zondag 10 december 2023

Kerriepoeder zelf maken

 Ik deed mezelf een plant cadeau. Geen kerstster of amaryllis, maar een kerrieplant!
Of anders gezegd: de helichrysum korma. Deze vaste plant, eigenlijk een heestertje 
stond ooit in mijn kruidentuin, maar kon ik niet meer terugvinden.
Dus kocht ik 'm opnieuw, voor mijn 1000ste blog ;)!

De kleine gele bloempjes waarmee deze plant bloeit, worden in potpourri  of droogboeketten gebruikt.
Helichrysum (je hebt diverse soorten) wordt in de volksmond ook wel strobloem genoemd. 
De zilvergrijze blaadjes van de helichrysum korma geuren sterk naar kerrie, maar... 
hier wordt géén kerrie van gemaakt! De plant is zelfs niet eetbaar. 
Een takje van de kerrieplant kun je zo'n 10 tot 15 minuten  meekoken 
met rijst of saus, maar je verwijdert ze voor het opdienen, net zoals een blaadje laurier. 
Kerrie is namelijk een specerijenmengsel wat oorspronkelijk uit India komt. 
De naam komt van kari en kari komt van saus (Tamil)

In India heeft elke familie haar eigen unieke garam masala (kerrie maar dan zonder kurkuma) 
recept, wat van moeder op dochter wordt doorgegeven.

Ik vind het juist in de winter heerlijk om met gloedvolle, warme specerijen bezig te zijn
en word er vrolijk van.

Hoe maak ík mijn eigen kerrie?
Het kan heel simpel met maar vier ingrediënten,
maar ik voegde ook mijn favoriete specerijen toe. Kijk maar!


Kerriepoeder 

     
Ingrediënten:
  • 8 el kurkuma
  • 6 el koriander
  • 4 el komijn
  • 2 el gember
  • 6 tl paprikapoeder mild of gerookt
  • 4 tl zwarte peperkorrels
  • 2 tl kardemom


Hoe maak ik het klaar:
Verzamel de specerijen. Het is prima als ze niet gemalen zijn. Neem gerust korianderbolletjes, komijnzaadjes, kardemompeulen en peperkorrels als je die hebt.
Met een eenvoudige handvijzel plet je ze fijn 
waardoor veel smaak en aroma vrijkomt.
Roer de specerijen goed door elkaar
en doe ze in goed afgesloten potjes.


Dát is alles! Lekker snel gemaakt!

Je kunt specerijen lang bewaren, maar de geur en smaakintensiteit loopt 
langzaam terug. Ik maakte extra veel, maar je kunt deze hoeveelheid 
makkelijk halveren  en elke keer opnieuw kerrie maken.

Het koken met zelfgemaakte specerijenmengsels geeft een
extra charme bij het koken.

Mijn specerijen koop ik altijd bij de toko op de hoek 
in zakjes van 85 tot 100 g. 
Heb je eenmaal een voorraadje basisspecerijen aangelegd, dan kun je zelf 
 experimenteren met verrassende, bijzondere mengsels.

Kerrie gebruik je om smaak en kleur aan allerlei gerechten te geven. 
En wat te denken van kerriesoep?  Die ga ik deze week eens maken...
Deze leuke potjes, gekregen van de Sint,  hebben gelijk een mooie bestemming.

Lees je wat langer mee, dan weet je het al!
Dit is mijn 1000ste blog!
Ik wil iedereen bedanken die meeleest, want tja... zonder publiek
wordt het een heel ander verhaal.
Bedankt voor het delen van mijn blog(verhalen), de leuke en soms hartverwarmende 
reacties, voor het meedoen aan winacties en het af en toe klikken op advertenties,
voor een heel klein beetje inkomsten.
Ik heb nog ideeën genoeg om te schrijven.
Blijf je meelezen?
En reageren en delen?!

De winaar van de winactie ter ere van dit 1000ste blog is geworden....

Tadaa!!

Viviane in de Eifel van 'oh'n kruid'.
Van harte gefeliciteerd met je winter-must-have pakket!!
Super leuk voor jou!
Ik duik deze week de keuken in om een lekkere hoestsiroop en lippenbalsem
 te maken voor in het pakket en dan komt het jouw kant op!
Stuur jij in een privé berichtje nog even je adres?!


En wanneer je een keer misgrijpt in de keuken omdat de kerrie op is, 
zet dan in een handomdraai je eigen huisgemaakte kerrie in.
Of kook een takje van de winterharde kerrieplant mee voor de geur.

Geniet van lekker eten en drinken!


dinsdag 5 december 2023

Kruidnootjes

 "Waar is het pak?" vroeg vriendinnetje in de keuken aan jongste dochter. 
Ze hadden het plan kruidnoten te bakken, maar een pak ontbrak. 
Maar kruidnootjes maak je net zo makkelijk, gezonder en goedkoper zonder pak. 
Toen ik op mijn pagina 'heerlijk december' keek, schitterde het recept voor kruidnoten
 echter door afwezigheid. Oeps! Dan maken we ze nog snel op de valreep.
Want valt het jou ook op? 
Goedkoop op de laatste dag voor Sinterklaas nog letters, strooigoed
of pakpapier scoren, lukt niet meer.
Alles is al Kerst wat de klok slaat.
Nog een reden om ze lekker zelf te bakken.

En het is niet moeilijk maken met ingrediënten die in bijna iedere keuken te vinden zijn.



Kruidnoten


Ingrediënten:
  • 175 g bloem
  • 75 g volkoren meel
  • 1 el wijnsteenbakpoeder
  • 125 g lichtbruine basterdsuiker
  • 2 el koekkruiden
  • snuf zout
  • 125 g boter
  • 3 - 4 el sojamelk of andere plantaardige melk

Hoe maak ik het klaar:
Doe eerst alle droge ingrediënten in een ruime kom
en roer goed door. Snijd de koude boter in blokjes en vermeng met de droge bestanddelen. Kneed door elkaar en voeg de plantaardige melk toe tot je een soepel deeg hebt. 
Verwarm de oven voor op 175° C
Verdeel het deeg met koele handen in kleine bolletjes en druk ze aan de zijkanten licht plat. 
Probeer ze allemaal even groot te maken. Leuk om met kinderen te doen. 
Zet ze lekker aan het balletjes rollen.
Het kan ook wat makkelijker:  maak rollen van ongeveer 3 cm doorsnede en 
snijd hier plakjes af en maak de kruidnoten nog wat boller.
Leg de kruidnoten op een met bakpapier beklede bakplaat en 
bak ze in het midden van een voorverwarmde oven in 15 minuten gaar en goudbruin.

Oh wat ruikt het heerlijk als de kruidnoten net uit de oven komen.
Warm zijn ze overheerlijk, maar afgekoeld en even bewaard worden ze knapperig
 zoals het hoort. In een afgesloten trommel kun je ze zeker twee weken bewaren, 
maar dan zijn ze al lang op en is Sinterklaas al lang weer in Spanje.

Bedankt Jasmijn en Jisca voor deze mooie en lekkere kruidnoten.
Ze smaakten heerlijk! 

maandag 4 december 2023

Mijn moestuin in november

 Hoewel het buiten al echt winters 'voelt', valt er meer dan genoeg te schrijven over de moestuin!
Ook in de winter is er altijd wel iets te zien of te doen!
Afgelopen maand had ik zoveel nieuws dat ik twee verhalen overwoog, maar dát kwam er niet van.
Het is dus één heel lang verhaal geworden. Ga er lekker voor zitten, neem er een kop
 (kruiden)thee bij en lees mee over oogsten, groei, de veelzijdige knolselderij, witlof en
 als bonus een warm zelf-maak idee van Peter. Heel eenvoudig en toch effectief. 
Ja? Zit je er klaar voor? Dan beginnen we met witlof...

Witlof

Witlof is niet zo'n populaire groente omdat hij licht bitter kan smaken. Maar o, wat is 'ie lekker! 
En heel erg gezond! Ik las ergens  dat er recepten met witlof gezocht werden om deze groente 
meer populair te maken. Vandaag geen recept met witlof, maar wel hóe je ze zelf kunt kweken.
En die recepten komen daarna vanzelf wel....
Witlof is een vrij complexe teelt in twee fases. Je begint in mei met zaaien in de vollegrond. 
Dit jaar kwam de gezaaide witlof niet op... buurman Teuns witlof kwam juist goed op. 
Gul als hij is, mocht ik van hem wat wortels oogsten. Vanaf oktober tot eind november 
oogst je de penwortels. Voorzichtig met een spa, beter is een spitriek te gebruiken, 
 haalde ik de wortels boven de natte kleigrond. 
Het is belangrijk om het loof aan de wortels een paar dagen de tijd te geven om af te sterven. 
Op deze manier halen de wortels de laatste restjes voedingsstoffen uit het blad.
Met al die regen legde ik de witlof in de droge kas die inmiddels toch leeg is. 
Daarna moeten de wortels behandeld worden.
Met een mesje schraapte ik opgedroogde aarde eraf. 
Snijd het loof weg op 3 tot 4 cm van de  wortel. 
Snijd je korter dan kun je de groeipunt raken en dan krijg je geen witlofkropjes, maar een soort witlofrozetjes die uit losse blaadjes bestaan. Laat je het blad langer dan 5 cm zitten, 
ook dan krijg je geen compacte kroppen, maar een losbladige krop... Dus dit let wel nauw. 
De penwortels kortte ik iets in, tot ze allemaal ongeveer dezelfde lengte hebben.
Als je je aan al die voorwaarden hebt gehouden, komt de echte witlofteelt. 
Je kuilt de witlofwortels in of je zet ze op zand of op een bak met water in het donker....
Ik groef een langwerpige kuil in de kas en daarin zette ik de witlofwortels strak 
tegen elkaar aan op een rijtje. Je kunt meerdere rijtjes wortels voor elkaar zetten. 
Dek de wortels af met een laag van 10 cm aarde eventueel vermengd met zand om de grond 
wat luchtiger te maken.  Je kunt hier ook een mulchlaag van bladeren gebruiken 
of een laag stro als extra isolatie. Wil je de witlof later oogsten, dan kun je 
de afdeklaag dikker maken tot wel 30 cm. Tot slot dek je de wortelberg af met een stuk plastic. 
Ik gebruikte een opengeknipte vuilniszak. 
Zo worden de wortels niet te koud of te nat en het isoleert goed.
Na zo'n drie tot vier weken, net voor de kerst, ga ik kijken of de witlof gegroeid is 
en of ik wat nieuwe recepten kan uitproberen met witlof uit de tuin.
Ik ben heel benieuwd! Duim je mee?!



Zoete aardappelen

Misschien was het wat laat in het jaar, ze zaten eerder 150 dagen dan 100 dagen in de grond, maar eindelijk oogstte ik de zoete aardappels. Dit jaar had ik vier planten in de kas gezet en wat groeide het blad goed. Het kroop niet alleen overal als bodembedekker, maar met zijn lange takken kroop het langs het glas van de kas naar buiten en zelfs tot bovenin de nok. 
Geen wonder dat mijn kas bijna uit z'n voegen barstte.
En het begon allemaal zó klein in mei...
met prachtige bloemen in augustus!
Je ziet dat de bataat familie is van de winde, al
had ik dat ook door het woekeren kunnen raden.
Geen wonder dat ik toch wel heel nieuwsgierig was, naar 
wat zich onder de grond had gevormd.
En begin november -  enigszins droog in de kas -
oogstte ik kronkelige grote en vooral kleine rode bataten.
Ik ben er blij mee!
Het zijn er niet erg veel, maar ik kan ze heerlijk verwerken.
Heb jij de taco's met zoete aardappel al geprobeerd? (klik)
Of wacht je op de curry die ik volgende week met je ga delen?
Zoete aardappel....  ik krijg er geen genoeg van!


Wortels

Je hebt winterpeen en zomerwortelen.  Deze laatste had ik in de tuin gezaaid.
Tijd om ze uit de grond te halen, want zoals de naam het al zegt: ze zijn bedoeld voor de zomer.
's Winters in de koude en natte grond kunnen ze gaan rotten.
Ze zijn niet erg dik of mooi recht, maar het is nog een mandje vol.
Wist je dat je wortels prima kunt bewaren in .....
 zand? Dan blijven ze het beste bewaard.
Andere knol- of wortelgroente kun je ook op deze manier bewaren.
Zet een emmer met zand en groentes op een vorstvrije plek. Zo kun je in de winter
schat- en zandgraven naar een knapperig vers worteltje.


De veelzijdige knolselderij

Elk jaar zaai ik als één van de eerste groentes dé knolselderij. Het is een extreem langzame groeier,
maar na 9 maanden, zo ongeveer in november kan de oogst beginnen. Het is een echte
 wintergroente, kan goed tegen kou en is een welkome, aromatische
afwisseling op het wintermenu.
Ze kan gelukkig nog een tijdlang buiten blijven staan.
Wat ze wel nodig heeft is mest.... veel mest voor de knolvorming.
Maar wat ik zó leuk vindt aan deze aromatische knol?
Niet alleen de heerlijke en veelzijdige recepten die je kunt klaarmaken
met deze winterknol... kijk bij de - k - van knolselderij Klik!
maar ook het blad kun je prima gebruiken.
Dat is natuurlijk gewoon selderijblad.
Met wat extra's... de knol eraan!
Meestal heb ik niet zoveel blad ineens nodig, maar weggooien is zonde.
Dus was ik het grondig, snijd het fijn en vries het in.
Op bovenstaande manier kun je dat met allerlei soorten kruiden doen.
Als de selderij met wat water in een ijsblokjesvorm bevroren is, bewaar ik 
de blokjes in een zakje. Zo heb je altijd selderij bij de hand.
Wanneer je knolselderij kookt, 
doe dit dan in een klein laagje water.
Let op! Bij het afgieten vang je dit water op.
Drink dit als een lekkere cup a soup, wedden dat het je goed smaakt?!
Blij dat er nog een paar exemplaren in m'n tuin staan.




Winterkou

Niet alleen de planten krijgen het koud waardoor de groei bijna stil staat, ook mijn voeten in koude regenlaarzen zijn niet meer warm te krijgen.
En toen kwam ik deze oubollige laarsjes in babyblauw tegen in een supermarkt.
maar wel met een lekker gevoerde bont binnenkant.
Ik heb ze gelijk even ingewijd.
Dat wil wel lukken met al die regen!


Mulchen

Het is weer tijd om de bladkorven die hier her en der in de wijk staan, te legen en het blad 
te gebruiken in de moestuin. 
Een dikke laag natuurlijk materiaal over je tuin  heeft vele voordelen:

  1. mulchen werkt isolerend, de bodem wordt beschermd
  2. de groei van onkruid wordt onderdrukt, het krijgt minder ruimte
  3. de mulchlaag is voedsel voor de bodem
  4. het zorgt voor een betere structuur van de grond
  5. het zorgt voor een betere vochthuishouding van de grond
Staan er nog plantjes in de tuin, zoals deze snijbiet, dan mogen die hun blaadjes 
boven de mulchlaag uitsteken en kunnen ze blijven groeien.


Het is wel fijn om zoveel mogelijk verschillend blad en materiaal te gebruiken.
Eik, beuk en paardekastanje blad is wat minder geschikt omdat dit veel looizuur bevat
en de bodem kan verzuren. In kleine hoeveelheden kun je het wel mengen met ander blad
of mulchmateriaal.

De aarde in beide kassen zijn al mooi bedekt... nu de grote moestuin nog.
Ik doe het in  stappen:

  1. onkruid wieden
  2. bladafval verzamelen (leve de bladkorven)
  3. een dikke laag bladeren over de tuin verdelen
  4. hier over heen de (zure) kippenmest verdelen die al een jaar heeft staan stinken....

En dan is mijn tuin echt winterklaar. 


Plannen

Plannen maken voor de moestuin kun je niet vroeg genoeg doen....
Zo is het eten van een pompoen gelijk een goede reden om de meest mooie pitten
te bewaren voor het zaad. Eerst laat ik ze drogen op een stukje keukenrol
en veeg ik alle velletjes af. 
Daarna moeten ze goed droog en donker bewaard worden.
Wil je van gekochte groenten zaad bewaren?
Zorg dan dat je biologische groente koopt.
Zaad bewaren kan ook heel goed van rode pepers en allerlei 
soorten (droog)bonen.



Peperplanten

De peper is geen eenjarige plant en vorig jaar heb ik geprobeerd ze te laten overwinteren.
Van de vier planten is dat uiteindelijk met één gelukt. De planten bleken gevoelig voor luis en
omdat ik had gelezen dat ze weinig water mogen, stonden er een paar te droog.... 
Uiteindelijk heb ik één plant terug in de kas gezet, maar om onverklaarbare
reden verdroogde deze vervolgens in de kas. Alsof er een beestje
aan de wortels knaagde. Dus project mislukt.
Dit jaar doe ik een nieuwe doch halfslachtige poging.
De ene peperplant uit de moestuinkas leek te weinig wortels te hebben.
En ik heb hem niet binnen een half uur opnieuw in de grond gezet.
Met dit als resultaat.
Dus besluit ik de andere twee peperplanten in de kas te laten staan.
Niks verplanten, voorkom stress voor de planten.....
Maar overwinteren in de kas: is dat niet veel te koud?
Dát gaan we zien... in ieder geval heb ik ze al een beschermende mulch
laag gegeven voor warme voeten.
En... als het heel koud wordt en er nachtvorst voorspeld wordt...

Geef ik ze een klein kacheltje. 
Afhankelijk van de grootte van de waxinelichtjes brand dit kacheltje
zo'n 4 tot 8 uur.


Kacheltje

Niet voor niks waarschuwt de ANWB om in de winter altijd lucifers en een paar waxinelichtjes 
in je auto te leggen. Zeker als je op wintersport gaat, maar ook in Nederland is het in de winter belangrijk warm te blijven bij motorpech of een ongeluk of in een vreselijk lange file. Eén waxinelichtje zorgt dat je auto vorstvrij blijft en acht lichtjes geven 24 uur warmte in je auto als je ingesneeuwd raakt. Leve de waxinelichtjes!!

Als je deze warmte leidt, krijg je gericht op een enkele plaats warmte! 
Peter maakte dit speciaal voor mij, omdat ik zo'n koukleum ben. 
Wanneer ik de hele dag achter de laptop zit te werken, krijg ik zulke koude handen.
De waxinelichtjes verwarmen een metalen buis, een groter oppervlak dan alleen een kaarsje.
Deze wordt gloeiendheet want de warmte komt gemakkelijk in  de buis
door de gaatjes die er onderin geboord zijn. (zie foto)
Omdat de buis ook nog eens gebogen is, wordt de warme lucht 'gestuurd'.
Warme lucht wil immers naar boven toe!
Zo kwam er echt warme lucht uit de omhoog gebogen kant van de buis, die op mijn 
handen gericht werd. Een klein mini kacheltje met gestuurde warmte.
In een kleine afgesloten ruimte zoals een auto of kleine kas, kan dit deze ruimte verwarmen.
Als ik nu niet vergeet de kaarsjes aan te steken in de kas als het vriest, overleven mijn pepers
misschien de winter terwijl ze gewoon in de koude (licht verwarmde) kas staan.

Vooruit kijken

Deze hele maand november bloeiden ze nog... de goudsbloemen. Vrolijke zonnetjes die ik graag wil delen voor al die mensen die de zon missen en opzien tegen een lange grauwe winter (ik stiekem ook!)
Over drieënhalve maand is het weer lente!
En ondertussen verzamelen we zaad, eten we de voorraad
 augurken, diepvriesgroente en -fruit, jams en chutneys, op
en groeit de knoflook! Hoopvol dwars tegen alle kou in.

Volgende maand weer een moestuinblog met
wintergroente, tips om je eigen winterwasmiddel te maken
èn.... mis het niet! Ter ere van mijn 1000ste blog kun je nog meedoen met de winactie.
 Nog twee blogs te gaan!  Kijk voor meer info hier!

Hoor graag van je :)


maandag 27 november 2023

Mexicaanse taco's met zoete aardappel

 Op zoek naar ideeën om te koken met mijn eigen oogst zoete aardappelen kwam ik uit
 bij lekkere recepten en maakte vervolgens mijn eigen versie van vegetarische taco's 
met zoete aardappel.
Het was zo lekker dat iedereen er nog één wilde. En nog één.... 
De oudste kinderen met veel betere camera's hielpen me wel even met de foto's ;)
Er ontstond een spontane samenwerking rondom dit blog.
Bedankt, jongens!

Geniet mee met dit Mexicaanse avontuur op je bord!


Mexicaanse taco's met zoete aardappel

    voor 18 taco's

Ingrediënten:

  • 18 taco's
  • 600 g zoete aardappel
  • 3 el olijfolie
  • 1/2 tl komijn
  • snuf pittige paprikapoeder
  • potje mais (340 g)
  • 300 g vega gehakt
  • 1 blik bio gepelde tomaten
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
  • 100 g cherrytomaatjes
  • 2 avocado's
  • 150 g jong belegen kaas
  • 1 limoen
  • 125 ml zure room
  • 3 takjes verse koriander

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 200° C.
Maak de zoete aardappel goed schoon. Biologische exemplaren hoef je niet te schillen. Snijd de aardappel in blokjes. Doe in een schaal, vermeng met de olijfolie, de komijn en paprikapoeder en versgemalen zout en peper. Verdeel over een bakplaat, bekleed met bakpapier en 
bak de zoete aardappelblokjes in de oven krokant en lichtbruin in 15 minuten.
Zet ondertussen een pan op het vuur en bak in wat olie het vegagehakt. Voeg de mais en
 de tomaten uit blik toe. Maak ze wat kleiner en roer tot een saus.

Halveer de cherrytomaatjes en snijd de avocado in partjes. Rasp de kaas.

Zet in een ruime ovenschaal zoveel tacoschelpen naast elkaar als past. Vul ze eerst 
met de gebakken  aardappelblokjes. Doe hier het tomatenmengsel overheen en
 verdeel over elke taco een paar cherrytomaatjes.  Strooi hier de geraspte kaas overheen en 
zet in de oven op 200° C.
Bak ze kort af, tot de kaas gesmolten is, niet langer dan 5 minuutjes.

Rasp de schil van de (bio) limoen en pers het sap uit. Roer rasp en sap door  de zure room.

Serveer de warme taco's met de takjes verse koriander, de zure room en de partjes avocado.

Niet alle taco's zullen in één keer in de oven passen - bij mij tenminste niet. 
Zorg dat alles klaar staat zodat je tijdens het eten de volgende schaal taco's 
de oven in kan schuiven.
Dit gerecht smaakt heerlijk en met de gordijnen dicht,
doet het je niet alleen verlangen maar ook denken dat je in zonniger oorden bent.

Geniet ervan!

donderdag 23 november 2023

Streetfood; 2x Turkse pizza vega

 In de herfstvakantie bedacht ik om met mijn vier kinderen afzonderlijk,
het zijn inmiddels allemaal tieners of jongvolwassenen, uit lunchen te gaan. 
Met mama naar een museum, samen zwemmen of een dagje naar familie is namelijk 
he-le-maal niet chill.
Omdat we elke dag moeten eten en omdat mama betaalt, vond iedereen wel een gaatje
 in de vakantie om met mij uit lunchen te gaan. En gezellig dát het was! 
Even quality time met elk van mijn kinderen.... dát houden we erin!
Oudste en jongste kind hadden beide dezelfde wens: Turkse pizza eten.
Eerlijk gezegd liep ik de tentjes waar je deze kunt kopen altijd snel voorbij, 
maar nu moest ik eraan geloven. Een beetje weifelend nog heb ik ze geproefd. Mmmmm... wat verrassend lekker!
Ik krijg bijna spijt dat ik nooit eerder een Turkse pizza at.
Loop jij deze tentjes  ook altijd snel voorbij?
Of ben je vaste klant bij de Turkse pizzabakker?!
Het is echt super lekker, eenvoudig en tegelijk geeft 't een heerlijk voldaan gevoel.
Die ga ik dus lekker zelf thuis maken!!
Ik maakte twee versies: één zoals ik heb geproefd met kaas
en versie twee is de beroemde rode versie, maar dan vega. 
En lekker belegd met verse saladegroente.
Welke kies jij?


Turkse pizza vega (1)

     voor 2 pizza's

Ingrediënten:
  • 2 grote tortillawraps 
  • 4-6 plakjes belegen kaas 
  • 100 g ijsbergsla
  • 2 tomaten
  • stukje komkommer
  • 1/4 rode ui
       voor de sausen
  • 2 el mayonaise
  • knoflook
  • 1 el sojamelk ongezoet of water
  • 1 el sambal
  • 1 el zonnebloemolie

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 250°C. 
Was de ijsbergsla en snijd fijn. Snijd de tomaten in kleine blokjes, was de komkommer en snijd in smalle reepjes. Pel de ui en snipper deze fijn. Laat tot gebruik liggen.
Doe de mayonaise in een schaaltje en pers het teentje knoflook erboven uit. Maak het sausje dunner met een eetlepel melk of water en roer los.
Doe de sambal in een schaaltje en roer goed door met de olie.
Verdeel de plakjes kaas in het midden over de tortillawrap.
Leg deze bovenin de hete oven voor 45 tot 50 seconden.
De Turkse pizzabakker gebruikt een oven met stenen plaat die tot wel 300° C verwarmd. De tortillawrap bolt dan helemaal op. Op deze manier boots je dit thuis een beetje na. 
Zoals deze die wel super goed lukte!!
Pas op!  Haal de pizza tijdig uit de oven voordat ze hard en breekbaar wordt.
Beleg ruim met de ijsbergsla, 
tomaat, komkommer en rode ui.
Verdeel met een lepel de dunne knoflooksaus erover en 
daarna de sambal.
Rol de pizza tot het midden op. Vouw de onderste helft naar boven toe,
 zodat de vulling niet eruit kan vallen en je een soort envelop (burrito) krijgt en rol verder op.
Eet je het graag als streetfood, rol het dan in aluminiumfolie of 
kies voor een milieuvriendelijker beewax wrap. Je kunt thuis natuurlijk ook
 gewoon op een bord serveren.
Ik vind dat mijn versie niet onder doet voor die van de Turkse pizzabakker. Sterker nog: 
het is nog veel lekkerder èn ik weet precies waar mijn producten vandaan komen.
Zo gebruik ik het liefst een volkoren (biologische) tortillawrap. En voor de groentes
neem ik het allerlaatste komkommertje uit de tuin. De overige groentes 
koop ik biologisch. De mayonaise maak ik van mijn eigen kippeneitjes als basis voor
 de knoflooksaus. Sambal heb ik dit jaar niet zelf gemaakt, maar is erg makkelijk te doen. 
En de tortillawraps? Die kun je prima zelf bakken, klik!
Het deeg hoeft niet te rijzen en ook niet lang gekneed te worden. 
Het is geen fastfood meer, maar streetfood blijft het!


Turkse pizza (2)

     voor 2 turkse pizza's 

Ingrediënten:
  • 2 grote tortillawraps (mag volkoren of meergranen)
  • 80 g vegan gehakt of rulstukjes
  • 3 el muhammara
  • 5 el tomatensaus
  • 100 g ijsbergsla
  • 2 tomaten
  • stukje komkommer
  • 1/2 rode ui
       voor de sausen
  • 2 el mayonaise
  • knoflook
  • 1 el sojamelk ongezoet of water
  • 1 el sambal
  • 1 el zonnebloemolie


Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven weer voor op 250°C. 
Was de ijsbergsla en snijd fijn. Snijd de tomaten in kleine blokjes, was de komkommer en snijd in smalle reepjes. Pel de ui en snipper deze fijn. Laat tot gebruik liggen.
Doe voor de sausjes de (zelfgemaakte) mayonaise in een schaaltje en pers het teentje knoflook erboven uit. Maak het sausje dunner met een eetlepel melk of water en roer los. Doe hetzelfde met de sambal en de olie.
Roer in een ander schaaltje de tomatensaus samen met de muhammara door elkaar. Voeg er wat snippertjes fijngesneden ui bij. Smeer dit sausje dun uit over de twee wraps. 
Verdeel het vegetarische gehakt erover en schuif in de oven. Laat 1 minuut garen/bakken.
Leg de hete Turkse pizza op een bord en verdeel er achtereenvolgens de sla, komkommer, 
tomaat en ui over. Rol snel op. Vouw de onderste rand dubbel en serveer!
In een servet, folie of op een bord.
Je likt je vingers erbij af, zó lekker is deze zelfgemaakte Turkse pizza!


Mijn favoriet mag je raden....
Welke versie ga jij als eerste maken?