Vanillesuiker zelf maken

Als je regelmatig bakt ontkom je er niet aan, af en toe moet er ergens vanille in. Bijvoorbeeld in mijn heerlijke appelcrumbletaart met vleugje vanille of natuurlijk in de vanilleroomsaus bij apfelstrudel. En wat te denken van wat subtiel vanille in de deze-week-te-bakken-oliebollen?
Vanille  kun je gebruiken in de vorm van vanillesuiker en je hebt ook vanille-essence.  Maar de echte vanille komt van een vanillestokje, toch?!

Wat  zijn vanillestokjes eigenlijk en waar komen ze vandaan?
De specerij vanille(stokjes) komt van de vanille-orchidee (Vanilla planifolia). Deze exotische plant komt oorspronkelijk uit Mexico, maar groeit op veel plaatsen in een tropisch klimaat. Het eiland Madagaskar is op dit moment één van de grootste producenten van vanille.

De vruchten van de plant (die eruitzien als peulen) worden onrijp geplukt en vochtig verhit, daarna langzaam gedroogd, waardoor een fermentatieproces optreedt.

Hierdoor verandert de onrijpe niet-aromatische vrucht in een zwart en glimmend vanillestokje met een fijne geur en smaak.

Naast andere specerijen in de supermarkt, behoren vanillestokjes tot de duurste producten. Voor 8 gram betaal je 2,99, wat omgerekend neerkomt op 373,75 euro!!
 Het is maar dat je het weet. Je hebt met vanille in huis, iets kostbaars!

Zoals met alle kostbare dingen, wordt ook een vanillestokje 'nagemaakt'. Dit gebeurt door het synthetisch nabootsen van vanilline.
In vanillestokjes zit vanilline. Dat is de naam waarmee het aromatische bestanddeel van vanille wordt aangeduid. De vanilline is een natuurlijke, geurige stof die te zien is op de buitenkant van het stokje. Wanneer een vanillestokje overlangs doormidden wordt gesneden, zie je binnenin kleine zaadjes, het zogenaamde vanillemerg. Dit is zwart van kleur en heel aromatisch.

De kans is groot dat vanilline, als ingrediënt op een zakje vanillesuiker, niet het natuurlijke bestanddeel is. Vanilline is namelijk ook de naam van een kunstmatig vanillearoma. De kunstmatige vanilline bootst de natuurlijke vanille bijna volkomen na. Het is goedkoper dan echte vanille. Kunstmatige vanilline wordt in de fabriek gemaakt van bestanddelen van de kruidnagelboom én van een bijproduct uit de papierindustrie. Dat klinkt niet echt smakelijk. Het zit wel in de meeste taarten, koekjes en desserts die we in de winkel kant-en-klaar kopen. De vraag is: wil je dit?!

Vanille-essence die in kleine flesjes bij de supermarkt te koop is, is altijd kunstmatige vanilline. Vanille-extract daarentegen is een natuurlijk product. Hierbij zijn de natuurlijke smaakstoffen van de vanilleboon in alcohol opgelost. Dit product kun je zelf maken door opengesneden vanillestokjes enkele weken in wodka te laten trekken.

Het aroma van vanille in room, ijs, taart en andere levensmiddelen wordt meestal verkregen door wat synthetische vanilline toe te voegen. Het kan ook door vanillepeulen mee te koken of nog beter, door de peulen overlangs open te snijden, waardoor het zeer smaakvolle merg vrijkomt uit het binnenste. Goede vanille heeft een sterk smakend en geurend aroma, maar aan levensmiddelen wordt meestal synthetische vanilline toegevoegd, omdat dit veel goedkoper is.

Vanillesuiker is, heel simpel, suiker met vanillesmaak. Meestal is deze smaak afkomstig van de synthetische vanilline en zou dus eigenlijk vanillinesuiker moeten heten.
Vanillesuiker kan echter ook van natuurlijke vanille worden gemaakt èn dat heb ik gedaan. Helemaal niet moeilijk of duur.
In combinatie met suiker wordt het aroma van vanille namelijk nog krachtiger.
Aangezien natuurlijke vanille veel méér aromastoffen bevat dan alleen vanilline is er een smaakverschil tussen vanillesuiker van vanilline of van vanillestokjes.

Vanillesuiker van vanillestokjes maak je simpel door vanillestokjes samen met witte suiker in een pot te stoppen. De geur en smaak zal na zo'n één tot twee weken  goed in de suiker getrokken zijn.
Dit heb ik dus gedaan.
Je kunt hiervoor de 'nieuwe'  vanillestokjes gebruiken, of nog goedkoper:  je neemt gebruikte vanillestokjes. Dit betekent dat je het merg er hebt uitgeschraapt voor in je recept en vervolgens de stokjes hergebruikt voor vanillesuiker.
Het is toch zonde, om iets weg te gooien, wat je nog kunt gebruiken.....
Dat doe ik dus niet meer!!

Maar hoe maak ik nu vanillesuiker?!

Simpel: je neemt één of twee gebruikte vanillestokjes, eventueel in stukjes en stopt ze in een potje. Doe er zo'n 150 tot 200 g suiker bij. Ik gebruik hier vruchtensuiker (pure fructose) die heel fijn en zoet is en geen snelle suikerpiek in je bloed teweegbrengt.
Je kunt ook basterdsuiker gebruiken, als je dit wilt.

Deze 'starter' van vanillesuiker, kun je elke keer aanvullen. Heb je wat suiker gebruikt, voeg je weer nieuwe toe en heb je weer een vanillestokje gebruikt, niet weggooien, maar in je potje vanillesuiker stoppen.

Wat simpel en leuk. Je bent nu niet alleen goedkoper uit, maar wat te denken van de smaak? Ik zie nog een bijkomend voordeel: je hoeft niet mee te doen met verspilling van verpakkingsmateriaal. Normaal zit vanillesuiker in zakjes van 5 gram verpakt en vervolgens zitten die zakjes weer in plastic.

Dat kan dus beter!
Maak lekker makkelijk vanillesuiker en verspil niets meer wat nog smaak of geur afgeeft (.....)

 

 

Veel bakplezier ermee!

 

Kerststress versus Kerstvrede!

Nog drie nachtjes en dan is het Kerstfeest! Kijk jij er ook zo naar uit?!
Een feest met heel veel gezelligheid en lichtjes.
Maar ook een feest van drukte en stress.....

Ho! Wacht even, dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Wat worden we met z'n allen 'geleefd',  in deze tijd van bijna-kerst. We maken afspraken met familie en vrienden, versturen tientallen kerstkaarten en plannen kerstdiners, kerstontbijten, kerstbrunches. kerstborrels, kopen mooie kleding, plannen kappers en schoonheidsspecialisten en dat voor die twee dagen Kerst.  Om onszelf vol te stoppen en anderen te imponeren. We verwachten zo veel van onszelf en anderen. Maar waarom eigenlijk?

Lijkt het niet een beetje op het wegstoppen van onze emoties, zoals iemand die zich volstopt met emo-food. Wat missen we? Is dat niet de kern van het kerstverhaal?
Gaat het soms zó: je komt op een verjaardag en als je binnen wordt gelaten, loop je de jarige straal voorbij. Hup, gelijk naar de verjaardagstaart toe en je pakt een stuk. Vervolgens kijk je naar de slingers en versieringen en vertelt hoe mooi je alles vindt. Je pakt drinken en gaat gezellig met iemand die je kent, zitten kletsen.
De jarige staat nog steeds bij de deur, vergeten en genegeerd.
Bij het kerstfeest gebeurt dit vaak. Herkenbaar??
Mensen die de Jarige vergeten en zich druk maken om het lekkere eten en de lichtjes.
Jezus staat bij de deur, vergeten en genegeerd. Niet uitgenodigd en niet welkom op Zijn eigen feest!
Terwijl Hij pas goed kan feesten! Hij weet hoe het moet! En op Zijn feest is er altijd afwezigheid van stress en aanwezigheid van vrede! (Ik spreek uit ervaring :))
Het Kerstfeest draait immers om de geboorte (verjaardag) van Jezus?!


Als je de reclamefolders bekijkt zie je deze kreten voorbij komen,
Kijk even mee:

 

 Hoewel ik dol ben op goed gevulde en ruim gesorteerde schappen van grote supermarkten, bekruipt me met kerst altijd een onbehaaglijk gevoel en kom ik het liefst even niet in de supermarkt.

Is Kerst alleen een commercieel feest geworden?

Er wordt veel onzin uitgekraamd in al die reclamefolders, terwijl het gaat om een kraamfeest.

Hoe kan het anders?

Er kan een heleboel anders, maar ik zal hier beschrijven wat wij doen.

Ik wil me niet gek laten maken en gelukkig heb ik daarin een keuze!

Kerstkaarten

Al ruim 14 jaar geleden zijn wij gestopt met het versturen van kerstkaarten. Wat door steeds meer mensen als voorbeeld wordt gevolgd. Ik vond de onnadenkende wensen en de zeer korte (gr. plus naam) tekst binnenin, niet echt boeiend. Bel liever een keer, zodat we kunnen bijpraten en wat meer van elkaar horen. Horen hoe het écht met je gaat.

De kaarten die ik elk jaar krijg, waardeer ik wel, hoor! We leggen ze in een mandje en kijken ze regelmatig even door. En waar kan dat beter dan op de plek waar je elke dag wel een paar keer even gaat zitten ;)?

Gasten

Wij hebben geen familie over de vloer en geen verplichtingen om bij familie te moeten komen. Eigenlijk heeft zich dat in de loop der tijd zo ontwikkeld. We hebben als familie geen verwachtingen van elkaar met kerst. We kunnen afspreken, maar het moet niet. Regelmatig nodigen we iemand uit met kerst of oudejaarsavond die single is en niet door anderen wordt uitgenodigd. Dit jaar moet het er nog van komen........ Hoewel, soms is ons gezin al druk genoeg, daar moet iemand ook weer tegen kunnen........

Eten en drinken

Onze kerstochtend is altijd gevuld met een kerkdienst, waar de kinderen een bijdrage aan leveren met iets moois wat ze hebben geoefend. Dus tijd voor een uitgebreid ontbijt nemen we niet echt.

Wat er wel op tafel komt is:

Beschuit met muisjes!

Want met alle lichtjes en gezelligheid is Kerst een geboortefeest!

Het is een jongetje en men noemt zijn naam Immanuel: God is bij ons gekomen!

Wat  het kerstdiner betreft:  dit doe ik op mijn gebruikelijke manier. Ik neem een groente uit mijn tuin en zoek daar een lekker gerecht bij uit.

Liefst met twee bijgerechtjes.

Dit jaar gaan we boerenkool eten. Nee..... niet zoals mijn moeder een keer deed in de stamppot, maar ik ga het dit jaar proberen in een curry. Ik wil het met basmatirijst en pappadums serveren.  Dit aten we vorig jaar ook, zag ik in mijn notities, maar dat is 366 dagen geleden. Het geheel klaar maken duurt ongeveer een half uur.  Dus ook voor mij leuk om te doen!

Het bijzondere zit 'm in het voorgerecht en dessert, wat we anders niet eten.

Het voorgerecht bestaat uit een (ster) bladerdeegvormpje en daarin ragout. Ik maak zelf een heerlijk romige champignonsaus (hier vind je de link naar het recept), wat ik als ragout serveer in deze bakjes. Of ik serveer een gevulde portobello.

Eigenlijk voor kinderen al een machtig voorgerechtje.

En als nagerecht (ik eet zelf zelden een nagerecht, maar maak op deze dag graag een uitzondering)  maak ik samen met de kinderen een ´grand dessert´. Meer hierover volgt........

En klaar is het diner!

Ik weet zeker dat we er ruimschoots genoeg aan hebben.....

Ach, volgens mij ben ik een waardeloze foodblogger. Waar andere foodbloggers al in oktober beginnen met kerstgerechten te bedenken, te bereiden en te  fotograferen voor deze tijd, ben ik daar helemaal niet mee bezig. Maar weet je...... ik heb er ook geen stress van.

Stress of onrust past niet bij het Kerstfeest, ik wil graag vrede, de vrede van God.

En ik wens het jullie allemaal:

Een goed Kerstfeest!

 

Kerst DIY in een potje

Wat reuze leuk: "We gaan een kerstboom kopen en omdat het zo'n grote is, gaat 'ie op het dak van de auto.  En dan begint het ook nog opeens te sneeuwen:  een witte Kerst!"

Een droom die je zelf maakt.......... in een potje!

Beetje minimalistisch, maar heel gezellig!

Vandaag deel ik hier de DIY en omdat ik pas nog een auto met boom op het dak voorbij zag gaan, kan het nóg net voor de Kerst.
Kinderen vinden dit ook super en kunnen het, met wat hulp, prima maken. Let op het hete lijmpistool!
Zo deed ik eind november al een workshop op de basisschool. Het was snel klaar en iedereen ging aan het eind van de middag met een potje vol kerstgevoel naar huis.

Enneh.... nu de tijd van jams en chutney's maken echt voorbij is, heb ik gelijk een mooie bestemming voor mijn glazen potjes.

Kerstgevoel in een potje:

Benodigdheden:

                       voor 1 kerst-in-een-potje-gevoel

• 1 ruime glazen pot (met deksel)
• een dinky toy of ander metalen autootje
• kerstboompje
• nepsneeuw
• lijmpistool
• label + touwtje
• evt. zilverspray
• evt. glitter
• evt. stempels

Hoe pak ik het aan:

Als je een zilverkleurig dekseltje wilt, kun je dat simpel maken door met zilverspray te spuiten. Ik heb een spuitbus waar ik al lang mee doe. Even goed schudden, deksels buiten op een krant leggen en van gepaste afstand spuiten. Voila!

Natuurlijk is je glazen potje goed schoon. Pas bij de opening of het autootje mét of zonder boom op het dak door de opening van het potje past.

De boompjes heb ik bij de Intratuin gekocht.

Het staat een beetje raar dat de boom al een wit sta-voetje heeft, maar dat draai je er makkelijk af.

Als het door de opening van het potje past, maak je het kerstboompje vast op het dak van het autootje.

Dit doe je door een streepje warme lijm op het dak van het autootje te zetten. Druk het boompje er stevig op. Je kunt ook met een touwtje de boom vastbinden op het dak. Gebruik er altijd wat lijm bij.

Doe op alle vier de wielen wat lijm. Rijd de auto snel het potje in.
En zorg dat 't ie op de goede plek staat, zodat daar de lijm kan opdrogen.
Gaat het autootje los, dan kun je wat lijm aan de onderkant van de carrosserie erbij spuiten.
Past het niet door de opening, dan volgt er wat meer gefröbel. Doe eerst het autootje in de pot en lijm daarna het boompje op het dak door wat hete lijm aan de boom te doen.
Doe in de pot wat poedersneeuw en kijk of de hoeveelheid past bij de auto.

Dat je nog wel een auto blijft zien, zeg maar. ;)
Doe een randje lijm op het schroefdraad van het potje en

draai vervolgens het deksel er snel en stevig op.
En klaar is je potje kerstgevoel!

Versier het potje door er een leuke label aan te hangen.
Dit kan een zelfgemaakte label zijn van een stukje karton waarop je met stempels een passende tekst zet.
Of je neemt een krijtlabel.

Als je toch aan het fröbelen bent, kun je natuurlijk ook een andersoortig potje maken.

  Zet de kerstboom rechtop en lijm het vast op het deksel

Voordat je dit deksel vastlijmt, kun je met sterretjes, kraaltjes en glitter de boom 'optuigen'.

 

Natuurlijk sneeuwt het ook bij deze bomen.

Let it snow, let it snow, let it snow........

Mijn moestuin (49&50)

Bizar dat er nu nog wat in de moestuin te doen zou zijn. En toch is dat zo! Maar laat ik eerlijk zijn, ik zit nu ook het liefst binnen, lekker cosy bij onze houtkachel.......
Dus het wordt een kort blogje deze keer.
Hoewel het nu toch echt winter wordt, kan ik nog fijn oogsten uit de tuin.

Op mijn weekmenu stonden deze groenten: boerenkool, aardperen, (diepvries)courgette, wortel,  knolselderij

èn verse rucola!

De keuze is wat beperkter en niet helemaal toereikend voor dagelijks zes personen, maar we komen nog een heel eind.

 En met die fijne blaadjes rucola, maak ik heerlijke lunchgerechtjes voor mezelf klaar. Ik geniet 's middags!!

Maar toen ik mijn aardappelmand uit de hoek van de schuur pakte, wachtte me een onaangename verrassing: muizenvraat!




Verdorie, dat is niet de bedoeling! Ik heb ze heel de grond uit gekregen en nu worden ze alsnog aangevreten.

Eens even nadenken over een andere opslagplek. Ik heb nog twee manden vol en wil graag nog heel wat Vlaamse frieten kunnen wegsnijden, lekkere stamppotten kunnen maken en zelfgemaakte chips kunnen bakken, want belofte maakt schuld. Ik ben er nog over aan het nadenken.......

Knoflook heb ik nog niet geplant, hoewel dat al mogelijk is vanaf november. Ik verzamel nu de teentjes die gaan doorschieten.... en dat zijn er al wat.
Zo gauw ik genoeg heb voor een rijtje, gaat dat de grond in als het niet vriest. Afgelopen jaar deed mijn plantknoflook vrijwel niks, terwijl mijn keukenknoflook heel goed uitgroeide tot mooie bolletjes.

Volgende keer de laatste moestuinblog van dit jaar, met daarbij een terugblik en evaluatie van het afgelopen jaar.
Ik ga er vanuit dat je altijd kunt (blijven) leren en dat gaat zeker op voor een moestuin!

Wijnproeverij

O! Het is zó leuk! Deze week ben ik naar een winter-wijnproeverij geweest. Niet in een prachtig kasteel met eiken wijnvaten en een wijnkelder, of een bodega (wijnhuis)....... Nee, 'gewoon'  toegankelijk bij de plaatselijke super! Met wijnen die het hele jaar door verkrijgbaar en goed betaalbaar zijn.

Het was reuze gezellig deze avond!
Gewoon om 1 minuut over 8 's avonds, na sluitingstijd van de supermarkt, konden wijnliefhebbers vrijblijvend (en gratis!) wijn proeven.

Daarnaast is er een heerlijk kaasbuffet, stokbroodjes en deze keer zelfs chocolade om bij de dessertwijn te proeven.....
Er staan glazen klaar, wijnwijzers, wijnnotitiebladen en wijnspuugbakken..... Als je echt indruk wilt maken, proef dan een slokje en spuug dat vervolgens met getuite mond weer uit.  Voor een goede afdronk, ha ha....

Aan alles is gedacht.

En laten we eerlijk zijn, de supermarkt vindt het niet erg als je daarna wat flessen wijn koopt. Het straalt er niet vanaf, maar het is een goede actie. Gekozen op een goed moment, zo vlak voor de kerst.

Hoe gaat zo'n wijnproeverij in zijn werk?

Er is een gastvrouw die de avond organiseert, zij verwelkomt je. Je ontvangt eerst een glaasje feestelijke bubbels.

En een papier voor proefnotities. Hier staan alle wijnen op, inclusief het land van herkomst en de prijs per fles.

Je kunt in de lege vakjes je wijntermen kwijt, helaas houdt hier mijn  kennis wel een beetje op.

Soepel, droog of strak, de wijn heeft body, het bouquet van de wijn, de wijn is elegant of evenwichtig........

Tjonge, je hebt er niet voor niks een complete wijn encyclopedie voor.

Misschien steek ik er vanavond nog wat van op.

Gelukkig zijn de meeste mensen zoals mijn lief en ik..... helemaal geen echte wijnkenners, niet welbespraakt smijtend met allerlei wijntermen. Nee, gewoon mensen die wijn waarderen en voor de gezelligheid komen. 

Zo heb ik de ouders van de filiaalmanager gesproken, die door hun dochter waren uitgenodigd. En een vrouw van mijn leeftijd met wie ik later op de avond namen en gezamenlijke kennissen uitwisselde. We kwamen gezellig aan de praat, omdat we tegelijkertijd dezelfde wijnen proefden.

Er waren in totaal elf wijnen te proeven en ze stonden genummerd. Uiteraard was je vrij om wijnen in een andere volgorde of gewoon niet te proeven. Of om dezelfde wijn vaker te proeven.

De bubbels kwamen eerst, daarna vier witte wijnen. En jippie! Daar zat een biologische wijn bij. De Arbol de Vida  uit Spanje en aan de merknaam 'Demeter' te zien een biologisch-dynamische wijn. Het is niet alleen een verantwoorde wijn, maar ook een wijn die goed smaakt en niet duur is.

Daarna konden we één rosé wijn proeven. Ik ben dol op rosé, maar in de winter vind ik hem toch beduidend minder goed smaken.

De wijn smaakte licht en fruitig en zag er jong en hip uit. Hashtagged rosé Pink & Juicy.  Stokbroodje erbij en alvast de zomer proeven. Nog 184 dagen, oftewel 4440 uur en het is weer zo(v/m)er!

En als het goed is, komt er zo rond juni een zomerse wijnproeverij. Mmmmmmm

Daarna kwamen er vier rode wijnen. Een biologische Merlot uit Chili en wijnen uit Zuid Afrika, Italië en Argentinië, de zogenaamde 'nieuwe wereld' wijnen.  Franse wijnen vind ik vaak te krachtig of uitgesproken smaken, of ligt het misschien aan het bouquet.... ?!

Als laatste proefden we een heerlijke (toch) Franse dessertwijn. Een witte Muscat en volgens de gastvrouw moesten we er chocola bij eten.

Nu houd ik wel van zoet, maar ik drink nooit dessertwijn. Dat vind ik teveel van het goede worden.

Maar er gebeurde wat bijzonders met mijn smaakpapillen, toen de wijn de chocolade tegenkwam of  andersom: toen de chocolade de wijn tegenkwam. De smaken versterkten elkaar en lékker dat het werd!

Wel fijn dat mijn lief en ik qua smaak vaak op één lijn zitten. De winnaar van de rode wijnen werd wat ons betreft:

..... de Italiaanse Ultimo Passo, Primitivo.

Wat termen:  soepel en warm, goed toegankelijk, wat zoet.....

Gelukkig mag ieder zijn eigen smaak hebben. Zovéél mensen, zoveel smaken.

Ik vond het niet alleen een gezellige avond, maar zeker ook een leerzame: als beginnend wijnmaker kan ik op deze manier mijn kennis van wijn vergroten. Want dat ik vorig jaar wijn maakte, was niet een lang gekoesterde wens ofzoiets. Het was gewoon een overschot aan druiven wat ik aangeboden kreeg. En ja.... van druiven, dat weet iedereen, kun je wijn maken. Vandaar!

Dit jaar wilde ik opnieuw wijn gaan maken, maar het was een slecht druivenjaar, althans...... in mijn omgeving dan. Ik heb één grote emmer druiven gekregen en daar probeer ik wijn van te maken, maar ik ben bang dat het bij een poging blijft. Ik heb iets fout gedaan en nu moet ik maar zien of het nog wat wordt.

De wijn staat in een grote gistingsfles te rijpen en begin volgend jaar (klinkt heel ver weg, maar is het niet!) ga ik hem weer hevelen.......

Gelukkig heb ik nog wat gebottelde wijn van 2015 liggen. Deze is nog  jong en mag nog even lageren.

Wie weet hoe hij volgend jaar smaakt.  

 In de tussentijd kunnen we vooruit. Want hoewel de wijnproeverij vrijblijvend is, heeft mijn lief, toen ik nog gezellig stond te kletsen en te proeven, een tasje gevuld.

Zes flessen wijn voor de prijs van vier....... 

 

  En hoewel ik met kerst geen uitgebreid zoveel-gangen-diner klaar maak, wordt er bij een extra feestelijk dessert dit jaar denk ik zomaar een dessertwijntje geschonken.........

Ik vind het niet erg, voor een keertje! :)

 

Paddenstoelen zelf kweken

Al lang staat het topic 'paddenstoelen' op mijn to-do-list en dan bedoel ik vooral: het zelf zoeken en plukken van eetbare paddenstoelen in het bos. Dat lijkt  me geweldig!
Zomaar plukken mag niet en bovendien is het gevaarlijk. Wist je dat er elk jaar wel één persoon in Nederland overlijdt door een paddenstoelvergiftiging?!  De eetbare soorten (bijv. boschampignons)  lijken verdacht veel op juist heel giftige paddenstoelen (zoals de groene knolamaniet). Sinds ik mezelf twee jaar geleden bijna vergiftigde tijdens het proeven van een  kruid, denk ik ook wel twee keer na.
Dus bij gebrek aan bos (hier in de randstad) en aan geld om een cursus 'eetbare paddenstoelen zoeken'  te volgen, heb ik mijn eigen plan getrokken.

Mijn droom begon vorig jaar bij de Intratuin, dacht ik.......
Daar verkopen ze in de herfst namelijk boomstammen, geïnjecteerd met schimmels van paddenstoelen.
Als je de boomstam 'goed' behandeld, dan komen de paddenstoelen van jouw keus uit die stam gegroeid.
Maar ja..... wat ik afgelopen jaar ook deed, uit dat dure stammetje, kwam geen paddenstoel, laat staan een oesterzwam, groeien.
Jammer van die 15 euro. Normaal zou  ik dat zelfs niet kopen, maar ik weet het nog precies.
Mijn zoontje kwam na een onverwachte ziekenhuisopname thuis en we besloten dat te vieren met een lunch bij de Intratuin. Enorm opgelucht en blij besloot ik toen zo'n stammetje te kopen.

Heel het jaar wachtte ik en raakte ik teleurgesteld, tot deze herfst.
Nu ben ik weer blij en tevreden over de Intratuin. Ook zonder bon, met stammetje en label, kreeg ik zomaar een nieuwe mee. Hoera!

De oesterzwammen durfde ik niet meer aan, nu ga ik voor de shii-take. De paddenstoel waar ik in de supermarkt nooit om vraag, omdat ik niet weet hoe ik dit nu goed moet uitspreken;)

In ieder geval: dit is mijn nieuwe stammetje.

De viezig bruine plekken zijn een teken dat de paddenstoelenschimmel in het hout zit.
De gebruiksaanwijzing vertelt dat de boomstam eerst zo'n 24 uur moet schrikken, ondergedompeld in ijskoud water, voordat de schimmel gaat groeien. Zet de boomstam vervolgens rechtop op een beschutte, schaduwrijke plek in de tuin of op het balkon. Let op: de stam mag niet uitdrogen.
Dit heb ik vorig jaar met mijn oesterzwammenstam ook gedaan, maar zonder resultaat. Nu maar afwachten of dit met de shiitake stam wel gaat lukken.
Als het goed is, zal de stam drie jaar lang, drie keer per jaar een  paddenstoelenoogst geven. Ik ben benieuwd!   

Ondertussen ga ik niet stil zitten.
Omdat ik het geheel een duur project vind, ben ik op zoek gegaan naar een alternatief èn dat heb ik gevonden! Zó leuk!!
Er is een bedrijf in Nederland dat paddenstoelenbroed kweekt en verkoopt. Misschien heeft de Intratuin het zelfs daar vandaan.
Het bedrijf zit in Wilp, is enig in zijn soort in Nederland en heet: "Groene takken".
Op hun website staat: mensen eten de paddenstoelen, de paddenstoelen eten het hout = Eetbaar hout.
Hier kun je op hun website een kijkje nemen.

En het allerleukste komt nog. Terwijl ik een leuk uitje voor mijn lief regelde om geïnspireerd te worden door alles wat met hout te maken heeft, kwam ik een stand van de Groene takken tegen.

 

Een houtbewerker of meubelmaker is niet blij met paddenstoelen in hout, maar ik was blij verrast ze te zien.  En wat ze verkochten, waren geïnjecteerde stammen en  zogenaamd 'deuvelbroed'.

Een paddenstoel is een schimmel. De schimmeldraden bevinden zich in de grond of in hout, de paddenstoel zelf is het vruchtlichaam. Een paddenstoel is een unieke schimmel, omdat de meeste schimmels geen vruchtlichaam hebben of te klein zijn om met het blote oog te zien.

Ik wil natuurlijk graag paddenstoelen zien...... èn dat kan!

Hoe de schimmel zich precies voortplant en zich vermenigvuldigt, is erg ingewikkeld. Maar ik wil graag zo'n schimmel in handen krijgen, om een boomstam te injecteren. Dat kan met zogenaamd deuvelbroed. Deuvelbroed zijn houten deuvels, die vol zitten met de schimmeldraden

van een paddenstoelensoort.

Er was zelfs veel keus.......

Ik heb deuvelbroed gekocht voor oesterzwammen. Dat kan geïnjecteerd worden in elke loofboom, behalve fruitbomen.

En ik kocht populierenleemhoed, ook een eetbare paddenstoel.  Dat moet specifiek in een populierenstam geënt worden.

De zakjes met dit deuvelbroed kunnen twee maanden in de koelkast bewaard blijven.

Zó ziet het deuvelbroed eruit. Het zijn houten deuvels die timmermannen gebruiken. Op de één of andere manier is hier paddenstoelenschimmel in gegroeid.

Deze 'geïnjecteerde' deuvels moet je in een gezonde, pas gekapte boomstam inbrengen, zodat de schimmel zich door de hele stam kan verspreiden. Het gevolg zal zijn: paddenstoelen die op het hout groeien.     Ik was erg blij met mijn vondst, maar het hout wat ik nodig had, moest wel aan een aantal eisen voldoen.  Het moet pas gekapt zijn, het moet van een gezonde boom afkomen. Er mogen uiteraard nog geen schimmels (paddenstoelen) aan groeien en  de stam moet een doorsnede hebben tussen de 12 en 30 cm.  Ik had ongeveer twee maanden de tijd, zolang kan het deuvelbroed in de koelkast bewaard blijven en optimistisch dacht ik dat ik wel aan het juiste stammetje kon komen.           Dus ik vroeg her en der rond, keek naar kapvergunningen in de krant, keek verlangend naar de rij populieren op het laantje tegenover ons huis.    En gelukkig: op een dag ging de deurklopper. Daar stond mijn geweldige tuinbuurman. Aan hem had ik ook gevraagd om hout en hij had een cadeau voor me. Een stuk berkenstam met de goede afmetingen, vers gekapt van een gezonde boom.
Hij had het weer aan zijn buurman, die een berk kapte, gevraagd voor mij. Geweldig, toch?!

Dus ik had mijn stam voor het deuvelbroed van de oesterzwammen.

Volgens de aanwijzingen moet de vers gekapte boomstam drie weken tot drie maanden staan om af te sterven.

Verder benodigd gereedschap: een accuboor, tape en een hamer.

Doe een stukje tape om de boor, zodat de gaten die je boort, even diep worden als de lengte van de deuvel.

Leuk werkje! Hoewel zoonlief graag wilde helpen, heb ik natuurlijk vooral zelf geboord!

De gaten moeten gelijkmatig over de boomstam verdeeld worden.

Ruikt lekker, zoveel vers zaagsel.

In het ontstane gat, wordt de deuvel geslagen, met een hamer. Hij mag niet uitsteken.

Helemaal erin!

Zo zit 'ie goed!

Bij elkaar waren er 15 deuvels met paddenstoelenbroed.

Op verschillende afstanden boor en sla ik de deuvels in de boomstam.

En vervolgens zet ik de boomstam in de losgewerkte aarde.

Gewoon een centimetertje of twee diep.

Op een schaduwrijke plek, onder de vijgenboom!

En toen opeens kwam ik erachter dat ik al paddenstoelen heb groeien in mijn tuin,..

Op een heel vochtige plek: de binnenkant van de regenton:)

Maar of ze eetbaar zijn??

Eens kijken in mijn speciale, nog niet aangeschafte, paddenstoelen-wildpluk-encyclopedie ;)

Hi hi........

By the way..... het oesterzwammenbroed is goed terecht gekomen.

Nu nog een stukje populierboomstam.

Als iemand een pas omgezaagd stammetje heeft of weet........

Graag!

En terwijl ik niks zie, gebeurd er binnen in die boomstam heel wat, als het goed is.

Wordt vervolgd.......