vrijdag 23 september 2016

Frambozen Droom Taart

Oh..... mjammie! 
Dit is zó lekker en het ziet er zó mooi uit!
Echt een droom van een taart!

















Wit met roze en roze met wit: dit staat geweldig op een prinsessenfeestje!




Maar wij aten hem zomaar, bij wijze van experiment, deze week.
Nou ja, experiment....... de herfstframbozen groeien gewoon heel goed 
en ik had wat eiwitten over, dus dít maakte ik er van.


En het goede nieuws is: ik  kan hem maken, dan kan jij het ook!!


Frambozen Droom Taart

Ingrediënten:
         Voor de droommeringue:
  • 4 eiwitten
  • 200 g poedersuiker
  • 1 tl maïzena
  • 1 tl appelazijn
  • bakpapier
           Voor de vulling:
  • 250 g mascarpone
  • 100 g frambozen
  • 50 g rietsuiker
           Voor de topping:
  • 80 g gemengd fruit, zoals frambozen, bramen, bessen
  • poedersuiker
  • 50 g witte chocolade
  • blaadjes munt
Hoe maak ik het klaar:
Ik maakte gebruik van eiwitten die ik overhad. Klop de eiwitten in een schone, vetvrije kom stijf.
De dooiers kun je bewaren om appeltaart of appelflappen voor het bakken te bestrijken, voor een goudbruin resultaat. Of maak van de dooier mayonaise of klop hem met een omelet mee.....
Verwarm de oven voor op 140 graden.
Als de eiwitten stijf zijn, voeg je de poedersuiker er in gedeeltes aan toe.
En hier ging het bij mij eigenlijk mis, maar het is tegelijk een hoopvol verhaal! Want al mislukt het eiwitten kloppen (en wie heeft dat nog nooit gehad?!), je taart kan nog wel degelijk slagen!  Het toevoegen van de suiker (en het zout) moet je heel voorzichtig doen. Voeg pas een volgend gedeelte toe, als de eiwitten weer helemaal in stijven pieken omhoog staan. Maar goed, ik voegde de suiker te snel en in te grote hoeveelheden toe. De eiwitten werden met geen mogelijkheid meer stijf. Uiteraard bleef ik nog even doorkloppen, het glansde prachtig wit, maar stijf was het niet.
Uiteindelijk heb ik de appelazijn en de maïzena toegevoegd en ben verder gegaan.
Teken op bakpapier met behulp van een bord twee grote cirkels. Schep deze cirkels vol met het (stijfgeklopte) eiwitschuim. Schuif het in de oven en 'gaar' het in ongeveer 75 tot 90 minuten. Laat het eiwit niet verkleuren. Gek genoeg zie ik niet echt verschil met meringue als het eiwit wel volledig stijfgeklopt is. Het ziet er gewoon goed uit! Neem de droommeringues uit de oven. Laat ze afkoelen en bewaar ze tot verder gebruik. Ik liet ze twee dagen op mijn aanrecht staan, tot ik alle ingrediënten en tijd had.....

Spoel de frambozen voor de vulling, schoon. Vermeng met de suiker en mix het met de mascarpone tot een roze, lobbige crème.
Neem één meringuevorm en verdeel daar tweederde deel van de crème overheen.


Leg er wat vers fruit op. Ik vond nog een paar braampjes, rode en witgele frambozen en ik gebruikte zwarte bessen uit de vriezer.
Leg de tweede meringuevorm erop en verdeel hier de rest van de crème overheen.

Decoreer met het heerlijke fruit, bestrooi ruim met poedersuiker en garneer met de muntblaadjes.
Rasp ondertussen de witte chocola.

Bestrooi de taart met de witte chocoladerasp!
En snijd gelijk aan!
Het enige 'nadeel' van deze verrukkelijke taart, is dat je hem gelijk moet opeten! :)
Bij bewaren wordt het zacht.......

Oh, wat een droom van een taart!
 
Dit gun ik mijn dochters, die allebei in de winter jarig zijn, zó voor hun verjaardag.
Dus rest me één ding: elke dag de frambozenstruiken nalopen, voor de laatste herfstframboosjes.
En net als de zwarte bessen invriezen.....

Dan krijgen mijn prinsessen deze droom in roze en wit óók voor hun verjaardag!!

dinsdag 20 september 2016

Mijn moestuin (37)

Normaal gesproken verhuis je een moestuin niet, maar dat is toch wat er afgelopen weekend is gebeurd bij mij.
Nu heb ik het natuurlijk niet over mijn ruim 100 vierkante meter moestuin, ook niet over mijn 35 vierkante meter wijktuin, maar wel over mijn moestuindak op het kippenhok.  Het hok is in zijn geheel verhuisd!!
Hopelijk krijgen de plantjes nog wat zon...... maar de tuin is er wel mooier door geworden! Kijk maar mee......
Het domein van de kippen was achterin de tuin. Nu staat daar de skelter in het hoekje en ligt er prachtig groen gras. Tegen de omheining aan, groeien mijn druiven....

Wat een keurig tuintje op deze manier.
Alleen nog goed te zien, dat er twee soorten gras zijn.
En waar zijn de kippen gebleven?

In de andere hoek, tegen de klimopheg aan.
De glijbaan moest het veld ruimen, maar ja.....  niemand die daar nog van af gleed.
Komt het zonnetje echt wel in deze hoek?
De pluksla groeit erg langzaam, maar de bieslook heeft zich enorm uitgezaaid. Er steken overal kleine groene sprietjes boven de grond uit. Met op top een klein, zwart, hoekig zaadje. Wonderlijk dat het nu nog groeit.
 
En van kip en pluksla.......
.
.... naar de naaktslak. Ik had eigenlijk een filmpje moeten maken.
Tussen al het frisse, prille onkruid vindt 'ie toch het hele kleine, zachte plukslaplantje.
Echt..... binnen no time werd dat hele plantje verorberd. Wát een dier!


Hap snap naar het volgende diertje: de nuttige bij!
Wat mooi! Hier zit 'ie op de aardpeerbloem.
Elke keer als ik een bijtje in de tuin zie, krijg ik zo'n zin om zelf bijen te gaan houden.
Moet me echt binnenkort voor een cursus imkeren gaan opgeven, zeg!
In deze fles heb ik wat koemestkorrels zitten.
Biologisch gecertificeerde korrels, dus die durf ik wel op mijn groentes te gebruiken.
Maar de planten nemen het niet zo goed op, het duurt in ieder geval veel te lang.
Dus week ik het voor.
Wat een vreemd goedje zó.
Zelfs mijn lief kon niet raden wat er in de fles zat.
Na een dag of twee is zijn de korrels goed opgelost en giet ik het bij de koolplanten.
Want ja..... die hebben een extra boost nodig.
Als mijn broccoli zó klein blijft, dat het op een vingertop past, heeft het wel wat extra groeikracht nodig.

En op de schooltuin sloeg mijn klasje een week over.
Wel kwam ik precies op een goed moment langs op de tuin.
Er waren net appels geplukt!

Regelmatig blik ik al terug over dit tuinjaar, maar het is wel heel duidelijk dat het een geweldig jaar is voor fruitbomen.
De appels en perenoogsten zijn groot en geweldig!
Wel zeven emmers vol.
En toen kwam het grote uitzoeken......

De grootste en mooiste zijn voor de verkoop.
Lekkere, onbespoten appeltjes van de wijktuin.
Maar er zijn ook heel veel appeltjes die veel te klein zijn, te scheef, bruine kurkvlekjes hebben, aangevreten zijn, of een klein rot plekje hebben.
Geen probleem voor mij en de andere vrijwilligers, hoor.
Die nemen we gewoon mee voor de appelmoes......
En voor de appeltaart......
En voor......

Ik moet weer eens verder gaan schillen!


maandag 19 september 2016

Tomaten Basmati met Kusstokjes

Van de week aten we het weer: grappige, lekkere Kusstokjes.  De lievelingsgroente van mijn dochter! En zelf ben ik er ook dol op! Nog nooit Kusstokjes in de winkel gezien? Ook niet op de groenteafdeling?
Oh,  pardon........ ik laat even zien wat ik bedoel:


Kusstokjes hebben ook wel eens andere namen. Uh...... sperziebonen, spekbonen, toverbonen, kousenband........  Ach, geef het een naam: als het maar lekker en gezond is!
En dat zijn deze kusstokjes, zeker als ze geserveerd worden met  heerlijke Tomatenbasmati.



Heerlijk met cherry-tomaatjes van mijn balkon.

Het oorspronkelijke recept komt uit de Allerhande. Vandaag deel ik mijn versie hier

Tomatenbasmati met Kusstokjes

Ingrediënten:
  • 600 - 900 g kusstokjes (sperziebonen of zoiets)
  • nootmuskaat
  • 450 g biologische basmatirijst
  • 2 grote uien
  • 8 zongedroogde tomaatjes op olie
  • 250 g cherrytomaatjes (of neem grote tomaten in blokjes)
  • 3 takjes peterselie
  • 4 el tomatenolie (uit het potje van de zongedroogde tomaatjes) of olijfolie
  • 4,5 el rode pesto
  • 2 tl gemengde, Provençaalse kruiden
  • vegetarische burger, bijvoorbeeld de tomaat-mozarella burger
Hoe maak ik het klaar:
Doe een laagje water in een grote pan. Verwijder de puntige uiteinden van de kusstokjes en laat ze verder heel! Doe ze in de pan en breng aan de kook. Laat ze ongeveer 20 - 25 minuten koken tot ze gaar zijn. Giet af en bestrooi ze met wat zout en nootmuskaat.                                                                                       Doe ruim water in een kleine pan en kook hierin de basmatirijst volgens de aanwijzingen op de verpakking gaar.                                                                                         Pel intussen de uien en snipper ze fijn. Verhit de tomaten- of olijfolie in een wok en fruit de uisnippers drie minuten. Snijd de cherrytomaatjes in kwarten. Ik had niet genoeg, dus nam ik een vleestomaat en sneed deze in blokjes.                                                                                        Snijd de zongedroogde tomaatjes in reepjes en snijd de peterselie heel fijn. Schep de pesto, de zongedroogde tomaatreepjes, de verse tomaatjes en de Provençaalse kruiden door de ui. Schep daarna de warme basmatirijst erdoor en verwarm het al omscheppend goed door, zo'n vijf minuten.
Bestrooi met de fijngehakte peterselie.



Serveer de Tomatenbasmati met de Kusstokjes en een lekkere Tomaat-Mozarellaburger.

Wist je trouwens dat deze groente súper gezond is?
Sperziebonen zijn belangrijk als je moet herstellen van bloedarmoede en oververmoeidheid.  Het is hartversterkend en sterkt ook de alvleesklier. De boon bevat dan ook veel vitamine A, B en C. Daarnaast bevat ze fosfor, ijzer, silicium, calcium, nikkel en kobalt. Heel belangrijk voor kinderen in de groei!



 En raad eens wat jouw kinderen volgende week (weer) willen eten?!
  Ik verzeker je: dit smaakt naar meer! 

zondag 18 september 2016

Natuurlijke voetverzorging!


Vandaag ben ik met mijn tweede kuurtje begonnen: een heerlijk voetbad (al ziet het er wat vreemd uit) waar mijn voeten voelbaar en zichtbaar van opknappen.


En de perfecte remedie tegen kalknagels en voetschimmel.

Mijn voeten zijn een beetje het slotstuk van mijn lichaam. Ik denk er als laatste aan qua verzorging. En dat terwijl ze me trouw,  jaar in jaar uit,  overal heen brengen waar ik wil.
Tuurlijk heb ik een voetmassagebadje, af en toe een smeerseltje en ik lak mijn teennagels in de mooiste kleuren, maar......

Twee jaar terug ging ik maar eens naar een 'echte' pedicure. Ze behandelde een likdoorntje, knipte mijn nagels (alsof ik dat zelf niet meer kon!) en vertelde me dat ik echte kalknagels oftewel schimmelnagels, heb.

Nou ja, dat was de diagnose en ik kon een middeltje bij de Kruidvat kopen. Niet echt overtuigd, ging ik eens kijken naar dit middeltje....... behoorlijk duur en twijfelachtig.
Ik ben zelfs naar de huisarts geweest om hiernaar te vragen.
Òf ik kon een kuur met pillen slikken, waar ik na 6 weken mee moest stoppen om leverfalen uit te sluiten. Huh? Heb ik dadelijk, in het gunstigste geval (van 30% van de patiënten ) geen voetschimmel meer, maar leverfalen?!
Òf ....... een nagellakje erop smeren en er niet teveel naar kijken. Werkt ook goed, volgens de huisarts!
Dat laatste natuurlijk!

Prima, ik legde me er min of meer bij neer.

Tot deze zomer!
Zonder nagellak en van zó dichtbij, zagen mijn tenen er toch werkelijk niet uit!
Maar mijn lief had wat ontdekt: dé remedie tegen voetschimmel. Geheel natuurlijk met vooral ingrediënten die gewoon uit mijn eigen tuin komen.

Na het geprobeerd te hebben, maar vooral nadat ik zelf verbetering merkte, deel ik mijn voetwetenswaardigheden graag hier......

Dé remedie tegen voetschimmel

Nodig:
een voetbadje of teil
3 tot 4 handenvol klimopbladeren: hedera helix
2 teentjes knoflook
1 dl azijn (reserveer gelijk een hele fles!)
nagelknippertje
nagelvijl

Hoe pak ik het aan:
Klimop is er bij ons in overvloed. Vaak zitten er vijf groene containers helemaal vol met snoeiafval als de halfjaarlijkse snoeibeurt gedaan is.
Klimop, oftewel Hedera Helix, bevat de volgende werkzame stoffen:
  • Glycoside
  • Saponine
  • Jodium
  • Zink
  • Koper
  • Mangaan
  • Lithium
  • Aluminium


Nooit geweten dat we zoveel 'metaal' gewoon rondom ons huis hadden groeien.
Onze 'wandelende takken' en deze kleine voetbehandeling, laten nog heel wat klimop over...........
Dus als je straks denkt: dit ga ik ook doen, maar hoe kom ik aan klimop? Kom gerust langs en snoei wat takken!
Pluk vier handenvol hederablad. Verwijder de steeltjes en snijd of knip het blad fijn.
Doe dit in een teil of voetenbadje.
Overgiet dit met 1,5 tot 2 liter kokend water.
Je krijgt nu een soort klimop-thee.
Knijp hier twee teentjes knoflook boven uit.
Voeg hier 1 dl natuurazijn aan toe.

 

Als de temperatuur het toelaat, doe je beide voeten erin. Zorg dat in ieder geval je tenen helemaal onderwater zijn.
Het water met de hedera voelt heel zacht aan je voeten.
Blijf  een halfuurtje zitten in dit Hedera-kruidenvoetbad.
Neem een leuk tijdschrift, een kopje kruidenthee of bel gezellig een vriendin.........
Het half uur is zó om!
Vervolgens zijn je nagels zacht geweekt en ga je peuteren!
Knip je nagels en schraap onder je nagels de vuiligheid weg.
Een kalknagel wordt naar voren/boven gedrukt doordat er onder de nagel steeds meer aanwas komt van 'kalk' wat dus een aardig woord voor schimmel is.
Omdat je voeten en nagels zacht zijn, lukt het nu goed om dit zoveel mogelijk weg te peuteren.
Vijl te dikke nagels dunner en gladder.
Geef gelijk je nagelriemen een beurt, door ze terug te duwen en wat er overtollig groeit, te verwijderen.
Bij een 'echte' kalknagel, is de nagel zover aangetast, dat hij een soort verbrokkelt. Een mooie bovenrand krijg je niet meer.
Don't worry. Dit trekt vanzelf  wat bij als 't ie gaat groeien.
En herhaal de behandeling een paar keer.
Uiteindelijk heb ik goede hoop dat die kalknagel dan helemaal uitgroeit en er weer een mooie, gezonde nagel tevoorschijn komt!



Geniet van je schone nagels!

Ga dan vijf dagen achter elkaar in een azijnvoetenbadje .
Neem gewoon een halve tot een hele liter azijn en ga hier 10 minuten in zitten.
Niet verdunnen met water, gewoon puur!
Zorg dat je nagels onder zitten.
Na 10 minuten droog je je voeten aan de lucht.

Een schimmel houdt van suiker, voedt zich daarmee, maar  is 'allergisch' voor azijn.
Op deze manier verdrijf je de schimmel.

Ik ben nu vandaag aan mijn tweede kuur begonnen.....
Maar wat voelt dat goed voor mijn voeten.

Over vijf dagen weer een mooi lakje erop!
En dan kunnen mijn voeten en teennagels er weer heel goed tegen!
En ik?
Ik ga lopen.......

woensdag 14 september 2016

Strand Pasta Salade

Dit is een erg simpele, maar lekkere pastasalade. Mij doet 'ie terugdenken aan lange dagen op het strand met 's avonds deze voedzame salade. Natuurlijk met veel knapperig zand tussen je tanden.....:)
Hoewel.... de laatste keer was het erg koud en waaide het heel hard, toen we dit op het strand aten. Ja, die zomers in ons land.........
Maar ik deel dit gerecht snel, dan kun je hem deze week nog klaarmaken. Super simpel! Ga je niet meer naar het strand? Ook lekker bij een nazomerse picknick of gewoon op een zwoele avond in de tuin.

Strand Pasta Salade

Ingrediënten:
  • 1 grote of 2 kleine courgettes
  • tomatenolie of olijfolie
  • 500 g volkoren penne (biologisch)
  • 200 g tomatentapenade (1 potje)
  • 120 g zwarte olijven
  • 50 g pijnboompitten
  • versgemalen zeezout en peper

Hoe maak ik het klaar:
Snijd de courgette in de lengte in dikke plakken, snijd deze plakken in lengterepen en maak deze korter.  Je krijgt zo rechthoekige reepjes in dezelfde maat als de penne. Verwarm de tomatenolie in een hapjespan. Ik gebruik deze olie uit een potje van zongedroogde tomaatjes op olie, maar heb je die niet, neem dan olijfolie. Bak de reepjes courgette op hoog vuur knapperig lichtbruin. Bestrooi naar smaak ruim met versgemalen zwarte peper en zeezout. Laat de reepjes zoveel mogelijk afkoelen.
Kook de penne beetgaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Dit is bij mij altijd zeven minuten. Giet de pasta af in een vergiet en spoel af met koud water.
Doe de pasta in een schaal of kom en meng hier, samen met een eetlepel kookvocht, de tomatentapenade doorheen.
Neem de olijven en halveer ze. Meng ze door de pasta, samen met de afgekoelde courgettereepjes.
Bak in een kleine, droge koekenpan de pijnboompitjes goudbruin en bewaar ze apart.
Wordt dit inderdaad een meeneemsalade, doe de geroosterde pijnboompitjes dan in een apart bakje en strooi ze pas op het laatst over de salade.
Deze pastasalade is genoeg voor 4-6 personen.

Deze salade is koel het lekkerst!
Neem je hem mee, vervoer hem dan in een koeltas of koelbox.

Mijn zoon schepte me op! 
Zelf had hij niet zoveel trek, zoals je kunt zien aan mijn reuzenportie!
En dan lekker genieten!
Niet alleen van het eten, maar ook van de natuur, het weer en goed gezelschap!
Wijntje erbij?!

dinsdag 13 september 2016

Mijn moestuin (36)

Wat krijgen we toch een prachtige nazomer! Heerlijk! Maar eerlijk gezegd ben ik in de tuin een beetje lui aan het worden. Dat onkruid groeit wel, maar niet meer zo hard. En straks..... sterft het vanzelf af. Ik hoef van mezelf niet meer zoveel te wieden..... sowieso denk ik nu regelmatig: ach, als het vandaag niet lukt, dan morgen maar. Of volgende week of volgend jaar......
Is dat erg?
Is dat lui?
Ja, een beetje wel, maar soms is het goed om rust te nemen. Om het vol te kunnen  houden.
Mijn lieve kleutertje zingt de hele dag liedjes van school. Haar favoriete liedje gaat over het neerleggen van je bezem en het beste kiezen. En het beste ding is niet: de hele dag maar doorjakkeren. Rust nemen!!
Toch kan ik wel weer een moestuin blog vullen,  hoor!
En met de foto's kun je weer een goed beeld krijgen van wat ik afgelopen week in de tuin ondernam!

Deze week gaf ik op dinsdagochtend les en wat was ik blij met die paar spatjes regen die opeens vielen.
Het was namelijk de befaamde 'soeples' die aan de beurt is. Daar krijg je het warm van en als het dan buiten boven de 20 graden is....... oef!
De kinderen gingen enthousiast, in groepjes aan de slag. Warm of niet warm.....
Elk groepje kreeg de opdracht een ingrediënt te oogsten, te wassen, schoon te maken en te snijden. Klaar om daarna aan het kookteam, die bij twee pannen vol hete bouillon (plus laurierblaadje) stonden, te overhandigen.
 

In de soep komt natuurlijk:
prei
courgette
wortels
sperziebonen
ui/sjalot
kruiden
maïs

Alles is uitgeschreven op speciale opdrachtenkaarten.
Goed lezen is nog wel een dingetje!
Gelukkig zijn er genoeg begeleiders: moeders en vrijwilligers van de tuin.
Alleen met de maïs werd gecheat, die kwam namelijk uit de winkel, want de maïs van de tuin was nog niet volgroeid.
De kinderen zaten in groepjes aan tafel, met snijplanken voor zich. Elk kind had iets te doen.
Ik legde van tevoren nog even uit hóe een keukenmes te gebruiken (niet op de kop, bijvoorbeeld) en gelukkig waren er deze ochtend geen snij-slachtoffers.
Als eerste ging de courgette erin. Dit groepje was snel klaar.
Logischer is het om eerst de ui en de wortel toe te voegen, die moeten namelijk wat langer meekoken.
Maar vooruit, bij deze soep mag alles! 

Daarna werd er natuurlijk geproefd en gekeurd.
Wat een heerlijk soepje!
En vooral omdat het helemaal zelf klaargemaakt is!
Soepstengel erbij en smullen maar!
Ik maakte er gelijk mijn lunch van.
 

En na het koken en eten natuurlijk: AFWASSEN!
Nou, dat vonden deze meisjes geen probleem!
Zoals je ziet gebruiken we kunststof en aardewerk soepkommen en metalen lepels.
Dit komt overal vandaan, echt een allegaartje.
Het is zonde om voor elke school weggooiservies en -bestek te kopen.
"Denk aan het milieu!" dat staat, zeker op de tuin, hoog in het vaandel!


In mijn moestuin kwam ik een verrassing tegen:
Witte, of zachtroze frambozen!
Ze groeien goed, want de takken hangen vol.
Ik denk dat ik deze heb gekregen, maar ik was het kwijt.......
Deze frambozen zijn rijp als ze zachtroze zijn.
Mooi om te zien èn lekker!

Hier een broccoli zoals 't ie bijna gaat bloeien.
Dat gaat dus fout!
Bloeiende broccoli (zie je die gele bloempjes?!) is niet te eten!
Gauw oogsten.
En deze prachtige Chinese kool kon ik ook oogsten!
Eerlijk is eerlijk: die moest ik even wegen.
Deze 'kanjer' woog ruim 1200 gram.
Ik heb er twee keer van gegeten.
Eerst een lekkere salade met veel groentes en oosterse dressing, gebakken krieltjes in de schil en een roomdipje erbij.
En de andere helft Chinese kool roerbakte ik, samen met pittige roerbakblokjes, specerijen en mango.
Opgerold in een wrap likten de kinderen hun vingers erbij af!
Een herhaalfoto. Een paar weken terug liet ik een zielige Chinese kool zien, helemaal aangevreten door met name de slakken. Ik heb hem laten staan en ziehier!
Hij herpakt zich helemaal en begint gewoon te groeien!
Dit zijn de bloemen van de aardpeer, oftewel topinamboer, knolzonnebloem of Jeruzalem artisjok (Helianthus tuberosus)
De knolletjes oogst ik pas in de winter, maar van deze prachtige bloemen kan ik nu al genieten.

En ik zet ze ook gezellig op de vaas!

Over bloemen gesproken.....
ik vind ze niet zo thuishoren in een moestuin en eerlijk gezegd weet ik ze vaak geen plekje te geven. Mijn eigen drie of vier knolletjes dahlia's zijn ook spoorloos verdwenen, maar pas nu ik er over ga schrijven, denk ik er weer aan.

Gelukkig werk ik op de wijktuin en weten anderen heel goed wat ze kunnen doen met bloemen.
Er staan de prachtigste en kleurrijkste bloemen die je maar kunt bedenken: dahlia's, chrysanten, zinnia's en nog meer, waar ik de naam niet van weet......
Af en toe snijd ik een boeket voor thuis.
Ze zijn overigens ook te koop op de wijktuin!
Maar waarom zou je bloemen van een pluk- of wijktuin kopen?
Nou, ze zijn biologisch en dit houdt in dat:
1. er geen gif gespoten is
2. er originele vormen en kleuren voorkomen
3. ze lekker ruiken
4. het  gezond voor je is
5  ze je blij maken!
Koop je een boeket bloemen in de winkel, dan zijn dit bloemen die geteeld worden op een manier die ver van de natuur af staat. Alles wat je gebruikt om bloemen snel te laten groeien gaat ten koste van het product. En gif spuiten is sowieso behoorlijk onnatuurlijk.
Vroeger als kind roken bloemen nog lekker, maar wat je tegenwoordig koopt, is geurloos.
Ik zou zeggen: maak je zelf en je huis blij en vrolijk en ga voor biologische bloemen!


Hoe pluk of snijd je bloemen?
Belangrijk is dat je kijkt of bloemen 'vers' zijn, zodat ze langer op de vaas kunnen staan.
Bij Dahlia's kun je dit aan de achterkant zien aan de kelkbladen....
Maar bij de meeste bloemen zie je dit goed aan het hart.
Als dit nog vrij dicht is, is de bloem vers.
Mijn ervaring is wel dat knoppen op de vaas niet opengaan.
Verse bloemen kun je het best elke dag opnieuw vers water geven.
Mijn moeder zette bloemen 's nachts altijd in de koele bijkeuken, daar blijven ze langer goed van.
En natuurlijk snijd je de bloemsteel schuin af, zodat de capillaire werking groter is.
Dus de bloem kan het water beter opnemen.

Ach.... voor de rest houd ik er over op,  want ik heb er helemaal niet veel verstand van.

Wel mooie foto's nu!
Met een lekker wit wijntje erbij (een combinatie die nergens op slaat......)
Maar het staat prachtig in huis!
Ik geniet ervan.
Even afsluiten met weer wat groens.
In dit geval kruiden.

Leuk die aanbieding in de supermarkt: biologische kruiden voor één euro. Ik weet niet of ze afgehard zijn, maar dat is met dit weer geen probleem.
Even laten volzuigen met water, in een emmer.

Want hier zie je mijn verticale tuin. Tenminste, wat er van over is. Want bij een verticale tuin mag je geen dag overslaan met water geven. En ook als het regent!! 

In de vakantie heeft de huis- en dieroppasser erg haar best gedaan, alleen dit was het vergeten hoekje.
En het resultaat is.......... al mijn lekkere kruidenplantjes, op de munt na, dood.
Maar nu de peterselie erin!
Foto volgt nog......
Fijn, net voor de herfst! Kan ik weer lekker peterselie gebruiken.
Alleen...... nu niet vergeten water te geven!
Dat is wel een dingetje!

En nóg een ander stukje tuin:



Tadaa..... mijn balkontuin.
Met drie 'cherrytomaten' erop.
Het  is handig om vooral  tomatenplanten wat  te verspreiden.
Door de tomatenziekte, die besmettelijk is, voorkom ik zo dat alle tomaten verloren gaan.

Kijk hoe heerlijk m'n tomaatjes kleuren in deze nazomer.
Met de ochtendzon gaat dit het best.
Gelukkig, ik heb een balkon op het oosten.

Tot volgende week weer!