vrijdag 10 maart 2017

Zwarte bessenlikeur maken

Ineens had ik zin om likeur te gaan maken en stiekum ook om het te drinken;).
Ik herinnerde me de hoeveelheid ingevroren bessen, zwárte bessen, in mijn vriezer!
De muffins en koekjes die ik ermee bakte, werden niet bepaald met gejuich ontvangen. Dus mijn voorraad ligt nog steeds ingevroren.
Sap heb ik er ook van gemaakt en die staat nog....... Dus, tijd om iets anders te maken.  Laten nu juist zwarte bessen uitermate geschikt zijn om er likeur van te maken.  Of crème de cassis........ ik kwam heel wat recepten tegen. 

Maar zou het ook kunnen met bevroren bessen?
Ach, waarom niet? Give it a chance......
Ik nam het simpelste idee: hóe leuk en hóe handig.......

























Omdat ik de zwarte bessenstruiken pas nog snoeide en daarvan de takken op vaas zette als frisse lenteboden, kon ik nu de benodigde verse blaadjes oogsten van mijn voorjaarstakken.  Want die verse bessenblaadjes moeten in de likeur.
Daarnaast had ik een voorraad wodka in huis, voorbarig gekocht om mijn wijn een alcoholboost te geven. Maar dat is dus helemaal niet nodig, want die doet het gewoon prima en is goed op smaak :).
Niets belette me meer om likeur te maken.

In juni en juli kan ik al weer de volgende zwarte bessenoogst verwachten en met drie goed gesnoeide struiken zal dat vast heel wat kilo's opleveren. 
En wat is er dan beter voor de motivatie om na een hele dag werken in de tuin, met het bessen plukken en verwerken bijvoorbeeld, 's avonds een bessenlikeurtje te nemen!
Ja, ik deel het recept nu alvast en loop op de zaken vooruit. Het drinken zal nog zo'n drie tot vier maanden duren. Likeur moet rusten en rijpen, de smaken moeten goed intrekken.
Maar om mezelf  lekker te maken en jullie te inspireren (òf bij het tuincentrum òf  in je tuin) deel ik hierbij het recept.......

Zwarte bessenlikeur

             (voor ongeveer 1,2  liter)
Ingrediënten:
  • 500 g zwarte bessen
  • 200 g suiker
  • 4 kruidnagels
  • 1 kaneelstokje
  • 1 liter wodka
  • 3-4 blaadjes van de zwarte bessenstruik

Hoe maak ik het klaar:
Ik gebruik bevroren bessen, die gewassen, maar met steeltje en al, zijn ingevroren. In het seizoen (juni/juli) gebruik je natuurlijk verse bessen. Ik verwijder niet alle steeltjes omdat na het trekken je de likeur toch zeeft. Ik ben even gemakzuchtig. Maar wil je netjes werken, verwijder dan alle steeltjes. Doe de bessen in een schone, grote pot.
Voeg de droge ingrediënten toe
en schenk vervolgens de wodka erbij.
Deze bevat ongeveer 40% alcohol. Je kunt ook jenever gebruiken met een gelijk alcoholpercentage.
De bessen zullen de drank een dieprode kleur geven en daar mogen ze drie maanden over doen.
Tot die tijd zet ik de pot afgedekt op de vensterbank, lekker in het zonnetje, af en toe.

Hoe gaat het verder na die drie maanden?
Giet alles door een zeef met neteldoek over in een schone pot. Vervolgens knijp je de bessen fijn om maar zoveel mogelijk sap, kleur en voedingsstoffen in de
drank te krijgen.  Je kunt de bessen ook eerst pureren en daarna zeven. Je kunt ook een stamper gebruiken om de bessen te kneuzen. Kortom: wees creatief.
Doe de gezeefde likeur in een schone karaf of mooie fles en laat deze dan nog zeker een maand rusten.
Meestal deel ik pas een recept als ik het uitgebreid geproefd en gekeurd heb.
Deze likeur heb ik nog niet geproefd, maar ik twijfel er niet aan, dat deze lekker zal zijn.
En wie weet, komt er in jouw tuin nu een zwarte bessenstruik te staan?

Ik weet wel dat wachten en geduld beloond worden.
Zwoegen trouwens ook, al heb ik zelf de hand in deze beloning. ;)

Voor boven de achttien!
PROOST!

woensdag 8 maart 2017

Appelchips met kaneel traktatie

Een tijd terug begon ik met het maken van appelchips.


Het is niet alleen lekker, maar ook handig om rimpelige appeltjes te verwerken en houdbaar te maken. Drogen is echt mijn favoriete manier geworden om groenten, fruit en kruiden te conserveren. Super!!


Drogen maakt de smaak intenser, vermindert het volume zodat je het compacter bewaart, maakt lang houdbaar, is niet arbeidsintensief, is goedkoop en errug lekker!
Kortom, ik ben aan het drogen geslagen!
Maar dat is nog niet dé belangrijkste reden dat ik appelchips maakte.
Het is voor de traktatie van mijn lieve kleutertje.
Ze is een slechte fruiteter, maar appelchips vindt ze héérlijk!

In de klas van mijn dochter zitten welgeteld zéven (!!)  kinderen met een allergie of dieet. Ga daar maar eens aan staan om een passende, goede traktatie voor te bedenken.
Ik begon zeer tijdig met het idee. En deze traktatie zelf, is goed van tevoren klaar te maken.
Voordat ik uitleg hoe de traktatie gemaakt wordt, eerst even alle allergieën op een rijtje:
  • gluten
  • kippenei
  • lactose (melk en andere zuivel)
  • banaan
  • tomaat
  • noten
  • suiker
En natuurlijk vullen wij het rijtje aan: géén vlees!!
Er blijft niet heel veel over, zoals je ziet.......
Het gekke is dat een zakje naturel chips wel kan......
Maar ja...... is dat gezond? De meningen verschillen.
Sommige ouders vinden fruit maar saai (?) Maar nu mijn idee.....
Appelchips met kaneel.
Het bestaat uit puur fruit met als enige toevoeging een snufje kaneel.
En geloof me, als kinderen 'chips'  horen, smaakt het al lekker!

Hoe maak ik het klaar?!


De meest praktische en makkelijke manier is om een droogoven of droogkast te gebruiken.
Zeker als je het leuk vindt om met weinig moeite zelf bijzondere producten te maken. Natuurlijk kun je ook drogen in een oven.
Je oven moet dan wel op een lage temperatuur kunnen worden ingesteld, je moet regelmatig je product draaien, je moet af en toe de ovendeur op een kier zetten om vocht te laten ontsnappen en het drogen in een oven is duur, want een oven verbruikt veel meer energie. Reken hierbij minimaal op een uur of twaalf......

Het sóórt appels dat je gebruikt, maakt niets uit. De smaak wordt sowieso zoeter doordat het vocht onttrokken wordt aan het fruit.
Ik gebruikte Goudreinetten, Elstars en Jonagold appels. Het kan allemaal.
Schil de appels, want het schilletje wordt heel taai en rimpelig als je dit mee droogt.


Haal met een appelboor het klokhuis eruit.
Snijd de appel nu met een scherp mes in gelijke plakjes van ongeveer 3 mm dik.
Je kunt ook een mandoline gebruiken (die ik niet heb.......)


Je legt ze op een drooglade (of bakplaat) tegen elkaar aan, maar niet op elkaar. Bestrooi ze licht met kaneel.
Mijn droogoven heeft zeven lades, dus ik schil en snijd door tot al mijn lades vol liggen.
Dan zet ik de temperatuur op 60 graden en vervolgens heb ik vrij.
Ik hoef er urenlang niet naar om te kijken. Omdat ik al mijn lades vol had liggen, duurde het drogen op deze temperatuur en met deze hoeveelheid zo'n 17 uur.

Wanneer is de appelchips klaar? Wel, als je zelf vindt dat ze droog genoeg aanvoelen. Deze appelchips wil ik knapperig hebben, dan is het een kwestie van een aantal uren langer drogen. Als je ze meer chewy wilt hebben, kan de droogtijd korter.
Je doet het niet snel fout met drogen. Gewoon even uitproberen en voelen of proeven.
 
Om de traktatie tot een echt feestje te maken, pak ik het geheel mooi in.
Het oog wil ook wat!
Dit was de reden dat ik al die leuke kleilabeltjes maakte.
Ik maak stapeltjes van vijf appelschijfjes (mijn kleutertje werd vijf!) en voor een kindermaagje is dat net een leuke hoeveelheid.
En leg ze op een stukje folie van zo'n 20 bij 20 cm.

Ik neem de punten bij elkaar en bindt ze vast met een touwtje met daaraan het labeltje 'Lekker'.
Ik strik het touwtje, zodat het makkelijk open kan.

En klaar is de traktatie!
Ik ben tevreden over het resultaat en ook met de leuke reacties die ik er op kreeg.
Deze traktatie maakte ik voor jonge kinderen, maar het misstaat echt niet als je hiermee op je werk aankomt.
Of verras mensen eens na afloop van een feestje met dit leuke cadeautje als bedankje.
Voor de juffen en meester pakte ik een klein  haverkoekje in als cadeautje.

Ze waren helaas erg kruimelig, maar de smaak was goed en het zag er opnieuw feestelijk uit.

Varieer gerust op dit thema.
Maak iets leuks van je feestje en verras mensen eens :)

Hoe ziet jouw traktatie eruit?
 

dinsdag 7 maart 2017

Mijn moestuin in februari

Yes! Yes! Er komt weer leven in de tuin! Het voorjaar laat geen weken meer op zich wachten en weet je dat je in februari al kunt planten en zaaien in de tuin?? Zeker wel!

Dit blog heeft erg lang op zich laten wachten, dus het is bomvol. Kijk en lees lekker mee over oogsten, zaaien, snoeien en verdere wetenswaardigheden of tips. Vanaf heden, beloof ik het weer meer bij te houden. Is ook makkelijker lezen ;)

Het kan nog flink koud zijn in februari, maar de dagen lengen, de zon kwam begin februari op om 8.20 uur, maar eind februari was dit al 42 minuten vroeger: 7.28 uur. En de zon ging op 1 februari  onder om 17.28 uur, maar op 28 februari was dit al 40 minuten later om 18.18 uur.
En dat voelt de natuur heel goed. De plantjes groeien bij meer daglicht, nog meer dan van warmte.
Laat de lente maar komen, ik heb er helemaal zin in!
Mijn moestuin ziet er zo uit.......
Beetje doods en kaal, maar nog steeds kan ik oogsten!

Oogsten:
Ik oogst nog veel boerenkool en wat Cavalo Nero oftewel palmkool die ik schaamteloos in allerlei recepten, vermeng met de boerenkool.

En spruitjes! De lievelingsgroente van mijn zoon. En ondanks de vele planten, heb ik er toch maar twee maaltjes van kunnen afhalen.
Op de grond zie je nog wat vloeibare mest bij de plant. Volgend jaar moet ik dat wat eerder geven.


Maar overvliegende duiven hebben mijn laatste wintergroente met vers blad, ook ontdekt.

En dan ziet het er opeens zó uit!
Niet zo leuk voor mij en er rest me één oplossing: snel oogsten en opeten!


En toen kon ik ook schorseneren oogsten! Ze zijn lang, breekbaar, bruin en o, zo lekker! Wat jammer dat ik er maar zeven had. Beetje weinig voor zes personen. Ze horen rechtuit en lang te groeien. Doordat ik voor het zaaien de bodem goed had losgemaakt en vermengd met zand, is dat ook vrij aardig gelukt. Dit jaar ga ik ze weer zaaien. Wat een heerlijke, vergeten groente. Ík ga ze niet meer vergeten. Wil je een indruk van de smaak? Een andere naam luidt: armeluisasperge. Dat eerste mag je wegdenken, maar de smaak lijkt op die van asperges.

En toen rond 10 februari viel er opeens ook in het westen een pak sneeuw!


Elk takje (.....) van de vijgenboom was bedekt.


Hoewel de sneeuw dezelfde dag ook weer snel weg was. Helaas!
De eerste sneeuwklokjes bloeiden heel toepasselijk in mijn tuin.

Even tussendoor: weet iemand wat een 'Galanthofiel' is?
Nee, geen galante man......
Het is een kenner, liefhebber en verzamelaar van Sneeuwklokjes.
Weet je dat er zo'n 20 verschillende soorten van bestaan, met daarvan weer 500 variëteiten?
De echte galanthofiel heeft gerust honderd euro over voor een speciaal bolletje.........

Snoeien

Halverwege deze maand, volgde ik een cursus vruchtbomen snoeien.
Hier had ik al naar uitgekeken, want ik hoopte veel nieuws te leren, om zo mijn vijgenboom goed te kunnen snoeien.

Eerst  het theoriegedeelte.
We gingen voor even weer in de schoolbanken.

Naast de informatie via een presentatie, kregen we een hand-out. Altijd handig als naslagwerk.
Na het theoriegedeelte, gingen we naar de wijktuin: de praktijk in.
En de kou in!
Er werd een heerlijke soep geserveerd en daarna moesten we ervoor werken.



De cursusleider deed voor waar we op moesten letten en hoe je moet kijken. Vroeger zeiden ze: je moet een pet door de boomkruin heen kunnen gooien. Vertaald naar nu: de boom moet luchtig zijn. Takken die naar binnen groeien, takken die andere takken kruisen, moeten weg!
En als een boom verwilderd is (te lang niet goed gesnoeid) dan moet je soms een meerjarenplan maken. Want je mag maximaal een derde van de boom snoeien. Ook bij takken zelf moet je letten op dit principe.

Interessant, maar ook ingewikkeld, want het bleef een beetje vaag, vond ik. Maar ik werd er in ieder geval door geïnspireerd.

Gelijk toog ik thuis met de snoeischaar de vijgenboom tegemoet. Ja, die moest flink gekortwiekt, volgens mij heb ik hem toch ietwat laten verwilderen. Dat betekent dus een meerjarenplan opstellen!!
Het is nu ook nog de tijd om bessenstruiken te snoeien, dat kan nog prima.

























Ik heb zowaar een voor-  en nafoto gemaakt. Als het goed is en als je heel, heel goed kijkt, zie je dat het rechts wat 'lichter' is binnen in de struik.  Dit is trouwens een zwarte bessenstruik. Het leuke van snoeien in deze tijd van het jaar, is dat het gelijk bloesemtakken oplevert. Prachtige voorjaarstakken op vaas in huis.
 
Ik vind het mooi!
En met die uitgegroeide bessenblaadjes, maak ik nog iets heel bijzonders. Maar dat komt.......... :)



Het is nu ook een heel geschikte tijd om het onkruid niet alleen in te dammen, maar vooral vóór te zijn, zodat het niet eens de grond uit schiet.

Vooral onder (bessen)struiken groeit gemakkelijk onkruid, waar je moeilijk bij kunt in de zomer. Of je ziet het niet eens groeien, òf je zit in de weg met de, soms oppervlakkige, wortels van de bessenstruik zelf.
Dus wat is de remedie?
Antiworteldoek of zeil tegen onkruid erom heen.


Eerst meet je grofweg waar de plant staat. Dan knip je een gat in het midden van het zeil.
Niet te groot. Vervolgens knip je één naad en  'vouw' je het zeil om de struik heen.

Maak het vast, door de rand onder de aarde te 'vouwen' met een spa.
Doe er wat grond overheen.

Ik had er wel een filmpje van kunnen maken.
Ga ik de volgende keer eens proberen ;)

Op de naad ligt een steen.
Hier kan geen onkruid meer groeien.
Nu ziet het er wat 'plastic-achtig' uit, maar straks zie je dit niet meer.
Klaar is je onkruidvrije struikomgeving

Ongepland reden we langs een tuincentrum in een dorp wat verderop.
Ik kon het niet laten en moest even naar binnen.
En ja..... dan kan ik beter maar vast mijn pootaardappelen kopen.
De keuze is reuze: er zijn zeven soorten aardappelrassen te koop (er bestaan er nog veel meer, hoor). Waar je op moet letten is of het een vroeg of een laat aardappelras is.
Ze gaan alletwee tegelijk de grond in, zo rond 1 april! Het vroege ras oogst je na zo'n 100 dagen. Het late ras is echter een stuk later klaar met het ontwikkelen en groeien van de knollen. Het doet er zo'n 150 dagen over. Dit betekent ook, dat de kans op aardappelziekte een stuk groter wordt.

Ik ga voor het vroege ras 'Frieslander'.  Ook niet onaardig om op te letten is de toepassing van de aardappel. Nu, als ik dit kaartje lees, wat wil ik dan nog meer..........
De perfecte aardappel!
Nog even bewaren, tot 1 april.

 Waar ik niks voor hoef te doen, maar wat vanzelf boven de grond komt....... 
 
 
zijn deze voorjaarsboden.
Met het roze-rode en licht groen, laat de rabarber zien dat 'ie uitloopt.
Ik heb zo'n zin om die weer te gaan proeven!!

Zaaien:
Wist je trouwens dat je in februari al prima kunt zaaien?
Ik schreef het al, de dagen  lengen en plantjes die tegen wat kou en eventueel een beetje vorst kunnen, zijn al prima in de tuin te zetten.

Ik heb mijn voorraad zaad gecontroleerd en ik kwam tot het volgende zaailijstje:
In de tuin, of in tuinderstermen: in de volle grond:
  • plantknoflook
  • spinazie
  • doperwten
  • peulen
  • zomerwortelen
Onder glas, oftewel voorzaaien in huis:
  • tomaten
  • spaanse peper
  • aubergine
  • bleekselderij
  • knolselderij
  • venkel
  • ijsbergsla
  • kropsla
In maart komt hier nog een hele lange lijst bij, maar dit is voor februari.


Omdat het buiten zo koud was, maar ik toch wilde gaan zaaien, legde ik een zeil op tafel en ging gewoon binnen aan de slag.
Ik heb wel eens in wc-rolletjes gezaaid, maar vond het geen succes. Vorig jaar heb ik trays van buitenplantjes opgespaard, die ik nu kan hergebruiken om voor te zaaien. Ook allerlei kleine plastic bloempotjes hergebruik ik.
Het grote voordeel is, dat je de plantjes er straks makkelijk uit kunt halen.

Ik kreeg hulp van mijn oudste zoon, die dol is op tomaten. Hij zaaide maar liefst twee soorten vleestomaten en twee soorten 'gewone' tomaat.
Daarnaast zaaiden we bleek- en knolselderij. Dit zaad is zó vreselijk klein en het groeit zó langzaam.
Maar toch zet ik het elk jaar weer. Het is zó lekker als ik eindelijk kan oogsten.
We zaaiden ijsbergsla, rode peper en venkel.
Ik teken plattegrondjes van de zaaibakken en schrijf hierop de datum en schrijf wat in welk potje gezaaid is. Administratie is belangrijk.
Gebruik ik geen verouderd zaad? Kan ik het nog een keer zaaien mocht het niet opkomen?
En hier staat het op de vensterbank op het zuiden.
Schijnt het zonnetje, dan schijnt het in de potjes.
Het ziet er nu nog netjes en overzichtelijk uit, maar wacht maar tot het maart is.
Dan komen er dienbladen vol potjes bij te staan, lek ik met watergeven en moet ik sommige plantjes gaan harden of misschien al overplanten.....

Maar voor nu...... lekker water geven en wachten op de verrassing van wat er uit een zaadje komt......

Tot binnenkort!

maandag 6 maart 2017

Tijd in mijn keuken (8)

Ik besloot deze week maar eens hard te gaan werken aan het leegmaken van mijn moestuin. De vriezer is inmiddels zo goed als leeg wat groentes betreft. Nu nog de emmer met aardperen, een kelderplank met potten, maar eerst mijn moestuin.  Daar moet binnenkort, zeer binnenkort in gewerkt worden.
Dus deze week aten we boerenkool, boerenkool en boerenkool. Oh ja, en...... mjammie: spruitjes!

Mijn weekmenu:
Zondag: Boerenkool omelet  (lekker met ui en sojasaus), champignon omelet en vers afgebakken biologisch stokbrood  Bijna alles uit de tuin: boerenkool en eieren
Maandag: Pastinaak (een witte en heerlijk zoete wortel) met pesto en pasta
Dinsdag: Boerenkoolchili, een heerlijk gerecht. Klik hier voor het recept.
Woensdag: Gepeperde spaghetti. Heel simpel: spaghetti met olie, peterselie en rode peper. En laat ik deze 'groente' nu nog in overvloed in de vriezer hebben. ;)


Donderdag: Boerenkool met zongedroogde tomaatjes en hüttenkäse uit de oven. Een nieuwe variatie en het smaakte prima!

Vrijdag: Stoofpot met pastinaak, wortel en paddenstoelen geserveerd met aardappelpuree 


Zaterdag: spruitjesovenschotel! En deze bak vol haalde ik nog uit mijn tuin.Ik heb niet veel recepten die ik van mijn moeder overgenomen heb, maar dit is er één! Niemand bij mij thuis vroeger, vond spruitjes vies. Heerlijk in een ovenschotel, verstopt in een romige aardappelpuree, met een flinke laag gesmolten kaas er bovenop. Mjammie! Dit jaar wil ik weer spruitjes in mijn tuin!!


Mijn keukenDIY's:
Deze week heb ik mijn wijn geheveld. Een klus die ik al een tijdlang probeerde uit te stellen. Had ik dat maar niet zo lang gedaan. Ik werd er om 10 uur 's morgens, op een doordeweekse dag zó vrolijk van.


Daar zat ik dan, al vroeg aan de wijn, in m'n uppie. Maar..... ik verwachtte dat deze wijn compleet mislukt was. Ik dacht een soort siroopachtig drank te proeven  (ja, ja..... natuurlijk moet je proeven!!) omdat ik teveel suiker had toegevoegd. Leek het gewoon op wijn. Nog erg jong, friszuur maar onmiskenbaar wijn. Zelfs beter nog dan mijn wijn van vorig jaar! Ik aan het meten geslagen: met de vinometer en met de hydrometer.  Ik voel me een halve alchemist met al die toeters en bellen in m'n keuken. Maar.... hoewel ik deze meters niet helemaal vertrouw, lijkt het er toch sterk op dat het alcoholpercentage goed is. De vinometer geeft zelfs een alcoholpercentage van 14% aan, de hydrometer - een crime om af te lezen - geeft een echte (dessert)wijn aan. Maar mijn eigen smaak geeft de doorslag. Dit wordt best een lekker wijntje.



Het hevelen doe je door de wijn van de ene fles in de andere over te...... ja, te hevelen. De hevelslang gaat in de volle wijnfles, de lege fles staat lager en dan, door te zuigen aan het slangetje, begint de wijn te 'lopen'. De droesem moet niet mee komen, dus het slangetje mag niet te diep in de wijnfles hangen. Daarom is het ook belangrijk om de wijnfles niet te verplaatsen vlak voor het hevelen. De droesem is het bezinksel en bestaat uit vaste stoffen die in de wijn achterblijven. Het is donkerder en ondoorzichtig, het kan zanderig en bitter smaken. Ik heb ruim 7 dl droesem weggespoeld. De wijn moet helder worden en door het hevelen en verwijderen van de droesem, is het weer een stapje dichter bij dat doel. Ook het opnieuw  gisten, kan op gang gebracht worden, doordat door het hevelen weer wat zuurstof bij de wijn komt en ook de suikers weer door elkaar geschud zijn.
En zowaar...... de wijnfles staand op mijn koude slaapkamer, 'werkt'. Toen ik op een mooie ochtend uit bed stapte, hoorde ik opeens heel zacht, maar onmiskenbaar  'plop'.........
Wow!! Mijn wijn gist weer. Het allermooiste wat een wijnmaker kan overkomen is, dat er een soort appelzuurgisting overheen komt. Dan krijg je een friszuur tinteltje in de wijn: dat is het summum!
Ik ga het over een maandje nog eens meten en hevelen en dán.......... bottelen!
Maar vooralsnog ben ik erg blij dat dit vocht naar wijn smaakt. En ik werd héus niet vrolijk van al die slokjes die ik met het aanzuigen en proeven en meten, binnenkreeg. Echt niet...... ;)

Ik maakte deze week voor het eerst wasmiddel. Het is eigenlijk zo makkelijk, dat ik het niet geloofde........ Zelfs het recept voor mijn  handzeep is nog ingewikkelder.
































Dit wasmiddel is lang houdbaar. Ik heb nu zo'n 5 maanden met alleen wasnoten gewassen (in mijn nieuwe
machine), maar ik ben er niet onverdeeld enthousiast erover. Bovendien zijn ze nog vrij prijzig. Dit wasmiddel kost werkelijk maar een paar cent de liter.
Voordat ik ermee ga wassen, maak ik eerst mijn voorraad wasmiddel op, die ik nog steeds heb staan.
Mijn bevindingen volgen dus later:)



In mijn vriezer heb ik nog vers ingevroren zomerfruit liggen.

Dat komt nu wel van pas. Er liggen vijgen en heel veel zwarte bessen!
Opeens had ik zin om verse vijgentaart te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. En ik had geluk, maar twee mensen hier in huis lustten het, dus ik kon er zelf veel van snoepen.
Of is dat nu juist geen geluk hebben.......








Het heeft misschien niet echt met mijn keuken te maken, maar wel leuk om even te noemen, is dat ik
naar  Rozen & Radijs ben geweest. Ik heb hier eerder over geschreven, maar was er lang niet geweest. Deze keer sprak ik de eigenaresse. Samen met haar man en een jong, druk gezin, runt ze dit bedrijf. Het ontbreekt ze niet aan visie voor de toekomst, wat ze handen en voeten geven door middel van een biologische kweekwijze en het verkopen van vooral biologische producten.

De tropische tuin vind ik erg mooi. Een unieke en gratis fotolocatie.
Met vijvers, vleesetende planten, bomen van planten die bij mij op de vensterbank in huis staan (Ficus, Yuka etc), mooie doorkijkjes en wandelpaden.
We namen wat te drinken met een stuk biologische taart. We zaten op het inpandige terras met uitzicht op de rozenkwekerij.
Aanrader!


Mijn keukenblunder:
Als ik lekker appelchips kan maken, dan moet dat ook met banaan kunnen, dacht ik. Ik had die heerlijk knapperige, goudgele bananenchips voor ogen. Tig kilo overrijpe bananen had ik gekocht. Na er zo'n 20 te hebben ingevroren, besloot ik de rest in schijfjes in de droger te doen.
Helaas..... datgene wat ik voor ogen had, werd het niet.
De bananenplakjes lagen zo'n twee dagen in mijn droger, maar ze werden bruin en allesbehalve knapperig.
Meer chewy and sticky.
En nu heb ik een hele weckpot vol.....
Zou het lekker zijn door de muesli?
Af en toe als snoepje. Hoewel: het lijkt bijna kauwgom......
Oh, oh........ mislukt experiment!
Bananenchips verkrijg je door bananenplakjes te frituren en dat wordt dan ook nog eens gedaan met niet rijpe (bak)bananen. Onder toevoeging van suiker.

Zal ik dat een volgende keer eens proberen??

Voor nu vind ik het weer mooi geweest.