zondag 5 april 2026

Het paplammetje en Pesach


Terwijl ik de warme fles met zoete melk klaarmaak, hoor ik het zachte, ongeduldige 
geblaat vanuit de woonkamer. Daar staat ze: een klein, kwetsbaar hoopje wol dat volledig 
op mij vertrouwt. Mij, haar mensenmama.  Het is een bijzonder gezicht, 
zo’n paplammetje in huis,  maar onderweg naar Pasen krijgt haar aanwezigheid 
een diepere lading. Terwijl ik haar de fles geef,
 dwalen mijn gedachten af naar het Joodse Pesach

Pesach

Duizenden jaren geleden kregen de Israëlieten in Egypte namelijk een bijzondere opdracht: 
zij moesten een lam in huis nemen. Niet als huisdier, 
maar als een krachtig symbool van bescherming en bevrijding. Wat is precies 
die fascinerende link tussen mijn kleine huisgenoot en 
de oorsprong van het Joodse Paasfeest?!

Dit jaar valt het samen: Pesach en Pasen. De 15e dag van Nisar op de Joodse kalender
wanneer Pesach begint, is dit jaar op woensdagavond 1 april. 
Pesach duurt t/m 9 april terwijl ons christelijke Paasfeest op 5 en 6 april valt.

Het is een bijzonder idee: de Israëlieten moesten destijds een lammetje uitkiezen en
 haar vier dagen lang in hun eigen huis verzorgen. Precies zoals ik nu 
mijn paplammetje de fles geef en 
haar zie rondhuppelen in de kamer, werden ook zij geconfronteerd met de onschuld en
 kwetsbaarheid van het dier. Die vier dagen waren niet toevallig;  het zorgde voor 
een emotionele band. Het offer dat daarna volgde, was niet makkelijk. 
Het lammetje dat even deel uitmaakte van het gezin moest worden geofferd. 
Terwijl ik mijn lammetje  over haar kopje aai, 
besef ik hoe krachtig dit beeld van hoop is. 
Het lammetjesbloed op de deurposten was vroeger in Egypte ten tijde van de tien plagen, 
het teken dat de dood het huis van deze Joodse familie voorbij zou gaan.
 Een symbool van bescherming en bevrijding! 
Vandaag de dag vormt dat nog steeds de kern van Pesach.

Tegenwoordig wordt er tijdens de Joodse Sedermaaltijd geen lam meer geslacht, 
maar de herinnering eraan is springlevend. Op de rijk gevulde sederschotel 
ligt de Zeroa: een geroosterd lamsbotje 
 Dit botje dient als een krachtig symbool voor het offer vroeger in de Tempel. 
Terwijl ik naar mijn eigen paplammetje kijk, dat springlevend en dartelend door de kamer gaat, 
besef ik hoe de traditie is verschoven van een echt offer naar een moment van herdenken. 
Tijdens de Sedermaaltijd - lees meer hierover op dit blog: klik! - worden bittere kruiden 
gegeten om de slavernij te herinneren, maar het lamsbotje herinnert ons aan de bevrijding
Het vertelt het verhaal van een volk dat, net als een kwetsbaar lam, 
bescherming bij God zocht en uiteindelijk de weg naar de vrijheid vond.


Pasen: Jezus als Lam

In het christelijk geloof krijgt dit symbool een diepere betekenis.
Johannes de Doper wees naar Jezus en riep: "zie het Lam van God, dat de zonde 
van de wereld wegneemt!" (Joh. 1:29)
Waarom wordt Jezus eigenlijk een lam genoemd?
Net zoals het lammetje bij de offers in het Oude Testament vlekkeloos en onschuldig was, 
was Jezus onschuldig, zonder zonde en volmaakt!
Jezus werd gekruisigd tijdens de week van Pesach.
Hij stierf op hetzelfde moment - het negende uur oftewel 15.00 uur - 
dat de paaslammeren in de tempel werden geslacht. 
Hiermee vervulde Hij de rol van het Paaslam.
Het Pesachlam redde de Israëlieten uit de slavernij in Egypte.
Christenen geloven dat het offer van Jezus de mensen verlost van de
slavernij van zonde en dood.
Jezus was het Lam dat zich vrijwillig gaf, zodat er vanaf dat moment geen dieroffers
meer nodig waren. Pasen is daarom het feest van de overwinning. 
Het Lam dat werd geslacht, is opgestaan en leeft!!

Terwijl mijn eigen kleine huisgenootje vrolijk rondspringt, 
herinnert ze me aan de essentie van Pesach en Pasen. 
Haar witte vacht staat symbool voor de  puurheid die het paaslam moest hebben.

Als ze eindelijk, moe maar voldaan in slaap valt na haar laatste flesje,
bedenk ik me hoe bijzonder deze tijd van toeleven naar èn beleven van Pasen is.
Dit mooie, symbolische paastuintje is gemaakt door Heilie en de beschrijving vind je hier.

Het verzorgen van dit kleine, ongeduldige lammetje, 
maakt de eeuwenoude verhalen over Pesach tastbaar. Het herinnert me eraan 
dat vrijheid en nieuw leven niet vanzelfsprekend zijn, maar gekoesterd en 
gevoed moeten worden. De boodschap van hoop en bescherming blijft.
Ik wens iedereen een betekenisvol Pasen toe, vol nieuw leven!