maandag 9 december 2019

Mijn favoriete recept met. .... boerenkool

Afgelopen week oogstte ik mijn laatste boerenkool. Wat een prachtige, grote planten
 had ik staan. Tien stuks!  Ik heb er lekker veel van kunnen eten.
Ik oogst de boerenkool bladeren en vervolgens laat ik de bladeren zo´n half uur 
tot een uur in een emmer water met zout staan.
Daarna was ik de bladeren grondig en wrijf ze schoon.
Een deel gebruik ik meteen, een deel vries ik direct in. Boerenkool uit de vriezer
 wordt zoeter van smaak en de bladeren vriezen kapot, zodat je ze niet meer
hoeft te snijden voor gebruik. Gemak dient de mens!
Verder geen  schoongemaakte, netjes voorgesneden en voorverpakte groentes, 
maar alles zelf doen. Met als grote voordeel dat je weet waar het vandaan komt, 
hoe het gegroeid is en vooral: dat je het supervers op je bord kan hebben! 
Vandaag heb ik, voor de laatste keer dit jaar, mijn lievelingsgerecht klaargemaakt. 
Boerenkool met couscous. 
Heerlijk anders, heerlijk boerenkool. In recordtijd op tafel.
Met couscous, zó eet ik boerenkool het liefst en het vaakst. Ik dacht dat ik dit recept 
al had gepost, maar dat is niet zo. Een huisvriend van ons, ook een fervent moestuinder, 
die dit had geproefd, wilde graag het recept.....
Nou, hier komt 'ie! Voor je eigen boerenkool....

Boerenkoolcouscous

   voor 6 personen

Ingrediënten:
  • 3 uien
  • 3 teentjes knoflook
  • 4 el olijfolie
  • 450 g boerenkool
  • 75 g rozijnen
  • 450 g couscous
  • 0,5 tl chilipoeder (of minder)
  • 1,5 l groentebouillon (van tablet)
  • 2 pakjes vegan balletjes

Hoe maak ik het klaar:


Heb je diepvriesboerenkool of kant en klare boerenkool, dan bereid je niets voor. Zo niet, dan maak je de verse boerenkool eerst  uitgebreid schoon en snijd ze grof. Pel de ui en de knoflook. Snipper de ui en snijd de knoflook in plakjes. Verhit de olie in een wok en roerbak hierin de ui en knoflook. Voeg de chilipoeder toe. Niet teveel, want het maakt het gerecht erg pittig.
Roerbak op hoog vuur de boerenkool even mee, zodat hij slinkt. .

Dit duurt nog geen vijf minuten. Ondertussen maak je de groentebouillon. Voeg nu de rozijnen en de couscous toe.   En daarna de bouillon. Breng de bouillon aan de kook.   Zet dan het vuur uit en leg een deksel op de wok.
In de tijd dat je aan tafel gaat zitten (take your time!), is de couscous genoeg geweld en klaar om opgeschept te worden.
Supersnel recept van ongeveer een kwartier. Als je al langer meeleest,
weet je dat ik daar van houd. Zeker op een hectische dag!


 
Vaak serveer ik er vegetarische groenteballetjes bij. Tegenwoordig hebben ze bij de Aldi
 ook een vegan variant. 

Laat je me horen wat jij van dit recept vindt?!


vrijdag 6 december 2019

Zuurkooltaart


Het is erg gezond en ik maakte het dit jaar zelf door te fermenteren. Hier thuis zijn ze er helaas geen fan van. En ik moet eerlijk zeggen: als kind kreeg ik het ook nooit voorgeschoteld. Mijn vader bleek een stevige vinger in de figuurlijke pap te hebben, als het ging over welk eten er op tafel kwam. 
Ik heb het over zuurkool..... en ach, misschien had ik het als kind ook niet lekker gevonden.
Maar nu..... nu vind ik het best lekker! Bovendien vind ik dat het in een gevarieerd winters menu thuishoort.
Dusssss......  hier in huis hebben ze pech.

Hoewel..... pech?
Deze zuurkooltaart is eigenlijk toch wel heel, heel erg lekker!
Echt waar!
Maar oordeel gerust zelf.....


Zuurkooltaart met tofu

                voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:
  • een rol vers bladerdeeg bijv. van tante Fanny
  • 275 g biologische zuurkool
  • 200 g tofu
  • 3 el zonnebloemolie
  • 1 el tamari of zoute sojasaus
  • 5 eieren
  • 125 ml sojaroom
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
  • 1 el gesnipperde peterselie
  • 1 grote biologische aardappel
  • 100 g geraspte belegen kaas



Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Snijd de tofu in kleine blokjes. Het is trouwens lekker als je de verse tofu eerst een nachtje invriest. De structuur wordt dan steviger en als je het bakt, is het minder 'zompig'.  Verhit de olie in een koekenpan en bak de blokjes tofu  10 minuten op hoog vuur.

Blus daarna af met de tamari en zet het vuur uit.
Beboter een springvorm van 24 cm en bekleed deze met het verse bladerdeeg. Prik er met een vork  wat gaatjes in. Zo blijft de bodem krokant.
Vind je de zuurkool iets te zuur? Spoel  deze dan even af onder de kraan in een vergiet. 
Klop de eieren met de sojaroom los in een ruime kom. Voeg naar smaak zout en peper toe. 
Knip de peterselie fijn en roer dit samen met de zuurkool en de gebakken tofu door het eimengsel.
Doe  het zuurkool-eimengsel in de vorm.
Neem de grote aardappel, was deze goed - schillen hoeft niet - en schaaf er met de kaasschaaf dunne plakjes af.

Leg deze dakpansgewijs op de taart.
Bestrooi de taart met de geraspte kaas en schuif hem in de voorverwarmde oven.
Laat de taart ongeveer 35 minuten bakken en haal hem gaar en goudbruin uit de oven.

Snijd in punten en serveer direct.
Zó wordt zuurkool hier toch nog een feestje!!


Eet smakelijk!


Ook een keer zelf zuurkool maken?
Klik dan eens op verrot lekkere kool voor de link met uitleg en werkwijze!

donderdag 5 december 2019

Mijter-hapje

Al die heerlijke zoetigheden ten spijt, op Sinterklaasavond sna(c)k ik echt naar iets hartigs!!
En omdat wij gisteravond al het gezellig avondje van de goedheiligman vierden, maakte ik gisteren eenvoudige mijters als lekker hapje. Maar dan wel hartig....



Een goede tegenhanger van al het zoets èn eentje die goed in de smaak viel. 
De kinderen raadden me zelfs aan dit op mijn blog te zetten. Dus bij deze.....


Mijter-hapje van Sint

voor ongeveer 8 mijters

Ingrediënten:
  • 1 rol vers bladerdeeg
  • tomatensaus of tomatenblokjes in saus
  • versgemalen zeezout
  • enkele druppels tabasco
  • klein teentje knoflook
  • 1/2 gele paprika
  • 40 g belegen kaas

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 200 graden. Rol de lap bladerdeeg uit en snijd met een mesje de vorm van de mijter uit. 
Dit hoeft niet afgemeten te worden, het hoeft niet precies allemaal hetzelfde. Als het er maar een beetje op lijkt (zie foto).
Maak de tomatensaus op smaak met wat zout en tabasco en pers het teentje knoflook erboven uit. Proef even zodat je weet dat de smaak goed is. Smeer de gekruide tomaatjes of tomatensaus uit over de mijters.
Snijd lange deegreepjes van het bladerdeeg en leg die in het midden van onder naar de punt van de mijter. Snijd even brede reepjes van de paprika en leg die overdwars op de mijter, zodat het karakteristieke kruis ontstaat.


Rasp de kaas en strooi deze over de mijter-hapjes heen.
Schuif in de voorverwarmde oven en bak de mijters in ongeveer 15 minuten gaar en goudbruin.

Geef deze knijtergekke mijter gelijk als 't ie nog warm is.
Afgekoeld zijn ze minder lekker.




Geniet ervan!!



woensdag 4 december 2019

Minder plastic in huis (deel 3)


Zoals vele huishoudens met mij, heb ik het goede voornemen mijn plastic (wegwerp)artikelen drastisch te verminderen dit jaar!

Ik maak al heel veel producten zelf en dat scheelt behoorlijk. Net als het verbouwen van mijn eigen groente en fruit....
Maar ik vind het niet voldoende.

We kunnen niet meer met z'n allen zo doorgaan en onze ogen sluiten voor het enorme probleem van de plastic soep, die als we op dezelfde manier doorgaan, onze hele planeet zal overspoelen.

Plastic, een geweldige uitvinding?
Plastic is immers:
  • goedkoop
  • niet zwaar
  • vershoudend 
  • warm
  • in allerlei vormen te maken. 
Maar wat een zegen leek, wordt een vloek! Want plastic doet er 400 tot 1000 jaar over voordat het is opgelost. En slechts een kleine 5%(!)  wordt bruikbaar gerecycled...….

En naast het plastic wat je direct herkent als plastic, is er dus ook verborgen plastic: microplastics.
Wist je dat plastic verborgen zit in:
  • Fleece (dekens en truien)
  • Theezakjes
  • Wasmiddel
  • Tandpasta
  • Kartonnen koffiebekertjes
  • Wattenstaafjes
  • etc. etc.
We moeten iets doen!!
Met z'n allen...
Dit is de reden dat ik begon te kijken naar verbeterpunten in mijn huishouden.
Wat kan er vervangen worden zonder noemenswaardige problemen en zonder zelfs iets van luxe of gemak in te moeten leveren?!
Want ja, het moet ons niet te veel kosten en het moet niet te moeilijk voelen.

Met wat kleine wijzigingen kwam ik erachter, dat het zelfs meerdere voordelen heeft om plastic te vervangen door betere, lees duurzamere, alternatieven.
Om het makkelijk te houden volgt hier mijn derde fotoverslag, bedoelt om te inspireren...
Want je kunt al snel goéd bezig zijn!
En ook een goed gevoel is best fijn, niet?!



1. Wasmiddel uit de winkel versus natuurlijk wasmiddel


Op de foto links zie je een zakje met wasnootjes uit Nepal, de zogenaamde 'Seepje' die je in de beter gesorteerde supermarkt, wereldwinkel of Natuurwinkel kunt kopen. Omdat het van ver wordt ingevlogen, heb ik op basis van dezelfde zeepstof - zij het in een andere concentratie - zelf wasmiddel gemaakt....  Welja, van paardenkastanjes. Ik was hier zo'n drie à vier maanden per jaar mee en de rest van het jaar maak ik zelf wasmiddel van zeep. Het is niet alleen vele malen goedkoper dan de dure merken wasmiddel uit de winkel, het spaart ook heel veel plastic uit. Vooral van de verpakking. Verder is het sowieso beter voor het milieu omdat er geen schadelijke stoffen meer in het afvoerwater terecht komen. En de was? Die wordt op het juiste programma prima schoon, hoor! Wil je meer lezen of ook zelf maken? Klik dan op mijn pagina over wassen & schoonmaken.

2. Kunststof tandenborstels versus tandenborstels van bamboe


Het ziet er gezellig en kleurrijk uit, die tandenborstels in roze, oranje, geel, blauw etc.
Jarenlang dacht ik slim te zijn, door iedereen in huis een vaste kleur te geven. Kon ik elke keer dezelfde kleur bijkopen wanneer de oude borstel versleten was.  Maar waar verdwijnt die oude tandenborstel (ook als je 'm nog even als poetsborstel hebt gebruikt)?? Juist ja....
 Het alternatief is niet alleen milieuvriendelijker, maar eigenlijk veel mooier, net zo praktisch en ongeveer even duur: een tandenborstel van bamboe! 
Bamboe is een snelgroeiend gewas, waarvan de duurzame mogelijkheden steeds verder worden verkend.  Zo zijn er broodtrommels van bamboe, kleding van bamboe en ook deze must-have-tandenborstels dus. Deze bamboe tandenborstels bestelde ik online en kreeg ik netjes in een papieren zakje thuisgestuurd. Geen plastic komt er aan te pas!  Ze zijn ook te koop bij de Etos en Holland & Barrett.
Zoals je ziet heb ik voor het gebrek aan kleur een perfecte oplossing gevonden..... gewoon je naam op de steel schrijven als je een meerpersoonshuishouden hebt.

3. Viltstiften versus kleurpotloden 

 
Over kleur gesproken.... je hebt potloden en vilstiften in vele varianten. Het resultaat wat je krijgt met stiften of potloden is verschillend. Maar als we kijken naar duurzaamheid en het gebruik van plastic, zijn potloden een betere keus! Je kunt ze lang slijpen en het hout is een natuurlijke grondstof.
Wist je dat je zelfs ecologische potloden hebt met natuurlijke kleurstoffen?! Nog meer duurzaam en milieuvriendelijk.
Viltstiften verdwijnen snel bij het plastic- of restafval als:
  •  de punt is ingedrukt
  •  is gespleten door te hard duwen
  •  de stift is uitgedroogd. 

En dat is jammer....

4. Plastic broodsnackzakjes versus broodsnackzakjes van tule

Het is misschien niet helemaal duidelijk te zien, maar het linker zakje is genaaid van oude vitrage en een heel mooi en goed alternatief voor het '5-seconden-plastic-zakje'.
Dat lekkere croissantje of pistoletje van de bakkerijafdeling, moet nog even in je winkelmand of -wagen voordat het op de lopende band gelegd wordt. En  het is om hygiënische redenen  niet fijn als het onverpakt vervoerd wordt. Maar dat plastic heeft vanaf nu een alternatief! Tule is een gaasstof en als het in één laag wordt gebruikt is het doorzichtig. Handig voor de caissière!
Naast een gewone broodzak, is dit ook een heel simpele stap om te zetten.
Ook zelf maken? Klik hier en scroll naar beneden voor de werkwijze.
Ik ga nooit meer de deur uit, zonder zo'n zakje in mijn handtas!

5. Wegwerpscheermesjes versus metalen scheermes

 Ja, ook manlief moest eraan geloven! En de roze mesjes van dochterlief en mezelf. Weg met die plastic scheermesjes. Er is een duurzaam alternatief. Na wat online zoeken kwamen we uit op een metalen scheermes, de zogenaamde 'Safety Razor'. Niet alleen de houder en steel, maar ook het inzetgedeelte waar de nieuwe mesjes in geklemd moeten worden, zijn van metaal. Op de foto zie je een papieren zakje met de nieuwe mesjes. Dat is alles. En op de juiste manier gebruikt, doe je daar heel lang mee. Metaal is heel goed te recyclen, dus dit is een duurzaam en verantwoord alternatief!


6. Kunststof afwasborstel of afwasborstel van natuurlijk materiaal


Nu moet ik bekennen dat ik nog steeds een vaatwasser heb (oh, oh..... en ik vind het maar wat makkelijk in ons zespersoons huishouden) maar af en toe een handafwasje, daar ontkomt niemand aan. En daarvoor ben ik overgestapt op de ouderwetse afwasborstel van hout, metaal en plantaardige vezels. Mijn moeder gebruikte hem vroeger ook al....
 Het blijkt een duurzame keuze als je minder plastic wilt gebruiken en het leuke is:  het kost niets extra's. Bij de supermarkt (AH of Hoogvliet) koop je deze borstel al voor 69 cent. On-ge-loof-lijk! En hij wast even goed af. De borstelkop is zelfs los (als navulling) te koop bij bijvoorbeeld Dille & Kamille. 

7. Plastic tandenstokers versus houten tandenstokers

Ik ben echt dol op tandenpoetsen. Héérlijk! Toen ik er een tijdje aan toe gaf, poetste ik soms wel 7 keer per dag mijn tanden. Maar het gekke was.... mijn gebit werd er niet sterker van. Na de poetsles bij de mondhygiëniste ging ik minder èn anders poetsen. En ik ging tandenstokers gebruiken. De eerste die ik meekreeg was helemaal van plastic...  maar houten tandenstokers zijn niet alleen meer verantwoord, ik vind ze ook fijner in gebruik. En geloof het of niet.... na het tanden stoken spoel ik het stokertje af met warm water en gebruik ik  'm nog eens (en nog eens en nog eens....) Houten tandenstokers zijn gewoon te koop bij de Kruidvat (helaas nog in een plastic doosje) en je doet er heel erg lang mee ;)

8. Deodorant uit spuitbus of roller versus naakte of zelfgemaakte deo



Je zou denken dat deo in een spuitbus het meest milieuvervuilend is, omdat ze onder andere CO2 bevatten waardoor er meer broeikasgassen in de lucht komen. 
Maar zowel de deorollers als de sprayspuitbussen zijn beiden slecht voor het milieu. De plastic roller is heel moeilijk te recyclen omdat hij uit een binnen- en een buitenkant bestaat. Het is goedkoper om een nieuwe te maken, wat dan ook gebeurt. Hierdoor wordt de plastic afvalberg steeds groter. De spray die meestal in een metalen spuitfles zit moet helemaal leeg en droog zijn om gerecycled te kunnen worden. Dit is in de praktijk bijna niet te doen.  Een zogenaamde naakte deo (verpakkingsvrij) is een beter alternatief. Ik maak al zo'n drie jaar mijn eigen deo met ingrediënten gewoon uit mijn keukenkastje. Hoewel mijn lichaam er een week of wat aan moest wennen, ben ik nu super tevreden over deze zelfgemaakte deo, die mijn gezondheid niet schaadt en ook nog eens super goedkoop is. Lees hier  alles (en nog meer) over zelf deo maken.

9. Onesie van fleecestof versus pyama van biologisch katoen


Je hebt ze vast al regelmatig gezien of zelf ook in huis: die leuke warme onesies. Geschikt om in te chillen of zelfs in te slapen.... lekker knus in de winter. Ze bestaan in alle maten, vormen en kleuren èn ze zijn goedkoop. Mijn kinderen hebben ze ook, tot ik me opeens realiseerde dat fleece (polyester) van hetzelfde materiaal is gemaakt als de microvezeldoekjes die ik al eerder mijn keuken uitbande. Ze bestaan uit alleen maar synthetische vezels en per wasbeurt (van 5 kg) passeren er zo'n 17,7 miljoen synthetische kledingvezels de wasmachine en de rioolzuiveringsinstallaties die ze beiden niet kunnen tegenhouden. Deze microplastics, want dat zijn het, komen overal in het milieu terecht en zijn zelfs teruggevonden in mosselen en honing. Deze gegevens las ik bij PlasticSoupFoundation en ik beken..... hier schrok ik van! 
Biologisch katoen is in dit opzicht een veel betere keuze en het is ook nog eens gezonder voor je huid: ademend en vochtdoorlatend. En daar heb je toch wel wat meer geld voor over?!

10. Plastic kinderspeelgoed versus houten speelgoed

Ik heb de foto bewust minimalistisch gehouden omdat we allemaal wel snappen waar het om gaat. Mijn kinderen vinden het appels met peren vergelijken en ook valt er wat te zeggen over speelgoed wat op wapens lijkt.... maar daar gaat het me nu even niet om.
Ik schrok me wild van de cadeautjes die dochterlief voor haar zevende verjaardag kreeg van haar vriendinnetjes van school. Ze kreeg op haar kinderfeestje: viltstiften in plastic mapjes, een plastic jo-jo (was binnen een week twee keer kapot gegaan, de tweede keer niet meer te maken), een kleefhandje, putty, glow-in-the-dark armbandjes (met gif erin)  etc. etc. We zijn inmiddels wat maanden verder: ik heb niets van dit speelgoed recent nog gezien. Alles is kapot gegaan, werd vies en is op de afvalberg beland. Zó zonde dit!!
Terwijl er goede alternatieven zijn: een springtouw met houten handvaten, een jo-jo van hout en ander houten speelgoed.
En wat te denken van zelfgemaakte cadeaus? Gemaakt met aandacht en liefde  zijn zelf-maak- cadeaus onbetaalbaar. Denk aan het naaien van een etui, een sleutelhanger of een tas, het geven van een zelfgemaakt spel, zelfgemaakte lipgloss of een hand- of bodyscrub.....  Of geef een ervaringscadeau: gezellig met je vriendinnetje naar het zwembad of naar de film.
Volgend  jaar ga ik weer een wensenlijstje doorgeven en ja: ook een (betuttelend) lijstje wat ze niet wil. En hoewel het voor een 8-jarige misschien saai is: we vragen ook geld om te kunnen sparen voor een groter cadeau. 
Op deze manier geef ik spelenderwijs het stokje door aan de volgende generatie. Niet om alles perfect te doen of kinderen te kweken met ecorexia, maar wel om bewust te zijn van wat je doet en koopt. 
En voor mij als moeder geldt de uitdaging: verantwoorde (soms zelfgemaakte) cadeaus teruggeven om daarmee andere ouders te kunnen inspireren!


Wil je meer tips?
Lees dan ook:

met oa alternatieven bij feestjes 

met oa alternatieven voor schoonmaken èn de dagelijkse boodschappen

Volgend jaar deel vier..... 
Heb jij goede tips hoe je minder plastic gebruikt in je huishouden?



donderdag 28 november 2019

Gevuld speculaastaartje

Mijn amandelspijs ligt alweer even te wachten op lekkere recepten en vandaag is het dé dag.
In de voorbereidingstijd naar Sinterklaas, is er zoveel lekkers te koop en te snoep.
En zelf maken is zó leuk! Als het deurtje van de oven open gaat, geurt het hele huis naar speculaaskruiden....

Ik maakte dit eenvoudige speculaastaartje gevuld met ambachtelijk gemaakt amandelspijs.
Lekker!!!

Ook maken?!

Gevuld speculaastaartje

       genoeg voor 12 stukken

Ingrediënten:
  • 225 g amandelspijs (klik hier voor 't recept)
  • 60 g biologisch tarwemeel
  • 75 g biologisch bloem
  • 15 g wijnsteenbakpoeder
  • 100 g roomboter
  • 75 g bruine basterdsuiker
  • 5 g speculaaskruiden of 1 el
  • snuf fijn zeezout
  • amandelen ter garnering
  • evt 1/2 ei
  • 1 el sojamelk


Hoe maak ik het klaar:
Zorg dat de amandelspijs klaar staat.
Verwarm de oven voor op 170 graden.
Doe de bloem, het meel en het wijnsteenbakpoeder bij elkaar in een kom. Voeg de andere droge ingrediënten toe en meng goed door. Snijd de boter in kleine blokjes en kneed deze er met koele hand door, tot een samenhangende bal deeg ontstaat.
Vet een boterkoek vorm (doorsnede 22 cm) in met boter. Verdeel het deeg in twee gelijke stukken. Druk de ene helft van het deeg in de vorm glad en maak een klein opstaand randje.

Verdeel hierover het amandelspijs en houd rondom 2 cm vrij van de kant. 
Rol de tweede helft van het deeg uit tot een cirkel zo groot als de bakvorm. Als je deze rolt op vetvrij bakpapier, dan keer je het dunne deeg met papier en al om boven de vorm en voorkom je dat het deeg inscheurt. Druk de randen aan. Garneer met halve amandelen.
Klop het ei los met de melk.
Bestrijk de bovenkant met dit mengsel en zet de vorm midden in de warme oven.
Laat het gebak gaar en bruin worden in 40 minuten.
Laat afkoelen en verwijder uit de vorm.

Snijd in punten en serveer.

 
Foto's maken in deze donkere dagen gaat niet altijd even goed. Vooral de kleur is een drama.... :(

Je kunt dit taartje ook in een rechthoekige vorm bakken en het dan in blokjes snijden om te serveren.
Mooi voor het zicht als er dan op elk blokje een amandel zit.

Met deze heerlijke geuren in huis en vooral deze smaak kom je helemaal in de goede sfeer.
Nog heel even geduld........

Wil je nog meer bakken voor het feest van de Goedheiligman?
Een lekkere pepernotencake vind je hier
 
 
            Alvast heel veel plezier!!

 

donderdag 21 november 2019

Verrot lekkere kool

Ook nu is de uitspraak van Pipi weer van toepassing!
 
Deze keer deel ik een interessante keuken DIY waarin ik aan de slag ga met fermenteren!  
 
Ik probeerde zuurkool, verrot lékkere zuurkool te maken.
Zuurkool groeit namelijk niet als een plant in de tuin, zoals mijn zoon dacht.
Maar wordt verkregen gedurende een rottings- oftewel fermentatieproces van enkele weken.
 
Van Arnoud kreeg ik een hele grote, witte kool, die wel 2,5(!) kilo woog.
Een ge-wel-dig moestuinexemplaar! En daarmee startte mijn experiment.
Ik sneed er eerst twee keer wat af voor in de vegan nasi -zonder-zakjes-en-pakjes,
maar daarna had ik nog ruim een kilo over voor mijn zuurkool-experiment.
Maar fermenteren, hoe gaat dat eigenlijk in z'n werk? En is dat niet ingewikkeld?!
 

 
Fermenteren
Terwijl ik iets heel nieuws dacht te gaan doen, kwam ik erachter dat ik per ongeluk al eerder voedsel had gefermenteerd. 
  • Wijn maken van druiven 
  • Appelazijn maken van appelschillen
  • Sojayoghurt maken van sojamelk
  • Zuurdesem starten voor vriendschapsbrood Herman

Dit gaat ook via een proces van fermenteren, want:
Je laat gecontroleerd voedsel bederven of verrotten met behulp van bacteriën, gisten of schimmels.
Bepaalde micro-organismen zitten van nature in voedsel of ze kunnen worden toegevoegd. Ze zetten stoffen op zo'n manier om dat het product verandert van smaak, geur of uiterlijk. Hierdoor wordt een product smakelijker, langer houdbaar of -zoals bij zuurkool - beter verteerbaar.
Goede bacteriën eten suikers in het voedsel op en vormen daarbij zuren, bijvoorbeeld alcohol, melkzuur of koolstofdioxide. Daardoor wordt het product minder aantrekkelijk voor ziekteverwekkende bacteriën en bederft het minder snel. Dit proces moet altijd heel hygiënisch worden uitgevoerd, om te vermijden dat rottingsbacteriën het overnemen. En het moet gebeuren in een omgeving waar geen zuurstof (anaeroob) bij kan komen.

Tegenwoordig is ons eten erg steriel en zijn veel bacteriën eruit gehaald, waardoor we veel micro-organismen mislopen. Maar je darmflora heeft altijd bacteriën nodig om goed te kunnen functioneren. Probiotica zijn bijvoorbeeld goede bacteriën die zich in gefermenteerd voedsel bevinden. Ze dragen bij aan een gezonde weerstand en kunnen zelfs darmziektes tegengaan.  Er wordt hier nog meer onderzoek naar gedaan.

In zuurkool zitten veel melkzuurbacteriën die je darmflora gezond houden, waardoor je weer beter mineralen en voedingsstoffen uit je voedsel kunt opnemen.
Zuurkool is ook heel gezond omdat het veel vitamine C bevat.
En juist dit makkelijkste voedsel om te fermenteren, had ik nog niet eerder geprobeerd te maken.
Terwijl het al wel een tijdlang op mijn to-do-list staat: zelf zuurkool maken!
Meestal gebruik je witte kool, maar eigenlijk kun je van elke kool zuurkool maken. Wel eens rozerode zuurkool gezien? Dat mooie effect krijg je met rode kool.
Het zetmeel en de suikers in de kool worden in twee tot acht weken omgezet in melkzuurbacteriën.
Bij zuurkool spreken we van lacto-fermentatie omdat tijdens dit proces gebruik wordt gemaakt van de lactobacilli plantarum bacterie. Je moet het maar net weten!

Laten we maar eens kijken hoe ik het aanpakte. Wil je dit ook doen, trek hier dan een paar weken voor uit!
 
 

Zelf zuurkool maken

       voor ruim een kilo zuurkool
 
Ingrediënten:
  • een hele witte kool, ik had 1200 gram
  • 25 gram zeezout
  • 8 jeneverbessen
  • 12 peperkorrels (vier seizoenen peper)
  • 2 tl karwijzaad
Hoe maak ik het klaar:
Haal de buitenste lelijke of bruine koolbladeren weg. Was de kool niet meer!
Houd nu twee mooie, grote bladeren van de kool apart.
De rest van de kool schaaf je fijn: zó fijn mogelijk! Ik gebruikte hiervoor de fijne rasp van mijn keukenmachine.
Om wat bite te houden, sneed ik een klein deel van de kool met de hand.
Vervolgens doe je de kool in een ruime kom en voeg je het zout toe.
Zorg dat je per kilo ongeveer 22 gram zout toevoegt.
Kneed het zout goed door de kool heen.
Ik las ergens dat je minstens 10 minuten moet kneden , maar bij mij kwam er binnen
een minuut al  voldoende vocht vrij uit de kool.
 
Dat vocht wordt mede door het zout aan de kool onttrokken.
Voeg de kruiden toe: de hele peperkorrels, het karwijzaad en de jeneverbessen en meng ze goed door de kool. Je kunt naar smaak ook andere kruiden toevoegen.
Doe de kool in een goed schone (in sodawater uitgekookte) weckpot of grote glazen pot. Druk de kool goed aan, je kunt hier ook een stamper voor gebruiken. Leg de hele koolbladeren er overheen.
Zorg ervoor dat de koolbladeren net onder het vocht liggen. Dan wordt het koolmengsel goed afgesloten van lucht. Er mag geen zuurstof bij komen en de kool mag niet uitdrogen.
Op de koolbladeren leg ik een steen.
Je kunt ook een schoteltje gebruiken.
Dit verzwaart de bladeren, zodat ze niet gaan drijven.
Soms komt er aan de rand toch wat schimmel..... dat geeft niet. Het is niet schadelijk voor je gezondheid en tast de kool ook niet aan, door de bescherming van de melkzuurbacteriën.
Schep de schimmel wel weg.
 
 
Ik dekte de pot vervolgens af met kaasdoek zodat er geen stof in kan vallen.
Zet de pot op een warme plaats, zo'n 20 graden kamertemperatuur.
Bij deze temperatuur kunnen de bacteriën de melksuikers perfect omzetten in melkzuur.
En die moeten de hele kool doortrekken.
 
Om de dag kneedde ik het zuurkoolmengsel in de pot even door.
Mijn ervaring is, dat de zuurkool, ondanks de steen en de bladeren, toch wat droog wordt aan de bovenkant.
Neemt het vocht teveel af, dan kun je ook pekelwater toevoegen. Maak dit van water met zout in een verhouding van 25 g zout op een liter water.
Onder het kneden rook ik gelijk of mijn mengsel al wat zuurder begon te worden.

Nog niet eerder was ik zó blij dat m'n vriendin op een dag zei dat het bij de piano erg vreemd rook.
 Het 'stonk' eigenlijk naar zuurkool. Normaal vat je zoiets niet op als een compliment,
maar omdat mijn pot met zuurkool-in-wording op de piano te vinden was en
ik zelf nog twijfelde of mijn fermentatie-experiment zou slagen, vond ik het een geruststellende opmerking.
Als ik mijn neus in de pot steek, ruik ik al wel iets zurigs, maar ik zou het nog geen zuurkool durven noemen.
 
Na een week of drie of vier is de kool middels verrotting  zuurkool geworden.
Om het proces van fermentatie te stoppen, zet je de zuurkool in de koelkast.
Zorg wel dat de kool onder een laagje vocht blijft staan.
Je kunt ze nu nog zo'n 8 weken bewaren.

Let op!
Fermenteren is een natuurlijk proces wat soms kan mislukken.
Vertrouw op je eigen reuk en smaak.....
 
Wil je heel erg zure zuurkool, dan laat je de pot langer, tot wel 6 weken, bij kamertemperatuur staan.
Wil je milde zuurkool, dan zet je de pot wat eerder koel weg.
Tussendoor proeven helpt.....
En hele zure zuurkool krijg je weer milder als je ze voor gebruik afspoelt met water.
 

Ik vind mijn eigengemaakte zuurkool goed gelukt en erg lekker.
Ze is mild van smaak en heel fijn van structuur.
 
Yes!! I did it! Check: zuurkool gemaakt!
 
  
Natuurlijk maakte ik er als eerste mijn heerlijke broodje zuurkool  mee klaar.
 
Maar er komen binnenkort meer lekkere, vegetarische recepten met zuurkool.
En zoals je van me gewend bent, zijn dat geen standaardrecepten.
Wat te denken van een kruidige zuurkooltaart, pasta met zuurkool en
gefrituurde balletjes met zuurkool?
 
Is gezondheid belangrijk voor je?
Eet zuurkool en maak er een feestje van!!
 
 
 

vrijdag 15 november 2019

Vijgenbrood


Lekker voor bij een kaasplankje.....  een vijgenbrood!
En dat maakte ik heel simpel zelf van gedroogde vijgen.
 
Soms vraag ik me wel eens af hoe ik op het idee kom om ergens een blog over te schrijven. Het antwoord is simpel: de ideeën liggen op straat. In dit geval in de supermarkt. Neem nou dit vijgenbrood, ik zie het op de kaasafdeling liggen en dit jaar heb ik weer zóveel vijgen van mijn boom kunnen halen. Een groot deel van mijn vijgen heb ik dit jaar gedroogd. (zie mijn blog: vijgen drogen) en die kunnen dus prima verwerkt worden tot.... vijgenbrood.
 



















Ik lees de ingrediëntenlijst - daar ben ik snel klaar mee -  en
vervolgens maak ik het thuis na.

Omdat ik al vaker taartbodems maakte van noten, vruchten en zaden
(zie feestelijke aardbeientaart en mijn bananenpindataart )is het principe me bekend.
Dus zo gedacht, zo gedaan!


Vijgenbrood

  Ingrediënten:        
  • 150 g gedroogde vijgen
  • 15 g bruine amanden raw en bio

    verder nodig:
  • keukenmachine

Hoe maak ik het klaar:
Wel de gedroogde vijgen een half uurtje in warm water. Giet af en druk zoveel mogelijk vocht eruit. Let op: dit donkerbruine vocht niet weggooien maar lekker opdrinken.
Doe eerst de amandelen in de keukenmachine en maal fijn. Heb je een speciaal hulpstuk om noten te vermalen, dan kun je ook die gebruiken. Voeg daarna de gewelde vijgen toe en laat de keukenmachine twee minuten draaien. Er mogen nog kleine stukjes zichtbaar zijn, maar het geheel is een smeuiige pasta geworden.
Haal deze uit de kom en vorm er met behulp van een bakring een rond broodje van. Ik had niet de goede maat bakring en gebruikte mijn handen en een rond tupperware bakje om het brood in te vormen.
Zet het plakkerige brood een half uurtje in de vriezer om op te stijven. Haal het uit de vorm en bewaar vervolgens in de koelkast.

Voordelen van het zelf maken van vijgenbrood:
  • je gebruikt geen plastic! Het vijgenbrood in de winkel zit in dubbel plastic gewikkeld. En dat is helemaal niet nodig!
  • het is eenvoudig en leuk om te doen
  • de prijs voor een vijgenbrood ligt tussen de twee en drie euro. Als je vijgen hebt van je eigen vijgenboom, kost het je (bijna) niets :)

 
Snijd er puntjes af en serveer met allerlei lekkere kaasjes. Ook noten, andere gedroogde vruchten en druiven combineren hier goed bij.
Lekker bij een wijntje of borrel rond tapastijd, maar een alcoholvrij feestmoment kan ook.
Schenk wat feestelijke bubbels in een mooi glas of serveer er druivensap of thee bij.
 
Mijn hubby is vandaag jarig en dát gaan we dus feestelijk vieren!
Of....eh.... hield hij nu niet van gedroogde vijgen?  ;) 
Mwah... we zullen zien.
 
Geniet van het goede leven!