Tijd in mijn keuken (8)

Ik besloot deze week maar eens hard te gaan werken aan het leegmaken van mijn moestuin. De vriezer is inmiddels zo goed als leeg wat groentes betreft. Nu nog de emmer met aardperen, een kelderplank met potten, maar eerst mijn moestuin.  Daar moet binnenkort, zeer binnenkort in gewerkt worden.
Dus deze week aten we boerenkool, boerenkool en boerenkool. Oh ja, en...... mjammie: spruitjes!

Mijn weekmenu:
Zondag: Boerenkool omelet  (lekker met ui en sojasaus), champignon omelet en vers afgebakken biologisch stokbrood  Bijna alles uit de tuin: boerenkool en eieren
Maandag: Pastinaak (een witte en heerlijk zoete wortel) met pesto en pasta
Dinsdag: Boerenkoolchili, een heerlijk gerecht. Klik hier voor het recept.
Woensdag: Gepeperde spaghetti. Heel simpel: spaghetti met olie, peterselie en rode peper. En laat ik deze 'groente' nu nog in overvloed in de vriezer hebben. ;)


Donderdag: Boerenkool met zongedroogde tomaatjes en hüttenkäse uit de oven. Een nieuwe variatie en het smaakte prima!

Vrijdag: Stoofpot met pastinaak, wortel en paddenstoelen geserveerd met aardappelpuree 

Zaterdag: spruitjesovenschotel! En deze bak vol haalde ik nog uit mijn tuin.Ik heb niet veel recepten die ik van mijn moeder overgenomen heb, maar dit is er één! Niemand bij mij thuis vroeger, vond spruitjes vies. Heerlijk in een ovenschotel, verstopt in een romige aardappelpuree, met een flinke laag gesmolten kaas er bovenop. Mjammie! Dit jaar wil ik weer spruitjes in mijn tuin!!

Mijn keukenDIY's:
Deze week heb ik mijn wijn geheveld. Een klus die ik al een tijdlang probeerde uit te stellen. Had ik dat maar niet zo lang gedaan. Ik werd er om 10 uur 's morgens, op een doordeweekse dag zó vrolijk van.

Daar zat ik dan, al vroeg aan de wijn, in m'n uppie. Maar..... ik verwachtte dat deze wijn compleet mislukt was. Ik dacht een soort siroopachtig drank te proeven  (ja, ja..... natuurlijk moet je proeven!!) omdat ik teveel suiker had toegevoegd. Leek het gewoon op wijn. Nog erg jong, friszuur maar onmiskenbaar wijn. Zelfs beter nog dan mijn wijn van vorig jaar! Ik aan het meten geslagen: met de vinometer en met de hydrometer.  Ik voel me een halve alchemist met al die toeters en bellen in m'n keuken. Maar.... hoewel ik deze meters niet helemaal vertrouw, lijkt het er toch sterk op dat het alcoholpercentage goed is. De vinometer geeft zelfs een alcoholpercentage van 14% aan, de hydrometer - een crime om af te lezen - geeft een echte (dessert)wijn aan. Maar mijn eigen smaak geeft de doorslag. Dit wordt best een lekker wijntje.

Het hevelen doe je door de wijn van de ene fles in de andere over te...... ja, te hevelen. De hevelslang gaat in de volle wijnfles, de lege fles staat lager en dan, door te zuigen aan het slangetje, begint de wijn te 'lopen'. De droesem moet niet mee komen, dus het slangetje mag niet te diep in de wijnfles hangen. Daarom is het ook belangrijk om de wijnfles niet te verplaatsen vlak voor het hevelen. De droesem is het bezinksel en bestaat uit vaste stoffen die in de wijn achterblijven. Het is donkerder en ondoorzichtig, het kan zanderig en bitter smaken. Ik heb ruim 7 dl droesem weggespoeld. De wijn moet helder worden en door het hevelen en verwijderen van de droesem, is het weer een stapje dichter bij dat doel. Ook het opnieuw  gisten, kan op gang gebracht worden, doordat door het hevelen weer wat zuurstof bij de wijn komt en ook de suikers weer door elkaar geschud zijn.
En zowaar...... de wijnfles staand op mijn koude slaapkamer, 'werkt'. Toen ik op een mooie ochtend uit bed stapte, hoorde ik opeens heel zacht, maar onmiskenbaar  'plop'.........

Wow!! Mijn wijn gist weer. Het allermooiste wat een wijnmaker kan overkomen is, dat er een soort appelzuurgisting overheen komt. Dan krijg je een friszuur tinteltje in de wijn: dat is het summum!
Ik ga het over een maandje nog eens meten en hevelen en dán.......... bottelen!

Maar vooralsnog ben ik erg blij dat dit vocht naar wijn smaakt. En ik werd héus niet vrolijk van al die slokjes die ik met het aanzuigen en proeven en meten, binnenkreeg. Echt niet...... ;)

Ik maakte deze week voor het eerst wasmiddel. Het is eigenlijk zo makkelijk, dat ik het niet geloofde........ Zelfs het recept voor mijn  handzeep is nog ingewikkelder.

Dit wasmiddel is lang houdbaar. Ik heb nu zo'n 5 maanden met alleen wasnoten gewassen (in mijn nieuwe
machine), maar ik ben er niet onverdeeld enthousiast erover. Bovendien zijn ze nog vrij prijzig. Dit wasmiddel kost werkelijk maar een paar cent de liter.
Voordat ik ermee ga wassen, maak ik eerst mijn voorraad wasmiddel op, die ik nog steeds heb staan.
Mijn bevindingen volgen dus later:)



In mijn vriezer heb ik nog vers ingevroren zomerfruit liggen.

Dat komt nu wel van pas. Er liggen vijgen en heel veel zwarte bessen!
Opeens had ik zin om verse vijgentaart te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. En ik had geluk, maar twee mensen hier in huis lustten het, dus ik kon er zelf veel van snoepen.
Of is dat nu juist geen geluk hebben.......

Het heeft misschien niet echt met mijn keuken te maken, maar wel leuk om even te noemen, is dat ik
naar  Rozen & Radijs ben geweest. Ik heb hier eerder over geschreven, maar was er lang niet geweest. Deze keer sprak ik de eigenaresse. Samen met haar man en een jong, druk gezin, runt ze dit bedrijf. Het ontbreekt ze niet aan visie voor de toekomst, wat ze handen en voeten geven door middel van een biologische kweekwijze en het verkopen van vooral biologische producten.

De tropische tuin vind ik erg mooi. Een unieke en gratis fotolocatie.

Met vijvers, vleesetende planten, bomen van planten die bij mij op de vensterbank in huis staan (Ficus, Yuka etc), mooie doorkijkjes en wandelpaden.

We namen wat te drinken met een stuk biologische taart. We zaten op het inpandige terras met uitzicht op de rozenkwekerij.

Aanrader!

Mijn keukenblunder:
Als ik lekker appelchips kan maken, dan moet dat ook met banaan kunnen, dacht ik. Ik had die heerlijk knapperige, goudgele bananenchips voor ogen. Tig kilo overrijpe bananen had ik gekocht. Na er zo'n 20 te hebben ingevroren, besloot ik de rest in schijfjes in de droger te doen.

Helaas..... datgene wat ik voor ogen had, werd het niet.

De bananenplakjes lagen zo'n twee dagen in mijn droger, maar ze werden bruin en allesbehalve knapperig.

Meer chewy and sticky.

En nu heb ik een hele weckpot vol.....

Zou het lekker zijn door de muesli?

Af en toe als snoepje. Hoewel: het lijkt bijna kauwgom......

Oh, oh........ mislukt experiment!

Bananenchips verkrijg je door bananenplakjes te frituren en dat wordt dan ook nog eens gedaan met niet rijpe (bak)bananen. Onder toevoeging van suiker.

Zal ik dat een volgende keer eens proberen??

Voor nu vind ik het weer mooi geweest.

Labels maken

Om een extra persoonlijk tintje te geven aan een (zelfgemaakt) cadeautje, groot of klein, doe je er een  label aan.

Van klei en zelfgemaakt natuurlijk!

Ik maakte deze week labels en voor het motief en de letters gebruikte ik een koekjesstempel.
Heel eenvoudig, maar met een leuk effect.

Ik kocht zelfdrogende klei bij de Action.

Rol de klei uit tot een lap van ongeveer 5 mm dikte. Druk de koekstempel erin en snijd de randen rondom weg. Dat mag best wat ongelijk zijn, zowel de dikte als het wegsnijden van de randen. Lekker authentiek. 

Nog even een gaatje erin - ik maak dit met een eetstokje - om hem straks met een touwtje te kunnen bevestigen ....

En dan laten drogen. Dat duurt een nachtje.

Et violà!

Klaar zijn je leuke, unieke  labels!

Kinderen houden van kleien en creatief bezig zijn; op deze manier doe je gezellig (en nuttig) met ze mee.

En waarom ik er zo veel heb gemaakt? Ja, dat is voor een volgend project.

Stay tuned!

Feestelijk ijs

Het is tijd voor een feestje!

 Laat je niet weerhouden door het winterse weer..... maak eens feestelijk ijs. Nee, ga niet ingewikkeld met een ijsmachine in de weer: alle ingrediënten haal je gewoon bij de supermarkt, ook het ijs.

Ik maakte feestelijk ijs, voor feestelijke dagen in deze voorjaarsvakantie.

Lekker 'speculaas-ijs' en 'rumrozijnen-ijs'.

Koop de goedkoopste bak vanille-ijs die je kunt vinden in de supermarkt.
En hier kun je alles doorheen mengen wat je maar lekker vindt.

Kinderen kunnen helpen maken, maar zeker ook helpen kiezen welke smaak ijs ze willen. Bereid je voor...... alles kan namelijk!
Wat echt een succes wordt, is bijvoorbeeld:

• stroopwafels
• chocolat cookies
• kaneel
• m & m's
• bokkepootjes
• oreo koekjes
• studentenhaver
• pure chocholade
• etc.
• etc

Het beste moment om feestelijk ijs te maken, is net na het boodschappen doen. In plaats van het ijs meteen in te vriezen, schep je het in een ruime schaal. Laat het zacht worden.

Kies een 'vulling'  en neem zoveel als je lekker vindt.

Op één liter vanille ijs gebruikte ik 12 speculaasjes.

Ik verkruimelde ze tot grove stukjes.

Stevig er doorheen roeren.....

Voor rum-rozijnen ijs, doe je een grote hand rozijnen in een schaaltje, wat je overgiet met rum.

Laat dit 10 tot 20 minuten staan. Nog beter is het om het even te verwarmen.

Schep daarna de rozijnen uit de rum. Je kunt de rum gewoon nog een keer gebruiken.

De rozijnen roer je door het ijs.

Voilà: je zelfgemaakte rum-rozijnen ijs.

Hertog ijs is misschien wel iets lekkerder, maar wat is het leuk om dit ijs naar eigen smaak te maken.

Bovendien kost een liter feestelijk Hertog ijs al gauw rond de  3 euro en een bak vanille-ijs maar 0,79.

Dat is nog leuker ijs eten!

 

Schep het ijs terug in de bak en vries het in.

Je kunt het ongeveer twee weken bewaren in de vriezer, als je dat al redt.

Het is misschien niet zo gezond, maar wel lekker!

Heerlijk als toetje met slagroom en een topping, na een feestelijk etentje.

Enjoy your ice cream!

Princess cake

Voor mijn jarige prinses maakte ik vandaag deze feestelijke prinsessentaart:

Het ziet er misschien bijzonder uit, maar ingewikkeld? Dat valt reuze mee.

De basis is een cake met een barbie.

De cakes bak ik in twee bij elkaar passende siliconen bakvormen. In de kleine vorm kan een halve liter, de grote meet 2 liter.  Deze kocht ik een paar jaar geleden bij Ikea en ze zijn heel geschikt om een hoge taart te maken. Met een hoge tulbandvorm kan dit ook.

Het opleuken en versieren is funny om te doen en ik kan hier heel wat creativiteit in kwijt. Samen met mijn oudste, creatieve dochter maakte ik de taart. We hadden veel plezier en de inspiratie kwam vanzelf. Want hoe het er uiteindelijk uit komt te zien, is voor mij altijd weer een verrassing.

Wil je dit ook eens proberen? Ik leg je uit hoe ik het heb gedaan.

Princess cake

Ingrediënten:

            voor de cakes:

• 450 g boter
• 400 g basterdsuiker
• 2 tl vanillesuiker
• 8 eieren
• 3 g zeezout
• 450 g bloem
• 2 el bakpoeder
• 1 dl sojamelk

            voor de decoratie:

• 250 - 300 g witte fondant
• het bovenlijf van een barbie
• een barbieblouse (geen jurkje)
• smeerbare marsepein
• zilveren decoratiepareltjes
• 2 el friszure jam (bijv. rabarberjam, citrusjam)
• rond onderbord

Hoe pak ik het aan:

Verwarm de oven voor op 160 graden.

Maak eerst twee cakes door in een grote kom de boter met de suiker door elkaar te mixen.  Klop daarna één voor één de eieren erdoor. Mix goed voordat je het volgende ei toevoegt. Hoe meer je hier de tijd voor neemt, hoe luchtiger je cake wordt. Vermeng de bloem met het bakpoeder en het zout. Mix op een rustige stand de bloem in gedeeltes door het beslag. Voeg tussendoor een scheutje sojamelk toe. Ga zo door tot alle bloem door het cakebeslag gemengd is.

Vet de cakevormen in met wat zonnebloemolie. Vul de cakevormen voor tweederde deel met het beslag. Zet de kleine vorm 1 uur in de oven, de grotere voor anderhalf uur. Als het tijd is, check je of de cake aan de binnenkant gaar is, door er een breipen in te steken. Als die er droog uit komt, is de cake gaar.

Laat de cakes volkomen afkoelen.

Snijd daarna de bovenkant, die altijd ongelijkmatig rijst (is mijn ervaring) bij, zodat ze plat zijn en recht kunnen staan.

Neem de barbie en haal de benen eraf. Zorg dat haar bovenkant een leuk blouseje draagt. Een jurk is lastiger, want die moet je straks helemaal in de cake frommelen......

Barbie hoort nu niet bepaald bij pedagogisch verantwoord speelgoed, maar ik heb mijn eigen oude barbie van vroeger nog bewaard en per ongeluk zijn er in de loop van de tijd een paar bij gekomen. Gelukkig wordt er niet veel mee gespeeld. Heb je er geen in huis? Bij een Kringloopwinkel kun je er wel één vinden, die voor deze taart geschikt is.

Maak met een appelboor of een mes een gat in de bovenste cake, zodat het bovenlijf van barbie erin past.

Let op, dat ze weer niet te ver naar beneden zakt. De cake is de jurk.

Smeer de bovenlaag van de grote cake in met een frisse jam. Ik heb bijvoorbeeld zelfgemaakte courgette-citrusjam of rabarberjam. De taart is straks al zoet genoeg, door de hoeveelheid fondant en decoratie.

Plak de bovenste cake op de onderste vast, met het laagje jam. Zet de cakes op een groot, plat bord neer.

Rol de fondant heel dun uit op een vel bakpapier, zodat je het ook weer gemakkelijk los kunt krijgen. Drapeer de dunne laag om de taart heen, tot aan de rand van het bord.

 

Ik werkte met twee stukken fondant en bevestigde ze aan elkaar met wat water.

Je kunt Barbie ook later in de taart zetten, dat is misschien makkelijker (bedacht ik achteraf)

De fondant laag moet niet vast om de vorm worden gemaakt. Laat het losjes blijven, zodat je het effect van een gedrapeerde en geplooide jurk krijgt.

Maak de bovenkant met een rolletje vast bij het lijfje van Barbie.

Ik heb smeerbare marsepein gevonden en het is leuk die in banen over de witte fondant te verdelen.

Natuurlijk kun je ook andere kleuren gebruiken:

de lievelingskleur van de jarige of passend bij het blouseje van Barbie.

En nu de vraag: smaakt 'ie ook lekker?

Meestal is zo'n verjaardagstaart mierzoet, maar deze  feestelijke taart, ziet er niet alleen goed uit 

- de jarige werd er helemaal blij van -

 maar smaakte ook prima, door de heerlijk luchtige, zelfgebakken cake binnenin.

De cake is iets minder zoet en de laag fondant is zeer dun uitgerold

Kom je op mijn feestje??!

  Gefeliciteerd, jarige prinses!

Ontbijtje op bed

Vandaag is het Kinderdag! Dé dag waar de kinderen zo ongeveer een jaar naar uitkijken. Elke dag van het jaar moeten ze zich aan vele regels  houden:  helpen, lief en gehoorzaam zijn huiswerk maken, etc. Maar vandaag mogen ze  hun eigen regels bedenken en volgen. De 'vaste regels' worden voor één dag overboord gegooid en 'alles' mag.
Al weken van tevoren hebben ze met elkaar plannen gemaakt en bedacht wat ze wilden eten: 's morgens, 's middags en 's avonds.
Voor de ochtend waren ze er al snel uit. Dat moet natuurlijk een ontbijt op bed worden.

In ons gezin is het traditie dat een jarige altijd een ontbijtje op bed krijgt. Maar ook als de kinderen vanaf 7 jaar een waardebonnenboekje krijgen, zit daar steevast een waardebon in voor 'een ontbijtje op bed'.

Wees eerlijk, wat is er nu lekkerder dan de dag goed uitgerust, relaxed te beginnen met een liefdevol klaargemaakt ontbijtje op bed?!

Nu, op deze speciale dag, gun ik mijn kinderen zo'n relaxte start van de dag en van hun vakantie.
Natuurlijk was het vanmorgen heel spannend en kwamen ze allemaal al om 7 uur  naar beneden, maar dat was om hun smartphone te pakken: gamen, muziek luisteren en filmpjes kijken...... Dit is géén normale start van een dag, nooit!  Behalve vandaag dan.

Het geeft niet, het gaf mij voldoende tijd om vier ontbijtjes klaar te maken.
Iedereen is anders, ieder ontwikkelt z'n eigen smaak.
Bij iedereen was er een vers kopje muntthee, een ontbijtkoekje en beschuitje en een vers afgebakken croissantje.
En werkelijk iedereen wil zijn of haar croissantje anders belegd.
De één wil het klassiek met een plak kaas, twee anderen zoet met chocoladepasta en (appeltaart)jam en de laatste wil het alternatief: met pesto.
En als moeder weet je dat gewoon!

Hier wat ideeën om kinderen een gezellig ontbijtje te bezorgen. Met een deftig glas erbij, een rietje, een kleurrijk servetje. Soms kan een bloemetje of een kaarsje (blijf er wel bij) het nog feestelijker maken.

Het ontbijtje 'compleet'.

Met vers afgebakken pistolet, croissant,

ontbijtkoekje, beschuitje, mes èn portieverpakking boter en jammetje.....

peren-banaan-kokossalade, verse muntthee met een kandijsuikerstick, een dadel gevuld met amandel, een sinaasappel (alvast ingesneden), yoghurt met cruesli en honing

.... en een glas roosvicee. De perssinaasappels waren gisteren per abuis allemaal opgegaan in een verse smoothie.

Het 'hotelontbijt' met allerlei soorten brood, portieverpakkingen van boter, chocopasta en jam (een keer meegenomen uit een hotel), verse muntthee met een kandijstick (die al heel lang in mijn kast lag), een zelfgebakken haverkoekje

natuurlijk bestek om zelf het brood te beleggen en een glaasje roosvicee.

Mijn dienbladen waren op, dus gebruikte ik een bakplaat, bekleed met servet.

Het 'kinderontbijt' met een verse sinaasappel, yoghurt met cruesli, allerlei broodsoorten en een stoer colaglas met roosvicee laxo. Goed om de darmen te helpen opstarten bij degene die dat nodig heeft :)

En het 'feest-ontbijt' voor m'n kleutertje die morgen pas echt jarig is.

Maar naast een úberzoete boterham, dubbel belegd met chocopasta, hagelslag en een gezichtje, ook een croissantje, ontbijtkoek en beschuit. Engelse thee met een scheut sojamelk en wat suiker erin en een rietje bij het glas appeldiksap.

De meeste dingen trok ik gewoon uit de kast en verzon ik ter plekke.

Het enige wat ik had gekocht waren de croissantjes.

Verder ontbrak het sinaasappelsap (op=op!) en een eitje.

Ik moet even zuinig aan doen met de eieren want ik ga vandaag feesttaarten bakken.

En daarnaast heb ik eieren nodig voor bij de roti en in de wortellasagne.

Mijn kippen doen even rustig aan, sommige dames zijn in de rui, maar ik ga natuurlijk geen eieren kopen, als ik nog elke dag één tot twee eieren krijg.

Deze ontbijtjes klaarmaken kostte even wat tijd, maar ik verzeker je, kinderen geven het je graag een keer terug.

Nu sta ik zelf meestal heel vroeg op, maar op mijn verjaardag, Moederdag en soms zomaar een  keer spontaan in het weekend, krijg ik een ontbijtje op bed.
Als ik dan per ongeluk naar beneden ga, wordt me al gniffelend gesommeerd gauw weer naar boven te vertrekken en in bed te blijven wachten op wat komen gaat. En wat leuk is dat! Ze weten dan ook precies wat ik wil en wat mijn smaak is. Goed hè?!

Wil je meer weten over kinderdag?

Of lezen hoe we dit vorig jaar vierden?

Lees dan dit blog nog eens.

Enneh..... geniet van je ontbijt deze week.

Of je het nu zelf klaarmaakt of op bed geserveerd krijgt :)

Tijd in mijn keuken (7)

Na een kleine blogpauze hier vanuit mijn keuken het logje van vorige week. Beloofd is beloofd!

Hoewel er buiten van alles gebeurt: de dagen lengen, ik krijg tuinkriebels, ik kan nog oogsten uit mijn tuin, gebeurde er in mijn keuken niet veel spectaculairs. Daarbuiten des te meer, vandaar dat dit bericht verlaat is.

Zelfs met mijn weekmenu schoot het niet op. Normaal kijk ik naar wat ik kan oogsten uit mijn tuin of uit mijn diepvries. En........het loopt nu schrikbarend snel terug, dus af en toe moet ik improviseren met groente uit de winkel.

Bij het kopen van groente hanteer ik drie criteria:

1.  het staat niet in mijn eigen tuin (logisch)
2. het is biologisch
3. het is seizoensgroente, daar bedoel ik mee, dat het in de winter in Nederland kan groeien

Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën, maar het is goed om jezelf wat restricties op te leggen. Bijvoorbeeld om te kijken naar wat goed is voor het milieu (denk aan biologisch, aan voedselkilometers etc.) en tegelijk goed voor je gezondheid (biologisch is beter voor je en sla in de winter..... ach, daar vraagt je lichaam niet om: wordt maar warm van wat 'steviger' kost).

Onderstaand rijtje is het geworden, afgelopen week.......

Mijn weekmenu:
Zondag: pizza's, biologisch, vegetarisch en om eerlijk te zijn: van de Aldi. Met wat extra topping erop: mais, olijven en geraspte kaas, maakte ik het nog wat eigen. Wat was ik snel klaar met deze avondmaaltijd, maar wat voelde dit ook onwennig........
Maandag: We aten rijst, geroerbakte groenten (uit een zak, voorgesneden en al; wel biologisch!) quornblokjes met satésaus (wat mankeert me, ook al kant en klaar) en kerriesaus
Dinsdag: Oosterse Paksoistamppot (met de laatste bosui uit mijn vriezer). Het recept plaats ik van de zomer, als ik hopelijk weer paksoi uit eigen tuin heb.
Woensdag: m'n culinaire hoogtepunt van deze week: ik maakte zelf quinoa-kerriekroketten. Het recept heb ik al eerder gepost. Het smaakte niet alleen lekker, maar is echt een fantastische manier om restjes op te maken. Zo kun je ook rijst-champignon kroketten maken en wat te denken van een unieke 'snert-kroket'? Wat klinkt die náám al leuk...... nu nog een keer proberen. Oh ja, erbij aten we kiemgroentes en versgebakken frietjes
Donderdag: Pasta met courgette, doperwten en gedroogde tomaatjes. Lekker simpel met nu echt de aller-, allerlaatste courgette uit de vriezer. Nu weer geduld hebben tot juni, voor verse courgettes uit eigen tuin.
Vrijdag: aardperenrisotto, het recept vind je hier
Zaterdag: Boerenkool couscous met vega-balletjes. Mijn favoriete recept met boerenkool, niet alleen door de smaak - ik ben dol op couscous - maar ook doordat het zo snel klaar is! Eigenlijk........wel ja, net zo snel als een kant en klare pizza.

Mijn keuken DIY's:

Werkelijk: mijn favoriete manier om voedsel te bewaren is, drogen! Wat een fantastische manier om dingen kleiner en qua smaak intenser te maken. Ook het bewaren kost weinig ruimte en geen energie meer.

Deze week zoemde mijn droogoven weer heel wat uurtjes. Zo maakte ik opnieuw anderhalve pot bouillonpoeder. Ik kocht een paar zakjes biologische soepgroente met een sticker van 50% korting, omdat de houdbaarheidsdatum bijna was bereikt. Ideaal om zulke groentes te verwerken, want weggooien is zonde! Met toevoeging van verse kruiden en gedroogde specerijen en zout, maakte ik dit poeder. Omdat ik altijd varieer met de hoeveelheid en soort kruiden, is de smaak elke keer weer een beetje anders.

Zo voegde ik nu gedroogde munt toe, omdat mijn verse kruiden nog niet zo uitbundig groeien. Als ik alle 'rauwe' groentes en specerijen gemengd heb, pureer ik ze met de staafmixer. Het wordt een vochtige, bruingroene substantie. Ik bekleed mijn roosters met bakpapier en verdeel hierover twee grote lepels toekomstig bouillonpoeder. De droogoven zet ik aan op 65 graden en vervolgens 'voel' ik wanneer het helemaal tot een plak is ingedroogd. De droogoven staat gerust zo'n 12 uur of langer aan.

Eigenlijk wil ik nog eens proberen om bouillonblokjes te maken. Ik verwacht dat ik de bouillonpasta wat minder droog moet laten worden, ze tot een blokje moet persen en eventueel dan, in die vorm, verder moet drogen. Ik ga het nog eens uitzoeken.

Hier zie je knisperig droge plakken bouillon. Met de staafmixer verbrokkel ik dat en maak het fijn tot poeder. Dit kun je ook met je handen doen. Vervolgens doe ik het in een schone, droge pot en is deze bouillon heel lang houdbaar.

Zo kocht ik deze week met dezelfde stickers, ook zes bakjes biologische kastanjechampignons. Bij een passerende klant, die mij m'n wagentje vol zag laden, viel de mond letterlijk open. Maar hiervan heb ik ook vier bakjes gedroogd. Ideaal om later te gebruiken in stoofschotels, risotto et cetera.
Tegelijk met het drogen van de bouillonpasta, gebruikte ik mijn andere drooglades voor de champignons. Eén bakje sneed ik in plakjes, een ander bakje sneed ik in kwarten en ook halveerde ik op een andere plaat de champignons alleen maar. Dit geeft een variatie in de droogtijd, zoals je misschien wel begrijpt. Hoe dikker en groter, hoe langer de droogtijd. Maar ik heb er verder weinig omkijken naar.......

Verder maakte ik deze week mayonaise, deze keer zonder toevoeging van sojaroom, waardoor het wat dikker bleef, maar er ook geen suiker in komt.

Ik experimenteerde deze week met suikervrij, op advies van de arts. Wat een schok om te merken dat echt in zoveel producten suiker zit, terwijl dit he-le-maal niet nodig is.
Ik bakte zelf suikervrije muffins, waarbij ik de suiker verving door agavesiroop. Ik bakte suikervrije banaan-dadelkoekjes en ging op zoek naar brood zonder toegevoegde suikers. Mijn eigen supermarkt blijkt dit niet te verkopen, zelfs de biologische variant is niet suikervrij. Dus voortaan haal ik mijn brood bij de AH. Dat is meer een koploper op het gebied van allerlei verschillende voedingswensen en diëten. Gelijk een heel gesprek met de manager van de supermarkt gehad. Leerzaam en vernieuwend.

In het kader van suikervrij brood, kreeg ik een potje met een zuurdeegstarter. Dit om zelf brood van te bakken. Ik vind dat wel een dingetje..... zelf brood bakken.
Ik doe zoveel zelf, maar hier hik ik wat tegenaan. Ook omdat ik zelf niet veel brood eet.

Het potje staat op m'n aanrecht, ik roer en voeg toe.....  en ik zie wel wanneer ik genoeg moed verzameld heb om te gaan bakken. Ik houd je op de hoogte.....

Over roeren, toevoegen en wachten gesproken: ik heb de eerste Herman van dit jaar gebakken.


En lekker dat 't ie weer was!
En hij krijgt kindjes! Wie er ook een stukje Herman wil - kijk hier voor de werkwijze en het recept - mag reageren. Vooral lekker om samen met kinderen te roeren en te laten groeien. Eigenlijk een soort  nostalgisch alternatief voor Furby's,  nog kosteloos ook!

Mijn keukenblunder

Hoewel ze soms best kunnen mopperen op het eten en, net als 'gewone' kinderen, niet alles lekker vinden wat de pot schaft, zijn mijn kinderen toch aan een bepaalde eetstijl gewend. Mijn kookstijl, blijkt!

Toen zondagavond de pizza bijna op was, kwamen ze er achter, dat ik hem kant en klaar had gekocht in de winkel. "Of ik soms niet lekker was?" werd me fijntjes gevraagd door dochterlief. Maar mijn zoon was wat nadrukkelijker: "Echt ranzig, hoor mam! Ik dacht al, het smaakt zó raar!"

Ja, ja......... ik weet het. Zelfs met gezond eten kun je kinderen flink verwennen. ;)

Tijd in mijn keuken (6)

Je hebt wel eens zo'n week, die moeizaam voorbij gaat, waarvan dagen gevuld zijn met zorg, angst en verdriet.

Afgelopen week was zo'n week voor mij.

Een quote in een boek drukt het voor mij treffend uit:

"Ik voel het gewicht van een onontkoombaar verdriet......."  (even twee keer lezen)

Ik kookte mijn weekmenu, plande een keukendag, deed mijn ding, maar tjonge...... het ging niet vanzelf!
Iedereen heeft weleens zorgen en draagt zijn eigen last.

Mijn last bestaat erin dat ik een jongetje van 9 moet begeleiden die soms zoveel pijn heeft, dat hij op de grond ligt te kronkelen. Zijn darmen zijn z'n zwakke plek....... Wat is er precies aan de hand? Dat weet ik zelf ook niet en zorgt voor onrust en een soort verlamming, waardoor er weinig uit mijn handen komt.

Ook verdriet voel ik, nu hij vragen gaat stellen.

"Waarom moet ik dit nu hebben?" en "Waarom heeft mijn broer niet, wat ik heb?"
Geef daar maar eens antwoord op........

En ik voel de 'angst', dat ons hele gezinsleven op de kop staat, als hij  (en ik) weer een paar dagen zouden moeten worden opgenomen in het ziekenhuis......

Ook een naderend sterfgeval in de familie, is nooit luchtig en houd je bezig. Mijn schoonvader is al een tijd ziek en op hoge leeftijd. Afscheid nemen en wachten....... Sterven is definitief en gaat gepaard met verdriet en vragen.........

Graag wil ik meeleven met mensen dichtbij. Eén buurvrouw is ernstig ziek, een andere buurvrouw is opgenomen omdat ze niet meer thuis kan wonen.
Soms voelt het even allemaal teveel.
Toch ontvang ik elke dag kracht van Boven. Niet kracht die ik uit me zelf moet putten. Niet kracht voor een hele week tegelijk. Nee, gewoon...... elke dag genoeg kracht om die ene dag aan te kunnen.
Het werkt!!

Zo heb ik het volgende weekmenu op tafel gezet.

Mijn weekmenu:

Zondag : aardperenrisotto, klik hier voor het recept
Maandag : pasta met courgette (nog steeds van mijn zomeroogst, uit de vriezer), doperwten en quorn
Dinsdag: courgettesoep, schorseneren, met in de schil gebakken krieltjes (de laatste aardappeltjes van eigen oogst), zelfgemaakte mayonaise, citroensaus en een vega burger

Hier moet ik even wat meer over kwijt, want ik at voor de allereerste keer schorseneren. Deze kwamen uit mijn eigen tuin. En eerlijk gezegd had ik ze nog nooit gegeten, nog nooit gezien zelfs. En nu moest ik ze oogsten, schoonmaken, bereiden en serveren.
Schorseneren lijken op asperges.

Dat zie je beter op deze foto. Ze worden ook wel 'armeluisasperges' genoemd.
Het schoonmaken is een werkje op zich en daar hebben ze hun andere naam aan te danken:
'keukenmeidenverdriet' of 'huisvrouwenleed'.

Ik was gewaarschuwd. De schorseneren scheiden een kleverig, melkachtig sap af, tijdens het schillen,  dat bruine vlekken geeft, die niet weg te wassen zijn. Dus: handschoenen aan!

Ik vond het uiteindelijk wel meevallen. Onder water kun je de schorseneren ook schillen en dan heb je ook geen last van dit sap.

Na de Tweede Wereldoorlog is deze groente in de vergetelheid geraakt. Het is een echte wintergroente en vooral in februari is de aanvoer het grootst. Ik denk dat ze in een Natuurwinkel of op de markt nog wel eens te vinden zijn.

Ik vond de smaak heerlijk! Zacht, fluweelachtig zelfs en mild.

Helaas had ik veel te weinig. Ik had een rijtje gezaaid, maar daar waren maar zeven schorseneren gaan groeien. Dus dat waren zeven penwortels. Zeven stengels voor zes personen...... we kwamen niet echt aan de 200 gram groente per persoon.

Gelukkig had ik nog geweckte courgettesoep staan. Dat was een kwestie van opwarmen, wat room erdoor roeren en geroosterde pijnboompitjes erover strooien. Dat was het voorgerecht.

De schorseneren wilde ik zo goed mogelijk proeven. Ik serveerde er de laatste aardappeltjes van eigen oogst bij. Omdat ik telkens de grootste aardappels eerst uit zoek, blijven vanzelf de kleintjes over. Dat werden dus krieltjes in de schil, even voorgekookt en vervolgens gebakken.

Erbij een citroensausje en wat mayonaise.

Zeker weten dat ik dit jaar weer schorseneren ga zaaien in mijn tuin.

Maar dan een beetje meer!;)

Woensdag: Taco's met courgette-maïs vulling, geserveerd met blokjes mozzarella. Een heerlijk gerecht, wat prima geschikt is voor een feestje of gewoon gezellig eten met vrienden. Voor het recept klik hier
Donderdag: Krootjessoep met vers afgebakken stokbrood; heerlijk comford food. In Rusland en buurlanden, kennen ze Borsjt. Een veel dunnere soep op basis van krootjes of rode biet. Ik at het eens in een restaurantje in Warschau. De mijne is lekkerder! Deze soep maakte ik 's morgens net na het ontbijt al klaar. Ideaal als je middagprogramma volop gevuld is. Ik moest deze middag naar het ziekenhuis en was wonder boven wonder voor het eten  alweer thuis. En dat was een goed teken!
Vrijdag: Penne met kidneybonen, met salieblaadjes uit de tuin;)  De kidneybonen week en kook ik zelf. Een fluitje van een cent en als je op tijd begint, kunnen ze goed garen in een hooimadam.
Zaterdag: Locro de Zapollo.... mjammie: met pompoen. Klik hier voor mijn absolute favoriet met pompoen

Mijn keukenDIY's:
Ik voel me vaak gerust als er wat in mijn voedseldroger of in de oven staat.
Dan gebeurt er toch iets in de keuken.
Dus ik maakte mijn allerlaatste lychees op en maakte er, samen met een fijngemaakte banaan fruitleer van. Een heerlijk puur en zoet snoepje.
Tegelijkertijd droogde ik ook een appel, in ronde schijfjes gesneden.
In de aanbieding koop ik vaak meerdere kilo's appels tegelijk en soms blijft er dan zomaar eentje liggen die wat rimpelig wordt. Niet weggooien! Het begin van het droogproces is al in gang gezet, ga daar maar in mee. Heb je geen droogkastje? Dan kun je dit ook in de oven drogen op lage temperatuur: 60 graden. Controleer tussentijds regelmatig of het niet te vochtig wordt in de oven. Anders zet je de ovendeur even op een kier. Ik bestrooi de appelschijfjes met kaneel. Heerlijk!
En stay tune, om te zien wat ik hier nog meer mee ga doen, begin volgende maand.
Voor het weekend maakte ik eiersalade klaar. Heerlijk voor op een toastje bij de borrel, of op een  boterham.
Mijn kippen leggen nog dagelijks een ei en via deze link zie je hoe eenvoudig deze salade is om zelf te maken.
Deze week voedde ik Herman voor de eerste keer. Volgende week kan ik hem denk ik gaan bakken. Laat even weten als je ook een stukje Herman wilt..... Hij is om uit te delen :)

Ik kreeg opeens pijn aan mijn teen. Je zult denken, wat heeft dit met eten te maken? Nou, ik neem een aantal voedingsmiddelen, maak hier een voetenbad mee klaar en mijn onderdanen voelen zich als herboren. Het is een geweldig middel tegen kalknagels oftewel voetschimmel. Lees hier alles over dit natuurlijke wondermiddel. Andere dure middeltjes helpen echt niet afdoende.

Hoewel mijn kookdag  in het water eindigde (zwemles) en ook tussentijds in het water viel, heb ik toch nog wel mijn best gedaan.  Ook een spannend ziekenhuisbezoek hoorde er bij en dat krijgt nog een staartje.
Want let op! Ik ga voorlopig suikervrij experimenteren voor mijn kindje. Niet zielig, hoor! Gewoon een uitdaging. Meer hierover volgt........
Als afsluiter van deze week iets heel leuks: mijn favoriete zwager had een diepvriezer over.

Een mooie vriezer met zes lades. En toen dacht hij aan mij. Om al mijn zomervoorraad aan groentes op te slaan in de vriezer.  Ben er super blij mee!



Mijn keukenblunder:
Deze week een blunder die iedereen wel eens overkomt.
Mijn schilmesjes, waar ik alles mee snijd, waren erg bot. Dit komt waarschijnlijk doordat ik op een glazen  (lekker hygiënisch) snijplank snijd . Mijn lief vangt zoiets nog niet op of hij pakt zijn slijpspullen. Met als gevolg weer razend scherpe mesjes.

  Dit was ik een dag later natuurlijk vergeten. Dom!

En met het snijden van een ui, snijd ik zó door in de bovenkant van mijn vinger. AU!

Oh nee, het topje lag er niet af en mijn nagel evenmin. Het bloedde alleen maar.

En een dag later deed het zeer.

Drie dagen later deed het nog steeds zeer.

Mijn vinger klopte ervan. Ik deed er maar een stukje tape overheen, zodat de huid tegen mijn nagel werd aangedrukt. Anders springt het wondje telkens opnieuw open.

Ach ja........  ik heb niet zo'n snelle wondgenezing. Dat duurt bij mij altijd zo'n dag of  veertien.

Gelukkig heb ik mijn eigengemaakte Calendulazalf. Ideaal bij wondjes, schrale huid en brandwonden.

Kortom, ook goed om dit sneetje mee te behandelen.

Hoewel zo'n week als deze niet te vaak moet voorkomen, ben ik blij met mijn gezondheid en de dingen die ik heb kunnen doen. Enneh..... het ziekenhuisbezoek viel 100% mee. Mijn lieve kind wordt niet opgenomen en ik room niet bij hem in. 

Dit log verschijnt nogal laat, maar nu weet je de reden.

Volgende keer beter!