dinsdag 6 juni 2017

Moestuin (mei2)

Oh, had mei maar zes weken!!
Wat is mei een geweldige lentemaand en wat is het druk in de moestuin.
Na ijsheiligen mogen natuurlijk alle plantjes buiten gezet worden, want het is groeizaam weer.
Maar ook het onkruid tiert welig.
En wat vreemd...... dáár hebben slakken nooit zin in!
 Vandaag weer allerlei nieuws uit de moestuin en de schooltuin.
Er valt al van alles te oogsten èn ook de eerste aardbeien kunnen geplukt worden.
Opeens zijn ze rood!!
Jippie!


Zoals beloofd eerst iets over het combineren van de juiste planten in de moestuin.


Combinatieteelt betekent zoveel als iedere groente de juiste buren geven.
Dit heeft te maken met stoffen in de grond die de wortels afgeven aan de aarde. Voor de ene plant zijn die gunstig, voor de andere plant belemmert die de groei of de vruchtdracht juist.
Soms heeft het te maken met het aantrekken van beestjes bij het ene gewas, die schadelijk zijn voor het andere gewas.

Goede combinaties
Aardappelmet afrikaantjes, erwten, bonen en knoflook
Aardbeimet afrikaantjes, stambonen, sla, spinazie, knoflook, borage
Andijviemet venkel
Aspergemet tomaat, peterselie en afrikaantjes
Auberginemet marjolein
Bloemkoolmet oregano
Bonenmet selderij, salie, worteltjes, bloemkool, sla en aardappel
Bieten of krotenmet ui, stambonen, dille, selderij, koolrabi en knoflook
Dillemet worteltjes, prei, rapen, salie, venkel, en selderij
Erwtenmet bonen, worteltjes, prei, rapen, salie, venkel en selderij
Koolrabimet selderij
Komkommermet dille, knoflook, selderij en venkel
Meloenmet knoflook en Oost-Indische kers
Preimet bonen, worteltjes, erwten en rapen
Radijsmet peterselie
Rapenmet bonen, worteltjes, prei en peterselie
Selderijmet prei, kool, en basilicum
Slamet kervel, dille, venkel, worteltjes, rapen en knoflook
Spinaziemet selderij
Spaanse Pepermet basilicum, knoflook en bieslook
Tomatenmet peterselie, basilicum, bieslook knoflook en afrikaantjes
Tuinboonmet dille en bonenkruid
Uimet worteltjes, rode bieten, tomaten, kamille, bonenkruid en peterselie
Worteltjesmet sla, erwten, dille, bieslook en knoflook
Slechte combinaties
Aardappelenmet tomaten, rozemarijn, munt, tijm en kamille
Aardbeienmet kool
Bloemkoolna spinazie
Bonenmet venkel, ui, sjalotten, knoflook, en gladiolen
Erwtenmet ui, knoflook en wijnruit’
Slamet peterselie
Tomaatmet venkel en koolrabi
Ui en knoflookmet bonen en kool

Dit schema heb ik van internet gehaald.
Het geeft je een goed overzicht van de meest voorkomende groentes en hun juiste en verkeerde combi's.

Eerlijk gezegd zat ik wel wat keren met m'n handen in het haar.
Want ik werk zonder tuinplan, hoewel ik natuurlijk wel grofweg in mijn hoofd heb, wat er in de tuin gaat komen. En ook wáár in ieder geval de aardappels en aardbeien moeten staan.
Maar verder is het echt zoeken en puzzelen naar de juiste plek voor de planten.
Dat komt ook doordat ik bijna alles zelf heb voorgezaaid. Je weet echt van te voren niet wat er wel of niet opkomt.
Dit jaar is een goed jaar, bijna alles kwam op en groeit geweldig!

Maar wat moet ik opeens met 28 tomatenplanten? En met  12 peperplanten?
Zóveel ruimte heb ik nu ook weer niet...
Ach uiteindelijk komt alles op z'n pootjes terecht en is er voor elk plantje wel weer een plekje.
Hoewel sommige plekjes even vrijgemaakt moeten worden.

De radijs is eigenlijk niet zo heel lang te oogsten.


Als je het langer dan 3 weken laat groeien, krijg je dat veel  radijzen gaan doorschieten.

Dat betekent dat in de plant een lange stengel groeit, waar bloemknopjes in aangemaakt worden.
Dit is gericht op de voortplanting van de soort.
Helaas gaat dit ten koste van de radijsknol; die wordt hard en dradig.
Absoluut niet meer lekker om te eten.
Dus haalde ik alle radijsjes uit de grond, goed of niet goed: het is gewoon einde verhaal.
De radijsjes gaan deels naar de huisdieren en deels in het compostvat. In het compostvat doe ik absoluut geen onkruid.
Onkruidzaad gaat namelijk niet dood, sommige zaden kunnen zelfs  vele jaren in leven blijven.
En als je dan denkt vruchtbare compost over je tuintje te kunnen spreiden, blijkt het zeer vruchtbaar op de verkeerde manier.
Compost moet bijgehouden worden. Op de foto prik ik met een lange stok gaten. Door luchtcirculatie verloopt het proces van composteren beter.  Af en toe een klein beetje vocht toevoegen is trouwens ook goed.
En kies voor afwisseling van groen en bruin afval. Met groen wordt groente en bladeren-afval bedoeld. Met bruin afval worden takjes en ander snoeiafval bedoeld.  Van het bruine heb je veel meer nodig voor een gezonde composthoop.
En tot slot heb je veel geduld nodig.......
Een plaatje van mijn zelfgemaakte compost, komt dus nog wel een keer........ ooit;)

In ieder geval heb ik niet alleen de radijs, maar ook de spinazie rigoureus geoogst.
En heb ik weer plek voor mijn nieuwe groenteplantjes.
Zo kreeg ik ruimte voor mijn spruitjesplanten, die ik op de heetste dag van mei, met zeer vooruitziende blik, op dit stukje grond plantte ;)

Ook in de kas wordt het nu al flink warm. Als het zonnetje brandt, worden het woestijntemperaturen.
Toch valt er genoeg te oogsten uit de kas.

 
Heerlijke sla, in alle vormen en kleuren.
Wist je trouwens dat je sla ook kunt verwarmen?
Zo at ik bijvoorbeeld vanavond ijsbergslastamppot.
De lekkerste stamppot volgens mijn zoon, die eigenlijk een stamppot-hater is :)
Ik oogst de eerste peulen, zachtgroen en heerlijk zacht van smaak.
 
Ik haalde het vogelnet die ik over de peulen gespannen had, weg. Als de planten zo groot zijn dat ze vruchten dragen, zijn ze minder mals en aantrekkelijk voor vogels.
Bovendien is het zonder net, veel makkelijker onkruid wieden tussen de planten.
Verder oogst ik nog steeds raapstelen......
En hier komt de belofte van een nieuwe groente: mijn veelzijdige zomerfavoriet!!
Misschien vinden de bijtjes dit ook wel een aantrekkelijk gezicht :)
Ik kan me er al op verheugen: heerlijke courgettes!
En alle plantjes zijn goed opgekomen, dus ik zal deze zomer vast niets te klagen hebben.
Volgens mij heb ik toch zo'n tien planten staan. Oeps!
En ja, opeens zijn daar dan ook de eerste rode aardbeitjes. Oh, wat ruiken die heerlijk zoet.
Zo zachtjes gerijpt en gekust door de warme zonnestralen!
Deze komen uit de schooltuin, waar een aardbeientoren is aangeplant.
De aardbeiplanten zijn al wat ouder, dus dit jaar moeten de uitlopers goed benut worden.
Van aardbeien die niet zo mooi of groot zijn, of waar aan gegeten is, kun je trouwens makkelijk jam of smoothie maken.
En ook van een heel kleine hoeveelheid vruchten, kun je jam maken.
Zo had ik maar 200 gram aardbeien, niet zulke grote en niet zulke mooie.
Aardbeien bevatten niet zoveel pectine. Pectine, dat in de celwand van vruchten zit, zorgt voor het samenklitten van de cellen. Bij verhitting in een zuur milieu, samen met suiker, resulteert dit in een gelei. Pectine is dus een soort verdikkingsmiddel. In geleisuiker zit ook pectine, daardoor hoeft jam niet lang te koken om in te dikken. En is het heel eenvoudig om even snel een potje jam te maken.
Voor 200 gram aardbeien, heb je 225 g geleisuiker nodig (inclusief die pectine) en wat citroenzuur. Ik kneep een kwart limoen over de vruchtenmoes uit.
Was de aardbeien, pureer ze en vermeng met de suiker.
Zet het op het vuur, laat aan de kook komen en kook dit 4 minuten door. Let op, de jam kan gaan schuimen en overkoken dus blijf erbij. Roer goed door. Zorg voor een uitgekookt, superschoon potje en schenk de jam hier voorzichtig in.

Voilà! Zo snel en simpel kun je jam maken.
Natuurlijk kun je dit met elke soort en combinatie vrucht doen.
En je kunt ook suikerarme of suikervrije jam maken, maar daarover in een ander bericht meer.

Aan het begin van elke schooltuinles kijken we naar het weer.

In twee weken tijd 5 mm regen, is weinig.
Zó weinig dat er ook water mag worden gegeven.

Met modderige handen als gevolg.
Kinderen hebben in de schooltuin nu aardappels staan, een rijtje uien, inclusief sjalot en knoflook..

Een rijtje van 4 kroppen sla.
Een rijtje zelfgezaaide radijs
Een rij andijvieplantjes, nog wat ruimte over
en tot slot twee bloemkoolplanten.
Niet alle tuintjes zien er hetzelfde uit. Dit ligt niet alleen aan slakken en vogels, maar is ook een stukje inzet.
Dus nam ik twee lessen de tijd om de andijvie in de tuin te zetten. Sommige plantjes waren na de eerste les verdwenen......
En ik beloof om een mooiste tuintje uit te kiezen, waar weinig onkruid groeit en waar de plantjes er goed bij staan. Zo probeer ik de kinderen te motiveren om hun tuintje serieus te nemen en er goed in te werken.
De laatste les waren de kinderen niet meer weg te slaan bij de aardbeientoren.
Zij zagen natuurlijk de eerste rode aardbeitjes.
Ik zei ze deze te verzamelen om er iets leuks van te kunnen maken.

Ze kozen voor smoothie èn dat gingen we maken. Ik realiseerde me dat ik thuis geen bevroren bananen meer had liggen voor mijn favoriete aardbeiensmoothie.
Voor dát recept, klik hier.
Dus moest ik nog naar de winkel......
Hoewel ik er niet van houd, besloot ik een smoothie te maken met zuivel.
Vooruit, ik kocht de soja-variant.
Het recept beloofde ik hier op te schrijven.
Neem 4 bananen, 300 g aardbeien, 900 ml sojamelk en 3 tl gemalen kaneel.

Maak het fruit schoon, doe alles in een maatbeker en mix door elkaar.
Het resultaat is een zachtroze drank.
De bananen moeten een volgende keer echt ingevroren zijn, dat maakt de smoothie romiger en door de kou, verfrissend.
In de schoolkeuken vond ik allerlei mooie glazen, perfect om de smoothie in te  serveren.
Wat vonden de kinderen van groep 5 dit mooi!
Natuurlijk hielpen ze me goed. Als het niet in de keuken was,
..... dan was het wel met proeven.
Proost, meisjes!
En daarna met afwassen.

Wat een geweldige combi: tuinieren, oogsten en er heerlijke dingen mee maken in de keuken.
En dan mag ik hier ook de kinderen nog wegwijs in maken.
Ik geniet!!

Tot volgende week!

zondag 4 juni 2017

Bloempotbroodje!

Ik weet niet wat jullie meestal met een bloempot doen......... Ik gebruikte ze deze week in de keuken met een verrassend resultaat: een broodje bloempot! En dat is géén broodje aap-verhaal.
Dat bloempotbroodje vulde ik met allerlei verse heerlijkheden.

Vrienden die kwamen eten, mochten keuren!
Hmmmm, een heerlijk voorgerecht, maar het vult geweldig! Het leent zich dan ook prima als lunchgerecht.

Bloempotbroodje

                 voldoende voor 3 personen
Ingrediënten:
  • 300 g biologisch speltbroodmix
  • 150 ml water
  • 15 g boter + boter om in te vetten
  • 3 el mayonaise
  • 1,5 tl mosterd
  • 6-9 blaadjes friseesla, ijsbergsla of rode sla
  • 30 g walnoten
  • 60 g vegetarische spekreepjes (AH)
  • halve, kleine komkommer
Hoe maak ik het klaar:
Ik was eerst de bloempotjes goed schoon. Vorig jaar zaaide en verspeende ik er namelijk nog plantjes in.
Maak het brooddeeg van 300 g speltbroodmix, het water en de boter. Vermeng goed en kneed tot het een soepel deeg is. In plaats van een broodmix te gebruiken, kun je ook zelf meel naar keuze vermengen met zout en gist.
Vorm van het deeg een bal, dek de kom af en laat het deeg op een warme, tochtvrije plek rijzen.
Verwarm de oven voor op 200 graden.

Vet de buitenkant van de bloempotjes in met boter.
Kijk of het deeg gerezen is en verdeel het in drie porties.
Druk het deeg platter
en druk en vouw het deeg om het bloempotje heen.
Eerlijk gezegd vond ik het spannend of de bloempotjes niet zouden breken in de oven.
Maar dat gebeurde niet!
De rand mag best wat grillig gevormd zijn, dat geeft alleen maar een leuk resultaat.
Bak de potjes in het midden van de oven in circa 15 minuten gaar en goudbruin.

Of wat minder goudbruin, maar wel gaar!
Bij brooddeeg kun je kloppen om te horen of het gaar is.

Als ze iets zijn afgekoeld, kun je het broodje zó van het potje afhalen.

Wow! Is dit geen super mooi bakje om te vullen?!
Dit kan uiteraard met het volgende recept, maar ook naar eigen smaak en naar wat je voorhanden hebt.
Maak eerst een mayonaise-mosterdsausje.
Bestrijk daar de binnenkant van de bloempotjes mee.
En komt dit even goed uit! Rechtstreeks uit de tuin: verse sla, radijsjes, raapstelen......
Was de sla, neem de mooiste bladeren en verdeel ze over de bakjes.
Bak de vegetarische spekjes in wat olie knapperig en verdeel ze over de sla.

Verdeel daarover heen de walnoten.
Snijd de komkommer in plakjes en steek ze tussen de andere ingrediënten.
Snijd nog wat slabladeren in kleine stukjes.
En klaar is je prachtig gevulde bloempotbroodje!


Hier zie je een dwarsdoorsnede. Het deeg is matig gerezen
(mijn zwakke punt), maar het geheel smaakt super goed.

Dít ga ik vaker klaarmaken!!

Eet smakelijk!

vrijdag 2 juni 2017

Lavendelzalf of nachtcrème maken

De tijd voor bloeiende en heerlijk geurende lavendel komt er weer aan!

En je kunt van alles doen met lavendel.
Bekend zijn natuurlijk de geurzakjes, ontspannings(voeten)bad en het drogen van lavendel in een boeketje of een krans.
Ik besluit om lavendelzalf oftewel nachtcrème ervan te maken!
Ik heb nog wat boeketjes gedroogde lavendel in huis hangen en een magere krans die uitvalt.
Het past niet echt in mijn 'echt - niet - landelijke- interieur';)!
Dus ik besluit om lavendelzalf te maken en de krans zo een tweede leven te bieden.

Ik maak al een paar jaar Calendulazalf van goudsbloemen  en op bijna dezelfde manier kan ik ook lavendelzalf maken. Waarom ook niet?!  Waar de goudsbloem herstellende en genezende eigenschappen bezit, daar bevat lavendel ontspannende eigenschappen.

Stiekem gebruikte ik mijn Calendulazalf ook steeds vaker als dagcrème.  Heerlijk! Maar als ik de ontspannende werking van lavendel benut, krijg ik een fijne nachtcrème!

Ik maakte lavendelzalf van gedroogde bloemetjes van vorig jaar, maar nu de lavendel binnenkort bloeit, kun je met de verse bloemetjes aan de slag gaan.

Nachtcrème of lavendelzalf


Wat heb je nodig:
  • twee bosjes lavendel
  • amandelolie
  • bijenwas
  • etherische lavendelolie
Hoe maak je het:
Pluk de lavendel, liefst 's morgens, op een droge dag. 's Morgens bevatten bloemen de hoogste concentratie stoffen.
Haal de bloemetjes van de steeltjes en leg de losse 'knopjes' op een zonnige plek om in te drogen.
Het huis zal heerlijk gaan geuren naar de lavendel.

Je kunt er ook voor kiezen om de lavendel in een bosje op te hangen en pas na het drogen de steeltjes te verwijderen.
Bij een buurvrouw, een paar huizen verderop, mag ik altijd haar lavendelplanten kortwieken en zovéél lavendel plukken, als ik wil.
Doe de gedroogde bloemetjes in een potje. Schenk hier de amandelolie bij zodat de bloemetjes net onder staan.
Je kunt ook een ander soort olie gebruiken. Welke olie je gebruikt heeft weer invloed op de zalf die je maakt. Verschillende soorten olie, hebben verschillende eigenschappen. Op dit blog kun je nog veel meer lezen over de werking van de verschillende oliën, het verschil tussen crème en zalf, kortom: erg informatief.

Nu krijg je een maceraat, oftewel: de bloemblaadjes worden geweekt in de olie. Je kunt koud of warm, snel of langzaam macereren.
De snelle manier is ook de warme manier: je verwarmt het potje met bloemetjes en olie au-bain-marie een uur of drie, vier. Door de warmte komen de werkzame stoffen uit de bloemetjes in de olie.
De langzame of koude manier is de meest krachtige manier. Zet het potje met bloemetjes en olie op een zonnige, warme plek voor ongeveer drie tot vier weken.
Door de warmte en kracht van de zon komen de inhoudsstoffen vrij en worden opgenomen door de olie.

Na drie tot vier weken zeef je de blaadjes eruit. Ik filter de olie door een kaasdoek. Giet de geïnfuseerde olie, oftewel het maceraat, over in een goed schoongemaakt flesje.
Deze lavendelolie kun je ongeveer een jaar bewaren.

Neem voor het maken van een potje goed smeerbare zalf een verhouding van 6 : 1 voor het maceraat en de bijenwas.
Ik gebruikte  90 ml geïnfuseerde olie en 15 gram bijenwas.


Hoe kom je aan bijenwas?
Vraag een bevriende imker of die restjes was verkoopt of over heeft, neem zelf bijen, zoals mij (ha, ha) of bestel het via internet. Een oud kaarsje van bijenwas, kun je ook prima hiervoor gebruiken.
Rasp de bijenwas op een grove rasp.
Doe de olie met de geraspte bijenwas in een klein pannetje en verwarm dit op een stoompan of au-bain-marie. Roer regelmatig tot de bijenwas is opgelost.


Dit duurt ongeveer een kwartier.
Haal het pannetje bij de warmtebron weg en laat de zalf een beetje afkoelen.
Let op! Dit gaat snel.

Voeg 15 druppels etherische lavendelolie toe.
Roer kort door en schenk de nog warme zalf in een goed schoongemaakt potje.
Zo is de zalf ongeveer een half jaar houdbaar.
Wat een heerlijk pure zalf, met maar vier ingrediënten.
Want zelfgemaakt weet je precies wat er in zit en dat is géén rommel.  
Geen ingrediënten met namen waarover je je tong breekt.

Ik had gehoopt dat ik een prachtige, lavendelkléurige zalf zou krijgen, maar dat is het niet geworden.
Ook de olie had maar een vleugje lila......
Maar als ik de zalf gebruik, ruik ik duidelijk de ontspannen geur van lavendel.
Het smeert heerlijk weg en ondanks korte nachtjes die ik regelmatig maak, vind ik mezelf er uitgerust uitzien, na het gebruik van deze heerlijk geurende lavendelzalf.
Een aanrader!

zondag 28 mei 2017

Hoera, ik ben imker!


Wat een trots en blij gevoel geeft het, om te kunnen zeggen: ik ben imker!
Ik heb de imkercursus nog niet afgerond, nog geen 'diploma' op zak, maar ik ben opeens wel in het bezit van een bijenvolk.
Nu is mijn leven allesbehalve saai en voorspelbaar:

  • Het leven van een moestuinder is behoorlijk onvoorspelbaar: zo weet ik niet hoe de tuin er over een maand bij staat en wat ik dan kan oogsten of doen.
  • Het leven als moeder van 4 kids is geen week, wat zèg ik, geen dag hetzelfde en het is absoluut niet voorspelbaar 
  • Maar als imker wordt het leven onvoorspelbaar in het kwadraat. Bijen doen hun eigen ding, als imker kijk je ernaar en je kunt proberen dingen te sturen, maar voorspelbaar?

Zó werkte ik dit weekend voor m'n imker cursus tussen de bijen waar de imker me nogmaals uitlegt, dat er absoluut geen kunstzwerm of  'veger' gemaakt kan worden. Dit geloven we als cursisten gelijk, want dat kunnen we zelf ook zien..... De bijenvolken zijn nog te zwak en klein om gedeeld te worden. Oftewel, ik krijg nog lang geen eigen bijenvolk!
En zó word ik dezelfde avond door een andere imker ge-appt of ik nog een kast over heb. Ze gaat 's avonds een zwerm bijen scheppen en heeft er zelf geen ruimte meer voor.


Helemaal opgetogen en enthousiast ga ik mee erop af!
Imker-uitrusting: check
Kast: check.......
Uhm, wat had ik nog meer allemaal nodig?!
Ik ben het op slag vergeten, maar gelukkig ga ik met een ervaren imker mee.

Wat een belevenis!! Mijn allereerste keer! We staan in een klein voortuintje, 9 uur 's avonds en krijgen gelijk publiek. Er wordt gefotografeerd en gefilmd en de oudere vrouw van wie de tuin is, kijkt geïnteresseerd toe.


De zwerm bijen hangt heel laag bij de grond, over twee takjes en een hekje. Super onhandig om te scheppen.
Een zwerm scheppen, zo noem je het als je een bijenvolk wat is uitgevlogen, weer gaat vangen.
Een zwerm bijen hangt als een tros of een baard ergens aan, een heel bijzonder gezicht waar je eigenlijk niet bang voor hoeft te zijn. Het voortdurende gezoem kan echter wel onheilspellend klinken, zodat mensen de bijen liever kwijt dan rijk zijn, in hun tuin.

Wat je meeneemt en nodig hebt om een zwerm bijen te scheppen is een kieps of korf, een plantenspuit, een snoeischaar en een doek of laken. Ook touw en plakband had Yvonne bij zich.
Om te verhinderen dat duizenden bijen opvliegen als je eraan komt, spuit je wat water uit de plantenspuit, over de tros heen. Het vocht maakt hun vleugeltjes zwaar en zo kunnen ze minder gemakkelijk op vliegen.

Je hebt een korf of kieps nodig om de zwerm van onderaf in op te vangen. 
Dit lukte bij ons dus niet.
De zwerm hing te laag;

het hekje schoof ik te onhandig weg, waardoor de tros in tweeën verdeeld werd.
Vervolgens brak er een takje bijna af onder het gewicht van al die duizenden bijen. En tot slot was de imker een kartonnen plaat vergeten, zodat de bijen die op de grond vielen, niet meer op te pakken waren.
Ach...... het ging niet vlekkeloos en zeker niet voorspelbaar, maar wát was het spannend en leuk.
Mijn allereerste keer!!
Alleen kwamen we tot de slotsom dat ik de bijen niet diezelfde avond mee kon nemen.

Hier zie je de kieps staan, waar de bijen in kunnen lopen. Het takje brak af en daardoor vielen veel bijen er al in. Het is een groot volk.
Een gezond, gemiddeld volk bestaat uit zo'n 30.000 tot 70.000 bijen. Bij een (voor)zwerm vliegt ongeveer de helft met de oude koningin uit. Deze zwerm was vrij groot, dus ik schat zo'n 25.000 tot 30.000 bijen (!!).

En ze zaten er 's avonds nog lang niet allemaal in.

De imker zette de kieps op een doek neer, met het merendeel van de bijen erin. Een steen eronder  voor een opening en nu maar hopen dat de koningin in de kieps zit. Dan gaan de andere bijen op de geur af en lopen ze er vanzelf naar toe. Zeker 's avonds, als het koeler wordt, zoeken ze de warmte en beschutting van het volk op. En alle bijen willen bij de koningin zijn.

We spraken voor de volgende ochtend heel vroeg, af. Dan zou ik de bijen meenemen.
Oh, zo leuk! Ondanks de opwinding en het vooruitzicht van een eigen volk, sliep ik goed.  Om iets over vijf ging m'n wekker. Oh ja, niet zomaar een nieuwe week: ik ga een zwerm scheppen en vandaag imker worden, realiseerde ik me meteen.
Wat was het uitgestorven en stil in de stad, op dit vroege uur. Alleen wat bouwvakkers die vroeg van huis gaan, kwam ik tegen. En imkers gaan dus op de meest onvoorspelbare tijden op weg.... Ha, ha.
De imker had gelijk, op een paar bijen na, die een verkenningsvlucht uitvoerden of die waak-bij zijn, zaten alle bijen netjes in de kieps. Het laken bonden we erom heen en met tape zetten we het goed vast.
 
En toen kon ik met mijn kostbare, levende vracht naar huis.
Heel voorzichtig fietste ik, elk hobbeltje en putje in de weg vermijdend.
Ik moet geen gestresste en onrustige bijen krijgen.
En hier, aan de rand bij mijn moestuin, staat de kast al klaar.
De avond ervoor hebben we de kast nog iets verplaatst.
En ik heb met citroenmelisse (Melissa officinalis) het hout aan de binnenkant ingewreven.
Dit is een geur die veel lijkt op de geur uit de Nassanov klier en die erg aantrekkelijk voor bijen is.
Citroenmelisse heb ik genoeg in de tuin.
In de haast heb ik een lege honingkamer op de broedkamer gezet.
Zo kan de hoogte helpen om alle bijen er makkelijk in de krijgen.
In de broedkamer hangen vijf ramen met was, zodat er ruimte is om de bijen daarnaast, met tak en al, in de kast te krijgen.

Uit de kieps klinkt gezoem..... hoe moet ik het doen?
Stap voor stap maar.
Uitrusting aan, kast open, en dan voorzichtig het tape verwijderen om de doek los te maken.
De kieps houd ik aan de zijkant vast en dan schud ik één keer flink, terwijl ik op de kieps sla.
Zo valt het bijenvolk met veel gezoem in de kast eronder.
Ik kan merken dat het een rustig en zachtaardig volk is.
Het gezoem is niet dreigend of wild.
De meeste bijen vallen in de kast en na nog een keer schudden hoef ik alleen de laatste bijen nog eruit te vegen.
Ook in de doek zitten nog een heleboel bijen.
Ik schud hem uit boven de kast en ga rustig de kast dicht maken.
Alle bijen die er nog niet in zitten, moeten maar via de vliegopening de weg vinden naar binnen.
De koningin zal vast wel binnen zitten, dan gaan de overige bijen op de geur af.


Zouden ze het een goede kast vinden?
Zijn er genoeg drachtplanten in de tuin en in de buurt?
Kunnen ze genoeg voedsel vinden?
Allemaal vragen die me bezig houden.
Het is namelijk mogelijk dat een pas geschepte zwerm weer uitvliegt.
Pas als er broed in het volk aanwezig is, is het gevaar voor het verlaten van de woning voorbij.
Als ik 's middags ga kijken (ja, ik kan het niet laten.... het is zo geweldig om nu een eigen volk te hebben!) voor de kast, zie ik al enkele bijen stertselen.
Dit houdt in dat ze met hun achterlijf omhoog gekromd, een geurstof verspreiden uit de Nassavov klier. Deze geur vertelt de andere bijen: 'hier moet je wezen, hier zijn we'.
Volgens mij is dit een heel goed teken! :)
De volgende dag wordt het warm en ik zorg voor een paar drinkplekken in de tuin.
Water wordt door de honingbij gebruikt voor het voeden van het broed en voor de vocht- en temperatuurregeling in het broednest. Larven bestaan voor het grootste deel uit water.
Ook voor het eten van honing, wordt er water gebruikt om de   honing eerst wat te verdunnen.
Bij een tekort aan water kan de 'meiziekte' optreden, een levensbedreigende obstipatie bij bijen  door tekort aan water.
Een goede imker zorgt voor een drinkplaats voor de bijen, wat ook wel een bijenkroeg wordt genoemd.
Een goede bijenkroeg bevat schoon en niet te koud water. Deze bij probeert mijn 'kroeg' uit ;)

's Avonds heb ik gauw een aantal raampjes bij gemaakt, zodat ik deze in de kast kan hangen bij de eerste inspectie.
Gelukkig heb ik twee zoons die op hun vader lijken. Die vinden werken met hout, machtig mooi en na één keer kijken, doen ze het me na. Binnen no-time had ik tien ramen erbij. Ook de was erin smelten is interessant om te doen.

Mijn eerste werk in de bijenkast is, om de honingkamer, die toch leeg is, eraf te halen. De bijen gaan anders maar in het wilde weg bouwen.
Mijn tweede werk is, om de tak, waar de bijen nog aan vast zitten, eruit te halen.
Aan de binnenkant van de kast is genoeg te zien, dus inspectie is mijn derde werk.
Misschien kom ik al wat voedsel tegen of enige tekenen van broed.
Zodat ik antwoord krijg op mijn vraag of de bijen bij mij, als imker, willen blijven.
En natuurlijk ga ik de vijf nieuwe wasramen in de kast hangen.



De tak krijg ik, met bijen en al, uit de kast. Hoewel het voor bijen ingrijpend en onrustig kan zijn, als ze geïnspecteerd worden en als er veranderingen komen, bewijst het maar weer eens, dat ik een heel rustig, vreedzaam volk heb geschept. Ze worden niet onrustig of bozig tijdens mijn bezigheden.
Ik schud de tak af en de meeste bijen vallen in de kast.
Ze zitten voor het merendeel aan één kant van de kast, aan de warmste zijde. Maar dat komt vanzelf goed. Ook de blaadjes die zijn blijven liggen, worden vanzelf wel opgeruimd.
De bijen zijn al druk aan het uitbouwen. Ik zie nog geen broed (dat zou ook wel heel snel zijn), maar wel al voedsel: stuifmeel en nectar. Gelukkig, er is genoeg voedsel in deze omgeving voor een bijenvolk.
Ik hang de nieuwe ramen in de kast. De ruimte tussen de ramen is smal, maar precies, op de millimeter nauwkeurig, afgepast aan de ruimte die bijen nodig hebben. Ook niet te ruim, zodat ze niet schuin gaan bouwen.
Wat ik zo, op het eerste gezicht zie, als beginnend imker, doen ze het heel goed!
En ik ook, want hoewel ik op mijn slippertjes liep, ben ik niet gestoken.


Zie je trouwens wat duizenden bijen samen met een takje kunnen doen?
Het was een verhoute tak van een vlinderstruik: er is heel veel aan geknabbeld......

 
En zo staat de kast nu, met één enkele broedkamer, op de tuin.
Wat een mooi gezicht!
Nu weer een paar dagen wachten, voordat ik ze weer ga storen voor een volgende, nieuwsgierige blik binnenin.
Nieuwsgierig als ik ben, zou ik graag het onvoorspelbare een beetje vóór willen zijn.
Maar het leukste komt nu:
Net voordat ik deze blog schrijf, krijg ik opnieuw bericht.
Een oudere imker in de buurt, die ermee wil stoppen, wil zijn volken kwijt.
Heb ik misschien nog een kast staan??

.............

Ja, hoor!

(word vervolgd)