Gevulde wrap met bonen en avocado

Oh, dit is zo'n echt mjammie recept! Zonnig  Mexicaans (Ik hou van deze keuken!) en door de peulvruchten prima geschikt om in de winter te eten!

Het recept kreeg ik jaren geleden in handen, toen ik kookdemonstraties en -workshops 

in de Natuurwinkel verzorgde.

Ja, zo'n kookdemonstratie was geweldig om te doen! 

Van tevoren wist ik niet welk recept ik moest klaarmaken. Er stond een keukentrolley 

voor me klaar, met kooktoestel en keukengerei. Daarnaast een tafeltje 

met de ingrediënten, een receptkaart en bordjes, kommetjes of prikkers

 om het gerecht te serveren aan klanten die wilden proeven. De gebruikte ingrediënten waren, 

dat was handig, in de reclame!

Het waren geen moeilijke gerechten, ze waren meestal snel klaar. 

Zo heb ik een keer preisoep en een rijstgerecht geserveerd, maar ook een keer shepherds pie gemaakt. Maar mijn absolute favoriet is deze gevulde wrap. Ideaal om uit te delen.

Het recept van deze wrap is het enige wat ik nog bewaard heb. Ik heb het zelf aangepast, 

want zeg nu zelf: verse tomaten smaken een stuk lekkerder dan tomatenstukjes uit blik.

Ik had nog een aantal avocado's liggen die ik had gekregen.

 Een goede reden om dit recept weer eens klaar te maken. 

Kinderen vinden dit ook super lekker!!

Gevulde wrap met bonen en avocado

                                    voor 6 personen

Ingrediënten:

• 2 pakken (16 stuks) volkoren tortilla wraps
• 

  2 uien
• 4 teentjes knoflook
• olijfolie
• 400 g gedroogde witte, berlotti en kidneybonen
  òf 2 blikken bonenmix
• 350 g quorn vegablokjes
• 1 tl pittige paprikapoeder
• 1/2 tl chilipeper
• 1/2 tl cayennepeper
• 1/2 tl gemberpoeder
• 1/2 tl chinees vijfkruidenpoeder
• 200 ml sojaroom
• 2 rijpe avocado's
• 4 bio tomaten

Hoe maak ik het klaar:

De (gedroogde) bonen kook ik meestal zelf. Ik neem een mengsel van witte, bruine of berlotti bonen en kidneybonen. Niet alleen gezond en lekker, maar het staat ook mooi. Gedroogde bonen moeten eerst weken en dat doe je door ze een nacht van tevoren in ruim water te zetten. Vervolgens moeten ze zo'n twee uur koken.

Dat is erg lang en ik zet ze dan ook weg in mijn (zelfgemaakte) hooimadam.

Hier kunnen ze rustig verder garen. Meestal duurt het een derde van de tijd langer, 

als dat ze op het vuur staan. Maar het voordeel is, dat het op deze manier niet

 kan overkoken en dat het geen gas kost.

Echt slow cooking!

Vind je dit teveel gedoe, dan neem je gewoon bonenmix uit blik of pot

en wordt het weer een snel recept.

Laat de bonenmix uitlekken.

Snipper de schoongemaakte ui en fruit deze in een ruime hapjespan in een scheut olie.

Maak de knoflook schoon en pers deze boven de pan uit. Als de uisnippers glazig zien, 

voeg dan de blokjes quorn toe en bak ze mee.

Voeg de bonenmix en alle specerijen toe. Schep het door elkaar en laat het goed warm worden.

Zet een koekenpan op heel laag vuur en verwarm daarin de wraps. Olie of ander vet toevoegen, 

hoeft niet. Draai ze regelmatig om, ze mogen geen bruin korstje krijgen, 

dan zijn ze niet meer op te rollen.

Schil ondertussen de avocado's, ontpit ze en snijd ze in reepjes.

Snijd de tomaten in kleine blokjes.

Meng als laatste de sojaroom door het bonenmengsel. 

 Leg op een bord een warme wraptortilla.

Verdeel daarover drie schijfjes avocado en een handjevol tomaatblokjes.

Schep daarop de warme bonenvulling.......

.

........ en rol op.

Prikkertje erin en klaar!

Het is super lekker en natuurlijk mag je dit met je handen eten. Bestek is verboden ;)

Een heerlijk en makkelijk gerecht.

Gezond door de eiwitrijke bonen en boordevol vitamines.

Geschikt als hoofdgerecht, maar ook als lunchgerecht of borrelhapje.

Enjoy!

DIY vogelvoederhuisje met pindakaas

Ja, hoe heet die kruising precies, tussen een vogelhuisje en een voederplankje......... bedoeld voor trendgevoelige vogels die de mezenbolletjes zat zijn en liever vogelpindakaas pikken uit een glazen pot.

Ach..... maakt niet uit: we maakten er één.  En met we bedoel ik: Peet, onze kids en 

nog vier vriendjes: op het verjaardagsfeestje van jongste zoon!

Het was een super feestje, maar daarover heb ik al eerder geschreven.

Een echte meubelwerkplaats was de setting om dit te maken.

Ruimte en werkbanken genoeg en gelukkig ook genoeg gereedschap.

Koud was het daar ook, maar met hard werken en op een gegeven moment lekker rennen en

 pakkertje spelen, was het goed uit te houden. We hadden er op het feestje een uur werk aan en

 toen waren er zeven mooie vogelvoederhuisjes klaar.

En als kinderen van 8 en 9 jaar dit kunnen maken, dan kun jij het ook.

Deze keer de beloofde DIY, zodat je dit stapje voor stapje zelf kunt maken.

Heb je nu geen tijd of zin en wil je wel graag goed voor onze gevederde tuinvriendjes zorgen?

Let op! Dan kun je dit vogelvoederhuisje met een winactie op een makkelijke manier in je bezit krijgen.

Ik verloot dit vogelvoerhuisje van de foto! Hoe leuk is dát?!

Je kiest zelf of je dit als bouwpakket wilt ontvangen, of al kant en klaar in elkaar gezet.

Inclusief een pot vogelpindakaas!

Wat moet je ervoor doen?

Heel simpel: reageer onderaan dit bericht met je naam en e-mail èn klik op de button 

'volgen' die je aan de rechterkant naast mijn fotootje ziet staan. Kleine moeite en wie weet,

 hangt dit vogelhuisje binnenkort bij jou in de tuin.

Deze winactie is inmiddels verlopen!

Niet getreurd als je niet wint... hier komt de DIY!

Vogelvoederhuisje met pindakaas

     voor 1 huisje

Benodigdheden:

• Multiplex 18 mm dik (voor buiten)
• 6 schroeven van 5 cm lang
• houtlijm voor buiten
•  schroeftol (om te boren en te schroeven)
• schilderstape 
• hamer
• transparante lak of beits
• een pot vogelpindakaas

Hoe maak ik het:

Multiplex is het meest makkelijke hout om te gebruiken, maar iets anders kan ook. Zorg dat het hout tegen buiten kan.

Zaag eerst het hout op maat, zodat je een soort van bouwpakket krijgt.

De achterkant, de vorm van het huisje, meet: 15 bij 25 cm tot de nok.

De zijkanten worden vanaf 17 cm schuin naar het midden (de nok) gezaagd

 in een hoek van 45 graden.

Twee even grote vierkanten van 15 bij 15 cm,  voor het dak zijn in verstek gezaagd. 

Dit is niet perse nodig, maar als je het in verstek kunt zagen, is het mooier en het gaat langer mee.

Twee rechthoeken van 8 x 8 cm en 8 x 6 cm.

Dit is om de pot in de leggen. Omdat je ze tegen elkaar aan lijmt, heb je één korte en 

een lange kant nodig. (Tenzij je deze ook in verstek zaagt)

En het stokje van 15 cm lang, vierkant gelaten, zodat de vogels houvast hebben als ze erop zitten.

Op de potloodkruisjes worden de gaatjes geboord.

In de achterkant:

Tweeënhalve centimeter vanaf de nok in het midden. Aan dit gaatje kun je het voederhuisje 

straks ophangen met behulp van een spijker.

Twee keer boor je gaatjes op evenwijdige afstand, onderaan. Vijf centimeter vanaf de onderkant en 

vijf centimeter vanaf de zijkant. De gaatjes zijn dan ook precies vijf centimeter uit elkaar. 

Ja, ja..... ik heb een man die precies is ;) 

Dit worden de schroefgaatjes om straks het V-vormig plankje te bevestigen, waar de pindakaaspot in rust.

De vierkanten die het dak gaan vormen, krijgen in de zijkant, 1 cm uit de kant, twee schroefgaten.

Op ongeveer 5 centimeter afstand van elkaar en van de zijkant.

Het is een vogelhuisje, dus zó nauw komt het nu ook weer niet.

De kinderen op het feestje mochten, onder toeziend oog en met wat hulp, zelf boren.

In het begin wel eng, maar ook razend interessant.

De werkbank heeft gaten genoeg, dus als de kinderen doorboren is dat geen probleem.

Niet thuis uitproberen op je mooie houten salontafel (....)

Leen een werkbank of leg er een stuk afvalhout onder.

Hier zie je de twee vierkanten voor het dak.

Leg ze met de kant die in verstek is gezaagd, tegen elkaar aan. De gaatjes aan de voorkant.

Voor de stevigheid ga je de twee dakplankjes aan elkaar tapen.

Dit is niet zo moeilijk en als je het vervolgens optilt, verschijnt vanzelf de vorm van het dakje.

Tussen de randen die in verstek zijn gezaagd, wordt lijm voor buiten, gesmeerd.

Let op: deze lijm gaat niet uit je kleding.

En ik, mijn nieuwe wasmachine ten spijt, kan het weten!

Vouw het dakje om de nok van de achterkant heen. Doe dit heel strak en zet dit opnieuw vast 

met een stuk tape.

De lijm moet drogen en dat kost tijd (vaak een paar uur!)

Als je het huisje in wording op z'n zijkant legt, kun je ondertussen  het dak bij de gaten 

 vastschroeven aan de achterzijde. Je kunt gerust door het tape heen schroeven.

Terwijl boren wel makkelijk gaat, is zelf schroeven voor kinderen, heel lastig.

Je moet niet alleen duwen, maar ook de (kruiskop)schroef op z'n plek houden.
En het schroefbitje recht op de schroefkop houden.

Ach..... ik vind het zelf ook vaak lastig!

De twee plankjes van ongelijke grootte, worden tegen elkaar aan gelijmd en via de achterkant 

worden ze vastgeschroefd op de achterzijde.

Met een grotere boor, even groot als het stokje, wordt er een gat  geboord in de V-vorm.

Ongeveer 1 cm diep, niet er helemaal doorheen.

Een klein drupje lijm zorgt voor extra stevigheid.

En dan kan het stokje er worden in geslagen.

Hiervoor gebruikten we een hamer.

Niemand die op z'n vingers sloeg, gelukkig!

En dan is het huisje zo goed als klaar.

De pot kan erin.

Het tape kan er afgehaald worden.

Wat een mooi vogelvoederhuisje!!

Op het feestje hadden we er geen tijd meer voor, maar geef dit vogelvoederhuisje een beits of 

laklaagje mee. Schuur eerst de kantjes goed op. Neem een transparante lak of kies voor beits 

met een kleurtje. Dit beschermt het hout, zodat het langer meegaat dan één seizoen.

De kinderen van het feestje waren trots op hun resultaat.

Wij op hun kunnen!!

En nu jij!

De winter gaat nu, zo half januari, pas echt goed beginnen.

Vogels zijn kwetsbaar bij vorst en sneeuw.

Pindakaas is een goede aanvulling op het rantsoen van onze tuinvogels in de winter. 

Pinda's zijn erg calorierijk en voedzaam en de vogels vinden het erg lekker. 

Normale pindakaas is ongeschikt voor vogels, want daarin 

zitten gebrande pinda's die minder goed verteerbaar zijn. 

Het grootste probleem is echter de hoeveelheid zout in 'gewone' pindakaas.

Hierdoor kunnen vogels, hoewel ze het lekker vinden, zichzelf  vergiftigen  en

 dat kan nooit de bedoeling zijn als je vogels gaat 'helpen'.

Deze vogelpindakaas is ook nog eens makkelijk zelf te maken.

Klik hier om te kijken hóe je dat doet!

Doe je mee met de winactie?

Over vier dagen maak ik de winnaar bekend.

Elly Oppeneer heeft het vogelvoederhuisje gewonnen en

de winactie is inmiddels verlopen en gesloten!

Wij helpen tuinvogels de winter door!!

Traktatie voor juffen en meester(s)

Ik had van de week een paar keer een  'Oh ja......-gevoel', zo net na de kerstvakantie.
Oh ja, nog een traktatie op school.
En oh ja, ook nog iets bedenken voor de juffen en meester(s) op school.

Een traktatie moet voor mij aan een aantal criteria voldoen:

• origineel
• leuk om te zien
• niet te duur
• kost geen uren werk (ik ga geen avonden zitten knutselen)
• gezond!

Niet in volgorde van belangrijkheid trouwens.........

Mijn lieve 9-jarige was op maandag ziek en moest op woensdag naar de dokter,  dat gaf me nog even respijt om na te denken over een leuke traktatie.

Voor de kinderen, acht-en-twin-tig (!),  was de keus al vrij snel gemaakt.
Een 'gewoon' zakje chips of kant en klaar snoep, vind  ik fantasieloos en ongezond.
Bovendien hangt er een bordje 'gezonde school' op de gevel. Al houden sommigen zich hier niet aan, het is wèl mijn leus en keus!
Ik besloot wat te gaan bakken!
Als je hier al langer meeleest, weet je dat ik de koekjes en tussendoortjes zelf bak.
Niet alleen vele malen lekkerder, ook veel gezonder want ik weet wat er in zit en je produceert minder afval.

Helemaal suikervrij of anderszins te alternatief, wordt door kinderen niet op prijs gesteld.

Raf vindt de cinnamon roles (klik hier voor het recept) erg lekker........ 
In het deeg zit geen suiker, alleen een heel klein beetje in de vulling en natuurlijk in het glazuur.
Ja, dit is het !!!!
In plaats van een lekker gebakje voor al die juffen, die toch willen gaan opletten op de lijn of 'balansen', besloot ik dit alleen voor de kinderen te bakken.
Ik bakte ze 's ochtends vroeg en bracht het warm en vers naar school, in de pauze. Mjammie!

Voor de juffen en meester ontwikkelde het traktatie-idee zich pas gaande de week en wist ik pas de avond tevoren wat het uiteindelijk zou worden.
Ik bakte aan het begin van de week meringues en dat waren er lekker veel. Genoeg om uit te delen.
Op woensdagmiddag bakte ik een heerlijke 'Vergeet me nietjes' kruidcake.

Een leuke pot stond op me te wachten, gekregen van Sinterklaas.

En natuurlijk vergeten we die niet. Net als een traktatie de gever niet mag laten vergeten.

Met dit als resultaat!

Niet genoeg voor tien dikke plakken om uit te delen.

Nee, daarvoor zijn er hier ook teveel monden die wel willen proeven als het zo lekker ruikt in de keuken. ;)

Het wordt een combinatie.

Reepje kruidkoek met zijn toepasselijke naam, een merengue en een zakje 'slaap lekker' thee. Want dat gunnen we de leerkrachten in deze tijd wel.

Als ze de hele dag voor de kinderen hebben klaargestaan, mogen ze 's avonds zorgeloos en lekker kunnen slapen......

Klein beetje fröbelen om het netjes in een cellofaantje te krijgen.

Dan ziet het er gelijk wat chiquer en gezellig uit, toch?!

Een nietje bovenin.

En klaar......

Ik vind het er gezellig uit zien en het voldoet aan al mijn criteria.

De juffen die ik later op de dag sprak, vonden het leuk en lekker.

En gingen later die dag fijn chillen met de thee.

Geslaagd!

En wat doe jij voor een traktatie?

Wat zijn jouw criteria bijvoorbeeld?

Amandelnaise

Laatst kwam er een vriendinnetje van school, bij mijn dochter spelen. Ze bleef gezellig mee-eten, maarrrrr........  heeft een aantal allergieën.  Haar moeder wilde al eten meegeven, maar voor mij is het juist een uitdaging om iets te bedenken wat ze wel mag eten. Niet de nadruk leggen op wat niet mag, maar gezellig meedoen met de anderen. Vooral voor jonge kinderen  (ze is 4 jaar) is het al moeilijk genoeg om te beseffen dat je vaak niet met de rest mee kan doen.

Toen ik in het voorjaar mijn befaamde rabarbermeringuetaart in een glutenvrije versie maakte, (hij mislukte maar één keer!) beloofde ik mezelf: "ik ga geen uitdaging meer uit de weg."
Als lunch had ik mijn kinderen al laten weten dat ze verplicht chips gingen eten, met een frisse, gezonde groenterijke dip. Zie mijn recept voor guaçemole.....

Het vriendinnetje mag geen tarwe, geen zuivel en geen ei. De tortillachips is gemaakt van 100% mais, zuivel vervang ik zelf altijd al door sojazuivel........ zit alleen het ei nog dwars.

Want de romige dipsaus verlangt wel drie eetlepels mayonaise. Die maak ik altijd zelf: lekker puur. Alleen de basis voor mayonaise is een eidooier.

Gelukkig ken ik  een lekker recept van mayonaise, op basis van amandelen, uit het 'Leven lang fit' kookboek.

Amandelen  (zoals alle noten) zijn uitermate geschikt voor vegetariërs, omdat ze een volwaardige bron van eiwitten bieden. Sla ik gelijk twee vliegen in één klap.

En ik maakte amandelnaise!!

Het recept heb ik wat aangepast en is volledig lactose- en eivrij. Prima geschikt voor vegans.

Gewoon een heerlijke 'mayo'naise voor tal van toepassingen. Ik deel  hier het recept:

Amandelnaise

Ingrediënten:

• 100 g bio amandelen, raw and pure
• 1,5 dl ongezoete sojamelk
• 1 tl strooigist
• snuf knoflookpoeder
• zeezout
• 2,5 - 3 dl bio zonnebloemolie
• 3 el appelazijn  (zelf gemaakte)

Hoe maak ik het klaar:
Giet wat kokend water over de amandelen, week ze even en haal het bruine vliesje eraf. Dit gaat vrij makkelijk. Je kunt natuurlijk ook gepelde amandelen kopen, maar die zijn zo'n vier à vijf euro (per kilo) duurder.

Maal de amandelen fijn in een keukenmachine en voeg de helft van de sojamelk toe. Je kunt ook gewoon water nemen, in plaats van melk. Voeg de knoflookpoeder en de strooigist toe en wat zeezout naar smaak, ik nam ongeveer een halve theelepel.
Voeg de rest van het vocht toe en meng alles tot er een gladde room ontstaat.

Zet de keukenmachine of foodprocessor op de laagste stand en laat de olie in een dunne straal op de amandelroom lopen, tot het mengsel........

...........op lobbige, dikke mayonaise lijkt.

Klop de appelazijn door de amandelnaise. Neem eventueel de helft citroensap en laat alles op de laagste stand goed mengen.

Doe de amandelnaise  in een schone pot.

Voilà.......... klaar voor gebruik!

De amandelnaise is iets dikker dan mayonaise, maar na even doorroeren, komt het snel op de gewenste dikte. Eventueel voeg je nog een lepel sojamelk, water of appelazijn toe.

De smaak is heerlijk zacht en mild.

Bewaar de pot in de koelkast. De amandelnaise is maximaal 10 dagen houdbaar.

Moet je je niet aan voedselwetten of dieetregels houden?  Lucky you!

Probeer `m toch eens uit: het is een heerlijke saus, waarmee je gasten en jezelf verrast.

Mini pizzaatjes

Zo, de kop is eraf! Het eerste kinderfeestje van 2017, naast de nieuwjaarsfeestjes en - recepties, hebben we dit weekend gehad!

Het was een kinderfeestje, zoals een kinderfeestje hoort te zijn. Gezellige vriendjes en vriendinnetjes, lekker eten en drinken, cadeautjes die bij het uitpakken al favoriet zijn, coole spelletjes en een geweldige DIY, in de meubelwerkplaats van mijn lief. Iets tastbaars om mee naar huis te nemen.

Het mooie is, dat zo'n feestje thuis low budget is en toch een super coole herinnering oplevert.

Mijn geweldige zoon werd 9 jaar en dat hebben we gevierd! De DIY deel ik hier later, eerst zijn idee van lekker eten. 

Nadat de kinderchampagne, met een stuk legotaart, weggewerkt was, er een aantal toffe spelletjes hadden plaatsgevonden en zijn politiebureau van lego was bewonderd, werd het tijd om te eten.

Tijdens de kerstvakantie kreeg 'pizza' een prominente rol op ons menu en dat ging nog even verder op dit kinderfeestje.

Ik deel hier een  idee wat naar ieders smaak en wens kan worden aangepast.
Want met zijn kinderfeestje wilde Raf pizza eten. Dat werden dus zelfgemaakte mini pizza's.  Want wat je zelf maakt, smaakt vele malen lekkerder!

Ik kwam net thuis van een stedentrip naar Londen en ging voor niet te ingewikkeld: een makkelijke kant en klare bodem, in de vorm van een pitabroodje. 

Dit is ook een top idee om met een hele schoolklas te doen, als je een project doet over eten, Italië of feest. Met hulp van een paar moeders zijn deze kleine pizzaatjes dan heel goed te doen.  Met elke leeftijd, is mijn ervaring.

 

En op zo'n pita-pizzaatje kan van alles en nog wat.

Maar de basis is tomatensaus.

Ik 'maakte' twee rode sausen.

Eén:

Met tomatenpuree, wat water (om te verdunnen), scheut olijfolie, een geperst teentje knoflook en wat Italiaanse kruiden heb je binnen een handomdraai een goede basissaus voor pizza.

Twee:

Ik nam een potje Tosti Quick (schaam) voor het gemak.

Jammer dat er suiker (in de vorm van glucose-fructosestroop) in zit en een conserveermiddel. Gelukkig, verder alleen uitgeschreven ingrediënten en geen verhullende E-nummers.

Vooruit maar...... op een feestje mag dit!

Sommige kinderen houden niet van kaas. Nou, dat hoeft er dan niet op!

Sommige kinderen houden niet van groente (??) Nou, dat hoeft er (vandaag) dan niet op!

De kinderen missen niets als er geen vlees op tafel komt.

Op de foto zie je vegetarische 'spekreepjes' van Tivall.

En met de klok mee: geraspte kaas en plakjes mozarella, kerstomaatjes, mini-paprika's, kastanjechampignons en in het midden ananasschijven.

Wat eveneens goed kan, is maïs, zwarte olijven (de groene zijn wat pittiger), broccoliroosjes,  

(vega)worstjes in plakjes, diverse soorten kaas. Varieer gerust naar hartelust.

Wat is het toch leuk om met eten bezig te zijn.

Kinderen onthouden deze positieve ervaringen en nemen ze mee.

Als er van ieder één mini-pizza af is, mogen ze in de oven.

Ze gaan 10 minuutjes in een voorverwarmde oven op 220 graden.

Kids vinden het leuk om even te gluren of hun eigen pizzaatje al een bruin korstje krijgt, of dat de kaas goed smelt. ;)

Tijdens de oventijd kan het volgende pizzaatje belegd worden. Want één is te weinig!

En dan......

Tadaa!

Oh, wat zijn ze goed gelukt!

De tweede ronde gaat in de oven en er wordt heerlijk gesmuld!

Een waar succes voor dit feestje.

Echt partyfood!

Pasta met gegratineerde Nashipeer

Heb je er al eens één geproefd? Een nashipeer? Het lijkt een kruising tussen een appel en een peer 

en ik ken mensen die hem gemakshalve 'pappel' noemen....   Maar het is geen kruising, het is een echte peer, in de vorm van een appel. 

Oorspronkelijk komt de nashipeer (of zandpeer) uit Azië. Ik kreeg heel wat nashiperen cadeau en in Taiwan worden nashiperen  als een luxe cadeau beschouwd. Rond de feestdagen zag je ze opeens ook in de supermarkt liggen.  Luxe, daar ben ik het mee eens, hoewel......  eerlijk gezegd vind ik de smaak niet om over naar huis te schrijven. Over huis gesproken: deze komen zelfs  uit Nieuw Zeeland....... dus hebben de halve wereld al overgevlogen.  Ik zou ze zelf niet kopen, maar nu ik ze toch heb, heb ik er mee gekookt. Een gerecht waar de kinderen helemaal blij van werden:

 pasta met gegratineerde nashipeer.

Ik deel het recept hier.....

Pasta met gegratineerde nashiperen

             voor 6 personen

Ingrediënten:

• 600 g volkoren macaroni
• 4 dl sojaroom
• 300 g geraspte belegen kaas
• 2 tl kerriepoeder
• 8 takjes peterselie
• 4 (nashi)peren
• 4 el pijnboompitjes

Hoe maak ik het klaar:

Kook in een ruime hoeveelheid water de macaroni al dente, zoals op de verpakking vermeld staat. Verwarm al roerend de sojaroom in een steelpan. Roer er de kerriepoeder door en vervolgens de geraspte kaas, totdat die gesmolten is. Was de peterselie en knip of snijd deze fijn. Roer ook deze door de kerrieroomsaus. Laat het niet koken.  Schil de nashiperen (de schil is niet eetbaar!), verwijder het klokhuis en snijd ze in plakken van ongeveer 1 cm dik.

Vet een ruime ovenschaal in met wat boter. Doe hierin de al dente gekookte macaroni, schik daar bovenop de plakken nashipeer en schenk vervolgens de kerriesaus erover heen.

Bestrooi met de pijnboompitten en zet de ovenschotel ongeveer 10 minuten in een voorverwarmde oven onder de grill.

Laat de pijnboompitjes mooi bruin kleuren. Let op dat dit niet te hard gaat.

 

Serveer meteen!

Geen wonder dat kinderen dit lekker vinden.

Het zoete en knapperige van de peer combineert perfect met het zachte en romige van de pasta met kerriesaus.

De peterselie en pijnboompitjes geven er hun bite aan.

Een gerecht wat lekker snel klaar is.

Het kost je een kwartier voordat het onder de grill gaat en wat is nu 10 minuutjes oventijd?

Binnen een half uur op tafel dus!

Kun je niet aan nashiperen komen?

Maak het klaar met Hollandse peer!