Tortilla Festival op je bord

Ik oogstte mijn eerste krop ijsbergsla en dat is een feestje waard; een fééstje op je bord!

Ik maakte dit  Mexicaans georiënteerde, super healthy gerecht.

Ook geschikt voor vegans!

Kijk je mee?

Tortilla Festival op je bord

Ingrediënten:

• 200 g wortel
• 100 g peultjes
• 200 g (diepvries)doperwten
• 200 g mais (uit een potje)
• (kleine) krop ijsbergsla
• 2 zakken tortilla chips
• 1 blikje olijven

       Voor de tomatensalsa:

• 3 tomaten
• 3 el olijfolie
• 1 kleine rode ui
• 1 groene peper
• 1 rode paprika
• 3 el vers gehakte peterselie
• 1 knoflookteentje
• versgemalen zeezout

      Voor de eenvoudige guaçemole:

• 2 avocado's
• 2 tl korianderpoeder
• 2 tl komijnpoeder
• 2 tl citroensap
• zeezout naar smaak
• evt. mayonaise

Hoe maak ik het klaar:
Maak eerst de tomatensalsa klaar zodat de smaken goed op elkaar in kunnen werken.
Dompel de tomaten, na ze te hebben ingekruist, onder in kokend water. Verwijder het velletje en snijd de tomaten in heel kleine stukjes.  Snipper de  ui, snijd de paprika en de peper in heel kleine stukjes. Verwarm de olie in een kleine pan. Voeg de ui toe en bak die tot hij zacht begint te worden. Voeg de peper en paprika toe en bak ongeveer 5 minuten op middelhoog vuur. Laat de groentes zacht maar niet bruin worden.


Meng de fijngesneden peterselie erdoor en een uitgeperst teentje knoflook.
Laat het mengsel afkoelen en voeg het bij de tomaten. Roer er een halve theelepel zeezout door en zet apart.

Maak de wortel schoon en snijd deze in kleine blokjes. Maak de peultjes schoon en snijd ze door de helft. De peultjes uit mijn tuin zijn echt 'dradige' peultjes, dus die draden verwijder ik goed. Er is niets wat ik zo erg vind als scherpe draden in je groente.....



Stoom deze twee groentes samen in een stoompan voor ongeveer 10 minuten.

Daarna voeg je de diepvriesdoperwten toe, stoom ze drie minuten mee. Voeg daarna nog twee minuten de mais toe.

Zet deze groentes apart en laat afkoelen.

Maak ondertussen de ijsbergsla schoon. Was ze goed en scheur ze in kleine stukjes. Geloof me, snijden of scheuren geeft een verschil in smaak en scheuren is lekkerder!

Doe de sla in een grote kom en roer de helft van de groenten erdoor.

Roer vervolgens de helft van de salsa door het groente-slamengsel.

Meng de helft van de resterende salsa door de gestoomde groenten.

Schik op elk bord zoveel chips dat het bord net bedekt is.

Maak de guaçemole.

Maak de avocado's schoon, prak ze heel fijn of gebruik eventueel een mixer. Voeg het citroensap toe en de specerijen. Wil je een extra romige (en wat uitgebreidere) guaçemole maken, voeg dan een lepel (zelfgemaakte) mayonaise toe. Let op, gewone mayonaise maakt het recept niet meer vegan.

Schep een flinke lepel guaçemole in het midden op de chips.

Voeg eventueel een paar losse schijfjes avocado toe.

Schep vervolgens een paar flinke lepels van het sla-groentemengsel er op.

Daar bovenop het groentemengsel die met de salsa gemengd is.

Schep dan op elk bord nog een flinke lepel salsa .

Verdeel de olijven over het bord, schik ze op de chips en tussen de groentes.

Als je van wat romiger houdt, serveer er dan een

grote lepel mayonaise, gemengd met volle yoghurt over.

Vegans laten dit weg.

Kinderen vinden zo'n bord fantastisch: lekker verplicht chips eten!

Als dit geen feestje op je bord is, dan weet ik het niet meer!

Mjummie.....

Paksoi-ovenschotel voor elk seizoen

Hoewel het zo goed als zomer is, voelt het niet zo. Dus om elke dag salade te eten...... Niet dus! En ach...... wat maakt het ook uit: een stamppotje of een ovenschotel mag natuurlijk best als je er zin in hebt!
En dit is zó'n lekkere ovenschotel. Deze kun je altijd eten:

• met gure herfststormen (prima passend door de paddenstoelen erin)
• als er sneeuw ligt (lekker warm uit de oven, met warme pindasaus)
• in het voorjaar (met verse, knapperige paksoi)                                  èn......... waarom ook niet:
• in de zomer (met de topping van een kaas-kokoskorst krijg je een tropisch gevoel!)

Wij aten deze heerlijke ovenschotel en ik deel graag het recept met jullie.
Het is een behoorlijk bewerkelijk recept, zeker voor een doordeweekse dag. Maar het is de moeite waard!

Paksoi-ovenschotel voor elk seizoen

                            voor 4-6 personen

Ingrediënten:

• 1200 g aardappelen
• 4 eieren
• een grote struik paksoi (ong. 750 g)
• 200 g oesterzwammen
• 3 el olijfolie
• 2 el ketjap manis
• 1,5 tl sambal
• 1 dl ongezoete sojamelk
• 200 g geraspte belegen kaas
• 4 el geraspte kokos

Voor de pindasaus:

• 1 el olijfolie
• 1 teentje knoflook
• 1 kleine ui
• 1 el ketjap
• 1 tl sambal
• 1 el gembervocht
• 200 g pindakaas

Hoe maak ik het klaar:

Schil en was de aardappelen, snijd ze in  stukken en kook ze, met wat zout, gaar in ca. 20 minuten. Kook de eieren hard in 7 minuten. Laat ze schrikken, pel ze en snijd ze door de helft. 

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Maak de paksoi schoon, verwijder het stronkje, was hem, snijd de stelen in reepjes en het blad in stukjes. Ik gebruikte twee kleine(re) paksoi-struiken uit mijn tuin.

Borstel de oesterzwammen schoon en snijd ze in stukjes. Je kunt natuurlijk ook andere paddenstoelen gebruiken of champignons.

Verhit de olie in een wok en roerbak de oesterzwam, de paksoistengels en de paksoibladeren op hoog vuur in ongeveer 3 minuten, tot  het vocht verdampt is. Roer er daarna de ketjap en de sambal doorheen en breng  op smaak met zeezout en peper.

Bereid de pindasaus in een klein pannetje. Verwarm de olijfolie, snipper de kleine ui en pers het teentje knoflook uit. Bak dit in de olie. Voeg vervolgens alle overige ingrediënten toe. Laat even wat inkoken. Voeg dan 2,5 dl water toe onder voortdurend roeren. Het moet een smeuiige, maar niet te dunne saus worden. Is het te dik, dan voeg je nog wat water toe.

Dit pindasaus recept kun je voor elke gelegenheid maken. Ik serveer het zelf ook wel eens bij de bbq.

Giet de aardappelen af, stamp ze fijn met een pureestamper. Klop beetje bij beetje de melk erdoor en voeg evt. een klontje boter toe. Breng de puree op smaak met versgemalen zeezout en peper.

Vet een ruime ovenschaal in en schep het paksoimengsel erin.

Leg er de halve gekookte eieren in. Verdeel de pindasaus eroverheen.
Dek het geheel af met de aardappelpuree. Rasp de kaas en vermeng deze met de geraspte kokos.
Strooi dit over de puree.
Tot zo ver kun je het van tevoren bereiden en laten rusten.
Werk je met warme ingrediënten, dan bak je de schotel in 20 minuten goudbruin en door en door heet.
Is de schotel afgekoeld, bak hem dan 30 minuten in de oven.
 

Mijn foto's zijn niet geweldig, want mijn bovenverwarming van de oven heeft het begeven.......

Dit is (natuurlijk) een vegetarisch recept, maar ook voor vleesliefhebbers is dit uitermate geschikt.
Door de volheid aan smaken zal je het vlees totaal niet missen in dit gerecht.

Dochterlief ging bbq-en, maar ik had zin in lekker comfort-food op deze regenachtige dag in de zomer.......

En wat smáákte me dat goed! 

Kippenhok met moestuindak

Afgelopen week was er een heus vreugdevuur in onze tuin waar te nemen. Het knetterde en rookte dat het een lieve lust was.

Misschien kan ik echter beter spreken van een rituele verbranding. Het was een zwoele avond dus voor de warmte stookten we geen vuur. Nee, we gingen inderdaad iets verbranden....... ons oude kippenhok.

Hier zie je nog maar een half hok, de rest wàs al weg. Het dak is al een keer vastgezet met spijkers, een keer met schroeven, een keer met lijm en nu valt er wéér een stuk naar beneden......

Al tijden wist ik dat het hok weg moest. In september vorig jaar was ik daar al zo van overtuigd dat ik, heel voorbarig, het hok op Marktplaats had gezet (het zag er toen nog redelijk uit!). Vervolgens een geïnteresseerde koper aan het lijntje hield en uiteindelijk bakzeil moest halen en moest opbiechten dat we ons oude kippenhok zelf nog even nodig hadden. Mijn lief zou namelijk een nieuw hok maken, maar dat was niet één, twee drie gerealiseerd.
Allereerst moesten we het natuurlijk eens worden over het ontwerp. En geloof me: alle mogelijkheden liggen open als je een man hebt met gouden handen. Wel eens moeilijk kiezen.....
Allereerst kwam het idee om een nieuw kippenhok te maken in de vorm van een groot, stenen ei. Mallen werden gemaakt, beton werd geroerd, gegoten en gesmeerd.....
Maar helaas, het middengedeelte van het hok werd te log en te zwaar en brak telkens.

Ach, dan moet je het plan ook los kunnen laten......

En toen verscheen er twee weken geleden opeens een behoorlijke stapel hout in de tuin. Gratis, een collega deed het weg. Mijn lief kreeg een plan........
En ik ook........ voor het nieuwe kippenhok!!
Maar zoals een langs wandelende buurtgenoot  zei: "Ja, maar bij jullie moet het wel apart zijn, hè?!"

En dát is zo!
Mijn lief maakte van al dat losse hout een stevig, rechthoekig kippenhok.
Zo op het oog behoorlijk saai.

Want........ het moest aan een aantal eisen voldoen.

1. Er moet een apart  legnest komen. In het oude hok vielen veel eieren naar beneden (en kapot!), omdat de kippen op het te smalle zoldertje hun eitjes verkozen te leggen. Dus een legnest is een eerste vereiste!
2. Daarnaast moet het hok goed schoon te maken zijn, maar vooral wil ik geen ruimte bieden aan kippenmijten en bloedluizen.  Die waren in het oude hok in ontzettend grote getale aanwezig, vandaar ook de rituele verbranding. Deze parasieten zitten in kieren en naden en planten zich met warmere temperaturen razendsnel voort. Ze veroorzaken voor de kip overlast èn soms zo erg dat de kip er echt ziek van kan worden.
3. En de derde eis moet voldoen aan het gezegde: "het oog wil ook wat". De hoek van de tuin waar de kippen wonen, ziet er al niet uit door hun gescharrel en gegraaf (Ja, eerlijk, het zijn net varkens!), dus er moet wèl een heel leuk hok staan..... èn apart graag!

Het nieuwe kippenhok voldoet zeker aan de laatste eis...... het is een kippenhok met moestuindak!!!
Aan de bovenkant zie je geen mooi schuin dakje compleet met dakleer...... nee!
Het is een plat en verdiept dak. En òp of  beter gezegd in  dat platte dak, komt tuinaarde en daarin komen planten.

Hieronder volgt een serie foto's met wetenswaardigheden en tips in het proces 'kippenhok zelf maken'.
Wil je zelf ook dit kippenhok maken? Kijk en lees mee.

Van losse planken tot prachtig nieuw kippenonderkomen!

Ik bedoel natuurlijk: drive-in kippenwoning (bij regen spel je: 'drijf- in'), met broedkamer en moestuindak.

Het allereerste begin met  alleen het frame, staat niet op de foto.

Mijn lief heeft een behoorlijk hoog werktempo, waar zelfs het foto's-maken van mij,  niet tegenop kan!

De wanden van het kippenhok en het legnest zijn gepotdekseld. Bij het dakje van het legnest kun je dit duidelijk zien.

De hele voorkant is hier nog open, nu worden de deurtjes bedacht en gemaakt.

En eerlijk gezegd is er niet genoeg hout om de hele voorkant dicht te maken.

Gelukkig hadden we deze keer geen vaststaande bouwtekening, dus afhankelijk van de voorraad hout, werd het hok naar goed inzicht gemaakt, maar ook gerust weer aangepast.

Met twee deurtjes kan de hele voorkant open en voldoet dit aan onze eis om het hok goed schoon te kunnen maken. Je moet er bij kunnen.

Omdat het hout gratis was, kost het beslag nog het meest. Die scharniertjes en kantschuifjes kostten zo'n tien euro.

Het hok staat op hoge poten. Dan kunnen de kippen onderin droog staan bij regen.

Natuurlijk komt aan de onderkant van de houten poten bescherming.

Mijn lief bevestigde daar rubberen stootknoppen, die je normaal gesproken bij deuren ziet om schade aan deurkruk of muur te beperken.

Onderaan de poten zorgen ze dat het vocht niet omhoog, het hout in trekt. In plaats daarvan kunnen de poten door de wind gedroogd worden.

En dit is dé aparte twist aan het hok: het moestuindak!

Zo moeilijk is dat niet.  Het is gewoon een vierkante meter tuin op hoogte.

 De bodem kan er overigens niet uit.

Zal ook nooit nodig zijn, als er eenmaal een daktuin in geplant is!

Hier het verdiepte dak, natuurlijk met een overloopje erin.

Voor dit gat komt grint of grove kiezels, waardoor straks met het teveel aan water niet ook de aarde wegspoelt!

De bodem zit er in. En waar komt nu opeens die mooie, slanke zitstok vandaan?

......ff snel gedaan.....

Mijn oudste zoon timmerde zelf het trappetje voor de ingang. Beter gezegd: hij schroefde alles met de accuboor. Leuk gereedschap èn  wat wordt hij al handig! Mijn bijna 13-jarige.... :)

Met speciaal bevestigingslatje aan de achterkant, zodat het trapje niet naar beneden schuift of los komt.

Daarna kon ik meehelpen: schuren!

Mijn favoriete klusje........ dus niet!

Gelukkig scheen het zonnetje lekker en hielp iedereen mee.

En het hoeft niet helemaal glad. Vooral de randen en hoeken moeten goed geschuurd worden, de scherpe kantjes afgerond. De platte vlakken mogen robuust ruw blijven

We willen straks met eieren rapen niet elke keer een splinter uit iemands hand halen.

En schuren is belangrijk voor het hechten van de beits.

We hebben speciaal transparante beits besteld (goedkoper dan in de doe-het-zelf winkel en gratis bezorgd), maar is dít nu transparant?

Het wordt honingkleurig geel.....

Ach......  het is niet lelijk!

Eigenlijk zijn twee lagen beits beter als bescherming voor het hout. Maar helaas, het blik bevat niet meer beits....... we konden niet zo zuinig smeren door de ruwheid van de planken.

Om ook aan de tweede eis te voldoen, dat het hok geen broedplaats voor mijten en bloedluizen wordt,  wilde ik eigenlijk eerst een hok van steen (dat betonnen ei dus) of anders met zo min mogelijk kieren en naden.  Oei, dat is moeilijk met grof hout, wat ook nog eens gepotdekseld is.

Maar gelukkig is daar een oplossing voor: mijn lief heeft alle naden en kieren aan de binnenkant van het hok, netjes glad afgekit. Lijkt me voorlopig afdoende!

En dit is alweer het laatste klusje!

Daarom.........

mogen de jongens het oude hok slopen!

Ja, dát kunnen ze goed!

Met de hamer en een koevoet.

Hier de rituele verbranding! Al het oude hout en vooral: hout dat vergeven is van de mijten en luizen, zó het vuur in! Naast de vuurkorf hadden we ook de buitenkachel nog aangestoken.

Wát een vreugdevuur!

En dan krijgen de dames Kip en Pepper, de haan, hun nieuwe onderkomen.

Ze zijn er helemaal beduusd van. Wat kunnen ze heerlijk scharrelen in omgespitte grond.

En als iets nieuw is, is het leuk en zelfs best spannend.

Er durft nog niemand naar binnen te gaan.

Ze slapen zelfs buiten op stok, de eerste nacht!

Maar alles went......

Vreemd genoeg hebben de volgende ochtend alle kippen het legnest ontdekt.

Dat hoef ik niet uit te leggen of voor te doen ;)

Ik mis mijn eieren geen dag.

Gelijk weer een lekker eitje,  daar houden we wel van.

De kippenverzorger (onze tweede zoon), vindt het helemaal leuk.

Hij kan er nu goed bij en raapt elke dag de eitjes met plezier.

Hij houdt dan ook van een eitje op zijn brood!

En dan als laatste vul ik de moestuin met biologische tuinaarde.

Nog steeds weet ik niet precies wat voor plantjes ik er in wil....

Maar.....

Dan kom ik een biologische 'colaplant'  tegen.

Wat ruikt die bijzonder, zeg! Mijn kinderen halen me over om die te kopen.

Een stekje munt uit mijn moestuin (waar het als 'onkruid' groeit).

Een paar plantjes andijvie en zelf gezaaide tijm vinden hier allemaal een plekje.

Super leuk, toch?!

Er is nog plek voor meer, maar langzaam vult het zich wel.

Daar ben ik niet bang voor.

Dit is ons kippenhok met ruimtebesparend moestuindak!

Wat vind je er van?!

Mijn moestuin (23)

Wat heeft een schminkfoto van m'n dochter nu te maken met de tuin?

Hier volgt een bomvol bericht over tuinieren. Je vindt hier het antwoord op bovenstaande vraag en allerhande bruikbare tips en inspiratie, welk formaat tuin, balkon of vensterbank je ook hebt.

Ik begin met een feest, gevolgd door super goed nieuws, die mijn moestuinblunders volledig goed maken!

En raad eens wat ik deze week allemaal heb kunnen oogsten?

Tijd om het voorjaar en alles wat het biedt, te vieren!!

Feest in de tuin

Dinsdagavond was het open avond op de wijktuin. Hier in de stad zijn wel vijf wijktuinen en elke tuin heeft zo zijn eigen thema en sfeer. Mijn wijktuin is een plekje waar ik dol op ben. Ik noem het liefkozend een lusthof. Het ligt onderaan een dijk, de wind waait er overheen, waardoor het vaak warmer aanvoelt, dan dat het elders is. Het is prachtig onderhouden en biedt zoveel extra's als alleen mijn eigen stukje tuin. Natuurlijk de schooltuintjes (ongeveer 7 m2 per tuin) voor de kinderen, de kruidenpluktuintjes, de fruithoek waar Ank altijd jam en sap maakt van aardbeien, bessen, frambozen etc. etc. De randen vol met brandnetels, die ik graag in het voorjaar oogst, de vlierbomen aan de rand, de bloemenplukstrook......  En elke maand heeft zo zijn eigen thema en overvloed. Heerlijk.

En deze week was er dus feest: de open avond op de tuin. Iedereen was welkom en er kwamen ook zo'n 200 mensen op bezoek. Wat was er te doen?

• de kinderen konden hun eigen tuintje laten zien aan hun ouders, buren, vriendjes of andere familieleden. Ze konden gelijk wat wieden of water geven
• er was een heerlijk koffieterras, waar ik zelfgebakken taarten stond te verkopen. Mijn zoete rabarbertaart kon ik aanprijzen, de andere taarten en cakes moest ik natuurlijk allemaal even proeven om goed te kunnen verkopen... ;)
• Voor de kinderen was er een speurtocht door de hele tuin
• Kinderen konden een waterraket afschieten

• schminken, vooral mooie bloemen
• een broodje op een stok bakken en daarna vullen met honing van de tuinimker of jam van Ank
• een zadenschilderij maken

• de egelopvang met een kraampje waar je een egeltje kon adopteren en een grabbelton
• de twee imkers van de tuin stonden er met een kraampje waar je informatie kon krijgen over 'de bijen'. Kinderen kunnen waskaarsen maken, je kan honing kopen of honingzeep

Deze dinsdagavond was echt zo'n zwoele avond, heerlijk lang buiten zijn! Ik was er om half zeven met mijn kinderen en de buurvrouw in mijn kielzog. We hadden snel gegeten en als toetje mocht iedereen een gebakje uitkiezen.

Het was een fantastische avond! Voor iedereen die hem gemist heeft: elk voorjaar is er een open avond en elk najaar is er een oogstavond! Wees een volgende keer van harte welkom!

Goedmakers voor mijn tuinblunders

Oh, wat werd ik blij gemaakt deze week. Ik schreef vorige week over mijn blunders in de tuin: al mijn augurkenplanten laten verkommeren (let op de woordspeling....) en mijn appelbooment kapot getrokken. Soms is het zó goed om je blunders te delen.

Ik vroeg op de wijktuin of er nog augurkenzaad of -plantjes waren. En ja..... dat was er dus! In de vierkante meter tuin stonden op een klein hoekje wel zestien augurkenplantjes.... je begrijpt dat die wat meer ruimte nodig hebben en ik mocht er zeker  tien meenemen! Yes! Waar die moestuinpotjes van de Albert Heijn toch goed voor zijn!

En vandaag werd ik helemaal blij verrast. De appelboomenter waar ik vorig jaar winter een boompje had geprobeerd te enten, had een heleboel appelboompjes meegebracht om te veilen bij een talentenveiling. En hoewel ik hard meebood, kreeg ik er opeens al twee cadeau van

Hier nog in de bakfiets voor vervoer....

lieve mensen om me heen. Ik weet niet waar ik het aan te danken heb, maar ik ben er heel blij mee! Het geld gaat naar het goede doel! En eerlijk gezegd zijn deze boompjes nog veel mooier dan die ik zelf had. Eén onderstam met drie verschillende appelrassen erop. Ze zien er prachtig uit! Zie je die lieve kleine appeltjes er al aan zitten? 

I feel so blessed! :)

Super bosui tip
Vorig jaar kocht ik nog een (duur) zakje zaad voor bosui en dat kwam ook nog eens slecht op. Dat doe ik nooit meer, want het kan veel leuker!
Elke moestuinder heeft wel een rijtje uien staan: rode, witte, gele, sjalotten, wat dan ook..... Ik heb ze dit jaar zelfs allemaal. Maar wat gebruik je bij de ui? Juist ja, alleen de bol die onder de grond groeit.

Maar nu zie je van de uien alleen het loof. Mooie, lange donkergroene sprieten. Dit lijkt heel erg op bosui en kun je daar ook prima voor gebruiken. Wat ik doe is het volgende: van elke ui pluk ik een stengel af. Met mijn hoeveelheid uien op beide tuinen, heb ik al gauw een grote bos. Thuis was ik ze, snijd ze in kleine stukjes en vries ze in, in glazen potjes.

Zo heb ik het hele jaar door gebruiksvriendelijke bosui of lenteuit (what's in a name) in huis. Je haalt gewoon wat uit het potje als je nodig hebt. De plant heeft er zo geen hinder van. Het loof wordt anders niet gebruikt, want als het in de zomer bruin kleurt en verdort, dan is dat alleen een teken dat de ui in de grond volgroeid is en je hem kunt oogsten.

Wil je dit ook, maar heb je geen moestuin? Neem een grote buitenpot, plant daar een paar plantuitjes in (misschien ken je iemand die wat over heeft, of koop ze op de markt of bij de Aldi) en oogst je eigen verse bosui in juni. Je kunt er voor kiezen om al het loof te gebruiken (waardoor de ui in de grond niet meer groeit) of een deel, waardoor je ook je uien nog kunt oogsten. Elke ui is hiervoor geschikt. Succes!

Wieden en brandnetelgier

Ja, wat zal ik zeggen over onkruid wieden...... het is een noodzakelijk kwaad, òf het is een rustgevend en repeterend werkje. In ieder geval geeft het veel voldoening als een stukje tuin opknapt. En als ik alleen in de tuin ben, vind ik het heerlijk rustgevend. Terwijl mijn handen bezig zijn, gaan mijn gedachten alle kanten op. Filosofische kanten, reflecterende gedachten, gebeden.......  Heerlijk!

Zo kwam ik op de volgende definitie van onrkuid: "alle planten die jij niet wilt hebben op die bepaalde plek in de tuin". Dit is heel breed, want sommige mensen zien zevenkruid en brandnetel als onkruid, terwijl ik ervan eet. Tegelijkertijd kan een aardappelplant of aardbeienplant onkruid zijn, als ze op de verkeerde plek groeien, waar jij, als tuinder wat anders in gedachten had.

Ach..... het is maar hoe je het bekijkt dus. Zitten er zo niet aan heel veel dingen in dit leven twee kanten??

Terwijl ik zo aan het wieden ben, probeer ik het 'buikbare'  er nog uit te halen. Ik houd de brandnetels apart en doe ze in een emmer met water en zo maak ik brandnetelgier. Dit is een effectief goedje wat ik straks weer ga gebruiken om planten die last van luis hebben, mee te besproeien. Het moet zo'n drie weken trekken. In de tussentijd gaat het geweldig stinken, dus ik zet de emmer in een hoekje achteraan. Ik dek hem af en zo kan het rustig trekken. Als het is gezeefd, is de brandnetelgier zelfs zo sterk, dat je het moet verdunnen voor gebruik.
En werkelijk, als ik in de buurt kom, komt de lucht me al tegemoet...... Bleh!

Schooltuinles

Op woensdag hadden we een leuke les:  natuurlijk praatten we na over de fantastische open avond. En......  vandaag mocht de eerste oogst mee naar huis. De tuinkers was helaas nog niet zo goed gegroeid, maar de rucola juist wel. Dus dat mocht mee. En sommige kinderen konden ook een kropje rode sla mee naar huis nemen. Dat was per tuintje nogal verschillend, dus ik lóóp wat rondjes, langs al die tuintjes.  Even kijken bij die, een vraag beantwoorden bij dat kind, bemoedigen bij die jongen, een tip geven aan dat meisje. Ik ben in mijn element bij deze tuinlessen. Ik krijg er ook echt energie van. Als ik 's middags thuis kom, wil ik zo weer verder in mijn eigen tuin!

De kinderen op de tuin probeer ik ook de les over het leven: insecten, spinnen, wormen....... op de tuin mee te geven. Deze beestjes wonen in de natuur en in de tuin. Wij als mensen komen op bezoek. Heb respect voor deze nuttige, werkzame beestjes; jaag ze niet op, maak ze niet dood en wees er niet bang voor  (ha ha..... kinderen kunnen zo bang voor een spin zijn, dat ze niet eens naar de wc durven op de tuin!)

Oogsten
Mijn radijs was behoorlijk aan het doorgroeien en de kleine rode knolletjes worden dan te groot, slecht van smaak en taai. Dus heb ik op mijn moestuin alle radijs gerooid en aan de kippen gegeven.
Deze week at ik lekker van mijn snijbiet, kropsla, rucola (uit de voorbeeldtuin van de schooltuin), paksoi, peultjes, bosui (zie hierboven). Heerlijke gerechten kwamen op tafel en met het zomerweer zaten daar lekkere pastasalades bij, heerlijke rijstgerechten uit Thailand.....  ik deel ze nog wel eens..... In ieder geval heb ik nu groentes in overvloed. Ik kan bijna wel een paar dagen extra in de week gebruiken om alle sla, snijbiet en paksoi op te eten. En deze groentes zijn niet zo geschikt om in te vriezen of te wecken......
Elke dag oogst ik ook aardbeien. Heerlijk zoet. Het enige wat ik er mee maakte deze week was een smoothie. De andere aardbeien zijn al op, voordat ik een idee heb. Maar ja, opeens gaan de kinderen verdacht graag mee naar de tuin. Hoe zou dat nu toch komen? ;)
Komende week verwacht ik de ijsbergsla en de eerste courgettes te gaan oogsten! Mmm.....

Paksoi

Ik was zo blij met mijn enendertig goed opgekomen paksoiplantjes...... maar er zijn wel wat problemen. Paksoi is een zogenaamde 'langedagplant' en groeit het beste pas later in het

jaar. Nu is de temperatuur snel te hoog en schieten de planten door. Dit betekent dat de bladeren zich niet tot een krop vormen, maar dat de plant gelijk gaat bloeien en zaad wil vormen. Voor mezelf de tip voor volgend jaar: paksoi pas zaaien tussen 15 juli en 15 augustus.

Gelukkig kun je paksoi nog wel oogsten, maar in plaats van één plant heb je er zeker twee tot drie nodig.

Hier toch een heerlijk gerecht met geroerbakte paksoi, geserveerd op pandanrijst en met cashewnoten.

Stokbonen

Op die zonnige dagen deze week, schoffelde ik mijn strook tuin waar ik de stokbonen wilde zetten. Eerst maak ik het geraamte voor de stokbonen: een gekruiste dubbele rij is het meest praktisch. Ik gebruik een tussenruimte van ongeveer 50 cm, zowel in de rij als de rijen onderling. Bovenaan maak ik de stokken vast met touw en met een horizontale stok voor de stevigheid. Bonen kun je nog zaaien tot half juli. Ik heb zowel sperziebonen als snijbonen gezaaid en deze keer heb ik ze niet voorgeweekt in water.

Rond de stok zaai ik vijf boontjes, maar het kunnen er ook zeven zijn. Dan krijg je straks mooie 'volle' stokken. De planten slingeren zich namelijk om de stok heen en kunnen wel tot tweeënhalve meter hoog groeien. We vinden dit een super lekkere groente en je kunt er ook echt alle kanten mee op. Ik zie al uit naar een heerlijke oogst....

 Tuinbonen
Officieel behoren deze tot een andere familie dan de bonen die ik hierboven beschreef. Al eerder liet ik prachtige bloemen zien van deze mooi-groeiende bonen. Helaas zie ik steeds vaker dit:

Op de tegels en op de grond naast de rij bonen liggen afgerukte bonen, die zijn opengepikt en leeggegeten door vogels. Iemand zag de vogels echt zitten rukken aan de planten en toen ik op een rustig moment op de tuin kwam, met wat zachte regen, zag ik ze inderdaad met eigen ogen. Wel veertien kauwen vlogen op, van tussen de tuinbonenplanten waar ze zich tegoed deden aan de jonge boontjes. Onmiddellijke actie is nodig, wil ik zelf nog wat kunnen oogsten. Ik verleg de netten die ik op de tuin heb. De peultjes zijn niet meer zo interessant voor de vogels, omdat ze nu groot genoeg zijn, lees: steviger en minder mals om in te pikken. Dit net verplaats ik naar de tuinbonen, samen met het net van over de sla. Hopelijk zijn mijn slakroppen ook niet meer interessant..... De tuinbonen zijn hoge planten: het past maar net, dat net!

Mijn vogelverschrikker met roestig rammelende blikken, is dus duidelijk niet afschrikwekkend genoeg voor de vogels. Helaas.

Toch mijn vogelminnende buren maar eens vragen of ze, met hun vogelloktuin, ook de vogels willen verzoeken alleen in hun tuin neer te strijken en vooral die van mij te negeren.

Ik hou ook van vogels, maar laat ze van mijn groente- en fruitoogst af blijven!!

Volgende week meer over zaaien en planten, ook van de wintergroentes.

En een nieuwe, wel heel speciale moestuin: in hoger sferen!

Lees je ook dan weer mee?