, snijd de paprika en de peper in heel kleine stukjes. Verwarm de olie in een kleine pan. Voeg de ui toe en bak die tot hij zacht begint te worden. Voeg de peper en paprika toe en bak ongeveer 5 minuten op middelhoog vuur. Laat de groentes zacht maar niet bruin worden.


Meng de fijngesneden peterselie erdoor en een uitgeperst teentje knoflook.
Laat het mengsel afkoelen en voeg het bij de tomaten. Roer er een halve theelepel zeezout door en zet apart.

Maak de wortel schoon en snijd deze in kleine blokjes. Maak de peultjes schoon en snijd ze door de helft. De peultjes uit mijn tuin zijn echt 'dradige' peultjes, dus die draden verwijder ik goed. Er is niets wat ik zo erg vind als scherpe draden in je groente.....



Stoom deze twee groentes samen in een stoompan voor ongeveer 10 minuten.

Daarna voeg je de diepvriesdoperwten toe, stoom ze drie minuten mee. Voeg daarna nog twee minuten de mais toe.

Zet deze groentes apart en laat afkoelen.

Maak ondertussen de ijsbergsla schoon. Was ze goed en scheur ze in kleine stukjes. Geloof me, snijden of scheuren geeft een verschil in smaak en scheuren is lekkerder!

Doe de sla in een grote kom en roer de helft van de groenten erdoor.

Roer vervolgens de helft van de salsa door het groente-slamengsel.

Meng de helft van de resterende salsa door de gestoomde groenten.

Schik op elk bord zoveel chips dat het bord net bedekt is.

Maak de guaçemole.

Maak de avocado's schoon, prak ze heel fijn of gebruik eventueel een mixer. Voeg het citroensap toe en de specerijen. Wil je een extra romige (en wat uitgebreidere) guaçemole maken, voeg dan een lepel (zelfgemaakte) mayonaise toe. Let op, gewone mayonaise maakt het recept niet meer vegan.

Schep een flinke lepel guaçemole in het midden op de chips.

Voeg eventueel een paar losse schijfjes avocado toe.

Schep vervolgens een paar flinke lepels van het sla-groentemengsel er op.

Daar bovenop het groentemengsel die met de salsa gemengd is.

Schep dan op elk bord nog een flinke lepel salsa .

Verdeel de olijven over het bord, schik ze op de chips en tussen de groentes.

Als je van wat romiger houdt, serveer er dan een

grote lepel mayonaise, gemengd met volle yoghurt over.

Vegans laten dit weg.

Kinderen vinden zo'n bord fantastisch: lekker verplicht chips eten!

Als dit geen feestje op je bord is, dan weet ik het niet meer!

Mjummie.....