Soup-in-a-cup zonder zakjes!

Cup-a-soup, wie kent het niet?
Ik maak het zelf en maak het gezond: soup-in-a-cup! 

Voor de hartige trek òf  om lekker warm te worden, òf om je maaltijd een simpel voorafje te gunnen!

Ik maak het liefst zelf mijn bouillonpoeder, dus je begrijpt dat de zogenaamde 'cup-a-soup' in een zakje niet mijn favoriet is! Ik kook al jarenlang zonder (kant en klare) zakjes en pakjes. Het gemak heeft voor mij geen toegevoegde waarde. Het is vaak niet eens echt sneller en de smaak is altijd heel anders dan vers.

Maar ja, het is wèl lekker: een warm soepje voor of tijdens het eten
En ja, het is ècht lekker: voor de hartige trek een warm en pittig tussendoortje
En zeker: het is gemakkelijk: heet water, een zakje erin en klaar is kees!

Maar....... wat krijg je met dat zakje nog meer allemaal binnen?

Ik bekijk de verpakkingen van Unox cup-a-soup in drie smaken. En ik zie op de verpakking braaf vinkjes staan:

• zonder kunstmatige kleurstoffen
• zonder conserveermiddel
• zonder toegevoegde smaakversterker; bij twee van de drie

Wees ervan overtuigd dat het zonder bovenstaande rijtje nog steeds geen gezond product is. Want staat er geen vinkje, dan zit het er gelijk wél in!

Zo zie ik bij de currysoep een wel heel foute smaakversterker (E361) staan. Zie meer hier over in mijn blog over bouillonpoeder zelf maken.

En bij elke verpakking zit suiker. Suiker in de soep!

Nu ben ik niet tegen suiker op zich, want ik gebruik het als een conserveermiddel bij het maken van siroop en jam, maar ik vind het niet thuishoren in soep. Dit is een verborgen manier om (te) veel suiker binnen te krijgen.

Let op: omdat veel consumenten kritischer zijn geworden over E-nummers, worden deze tegenwoordig op de verpakkingen vaak vervangen door de volledige naam. Maar als je iets leest als 'maltodextrine' of 'antioxidant huppeldepup'  dan weet je ook wel dat dit niet uit de moestuin komt. Wat het dan ook te betekenen heeft.

Maar genoeg hierover:

Ik heb een heel gezond alternatief wat niet heel veel meer werk is, dan een zakje opentrekken.

Mijn alternatief is het woord recept bijna niet waard, zo simpel is het.

Maar het is gezond èn lekker èn snel klaar!

Courgettesoup-in-a-cup

(voor 1 cup)

Ingrediënten:

• klein stukje courgette
• 1 tl biologische bouillonpoeder
• 200 ml kokend water
• evt. 1 of 2 ringetjes rode peper

Hoe maak ik het klaar:

Rasp de courgette en vul hiermee een kom voor een derde deel. Doe de theelepel bouillonpoeder erbij. Voeg kokend water toe en klaar is je gezonde Soup-in-a-cup!

Wil je wat meer pit: snijd dan een ringetje van een peper, snipper dit fijn en voeg dit toe. Lekker joh!

Ik gebruikte voor de bouillon mijn zelfgemaakte versie.

Vind je dat te veel gedoe, kies dan voor een biologische bouillonpoeder bijvoorbeeld van Zonnatura (in de supermarkt) of bij de Natuurwinkel.

Variaties

De courgette voor dit soepje, kwam nog uit mijn tuintje. Als je een courgette koopt en een pepertje, kun je er wel een hele week mee doen.
Ik kan me voorstellen dat je ook eens een ander smaakje soep wilt.
Spinaziesoup-in-a-cup

Neem bijvoorbeeld een handje verse spinazieblaadjes, snijd dit wat fijner. Voeg met het water evt. een scheutje kokosmelk of sojaroom toe.

Boerenkoolsoup-in-a-cup

Of maak eens een boerenkoolsoepje. Neem jong, fijngesneden boerenkoolblad en maak het verder op dezelfde manier klaar. Vervang het verse pepertje eventueel door een paar druppels tabasco....

Ik heb ook een soepje gemaakt met geraspte wortel en stukjes gember. Die vond ik zelf niet zo lekker. Neem een groente die snel zacht (gaar) wordt.

Maar ga lekker zelf aan het variëren en bedenk een gezond alternatief voor dat kant en klare zakje uit de supermarkt.

You can do it!

  

 

Mijn moestuin (44)

Ik begin, in deze regenachtige week even met een zonnig, verrassend plaatje. Zo eindigt het trouwens niet........

Het kon al zeker een maand eerder, maar deze week was ik ervoor in de mood: de fruitstruiken snoeien! De herfstframbozen kunnen tot de grond toe worden afgeknipt. Door hun enorme groeikracht, lopen ze weer helemaal uit in het voorjaar en is het ook gemakkelijk om ze te leiden langs een raster.

Maar toen ik deze ene framboos ook wilde snoeien, zag ik tot mijn verbazing nog prachtig rode framboosjes zitten. En lekker waren ze ook!!

Ik vind het bijzonder: nog in de eerste week van november. Maar ik was er blij mee.

En zoals je ziet, heb ik deze week echt vuile handen gemaakt..... ;)

Oh ja, nog goed om hier even te noemen: het verschil tussen zwarte en rode bessen in groei is als volgt:  rode bessen groeien aan nieuw hout en zwarte bessen groeien aan oud hout. Houd daar rekening mee, als je aan het snoeien bent.

Omdat er vorst voorspeld is, heb ik alle niet winterharde groentes uit de tuin gehaald.

De laatste courgetteplant moest eruit. Ik oogstte nog twee courgettes van gemiddelde grootte en nog drie kleintjes. Lekker, hoor!

Alle knolselderij ging uit de grond.

Met knollen en wortels vind ik het altijd spannend, want je ziet immers niet hoe het onder de grond is gegroeid.  Zo was ik vorig jaar beslist optimistisch toen de knolselderij geoogst moest worden. Maar dat werd een grote telleurstelling. Ze waren zó klein.....

Nu zag ik al wat contouren van knolselderij net boven de grond en gelukkig:

dit jaar waren ze een stuk groter. Ik heb ze op goed bemeste grond geplant en heb nog twee keer bijgemest. Ik ben blij met het resultaat.

Ik vind knolselderij een heerlijk aromatische groente, die ontzettend veel gebruiksmogelijkheden kent.   Echt niet alleen in de erwtensoep, hoor!

Ook het groene blad kan nog gebruikt worden als het kruid selderij Ik ga het fijnsnijden en invriezen, zodat ik het later in het jaar kan gebruiken.

Op deze rommelige foto zie je, min of meer een rij wortelen.

Het zakje zaad wat ik gebruikte, had geen Nederlandse tekst, dus ik weet niet of dit zomer- of winterwortelen zijn. Volgens mij zijn het zomerwortelen, dus ik haal ze er maar uit.

Ik heb al veel kunnen oogsten en verwacht niet nog heel veel wortels uit te kunnen graven.

Bovendien ben ik erg eigenwijs: het uitdunnen van de wortels doe ik niet. Het is dan net alsof ik bepaalde wortels niet een kans geef en anderen wel. Ik wil niet discrimineren..... ;)

Dus het uitdunnen verloopt bij mij op natuurlijke wijze, pas tijdens het oogsten.

Wat schetst mijn verbazing: er zijn nu nog heel veel wortels en echt niet alleen kleintjes. Er zitten hele mooie grote bij.

Als ik het moet schatten is het een kilo of vijf.

Geen mooi gelikt plaatje erbij, want schoonmaken is (nog) niet nodig.

Ik moet ze immers bewaren.

Hoe bewaar je knol- en wortelgroentes nu het best?

Het antwoord is simpel: in zand.

Dit deden mijn vader en opa ook al en dat werkt prima.

Zorg dat het zand niet te droog wordt en niet te nat is.

Ik neem een grote emmer van 20 liter en vul die met zand.

Zet de emmer op een plek waar het ongeveer 5 tot 10 graden is.

Uiteraard mag het daar niet vriezen.

Het loof snijd ik van de groente af.

Als het loof blijft zitten, gaat het namelijk doorgroeien en gebruikt het de knol of wortel als voedsel. Hier worden dan sappen aan onttrokken: het loof blijft (een tijdlang) frisgroen, maar de wortel wordt slap en droogt uit. Zonde!

In zand bewaard, kun je de knollen en wortels wel enkele maanden goedhouden.

Wat een makkelijke en goede manier van bewaren, toch?!

Ik heb ook de aardperen gesnoeid. Ze hebben weer uitbundig gebloeid en waren erg hoog en wild gegroeid.

Een stukje van de stengel laat ik boven de grond uitsteken, zodat ik weet waar ik straks moet graven om de lekkere knolletjes boven te krijgen.

Aardperen zijn winterhard en blijven nog lekker ondergronds.

Na een heleboel snoeiwerk, kreeg ik deze stapel. Natuurlijk past dit voor geen meter in de compostvaten, dus  leg ik het tijdelijk achterin de tuin neer, waar nu een stuk worteldoek ligt.

Ja, het is echt waar: de meeste planten sterven nu (zichtbaar) af.

Toch blijft onder de grond, de levenskracht van veel planten bewaard.

Dat is ook de reden dat ik toch nog wat gezaaid heb.

Dit is in mijn lege kas, de temperatuur dáár, gaat mee met de buitentemperatuur, maar de opwarming gaat sneller.

Ik ben benieuwd of dít nog gaat groeien. 

Ik heb rucola gezaaid, een lekkere, pittige slasoort met kleine blaadjes. Winterhard is het niet, maar wie weet......

En tot slot het plaatje van de tuin, ná al het werk wat ik heb verzet.

De foto is een beetje wazig, maar de frambozen en aardperen zie je niet meer. De wortels zijn gerooid.

Wat je nog ziet staan links is: de zwarte bessenstruik(en), het aardbeienbed, een rijtje spruitkool, een rij boerenkool en naast de zwarte grond wat bladeren van de schorseneer.

Schorseneren zijn winterhard en kunnen tot februari prima in de grond blijven zitten.

Ik heb ze nog nooit gezien en nog nooit gegeten.

Dat blijft voorlopig nog een verrassing!

Shepherds pie

Dit is een echt cosy comfort gerecht. Ovenwarm, herfstig door de champignons en met, voor één keertje, een dubbele hoeveelheid koolhydraten.

Niet geschikt voor paleo-volgers dus. Wel lekker vegetarisch. Behoorlijk bewerkelijk, maar het is zó de moeite waard!

Deze keer kookte ik met de laatste bleekselderij uit mijn tuin. Ik had één struik nodig, maar het waren bij elkaar geloof ik wel een stuk of zes planten die ik gebruikte. Het stelde niet veel meer voor, deze laatste oogst. En dat na alle moeite met zaaien in het voorjaar, bij deze langzame groeiers.....
Maar in dit gerecht paste het prima en zie je niet dat de groente er eigenlijk helemaal niet zo smakelijk uit ziet.
Dunne en slappe stengels, af en toe wat bruin...... ach, wat doet het er toe? Het is super vers en biologisch. Zelf gezaaid en met liefde heb ik het op zien groeien...... Het smaakt verrukkelijk!

Uit eigen tuin: aardappelen, bleekselderij, sjalotje, gedroogde tijm, oregano en salie en selderij.....
Leuk toch?

Het oorspronkelijke recept komt uit Schotland of Ierland en bevat lams- of schapenvlees.  Vandaar de naam. Ik denk gewoon aan de goede Herder èn eet dit lekker vegetarisch.
Houd je vast, hier komt het hele recept:

Shepherd's pie 

Ingrediënten:

                   Voor de vulling:

• 2 el roomboter
• 1 sjalotje
• 1 middelgrote ui
• 1 kop selderij
• 1 bosuitje
• 8 -10 volkoren boterhammen, liefst oudbakken of uit de vriezer
• 2 tl salie
• 1/2 tl marjolein of oregano
• 1/2 tl dillezaad
• 1/2 tl paprikapoeder
• 1/2 tl versgemalen zeezout
• versgemalen zwarte peper
• 1 el verse, fijngehakte peterselie
• 1/2 l groentebouillon

                     Voor de aardappelpureekorst:

• 1200 gr aardappels
• 1 struik bleekselderij met blad
• 1 laurierblaadje
• 1 knoflookteen
• klontje boter
• 1,5 dl sojaroom
• 1/2 tl versgemalen zeezout
• versgemalen peper

                       Voor de champignonroomsaus:

• 5 el boter
• 1 sjalotje
• 500 g (kastanje)champignons
• 3 el bloem of volkorenmeel
• 3 dl water
• 2 tl groentebouillonpoeder
• 2 el sojaroom
• 1/2 tl versgemalen zeezout
• 1/2 tl knoflookzout

Hoe maak ik het klaar:

Schil de aardappels en doe ze in stukken in een pan met water. Maak de bleekselderij schoon en snijd deze in kleine stukjes, samen met het blad. Doe dit ook in de pan, samen met het laurierblad en de knoflook.  Breng het aan de kook. Laat 20 minuten koken tot de aardappels en bleekselderijboogjes gaar zijn.

Maak ondertussen de vulling.

Snijd het brood in blokjes. Ik gebruik meestal brood uit de diepvries en in bevroren toestand is dit snel en makkelijk te snijden. Snijd het sjalotje en de ui in fijne snippers en het bosuitje in ringetjes. Snijd de selderij fijn. Smelt de boter in een grote koekenpan. Voeg de ui, het sjalotje, bosuitje en de fijngesneden selderij toe. Bak een paar minuten tot de groentes zacht zijn.

Voeg de blokjes brood toe, samen met ......

de kruiden.

Roer alles goed door elkaar. Roer de bouillon door de vulling en zet het vuur zacht. Laat op een heel laag vuur de vulling 10 minuten sudderen onder geregeld roeren.

Verwarm de oven voor op 200 graden en maak intussen de aardappelpuree.

Verwijder het laurierblaadje uit de pan en giet de aardappels en groente af. Stamp de aardappels fijn en roer de boter en de sojaroom erdoor. Voeg naar smaak peper en zout toe en roer alles goed door elkaar.

Het leuke is dat de bleekselderij in dit gerecht voor de frisse en lichte noot zorgt. Bleekselderij bevat zo weinig calorieën dat het verteren meer inspanning kost dan dat het oplevert. Een perfecte groente om van af te vallen, dus. Hoe meer je het eet, hoe slanker je wordt. Juist daarom past het prima in deze wat zware ovenschotel.

Doe de broodvulling in een niet te diepe ovenschaal. Schep de aardappelpuree erop en bak de Shepherd's pie 20 tot 30 minuten in de oven,

tot de aardappels een goudbruin korstje hebben.
Maak ondertussen de champignon-roomsaus.
Veeg of borstel de (kastanje)champignons schoon en snijd ze in dunne plakjes. Snipper het sjalotje. Smelt twee eetlepels boter in een ruime koekenpan en voeg het sjalotje en de champignons toe. Bak op middelhoog vuur tot de champignons zacht zijn en een donkerbruin vocht hebben afgescheiden. Laat ze even staan.

Maak ondertussen een roux-saus. Smelt in een steelpan 3 eetlepels boter. Voeg daar de bloem aan toe en roer goed door. Giet het vocht in scheutjes erbij en blijf roeren tot de saus begint te binden.
Gebruik een garde om een goede klontvrije saus te krijgen. Roer het bouillonpoeder erdoor en tenslotte de room, het zout en het knoflookzout. Op dit moment kunnen de champignons aan de saus worden toegevoegd.

Ik vind dit een verrukkelijke saus die ik ook als ragout gebruik. En als er een restje overblijft (wat steeds minder voorkomt) eet ik het de volgende dag lekker op de boterham.

Serveer de champignon-roomsaus over of bij de Shepherd's pie

 

Een verwarmend gerecht waar je blij van wordt.

 Eet smakelijk!!

Minimaliseren, zelfs ik kan het leren!!

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik ben zo'n vrouw voor wie elke dag te weinig uren telt, voor wie het leven eigenlijk te kort is omdat ik bang ben niet genoeg gebruik te maken van alle beschikbare kansen en talenten. Voor mij is zelfontplooiing niet alleen een behoefte, maar soms bijna een obsessie. Ik ben zo gewend geraakt aan overvloed, dat ik de betekenis van het woord 'genoeg' ben vergeten.

Ik ben geen materialist, hoor maar ik heb gewoon veel spullen. Ondanks dat ik alles bewaar, word ik er niet per se gelukkig van. Sterker nog, het kost me denk- en opruimwerk, dus energie.  Het kan geen kwaad te snoeien in mijn bezittingen.

Snoeien past goed bij mij (en mijn tuin), andere termen zijn ontspullen of minimaliseren.

Wat is minimaliseren eigenlijk?

De volgende definitie kwam ik tegen op de site van een Amerikaanse minimalist.

"It’s simply getting rid of things you do not use or need, leaving an uncluttered, simple environment and an uncluttered, simple life. It’s living without an obsession with material things or an obsession with doing everything and doing too much. It’s  carrying little and living lightly."

Erg goed!!

Wat zijn de voordelen?

"There are many. It’s lower in stress. It’s less expensive and less debt. It’s less cleaning and maintaining. It’s more enjoyable. There’s more room for creating, for loved ones, for peace, for doing the things that give you joy. There’s more time for getting healthy. It’s more sustainable. It’s easier to organize."
Nou, dat wil ik zeker wel! Hier ben ik naar op zoek en wie niet eigenlijk?!

Minimalisten zoeken naar geluk niet door middel van spullen, maar door het leven zelf. Het is aan jou wat je schrapt, wat je echt nodig hebt en wat jij overbodig vindt in jouw leven!

Het lijkt een trend van dit moment, maar zo nieuw is het concept nu ook weer niet.

2000 jaar geleden liep er een minimalisme-goeroe door Israël die zich fel uitsprak over bezit. Verzamel geen schatten op aarde, waar ze verroesten, maar verzamel schatten in de hemel, waar ze niet wegroesten en niet kunnen worden gestolen. Waar je schat is, daar is ook je hart. Die hemelse schatten wil ik actiever gaan verzamelen. Het ontspullen is daarbij een begin.
Minimalisme is jezelf omringen met dingen die ertoe doen. Soms zijn dat materiele bezittingen, vaker zijn het relaties en ervaringen. Noem het een actieve en vrij radicale vorm van zingeving.

Minder zorgen, minder moeten en minder verwachten. Wie wil dat nu niet?!

Ik wel, dus ik begin!

In het voorjaar had ik mijn eigen challenge in het leven geroepen met als doel in 40 dagen tijd te ontspullen. In de eerste 30 dagen gingen er 100 spullen het huis uit en, toen ik de smaak te pakken kreeg in die laatste 10 dagen nog eens 100 spullen! En eerlijk, die 40 dagen van minimaliseren van spullen, heeft mijn kijk op dingen veranderd.

Een kleine waarschuwing is dan ook op zijn plek: begin je eenmaal met spullen wegdoen (en tellen helpt hierbij uitstekend, denk maar aan iemand die wil afvallen....), het wordt verslavend!!

Het mooie is, dat mijn manier van denken in die 40 dagen veranderd is.
Was ik voor die tijd erg gericht op het zo veel en zo goedkoop mogelijk krijgen en hebben van spullen, deed ik aan alle spaaracties voor gratis producten mee, en nam ik alles aan wat ik gratis kreeg, nu ben ik kritisch en kijk ik of ik het wel nodig heb.  Wordt het kastvulling of erger nog: kastvervuiling?! Dan bedank ik ervoor.
Wat een omslag in mijn denken is dát!!

Ik neem je even mee in een omschrijving van mijn jeugd, want die was niet gericht op minimalisme, maar eerder het tegengestelde.

Ik ben opgegroeid als Zeeuws meisje in een grote familie waarvan mijn grootouders de oorlog hebben meegemaakt. Een tijd van echte armoede waardoor je noodgedwongen wel zuinig móest doen.

De 'gewone' Hollandse zuinigheid is bekend, maar daar doet de Zeeuwse zuinigheid beslist nog een schepje bovenop. Ik schreef hier al eerder over. Mijn oma liep in klederdracht: dat waren onverwoestbare en onverslijtbare stoffen, die ze om haar lichaam in diverse lagen, drapeerde. Haar kledingkast hoefde dus niet vol te zijn. Maar spullen waren wel belangrijk voor haar. En toen ze alleen in een eengezinswoning woonde, kon ze heel wat kamers vol met spullen stouwen.

Mijn moeder heeft dit overgenomen, in overtreffende trap. Zij heeft nu twee huizen (waarvan de grootste overigens te koop staat ) maar het huis waar ik als tiener opgroeide had alles dubbel. Dubbele garage, dubbele schuur, dubbele zolder om nog maar niet te spreken van het aantal slaapkamers. Om een lang verhaal kort te maken: met een groot huis kun je ontzettend veel bewaren. En dat deed ze ook. Want tja......... weggooien is zonde. Stél dat iets nog een keer van pas komt......

En dan ik, product van mijn opvoeding.

Als ik als kind buiten op straat speelde, nam ik elk gevonden schroefje of boutje, hoe roestig ook, voor mijn vader mee. Ik kan me niet herinneren dat hij ooit heeft gezegd dat hij het niet meer kon gebruiken (al zal hij dat wel eens gedacht hebben, toch?!), alles wat bruikbaar en gerecycled kon worden, was welkom Mijn vader was een fervent koper op rommelmarkten. Het was nog de tijd vóór Marktplaats, maar o.... wat kon mijn vader altijd goed slagen.

Gelukkig heb ik niet zo'n groot huis als mijn ouders.

Gelukkig heb ik een man met niet zulke uitgebreide hobby's, maar ja...... ik daarentegen heb hobby's en interesses voor twee. Uhm..... maak er drie van!

Gelukkig kan mijn lief goed opruimen en wegdoen. Van hem heb ik dit ook geleerd, maar....... nu is het tijd, dat ik het ook moet doén!

We hebben vier kinderen, waarvan er zeker drie op mij en mijn Zeeuwse zuinigheid lijken. Verzamelen is geen optie, maar een must!

Oeps, er valt hier in huis nog veel te verbeteren.
Maar ik geloof dat ik het kán!

En deze keer doe ik het niet alleen.

Ik ben lid geworden van de online groep "Minimaliseren kun je leren" en daar komen heel veel onderwerpen aan bod om te minderen met........ nou, noem het maar.

Mijn idee was om van de herfst- tot de kerstvakantie 1.000 (!) spullen mijn  huis uit te doen.

Om opnieuw een lang verhaal kort te maken: op die  gezellige facebookgroep, opperde iemand het idee om de november challenge te gaan doen.

Dát was precies wat ik nodig had!

De uitdaging is om elke dag van deze maand vijf spullen weg te doen.

Dat ga ik natuurlijk gemakkelijk halen, dus ik ben weer eigenwijs: ik wil elke dag 10 dingen wegdoen. Dan kom ik eind november aan 300 spullen minder in huis. 

Na die 40 dagen in het voorjaar, ben ik door gegaan met af en toe wat wegdoen en dat heb ik ook geturfd op een notitieblokje. Ik zit nu aan zo'n 250 spullen dit jaar.
Misschien dat ik de 1.000 dit jaar niet haal, maar het gaat er vooral om dat het hier in huis rustiger en lichter wordt.


Hoe ga ik het praktisch aanpakken?

Ik heb een grote bigshopper bij de keukendeur gezet. Daar gaat mijn 'oogst' van vijf dingen per dag in. En het mag meer zijn...... Ik ga niet van alles foto's maken, wel turven.
Eén keer per week ga ik het meeste uit de bigshopper naar de kringloopwinkel brengen. De kringloop waar vrijwilligers de boel draaiend houden en de opbrengst naar het goede doel gaat.

Verder heb ik de afgelopen maand al heel wat kleding uitgezocht, wat resulteerde in vier grote zakken met kinderkleding die ik weg kon geven.
In de herfstvakantie heb ik voor de kinderen de kledingwissel gedaan. Zomerkleding uit de kast en winterkleding erin. De oudste en jongste waren een hele maat gegroeid, dus ook dat moest uitgezocht worden.  Gelukkig grijp ik niet snel mis naar kleding, want we zijn, met vier kinderen, een zogenaamd 'groot gezin'. Dit resulteert erin dat ik heel veel kleding krijg toegestopt van andere mensen. Vrienden, bekenden, soms familie. Het is echt héél veel. Met mijn oudste dochter ben ik nog één ochtendje gaan shoppen, want er kon, zo hadden we uitgerekend, nog net één nieuw setje kleding bij in haar kast. En ja, anders mist ze die ervaring ook ;). Voor de rest is het zaak om kleding weg te doen en weer door te geven, dan dat er iets nieuws gekocht moest worden.

Wel heerlijk als de jongste twee uit kleding zijn gegroeid, want daar heb ik gelukkig weer adresjes voor. De jongenskleding gaat naar een gezin op school, de meisjeskleding gaat naar een meisjesgezin hier verderop in de straat.

Ik ben mooi twee grote zakken jongens- en meidenkleding kwijtgeraakt. En dat telt niet mee met mijn challenge. Wie bewaart immers te kleine kleding die je nooit meer gebruikt? Nee, dat telt niet mee.
De laatste meisjeskleding betrek ik bij deze challenge en daarna moet ik mijn garderobe eens kritisch gaan bekijken......

Er staan op dit moment verschillende advertenties op Marktplaats. (Lees je dit bericht toevallig en heb je geen minimalistische neigingen, kijk dan gerust even hier ;)) Heerlijk als ook grote dingen weggaan.

Samen met mijn lief heb ik een duidelijk streefdoel voor eind volgende week opgesteld.

Eén zijde van de woonkamer wordt geheel in beslag genomen door een kastenwand. Achter die mooie witte deuren, zitten me toch een hoop spullen.

Deze kastenwand  moet volgende week weg zijn, dus alles wat erin zit, moet ook weg.

Ik heb nog even de tijd, maar....... waar ga ik alles laten!?!
Ik kom er achter dat ik eigenlijk wel genoeg (kast)ruimte heb, maar dat die niet effectief is ingedeeld. Daar ga ik verandering in brengen, maar lieve help, waar begin ik........ Het wordt een soort doorschuif systeem met natuurlijk een afvalrace.

Ik heb een uitdaging!!

De novemberchallenge biedt duidelijke kaders, de enthousiaste en bemoedigende reacties van de grote groep challengers zijn daarbij inspirerend.

Ik ga heerlijk aan de gang en dreig ik de moed te verliezen?

Ik krijg elke dag minstens 100 berichtjes van mede-challengers  met ideeën, inspiratie en bemoediging.
Ik zie het voor me als een spel en laat ik nu dol zijn op spelletjes.
Bovendien ben ik een teamplayer, (heerlijk die steun uit de groep!) maar wel met de sterke overtuiging dat ik wil winnen.

Ik ga winnen van de overvloed aan spullen hier in huis.

Because:

Minimalists search for happiness not through things, but through life itself; thus, it’s up to you to determine what is necessary and what is superfluous in your life.

Go, go, go for it girl!

En dat ga ik doen.

En jij? Doe jij ook mee?

Als er deze maand wat minder blogs verschijnen, weet dan dat ik aan het minimaliseren ben.
Zelfs met woorden, zelfs hier.........

Mijn moestuin (43)

On-ge-loof-lijk!! Echt ongelooflijk! Nog nooit meegemaakt, dat ik eind oktober nog kon oogsten.

Oogsten van deze prachtboom in herfsttooi: ik oogstte gisteren  zo'n 7 à 8 kilo vijgen......
De vijgenboom is een bijzondere boom die in ons klimaat wel groeit, maar niet echt thuishoort. Bij een vijgenboom kun je namelijk al-tijd vruchten zien. Als het niet het begin van de zomer oogst is, dan zijn het de kleine vijgjes wel voor de winteroogst.  Alleen door het klimaat hier in Nederland komt de winteroogst nooit tot rijping.  In het Mediterrane zeeklimaat, waar de boom thuishoort, wèl!
Maar de vijgen die ik nu, samen met mijn dochter, uit de boom haalde, lijken er wel iets op. Het is in ieder geval uniek dat ik eind oktober nog vijgen kan oogsten.  Nog nooit, in die 10 jaar dat de boom in onze tuin staat,  gebeurd......

De kleur, vorm en grootte van deze vijgen, is echt anders als bij de zomer oogst. De smaak lijkt wat intenser zelfs. Prima te eten!! Dit is toch een prachtig cadeau van die mooie nazomer die we kregen (en het rustige herfstweer van nu).

Een heerlijk cadeau! Gelijk maar een taart gebakken en nog wat vijgen in de droogkast en de vriezer gestopt. Mjammie!

 

Verder oogstte ik deze week zaad......

 

Terwijl ik in navolging van mijn tuintje op de wijktuin,  mijn kas bij huis ging leeghalen, zag ik op de grond opeens deze kleine, rode boontjes liggen. Niet moeilijk te duiden overigens, want ze zaten op  rij in een superlange, verdroogde peul........ van de kousenband! Nog even laten drogen, want ze lagen op de grond. Maar zó kan ik volgend jaar weer kousenband zaaien.

Ook de snijbonen, verdroogd in hun peul, haalde ik tevoorschijn om op te bergen voor de winter.

Wat een mooie, helderwitte boontjes zijn dat.

Mijn idee om peulvruchten te gaan kweken is dit jaar nog niets geworden, maar wie weet....... volgend jaar. Zelf allerlei soorten en kleuren boontjes kweken, drogen en vervolgens gebruiken lijkt me zó leuk!

Naast mijn zelfgewonnen zaad heb ik nog aardig wat zaadverpakkingen over van dit jaar. Meestal zit er veel te veel zaad in één verpakking. Geeft niet, zaad is meestal langer houdbaar dan de houdbaarheidsdatum die er op staat. Bewaar zaad op een droge, vorstvrije plek. Mijn ervaring is dat muizen er wel pap van lusten, dus ik bewaar het zaad in een grote tupperware emmer in de schuur. Over een maand of drie mogen de eerste plantjes alweer gezaaid worden......

Deze week hees ik me in mijn nieuwe oude-tuinbroek om lekker te werken in de tuin.
Ik vind 'm leuk! Niks overall, gewoon een lekkerzittende broek, mét vlek.....

Er stonden allerlei tuinklusjes op het programma en daar was het deze

week ook heerlijk weer voor!


Het begint echt een wildernis te worden èn bovendien moeten er heel wat planten uit. Eerst, wat je hier op de voorgrond ziet, de tomatenplanten eruit. Het hek, waar eerst de peultjes langs groeiden, maar waar later de tomaten langs geleid werden, kon uit de grond.

Daarna ruimden de bonenstokken het veld! Dit jaar kwam er overigens geen maaltje bonen van af.
De bamboe bonenstokken berg ik droog op in de schuur. Met een paar latten tegen de dakbalken aan, heb ik een mooie opbergplek. Laat je bamboestokken buiten liggen, dan verteren ze, het is natuurlijk materiaal.

Mijn reusachtige courgetteplanten gingen eruit, op één na. Het is nu nog lekker zacht qua temperatuur, dus ik geef al die nieuwe, frisgroene courgettes aan die ene plant, nog even de kans om te groeien. Wat zag ik trouwens een reus van een courgette onder een paar bladeren. Qua gewicht telt 'ie wel voor zes! Ik heb zeker met mijn neus gekeken, de afgelopen week! Lekker hoor. Ik kan er van alles mee klaarmaken. En als 't ie goed vers is, is de smaak prima!

Ik heb alle maisplanten uit de grond gehaald. Er zat heel veel luis op het blad en de kolven.

Ik kon het niet laten, toch ging ik even kijken naar eventuele maiskolven. Het viel niet helemaal tegen. Ik haalde er nog drie kleintjes uit!

Ik heb alle broccoli planten eruit getrokken. Ik weet niet precies wat ik verkeerd doe, maar er komt maar bar weinig broccoli groeien. De planten zijn 'huge' met hun grote bladeren, maar broccolistronkjes laten groeien: hó maar!

Ik oogst de allerkleinste broccoli-stronkjes die je je voor kunt stellen. Maar in een groentetosti passen alle groentes in miniporties!

Dit is het oogstresultaat van alle planten die ik eruit haalde.

Ik ben nog niet klaar, maar ik ben tevreden met wat ik in een uurtje voor elkaar kreeg.

Ik speelde even met de gedachte om een lekkere oogstsoep te maken van deze groentes. Maar mijn lief houdt echt niet van soep, dus vooruit.

Het werd een bedje van gefrituurde mihoen, een saus op basis van kokosmelk met specerijen, roergebakken courgette, boontjes en blokjes tofu. Als voor- of bijgerecht een halve maiskolf voor de liefhebbers.

Hoe klinkt dat?

Ik haalde alvast de volledig verdroogde komkommerplanten uit de kas op de moestuin en met het leeghalen van die kas, ga ik volgende week verder.

Alle groentenafval gaat trouwens braaf in de compostvaten die ik heb staan. Sterker nog, ze puilen nu uit.

Ik hoop dat de compostopbouw niet helemaal verkeerd verloopt, maar ik had zóveel in één keer.....

Met een lange stok, prikte ik gaten in de compost, tot op de bodem. Deze luchtgaten, zorgen voor zuurstof en daardoor een snellere vertering. Belangrijk om daar af en toe even voor te zorgen. Voorlopig is het nog lang geen compost.

Eens kijken of ik de wormen uit het wormenhotel hier misschien in kwijt kan......

En ondertussen is het genieten, met of zonder moestuin, van een prachtige, rustige herfst.

Wat een kleurenpracht!

Kun jij hier ook zo van genieten?

 

Plaattaart met courgette & snijbiet

Helemaal vergeten dat ik beloofd had dit recept te delen. Ik doe het bij deze en ik doe het hier!

Deze heerlijke plaattaart maakte ik klaar op de startzondag van de kerk, in september. Een feestelijke, gezellige dag waarbij we met zo'n driehonderd  mensen samen aten. Als iets samenbindend en gezellig is, is het wel om samen te eten, om eten samen te delen! Ieder nam iets mee en ik nam dus, naast een salade, deze plaattaart mee. Het is zo'n simpele taart (budget bovendien!) dat ik er op zondagochtend alleen een uurtje eerder voor hoefde op te staan. Als eerste wandelde ik naar mijn tuin om superverse courgette en snijbiet te oogsten. Op de terugweg langs het kippenhok, voor kakelverse eitjes. Ondertussen liet ik het bladerdeeg ontdooien en de oven voorverwarmen. Daarna was de taart vrij snel gemaakt! En ik kwam op tijd in de kerk ;)  

Nu ik afgelopen weekend al mijn snijbiet moest oogsten vanuit mijn-zwart-op-te-leveren-tuintje, besloot ik deze plaattaart nog eens te maken. Sterker nog, tijdens het oogsten zag ik het al voor me en het water liep me in de mond.  Deze keer neem ik gelijk foto's,  want daar gunde ik me toen, op zondagmorgen geen tijd voor.
Oh ja, snijbiet kun je vervangen door spinazie, want als je geen moestuin hebt, is daar wat moeilijker aan te komen. Dus lees overal spinazie, waar ik snijbiet schrijf.

Plaattaart met courgette & snijbiet

Ingrediënten:

• 8-9  plakjes bladerdeeg
• 1 potje tapenade van zongedroogde
  tomaten (190 g)
  
• 4 el olijfolie
• 400 g snijbiet (of spinazie)
• 1 courgette
• 5 eieren
• 200 g belegen kaas
• versgemalen zeezout
• versgemalen zwarte peper

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 200 graden. Ontdooi de plakjes bladerdeeg. Neem een bakplaat en leg daar de plakjes deeg op.

Druk de naden goed aan en vouw 1 cm van de rand terug.  Prik gaatjes in het deeg met een vork.

Bestrijk het deeg met de tapenade.

Was de snijbiet goed en snijd het fijn. Verwarm twee eetlepels olie in een wok of koekenpan, op hoog vuur. Voeg de helft van de snijbiet toe en laat het al omscheppend slinken. Voeg de rest van de snijbiet toe, laat slinken en doe in een vergiet. Druk zoveel mogelijk vocht eruit. Verdeel de snijbiet over de tapenade.

Verhit de rest van de olie, snijd de courgette in de lengte doormidden en daarna in dunne plakjes. Bak de halve courgetteplakjes ongeveer 5 minuten in de pan.

Verdeel de courgette over de snijbiet en bestrooi met versgemalen peper en zeezout.

Breek de eieren boven de taart. Het is decoratief en lekker als je ervan houdt, als de dooiers heel blijven. Helemaal stollen doen ze niet en daar houden wij niet zo van, dus plet ik de dooiers  voorzichtig, zodat ze iets uitlopen.

Rasp de kaas en verdeel dit over de plaattaart.

Bak de taart 25 minuten in de oven tot hij goudbruin en gaar is.

Snijd de taart in stukken en verdeel.

Bij het buffet bleek dat de plaattaart ook iets later gegeten kan worden, maar direct warm serveren, heeft mijn voorkeur.

Eigenlijk is het een heerlijk zomers recept, maar omdat zowel de courgette als de snijbiet nog uit mijn tuin komen, kan het hier nog best gedeeld worden!

Bovendien, waarom zou je niet af en toe van lekker zonnige smaken genieten, al zien we de zon wat minder vaak?!

Smullen maar!

Mijn moestuin (42)

Deze week moest ik echt mijn tuintje op het wijktuincomplex leeg maken en schoon opleveren.
Omdat ik al tijden lang redelijk 'lui' ben in de tuin, had ik wel wat mankracht nodig, vond ik.
Gelukkig kreeg ik die op zaterdagochtend en het was droog! En zowaar, de zon scheen ook nog.
Zo zag mijn tuintje er eerst uit.......

En zó na een klein uurtje hard doorwerken!

Een heleboel verwilderde, lange snijbietplanten, een grote courgette en vuil en onkruid haalde ik weg. Op het einde van mijn tuin is al een zeil en wat andere rommel gegooid.....

Verwildering en afsterving!

Meestal ben ik wat mistroostig en weemoedig zo aan het eind van het seizoen.  Deze keer niet, hoor! Ik heb weinig plezier aan dit tuintje beleefd en er ook weinig afgehaald, vind ik. Een paar grote courgettes, wat bleekselderij en tig kilo aardappelen.  Ja, aardappels groeiden ondanks het natte weer goed. Maar dit tuintje zat te veel in de schaduw en er waren ontzettend veel slakken. Een ware plaag!! Volgend jaar ga ik een ander stukje tuin kiezen.

Dat is wel het leuke van dit format. In de winter is het hele complex kaal en in het voorjaar wordt alles weer opnieuw verdeeld. Eerst voor de scholen, dan aan de vrijwilligers en vervolgens aan de huurders een stukje. Maar je begint weer helemaal op een 'schoon' stukje!

Mijn werk zit er dit seizoen weer op. Anderen gaan de tuin omploegen en 'bemesten'.

En ook de kinderen komen pas na Pasen weer terug, voor een eigen tuintje.

Ik hoop volgend jaar niet alleen als vrijwilliger maar ook als betaalde kracht aan het werk te gaan, ben nog heel benieuwd hoe dit gaat lopen en er uit gaat zien.....

Nu eerst een winterslaap houden ;)

Ik plukte nog een prachtig boeket bloemen, bestaande uit dahlia's, chrysanten en  zinnia's. Wat een prachtige kleuren!! Dat had ik even verdiend, vond ik.  

En ik nam deze volle bigshopper mee naar huis. Gevuld met snijbiet, veel snijbiet......

Tijdens het oogsten ben ik in mijn gedachten al bezig met de maaltijd. Ik vroeg het mijn kinderen zelfs: wat zullen we vanavond eten met snijbiet?  Lekker een soepje en vervolgens een hartige taart..... Het water liep me tijdens het oogsten in de tuin, al bijna in de mond.

En dan heb ik vast nog over voor een lekkere risotto...... en, en.....

Oogsten
Ja, het is nog steeds oogsttijd. Gelukkig! Ik oogstte tijdens het leeghalen van de wijktuin alles wat er nog redelijk goed bij stond. Kilo's snijbiet, een goede courgette en nog twee kleintjes (surprise), wat bleekselderij.  Bij elkaar denk ik één struik. en een kleine knolselderij.

Gelukkig heb ik mijn andere  tuin nog, compleet met nieuwe schutting. Daar valt nog genoeg te oogsten en te doen.

Zo oogstte ik deze week voor het eerst knolselderij. Die zag er goed uit!! Goed gegroeid, redelijk groot en erg lekker!

En ik oogstte iets aparts, deze week. Tenminste, veel mensen zouden het laten staan: brandnetels!

Het groeide al weer veel te hard in de tuin.

In het voorjaar kook ik er lekkere brandnetelsoep van, nu heb ik de jonge, frisse topjes geplukt om te drogen voor de thee.

Waarom brandnetelthee kopen, als het zo voor je neus groeit?

Bovendien, het is heel gezond en bloedzuiverend. 

Ik pluk het voorzichtig, voel altijd een beetje prik, maar dat is erg weinig.

En vervolgens hang ik het thuis in mijn droogkasje. Dit designkastje is op maat gemaakt door een meubelmaker. In de achterwand zitten gaatjes, waarin metalen prikkers zijn gestoken. Daar hang ik de takjes op. Door de warmte van de gloeilamp, gaat de lucht circuleren en drogen de brandnetels.

Ze zijn, eenmaal gedroogd, lang houdbaar. En ook prettig om te weten: ze prikken dan niet meer.

Ik denk dat het wel goed gaat komen, met deze voorraad thee.

En toen opeens overviel het me toch nog. Zondagochtend aan het ontbijt, vertelden mijn gezinsleden dat het had gevroren. Het dak van de schuur was wit. Ik moest het met eigen ogen zien.....

Oeps! Dat had ik niet zien aankomen. De eerste nachtvorst. Gelukkig was het weinig, maar volgende week moet er toch veel geoogst worden en veel de grond uit.

Eerst even moed en zand verzamelen en goed het weerbericht in de gaten houden.

Volgende week meer tips hierover èn om positief af te sluiten:

vriest het, dan worden de spruitjes en de boerenkool vanzelf zoeter.

Nu mijn kinderen nog........ ;)