maandag 19 juni 2017

Moestuin (juni 1)

Het zal je inmiddels niet ontgaan zijn dat ik een geweldige aardbeien oogst heb, dit jaar. Ik ben zelfs zó gemakzuchtig dat ik de aardbeien niet eens verzorg: geen stro onder de plantjes, geen vogelnet om de aardbeien te beschermen tegen hongerige vogels en zelfs geen onkruidvrij bed. En toch...... doen ze het uitermate goed. De vogels lijken de vruchten amper op te merken, de slakken lusten wel graag aardbeien, maar eigenlijk is het te droog om in grote getale er op af te komen.....

En ik pluk niet alleen uit mijn eigen tuin, maar mag ook twee rijen meenemen van buurman Teun. Geweldig veel aardbeien levert dit op. Het is dan ook een voorjaar vol goede omstandigheden: warm, zonnig en regen op z'n tijd. Groeizaam weer.

Dit aardbeienbed doet me denken aan de grote moestuin van mijn opa. Als kinderen kropen we over het stro, op onze knietjes door het aardbeienbed heen, onder een hooggespannen net door en plukten alle rode zomerkoninkjes die we zagen. Volgens mij mochten we er zelfs van snoepen;)
En nu kan ik elke dag wel een paar kilo plukken. En dat doe ik ook, want ze zijn niet alleen heerlijk, maar de oogsttijd is ook zó weer voorbij.
En werken met aardbeien is geen straf, hoor.
Ik maakte inmiddels al: smoothies, (suikervrije) jam, taart, muffins, ijs, likeur en fruitleer. Stay tuned voor meer recepten.  En ik deel aardbeien uit en weet dat ik er weer andere vruchten of oogst voor terugkrijg.
Wat een heerlijke oogstmaand is juni!
Mijn - heus niet zo harde - zwoegen van het vroege voorjaar, wordt nu al geweldig beloond.
Na de aardbeien rijpen nu ook al de zwarte en rode bessen.
En wat groente betreft, kan ik elke week kiezen.
Ik oogst nog steeds veel verschillende soorten sla.
En het verveelt nog niet, hoor!
Van de paksoi heb ik maar geen foto gemaakt. Dat zag er niet zo fraai uit: half doorgeschoten, aangevreten en slap. Maar als ik alle slechte plekken en blaadjes wegsneed kon ik er nog twee maaltjes van maken.
Volgend jaar, nee, zelfs dit jaar nog, moet ik ze pas na de langste dag zaaien en uitplanten. Dan schieten ze niet meer door en zijn ze vast beter te oogsten.

In mijn mandje zie je ook stengelui liggen. Bosui of lente-ui is eigenlijk hetzelfde. Ik oogst nu alleen de stengels van de gewone ui. Van elke ui pluk ik een stengel, dan blijft er nog genoeg blad over voor de fotosynthese. De stengelui was ik, knip of snijd ik in stukjes en vries ik in. Zó heb ik altijd een voorraadje bij de hand.
Ik oogst ook veel peultjes. Die groeien zo hard dat ik ze wel twee keer per dag kan oogsten.
Ik vries ze meteen in of gebruik ze in plaats van taugé of boontjes in een gerecht.
Ook de doperwten kan ik al oogsten. De planten blijven wat lager en de peul moet helemaal bol staan. Dan zijn de doperwten mooi rond.
De eerste andijvie heb ik geoogst en kon in een stamppotje, toen het een dag niet zo warm was.
De spitskool had ik, als enige groente, niet zelf gezaaid, maar als plantje gekocht.
Nu al klaar om te oogsten, hoewel de slakken zich er ook uitbundig aan tegoed doen.
Het is ongeveer fifty-fifty: ik een halve kool en de slakkenfamilie een helft.
Maar ondanks dat, smaakt  het heerlijk!
Ik oogst verse kruiden voor in de thee, de kruidenboter, in gerechten en om ze te drogen voor de winter.
Wát een heerlijke tijd in de moestuin, is dit toch!!
En ik wil je niet jaloers maken, maar wat kan ik al veel oogsten en wat eet ik elke dag vers en afwisselend!

Maarrr...... ook bladluis heeft zin in eten. Elk jaar is het wel raak in de rode bessenstruik en ik ontdekte ook veel luis in mijn bloedzuring. Zelfs in mijn laurierboompje zat luis :(
Twee eerste kenmerken van bladluis zijn omgekrulde, bobbelige bladeren en de aanwezigheid van mieren.
Na even goed kijken, zie je dan vaak de zwarte luizen wel zitten. Ik kreeg een vraag wat te doen tegen luizen en ik zal mijn antwoord hier ook delen.
Mijn favoriete manier is nummer 1:
  1. Knip delen van de plant weg of verwijder de luis met de hand
  2. Spuit de luis weg met een harde waterstraal, dit kan uiteraard niet bij elke plant. Soms helpt veel regen ook al
  3. Zet lieveheersbeestjes in, met name de lieveheersbeestjeslarven, die eten ontzettend veel luis
  4. Maak een oplossing van zeep en spiritus en bespuit hiermee de planten; dit kan ook met een oplossing van brandnetels, zogenaamde brandnetelgier
    (zodat je de plant ook nog kan eten zonder schadelijke bijwerkingen)
Mieren zijn overigens geen vijanden van bladluizen, integendeel ze beschermen ze juist tegen vijanden. Ze melken de luizen en maken er een heel bedrijfje van. Vandaar hun aanwezigheid op planten waar veel luis zit.

Ik heb eindelijk mijn kas vol gezet met alle planten die ik nog had staan: rode pepers, tomaat en ook nog speciale meloenplantjes die ik kreeg.

Het eerste jaar met één kas, maakte ik de fout alles propvol te zetten. Daar ben ik nu voorzichtiger mee.
Maar ja, alle planten moeten toch een plaatsje krijgen. Er staan hier nu zes peperplanten dicht bij elkaar. Ach, die worden niet zo breed........
Maar opbinden moet ik de planten wel. Tomaten en komkommer zijn echte klimmers.
En elke dag moeten ze water krijgen, met temperaturen die in de kas oplopen tot ruim boven de 40 graden. Maar ook als het buiten regent, moeten de kasplanten water krijgen.

De rest geef ik trouwens zo min mogelijk water, de planten gaan beter en dieper wortelen als ze naar het grondwater moeten zoeken.         
Wat ik wel heb gedaan is een beetje bijmesten. Vooral alle koolplanten en knolselderij (en ik denk ook bonen en aubergine) hebben extra groeistof nodig. Ik heb gedroogde biologische koemestkorrels en heb deze opgelost in een fles met water. Hiervan schenk ik een flinke scheut in een gieter met water, even roeren en zo krijgen de planten hun benodigde mest. Doordat het is opgelost in water, nemen de planten het beter op.


Wieden komt ook elke keer terug! Dan het ene bed, de volgende dag het andere bed. Gelukkig groeit het onkruid niet zo hard als het droog blijft. Dat is wel anders na een buitje, dus bijhouden blijft belangrijk.

 
 Op de open avond van de wijktuin was het een drukte van belang. Veel ouders en andere volwassenen kwamen de schooltuintjes van hun kinderen bekijken. Daarnaast deden ze mee aan een speurtocht over de tuin, schilderden een houten klomp, kregen informatie van de imkers en konden daar wat kopen, bakten een broodje op een stok boven het vuur......
Knus en gezellig!
Ik verkocht op het terras koffie, thee en heerlijke zelfgebakken taarten, cakes en muffins.

De schooltuinlessen die ik nu geef, bij de basisschool van mijn zoon, zijn toch wel anders, maar heel leuk. Ook daar gingen we oogsten.
De radijs was klaar - groeide overigens heel verschillend per tuintje - en we maakten er een feestje van.
Kinderen maakten een soort kruidenboter, met alleen de stengelui fijngesneden erdoor geprakt.
Deze uienboter smeerden andere kinderen op toastjes.
En daarop kwamen plakjes radijs, zelf gezaaid, verzorgd en nu ook zelf geoogst.
  Ik voorzag al dat niet alle kinderen dit lekker zouden vinden, dus ik had ook een potje zelfgemaakte aardbeienjam meegenomen. Van aardbeitjes uit de tuin. Zo konden de kinderen, met een waar smulfestijn in de klas, een hartig en een zoet toastje proeven.
Ik ontdekte wildgroeiende citroenmelisse aan de rand van de tuin.
Daar zetten we een potje thee van en zo was het feest compleet.
De kinderen waren erg enthousiast en vonden het super leuk.
Ja, dit hoort juist bij een tuinles, zó leren kinderen niet alleen waar hun eten vandaan komt, maar ook hoe je het kunt klaarmaken en hoe gezellig het is, om met elkaar te oogsten en te eten.
  Naast de (serieuze) schooltuinlessen, kunnen kinderen zich in de pauzes ook prima vermaken in de rest van de tuin. Met warm weer komt er een waterstroom, kinderen kunnen in een wilgenhut spelen en allerlei andere, natuurlijke en groene ervaringen beleven.
Super leuk, toch?!

De tweede helft van deze maand ga ik opnieuw zaaien, zodat ik kan blijven oogsten, dit jaar.
Daarvoor haalde ik de raapstelen allemaal weg.
Op deze foto kun je goed zien, dat raapstelen  knolletjes aanmaken. Zou het familie van de meiknol zijn?!
Er komt nu weer ruimte om mijn prei uit te planten.
En dan nog mijn andere wintergroentes.


Mijn dochter maakte dit prachtige bord voor me.
Even voor het raam gezet en ik ben weer te vinden........


Tot de volgende keer!


vrijdag 16 juni 2017

Fruitleer van aardbeien

Aardbeien kun je ook drogen, wist je dat?! Maar ik moet er niet aan denken om ze zó te drogen, dan worden het vast van die miezerige, taaie, rode brokjes die ik wel eens in een pak biologische muesli tegenkwam. Nee, daar zit geen smaak of kraak aan......
Ik maak zelf aardbeiensnoep, gedroogd als plak en vervolgens opgerold. Kinderen vinden het lijken op zure matten, die zoet smaken ;)

De Nederlandse naam voor dit gedroogde snoep is fruitleer. Deze winter heb ik het voor het eerst gemaakt met lychees.
Lekker, zeg! En zó puur!! En gezond! En lang houdbaar!
In één woord: geweldig!

Met mijn overvloedige aardbeienoogst van dit moment heb ik lekker aardbeien fruitleer gemaakt.
Wil je meer weten over fruitleer en drogen, kijk dan even bij mijn eerdere blog hierover. Klik daarvoor hier

Fruitleer van aardbeien

Ingrediënten:
  • 1 kg aardbeien
  • 4 bananen
  • 2 tl kaneel
  • Snufje versgemalen peper
Hoe maak ik het:
Je hebt voor dit recept een droogkast of droogoven nodig. Het kan ook met een gewone oven, maar dat is omslachtiger en kost meer energie.
Pureer de aardbeien met de banaan. De banaan voeg ik toe voor de stevigheid, omdat de aardbeienpuree anders te dun blijft.
Ik voegde kaneel toe, omdat dit me lekker leek. Dit kun je natuurlijk ook weglaten of vervangen door een andere smaakmaker, bijvoorbeeld citroensap. De peper voeg ik toe om het zoete van de aardbeien  te versterken.
En suiker toevoegen?? Dat hoeft he-le-maal niet!
Heb je een vloeibare doch enigszins dikke vruchtenpuree, schenk dit dan op sheets van de (droog)oven.

Ik knipte bakpapier in de juiste maat en daar gaat het prima op.
Ik schakelde de oven in op 65 graden.
De hele dag kreeg ik stroom van onze zonnepanelen en stond mijn droogkasje hard, maar gratis te blazen.
Of kan ik nu zeggen: ik heb zongedroogd fruitleer?! :)
Het duurde ongeveer 14 uur totdat m'n fruitpuree fruitleer geworden was.
Het moet stevig, maar nog wel een beetje chewy & sticky zijn.
Tussendoor wisselde ik de platen een paar keer. Dit doe ik gewoon op gevoel.
 De onderste plaat droogt het snelst en omdat je met plakken werkt,
circuleert de lucht iets minder goed.
Na het drogen is het belangrijk de plak fruitleer van het bakpapier te halen, omdat anders de smaak van het bakpapier in het fruitleer trekt (of andersom).

De zaadjes/pitjes van de aardbeien zie je goed terug in het fruitleer.
Mooi en puur!
Rol het op en bewaar het op een afgesloten, donkere plek.

Dit fruitleer kun je zo'n 3 maanden op een droge, afgesloten plek bewaren.
Uhm.... als dat lukt. Míjn hongerige puberzoon is er gek op!

Geniet van aardbeien!
 

donderdag 15 juni 2017

Suikervrije aardbeienjam

Suiker bij  de aardbeien??
Nou, misschien is dat nodig bij de Spaanse aardbeien die de grond uit gekeken worden, maar níet bij mijn aardbeien die heerlijk vers geplukt worden. Rustig gegroeid en gezoet door de zon zelf.
Mjammie! Je weet niet wat je proeft.
Om deze smaak te vangen, maakte ik van de week aardbeienjam zonder suiker.

Berenlekkere aardbeienjam en 100% biologisch!
Hoewel ik jam maak om langer van de aardbeien te kunnen genieten, is suikervrije jam  minder lang houdbaar. 
Suiker in de jam werkt namelijk  conserverend.
Maarre.... drie tot vijf maanden bewaren is lang genoeg.
Langer geef ik de jam niet, hier in huis. :)


Suikervrije aardbeienjam

          genoeg voor 3 - 4  potten
Ingrediënten:
  • 1 kg aardbeien
  • 1 zakje jammakers no. 1 van Marmello
  • 2 dl appeldiksap
Hoe maak ik het klaar:
Gebruik vers, gaaf fruit. Was de aardbeien en haal het kroontje weg (in die volgorde, anders verliest de aardbei een heleboel smaak!).
Zet de aardbeien op het vuur, met een klein scheutje water. (0,5 dl) Breng het aan de kook en pureer de aardbeien dan zo grof of zo fijn als je ze wilt hebben. Meet de appeldiksap af en roer hier het zakje jammakers doorheen.

Voeg dit mengsel toe aan de kokende aardbeien. Laat het geheel al borrelend doorkoken terwijl je ondertussen goed blijft roeren. Haal de pan van het vuur.
Zorg voor goed schoongemaakte, uitgekookte potten en schenk hier de kokend hete jam in.
Overbodig om te zeggen dat je oppast voor je handen en dat je hierbij geen kinderen laat helpen.
Draai het deksel op de potten en zet ze ondersteboven weg. Zo trekken ze vacuüm.

Tips:
Natuurlijk kun je elk soort fruit gebruiken wat je maar wenst en wat je voor handen hebt.
Ook de appeldiksap kun je vervangen door een andere zoetstof zoals agavesiroop. Honing is geen goed alternatief omdat de gezonde, werkzame stoffen verdwijnen als je de honing verhit boven de 40 graden.
De Marmello Jammakers kun je o.a. kopen bij de Natuurwinkel en je hebt ook een variant waarbij je weinig suiker gebruikt: 300 g op 1 kg fruit. Marmello is een geleermiddel op basis van citrus en pectine.
Gebruik je dit liever niet, je kunt de vruchten ook indikken door ze heel lang (méér dan een uur) te laten koken. Omdat aardbeien weinig pectine bevatten, is het handig om ze te combineren met een ander soort fruit, zoals appels. Na het koken is het belangrijk de potjes te wecken voor de houdbaarheid. Of je vriest de jam in (.....)

Deze suikervrije jam is minder lang houdbaar: ongeveer 3 tot 5 maanden in een goed afgesloten pot.
Na opening in de koelkast bewaren en binnen twee weken opmaken. 
Geniet van heerlijke, zelfgemaakte, gezonde jam.
Of dat nu op brood, beschuit of in de yoghurt is.
Door een taart, cake of bij scones....... het kan allemaal! 
 



Credits voor de handlettering: mijn dochter Faye

dinsdag 13 juni 2017

Mjummie! Chocolade......

Ik heb vandaag iets super leuks voor jullie! Een blog over chocolade mèt een super gave win-actie!!
En eigenlijk is het een win-win actie!
Het begint bij mij al te borrelen, maar laat ik bij het begin beginnen.....
Chocolade! Wie houdt daar nu niet van? Een Nederlander eet gemiddeld vijf kilo chocolade per jaar.
Ik weet niet of ik aan die vijf kilo kom, maar af en toe draag ik mijn steentje daaraan bij;)

Maar zonder cacaoboeren kunnen we geen chocolade eten.
Want in mijn tuin...... wel, daar groeit heel veel, maar toch echt geen cacaobonen. Ook niet in mijn kas. Want cacaobonen groeien aan een cacaoboom (Theobroma cacao), die zo'n 10 meter hoog kan worden en wel 50 jaar oud. Deze bomen worden geteeld in landen rond de evenaar. Ze stellen hoge eisen aan de vruchtbaarheid van de bodem, de temperatuur en de neerslag. Ook moeten ze in de schaduw geteeld worden.

De vruchten van de boom groeien vanuit een bloemetje gelijk tegen de stam aan.
Als de boom ongeveer 4 jaar oud is, gaat hij bloeien. De kleine witte of roze bloemen zitten direct op de stam en op de dikke takken. Als hij eenmaal is gaan bloeien, bloeit de cacaoboom het hele jaar door. De boom draagt dan ook constant vruchten.

Toch levert de cacaoboom maar 30 tot 40 cacaopod's of vruchten per jaar.

Deze vruchten lijken op langwerpige meloenen. Ze worden geplukt en opengebroken. Elke vrucht bevat 40-50 'bonen', die elk ongeveer een gram wegen. Een gemiddelde cacaoboom levert per jaar dus 1 tot 2 kilogram bonen.
De cacaobonen worden, met het vruchtvlees dat er nog aanzit, door schimmels en bacteriën gefermenteerd, bij een temperatuur tot 50 graden. Deze fermentatie duurt ongeveer vijf dagen. De kiem van het zaad wordt gedood en de kleur van de bonen verandert van paars naar bruin. Door het fermenteren wordt de smaakvoorloper voor de chocoladesmaak gevormd. De bonen worden in de zon gedroogd, of in drooghuizen. De gedroogde bonen worden vervolgens geëxporteerd.
De verwerking van de cacaobonen gebeurt vaak in de landen waar veel cacao wordt geconsumeerd. Nederland is wereldwijd de grootste verwerker van cacaobonen. Vooral rond Amsterdam en Zaandam wordt veel cacao verwerkt. In 2010 werd in Nederland 470.000 ton cacao verwerkt, dit is echt heel veel! Van het wereldmarktaandeel is dit bijna 13%.

 Even terug naar de cacaoboeren.....
Het werk dáár is niet te vergelijken met het werk hier,  in een rijk land.
Fundamentele hervormingen van de cacaosector zijn hard nodig. Dit zijn de conclusies van de Cacaobarometer 2015, een initiatief van de belangrijkste Europese maatschappelijke organisaties die betrokken zijn bij een duurzame cacaoproductie.
De cacaoboeren kennen extreme armoede en de opbrengst van de oogst volstaat nauwelijks om te overleven.  Hierdoor hebben de cacaoboeren geen geld voor extra werkkrachten. Dit leidt tot slechte arbeidsomstandigheden, mensenrechtenschendingen en vele andere problemen in de cacaoketen, zoals kinderarbeid. Er zit geen toekomst in de cacaohandel en de kinderen van cacaoboeren verlaten dan ook deze plek.
De gemiddelde leeftijd van een cacaoboer ligt laag.

En hier komt Vere om de hoek kijken!

Vere is een jonge, professionele en gedreven pattisier. Ik heb vorig jaar haar eindexamenstuk voor haar opleiding gezien en deels geproefd....... ge-wel-dig!
Vere heeft na haar studie een rondreis door Afrika gemaakt, waardoor ze nu veel minder bevrediging vindt in het maken van luxe producten zoals prachtige taarten en bijzondere bonbons.
Nee, Vere wil meehelpen de wereld te verbeteren en dat gaat ze deze zomer doen door haar steentje bij te dragen in een bijzonder project in Ecuador.
Samen met de bekende stichting World Servants, gaat ze in Ecuador bouwen aan verandering. De cacaoboeren verdienen heel weinig geld doordat ze alleen aan het begin staan van de productieketen van cacaoboom tot chocolade. Ze oogsten alleen de vruchten en daar verdienen ze erg weinig mee.
Vere gaat, samen met andere vrijwilligers èn met de plaatselijke bevolking een cacaocentrum bouwen. Een centrum dat voor 84 families een groot verschil kan maken.
In dat centrum gaan de boeren namelijk de cacaovruchten zelf fermenteren en drogen. Er is daar ruimte en er zijn mogelijkheden voor, als het centrum klaar is.
Vere kijkt er naar uit om niet alleen voor drie weken daarheen te reizen, maar ook om meer te leren van de mensen zelf.
Is dit geen fantastisch plan, van een ondernemende, jonge vrouw?!
Ik vind dat dit wel wat aanmoediging verdient...... en ik sponsorde haar.
Maar jíí kunt daar ook aan meehelpen!!
Vere moet de reis èn de bouwmaterialen zelf betalen. En dat is duur, voor een net afgestudeerde pattisier, die volgend jaar weer wil studeren.
Maar Vere bedacht zelf de geweldige actie:

 Bouwsteen!
Zij gaat bouwen en wij kunnen haar helpen door ons steentje bij te dragen.
Iedereen die Vere wil sponsoren voor haar reis met dit goede doel krijgt nu een bouwsteen van chocolade als bedankje.
En ik moet eerlijk zijn...... deze bouwsteen is hemels heerlijk!
Hier zie je de variant puur met Oreokoekjes.
Mjummie!

Hoe gaat het in z'n werk als je wilt helpen?
Ga via deze link naar Vere's  website, scroll naar beneden en klik op 'sponsor Vere'.
Hier kun je Vere sponsoren met een (eenmalig) bedrag.
Geef je minimaal 5 euro, dan mag je een chocoladebouwsteen uitzoeken.

De smaken die Vere maakt zijn:
  • puur met oreokoekjes
  • puur met stroopwafel
  • melk met oreokoekjes
  • melk met stroopwafel
  • wit met oreokoekjes
  • wit met stroopwafel

Vul in het laatste veld "Opmerking of aanmoediging voor Vere"   in, in welke smaak je jouw bouwsteen wilt ontvangen.  (Let op, woon je buiten Zoetermeer, dan moet de 3,50 verzendkosten ook betaald worden, anders houdt Vere er nog niks aan over!)
Voer dan de actiecode in, die Vere en ik samen bedacht hebben:
"Tijd voor chocolade".
En maak kans op een ...... Tadaa:

Chocoladeworkshop

onder leiding van een echte patissier (Vere dus!)


Hoe leuk is dat?!
Wat je gaat maken èn wanneer is nog even een verrassing.
Laat ook even een reactie op dit bericht achter, met je e-mail erbij, of  reageer via Faceboek.
Via mijn blog en via Facebook wordt de winnaar bekend gemaakt.

Deze actie is geldig vanaf het verschijnen van dit blog tot 17 juli. Tien dagen later gaar Vere naar Ecuador!

Uiteraard ben je niks verplicht. Wil of kun je niks geven?
Wil je dan jezelf een goed voornemen geven en bij het kopen van chocolade letten op het Fair Trade keurmerk?
Dan help je ook mee!



Mjummmie!
Ik stak net het laatste stuk chocolade van Vere in mijn mond.
Heel even was ik afgeleid, want oh...... wat is  deze chocola lekker!
Een hemelse smaak!
Proeven........ :)

 

zondag 11 juni 2017

Aardbeien taart

Jippie! Er gaan hier heel veel aardbeienrecepten aankomen........   Het is namelijk een fantastisch aardbeienjaar en de rode zomerkoninkjes rijpen dan ook bij bosjes! En zeker toen buurman Teun kwam zeggen dat ik twee lange rijen van zijn aardbeienbed mag leeg-plukken, kan ik in de keuken aan de slag met aardbeien. Kilo's aardbeien! Dit is ècht genieten!
En als eerste maakte ik deze overheerlijke èn super healthy aardbeientaart!!

Werkelijk! Ze is nog lekkerder dan dat ze eruit ziet!
Ik ga het recept dan ook meteen delen.

Aardbeientaart

           voldoende voor 12 punten
Ingrediënten:
          Voor de bodem:
  • 100 g sesamzaad (raw)
  • 50 g bio amandelen
  • 50 g bio zonnebloempitten
  • 140 g rozijnen
  • 100 g dadels
  • 2-3 eetlepels water
  • kaneel
                   Vulling
  • 800 g aardbeien
  • 2 el agavesiroop
  • 4 kleine bananen
  • geraspte kokos
Hoe maak ik het klaar:
Maal de amandelen, zonnebloempitten en het sesamzaad voor de bodem in een keukenmachine fijn.
Voeg daarna de dadels en rozijnen toe. Voeg voldoende water toe om er een stevig 'deeg' van te maken. Neem een springvorm van 24 cm doorsnede.
Vet deze in met wat zonnebloemolie en druk het deeg in de taartvorm. Bestuif het met gemalen kaneel en zet de bodem in de vriezer, tenminste een half uur.
Maak voor de vulling een 'glazuur' van 400 g aardbeien, gemengd met de agavesiroop. Pureer dit met een staafmixer of in een foodprocessor.
Giet de helft van het glazuur over de taartbodem en verdeel het. 

Neem de roodste aardbeien en snijd ze in plakjes. Snijd ook de bananen in plakjes.

verdeel deze plakjes over de taart.

Schenk hier vervolgens de rest van het glazuur overheen.

Bestrooi het geheel met de geraspte kokos.


Zet de taart minstens een uur in de vriezer, zodat de bodem stevig is.


Voor het aansnijden kun je de taart het best 20 minuten van tevoren uit de vriezer halen.                                                                                                                                                                                                                                                    
Je maakt deze taart zonder te bakken, maar door het opstijven in de vriezer, kost het wel wat voorbereidingstijd.
Het is een supertraktatie, deze taart!
En ook nog eens super healthy: zónder suiker, zónder lactose. Compleet vegan.

Geniet van dit mini-zomerfeestje met een kopje verse muntthee!!

En stay tune voor nog veel meer aardbeienrecepten.....