startpagina; recepten; kinderen; verzorging;

woensdag 27 april 2016

Bouillonpoeder zelf maken

Als smaakmaker in de soep gebruik je meestal een bouillonblokje of bouillonpoeder. Ik maakte deze week zelf bouillonpoeder! Niet zo moeilijk te maken, zeker niet met een voedseldroger.
De gangbare bouillonblokjes (niet biologisch dus) zijn misschien niet zo duur, maar de voornaamste reden voor mij om dit zelf te maken, is weten wat er in zit. Weet jij wat je allemaal binnenkrijgt met het gebruik van een bouillonblokje?

Ik maak het liever zelf, dan weet ik precies wat er in zit!! Puur en biologisch.
En............ mijn voedseldroger doet het meeste werk!

't Komt goed uit voor mijn warme wortelsoep op deze koude Koningsdag.

Zelfgemaakte bouillonpoeder

Ingrediënten:
  • 3 zakjes biologische soepgroenten
  • 2 uien
  • 10 teentjes knoflook
  • verse kruiden: bieslook, tijm, munt, rozemarijn, peterselie (die groeien gelukkig al overdadig in de kruidentuin)
  • 2 el gemalen zeezout
  • 2 el gemalen koriander
  • 1,5  el gemalen zwarte peper
  • 1 el gemalen piment





















Hoe maak ik het klaar:
Snijd de ui en knoflook in stukjes. Snijd of knip de verse kruiden fijn.
Doe alles in een grote kom, samen met de zakjes soepgroente (of gebruik verse groenten zoals: prei, wortel, paprika, bloemkool).






















Maak het fijn met een staafmixer.























Voeg het zout en de specerijen toe en mix dit er goed doorheen.
Je krijgt een smeuïge, dikke groenige pasta.






















Ik deed dit in mijn voedseldroger en verdeelde deze hoeveelheid over drie platen.
Omdat het mengsel behoorlijk vochtig is, deed ik er vetvrij papier onder.






















Ik zette de voedseldroger op de hoogste stand (70 graden) en liet het werk aan hem over.
Een heel kruidige geur vulde het huis. Ik vond het lekker, maar in het begin kregen de kinderen   tranen in hun ogen van de 'uien-lucht'.  ;)

Heb je geen voedseldroger, dan kun je ook de oven gebruiken. Verwarm die voor op 90 graden en zet na een uur de ovendeur op een kiertje om het vocht te laten verdampen. Schep het mengsel tussentijds regelmatig om.
Ik heb dit vorig jaar ook gedaan en het is, hoewel iets bewerkelijker, goed te doen.
Het grote voordeel van een voedseldroger is dat  hij veel goedkoper is. Een oven verbruikt ruim het dubbele aan energie, heeft veel meer kilowatt nodig om zichzelf te verwarmen. Een voedseldroger niet.
En je hebt er minder omkijken naar. Je hoeft in dit geval het bouillonmengsel niet om te scheppen.
Na een uur of zes is het mengsel (in ieder geval op de onderste plaat) helemaal ingedroogd. Kijk even of alles goed droog is, anders droog je de bouillonpasta op de andere platen nog wat langer.
Dit komt ook door het gebruik van het vetvrije papier, wat minder circulerende lucht door laat.
De bouillonpasta lijkt nu op een soort knapperige, chipsachtige plaat.
Ik verbrokkelde het in een grote kom.
En met mijn handen verpulverde ik het verder.

Lukt dit je niet, gebruik dan een staafmixer om het tot fijn bouillonpoeder te malen.

En klaar zijn mijn twee potjes bouillonpoeder.
Heerlijk, daar kan ik weer even mee vooruit.
Als je het donker en vochtvrij bewaart, is dit bouillonpoeder zeker een half jaar houdbaar.
Proef en experimenteer zelf in welke verhouding je dit bouillonpoeder gebruikt.


Bij gebrek aan smaakmakers en allerlei andere zaken, die bij merken zoals Maggi en Knorr wel worden toegevoegd, is dit niet precies dezelfde verhouding zoals je die misschien gewend bent.
Misschien kun je wel wennen aan een wat minder zoutige smaak. Zo goed is zout immers niet voor je.

Net als al die andere stoffen trouwens, die aan het bouillonpoeder wat je in de supermarkt koopt, worden toegevoegd.  Ik zie toevoegingen zoals glucosestroop en suiker (??) (Huh, suiker in de soep?) en een aantal E-nummers.
E-nummers zijn (chemische) additieven (hulpstoffen) die door de EU zijn goedgekeurd voor het gebruik in voedsel. Additieven zijn toevoegingen aan levensmiddelen om de eigenschappen te verbeteren of te veranderen. Denk aan kleurstoffen, conserveringsmiddelen en voedingszuren. Hiermee ziet je eten er mooier uit, is het langer houdbaar en is de smaak intenser.
E 621 zit in bouillon en soep en in heel veel hartige producten (zoals chips). Het was eerst verboden in Europa, maar door belangenverstrengeling nu goedgekeurd. En het wordt op grote schaal gebruikt. Het zorgt er in ons lichaam voor dat onze hormoonhuishouding verstoord wordt en dat we honger krijgen. E621 is neurotoxisch (schadelijk voor de hersenen) en het heeft een eetlustverhogende werking omdat dit het endocriene systeem (hormoonhuishouding) ontregeld. Dit hormoonsysteem regelt namelijk je honger- en verzadigingscentrum.
Nu ik dit weet, wil ik dat toch niet meer binnenkrijgen en nog belangrijker: niet aan mijn kinderen geven!
En waar ik ook van schrok is dat er op het etiket van Maggi (de tuinkruidenbouillon) staat dat het vegetarisch is. Maar de  E627 en E631 worden gewonnen uit gist of uit sardines, of ander vlees. Bah!
Zwaar ongeschikt zelfs voor moslims, Joden en Hindoes en de voor he geldende spijswetten.....

Maar veel zelf maken is gelukkig iets, wat binnen mijn mogelijkheden ligt.
En anders is biologisch eten en (een aantal) producten bij de Natuurwinkel kopen, ook mogelijk.

Met dit blog wil ik je inspireren om zelf na te denken over je voeding en gezondheid. 
En handvatten aanreiken om dingen zelf te maken en daardoor te weten wat je binnenkrijgt.
Wees bewust van wat je eet!
Wat wil jij?
Wat vind jij belangrijk?





Een reactie posten