Artisjoktapenade: cheers op de artisjok!

Één prachtige, paarse artisjok, oftewel een 'Purple de Provence'  groeide er 

dit jaar in de moestuin.

 Een artisjok is de bloemknop van een grote distelachtige plant.

Je kunt niet alles eten, maar het hart smaakt verfijnd en luxe:

zacht en nootachtig, aards en groen met een licht bittertje en een subtiel zoetje.

Ik kan er natuurlijk in mijn eentje van genieten, maar deze ene artisjok is precies goed 

om er  tapenade van te maken en anderen ervan te laten genieten.

Een tijdje terug proefde ik voor het eerst artisjoktapenade en ik kon niet wachten tot 

mijn artisjok - een langzame groeier - eindelijk te oogsten was.

Tijd om deze tapenade zelf te maken. Je kunt ze eventueel maken van artisjok uit blik, 

maar verse artisjok is lekkerder. En uit eigen tuin weet je precies hóe ze gegroeid en 

waar ze vandaan komt. ;)

Artisjoktapenade

     voor 1 potje (150 gr)

Ingrediënten:

• 1 artisjok
• halve citroen
• 1 teentje knoflook
• 3 blaadjes basilicum
• 3 groene olijven
• 2 el geraspte kaas
• 1 tl kappertjes
• 1,5 el olijfolie
• 1 tl citroensap
• versgemalen peper en zout

Hoe maak ik het:

Breng een pan met ruim water aan de kook.  Pers de halve citroen uit en voeg een ruime eetlepel toe. Kook de artiskjok in 30 minuten gaar. Het citroensap voorkomt verkleuring van een groene artisjok. Mijn paarse exemplaar werd mysterieus rood...

Laat de artisjok afkoelen en ga dan verder.

Trek de buitenste blaadjes van de vlezige bloemknop af, deze zijn niet eetbaar. 

 Van de blaadjes dichter bij het hart, kun je het zachte en vlezige deel 

met een lepel eraf schrapen of eruit drukken.

Bewaar het eetbare deel van de artisjok.

Ga door tot je bij het hooi boven het hart komt. 

Verwijder het hooi 

tot je bij de vlezige bodem bent.

Doe de bodem, samen met de artisjokpuree uit de blaadjes in een smalle kom

van de staafmixer of in de blender.

Voeg de olijven, kappertjes, geraspte kaas, basilicum, knoflook en olijfolie toe.

Mix tot een grove of juist fijnere tapenade. 

Breng op smaak met versgemalen zeezout, peper en wat citroensap.

Bewaar de tapenade in een goed afgesloten potje in de koelkast. 

Ze is zeker twee weken houdbaar.

Deze artisjoktapenade is lekker op brood en toast.

Ze kan als smaakmaker door warme pasta in een smaakvolle saus,

of juist als romige toevoeging bij een pastasalade met gegrilde groente. 

Ook als dip voor rauwe groenten of als spread op de borrelplank 

is deze tapenade heel geschikt.

Ik belegde toastjes met artisjoktapenade met een topping van geraspte kaas en 

pijnboompitten  òf zongedroogde tomaat en een blaadje basilicum.

 

De smaak is uniek en gelaagd en geeft een luxe uitstraling.

Zo veranderde die ene, trotse artisjok uit de moestuin de tafel in een plek vol gezelligheid. 

Een goed glas wijn erbij en op de borrelplank dat krokante toastje 

met een schep romige artisjoktapenade.... 

Meer heeft een zomerse avond niet nodig. 

Heb jij weleens artisjokken in je tuin gehad? 

Laat het me weten, ik ben benieuwd naar jouw favoriete moestuinoogst!

Gomma koekjes voor Keti Koti

Sinds 1863 wordt in Suriname op 1 juli Keti Koti gevierd.

Keti Koti betekent in het Sranantongo letterlijk:  'ketenen gebroken'. 

Deze naam symboliseert de definitieve bevrijding van de tot slaaf gemaakte mensen 

uit de ketenen van de slavernij op 1 juli 1863.

Ruim honderd jaar later werd het voor het eerst in kleine kring in Nederland gevierd, 

maar pas sinds de onthulling van het slavernijmonument in Amsterdam (2002) krijgt 

de herdenking nationale aandacht en wordt het Keti Koti feest ook in Nederland groots gevierd.

Na mijn verblijf in Suriname, waar ik letterlijk in de voetsporen trad van de tot slaaf gemaakten 

op de cacao- en koffieplantage de Peperpot, 

begrijp ik heel goed dat dit herdacht en gevierd moet worden!

Sterker nog, met de kinderen aan wie ik levensbeschouwing geef, vier ik Keti Koti dit jaar ook!

En dat doen we niet alleen door te herdenken en moeilijke vragen en stellingen te bespreken, 

maar ook op de feestelijke manier!

Dus ik bakte van tevoren lekkere, feestelijke koekjes: maizenakoekjes of - zoals 

ze in Suriname worden genoemd - gommakoekjes.

Gomma betekent letterlijk 'lijm' of 'stijfsel' en heeft te maken met het hoofdbestanddeel: maizena.

Bij het kauwen vermengt het zetmeel zich met je speeksel, waardoor het een 

ietwat plakkerig mondgevoel geeft dat aan stijfsel of lijm doet denken.

Populair is het om er een kop thee bij te drinken en het licht plakkerige gevoel weg te spoelen.

In elke Surinaamse supermarkt of toko kun je ze kopen, maar ze zijn super makkelijk

 zelf te maken. En ook nog eens glutenvrij!

Doe je mee?

Overigens... ook op andere dagen dan Keti Koti smaken 

deze maizenakoekjes lekker bij een kop thee.

Gommakoekjes of maizena koekjes

   voor 26 stuks

Ingrediënten:

• 250 g maizena of maiszetmeel
• 125 g roomboter
• 100 g kristalsuiker
• 1 ei
• 1 tl vanille extract
• snuf zeezout
• discodip of sprinkles

Hoe maak ik het:

Mix de boter met de suiker in een ruime kom tot een schuimige massa.

Voeg het ei en vanille extract toe en mix schuimig.

Zet de mixer op de laagste stand en voeg nu een snuf zout en het maizena in gedeeltes toe. Let op: het kan gaan stuiven.

Bij mij ontstonden er een soort korrelig geheel, maar zo gauw je dit met je handen 

samenknijpt, ontstaat een plakkerig deeg.

Neem hompjes van dit deeg, zo groot als een walnoot en leg ze op een vetvrij bakpapier, 

op ruime afstand van elkaar.  Ze lopen tijdens het bakken nog iets uit.

Verwarm nu de oven voor op 160° C

Druk de bolletjes plat met een vork tot een rondje. Doe dit verticaal en horizontaal, 

zodat een ruitpatroon ontstaat.

Je kunt ook een koekjesvorm of -uitsteker gebruiken voor andere vormen.

Bestrooi de bovenkant met een ruime hoeveelheid sprinkles of discodip.

Wil je de koekjes volledig glutenvrij houden, kies dan voor glutenvrije sprinkles zoals 

de strooimix discodip van de AH die glutenvrij is, gemaakt op basis van maiszetmeel. 

Schuif de bakplaat in de voorverwarmde oven met onder- en bovenwarmte.

Bak ze in 15 minuten gaar.

Ze mogen niet kleuren of bruin worden.

 

Laat de gommakoekjes op het rooster afkoelen en bak eventueel de volgende lading.

Afgekoeld zijn ze klaar om te proeven....

Ze lijken wat op zandkoekjes, maar door de maizena zijn ze een stuk lichter en 

luchtiger van smaak. Ze vallen als het ware in je mond uit elkaar en smelten op je tong. 

Heel zacht en bijzonder!

Serveer bij een lekkere kop thee, 

dan is de smaak goed in evenwicht.

Een lekker luchtig koekje, waar je er makkelijk meer dan één van op snoept.

En vooruit.... dát mag best van deze glutenvrije koekjes!

En vier je Keti Koti dit jaar mee? 

foto gemaakt in de Peperpotplantage in Commewijne

Wens ik je een mooie herdenking & fijne feestdag!!

Zelf haarwax maken

 Misschien waren m'n ouders ook wat verlegen ermee: met die krullen van mij. 

In ieder geval kreeg ik er geen verzorgingsproducten of instructies bij. 

Borstelen - wat ik bij mijn lange haar vaak deed - zorgde ervoor 

dat mijn haar er vlassig en pluizig uitzag. 

Nu ik het kort en op laagjes draag, valt de krul er natuurlijk in.

En waar ik vroeger een hekel aan mijn haar-met-slag had, omarm ik het nu.

Natuurlijk gebruik ik af en toe verzorgingsproducten, maar lang niet dagelijks!

Bijvoorbeeld als ik een hoedje heb gedragen in Archeon

en m'n krullen plat liggen. Net als na het zwemmen...

Of na een nachtje slaap wanneer de ene kant plat en de andere kant omhoog staat.

Een beetje wax in de puntjes is niet alleen verzorgend maar zorgt ook voor

volume, meer krul en gaat pluis tegen.

Bij de drogist vind je haarwax doorgaans in hard plastic potjes die niet of nauwelijks 

gerecycled kunnen worden. Gelukkig kun je haarwax echt heel makkelijk zelf maken en 

dat scheelt geld en plastic!

Ik doe lang met een potje wax,  maar hoe leuk is 't om het zelf  te maken.

En handig om op werk te hebben staan.

Haarwax

     voor 1 potje

Benodigdheden:

• 30 g sheabutter
• 30 g kokosolie
• 15 g bijenwas
• 20 ml arganolie
• 5 dr etherische rozemarijnolie
• 5 dr etherische lavendelolie

Hoe maak ik het:

Doe de sheabutter en de kokosolie in een klein schaaltje samen met de bijenwas.

Smelt au-bain-marie tot deze vaste vetten vloeibaar zijn geworden.

Ik zet meestal een klein schaaltje in mijn stoompan, dat werkt ook.

Zet ondertussen een brandschoon potje klaar om de wax straks in te bewaren.

Haal de vloeibare oliën van de warmtebron en laat twee minuten afkoelen.

Voeg de (koude) arganolie toe

\

en roer krachtig. Het mengsel koelt gelijk af en wil gaan stollen.

Het is nu tijd om de etherische olie toe te voegen.

Rozemarijn is een goede olie voor in haarproducten.

Lavendel is kalmerend en ruikt lekker.

Schenk de nog vloeibare wax in het klaarstaande potje.

Je kunt de wax egaal laten stollen of krachtig blijven roeren, het zogenaamde koudroeren.

Hierdoor krijg je een luchtiger en meer romige wax die door de crème structuur

makkelijk en prettig in gebruik is.

Deze wax is zeker een jaar houdbaar, let hierbij op de houdbaarheid van de 

gebruikte oliën.

Het mooie van zelf verzorgingsproducten maken is  dat je precies weet wat

erin gaat. Maar waarom heb ik gekozen voor juist deze specifieke ingrediënten?

Ik leg het je uit...

Sheaboter zit propvol vitamine A, E en F. Dit maakt het een krachtige ontstekingsremmer die zeer geschikt is voor een extreem droge huid, littekens of eczeem. Het hydrateert intensief en gaat pluis tegen. Het maakt het haar niet hard, maar geeft een milde, flexibele stevigheid. Het beschermt je haar tegen UV straling en de zon.

Kokosolie werkt door de aanwezige vetzuren (zoals laurinezuur) antibacterieel en schimmelwerend, hierdoor verzorgt en voedt het je hoofdhuid. Het is ideaal om je haar te hydrateren, haar breekt minder snel af omdat de eiwitstructuur door de kokosolie wordt beschermt. Het voorkomt gespleten haarpunten en pluis.

Bijenwas is een geweldig natuurproduct en afkomstig van mijn eigen bijen. Het zorgt voor stevigheid in de wax en een goede hold. Het houdt vocht vast in je haar, beschermt  haar tegen uitdroging en voorkomt pluis.

Arganolie wordt gewonnen uit de vruchten van de zeldzame Arganboom [Argania Spinosa].  Daarom is een flesje arganolie niet goedkoop, maar het is goed en gezond voor huid en haar. 

Arganolie is een rijke mix van vetzuren, antioxidanten  en vitamine E. Het linolzuur legt een beschermend laagje om je haar, waardoor het minder snel breekt. Arganolie voorkomt gespleten haarpunten en geeft een glans aan je haar zonder vet aan te voelen.  Arganolie beschermt en herstelt het haar en bevordert de natuurlijke haargroei en ze is goed voor je huid! 

Rozemarijn [Rosmarinus officinalis] etherische olie is geweldig bij inwendig gebruik en werkt bijvoorbeeld geneeskrachtig bij keelpijn. Ik maakte al eens een slijmoplossend en verzachtende hoestsiroop hiermee (klik)  Maar ze is ook heel gezond voor je hoofdhuid: het helpt bij de doorbloeding en stimuleert je hoofdhuid. Daarnaast verstevigt het je haar en bevordert de haargroei. Het voorkomt haarverlies  of haaruitval en het zou hoofdhuidklachten als roos of jeuk kunnen voorkomen. Ik maakte al eerder speciaal een haarolie

Ik ben super blij met mijn potje zelfgemaakte wax.

Heb jij ook een lichte of zelfs stevige krul in je haar?

Zeg vaarwel tegen dure potjes en hallo tegen je nieuwe haarwax.

Tijd om te shinen!

Zomerse andijviesalade

Op een zomerse dag met tropische temperaturen denk je waarschijnlijk aan alles

behalve dampende andijviestamppot.

Gelukkig kun je van andijvie ook een lekkere salade maken.

Daarom bedacht ik deze topper die absoluut een plekje op mijn pagina verdient.

Deze  andijviesalade blijkt een verrassende ontdekking tijdens een hittegolf.

Het lichte bittertje in andijvie wordt vaak gemaskeerd met fruit - maar daar 

zijn we hier geen fan van.

Bovendien is de andijvie tegenwoordig lang niet meer zo bitter als vroeger.  

Andijvie is mjummmie! Ik heb tien kroppen in de tuin staan, prachtige grote kroppen.

Alleen lastig dat ze allemaal tegelijk om het hardst roepen dat ze geoogst 

willen worden. 

Hoewel... deze salade kan ik nog regelmatig maken!

Andijviesalade

     voor 4 personen

Ingrediënten:

• 400 g andijvie 
• 3 (kleine) eieren
• 50  g walnoten
• 2 bollen mozarella
• 2 biologische meergranen boterhammen
• klontje boter
• teentje knoflook
• 1/2 avocado
• versgemalen zeezout en peper
   voor de dressing:
• 3 el olijfolie (koude persing)
• 1 tl citroensap
• 1 el honing
• 2 el mayonaise
• 1 tl mosterd
• klein bosje bieslook
• versgemalen zout en peper

Hoe maak ik het:

Gebruik voor een salade vooral de zachte, middelste bladeren van de andijvie krop. Zet de andijvie-uit-de-tuin even in een emmer met zout water. Spoel goed af, dep droog of slinger droog met de slacentrifuge en snijd fijn. Schep in een ruime sla kom en laat staan.

Kook de eieren hard in ongeveer 7 minuten. Laat schrikken en pel ze.

Snijd de mozarella in blokjes. Verwijder de schil van de avocado en snijd ook deze in blokjes.

Maak de dressing. Was en snipper het bosje bieslook fijn. Roer alle ingrediënten

 door elkaar en voeg tot slot de bieslook toe. Breng op smaak met peper en zout.

Rooster de walnoten kort in een droge koekenpan. Bestrooi met 

wat versgemalen zout en zet apart.

Roer de blokjes mozarella en avocado en één ei in stukjes gesneden door de 

fijngesneden andijvie.

Smelt een klontje boter in de pan en snijd het teentje knoflook in plakjes. Bak even aan.

Snijd de boterhammen in blokjes en bak ze in de pan tot knapperige croutons. 

Schenk de romige dressing over de salade en schep voorzichtig door.

Snijd de andere twee eieren in plakjes en garneer de salade hiermee,  samen met 

de geroosterde walnoten en de croutons.

Strooi er wat gerookt paprikapoeder en nog wat versgemalen 

peper en zout over.

Serveer met zacht Turks brood en een dip van hummus of pittige chili-olie.

Ook lekker is een knapperig afgebakken stokbrood.

Of geef met in de schil gebakken krieljes....

Houd je wat over van deze salade? Lucky you.... 

lekker the day after als lunchsalade.

Geniet ervan!

Soepje van lente ui

                               "Mjummm... dit is een lekker soepje, zeg!" klonk het, zelfs uit onverwachte hoek.

                       Ik zette ze thuis deze soep voor, een voorjaarssoepje - 't kan nog net -  met de stengels van lente-ui.

En het smaakte verrassend goed!

Overkomt jou dat wel eens dat je lente-ui moet hebben en in de winkel ligt alleen maar bosui? 

Of andersom? Tja... wát is nu precies wát?

Lees mijn uitgebreide blog hierover op lente-ui, bosui of stengelui

Voor dit lekkere soepje met lente-ui, mag je gerust ook bosui nemen.

Eigenlijk nam ik nog iets anders: stengelui.

 Bij moestuinders bekend omdat dit het loof is van de 'gewone' ui.

Een mild, romig, fris voorjaarssoepje maakte ik met deze groene stengels. 

Welke stengels je ook neemt: het behoort tot de uitgebreide Allium familie en 

smaakt prima in deze soep! 

Kom! We gaan aan de slag met deze licht pittige lookstengels.

Soepje van lente-ui

     voor 4 personen

Ingrediënten:

• ruim 20 uistengels  (lente- of bosui of 't loof van uien)
• 40 g roomboter
• 1 teentje knoflook
• 40 g tarwebloem
• 750 ml bouillon van pasta, poeder of tablet
• 50 ml sojaroom
• takje peterselie
• versgemalen peper en zout

Hoe maak ik het:

Voor deze gebonden soep maken we gebruik van een roux, vandaar dat we boter en bloem nodig hebben.

Smelt de roomboter in een middelgrote pan.

Pers het teentje knoflook erboven uit. Laat een halve minuut zachtjes fruiten.

Roer de bloem erdoor en bak even mee. 

Was de stengels van de lente ui en snijd deze in ringetjes.

Schep deze in de pan, maar houd iets achter voor de garnering.

Roer goed door zodat de bloem zich mengt met de stengelui ringetjes.

Maak de bouillon en voeg deze scheutje voor scheutje  toe.

Doe dit onder voortdurend roeren om klontjes te voorkomen.

Laat zo'n 8 minuten doorkoken en mix dan fijn met de staafmixer.

Voeg de room toe en schep de soep in mooie kommen.

Garneer met de overgebleven lente-uiringetjes en met een toefje peterselie.

Dit lichte voorjaarssoepje smaakt fantastisch bij de lunch

of als voorgerechtje bij 't diner.  Ik ga 'm vaker maken!!

Wist je dat je de stengels van de ui prima kunt invriezen (klik)!?

Zo kan jij ook het jaarrond van dit soepje genieten.

Rozenhydrolaat

 Wat bloeien ze vroeg dit jaar: die prachtige rozen in allerlei kleuren!

Als ik mijn moestuin betreed, loop ik eerst onder de rozenboog door 

waar de rozen niet alleen uitbundig bloeien, maar ook heerlijk geuren.

Ik had het me al voorgenomen... dit jaar ga ik aan de slag met rozen!

Het begin is er: ik maakte rozenhydrolaat!

Een chique woord voor rozenwater, vermengd met etherische oliën van de roos.

Dit kun je zelf maken en alles daarvoor heb je waarschijnlijk gewoon in huis. 

Het was nog even spannend of mijn experiment was gelukt, want tijdens het koken van de

 rozenblaadjes rook niet - zoals ik had verwacht - mijn hele keuken naar een rozentuin... 

Had ik iets verkeerd gedaan.? Of de verkeerde rozen gebruikt?

Rozen heb je in vele soorten, kleuren en maten, maar het enige wat telt is de geur van de roos.

Het hoeft geen Damaskener roos te zijn die voor de parfumindustrie wordt gebruikt.

Ik plukte de rozen uit mijn rozenboog, die behoren tot de Rimpelrozen. 

Een sterke, kruidig geurende roos.

Ook gebruikte ik pioenrozen met hun heerlijke geur, hoewel ik later tot de ontdekking 

kwam dat de geurmoleculen van de pioenroos worden vernietigd wanneer ze met kokend water

 in aanraking komen. Oh, daarom geurde mijn keuken niet naar roos... 

Maar mislukt was mijn experiment allerminst.

Doe maar mee.

Rozenhydrolaat

       

Ingrediënten:

• geurige rozenblaadjes
• mineraal- of bronwater
    en verder nodig:
• halve baksteen
• grote pan
• ijsklontjes

Hoe maak ik het:

Krijg je al vraagtekens bij het lezen van deze benodigdheden?

Het komt goed en ik leg 't je uit. 

Verzamel eerst je geurige rozenblaadjes. Zo'n twee tot drie handen vol. 

Pluk ze op een zonnige ochtend, dan zitten ze nog vol geurige etherische oliën die 's nachts door de plant worden aangemaakt.

Verzamel de losse bloemblaadjes

en schud ze voorzichtig uit zodat eventueel zand en beestjes eruit vallen. 

 Niet wassen want dan was je de geur en het stuifmeel weg, terwijl we dat juist nodig hebben.

Leg een halve baksteen in een grote ruime pan en de rozenblaadjes eromheen.

Vul de pan met het bronwater tot de rozenblaadjes onder staan. 

Let op, het water mag niet boven de steen uitkomen.

Zet een passend schaaltje boven op de steen. Zorg dat er rondom ruimte over is.

Leg het deksel omgekeerd op de pan en vul de holle kant met ijsklontjes.

Ik had ijs genoeg omdat ik ondertussen de vriezer aan 't ontdooien was. 

Vul het ijs tijdens het koken regelmatig aan.

Breng het water aan de kook en laat het rozenwater een half uur

 zacht borrelend koken.

Wat er gebeurt is het volgende: de stoom slaat tegen het koude deksel en 

drupt in het schaaltje.

Op deze manier krijg je water met een klein beetje etherische rozenolie.

Oftewel: rozenhydrolaat.

Zet het vuur uit en laat de boel afkoelen.

De overgebleven, ontkleurde rozenblaadjes gebruik je niet meer.

Schenk het rozenhydrolaat uit het schaaltje in een brandschoon glazen flesje.

Ik had een tienliter pan gebruikt en zo'n drie handen vol rozenblaadjes.

Ik kreeg zo'n 800 ml.

Waarom mijn keuken niet naar rozen geurde, weet ik ook niet.

Maar toen ik de rozenolie in flesjes had gedaan, was het onmiskenbaar

de geur van rozen... gevangen in een flesje!

Zorg dat je het rozenhydrolaat op een koele plek bewaard zoals

kelder of koelkast.

Rozenhydrolaat kun je gebruiken als smaakmaker in gebak, zoals

taart, cakes, muffins of in glazuur.

In de Perzische keuken wordt rozenwater vaak gebruikt bij noten, honing en zuivel. 

Denk aan puddingen, Turks fruit, baklava en zoete yoghurtdranken.

Je kunt rozenhydrolaat ook gebruiken als basis voor een crème of in een lotion.

Als luchtverfrisser kan het rozenwater in een spuitflacon,

en na het zonnebaden verkoelt rozenwater de huid.

Ik heb zóveel rozenhydrolaat dat ik alles ga uitproberen!

Word vervolgd dus. ;)

Welke toepassing zou jij als eerste kiezen?!

Gratis superfoods... durf jij mee op wildplukavontuur?!

Dit voorjaar organiseerde ik weer een aantal wildplukwandelingen en 

deelde mijn passie en kennis met mensen die met me mee op pad gingen. 

Wat is er mooier dan een frisse neus halen, de hond uitlaten en ondertussen 

je eigen maaltijd bij elkaar sprokkelen?

Veel planten die we als 'onkruid' bestempelen, zijn stiekem ontzettend

 smaakvol én gezond. Ik krijg er voorlopig geen genoeg van!

Elk voor- en najaar staan er een aantal wandelingen op het programma!

Wil jij met mij mee?

 Of twijfel je of het iets voor jou is? Je bent niet de eerste met

 goede vragen daarover....  Laat me je gerust stellen.

1. Is het niet ontzettend duur
   Juist niet! Wildplukken is de goedkoopste hobby die er is. De natuur is helemaal gratis. Je hebt geen dure uitrusting nodig; met een oud mesje, comfortabele wandelschoenen en een mandje of bakje ben je al helemaal klaar om mee op pad te gaan. Waar collega gidsen vaak het twee- of driedubbele vragen, houd ik de prijs om mee te gaan bewust laag. Voor 20 euro ga je twee uur lang met mij mee op pad. Inclusief verrassende wildplukthee en proeverij met allerlei hapjes! Hoewel...
   
   
2. Ik ben een moeilijke eter. Ik vind het vast niet lekker!
   Wildplukken gaat niet om overleven op bittere wortels. We zoeken juist naar verrassende, milde smaakmakers zoals daslook dat mild naar knoflook smaakt of vlierbloesem voor in een bloemige limonade. Je zult verbaasd staan hoe lekker de natuur smaakt en ook dat is een doel van mijn wandelingen: eetbare planten vertalen in heerlijk gerechten. We proeven dan ook hartige koekjes,  pesto op een (glutenvrij) toastje of een zoete limonade of hoestdrank
   
   
   
   
   
3. Ik vind het eng, dadelijk word ik ziek....
   Een heel gezonde angst, maar wist je dat de meeste planten eetbaar zijn? Naast de naam en of iets eetbaar of geneeskrachtig werkt, maak ik meteen de vertaalslag naar de keuken. Je leert meer over wat een infusie, maceraat en tinctuur is. Hoe je zalf maakt en hoe iets lekker smaakt: in een salade, pesto, soep of thee. We plukken planten die we voor 100%  zeker herkennen en niet op plekken waar honden worden uitgelaten of langs een drukke autoweg.
   
   
   
   
4. Ik onthoud al die plantennamen nooit
   Dat hoeft gelukkig ook niet. Je krijgt van mij handige tips en mooie verhalen met ezelsbruggetjes over de diverse planten.  We gebruiken handige apps op je smartphone - zoals Obsidentify -  die het werk voor je doen. Bovendien gaat het om de ervaring en het plezier van samen buiten zijn. Je krijgt na afloop geen toets. Bovendien kun je vaker mee als je je kennis opgefrist wilt hebben.
   

Is het iets voor mij?
Iedereen kan mee. De wildplukwandelingen zijn voor jong en oud. Doordat ik op begrijpelijke wijze uitleg, kunnen kinderen vanaf 7 jaar mee. Met grapjes, leuke weetjes en recepten is het voor jong en oud  interessant, leerzaam en inspirerend. Op de meeste wandelingen kan je hond gezellig mee. Veel wandelingen zijn geschikt voor wandelwagens en mensen in een scootmobiel. Bij elke route zet ik deze bijzonderheden erbij. Zo vind je altijd een wandeling die bij je past.
Bij aanvang hoef je niks te weten. Een open houding van verwondering en nieuwsgierigheid is het belangrijkst.  Al onthoud je maar één ding en word je geïnspireerd... 

Alle kennis, recepten en enthousiasme vind je terug op mijn pagina wildplukken! waar
 je lekker kunt grasduinen door de ruim 200 artikelen en recepten.

Wandelingen bij jou op locatie kunnen ook. Zo heb ik afgelopen jaar een wandeling
 op een landgoed in Brabant, wandelingen in Archeon en eentje op het platteland

in Noord Frankijk gehouden. Zelf ging ik mee met een wandeling in het regenwoud
van Suriname. In goed overleg en onder de juiste voorwaarden is alles mogelijk.

In de zomer valt er ook genoeg te wildplukken, maar heb ik simpelweg geen tijd.

Het is dan te druk in mijn tuin(en).

Deze site - ooit begonnen als moestuinblog - had als doel verhalen te delen vanuit mijn tuin.

 Ontdekkingen, tips, recepten en ideeën om je vingers bij af te likken, zorgen 

voor een praktische vertaalslag waar iedereen wat mee kan.

Mijn doel was (en is) om het jaarrond biologische, verse groentes uit de moestuin te eten.

Ondanks inmaken, drogen, wecken en invriezen duurt elk jaar net een paar maanden te lang.

Oftewel:  van februari tot mei kwam ik groente te kort. Tot ik erachter kwam dat de hele wereld

 mijn moestuin is, als ik maar de juiste kennis heb.

Er valt zoveel eetbaars te ontdekken op elke hoek en vaak bij elke stap.

Dus is wildplukken een belangrijke aanvulling op mijn wens om

het jaarrond zelfvoorzienend te eten uit de tuin. 

En al die plantjes, kruiden en bloemen in het wild zijn nog veel gezonder, krachtiger en 

spannender om te eten dan uit de moestuin!

Die kennis wil ik niet voor mezelf houden, maar deel ik graag en vol passie met mensen

 die met me mee  gaan op avontuur.

Ik verwen ze op lekkers en maak zo de vertaalslag van het plantje naar je bord of glas.

Zodat je thuis zelf aan de slag kunt.

Wildpluktips

Deze tips deel ik altijd bij aanvang of tijdens een wildplukavontuur

Met respect

Uiteraard is het belangrijk te plukken met respect voor de natuur: géén takken van bomen breken, geen plantjes met wortel en al plukken. En laat minstens een derde deel staan zodat ook anderen  (mens of dier) er van kunnen eten èn zorg dat er ook voor het volgend seizoen wat te plukken blijft.

Hoeveelheid

Pluk alleen voor eigen gebruik en neem niet meer dan een champignonbakje - ongeveer 250 gram - per persoon

Locatie

Wildplukken is in Nederland officieel verboden en valt onder stroperij.  Het wordt vaak gedoogd als je je aan de regels houdt. Pluk niet teveel en pluk niet in iemands privé tuin. Vraag bij twijfel om toestemming. Check de regels van bijvoorbeeld Staatsbosbeheer of Natuurmonumenten.

Veiligheid

Pluk niet in gebieden waar veel honden worden uitgelaten, anders krijgen je plantjes op voorhand een extra smaakje…(don’t eat yellow snow!) of  overweeg een wildplukhond aan te schaffen. En pluk niet langs een drukke auto(snel)weg.

Reviews

Mooie mensen die meegingen deelden hun ervaringen/belevenissen

Charlotte:

"Het was fantastisch! Zo zou elk kind en volwassene de kans moeten krijgen om bij te leren, geen les...maar verbinding! Tamar bracht ons in verbinding met elkaar, met rust, met respect voor de natuur, met creativiteit, met voelen, proeven, ruiken, met wijsheid...kortom een warme verbindende morgen!"

Lode:

"Mijn allereerste wildplukwandeling met Tamar was een topper. Begin van de lente, prachtig zomers weer, een minuscuul verloren dorpje in Noord-Frankrijk. En ik die dacht dat we kilometers zouden maken. Tamar verraste door bij zowat elke stap die we zetten, een wonderplant te kunnen tonen. Haar ruime kennis, haar enthousiasme, hoe ze vertelt over de geneeskracht die de natuur biedt, om elke hoek, maar die we als mensen vergeten blijken te zijn. Het was gewoon super leuk en enorm interessant. Als kers op de taart kregen we nog een heerlijke thee en een lekker proevertje van Tamar haar eigen makelij, Een echte aanrader!"

Ben je al eens meegeweest met een wandeling?

Schrijf ook een review en maak dit jaar nog kans op dit geweldig paddenstoelenboek.

Waarschuwingen:

• Je zult nooit meer hetzelfde wandelen na een wildplukwandeling met mij. 
• Kans dat je besmet raakt met het wildplukvirus is aanwezig
• Je raakt niet meer uitgeleerd, de rest van je leven

Durf je?

De volgende wandelingen staan op de planning:

Oktober: Zoetermeer, stadswandeling en stadsboswandeling

Maart/april: Leiden, park Cronesteyn

Ben je nieuwsgierig? Wil jij je verwonderen? Ga dan mee!

Laat 't weten in een reactie en krijg een persoonlijke uitnodiging wanneer ik de planning maak.

Tot de volgende!!