Tijd in mijn keuken (7)

Na een kleine blogpauze hier vanuit mijn keuken het logje van vorige week. Beloofd is beloofd!

Hoewel er buiten van alles gebeurt: de dagen lengen, ik krijg tuinkriebels, ik kan nog oogsten uit mijn tuin, gebeurde er in mijn keuken niet veel spectaculairs. Daarbuiten des te meer, vandaar dat dit bericht verlaat is.

Zelfs met mijn weekmenu schoot het niet op. Normaal kijk ik naar wat ik kan oogsten uit mijn tuin of uit mijn diepvries. En........het loopt nu schrikbarend snel terug, dus af en toe moet ik improviseren met groente uit de winkel.

Bij het kopen van groente hanteer ik drie criteria:

1.  het staat niet in mijn eigen tuin (logisch)
2. het is biologisch
3. het is seizoensgroente, daar bedoel ik mee, dat het in de winter in Nederland kan groeien

Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën, maar het is goed om jezelf wat restricties op te leggen. Bijvoorbeeld om te kijken naar wat goed is voor het milieu (denk aan biologisch, aan voedselkilometers etc.) en tegelijk goed voor je gezondheid (biologisch is beter voor je en sla in de winter..... ach, daar vraagt je lichaam niet om: wordt maar warm van wat 'steviger' kost).

Onderstaand rijtje is het geworden, afgelopen week.......

Mijn weekmenu:
Zondag: pizza's, biologisch, vegetarisch en om eerlijk te zijn: van de Aldi. Met wat extra topping erop: mais, olijven en geraspte kaas, maakte ik het nog wat eigen. Wat was ik snel klaar met deze avondmaaltijd, maar wat voelde dit ook onwennig........
Maandag: We aten rijst, geroerbakte groenten (uit een zak, voorgesneden en al; wel biologisch!) quornblokjes met satésaus (wat mankeert me, ook al kant en klaar) en kerriesaus
Dinsdag: Oosterse Paksoistamppot (met de laatste bosui uit mijn vriezer). Het recept plaats ik van de zomer, als ik hopelijk weer paksoi uit eigen tuin heb.
Woensdag: m'n culinaire hoogtepunt van deze week: ik maakte zelf quinoa-kerriekroketten. Het recept heb ik al eerder gepost. Het smaakte niet alleen lekker, maar is echt een fantastische manier om restjes op te maken. Zo kun je ook rijst-champignon kroketten maken en wat te denken van een unieke 'snert-kroket'? Wat klinkt die náám al leuk...... nu nog een keer proberen. Oh ja, erbij aten we kiemgroentes en versgebakken frietjes
Donderdag: Pasta met courgette, doperwten en gedroogde tomaatjes. Lekker simpel met nu echt de aller-, allerlaatste courgette uit de vriezer. Nu weer geduld hebben tot juni, voor verse courgettes uit eigen tuin.
Vrijdag: aardperenrisotto, het recept vind je hier
Zaterdag: Boerenkool couscous met vega-balletjes. Mijn favoriete recept met boerenkool, niet alleen door de smaak - ik ben dol op couscous - maar ook doordat het zo snel klaar is! Eigenlijk........wel ja, net zo snel als een kant en klare pizza.

Mijn keuken DIY's:

Werkelijk: mijn favoriete manier om voedsel te bewaren is, drogen! Wat een fantastische manier om dingen kleiner en qua smaak intenser te maken. Ook het bewaren kost weinig ruimte en geen energie meer.

Deze week zoemde mijn droogoven weer heel wat uurtjes. Zo maakte ik opnieuw anderhalve pot bouillonpoeder. Ik kocht een paar zakjes biologische soepgroente met een sticker van 50% korting, omdat de houdbaarheidsdatum bijna was bereikt. Ideaal om zulke groentes te verwerken, want weggooien is zonde! Met toevoeging van verse kruiden en gedroogde specerijen en zout, maakte ik dit poeder. Omdat ik altijd varieer met de hoeveelheid en soort kruiden, is de smaak elke keer weer een beetje anders.

Zo voegde ik nu gedroogde munt toe, omdat mijn verse kruiden nog niet zo uitbundig groeien. Als ik alle 'rauwe' groentes en specerijen gemengd heb, pureer ik ze met de staafmixer. Het wordt een vochtige, bruingroene substantie. Ik bekleed mijn roosters met bakpapier en verdeel hierover twee grote lepels toekomstig bouillonpoeder. De droogoven zet ik aan op 65 graden en vervolgens 'voel' ik wanneer het helemaal tot een plak is ingedroogd. De droogoven staat gerust zo'n 12 uur of langer aan.

Eigenlijk wil ik nog eens proberen om bouillonblokjes te maken. Ik verwacht dat ik de bouillonpasta wat minder droog moet laten worden, ze tot een blokje moet persen en eventueel dan, in die vorm, verder moet drogen. Ik ga het nog eens uitzoeken.

Hier zie je knisperig droge plakken bouillon. Met de staafmixer verbrokkel ik dat en maak het fijn tot poeder. Dit kun je ook met je handen doen. Vervolgens doe ik het in een schone, droge pot en is deze bouillon heel lang houdbaar.

Zo kocht ik deze week met dezelfde stickers, ook zes bakjes biologische kastanjechampignons. Bij een passerende klant, die mij m'n wagentje vol zag laden, viel de mond letterlijk open. Maar hiervan heb ik ook vier bakjes gedroogd. Ideaal om later te gebruiken in stoofschotels, risotto et cetera.
Tegelijk met het drogen van de bouillonpasta, gebruikte ik mijn andere drooglades voor de champignons. Eén bakje sneed ik in plakjes, een ander bakje sneed ik in kwarten en ook halveerde ik op een andere plaat de champignons alleen maar. Dit geeft een variatie in de droogtijd, zoals je misschien wel begrijpt. Hoe dikker en groter, hoe langer de droogtijd. Maar ik heb er verder weinig omkijken naar.......

Verder maakte ik deze week mayonaise, deze keer zonder toevoeging van sojaroom, waardoor het wat dikker bleef, maar er ook geen suiker in komt.

Ik experimenteerde deze week met suikervrij, op advies van de arts. Wat een schok om te merken dat echt in zoveel producten suiker zit, terwijl dit he-le-maal niet nodig is.
Ik bakte zelf suikervrije muffins, waarbij ik de suiker verving door agavesiroop. Ik bakte suikervrije banaan-dadelkoekjes en ging op zoek naar brood zonder toegevoegde suikers. Mijn eigen supermarkt blijkt dit niet te verkopen, zelfs de biologische variant is niet suikervrij. Dus voortaan haal ik mijn brood bij de AH. Dat is meer een koploper op het gebied van allerlei verschillende voedingswensen en diëten. Gelijk een heel gesprek met de manager van de supermarkt gehad. Leerzaam en vernieuwend.

In het kader van suikervrij brood, kreeg ik een potje met een zuurdeegstarter. Dit om zelf brood van te bakken. Ik vind dat wel een dingetje..... zelf brood bakken.
Ik doe zoveel zelf, maar hier hik ik wat tegenaan. Ook omdat ik zelf niet veel brood eet.

Het potje staat op m'n aanrecht, ik roer en voeg toe.....  en ik zie wel wanneer ik genoeg moed verzameld heb om te gaan bakken. Ik houd je op de hoogte.....

Over roeren, toevoegen en wachten gesproken: ik heb de eerste Herman van dit jaar gebakken.


En lekker dat 't ie weer was!
En hij krijgt kindjes! Wie er ook een stukje Herman wil - kijk hier voor de werkwijze en het recept - mag reageren. Vooral lekker om samen met kinderen te roeren en te laten groeien. Eigenlijk een soort  nostalgisch alternatief voor Furby's,  nog kosteloos ook!

Mijn keukenblunder

Hoewel ze soms best kunnen mopperen op het eten en, net als 'gewone' kinderen, niet alles lekker vinden wat de pot schaft, zijn mijn kinderen toch aan een bepaalde eetstijl gewend. Mijn kookstijl, blijkt!

Toen zondagavond de pizza bijna op was, kwamen ze er achter, dat ik hem kant en klaar had gekocht in de winkel. "Of ik soms niet lekker was?" werd me fijntjes gevraagd door dochterlief. Maar mijn zoon was wat nadrukkelijker: "Echt ranzig, hoor mam! Ik dacht al, het smaakt zó raar!"

Ja, ja......... ik weet het. Zelfs met gezond eten kun je kinderen flink verwennen. ;)

Bouillonpoeder zelf maken

Als smaakmaker in de soep gebruik je meestal een bouillonblokje of bouillonpoeder. Ik maakte deze week zelf bouillonpoeder! Niet zo moeilijk te maken, zeker niet met een voedseldroger.

De gangbare bouillonblokjes (niet biologisch dus) zijn misschien niet zo duur, maar de voornaamste reden voor mij om dit zelf te maken, is weten wat er in zit. Weet jij wat je allemaal binnenkrijgt met het gebruik van een bouillonblokje?

Ik maak het liever zelf, dan weet ik precies wat er in zit!! Puur en biologisch.

En............ mijn voedseldroger doet het meeste werk!

't Komt goed uit voor mijn warme wortelsoep op deze koude Koningsdag.

Zelfgemaakte bouillonpoeder

Ingrediënten:

• 3 zakjes biologische soepgroenten
• 2 uien
• 10 teentjes knoflook
• verse kruiden: bieslook, tijm, munt, rozemarijn, peterselie (die groeien gelukkig al overdadig in de kruidentuin)
• 2 el gemalen zeezout
• 2 el gemalen koriander
• 1,5  el gemalen zwarte peper
• 1 el gemalen piment

Hoe maak ik het klaar:

Snijd de ui en knoflook in stukjes. Snijd of knip de verse kruiden fijn.

Doe alles in een grote kom, samen met de zakjes soepgroente (of gebruik verse groenten zoals: prei, wortel, paprika, bloemkool).

Maak het fijn met een staafmixer.

Voeg het zout en de specerijen toe en mix dit er goed doorheen.

Je krijgt een smeuïge, dikke groenige pasta.

Ik deed dit in mijn voedseldroger en verdeelde deze hoeveelheid over drie platen.

Omdat het mengsel behoorlijk vochtig is, deed ik er vetvrij papier onder.

Ik zette de voedseldroger op de hoogste stand (70 graden) en liet het werk aan hem over.
Een heel kruidige geur vulde het huis. Ik vond het lekker, maar in het begin kregen de kinderen   tranen in hun ogen van de 'uien-lucht'.  ;)

Heb je geen voedseldroger, dan kun je ook de oven gebruiken. Verwarm die voor op 90 graden en zet na een uur de ovendeur op een kiertje om het vocht te laten verdampen. Schep het mengsel tussentijds regelmatig om.

Ik heb dit vorig jaar ook gedaan en het is, hoewel iets bewerkelijker, goed te doen.

Het grote voordeel van een voedseldroger is dat  hij veel goedkoper is. Een oven verbruikt ruim het dubbele aan energie, heeft veel meer kilowatt nodig om zichzelf te verwarmen. Een voedseldroger niet.
En je hebt er minder omkijken naar. Je hoeft in dit geval het bouillonmengsel niet om te scheppen.

Na een uur of zes is het mengsel (in ieder geval op de onderste plaat) helemaal ingedroogd. Kijk even of alles goed droog is, anders droog je de bouillonpasta op de andere platen nog wat langer.
Dit komt ook door het gebruik van het vetvrije papier, wat minder circulerende lucht door laat.

De bouillonpasta lijkt nu op een soort knapperige, chipsachtige plaat.

Ik verbrokkelde het in een grote kom.

En met mijn handen verpulverde ik het verder.

Lukt dit je niet, gebruik dan een staafmixer om het tot fijn bouillonpoeder te malen.

En klaar zijn mijn twee potjes bouillonpoeder.

Heerlijk, daar kan ik weer even mee vooruit.

Als je het donker en vochtvrij bewaart, is dit bouillonpoeder zeker een half jaar houdbaar.
Proef en experimenteer zelf in welke verhouding je dit bouillonpoeder gebruikt.

Bij gebrek aan smaakmakers en allerlei andere zaken, die bij merken zoals Maggi en Knorr wel worden toegevoegd, is dit niet precies dezelfde verhouding zoals je die misschien gewend bent.

Misschien kun je wel wennen aan een wat minder zoutige smaak. Zo goed is zout immers niet voor je.

Net als al die andere stoffen trouwens, die aan het bouillonpoeder wat je in de supermarkt koopt, worden toegevoegd.  Ik zie toevoegingen zoals glucosestroop en suiker (??) (Huh, suiker in de soep?) en een aantal E-nummers.

E-nummers zijn (chemische) additieven (hulpstoffen) die door de EU zijn goedgekeurd voor het gebruik in voedsel. Additieven zijn toevoegingen aan levensmiddelen om de eigenschappen te verbeteren of te veranderen. Denk aan kleurstoffen, conserveringsmiddelen en voedingszuren. Hiermee ziet je eten er mooier uit, is het langer houdbaar en is de smaak intenser.

E 621 zit in bouillon en soep en in heel veel hartige producten (zoals chips). Het was eerst verboden in Europa, maar door belangenverstrengeling nu goedgekeurd. En het wordt op grote schaal gebruikt. Het zorgt er in ons lichaam voor dat onze hormoonhuishouding verstoord wordt en dat we honger krijgen. E621 is neurotoxisch (schadelijk voor de hersenen) en het heeft een eetlustverhogende werking omdat dit het endocriene systeem (hormoonhuishouding) ontregeld. Dit hormoonsysteem regelt namelijk je honger- en verzadigingscentrum.
Nu ik dit weet, wil ik dat toch niet meer binnenkrijgen en nog belangrijker: niet aan mijn kinderen geven!

En waar ik ook van schrok is dat er op het etiket van Maggi (de tuinkruidenbouillon) staat dat het vegetarisch is. Maar de  E627 en E631 worden gewonnen uit gist of uit sardines, of ander vlees. Bah!
Zwaar ongeschikt zelfs voor moslims, Joden en Hindoes en de voor he geldende spijswetten.....

Maar veel zelf maken is gelukkig iets, wat binnen mijn mogelijkheden ligt.

En anders is biologisch eten en (een aantal) producten bij de Natuurwinkel kopen, ook mogelijk.

Met dit blog wil ik je inspireren om zelf na te denken over je voeding en gezondheid. 
En handvatten aanreiken om dingen zelf te maken en daardoor te weten wat je binnenkrijgt.

Wees bewust van wat je eet!

Wat wil jij?

Wat vind jij belangrijk?