donderdag 26 januari 2017

Alcoholvrije gluhwein

Yes! Yes! Het kon!  Ik heb geschaatst deze week!


Op natuurijs! 
Lekker buiten in de vrieskou, met het zonnetje erbij.
Het ijs kraakte....... maar  bleef heel.
Het was weer even wennen, maar het ging goed, op de gladde ijzers!
Hoewel het overdag flink dooit, hoop ik dat het er nóg een keer van komt!
Want wat is schaatsen op natuurijs, lekker buiten en dichtbij huis, heerlijk!
Zou deze winter een beetje schaatswinter worden?! 
Over de Elfstedentocht droom ik niet, maar als Hollandse móet je kunnen schaatsen, toch?!
Van mij mag het nog wat kouder worden!

En wat is er lekkerder om na een half uur of een uur schaatsen, gauw thuis op te gaan warmen met een warm drankje.
Zoals een glas glühwein. 
En om er samen met de kinderen van te kunnen genieten, maakte ik een alcoholvrije versie.
Hartstikke lekker, kruidig en warm!
 
Meestal wordt alcoholvrije glühwein van druivensap gemaakt.
Maar dat hoeft niet. Ik maak het van puur bessensap.
Ik heb in de zomer een hele lading zwarte bessen ontsapt en daar heb ik nu plezier van. 
Flessen vol puur, ongezoet zwarte-bessensap heb ik staan. Rijk aan antioxidanten.
En nog een paar flessen vlierbessensap.

Deze sappen zijn ook te verkrijgen bij de Natuurwinkel.
De bessensmaak geeft uit zichzelf al een kruidige, bijzondere smaak aan dit drankje!
I love it!


Alcoholvrije glühwein

voor 3 tot 4 glazen

Ingrediënten:
  • 1/2 l ongezoet vlierbessensap of zwarte bessensap
  • stukje gember van 2 cm
  • kaneelstokje
  • 1 biologische sinaasappel
  • 10 - 15 kruidnagels
  • 1 steranijs
  • evt. 1 tl rietsuiker
Hoe maak ik het klaar:


Was de sinaasappel goed en steek de kruidnagels erin.
Mijn vierjarige hulpje maakte er een boze egel van. En natuurlijk kijkt hij boos, want hij weet dat hij straks de pan in moet :(.
In mijn volgende logje laat ik zien, wat je nog meer  kunt maken met sinaasappels en kruidnagels.

Doe de sinaasappel, samen met de andere specerijen in een pannetje.

Schenk hier het sap overheen.
Verwarm dit op een matig vuur en laat het trekken met de deksel op de pan.
Het hoeft niet te koken!
Ideale tijd is een half uur, maar ik dronk het de ene keer na 10 minuten.
De andere keer dronk ik het na twee uur. Kan allebei!

Ik zette het pannetje gezellig op de houtkachel.
En wat smaakte dat lekker, toen ik van buiten weer thuis kwam.
Alleen de kaneel kan iets te overheersend worden.

Voordat je de glühwein serveert, snijd je de sinaasappel door de helft.
Knijp zoveel mogelijk sap eruit en meng dit met de glühwein.


Schenk het in een robuuste beker....
of in een mooi glas.


Is de smaak nog te puur of kruidig, dan kun je het aanlengen met wat water of er een theelepeltje rietsuiker bij doen (voor de echte zoetekauwen dan).

Enneh..... wordt het toch geen schaatswinter?
Het is buiten koud genoeg om jezelf af en toe op een glaasje glühwein te trakteren.
Gewoon na een fietstochtje, de boodschappen of na het doen van een tuinklus. 
Laat je lekker van binnenuit verwarmen.

Mijn oudste die elke dag ver naar school moet fietsen, wil het al graag mee
naar school nemen, in zijn nieuwe thermosfles.

Ik denk dat ik erg snel door mijn voorraadje bessensap heen raak....... ;)

dinsdag 24 januari 2017

Zelfmaak cadeau voor elke gelegenheid!

Ik ben dol op cadeautjes! Cadeautjes krijgen natuurlijk!
Hoewel........ tegenwoordig vind ik het nóg leuker om ze zelf te geven!
Een cadeau met zorg, aandacht en liefde uitgekozen, dát is leuk om te geven!

December mag dan voorbij zijn, maar in januari kun je fijn doorgaan met cadeautjes geven, toch?
Gelegenheden genoeg: een bedankje, beterschap wens, housewarming of gewoon zomaar, een zonnestraaltje cadeau doen.
Vooral fijn als mensen het goed kunnen gebruiken, omdat ze het zelf (even wat) minder hebben.
Lees onderaan de actie die ik deze week voor je heb.
Maar eerst laat ik wat voorbeelden zien, van wat ik bedoel met mijn zelfmaak cadeautjes.

Vorige week kreeg ik een  'zomaar'- cadeaukaart:  "een borrel voor twee".  Het bleek een schot in de roos en  een geweldige tijdsinvestering met m'n lief. Gezellig er even uit, aan het begin van het weekend: quality time for two.
Een vlug bedankje kan, maar ik wil duidelijker uitdrukken, hoe top ik het vond. Tijd voor een bedankcadeautje!!
Ik weet weinig van de geefster, maar ze waardeert zelfgemaakte producten.


Dit werd mijn cadeau!

Zelfgemaakte cadeaus zijn helemaal hip!
Cadeaus die je kunt gebruiken en opmaken zijn 'even better'.
Voor mij begint mijn inspiratie voor zo'n cadeau in mijn kelder.
Daar staat mijn overvloedige zomer en herfstoogst gevangen in potjes en flessen.
Heerlijk!


Mijn keukenspreuk luidt dan ook: "Happiness is Homemade"
Het is eigenlijk te veel om alleen voor ons eigen gezin te houden.

Ik ben zó blij met al die volle potjes.
Ik heb er veel werk aan besteed en heb het met liefde en zorg bereid.

Niet alles valt bij iedereen even zeer in de smaak.
Bovendien moeten de potjes zo tegen mei, juni wel leeg zijn, want dan verwacht ik de nieuwe oogst  bessen en aardbeien uit mijn tuin.......

Tijd om te gaan delen, deze maand.
En tegelijk tijd om  mijn kleine tic op te biechten: ik houd van mandjes en koop er geregeld een paar.
Het is een (bescheiden) verzameling!
Oeps!
Mandjes zijn zó decoratief  om te vullen.
Meestal staat er een broodmandje op de ontbijttafel.
En warm stokbrood serveer ik ook altijd in een mandje.......

Maar de rest van de mandjes, echt waar, zijn bedoeld om weg te geven.


Decoratief verpakkingsmateriaal bewaar ik eveneens voor dit doel. Dit is bijvoorbeeld over van een kerstpakket.
Geen nood als dat op is, dan stap ik over op hooi of stro, wat ik van de cavia's leen.
Uiteraard zonder dat het eerst in hun hokje gelegen heeft ;)

Hier het mandje als bedankje.



Het leuke van zelf cadeautjes maken, is dat je het zo persoonlijk kunt maken als je maar wilt.
Twee wijnglazen doe ik erbij, omdat het om een 'borrel-waardebon' ging.
Een flesje gemberbier, verfrissende citroenlimonade om te drinken
Een krijtbordlabeltje erbij, vertelt de boodschap....
Verse vijgen op rode wijnsaus en......... mijn favoriet: een potje zoetzure courgette.

Even passen en meten........
Het verpakkingsmateriaal beschermt het glaswerk, het ligt zacht..

Handig om te weten wat er in alle producten zit. Heb je iemand met een allergie of wil je geen suikers gebruiken?
Kijk dan even bij de recepten op m'n blog.

Om het af te maken, vind ik het mooi als er een cellofaantje omheen gaat.
Een chique uitstraling.....
Een beetje in strijd met mijn ideeën over minder afval willen produceren, maar op een cadeau moet niet  beknibbeld worden.


Tadaa!  Ik vind het een mooi mandje geworden.

Maarrrr....... het kan ook in een tasje.


Dit wilde ik graag geven aan iemand die een bemoediging verdient. Al veertig (!!) kilo afgevallen, pas nog geopereerd en altijd klaar staan voor een ander. Bovendien heel gul, want van haar kreeg ik bijvoorbeeld kilo's gember, om maar wat te  noemen.


Dit staat beter in een kek tasje, dan in een mandje.
Dan doen we dát!
Een flesje ongezoet zwarte bessensap, barstensvol antioxidanten, een potje vijgen in rode wijn saus en een paar stokjes wierook erbij. Niet teveel, maar goed genoeg!

Ja, het past!


En ziet er top uit, niet?!



Een tijdje terug maakte ik dit kleine, alternatieve fruitmandje voor mijn zieke buurvrouw.
Wat fruit, een paar tomaatjes - ze is geen zoetekauw- een potje zoetzure courgette.
En een paar kakelverse eitjes van de kippen, om het leed te vergoeden dat ze de kippen af en toe hoort kakelen.


En dit is een goedgevulde lectuurmand, die ik gaf bij een housewarmingparty.
Van alles om de keukenkastjes mee te vullen. Van een theedoek tot een leuk tijdschrift èn van een kant en klaar geweckt soepje met weckpot tot een kindertekening.
Gezellig om te zien en verrassend om uit te pakken.

Op dezelfde manier kun je ook heel kleine cadeautjes geven.
Kijk maar naar mijn juffen-bedankt cadeautjes .

Je kunt met deze cadeaus werkelijk alle kanten op.
Maar het mooist is om iets weg te geven, aan iemand die niets terug kan geven.
Iemand die het niet zo breed heeft en het goed kan gebruiken!
Die niet met zijn of haar problemen te koop loopt, maar er wel mee worstelt.

Ken of ben jij zo iemand? Laat het me weten!
Reageer onderaan deze log of via Facebook.
Ik maak deze maand graag een mandje voor jou!

Vind je dit een leuk idee en heb jij geen kelderplanken vol ingemaakte potjes staan?
Geen nood! Je kunt gerust dit voorbeeld volgen, waarbij je een luxe potje jam koopt.
Of een mooie zak soep.
Kies bij voorkeur voor duurzame en biologische producten.
Dan geef je helemaal iets goeds weg.
Vul dit aan met zelfgebakken koekjes, of een kruidenplantje.

Af en toe verkoop ik ambachtelijk gemaakte potjes jam, chutney, appelcompote, zoetzuur of vijgen.
Of flessen sap, siroop of gemberbier.
Heb je interesse, vraag gerust.


Heb ik je geïnspireerd?
Bedenk: van geven word je zelf ook gelukkig........

En laat je eens zien hoe jouw cadeautje geworden is?!
 

zondag 22 januari 2017

Boerenkoolpesto

Lekker!!
Van een kleine hoeveelheid verse boerenkool, over van de boerenkoolstamppot en lekker uit eigen tuin natuurlijk, maakte ik een pesto: boerenkoolpesto! En zo zette ik weer een compleet andere maaltijd op tafel. Ik maakte eerst de pesto en vervolgens serveerde ik die met een aangeklede pasta.


Wat er zó appetijtelijk uit zag......


Boerenkoolpesto

De hoeveelheid pesto is voldoende voor twee maaltijden

Ingrediënten:
  • 200 g boerenkool
  • 50 g walnoten
  • 2 tenen knoflook
  • 70 g geraspte, belegen kaas
  • 2 dl olijfolie
  • 0,5 tl zeezout

Hoe maak ik het klaar:
Gebruik je verse boerenkool, zoals ik uit mijn eigen tuin, ris dan de blaadjes van de stelen.


Was de boerenkool goed. Doe de boerenkool in een keukenmachine en maal fijn.
Ik gebruikte voor dit recept de walnoten die ik dit najaar verkreeg met wildplukken.


Handig, dát  voorraadje. Ik begon 's middags, ruim op tijd,  bij de thee al met het kraken van de noten .......
Ook de noten doe je in de keukenmachine. Doe de tenen knoflook erbij, de geraspte kaas en wat versgemalen zeezout.
Voor de walnoten kun je overigens ook pijnboompitten of zonnebloempitten gebruiken.
En in plaats van belegen kaas, kun je elke andere, harde kaassoort gebruiken die je wilt.
Voeg als laatste de olie, met een kleine straal, toe.
De pesto wordt prachtig heldergroen van kleur. Het is nog een vrij vaste saus, dus als je hem gebruikt, is het goed hem te verdunnen met wat kookvocht of gekookt water.
Dit doen we ook in het volgende recept.

Penne met boerenkoolpesto

Voor 4-6 personen

Ingrediënten:
  • 450 g volkoren penne
  • 150 g oesterzwammen
  • 250 g quorn blokjes
  • 1/2 kopje water
Hoe maak ik het klaar:
Kook de penne in een pan met ruim water gaar, volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
Bewaar een half kopje van het kookvocht, om de boerenkoolpesto daarmee aan te lengen.
Bak de oesterzwammen in z'n geheel in een kleine pan tot ze knapperig bruin zijn.
Bak de quorn stukjes in een andere pan lichtbruin.
Doe de afgegoten pasta terug in de pan. Leng de helft van de boerenkoolpesto aan met een half kopje kookvocht. Voeg deze saus bij de penne en roer goed door.
Voeg daarna de blokjes quorn toe.

De gebakken oesterzwammen serveerde ik er deze keer bovenop. Natuurlijk kun je ook andere paddenstoelen gebruiken. Champignons kun je in plakjes bakken en door de pasta  scheppen.

De overgebleven pesto kun je een kleine week op een koele plek bewaren.
 
Het is een krachtige, kruidige pesto geworden.
Een recept met een grote knipoog naar Italië en toch lekker met Hollandse boerenkool.
Eet smakelijk!

woensdag 18 januari 2017

Pittig soepje met citroengras

Nee, dit is dus niet mijn nieuwe kamerplant die ik jullie wil laten zien.
Guess what?

Dit is citroengras. Biologisch en mooi groen in een potje. 
Ik kocht het al voor Kerst. En eerlijk gezegd was ik 'm een beetje vergeten, maar toch blijft 'ie groen. 

Vooruit, nu wordt het toch tijd om er ook wat mee klaar te maken en experimenteren.
Ik vond een recept voor een pittig soepje wat ik haalde van de blog 'de groene meisjes'.

Dit is ècht een geweldig soepje!
Toen de soep moest trekken, begon het heerlijk te geuren in huis. Ge - wel - dig!

En toen het proeven.....
Het tintelt op je tong, het is zuur en pittig tegelijk. Opwekkend, krachtig, heet en ontzettend in balans!
Wow!!



Pittig soepje met citroengras

Ingrediënten:

  • 1 flinke bos koriander
  • 2 limoenen
  • 2 rode chilipepers
  • 2 stengels citroengras
  • 2 blokjes groentebouillon
  • 2 el bouillonpoeder
  • 8 dl  kokosmelk
  • 5cm verse gember









Hoe maak ik het klaar:
Grappig zeg, dat ik al deze exotische ingrediënten, op de verse koriander na, al in huis had. Verse chilipeper nog uit mijn eigen kas en ingevroren om op elk moment te kunnen gebruiken. En van de gember had ik een hele voorraad gekregen, net als de limoenen. Een mooi soepje voor mij om ingrediënten op te maken.
Begin met de koriander, was en hak deze fijn.
Boen de limoenen schoon, rasp de schil en pers daarna het sap eruit.
Halveer de pepers in de lengte en haal de zaadlijst eruit als je de soep niet héél pittig wilt. Hak de pepers fijn.
Pel de stengels citroengras, zodat je de zachte kern overhoudt, en hak ze fijn. Het citroengras kun je dus gewoon eten.
Schil de verse gember en pers deze. Mij lukt dit niet goed en ik sneed hem gewoon heel fijn.
Maak met het bouillonpoeder en de -blokjes een pittig soepje van 8 dl heet water.
Zet dit op het vuur, breng aan de kook en voeg de kokosmelk toe. Ik gebruikte de biologische, niet-ingedikte variant. Een heerlijk zoete, biologische kokosmelk. Wat er van het 1 literpak over bleef, dronk ik gelijk op. Mjumm!
Voeg de koriander, limoensap- en rasp, de chilipeper, de stengel citroengras en de fijngesneden gember toe


en laat de soep even trekken.


Natuurlijk kun je dit een zomers soepje noemen,  want de smaken doen je verlangen naar tropische oorden, tegelijkertijd is het heerlijk verwarmend! En energieopwekkend.
Dus ideaal als lunchsoepje, deze maand. Je krijgt beslist geen middagdip en kunt er de rest van de dag  prima tegenaan!
 
Het is een errug pittig soepje, dus kinderen doe je er (waarschijnlijk) geen plezier mee.


Ik maakte het tijdens een vriendinnenlunch  en we hadden heel wat bij te praten, omdat we elkaar lang niet hadden gezien.
Maar tijdens het eten van dit soepje, werd het helemaal stil.........
Dat zegt wel genoeg, toch?!

dinsdag 17 januari 2017

Gevulde wrap met bonen en avocado

Oh, dit is zo'n echt mjammie recept! Zonnig  Mexicaans (Ik hou van deze keuken!) en door de peulvruchten prima geschikt om in de winter te eten!
Het recept kreeg ik jaren geleden in handen, toen ik kookdemonstraties en -workshops 
in de Natuurwinkel verzorgde.
Ja, zo'n kookdemonstratie was geweldig om te doen! 
Van tevoren wist ik niet welk recept ik moest klaarmaken. Er stond een keukentrolley 
voor me klaar, met kooktoestel en keukengerei. Daarnaast een tafeltje 
met de ingrediënten, een receptkaart en bordjes, kommetjes of prikkers
 om het gerecht te serveren aan klanten die wilden proeven. De gebruikte ingrediënten waren, 
dat was handig, in de reclame!
Het waren geen moeilijke gerechten, ze waren meestal snel klaar. 
Zo heb ik een keer preisoep en een rijstgerecht geserveerd, maar ook een keer shepherds pie gemaakt. Maar mijn absolute favoriet is deze gevulde wrap. Ideaal om uit te delen.
Het recept van deze wrap is het enige wat ik nog bewaard heb. Ik heb het zelf aangepast, 
want zeg nu zelf: verse tomaten smaken een stuk lekkerder dan tomatenstukjes uit blik.
Ik had nog een aantal avocado's liggen die ik had gekregen.
 Een goede reden om dit recept weer eens klaar te maken. 
Kinderen vinden dit ook super lekker!!


Gevulde wrap met bonen en avocado

                                    voor 6 personen
Ingrediënten:
  • 2 pakken (16 stuks) volkoren tortilla wraps
  • 2 uien
  • 4 teentjes knoflook
  • olijfolie
  • 400 g gedroogde witte, berlotti en kidneybonen
    òf 2 blikken bonenmix
  • 350 g quorn vegablokjes
  • 1 tl pittige paprikapoeder
  • 1/2 tl chilipeper
  • 1/2 tl cayennepeper
  • 1/2 tl gemberpoeder
  • 1/2 tl chinees vijfkruidenpoeder
  • 200 ml sojaroom
  • 2 rijpe avocado's
  • 4 bio tomaten

Hoe maak ik het klaar:
De (gedroogde) bonen kook ik meestal zelf. Ik neem een mengsel van witte, bruine of berlotti bonen en kidneybonen. Niet alleen gezond en lekker, maar het staat ook mooi. Gedroogde bonen moeten eerst weken en dat doe je door ze een nacht van tevoren in ruim water te zetten. Vervolgens moeten ze zo'n twee uur koken.
Dat is erg lang en ik zet ze dan ook weg in mijn (zelfgemaakte) hooimadam.

Hier kunnen ze rustig verder garen. Meestal duurt het een derde van de tijd langer, 
als dat ze op het vuur staan. Maar het voordeel is, dat het op deze manier niet
 kan overkoken en dat het geen gas kost.
Echt slow cooking!

Vind je dit teveel gedoe, dan neem je gewoon bonenmix uit blik of pot
en wordt het weer een snel recept.
Laat de bonenmix uitlekken.
Snipper de schoongemaakte ui en fruit deze in een ruime hapjespan in een scheut olie.
Maak de knoflook schoon en pers deze boven de pan uit. Als de uisnippers glazig zien, 
voeg dan de blokjes quorn toe en bak ze mee.
Voeg de bonenmix en alle specerijen toe. Schep het door elkaar en laat het goed warm worden.
Zet een koekenpan op heel laag vuur en verwarm daarin de wraps. Olie of ander vet toevoegen, 
hoeft niet. Draai ze regelmatig om, ze mogen geen bruin korstje krijgen, 
dan zijn ze niet meer op te rollen.
Schil ondertussen de avocado's, ontpit ze en snijd ze in reepjes.
Snijd de tomaten in kleine blokjes.
Meng als laatste de sojaroom door het bonenmengsel. 
 Leg op een bord een warme wraptortilla.
Verdeel daarover drie schijfjes avocado en een handjevol tomaatblokjes.

Schep daarop de warme bonenvulling.......

.
........ en rol op.

Prikkertje erin en klaar!
Het is super lekker en natuurlijk mag je dit met je handen eten. Bestek is verboden ;)
Een heerlijk en makkelijk gerecht.
Gezond door de eiwitrijke bonen en boordevol vitamines.

Geschikt als hoofdgerecht, maar ook als lunchgerecht of borrelhapje.
Enjoy!

maandag 16 januari 2017

DIY vogelvoederhuisje met pindakaas

Ja, hoe heet die kruising precies, tussen een vogelhuisje en een voederplankje......... bedoeld voor trendgevoelige vogels die de mezenbolletjes zat zijn en liever vogelpindakaas pikken uit een glazen pot.
Ach..... maakt niet uit: we maakten er één.  En met we bedoel ik: Peet, onze kids en 
nog vier vriendjes: op het verjaardagsfeestje van jongste zoon!
Het was een super feestje, maar daarover heb ik al eerder geschreven.
Een echte meubelwerkplaats was de setting om dit te maken.
Ruimte en werkbanken genoeg en gelukkig ook genoeg gereedschap.
Koud was het daar ook, maar met hard werken en op een gegeven moment lekker rennen en
 pakkertje spelen, was het goed uit te houden. We hadden er op het feestje een uur werk aan en
 toen waren er zeven mooie vogelvoederhuisjes klaar.

En als kinderen van 8 en 9 jaar dit kunnen maken, dan kun jij het ook.
Deze keer de beloofde DIY, zodat je dit stapje voor stapje zelf kunt maken.

Heb je nu geen tijd of zin en wil je wel graag goed voor onze gevederde tuinvriendjes zorgen?
Let op! Dan kun je dit vogelvoederhuisje met een winactie op een makkelijke manier in je bezit krijgen.
Ik verloot dit vogelvoerhuisje van de foto! Hoe leuk is dát?!
Je kiest zelf of je dit als bouwpakket wilt ontvangen, of al kant en klaar in elkaar gezet.
Inclusief een pot vogelpindakaas!

Wat moet je ervoor doen?
Heel simpel: reageer onderaan dit bericht met je naam en e-mail èn klik op de button 
'volgen' die je aan de rechterkant naast mijn fotootje ziet staan. Kleine moeite en wie weet,
 hangt dit vogelhuisje binnenkort bij jou in de tuin.
Deze winactie is inmiddels verlopen!

Niet getreurd als je niet wint... hier komt de DIY!

Vogelvoederhuisje met pindakaas

     voor 1 huisje

Benodigdheden:
  • Multiplex 18 mm dik (voor buiten)
  • 6 schroeven van 5 cm lang
  • houtlijm voor buiten
  •  schroeftol (om te boren en te schroeven)
  • schilderstape 
  • hamer
  • transparante lak of beits
  • een pot vogelpindakaas

Hoe maak ik het:
Multiplex is het meest makkelijke hout om te gebruiken, maar iets anders kan ook. Zorg dat het hout tegen buiten kan.
Zaag eerst het hout op maat, zodat je een soort van bouwpakket krijgt.

De achterkant, de vorm van het huisje, meet: 15 bij 25 cm tot de nok.
De zijkanten worden vanaf 17 cm schuin naar het midden (de nok) gezaagd
 in een hoek van 45 graden.
Twee even grote vierkanten van 15 bij 15 cm,  voor het dak zijn in verstek gezaagd. 
Dit is niet perse nodig, maar als je het in verstek kunt zagen, is het mooier en het gaat langer mee.
Twee rechthoeken van 8 x 8 cm en 8 x 6 cm.
Dit is om de pot in de leggen. Omdat je ze tegen elkaar aan lijmt, heb je één korte en 
een lange kant nodig. (Tenzij je deze ook in verstek zaagt)
En het stokje van 15 cm lang, vierkant gelaten, zodat de vogels houvast hebben als ze erop zitten.

Op de potloodkruisjes worden de gaatjes geboord.
In de achterkant:
Tweeënhalve centimeter vanaf de nok in het midden. Aan dit gaatje kun je het voederhuisje 
straks ophangen met behulp van een spijker.
Twee keer boor je gaatjes op evenwijdige afstand, onderaan. Vijf centimeter vanaf de onderkant en 
vijf centimeter vanaf de zijkant. De gaatjes zijn dan ook precies vijf centimeter uit elkaar. 
Ja, ja..... ik heb een man die precies is ;) 
Dit worden de schroefgaatjes om straks het V-vormig plankje te bevestigen, waar de pindakaaspot in rust.
De vierkanten die het dak gaan vormen, krijgen in de zijkant, 1 cm uit de kant, twee schroefgaten.
Op ongeveer 5 centimeter afstand van elkaar en van de zijkant.
Het is een vogelhuisje, dus zó nauw komt het nu ook weer niet.
De kinderen op het feestje mochten, onder toeziend oog en met wat hulp, zelf boren.
In het begin wel eng, maar ook razend interessant.
De werkbank heeft gaten genoeg, dus als de kinderen doorboren is dat geen probleem.
Niet thuis uitproberen op je mooie houten salontafel (....)
Leen een werkbank of leg er een stuk afvalhout onder.

Hier zie je de twee vierkanten voor het dak.
Leg ze met de kant die in verstek is gezaagd, tegen elkaar aan. De gaatjes aan de voorkant.
Voor de stevigheid ga je de twee dakplankjes aan elkaar tapen.
Dit is niet zo moeilijk en als je het vervolgens optilt, verschijnt vanzelf de vorm van het dakje.

Tussen de randen die in verstek zijn gezaagd, wordt lijm voor buiten, gesmeerd.
Let op: deze lijm gaat niet uit je kleding.
En ik, mijn nieuwe wasmachine ten spijt, kan het weten!

Vouw het dakje om de nok van de achterkant heen. Doe dit heel strak en zet dit opnieuw vast 
met een stuk tape.
De lijm moet drogen en dat kost tijd (vaak een paar uur!)
Als je het huisje in wording op z'n zijkant legt, kun je ondertussen  het dak bij de gaten 
 vastschroeven aan de achterzijde. Je kunt gerust door het tape heen schroeven.
Terwijl boren wel makkelijk gaat, is zelf schroeven voor kinderen, heel lastig.
Je moet niet alleen duwen, maar ook de (kruiskop)schroef op z'n plek houden.
En het schroefbitje recht op de schroefkop houden.
Ach..... ik vind het zelf ook vaak lastig!
De twee plankjes van ongelijke grootte, worden tegen elkaar aan gelijmd en via de achterkant 
worden ze vastgeschroefd op de achterzijde.
Met een grotere boor, even groot als het stokje, wordt er een gat  geboord in de V-vorm.
Ongeveer 1 cm diep, niet er helemaal doorheen.
Een klein drupje lijm zorgt voor extra stevigheid.
En dan kan het stokje er worden in geslagen.
Hiervoor gebruikten we een hamer.
Niemand die op z'n vingers sloeg, gelukkig!
En dan is het huisje zo goed als klaar.
De pot kan erin.
Het tape kan er afgehaald worden.
Wat een mooi vogelvoederhuisje!!

Op het feestje hadden we er geen tijd meer voor, maar geef dit vogelvoederhuisje een beits of 
laklaagje mee. Schuur eerst de kantjes goed op. Neem een transparante lak of kies voor beits 
met een kleurtje. Dit beschermt het hout, zodat het langer meegaat dan één seizoen.

De kinderen van het feestje waren trots op hun resultaat.
Wij op hun kunnen!!

En nu jij!
De winter gaat nu, zo half januari, pas echt goed beginnen.
Vogels zijn kwetsbaar bij vorst en sneeuw.
Pindakaas is een goede aanvulling op het rantsoen van onze tuinvogels in de winter. 
Pinda's zijn erg calorierijk en voedzaam en de vogels vinden het erg lekker. 
Normale pindakaas is ongeschikt voor vogels, want daarin 
zitten gebrande pinda's die minder goed verteerbaar zijn. 
Het grootste probleem is echter de hoeveelheid zout in 'gewone' pindakaas.
Hierdoor kunnen vogels, hoewel ze het lekker vinden, zichzelf  vergiftigen  en
 dat kan nooit de bedoeling zijn als je vogels gaat 'helpen'.

Deze vogelpindakaas is ook nog eens makkelijk zelf te maken.
Klik hier om te kijken hóe je dat doet!
Doe je mee met de winactie?
Over vier dagen maak ik de winnaar bekend.
Elly Oppeneer heeft het vogelvoederhuisje gewonnen en
de winactie is inmiddels verlopen en gesloten!

Wij helpen tuinvogels de winter door!!