Tijd in mijn keuken (3)

Van een koksopleiding tot schilderen, van een dochter in Duitsland tot het dilemma van de keukenmachine...…het komt allemaal voorbij deze week.
Lees lekker mee en lach niet te hard om mijn blunders.... want voor elk probleem zijn er minstens drie oplossingen, leer ik mijn kinderen altijd.
We beginnen met mijn weekmenu.....

Weekmenu

Op zondag aten we mijn lievelingsgerecht: krootjesrisotto!
Ook op mijn  blog is dit een populair recept want het telt zo'n 3600(!) views.
Ik maakte de variant met de vegetarische spekjes.


Op maandag wilde ik een ovenschotel met rode kool en aardappelpuree maken. Ik wist dat het veel werk was, dus ik had al dingen klaargezet en begon erg op tijd, dacht ik.... Want toen ik de tofu wilde gaan bereiden als hachee, bleek dat ik de tofu al een dag in de marinade had moeten laten zitten.
Dat werd dus gauw plan B.... een snel gerecht met de snijboontjes uit mijn vriezer. Ik maakte ze lekker klaar met mihoen en cashewnoten... het recept staat nog niet op mijn blog, maar dit ga ik vast vaker klaar maken. En lekker handig om dit in 20 minuten op tafel te kunnen zetten....

Op dinsdag aten we dus de tofu-hachee met rode kool uit de oven, na een marinadetijd van ongeveer een dag was ik er deze keer klaar voor.

Op woensdag was het feest aan tafel.... eindelijk had ik genoeg moed verzameld om wortellasagne klaar te maken.
Buurman Teun heeft nog twee rijen wortels in de tuin staan en hij voelt zich beledigd als ik ze niet help oogsten en opeten. Dus dat doe ik graag! Maar voor de wortellasagne heb ik ruim een kilo schoongemaakte wortels nodig. Dat is wel even een werkje. Zeker omdat de wortels niet allemaal even recht groeien en dat het schoonmaken met natte grond eraan, minstens twee keer zo lang duurt.
Uiteindelijk was het zoveel werk en kreeg ik nog een akkefietje met mijn keukenmachine ...  lees hieronder...  dát we pas om half acht aten.
Ik heb daar niet zoveel problemen mee, maar ja.... de kinderen konden na drie bordjes wortellasagne opscheppen gelijk naar bed!

Op donderdag was het tijd voor een lekker-snel-klaar maaltijd met pasta. Ik at pasta met courgette, zongedroogde tomaatjes en room. Dit recept heb ik nog niet gedeeld, omdat ik het zó simpel vindt, maar als ik het zo opschrijf, is het eigenlijk wel de moeite waard....
Snik, voor nu was dit de laatste courgette uit de vriezer. En eigenlijk had ik misgeteld met de snijboontjes: ook daar heb ik geen maaltijd meer aan, na deze week.
Dát wordt creatief omgaan met de weinige groentes die nog in mijn tuin staan.
Op vrijdag heb ik iets heel leuks gedaan. En door hoorden wat snacks bij. Zie verhaal hieronder.
Op zaterdag stond er weer een etentje met Peter op het programma. Gezellig bij mensen thuis. Deze keer was er een Amerikaans buffet:  diverse broodjes, hamburgers en voor mij kaasburgers, plakjes cheddar, sla, tomaat, gefruite uitjes, patatjes, mayo en coleslaw. Alles klopte! Zelf maakten we de broodjes klaar..... Ik bedacht me dat dit ook een goed idee voor een kinderfeestje is. Iedereen belegt een broodje naar keuze.

Horeca-opleiding

Toen oudste zoon - die dit jaar examen doet - me zondagmiddag stond te helpen met de guacemole, liet hij zich ontvallen, dat hij misschien wel kok wilde worden.
En ja, daar moet je dan wat mee als moeder..... zeker als foodblog-mammie.
Dus zocht ik naar een opleiding in de buurt èn naar de open dagen daarvan. En vrijdag was er in Den Haag een open dag van 16 tot 20 uur. Ik vond het eerst een vreemde tijd, maar voor een horeca-opleiding is het wel logisch: er was voor ons gekookt èn van alles klaargemaakt.

Bij de ingang stond een mooie foodtruck en koks in opleiding hadden gerookte paling op een toastje….. Tenminste, daar leek het op, maar daar liepen we snel langs.

Binnengekomen bevond zich hét restaurant aan de rechterkant. Wat zag dit er professioneel uit. We liepen er op goed geluk binnen. Oudste zoon voelt zich in nieuwe situaties en op nieuwe plekken niet bepaald op z'n gemak, dus ik sleepte hem min of meer mee.

We zouden eerst maar eens iemand spreken... Een kok die er precies zó uit ziet als je van een kok mag verwachten. Tenminste.....  als je in stereotypen denkt.

Hij was goedlachs, vriendelijk en rond.... zoals hij later in het gesprek vertelde: een kok moet altijd proeven. Want je kunt moeilijk eten meegeven als je niet weet of het goed op smaak is. Niet te zout, niet te flauw.... En van veel proeven, zeker als je al dertig jaar kok bent, wordt je vanzelf rond! Toch?! :)

Na een lang gesprek - waarbij ondertussen lekkere hapjes werden geserveerd door studenten - hadden we al onze vragen gesteld en was er veel duidelijk geworden.

Foto's van internet (ROC Mondriaan) gehaald, was vergeten zelf foto's te maken....

We liepen verder naar de grote horeca keuken, terug langs de bar, waar je elk drankje kon bestellen wat je maar wilde. En in het kader van de open dag was alles gratis.

Ik wilde graag nog verder rondlopen, mensen spreken en meer hapjes proeven, maar oudste zoon wist het al: kok is niets voor hem! Lange en onregelmatige werktijden - vooral met Kerst en in het weekend -  geen hoog salaris en je moet alles proeven wat je klaar maakt. Ook als het niet vegetarisch is.....  dát vindt hij dus helemaal niks!

En weet je? Dat is prima! Als je weet wat je niet wilt, ben je ook al een stuk op de goede weg.

Is het dan jammer dat ik na een drukke dag werken ook nog hier naar toe ben gegaan? Oh nee, hoor! Ik vond het razend interessant om hier rond te kijken en met al die lekkere hapjes en cocktails is het eigenlijk zeer de moeite waard om hier vaker naar toe te gaan.

Ik weet het goed gemaakt: volgend jaar sleep ik gewoon dochterlief hier mee naar toe!! En het jaar daarna ga ik er weer heen met eerste of tweede zoon. En het jaar daarna...... ;)

Zero Waste shoppen

Over dochterlief gesproken.... ik hoefde deze week maar voor vijf personen te koken, want oudste dochter zat voor een uitwisselingsproject in Duitsland. Super leuk voor haar! Ze zat in een gastgezin en moest Engels spreken met de mensen om zich heen. Er waren ook studenten uit Denemarken, Spanje en Portugal. Op school hadden de studenten gewerkt aan een presentatie over Cornerstones of Sustainability (hoekstenen van duurzaamheid) en dan met name: "Refuse and Reduce."

Als studenten volgend jaar in Nederland komen, zal het thema "Repurpose en Upcycle" zijn.

Natuurlijk is het super stom om je moeders blog te noemen of sowieso om over je moeder te praten, maar via Whatsapp kreeg ik wel leuke berichtjes binnen. "Ja mam, ik wist er al veel van, doordat jij er altijd over vertelt" en "Ik heb aan je gedacht, mam en extra veel foto's voor jou gemaakt" toen ze naar een verpakkingsvrije winkel ging. 

En van deze foto's mag ik dus hier ook wat delen.....

Want tja....  hier word ik enthousiast van!

Zie je hoe strak en mooi alles is ingericht? Het heeft ook wel wat weg van een ouderwetse kruidenier met grote potten. De bedoeling is echt dat je met je eigen pot of tas komt, hoewel je ook glazen potten of flessen van de winkel kunt meenemen.

Zelfs zeep en olie zitten in grote potten of ketels!!

Glas is een geweldig product omdat het 100% te recyclen is. Vandaar dat je overal glas ziet.

Hier in Nederland zijn ècht bedroevend weinig Zero Waste winkels. En dan bedoel ik winkels waar je géén plastic tegenkomt en waar het vanzelfsprekend is dat je je eigen pot of bak of tas meeneemt. 

Op dit moment, begin 2020 zit er 

• een bulkwinkel in Amsterdam: Delicious Food
• een winkel in Amersfoort: De Nieuwe Graanschuur
• en er is een vers initiatief in Den Haag: lekker Nassuh.  Maar die is alleen op woensdagmiddag open.
• bij Ekoplaza en Dille & Kamille kun je redelijk veel onverpakt kopen, maar deze winkels zijn niet volledig zero waste.

Andere geweldige initiatieven in Groningen en Utrecht zijn enthousiast begonnen, maar binnen een paar maanden moesten ze hun deuren sluiten.

Wat is dit toch met Nederland? 

In België en Duitsland zijn veel meer van deze verpakkingsvrije winkels. Ze lopen goed en er komen veel mensen hun boodschappen doen.

Heb jij wel eens gehoord van een verpakkingsvrije winkel?

Of er misschien zelf je boodschappen gedaan?

Lees meer onderaan....

Tuintje op je aanrecht

In de winter, als er buiten nauwelijks iets groeit, is een vers tuintje op je aanrecht een goed idee. Ik kweek mijn eigen spruit- of kersgroentes zelf.

En dat is echt easy peasy.

Voordat ik kon beginnen, liep ik deze week twee dagen te zoeken in mijn nieuwe keuken waar ik de zakjes zaad van de kiemgroente had neergelegd. Normaal gesproken deel je je lades en keukenkastjes in naar datgene wat bij elkaar hoort.

Borden bij borden, samen met de schaaltjes en broodplankjes; beleg, crackers, cornflakes etc. bij elkaar; ik heb een lade met pasta's, rijst, peulvruchten etc.; ik heb een kruidenkastje. Maar ja, waar 'horen' de zakjes met zaad voor kiemgroente thuis? Wie het weet, mag het zeggen....

Uiteindelijk, na twee dagen vond ik ze in de kelder, achter de keukenmachine. Tja... regelmatig verbaas ik mezelf over hoe ik denk.;)

Maar weer terug naar de plantjes..... Deze kiemgroente of 'spruiten'  zijn gewone plantjes, alleen oogst je ze heel jong. Ze zitten middenin hun groeispurt waardoor ze vol levenskracht en energie zitten. Wanneer je ze eet, krijg je dit ook binnen. Super food dus!

Ik kweek vaak alfalfa, een licht en dun plantje zonder uitgesproken smaak. Deze week gebruikte ik ook broccolizaad om te laten ontkiemen. En nee... in mijn aanrechttuintje komen hier nooit broccolistronkjes aan, de krachtige kiemen zijn voor nu genoeg!

Ze staan mooi als garnering bij de lunch of het diner. Ze zijn lekker door een salade of op een boterham..... kortom: gewoon ervan genieten als je ze hebt.

Allereerst laat je het zaad in water opzwellen. Een eetlepel zaad is vaak ruim voldoende.

Op de verpakking staat hoe lang de inweektijd is. 

Vervolgens doe ik ze in mijn kweekbakje. Wanneer je dit niet wilt aanschaffen, 

gebruik je een grote glazen pot, die je bovenaan sluit met een stukje horrengaas.

Geef elke dag twee tot drie keer water en laat dat langs het zaad 'spoelen'...

Vooral de alfalfa is een snelle lichtgroeier. Je ziet na twee dagen al de worteltjes naar beneden schieten.

Ik heb ook wel eens radijskiemen gekweekt of een mengsel van diverse plantjes.

Taugé groeit op dezelfde manier, maar moet in het donker staan. 

Als je trouw water geeft kun je de alfalfa al oogsten na 4 tot 5 dagen.

Als je niet gelijk alle groentes wilt gebruiken, kun je ze nu ook in een bakje met deksel in de koelkast bewaren. 

Ze blijven dan nog zo'n drie dagen vers.

Kijk voor het assortiment zaad bij een biologische winkel of Ekoplaza. 

Bakken

Ik heb nog een mand vol zelfgeraapte hazelnoten staan.... ook tijdens mijn wildplukwandelingen heb ik genoeg verzameld. Ideaal voor in mijn hazelnootkoekjes.

Dus ik kraakte nootjes.. en kraakte en kraakte..... een avond lang!

Voor heerlijke, pure hazelnootkoekjes!

Als je hier klikt kom je bij het recept. Eigenlijk zijn het een soort zandkoekjes, maar ik maakte ze zonder boter: lactosevrij en vegan.

Omdat ik de koekjes erg klein maakte en er heel veel op de bakplaat pasten,
hebben we bijna de hele week van deze koekjes gegeten...…

Dat scheelt weer bakken!

Schilderklus

Dat ik wat minder heb gebakken en heb geëxperimenteerd in de keuken kwam vooral doordat ik twee dagen aan het schilderen was. Nee, helaas niet op een doek, maar de kozijnen van de keuken waren aan de beurt. Ze waren nog blauwgrijs met een soort zacht geel, in de kleur van de oude keuken. Dit mag wel eens veranderen.
Afgelopen jaren heb ik heel wat schilderervaring opgedaan, dus ik voel me wel zeker met een schilderskwast in de hand! Helaas kost het altijd weer meer tijd dan ik vooraf inschat, vooral het vóórwerk: schuren en afplakken.

Maar het resultaat in wit en zand, mag er zijn.
Ik ben trots op mijn werk!

En vooral blij ben ik met mijn kelderraampje.

Doordat onze keuken  is uitgebouwd, zit het kelderraampje nu binnen in huis.
Maar het was nog geschilderd in de buitenkleuren: donker- en lichtgroen.

Dat moest over....

Kijk hoe nostalgisch en idyllisch.... ;)

Door dit schilderen, krijg ik zowaar zin om nog meer schilderklussen op te pakken.

Het plafond en de muur moeten nog gewit worden, maar ook de deuren in de gang en op de overloop moeten opnieuw geschilderd worden.

Voor de zekerheid heb ik mijn oude verfkleren gewassen, zodat ze klaarliggen voor een volgende klus.
En in het voorjaar is de buitenboel aan de beurt....

Als er wat minder blogs verschijnen, weet je wat ik aan het doen ben. ;) 

Drogen

Mijn favoriete manier om voedsel voor langere tijd te bewaren is  drogen. Met mijn droogoventje heb ik al van alles uitgeprobeerd. Lees meer hierover op mijn pagina uit mijn droogoventje, inclusief recepten.
In mijn koelkast stonden deze week 'ineens' drie bakjes champignons....
Met zo'n afprijssticker vind ik ze onweerstaanbaar.
De twee grote kisten Elstar appels in de schuur gingen opeens wel erg hard achteruit en mijn vriendin kwam als verrassing twee biologische stokbroden brengen.
Veel hiervan kan ik drogen.
Ik stapelde deze week mijn droogoventje heel vol....

Onderaan had ik een tray voor de champignons die ik in kwarten had gesneden.

Daarboven had ik twee trays met appelschijven, bestrooid met kaneel voor lekkere appel-kaneelchips.

Daarboven vulde ik een rek met hele dunne sneetjes stokbrood: voor toastjes en in het bovenste deel zette ik een aantal honingpotjes.

Op vijf trays kon alles er tegelijk in.  

Ik krijg wel eens de vraag of (overheersende) geuren in ander eten trekken. Ik merk daar niet veel van. Toen mijn droogoventje aan stond, rook je vooral de champignons,

maar de appel-kaneelchips smaken er niet minder lekker van. 

Dat kan dus eigenlijk best. Let alleen op dat je de trays af en toe wisselt. Bij mijn droogkastje is de onderste het snelst klaar. En het drogen duurt wat langer, maar ik kijk of proef altijd of iets goed is....

Blunder van de week

Mijn blunder van de week heeft te maken met mijn  schilderklus.... dat mooie kleine kelderraampje haalde ik los en legde ik op tafel om te schuren, lekker makkelijk. Tijdens het schuren legde ik mijn arm op het glas. En niet gewoon....  nee, ik drukte met mijn elleboog op het raampje. En ja, daar kunnen raampjes niet tegen...… krrr.. ak! Er zaten wel acht barsten in.  Ik schrok zó erg dat ik bijna wilde stoppen met schilderen voordat ik begonnen was. Ik dacht er niet eens aan  om er een foto van te maken...…. en die heb ik dus ook niet.
Maar goed, ik raapte mijn moed bij elkaar, verstopte het raampje tijdelijk en ging door.
Uiteindelijk heeft Peter er 's avonds een nieuw raampje in gemaakt. Zonder mooie, ouderwetse stopverf, maar ach... kit is van deze tijd.  Na vier mislukte pogingen met glassnijden, had hij het voor elkaar. Die knapperd van me!

Keukenmachine

Mijn dilemma van vorige week bestond uit de vraag of ik mijn keukenmachine zou moeten vervangen omdat de kom door hitte vervormd was.
Maar ach.... het deksel paste nog, de keukenmachine draaide nog. Bedankt voor jullie reacties en het meedenken bij dit dilemma van me!
Ik besloot hem niet weg te doen. Woensdag, bij het maken van de wortellasagne, rasp ik altijd een kilo wortels met de keukenmachine. De kinderen kwamen gezellig helpen, maar het was raar..... het deksel ging steeds een beetje omhoog, waardoor de wortels de rasp niet goed raakten. Toen ik, halverwege de klus, de deksel naar beneden probeerde te drukken, hoorden we een vreemd, schrapend geluid. Vervolgens rook ik een soort schroeilucht en de machine stopte ermee.
Ik kan er lang of kort over schrijven, maar dit was dus het definitieve einde van mijn keukenmachine....
Hij deed het niet meer en de rest van de wortels moest ik met de hand raspen..... :(

Het was nu toch tijd voor een nieuwe. Wat zou ik kiezen?
Op Marktplaats zag ik precies dezelfde die ik nu ook had.... Nog zo goed als nieuw, stond er bij..... En natuurlijk is het beter voor het milieu om te recyclen.
Maar online shoppen is verleidelijk. Peter zag al gauw een paar keukenmachines die ook geschikt voor me zouden zijn. En ja.... op een nieuwe krijg je garantie.

Uiteindelijk ben ik overstag gegaan en koos ik voor de keukenmachine van Bosch.

De messen zijn bij deze machine helemaal van metaal,  de keukenmachine gaat vooral de hoogte in - neemt dus minder ruimte in - en er zit een blender bij. Die heb ik al lang geleden weggedaan, maar mis ik wel eens.

Dus uiteindelijk heb ik voor  deze gekozen.

Als 't ie net zo lang mee gaat als het vorige exemplaar, is het nog niet zo'n verkeerde keus, toch?!

Bovendien heb ik de oude keukenmachine nog niet weggegooid. Ik heb er nog een laatste idee voor... daarover volgende week meer.

Enneh…. wat zijn die messen scherp van mijn nieuwe machine!!

Ik ga eens bedenken voor welke keukenklus ik hem als eerste ga gebruiken.....

Dilemma

Ik neem het nieuwe dilemma van de week gewoon uit mijn verhaal hierboven.
Zero waste winkelen....
Let jij daar al op? Neem je rijst in een plastic verpakking of kies je voor rijst uit een kartonnen doosje? (Ik nam net  het kartonnen doosje mee ;))
Weeg je je fruit en groente af en neem je ze mee in een herbruikbaar netje of zakje?
Of fiets je speciaal wat verder om fruit of groente zonder plastic op de markt te kopen?

Wat zou jij doen als er een verpakkingsvrije winkel in jouw woonplaats komt?
Of ergens in de buurt....

Wordt dat jouw winkel? 

Ga je er moeite  voor doen om de plastic afvalberg te verminderen?

Zero Waste winkels zijn wel wat minder makkelijk.

Het boodschappen doen kost meer tijd, want je weegt alles zelf af in plaats van dat je allerlei kant en klare verpakkingen in je winkelwagentjes kiepert.

Het is ook nog wat duurder, omdat het anders is. Heb je dat er voor over?

Ik ben benieuwd of jij er al eens over nagedacht hebt...

Maak het tot jouw dilemma, de komende tijd ;)

Wasverzachter zelf maken

Sinds mijn nieuwe wasmachine doe ik mijn was zó ecologisch mogelijk en was ik met pure, natuurlijke middelen zoals paardenkastanjes of Seepie uit Nepal. Of ik maak gewoon zelf wasmiddel.

Maar met natuurlijk of zelfgemaakt wasmiddel koop je natúúrlijk geen zwaar geparfumeerde wasverzachter.

Los van de vraag of je wasverzachter altijd nodig hebt....

Wasverzachter is namelijk bedoeld om:

• de vezels van de stof volume te geven, ze vormen een laagje op de kleding
• in plaats van stijf textiel een zachtere stof te krijgen 
• de statische elektriciteit in je kleding te verminderen
•  een lekker geurtje af te geven. Omdat wasverzachter pas bij de laatste spoelronde wordt toegevoegd, blijft dit ook in het textiel en de kleding zitten. 
• makkelijker te kunnen strijken 

Om deze werking te kunnen garanderen, bestaat wasverzachter uit siliconen-verbindingen of oliën.   Let op: sommige merken gebruiken zelfs dierlijke vetten als bijproduct. Niet fijn als je er bewust voor kiest om geen vlees te eten!!

Er zijn zeker ook nadelen:

• het volumineuze effect verdwijnt snel als was wordt samengedrukt bijvoorbeeld tijdens het centrifugeren
•  de parfumgeur vervluchtigd als kleding een weekje in de kast heeft gelegen 
• de parfum kan irriterend zijn voor je huid: vooral bij kinderen en mensen met eczeem
• het is niet zo goed voor je machine: het inwendig mechanisme kan uiteindelijk verkalken of de rubberen deurring wordt aangetast
• de wasverzachter vergroot de plastic soup, doordat er veel micro plastics in zitten.
• de wasverzachter zit in een plastic verpakking....  need I say more?!

Dus heb je altijd wasverzachter nodig?
Absoluut niet! Het is voor het milieu zelfs beter om het zo weinig mogelijk te gebruiken.

En hier kom ik met wat alternatieven.
Over geur gesproken:
Als je de was buiten droogt, zorgt dat voor een - niet te evenaren - frisse geur en kleding is daarna makkelijker te strijken
Door de droger wordt textiel ook zachter, hoewel de droger niet zo'n goed alternatief is, als je aan het milieu denkt.

Je kunt heel eenvoudig azijn gebruiken als wasverzachter. Gewone keukenazijn is prima. Ik gebruik regelmatig mijn iets zachtere, zelfgemaakte appelazijn.

Er zijn echt heel veel voordelen om azijn te gebruiken in je wasmachine:

• de bonte en zwarte was worden beschermd tegen verkleuring
• azijn maakt de was zachter, dus het is een èchte wasverzachter
• stinkende was gaat fris ruiken
• zweetplekken verdwijnen met witte natuurazijn
• azijn voorkomt huidirritatie
• azijn ontkalkt je wasmachine op een natuurlijke manier
• azijn is beter voor het milieu, er zitten geen chemicaliën in

En je ruikt dus géén zure azijnlucht in je wasgoed!

Bij sommige wasmachines verdragen de pomponderdelen pure azijn niet zo goed, dit kun je heel eenvoudig oplossen door de azijn met water te mengen.

Maar ja.... lekker geparfumeerd ruiken doet de was nog niet echt.

En puberdochter vindt het niet alleen fijn dat haar kleren schoon in de kast liggen, maar ook dat ze lekker ruiken.

En ja.... daar heeft ze een punt!

Dus voegde ik niet alleen druppeltjes etherische olie (lavendel, pepermunt of citroen) aan m'n wasmiddel toe, maar ook aan de azijn.
Lekker, zo'n frisse pepermuntgeur als ik de wasmachine opendoe.

Maar ik vond nog iets leuks..... ik maakte een wasverzachter die niet alleen prima de was verzacht, maar ook lekker ruikt en met één scheut zó het wasverzachterbakje in kan....

Lees meer over het derde ingrediënt.....

Wasverzachter zelf maken

              voor 1 liter

Wat heb je nodig:

• 330 ml azijn
• 330 ml water
• 330 ml conditioner voor je haar

Hoe maak je het:

Dit is echt super simpel....

Doe alle benodigdheden in een literfles.

Voor het gemak schonk ik eerst het water er in, zette een streepje waar 330 ml is. Deed het water er weer uit en schonk eerst de wat lobbige conditioner in de fles. Daarna de azijn en het water toevoegen. Flink schudden en klaar is je wasverzachter.

Bij mij was de conditioner erg dik en mengde daardoor niet goed met schudden alleen. Daarom koos ik ervoor de wasverzachter nog even over te schenken en goed door te mixen met de staafmixer. 

Klaar is je wasverzachter!

Zorg dat je niet teveel gebruikt, dat is nooit nodig.

Nu ik deze wasverzachter voor de tweede keer gebruik, bedenk ik me dat ik de volgende keer ook wat minder conditioner kan gebruiken. De zelfgemaakte wasverzachter is nog steeds best dik.

De volgende keer probeer ik een verhouding van 4 - 4 -2 uit.....

Waarom ik azijn gebruik, heb ik al duidelijk gemaakt, maar waarom conditioner?

Allereerst gebruik ik zelf geen conditioner (meer) en heb ik nog wel flessen staan.

Ik ben dol op de kokosgeur van mijn conditioner, maar conditioner geeft niet alleen geur, maar ook  een mooie glans en maakt je haar zacht. Daarom is het ook prima te gebruiken als wasverzachter. Het versoepelt de vezels van je kleding.

Toen ik wat aan het struinen was op het internet, zag ik dat het ook andersom gebruikt wordt:  dus wasverzachter (sterk verdund) als conditioner.... 

Let bij de keuze van je conditioner er op dat ze niet net zo vervuilend is als de wasverzachter die je nu niet koopt!

Koop geen conditioner die microplastics bevat.

Microbeads komen allemaal via de afvoer - of dat nu van de douche of van de wasmachine is - in het riool en vergroten zo de plastic soup.

Kijk op het etiket: 

polyethyleen
polypropyleen
polyethyleentereftalaat
polymethylmethacrylaat
nylon 

Voor het overzicht van alle namen, kijk je op de lijst van beat the microbead. 
Deze moet je dus mijden....Wees kritisch en gebruik deze stoffen als het kan helemaal niet meer......

Dat zijn die zachte haren of die zachte was nu toch ook niet waard?   Ja, milieuvriendelijke conditioner is iets duurder, maar dan gebruik je gewoon wat minder. Wist je dat vanwege de schadelijkheid van wasverzachters de Belgische consumentenorganisatie Test-Aankoop zelfs helemaal geen testen met wasverzachters meer doet?!

Tja.... dan is het toch goed en leuk dat je nu van verschillende alternatieven op de hoogte bent.
Probeer het gewoon eens uit en maak je alternatieve wasverzachter zelf!!

Tijd in mijn keuken (2)

Shameful….. ik heb deze week wat afgeblunderd, maar vooruit.... beloofd is beloofd: ik deel het gewoon. Niet alles gaat goed in mijn keuken, trouwens, bij wie gaat wel altijd alles goed?!

Maar ik heb ook een geweldige vinding uitgeprobeerd die werkte! En ik leg je uit hoe je van elke notensoort pasta maakt. Zó bijzonder....  ga er even lekker voor zitten en lees weer gezellig  mee.

Dit is deel twee van de serie "Tijd in mijn keuken" en voordat ik begin met mijn weekmenu nog even iets over mijn keuze om vegetarisch te eten....

Vegetarisch eten

Voor nieuwe lezers - welkom trouwens - nog even kort waarom ik vegetarisch eet. Vegetarisch eten betekent voor mij geen vlees en vis en eveneens geen dierlijke grondstoffen in kant en klare producten. Denk aan gelatine in snoep, vleesbouillon enzovoort. Meer voorbeelden heb ik  niet zo snel, omdat ik eigenlijk geen kant en klare zakjes en pakjes gebruik. Zelf maken is namelijk veel leuker en je weet precies wat je binnenkrijgt.

Ik heb ruim een jaar veganistisch gegeten, dus helemaal zonder dierlijke producten. Veganisten eten geen eieren, zuivel en honing en dragen geen wol, leer en zijde....  Maar ze slikken wel supplementen anders krijgen ze tekorten. Ik heb een heel ernstig vitamine B12 tekort gehad en eet nu dus 'gewoon' vegetarisch met heel weinig zuivel.

 

Eieren komen van mijn eigen kipjes, honing van mijn eigen bijen..... het is alleen dat ik middenin de stad woon, anders had ik ook een geit in mijn tuin.... ;)

Ik eet nu zo'n 20 jaar vegetarisch en mijn belangrijkste reden om vegetarisch te gaan eten was mijn eigen gezondheid. Vegetarisch eten is veel gezonder: vegetariërs leven langer, hebben minder kans op hart- en vaatziekten, minder kans op dik worden en bevallen gaat sneller. Alleen over het laatste kan ik meepraten. Mijn bevallingen waren geen feestje, maar ze gingen wel snel. Dus dát klopt in ieder geval ;)

Verder weegt zeker ook het dierenleed in de intensieve veehouderij en de enorme belasting voor het milieu mee, om vegetarisch te blijven eten. Aan tafel met de kids hebben we daar geregeld gesprekken over. Het vegetarisch opvoeden van kinderen is overigens geen enkel probleem. Mijn kids zijn super gezond, groot en sterk. Rond een jaar of twaalf mogen ze zelf kiezen of ze vlees gaan eten. Tot nog toe eet alleen oudste dochter - vanaf haar elfde -  af en toe vlees....

Een uitgebreidere samenvatting waarom ik vegetarisch eet staat onder het kopje 'Over Tamar'

Mijn weekmenu

En de inspiratie en motivatie voor dit blog zijn met name de lekkere, kraakverse groenten uit mijn eigen moestuin. En dat is waar ik mee eet...

Zou ik het dit jaar redden om het jaarrond toe te komen met de groentes uit mijn moestuin? Dat is elke keer weer mijn streven.... 

Op zondag aten we hartige taart met aardperen. Samen met krootjes zijn aardperen nog zo'n beetje de voornaamste groente uit mijn moestuin. In deze taart combineer ik ze met aardappelen. De romig-zalvige vulling is erg lekker. Wat geraspte wortelsalade erbij en klaar is de zondagse maaltijd.

Op maandag aten we ècht Hollands... gekookte aardappelen, geraspte en gestoofde krootjes en een biologische groenteburger erbij. 

Op dinsdag aten we snijbonen. Helemaal geen wintergroente, maar in de zomer geoogst uit eigen tuin en ingevroren. Ik at een Oosters gerecht van mie met snijbonen en kokosmelk. Klik je hier  dan kom je bij het recept.

Ik telde gelijk de hoeveelheid ingevroren groente die ik nog op voorraad had en dat bleek tegen te vallen.... Nog maar één courgette (waar zijn ze allemaal gebleven??) en hierna nog voor twee maaltijden bonen. 

Op woensdag aten we Peruaans, weer een zonovergoten maaltijd. Ik heb nog vier grote pompoenen van mijn overvloedige oogst. De pompoenen die ik buiten had gelegd zijn inmiddels op. Deze lagen in de schuur, maar gaan nu ook hard met zachte plekjes die erin verschijnen. Nu ja.... even wegsnijden en dan is de rest van de pompoen nog prima te eten. Maar ik ga er wel goed op letten. Deze week staat er twee keer pompoen op het menu. En dit is dus Locro de Zappolo! Met nog een paar sperziebonen en verse munt uit de tuin.

 Donderdag was het tijd voor rode kool. Deze echte wintergroente kocht ik biologisch. Ik had 'm eigenlijk nodig voor nieuwe foto's bij een oude blog. :)

Ik maakte de rode kool super snel klaar met rijst en pinda's in dit gerecht. Maar het was een grote kool, dus volgende keer eten we nog eens rode kool, maar dan anders...

Op vrijdag aten we nog een keer pompoen. Nu met zelfgeraapte hazelnoten en spaghetti.

Lekker herfstig....  

Kijk voor alle ingrediënten en de bereidingswijze bij het recept.

De verse peterselie staat trouwens in mijn kasje. Ik had twee plantjes gewoon uit de supermarkt en met deze zachte winter groeien ze gewoon door.

Op zaterdag hadden we weer een uitje waar ik veel zin in had.

Bij Jacky zouden we een tapas workshop volgen en heerlijk tapas eten.

Het was niet alleen super gezellig, maar Jacky, die ooit in Spanje woonde, legde ook uit waar tapas vandaan komt, waarom mensen tapas aten en hoe ze in de loop van de tijd veranderd zijn. Er stond al heel erg veel lekkers klaar. Schaaltjes met zongedroogde tomaatjes, groene en zwarte olijven, kappertjes, geroosterde artisjokken, kaas, ham, stokbrood en daarnaast kwamen er nog allemaal warme gerechten op tafel: geroosterde groene asperges, gemarineerde aubergines, gegrilde courgettes... ik ben de tel kwijt geraakt.

En hoe ik eigenlijk aan deze etentjes kom?

Da's ook wel een leuk verhaal. Eén keer per jaar hebben we in de kerk een speciale feestzondag waarbij we met ludieke acties en artikelen - en veel food - geld ophalen voor o.a. een jongerenzendingsreis. Eén van mijn favoriete onderdelen is de talentenveiling. Een heuse veilingmeester hamert de talenten af die vooraf door mensen zijn aangeleverd. Zó kun je elk jaar het talent van een high tea kopen, of een lekkere taart die wordt afgeleverd op bestelling, of een massage, of een babysitter inhuren, enz. enz.….

En via de restaurantveiling heb ik vorig jaar zo'n vijf etentjes gekocht... die bewaar ik lekker voor deze tijd van het jaar. We komen bij mensen thuis, waar we niet zo vaak komen, we praten bij met mensen die we niet elke week spreken en er wordt heerlijk voor ons gekookt. Ik vind het een super uitvinding en in deze januarimaand gaan we 'gratis' heel wat keertjes uit eten....

Als mensen bij mij komen lunchen of dineren, zeg ik altijd dat ze juist in de zomer of het najaar moeten komen, want dan heb ik een overvloed aan verse groenten om mee te koken...

Bakken

Deze week wilde ik bakken zonder eieren. Mijn kipjes begonnen in december met eieren leggen, maar op onverklaarbare wijze zijn ze er ineens mee gestopt. Jammer.... maar ja, ik ben zo'n raar mens dat dan geen eieren gaat kopen. Liever eet ik ze dan een week niet en wacht ik tot ik weer eitjes ga krijgen. Zelf kippen hebben en eieren in de winkel kopen, gaat voor mij niet samen.

Dus koekjes zonder eieren.

En dat kan best...   Op mijn bakpagina heb ik achter elk recept een afkorting gezet zodat je kunt zien of een baksel suikervrij, glutenvrij, eivrij, lactosevrij of vegan is. Belangrijk als je anders móet eten vanwege je gezondheid en handig als je eens iets anders wilt kiezen.

Ik begon met lekkere appel-kokos-notenkoekjes. Ik dacht dat ik in de schuur nog goudreinetten had liggen, maar dat was niet zo. Maakt niet uit, ik had wel twee kisten Elstar staan en die gaan buiten een koelcel - ook al is het in de schuur koel - toch hard achteruit. Dus een 'lelijke' appel gezocht met een plekje erop, kan die mooi in deze koekjes. Je bakt ze trouwens als een soort plaattaart en snijd daarna de koekjes zo groot of klein als je wilt. Ze zijn niet alleen zonder ei, maar helemaal vegan, dus ook lactosevrij.

Tegelijk met deze koekjes, wilde ik een nieuw koekje uitproberen en ik pakte mijn Sinterklaascadeau erbij....

Ik had weer een nieuw product gekocht om eens uit te proberen.

Ik dacht dat ik gepofte quinoa had gekocht, dus wilde ik deze makkelijke koekjes erbij maken.

Dan heeft tenminste iedereen wat te kiezen.

Maar toen ik het zakje pakte, bleek het te gaan om....

juist, om couscous.

Geen probleem, dacht ik, gebruik ik dat gewoon....

Dus ik ging verder.

Voor deze koekjes had ik maar vier ingrediënten nodig:

Kokosolie, amandelpasta, gepofte quinoa en chocolade... en geen oven!

Ik had geen amandelpasta, maar besloot dit in een kleine hoeveelheid zelf te maken. 

Noten zijn oliehoudend en als je noten lang mixt, komt die olie er vanzelf uit en ontstaat er een pasta. 

Vergelijkbaar met pindakaas, hoewel pinda's officieel geen noten zijn.

Ik heb altijd rauwe en biologische noten op voorraad, wat goedkoper is dan een potje amandelpasta van ruim 5 euro te kopen.

Ik gebruik een speciaal hulpstuk die ik bij mijn staafmixer kocht. Hiermee worden noten snel fijngemalen tot meel. Maar wil je de olie uit de noten krijgen, dan moet je nog zo'n 4 à 5 minuten langer doormixen.

Op een gegeven moment duurde dat me te lang en besloot ik de amandelpasta een handje te helpen, ik voegde zelf wat olie toe. Maar ja, welke olie kies ik dan?? Olijfolie is te sterk van smaak, zonnebloemolie misschien?

Maar..... ik bedenk me dat ik echte amandelolie in huis heb. Want voor mijn zelfgemaakte zalf en lippenbalsem gebruik ik amandelolie als draagolie.

Deze staat alleen niet in de keuken, maar in mijn badkamerkastje. Er staat op dat het niet voor consumptie geschikt is, maar daar denk ik anders over. Het is een biologisch product en het enige wat er in zit, is pure amandelolie.

Dit soort waarschuwingen worden namelijk vaak gebruikt als disclaimer..... 

Maar je kunt meer eten dan je denkt. 

Dus ik goot een theelepeltje amandelolie bij het notenmeel et voilá! Klaar was de amandelpasta.

Als je dit zelf met andere flesjes of potjes wilt gaan proberen, lees dan wel goed het etiket!

Anders voeg ik bij deze blog een disclaimer toe ;)

De koekjes maak ik door de amandelpasta, kokosolie en die couscous-nog-wat door elkaar te roeren en in rondjes op een bakplaat leggen.

Doordat ik de kokosolie gesmolten had, was het geheel vloeibaar geworden en moeilijk tot koekjes te vormen, Dus het ziet er heel rommelig uit. Als je ze echter laat opstijven in de koelkast, wordt het wat!

Voordat je ze gaat eten, mogen ze nog even in vloeibare chocolade gedoopt worden.

Okay.... ik volgde het recept en kwam er toen achter dat ik …...

écht helemaal het verkeerde ingrediënt heb gebruikt. 

Niet alleen verving ik de quinoa door couscous, maar wat 'gepoft' moest zijn, was 'geroosterd'.

En ik kan je vertellen: dit maakt een groot verschil: de couscous was en bleef keihard.

Dit was niet te eten in deze koekjes.

Nu pas las ik de verpakking wat beter en zag ik staan dat deze geroosterde parelcouscous kan worden gebruikt zoals je risottorijst gebruikt.... Dát moet dus heel lang koken voordat het gaar is.

 Blunder!

Maar wat nu?!

Ik wilde de koekjes - of hoe je ze moet noemen - al met bakpapier en al in de vuilnisbak gooien, 

tot ik naar buiten keek. (Weggooien is altijd zonde!)

Daar staat mijn denneboom met vogelvoer nog in de tuin èn mijn kipjes 

scharrelen hier ook onder en tussendoor.

Noten, vet en graan..... dat zit in dit recept en dat is prima vogelvoer.

Ik kon de koekjes niet in de boom hangen, dus legde ik ze neer.

De kippen kwamen er - uhm, ja.... als de kippen - op af en smulden deze biologische koekjes in no-time op.

Zo is het toch nog ergens goed voor.... :)

Later in de week bakte ik overheerlijke 

 Cinnamon rolls of op z'n Nederlands: kaneelbroodjes.

Naast dat ze eivrij zijn, zit er ook heel weinig suiker in. Als je dat zo wilt houden, moet je ook de glazuurstrepen achterwege laten. Anders zijn die wel erg lekker.

Iedereen hier in huis vindt deze cinnamon rolls zó lekker dat ze een dag later al op zijn. En ik had een hele bakplaat vol!!


Dus op zaterdag besloot ik heerlijke bounty's te maken.
Maar daarover meer bij mijn blunder.

Bij al deze baksels smaakt een kopje thee lekker, maar extra lekker vind ik altijd verse muntthee. Maar ja, in de winter groeit er meestal geen verse munt; deze zachte winter echter wel! Je hebt verschillende soorten munt en ik heb vorige zomer een stekje echte watermunt bij mijn munt-wildernis geplant. Deze smaak is krachtiger en erg lekker! Ook het plantje lijkt wel wat sterker.

Ik geniet er maar gewoon van!

Bijzonder!

Het volgende idee zag ik ergens voorbij komen en met zoonlief maakte ik het na: een fruitolielampje.

Je hebt alleen zonnebloemolie nodig en een mandarijn.... Beter gezegd de mandarijnenschil, de mandarijn eet je lekker op. Pel de mandarijn zó dat er een halve schil overblijft èn…. heel belangrijk, het witte binnenste 'steeltje', waar de partjes mandarijn omheen zitten.

Die laat je vast zitten!

Wij sneden de schil even in en konden met veel moeite de partjes mandarijn eruit halen om vervolgens een halve schil met het binnenste wit over te houden. Deze schil vullen we voor de helft met zonnebloemolie.

Zet de mandarijn met olie op een schoteltje.

Neem een aansteker en steek het bovenste witte puntje aan. Dit gaat namelijk als lont fungeren.

Deze lont moet door het vlammetje er een tijdje tegenaan te houden, wat droger worden en tegelijk de olie opzuigen.

En dan na diverse pogingen....

Het brandt!!

Hoe geweldig is dát!

Natuurlijk probeerden we het ook met een sinaasappel. Deze schil is wat steviger en verrassend genoeg zijn de partjes sinaasappel makkelijker uit de schil te halen.

Ik heb er geen foto van, maar geloof me, het werd in de keuken een echt fruitolielampjes-feest!!

Wassen

Wassen heeft niet echt met de keuken te maken, want daar is alleen een vaatwasser te vinden.... zou je denken! Toch hoort dit verhaaltje thuis in mijn keuken. Ik maak al een aantal jaar mijn eigen wasmiddel. Heel eenvoudig te doen.... het is goedkoop, wast goed en is veel beter voor het milieu.

Het  bonte wasmiddel was op en ik maakte een nieuwe voorraad. Lees hier hoe je zelf wasmiddel maakt en nog meer tips over de was. Sinds deze maand maak ik ook wasverzachter, met kokosgeur.

 

 Het is  heel simpel te maken, de was wordt lekker zacht en het is goed voor het milieu en je portemonnee. Het blog hierover post ik volgende week. Blijf lezen.....

Natuurlijk deed ik teveel dingen tegelijk en blunder nummer 2 keek om de hoek: ik liet het wasmiddel overkoken. En dat terwijl ik nota bene in mijn blog erbij heb geschreven dat je moet oppassen omdat het zeepwater snel overkookt.  Mijn hele gasfornuis zat onder een witte smurrie..... hoewel het wel lekker fris rook.

Gelukkig, met een voorraad van 1 liter wasverzachter en 1,5 l wasmiddel kan ik weer even vooruit.

Blunder van de week

Oeps.... er kwamen al een paar blunders voorbij, maar nu komt toch wel de ergste....

Het heeft te maken met de bounty's die ik wilde maken....

Uiteindelijk zijn de bounty's goed gelukt, zie foto.

Maar in het proces eraan voorafgaand ging het niet goed.

Als je het recept voor bounty's leest, zie je dat ik voor de vulling maar drie(!) ingrediënten gebruik. Maar de kokosolie en mijn eigen gekristalliseerde  honing zijn beiden niet vloeibaar. Dus toen ik alles door elkaar wilde mengen in de keukenmachine, merkte ik dat de homogene massa die zou moeten ontstaan, niet zo snel kwam.

Natuurlijk, de kokosolie en de honing moeten vloeibaar zijn. Dat had ik beter vooraf kunnen doen. Nu zit het al in de kom van de keukenmachine. Maar zoals ik mijn zoon - die nog wel eens moeilijk kan denken -  altijd vertel: voor elk 'probleem' zijn er zeker drie oplossingen. 

De houtkachel brandt en natuurlijk kan die warmte ervoor zorgen dat in ieder geval de kokosolie smelt.  (De smelttemperatuur van kokosolie is 26 graden). 

Op onze bijzondere kachel past in de hoek net één pannetje. Dit staat dan precies boven het vuur. Maar op zaterdagmiddag was de kachel net extra warm gestookt, dus een kom daarop zou niet zo slim zijn....

Ik pakte een metalen onderzetter en zette de kom er op. 

Ondertussen kookte mijn wasmiddel over en was ik nog met wat anders bezig. Overigens werk ik verder nooit chaotisch ofzo..... ;)

En toen ik na ongeveer 5 minuten besloot verder te gaan met de bounty-vulling, was niet alleen de kokosolie vloeibaar geworden, maar de kom zelf ook!

In plaats van een strakke ronde rand van hard kunststof was er een golvende vloeibare rand ontstaan. Oh, nee!!

Kun je het zien op de foto?!

Wat moest ik doen?

Ik besefte opeens ook dat de rand snel hard zou worden in deze vorm als ik 'm van de warmtebron zou afnemen.

Dus ik zette gelijk het deksel erop. Dat moet zichzelf vastdraaien en werkt als beveiliging. Zo kun je de kom nooit openen als de keukenmachine raspt, snijdt of mixt.

En  oh wonder.... je raadt het nooit: ik zette de kom met het deksel dat net paste, op de basis van de keukenmachine en hij deed het nog!!

Ik maakte de bounty's klaar en uiteindelijk smaakten ze heerlijk!

Eind goed, al goed, zou je denken. 

Maar hier komt het dilemma van de week:

Dilemma van de week

Ik ben ontzettend zuinig opgevoed en soms weet ik niet precies wanneer ik iets moet wegdoen.

Mijn criteria zijn erg ruim. Pas als iets kapot is en ècht niet meer werkt, dan kan het weg.

Dat is de reden dat ik ook wel een beetje moeite had met m'n nieuwe keuken. Want de oude was nog niet kapot en ik kon er nog prima in werken.

En nu weer de keukenmachine waarvan de rand van de kom uit model is. 

Maar ja..... de keukenmachine werkt nog wel. Ik kan er nog in mixen.....

Zal ik gewoon door gaan met deze machine te gebruiken, tot hij echt kapot gaat?

Of is het nu toch tijd voor een nieuwe?

Weeg daarbij mee dat hij al zo'n 15 jaar oud is en ik hem toendertijd tweedehands heb gekocht.

Dilemma....  wát zou jij doen?

Gun jij jezelf makkelijk iets nieuws? Wat is jouw 'weggooi-criterium'?

En nu mijn antwoord op het dilemma van vorige week over de komkommers uit de winkel.

Ik koos uiteindelijk toch voor de biologische komkommer, al komt die dan helemaal uit Spanje.

En nu wacht ik tot het zomer is, voor ik weer komkommer eet.... :(

Nog 123 dagen.... :)