Posts tonen met het label moestuinieren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moestuinieren. Alle posts tonen

woensdag 27 april 2022

Raapstelentaart met raster

 De eerste, snelst groeiende en mijn favoriete groente in het voorjaar zijn raapstelen!! 
Ze groeien losbladig en in de winkel kun je ze per bosje kopen.
Lekker fris van smaak passen raapstelen uitstekend in een salade, een stamppot of in

 deze lekkere, hartige taart!



Raapstelentaart met raster


       voor 5 -6  personen

Ingrediënten:
  • 400 g raapstelen, dat zijn 3 - 4 bosjes 
  • 1,5 rol vers bladerdeeg 
  • 5 kleine eieren
  • 100 ml sojaroom
  • 200 g extra belegen kaas
  • 3 el paneermeel
  • versgemalen peper
  • versgemalen zeezout
  • nootmuskaat


Hoe maak ik het klaar:
Was de raapstelen goed en laat uitlekken.
In de winkel zie je ze vaak liggen met worteltjes en al. Snijd die eraf. Ik oogst de raapstelen door ze af te snijden, hierdoor kunnen de plantjes nog minstens twee keer aangroeien... voor extra opbrengst!
Snijd ze fijn en laat staan.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Vet een ronde springvorm van 24 cm doorsnede in met boter en bekleed met het grootste deel van één rol bladerdeeg. Prik wat gaatjes in het deeg en bestrooi met een laagje paneermeel. 
Klop de eieren  los in grote, ruime kom, neem er een lepel uit voor het bestrijken van de taart.
Breng op smaak met zout, peper en nootmuskaat en klop de sojaroom (of sojamelk) erdoor.
Rasp de extra belegen kaas en roer deze door het eimengsel. 
Roer nu ook de fijngesneden raapstelen erdoor. 

Schep het ei-groentemengsel in de klaarstaande bakvorm en druk stevig aan.
Snijd het overige deeg en een deel van een volgende rol in reepjes. 
Leg de reepjes in een rastervorm
 over de taart heen, zoals bij een klassieke appeltaart.
Bestrijk de reepjes met het overgehouden losgeklopte ei, gemengd met wat sojaroom.
Schuif de taart in de voorverwarmde oven en bak in 30 minuten gaar en goudbruin.

Snijd in punten en serveer warm!
Deze taart smaakt echt naar het voorjaar: fris en groen!
Serveer er een lekkere, frisse salade bij.

Eet smakelijk!


En gelukkig groeit de raapsteel weer aan in mijn tuin.....

woensdag 28 maart 2018

De moestuin in maart

Al in februari begon ik enthousiast in mijn moestuin, maar door alle kouderecords die deze maand werden gebroken, lag het tuinwerk echt even stil.
In plaats van in de tuin te werken, was het meer tijd om de vogels bij te voeren.

Zoiets heb je niet te kiezen. Ik baal er wel van  dat ik nu niet echt vroeg kan beginnen, maar misschien is het maar goed ook. Als er nu al van alles in de grond had gezeten, was het zaad vast niet opgekomen omdat het bevroren raakte.

Dat is tenminste bij mijn tuinbonen wel gebeurd. Enthousiast had ik ze in februari al gezaaid, omdat ik las dat ze wel tegen een klein beetje vorst kunnen, 

En ik had ze in papieren potjes in mijn kas gezet.

Maar ja, het was wel erg koud met als gevolg dat er na twee weken nog geen sprietje groen tevoorschijn kwam,
na drie weken ook niet en na vier weken ook nog niet.
Helaas! Té vroeg begonnen? Ik weet het niet.....

Sommige boontjes waren gaan rotten......
In ieder geval ben ik opnieuw begonnen.

En kijk! Dit wil ik dan graag zien na een kleine twee weken.
Nieuw Leven!!

Daar word ik toch zó blij van! Het groeit!
Deze keer doen de boontjes het wel!

Zó heb ik nog veel meer gezaaid!
Binnen.... ja, dát wel!
Ondertussen staat mijn schoenenrek, getransformeerd tot zaaiplantenrek,
vol met potjes kiemkracht, gevangen in gewillige zaadjes.
En wat doe ik het dit jaar toch netjes: ik schrijf alles precies op.
Hoeveel zaadjes en van welk soort ik in welk rijtje heb gestopt.
En om het af te maken, plastificeer ik dit kaartje zodat het leesbaar blijft als ik er per ongeluk water op mors.
Oeps! Alleen de datum vergeten....
Is het leesbaar?  Mijn eerste zaaisel bestaat uit koolrabi, krootjes, andijvie, tomaat en twee soorten sla.
Een paar weken later zijn het al heuse plantjes met hun eigen karakteristieke uiterlijk.
Alleen de sla is niet opgekomen.
Zou het zaad te oud zijn? Of heb ik het niet juist bewaard?
In ieder geval maar ander zaad proberen.

Inmiddels ben ik ook aan het verzamelen geslagen.
Ik maakte een lijst van wat ik allemaal aan zaad wil hebben en elke keer koop ik wat. 
Voor de schooltuintjes kon ik ook zaad gaan ophalen. Bij de gemeente lag een groentezadenpakket klaar en ook de Albert Heijn had voor scholen een paar dozen moestuintjes klaar staan. Wel jammer dat ik niet alles kan gebruiken in de zeer open schooltuin. Wijkbewoners kunnen makkelijk de tuin in.  'Wild'oogsten of vernielen, dat voorkom ik liever. Dus de groente mag niet te uitnodigend zijn. Zoals bijvoorbeeld pompoenen, tomaten of komkommers. En ook is het niet handig als het midden in de zomervakantie oogsttijd is. Ook al vinden de kinderen de schooltuintjes nog zo leuk, ze komen er echt niet voor terug!
Alle moestuintjes en zaadjes zijn gesorteerd en uitgezocht. Ik deel zaad uit aan enthousiaste ouders met moestuin en houd een deel voor in mijn eigen moestuin. Andersom deel ik mijn zaad en aardappels met de schooltuintjes.
En net na de Pasen ga ik met groep 5 beginnen. Ik krijg er zin in!

Bij de Aldi verzamelde ik lustig verder: zakjes met pootuitjes èn (impulsaankoop) een tray met viooltjes. Die laatste waren dubbel, dubbel afgeprijsd. Een hele tray voor maar 75 cent.
Omdat het niet eetbaar is, ook niet voor de bijen, hoeft het voor mij niet biologisch.
Met de viooltjes vul ik mijn balkonbakken....
en een paar hanging baskets. Gezelligheid bijna gratis!


Op de tuin, die ene droge dag begin februari, heeft buurman Teun de tuin voor me gefreesd.
Het zag er zeer uitnodigend uit.
Toch bleef het, langer dan ik wilde, zó liggen.
Met vorst kun je immers niks beginnen in de moestuin.
En als het dan een dagje tuinweer is, had ik vaak afspraken of andere werkzaamheden staan.
Zo waren de kippen nodig toe aan een schoon verblijf.
Maar dit diende een dubbel doel.


De kippenmest, inclusief stro, kon de tuin op. Met de kruiwagen rijd ik met mijn stinkende vrachtje naar de tuin. Kippenmest is erg zuur en te heftig als plantenmest, maar in kleine hoeveelheden door de grond gewerkt, is het een prima meststof. 
En zoals ik met mijn kruiwagen naar de tuin reed, zo liep ik ook met de kippen naar de tuin. Onder elke arm één en toen kon ik met geen mogelijkheid meer een selfie nemen;)
Vooraan loopt Lispeltuut en achteraan loopt Popcorn. Met hun stevige poten kunnen ze de grond lekker fijnwoelen en onkruidgras opeten. Wát een prachtige samenwerking tussen mens en dier, is het niet?
Een wormpje mogen ze dan ook wel verschalken.
Echte scharrelkippen zijn het zo.
Ze bleven netjes op mijn stuk tuin en ze zijn zó tam dat ik ze gewoon weer oppak als ik naar huis wil. Leuk, hè?

Verder heb ik in de tuin niet veel gedaan.
Wel heb ik getracht mijn kennis te vergroten en ik volgde een workshop
                   'Fenomelogisch en kosmisch tuinieren'.

Op een studiedag voor imkers werd dit aangeboden en het leek me wel wat voor me.

Een artistiek uitziende man was al jarenlang bezig met zijn eigen proeven op het land. Zo zaaide hij eens dagelijks een vierkante meter rogge in en keek naar de bodem en het eindresultaat. Hij verbond de uitkomsten met de maanstanden maar ook met de planeet Venus in zijn ronde om de aarde.
Zelf had hij nog les gehad van Maria Thun, die de biologisch dynamische zaaikalender uitgeeft.
Dat de maanstand invloed heeft op datgene wat groeit, dat geloof ik. 
De maanstand heeft ook invloed op eb en vloed wat te maken heeft met aantrekken en afstoten.
Maar in deze workshop werd me helaas niet erg veel duidelijk.
De kernboodschap die ik meekreeg, kan ik in één korte zin samenvatten: 
    "Je moet tuinieren op je gevoel!"
Nou, die ga ik dan maar onthouden ;)!
Bij deze man heb ik nog wel een bijzondere schoffel gekocht.


Een zogeheten holle schoffel met een buigzame, kromme steel.
Door de kromming kun je er op drukken en de hoek van de schoffel op de aarde, wijzigen.
Het kost je dan ook minder kracht.

De holle schoffel zelf is erg smal en kan gebruikt worden om te duwen en om te trekken.
Dat laatste is lichter in gebruik, werd me verteld.
Natuurlijk mocht ik even proefschoffelen in het perkje buiten. Ik wist alleen niet precies wat onkruid en aanplant was;)  maar schoffelen deed 'ie.

En onkruid wieden zal ik dit jaar vast nog heel vaak moeten doen!

Nu nog even wachten op mooie, droge dagen en dan begint het tuinseizoen pas echt goed!
Fijne lentedagen allemaal!

maandag 4 april 2016

Mijn moestuin (13)

De afgelopen week had ik twee tuindagen ingepland. Moet net kunnen, met al dat werk dat ik te doen heb. Dat dacht ik, met de hele week al een ziek kind om me heen. Maar soms lopen dingen toch weer anders. De andere afspraken die er gepland stonden, liepen nogal uit.....
En er kwam bezoek! Heel gezellig! Maar mijn werk schoot er daardoor wat bij in. Dus ik heb weinig gedaan in de tuin, deze week.
Mijn weekthema is dus beperkt:

Harden en verplanten

Harden van plantjes is heel simpel. Als ze te lang, warm binnen staan (op de vensterbank boven de verwarming) gaat het plantje heel snel groeien. Lange stengels, snel blad. Maar de snelle groei zorgt voor slapheid van de stengel. Harden is dan niet anders dan de plantjes (langzaam) te laten wennen aan koudere temperaturen. Dat deed ik door de sla en de peultjes in mijn kas te zetten. Overdag warmt het daar lekker op, maar 's avonds zakken de temperaturen naar bijna de gewone buitentemperatuur.
Mijn potje basilicum staat ook al in mijn kas, maar door het harden krijgen sommige blaadjes wat bruine vlekjes. Je merkt dat de blaadjes zich verdikken, steviger worden.
En dat is nu precies de bedoeling!

Vooral de peultjes moesten nodig harden. Die groeiden zo hard binnen. Vorig jaar had ik de peulen direct buiten in de grond gezaaid, maar doordat vogels dol zijn op de kleine, lichtgroene puntjes die net boven komen,  hield ik er niet veel van over. Ik wil ze volgende week in de tuin zetten..... Uiteraard met een net erover.

Hier staan ze naast de sla, die al bijna uit de pot, in de volle grond kan.

Hier staat al een aardig kropje. Naast de net gezaaide pluksla. Die is in verhouding nog heel klein.
De sla is al goed gehard en zo in de volle grond, gaat het groeien hard. Zeker met de langere dagen en de hogere temperaturen.
Ja, met biologisch tuinieren is het zéker geduld hebben.....

Veel gezaaide plantjes groeien goed en worden binnen al groot. Vooral de tomaat wordt lang en groot. Tijd voor een nieuw potje.

Daar krijgen de wortels weer de ruimte en kan de plant beter groeien.
Ook de kleine slaplantjes verplant ik.
Hierboven de rode pepertjes plantjes.
Zou ik dit jaar zo'n grote oogst krijgen, dat ik een keer zelf sambal kan gaan maken?

Het is nu ook tijd om plantenbakken en hanging baskets te vullen. Ik had een tray vol viooltjes gekocht en ging daar ook lekker mee aan de slag.....

Als het erg koud is en de grond te nat, dan stellen we het zaaien en planten gewoon een dagje, of een paar dagen, uit. Tuinieren is immers letten op het weer en meebewegen in het ritme van de natuur.....

Wat ik deze week niet gedaan heb, komt volgende week wel weer.
Maar wat ik niet doe, is een strak tuinplan maken. En dat ga ik niet doen ook. In mijn hoofd heb ik een globaal idee, maar omdat ik alles zaai, weet ik van tevoren nooit wat er allemaal opkomt. Soms heb ik een giga opbrengst, soms groeit er niets.
  
Verder bewonderde ik wat allemaal gegroeid is in mijn kas. En ik wéét het..... volgende week ga ik óógsten! De eerste lentegroentes, vers uit de tuin, vers op je bord!

Ik kan me er nu al op verheugen!!