startpagina; recepten; kinderen; verzorging;

woensdag 28 maart 2018

De moestuin in maart

Al in februari begon ik enthousiast in mijn moestuin, maar door alle kouderecords die deze maand werden gebroken, lag het tuinwerk echt even stil.
In plaats van in de tuin te werken, was het meer tijd om de vogels bij te voeren.

Zoiets heb je niet te kiezen. Ik baal er wel van  dat ik nu niet echt vroeg kan beginnen, maar misschien is het maar goed ook. Als er nu al van alles in de grond had gezeten, was het zaad vast niet opgekomen omdat het bevroren raakte.

Dat is tenminste bij mijn tuinbonen wel gebeurd. Enthousiast had ik ze in februari al gezaaid, omdat ik las dat ze wel tegen een klein beetje vorst kunnen, 

En ik had ze in papieren potjes in mijn kas gezet.

Maar ja, het was wel erg koud met als gevolg dat er na twee weken nog geen sprietje groen tevoorschijn kwam,
na drie weken ook niet en na vier weken ook nog niet.
Helaas! Té vroeg begonnen? Ik weet het niet.....

Sommige boontjes waren gaan rotten......
In ieder geval ben ik opnieuw begonnen.

En kijk! Dit wil ik dan graag zien na een kleine twee weken.
Nieuw Leven!!

Daar word ik toch zó blij van! Het groeit!
Deze keer doen de boontjes het wel!

Zó heb ik nog veel meer gezaaid!
Binnen.... ja, dát wel!
Ondertussen staat mijn schoenenrek, getransformeerd tot zaaiplantenrek,
vol met potjes kiemkracht, gevangen in gewillige zaadjes.
En wat doe ik het dit jaar toch netjes: ik schrijf alles precies op.
Hoeveel zaadjes en van welk soort ik in welk rijtje heb gestopt.
En om het af te maken, plastificeer ik dit kaartje zodat het leesbaar blijft als ik er per ongeluk water op mors.
Oeps! Alleen de datum vergeten....
Is het leesbaar?  Mijn eerste zaaisel bestaat uit koolrabi, krootjes, andijvie, tomaat en twee soorten sla.
Een paar weken later zijn het al heuse plantjes met hun eigen karakteristieke uiterlijk.
Alleen de sla is niet opgekomen.
Zou het zaad te oud zijn? Of heb ik het niet juist bewaard?
In ieder geval maar ander zaad proberen.

Inmiddels ben ik ook aan het verzamelen geslagen.
Ik maakte een lijst van wat ik allemaal aan zaad wil hebben en elke keer koop ik wat. 
Voor de schooltuintjes kon ik ook zaad gaan ophalen. Bij de gemeente lag een groentezadenpakket klaar en ook de Albert Heijn had voor scholen een paar dozen moestuintjes klaar staan. Wel jammer dat ik niet alles kan gebruiken in de zeer open schooltuin. Wijkbewoners kunnen makkelijk de tuin in.  'Wild'oogsten of vernielen, dat voorkom ik liever. Dus de groente mag niet te uitnodigend zijn. Zoals bijvoorbeeld pompoenen, tomaten of komkommers. En ook is het niet handig als het midden in de zomervakantie oogsttijd is. Ook al vinden de kinderen de schooltuintjes nog zo leuk, ze komen er echt niet voor terug!
Alle moestuintjes en zaadjes zijn gesorteerd en uitgezocht. Ik deel zaad uit aan enthousiaste ouders met moestuin en houd een deel voor in mijn eigen moestuin. Andersom deel ik mijn zaad en aardappels met de schooltuintjes.
En net na de Pasen ga ik met groep 5 beginnen. Ik krijg er zin in!

Bij de Aldi verzamelde ik lustig verder: zakjes met pootuitjes èn (impulsaankoop) een tray met viooltjes. Die laatste waren dubbel, dubbel afgeprijsd. Een hele tray voor maar 75 cent.
Omdat het niet eetbaar is, ook niet voor de bijen, hoeft het voor mij niet biologisch.
Met de viooltjes vul ik mijn balkonbakken....
en een paar hanging baskets. Gezelligheid bijna gratis!


Op de tuin, die ene droge dag begin februari, heeft buurman Teun de tuin voor me gefreesd.
Het zag er zeer uitnodigend uit.
Toch bleef het, langer dan ik wilde, zó liggen.
Met vorst kun je immers niks beginnen in de moestuin.
En als het dan een dagje tuinweer is, had ik vaak afspraken of andere werkzaamheden staan.
Zo waren de kippen nodig toe aan een schoon verblijf.
Maar dit diende een dubbel doel.


De kippenmest, inclusief stro, kon de tuin op. Met de kruiwagen rijd ik met mijn stinkende vrachtje naar de tuin. Kippenmest is erg zuur en te heftig als plantenmest, maar in kleine hoeveelheden door de grond gewerkt, is het een prima meststof. 
En zoals ik met mijn kruiwagen naar de tuin reed, zo liep ik ook met de kippen naar de tuin. Onder elke arm één en toen kon ik met geen mogelijkheid meer een selfie nemen;)
Vooraan loopt Lispeltuut en achteraan loopt Popcorn. Met hun stevige poten kunnen ze de grond lekker fijnwoelen en onkruidgras opeten. Wát een prachtige samenwerking tussen mens en dier, is het niet?
Een wormpje mogen ze dan ook wel verschalken.
Echte scharrelkippen zijn het zo.
Ze bleven netjes op mijn stuk tuin en ze zijn zó tam dat ik ze gewoon weer oppak als ik naar huis wil. Leuk, hè?

Verder heb ik in de tuin niet veel gedaan.
Wel heb ik getracht mijn kennis te vergroten en ik volgde een workshop
                   'Fenomelogisch en kosmisch tuinieren'.

Op een studiedag voor imkers werd dit aangeboden en het leek me wel wat voor me.

Een artistiek uitziende man was al jarenlang bezig met zijn eigen proeven op het land. Zo zaaide hij eens dagelijks een vierkante meter rogge in en keek naar de bodem en het eindresultaat. Hij verbond de uitkomsten met de maanstanden maar ook met de planeet Venus in zijn ronde om de aarde.
Zelf had hij nog les gehad van Maria Thun, die de biologisch dynamische zaaikalender uitgeeft.
Dat de maanstand invloed heeft op datgene wat groeit, dat geloof ik. 
De maanstand heeft ook invloed op eb en vloed wat te maken heeft met aantrekken en afstoten.
Maar in deze workshop werd me helaas niet erg veel duidelijk.
De kernboodschap die ik meekreeg, kan ik in één korte zin samenvatten: 
    "Je moet tuinieren op je gevoel!"
Nou, die ga ik dan maar onthouden ;)!
Bij deze man heb ik nog wel een bijzondere schoffel gekocht.


Een zogeheten holle schoffel met een buigzame, kromme steel.
Door de kromming kun je er op drukken en de hoek van de schoffel op de aarde, wijzigen.
Het kost je dan ook minder kracht.

De holle schoffel zelf is erg smal en kan gebruikt worden om te duwen en om te trekken.
Dat laatste is lichter in gebruik, werd me verteld.
Natuurlijk mocht ik even proefschoffelen in het perkje buiten. Ik wist alleen niet precies wat onkruid en aanplant was;)  maar schoffelen deed 'ie.

En onkruid wieden zal ik dit jaar vast nog heel vaak moeten doen!

Nu nog even wachten op mooie, droge dagen en dan begint het tuinseizoen pas echt goed!
Fijne lentedagen allemaal!

Een reactie posten