Spaghetti met boontjes en pesto

 Dit koolhydraatrijke, supersnelle gerecht is prima geschikt voor de donderdagavond wanneer - buiten de vakantie-  alle kinderen sporten en ook ik wel wat extra energie kan gebruiken zo bijna aan het eind van de week.

Maar nu in de vakantie is het een fijn eenpansgerecht dat super snel op tafel staat...

Het past bepaald niet in een koolhydraatarm dieet, maar het is dan ook verre van gezond om één bepaalde voedingsstof uit je menu te schrappen. 

De boontjes en aardappels komen uit eigen tuin.... correctie: mijn sperzieboontjes zijn niet opgekomen, 

maar van buurman Teun (oh, lucky me!) mag ik als hij een paar dagen op vakantie is, lekker boontjes oogsten. 

De pesto  kun je makkelijk zelf maken, hoewel ik deze keer koos voor het gemak van een potje....

Lekker snel aan tafel, jongens!!

Spaghetti met boontjes en pesto

            Voor 6 personen

Ingrediënten:

• 600 g spaghetti
• 600 g aardappelen 
• 300 g sperziebonen
• 185  g basilicumpesto
• 150 g geraspte kaas

Hoe maak ik het klaar:

Maak de sperzieboontjes schoon en verwijder de puntjes. 

Kook de spaghetti al dente volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. 

Maak ondertussen de aardappels schoon, de schil mag er aan blijven zitten en snijd ze in plakjes van ongeveer een halve cm dik.

Voeg na 1 minuut de aardappelen en boontjes toe, breng weer aan de kook en laat ze samen nog zo'n 6 minuten meekoken.

Roer de pesto los met een eetlepel van het kookvocht.

Giet alles af in een vergiet.

Doe voorzichtig met de aardappelplakjes zodat ze niet breken. Neem het liefst vastkokende aardappels.

Roer de pesto  erdoor na het afgieten.

Breng op smaak met versgemalen peper en serveer met de geraspte kaas.

Geniet van dit gezonde gerecht en doe nog wat leuks met de extra energie die je erdoor krijgt....

Venkelrisotto

   Deze goddelijke risotto met maar 6(!) ingrediënten smaakt geweldig door de aromatische venkel.... 

de boterzachte rijst en venkel vormen een perfecte combinatie!

Ik at dit al vele malen, eigenlijk elke keer wanneer ik venkel vers uit eigen tuin heb. 

Ik was dan ook verbaasd dat ik dit recept nog niet gepost had.... 

gelukkig kan ik het nu met jullie delen!

Venkel..... het is zo'n héérlijke groente!!

Ze komt oorspronkelijk uit het Middelandse Zeegebied en leent zich goed voor salades. Zowel de knol als de stengels èn het zaad zijn eetbaar. De knol als groente, de stengels als kruid en het zaad kan gebruikt worden voor thee, maar ook om er olie uit te persen. Venkel heeft een kruidige, anijs-achtige smaak.

Venkelrisotto

    Voor 4 personen

Ingrediënten:

• 500 g venkel of 2 grote venkelknollen
• 2 kleine uien
• 70 g roomboter
• 350 g risottorijst
• 1,25 l groentebouillon van tablet, poeder of pasta
• 100 g geraspte kaas

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst de groentebouillon van poeder, pasta of tablet.

Snijd de venkel overlangs doormidden en dan nog een keer zodat je kwarten krijgt.

Verwijder de harde stronk en de stelen. Snijd de  venkel in heel dunne plakken. Maak de ui schoon en snipper deze.

Smelt de helft van de boter in een wok of ruime pan en fruit hierin de ui en venkel 10 minuten op zacht vuur.

Voeg daarna de risottorijst toe en bak deze al roerend 3 minuten  op een matig vuur tot ze rondom glanst.

Giet een flinke scheut groentebouillon erbij en breng al roerend aan de kook. Giet er, wanneer het vocht door de rijst is opgenomen al roerend opnieuw een deel van de bouillon bij. Herhaal dit tot de bouillon op is. De risotto is in totaal in ongeveer 30 minuten  gaar maar nog vochtig....

Meng er de rest van de boter door en de helft van de geraspte kaas.

Serveer de rest van de kaas er apart bij en serveer meteen.

Eet smakelijk!

Bij elke risotto zeg ik: je mag me er 's nachts voor wakker maken. 

Dat geldt ook voor deze!! ;)

P.S. de foto's en vormgeving zijn misschien  iets anders dan je van me gewend bent.... dit eenpansgerecht leent zich uitstekend om op vakantie klaar te maken. Vandaar dat je mijn campingtafel en milieuvriendelijke bamboebord als ondergrond ziet ;)

Lavendelsiroop

Ik zag het ergens in een gerecht voorbij komen en was gelijk geïntrigeerd...... Lavendelsiroop!

Wanneer ik lavendel uitbundig paars zie bloeien, begint het bij me te kriebelen en wil ik iets doen:

 de geur vangen in een zakje of droogboeket, in bad met lavendel, een recept uitproberen.... 

Lavendel (Lavendula) staat niet alleen bekend om haar lekkere geur, 

ze heeft ook een ontspannende werking en is eveneens eetbaar.  

Wie houdt er nu niet van lavendel?!

Bijen, hommels en vlinders in ieder geval wel!

Dit voorjaar kreeg ik van Cora zo'n twintig lavendelplanten uit haar tuin.... Lucky me! 

Helaas slaan ze door de droogte van het voorjaar de bloei dit jaar over.

Maar voor deze siroop plukte ik lavendel uit de schooltuin.....

Zou dit de echte kleur zijn? Scroll verder naar beneden....

Een siroop is lang houdbaar door de conserverende werking van de suiker.

Er zit zoveel suiker in de siroop, dat je haar aanlengt met water en niet puur gebruikt. 

Tenzij je iets bakt waarvoor je lavendelsiroop kunt gebruiken. 

Dát lijkt me wel wat.... ik denk aan lavendelcake ofzoiets :)

Lavendelsiroop

Ingrediënten:

• 40 jonge lavendelbloempjes
• 1 liter kokend water
• 800 g bio rietsuiker
  
  

Hoe maak ik het klaar:

Als je naar de ingrediëntenlijst kijkt, denk je misschien: hoe simpel kan het wezen?!

Nou... heel simpel dus!

Pluk de lavendelbloemetjes op een zonnige ochtend, dan is de geur op z'n sterkst! Neem de fris paarse bloempjes, niet degene die al gedroogd zijn.

Doe de bloemetjes in een grote fles of bokaal en overgiet met het kokende water. Je krijgt nu een sterke thee en de lavendelgeur is duidelijk te ruiken. Na twee nachten trekken zeef je de lavendelthee en schenk ze in een pan. Voeg de suiker toe en verhit langzaam onder voortdurend roeren. Zodra de suiker is opgelost stop je met verhitten. De siroop mag in geen geval koken, want dan geleert de suiker en krijg je een stroop.... lijkt op siroop maar is toch wat anders.

Giet de hete vloeistof in goed schoongemaakte en met kokend water omgespoelde flessen. Laat ze vacuüm trekken en je siroop is klaar. 

Ze is ongeopend zeker een jaar houdbaar.

Ik morste een druppeltje en kon het niet laten... ik moest even proeven!

Man, man, man wat lekker! Dit gaat gebakjes en taarten op een hoger level brengen.

Een heerlijke, zoet bloemige smaak!!

Het is alleen jammer dat de kleur in niets op de bloeiende lavendel lijkt.

Ik heb er nog een filtertje overheen gegooid en dan lijkt het wat, maar helaas..... 

de siroop is dus niet gekleurd zoals op de linkerfoto, de echte kleur is lichtbruin en niks prachtig paars. 

Nu helpt het niet mee dat ik rietsuiker gebruikte, want die  geeft sowieso een bruine kleur af aan vloeistoffen....

Dat het om de smaak gaat, is hier zéker van toepassing!!

Maar dát zit zeker te weten helemaal goed!

Ik denk dat ik alvast een glaasje siroop ga drinken....

Wil je meer met lavendel?

Vorig jaar maakte ik mooie fruitwatertjes (klik) waarin ook lavendelgoed te proeven is.

Lavendel bloeit nog tot eind augustus.

Ik denk dat jij er ook wel van houdt....

Komkommerkruidazijn

Ik verwachtte 'm mooi helderblauw maar fel roze is het resultaat! 

Laat ik dat nu niet erg vinden.... roze is mijn lievelingskleur:)

De azijn - want dat maakte ik - gaat van liefelijk roze niet minder zuur smaken, maar het staat prachtig!

Het is zó mooi roze dat m'n kinderen het al als limonadesiroop wilden drinken. 

Wat ik overigens graag voorkwam om hele zure reacties te vermijden ;)

Ken jij het Komkommerkruid of Bernagie  (Borago officinalis) al?

Ze is niet alleen een geweldige bijen- en hommelplant, ze heeft ook mooie felblauwe bloempjes die eetbaar zijn en - alsof dat nog niet genoeg is - ze heeft een geneeskrachtige werking, wat te zien is aan het woordje 'officinalis'.

Bernagie groeit overvloedig in de tuin van m'n buurvrouw en een aantal planten zijn  inmiddels overgekomen naar de mijne. Eenmaal gezaaid gaat dit eenjarige kruid niet meer uit de tuin doordat het zich zo makkelijk uitzaait. De hommels en bijen zijn er overigens maar wat blij mee... 

 En ik ook:  de bloempjes zijn prachtig blauw, smaken een beetje naar komkommer (what's in a name...)

 en zijn een mooie decoratie voor op de salade of een broodje gezond. 

Wat zeg ik: het broodje wordt er op slag gezond van.... want komkommerkruid bevat veel vitamine C, 

vitamine B6 en de mineralen zink en magnesium. De bloemetjes bevatten veel glucose, fructose en aminozuren. Het zaad is oliehoudend en bevat veel gammalinoleenzuur waardoor borage-olie een hot topic is in de voedingssuplementenindustrie.

De plant heeft een positieve werking, je wordt er vrolijk van. Ze wordt dan ook gebruikt bij het bestrijden van depressie en uitputting. Het helpt ook bij reuma, verkoudheid en bronchitis, is vooral goed tegen het hoesten. Ze werkt preventief tegen hart- en vaatziekten.

De Romeinse Plinius schreef het vroeger al: "Ego borago gaudia semper ago" wat betekent: "Ik, borago, breng altijd blijdschap".

Bedankt, tuinbuurvrouw! Ik zou zeggen.... zet het komkommerkruid snel in je eigen tuin!

De bloempjes kun je goed eten  - snoep gerust tussendoor - , maar ook de verse, groene blaadjes kun je fijnsnijden en door een salade mengen.  De bladeren,  stengels en bloemknoppen bevatten veel korte ruwe haartjes en zijn daardoor niet zo prettig om rauw te eten.

In India wordt een siroop gemaakt van de plant.... dát komt op m'n to-do-list voor volgend jaar,

 maar deze week maakte ik dus azijn. 

Komkommerkruidazijn

                      voldoende voor één flesje azijn

Ingrediënten:

• 1 flinke handvol komkommerkruidbloempjes zonder kelkbladeren
• 3.5 dl biologische natuurazijn
• stukje biologische citroenschil

Hoe maak ik het klaar:

Verzamel de bloemetjes op een zonnige dag, liefst 's ochtends. Laat nog wat bloempjes over voor de bijen en hommels. Je kunt het beste aan de zwarte stamperdraadjes trekken, zodat de bloem loskomt van het kelkblad.

Doe de bloemetjes in een fles en overgiet met de azijn.....

Het lijkt wel magisch wat er dan gebeurt...

Even wachten, even zwenken..... het blauw verdwijnt en ervoor in de plaats komt een felroze kleur.

Ik deed er een paar stukjes biologische citroenschil in, om de smaak wat op te liften. 

Want de azijn kleurt wel prachtig, maar de smaak is niet echt uitgesproken.

Laat de bloempjes en de citroenschil één tot twee weken trekken op een warme plaats, 

maar niet vol in de zon. Zwenk een paar keer per dag...

Als de kleur goed is, is de smaak ook goed.

Zeef de azijn door een zeefje met neteldoek en giet over in een mooie fles.

En klaar is deze azijn voor gebruik.

Het smaakt licht fris.

 Wát een aanwinst op mijn aanrecht..... ik noem het een beauty azijn!

Bewaar het niet in de zon, dan vervaagt de kleur weer.

Deze azijn is zeker een jaar houdbaar,

maar ik weet wel waar ik mijn komende salades mee ga opfrissen!

Nog even iets over de blauwe kleur. 

Het schijnt dat ik de verkeerde azijn gebruikt heb. Wanneer je witte wijn- of appelazijn gebruikt 

- deze zijn wat milder van smaak - wordt de azijn wel blauw. Als ik weer appelazijn (klik) heb gemaakt,

 zal ik het nog een keer proberen dit jaar.... 

Ben benieuwd!

Lasagne met aubergine en paddenstoelen

Hoewel mijn blogserie over de moestuin dit jaar vervangen is door mijn serie bijenblogs

 is en blijft mijn moestuin de inspiratiebron voor heerlijke gerechten, nieuwe ideeën en plannen. 

Kijk eens naar dit prachtige plaatje en je begrijpt:  

hier moet ik wat (lekkers) mee....

En ik maakte een heerlijke lasagne.....

Één keer eerder at ik deze lasagne en oudste zoon had onthouden hóe lekker hij was. 

En dat zegt wel wat bij hem. Als kieskeurige eter krijg ik vaker commentaar dan complimentjes; 

of is dat pubers eigen?!  ;)

Hoe het ook zij.... deze lasagne kost wat tijd, maar oh, wat is hij ver-ruk-ke-lijk!!

Hoop dat er gauw weer een nieuwe aubergine gaat groeien.

Lasagne met aubergine en paddenstoelen

                     voor 4-6 personen

Ingredienten:

• 
• 1 grote aubergine of twee kleine
• zeezout
• 500 g champignons of paddenstoelen
• 3 bollen mozarella
• 4 teentjes knoflook
• 6 el olijfolie
• 25 g pijnboompitten
• 1 pak volkoren lasagne (12 vellen)
• 600 g tomaat (vers of uit blik)
• 1 el verse rozemarijn
• 1 el verse basilicum
• 1 el verse oregano
• `150 g belegen kaas
      voor de saus
• 75 g boter
• 75 g tarwemeel
• 7,5 dl ongezoete sojamelk
• versgemalen peper
  
  

Hoe maak ik het klaar:

Snijd de aubergine in plakken en bestrooi ze met zeezout. Laat de plakken 30 minuten liggen, laat ze daarna uitlekken in een vergiet en spoel af met water.

Verhit de olie in een koekenpan of grillpan en bak de aubergine aan beide kanten lichtbruin en gaar.

Vet een grote rechthoekige ovenschaal in met wat olijfolie.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Veeg de champignons of paddenstoelen schoon en snijd ze in plakjes. 

Snijd de tomaten in blokjes.

Pel en snipper de knoflook.

Snijd de mozarella in plakken.

Rasp de kaas.

Rooster de pijnboompitjes in een droge koekenpan.

Maak de witte saus door de boter in een steelpannetje te verwarmen, voeg het meel toe en roer 2 minuten goed door. 

Voeg elke keer een scheut melk toe en roer goed door met de garde om klontjes te voorkomen. Als alle melk is toegevoegd laat je de saus doorkoken op een laag vuur gedurende 2 minuten.

We bouwen de lasagne op: en deze laagjes zijn nogal complex. Maak twee identieke lagen en sluit af met een toplaag,

Begin met een laag lasagnebladen die je in de schaal legt. Leg daarbovenop de helft van de aubergineplakken, de helft van de champignons of paddenstoelen, strooi de helft van de gesnipperde knoflook erover, de helft van de tomatenblokjes, de helft van de verse kruiden in stukjes gescheurd, de plakjes van één bol mozarella en een derde deel van de pijnboompitjes. 

Dek af met een derde deel van de witte saus. 

Herhaal deze laag een keer waarbij je begint met de lasagnebladen en de meeste ingrediënten opmaakt.

Dek deze tweede laag weer af met lasagnebladen, verdeel daaroverheen de laatste bol mozarella.

Bestrooi de mozarella met de geraspte kaas en schuif de de lasagne de oven in.

Bak in ongeveer 30 minuten gaar en goudbruin.

Strooi de achtergehouden pijnboompitjes erover heen.

Laat  iets afkoelen 

en serveer!

Eet smakelijk!!

Geniet!

Kamille olie

In de badkamer staat de fles voor het grijpen: de kamille-olie die ik vorig jaar maakte. 

Ik heb 'm omgedoopt tot onderdanenolie...... voor de mijne, wel te verstaan. 

 's Morgens vroeg zijn mijn benen heus niet vermoeid, maar per dag leg ik toch heel wat kilometers af.

 Ze worden minder snel moe als ik er kamilleolie op smeer....

Deze olie ruikt niet alleen naar kamille, het kalmeert mijn huid en laat 'm shinen.

De botanische naam van kamille is Matricaria Chamomille. Matri betekent moeder en Caria betekent zorg. Chami betekent grond en Mille betekent appel. Vrij vertaald komt het er op neer dat moederlijke zorg gegeven kan worden met appeltjes uit de grond. Leuk, hè?!

Let op dat je wel de èchte kamille neemt, want je hebt ook een soort die er sterk op lijkt. 

Het verschil merk je het best door eraan te ruiken. Echte kamille heeft een sterke, zoetige geur, 

de andere soort geurt niet.

De èchte kamille kun je het beste drogen om haar langer te kunnen bewaren. 

De bloempjes bloeien van mei tot en met augustus. 

Gedroogd is de geur en werking krachtiger.

Kamille staat bekend om haar kalmerende eigenschappen. 

Kamillethee is lekker om te drinken, maar het is ook ontstekingsremmend. 

Vandaar dat een aftreksel word gebruikt bij ontstoken ogen en ook ontstekingen in de mond kun je

 behandelen door met koude kamillethee te gorgelen. 

Meer hierover heb ik geschreven in een andere blog over kamille. (klik)

Nu naar de olie....

Kamilleolie

Benodigdheden:

• een bosje kamille of twee handjes vol gedroogde kamillebloempjes
• 5 dl olie
  
  
  

Hoe maak ik het:

Heb je verse kamille. pluk dan een flinke bos op een zonnige ochtend. Let op dat het niet in de buurt is van een plek waar honden worden uitgelaten of in de buurt van een drukke weg.

Spoel de bloemen niet af want dan spoel je ook de goede stoffen weg. Laat de kamille drogen. Dit kan het best door ze in een bosje te binden en ondersteboven op een warme, droge plaats te hangen. Elke plek in huis is daar in de zomer geschikt voor.

Toen ik heel veel kamille geplukt had, droogde ik het aan een kaarsenkroon boven de eettafel....

Na een dag of drie - of als je het zeker wilt weten na een week - haal je de lange stelen eraf zodat je alleen de bloemkopjes over hebt. Bewaar de gedroogde kamille in een goed afsluitbare (weck)pot. Neem twee handen gedroogde kamillebloempjes. Wanneer je kamille  koopt begin je vanaf hier. Doe ze in een halve liter fles en overgiet met de olie.

Laat de fles in het zonnetje drie weken staan. Door langzame infusie trekken de geur en goede eigenschappen van de kamille in de olie. Zet de fles daarna op een donkere plek.

Wanneer je de geur nog niet sterk genoeg vindt, laat je de olie met bloempjes langer staan.

Daarna kun je de olie zeven, of je laat - net als ik deed- de bloempjes er gewoon in zitten. 

Omdat de bloempjes gedroogd zijn komt er geen vocht bij de olie en is deze olie net zo lang houdbaar als op de verpakking van de olie staat die je gebruikt.

Wil je meer weten over welke olie je het beste kunt gebruiken, in een verzorgingsproduct,  klik hier

Voor huidproducten gebruik ik meestal biologische amandelolie. Gebruik deze niet als je een notenallergie hebt.

Het kan goed zijn dat ik voor deze kamilleolie 'gewoon' zonnebloemolie heb gebruikt, ik weet het niet meer precies. Zonnebloemolie is lekker neutraal en goedkoop zonder een  uitgesproken geur, zodat de kamille makkelijk kan overheersen.

Naast mijn benen smeerde ik vanmorgen ook mijn armen in. Het kalmeerde mijn geïrriteerde huid meteen. Vanmorgen had ik tussen de courgettes onkruid gewied... en de behaarde bladeren en stengels van de courgetteplant hebben kunnen voor vervelende irritatie zorgen.

Mijn armen werden weer zacht door mijn kamille olie.

Probeer ook maar eens!

Tip: Zet de olie onder handbereik en smeren maar.....

Veldertjes spread

Kiekeboe!

Velderwtjes - kortweg veldertjes genoemd - is een andere naam voor jonge kapucijners. 

Mijn moestuinexperiment van dit jaar waren kapucijners en ja.... ze deden het harstikke goed!

Het was niet alleen dat ze voor 't eerst in mijn moestuin groeiden, ik had ze zelfs nooit eerder gegeten! 

Mijn eerste toevlucht was het recept van Tos: Kaapse raasdonders (klik), 

maar.... wat kan er nog meer mee?

Je kunt ze jong en nog niet ingedroogd gebruiken zoals je ook doperwtjes eet.

Zo at ik ze van 't weekend in deze (klik) lekkere maaltijdsalade.

Vandaag maakte ik

een zachtgroene boterhamspread die ook verrukkelijk smaakt op bruschetta of een toastje. 

Simpel en snel klaar, maar met groots effect!

Veldertjes spread

      voor een potje van 200 gram

Ingrediënten:

• 150 g velderwtjes of jonge kapucijners
• 2 el goede olijfolie
• 6 blaadjes basilicum
• 4 takjes munt
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper
• evt stukje gedroogde peper
• 1 el mayonaise

Hoe maak ik het klaar:

Met het gewicht van de veldertjes bedoel ik het schoongemaakte gewicht. Heb je verse kapucijners, reken dan ongeveer  900 gram vuil gewicht en dop de kapucijners eerst.

Kook de velderwtjes in een bodempje water in 10 minuten gaar en zacht. Je kunt ze ook stomen.

Spoel ze af met koud water en pureer ze met de olijfolie. Snijd de verse kruiden fijn en voeg ze toe. Breng op smaak met de peper en zout en eventueel wat gedroogde peperstukjes. Mix alles door elkaar met de staafmixer. Het is een vrij vaste puree en voor de smeuiigheid voegde ik een lepel mayonaise toe.

Lekker groen en met pit.

Ik heb gelijk geproefd en 'm goedgekeurd!

Ook lekker als groentedip bij tortillachips

en lekker met wat feta of olijven erbij....

Nu jij!