Posts tonen met het label schooltuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schooltuin. Alle posts tonen

donderdag 7 juli 2022

Mijn moestuin in juni

 Juni in de tuin: dé start van de zomer en altijd is het weer verrassend!
In juni barst het oogstseizoen los en is het super groeizaam weer.
In juni is het tijd voor slippertjes in de tuin
tot groot verdriet van mijn pedicure....
In juni kan ik de tuin nog een beetje de baas, voordat in augustus de tuin mij de baas wordt.
Wat is het fantastisch en wat geeft het een rijk gevoel om in deze tijd van het jaar 
een moestuin te hebben.
De bezigheden wisselen elkaar af en geven veel variatie en kleur aan mijn werk.
Kijk je weer mee?
Ik zal proberen je niet té jaloers te maken met mooie oogstplaatjes. 
Ik laat er wat weg en doe er wat realistische fotootjes tussen.
Veel lees- en kijkplezier bij mij in de moestuin!


Cadeautjestijd

Zó  lief!!
Krijg ik out of the blue een berichtje van Yuhua "Ik heb postelein gezaaid. Wil je het hebben?"
Natuurlijk wil ik dat, maar waar ik dat aan te danken heb, vraag ik me af...
Yuhua blijkt een goed lezer en onthoudt veel. In een klein regeltje tussendoor 
schreef ik bij moestuincadeautjes in mijn vorige moestuinblog dat postelein bij mij niet opkomt en 
daarom heeft Yuhua met haar 'groene vingers' op een flat, voor mij postelein gezaaid.
En daar kan ze het helaas niet kwijt....
Dus kreeg ik een doosje met kostbare plantjes en een pot met zelfgezaaid bloemenmengsel zomaar....
Lief van je, Yuhua! 
Ik heb er een mooi plekje voor gevonden.... en nu ga ik het verder de grond uit kijken!
En misschien een beetje laten verwilderen, zodat het zichzelf volgend jaar gaat uitzaaien ;)


Fruit uit de moestuin

Ik heb een klein aardbeienbedje aan de rand van de tuin, het valt er bijna af....
Elk voorgaand jaar mocht ik van de tuinbuurvrouw bakken vol aardbeien plukken 
van haar overdadige aardbeienbedden. Helaas is tuinbuurvrouw vervangen door  
nieuwe buurvrouwen en die willen wat meer variatie. 
Dus dit handje is echt een bijzonder plaatje, want dit jaar zijn de aardbeien zeldzaam.
Wil ik er meer kunnen eten, dan zal ik toch zelf moeten zorgen
voor vermeerdering en een groter aardbeienbed maken in augustus.
De slakken weten  nog eerder dan ik wanneer ze zoet genoeg zijn,
dus soms was ik nog te laat ook.....

Aardbeien zijn bij mij het eerste rijpe tuinfruit.
Daarna volgen de rode en zwarte bessen.
Ik moet altijd goed kijken naar het struikje rode kruisbessen bij de buurvrouw.
Als die rijp zijn, dan kan ik mijn witte kruisbessen ook oogsten.

Vervolgens komt de ene pruimenboom met de grote, sappige pruimen,
de framboosjes fietsen er een beetje tussendoor
en ik zag de allereerste bramen al.

Voor een fruitliefhebber die elke dag start met een fruitontbijt,
begrijp je dat dit de beste tijd van het jaar is!!
Ik geniet!
Nog even wachten en dan komen de nectarines, vijgen, appels 
en (kwee)peren ook nog!

Groente uit de moestuin

Waar juni begon met sla, at ik algauw ook de eerste tuinbonen...

Een bijzonder boontje, wat ik volgens de kinderen echter niet meer hoef te planten.... ;)
Koolrabi's doen het dit jaar heel goed.
Ik bedacht een recept wat niet mag ontbreken met een moestuin: een 'mik-alles-er-maar-in-taart'.
Daar kon ik de prachtige koolrabi's, de laatste spinazie en
de eerste meiraapjes in kwijt. Klik
Meiraapjes zijn een vergeten groente. Bij mij blijven ze wat klein en zijn ze rood en wit,
ze lijken qua uiterlijk en smaak op radijsjes en eerlijk gezegd snap ik wel dat ze
vergeten zijn... ik ga ze nog een kans geven in een recept met meer smaakmakers.
En verder zeg ik er even niks over...  
Ik oogstte heerlijk grote kroppen ijsbergsla! Wat een knapperige,
veelzijdige, mooie sla. Van een zeer ervaren tuinder kreeg ik een compliment
dat m'n ijsbergsla zó groot en mooi gegroeid was.
Dank U!
Rabarber kun je - voor zowel je eigen gezondheid als die van de plant -
het beste voor 21 juni oogsten.
Ze kan een jaar of acht op dezelfde plek groeien, maar heeft ook tijd 
nodig om na de oogst het wortelstelsel te voeden en ontwikkelen.
Van 2 kilo rabarber (ik heb zo'n acht planten staan) maakte ik 
rabarberlimonade en één kilo vroor ik in voor een lekkere rabarbertaart in de winter ;)
En wat ik nog meer oogstte?
Veel andijvie (zie meer bij doorschieten), de laatste spinazie, komkommers en
op de valreep de allereerste uien, courgette en 
aardappels....
En er komt nog heel veel meer aan....;)
Leve de zomer!
Leve de moestuin!


Winst uit de moestuin

Ik weet van sommige tuinders dat ze alle oogst bijhouden en uitrekenen wat het hen opbrengt.
 Daar gaat het mij helemaal niet om, maar  als ik net uit de tuin in de winkel kom en dan

deze prijzige besjes zie - waar ik dus net zo'n 5(!) bakjes van vol plukte -
ben ik toch super blij met de bessenstruik in mijn tuin,
waar ik de rest van het jaar ook nog eens geen omkijken naar heb.
En zie ik dat goed? Pruimen uit Spanje? 
Bij mij groeien ze 'gewoon' in de moestuin. 
Met een pruimenboom in je tuin hoef  je geen doorgerekende benzinekosten te betalen  
en wordt het milieu niet belast.
Plant eens een fruitboom in je tuin: goed voor jezelf en de wereld om je heen!


Leiding in de kas!

Gelukkig heb ik twee kassen, maar als je deze kas ziet, lijkt het - opnieuw! - of je een oerwoud binnenstapt!

Ik heb het weer voor mekaar: de kas staat veel te vol! En dat terwijl ik nog wel zó zorgvuldig
 de kleine plantjes ging passen en meten.
Maar ja, net als  kinderen worden kleine plantjes groot!
De planten op de zuid-oost kant krijgen het meeste zon en groeien  het best!
Al ben ik vergeten of dit nu een speciale pepersoort is, of een paprika.
Weet jij het? Ik denk dat ik maar gewoon afwacht....

Maar als de komkommer tussen de muismeloen, de druif en de cantaloupe meloen
doorgroeit, kan ik niet meer afwachten en is het tijd om orde in de chaos te scheppen.
Er staan wel tomatenspiralen bij de planten, maar dat is niet voldoende!

Dus spande ik een ijzerdraadje van de ene kant naar de andere zodat ik daar 
de komkommer langs kan leiden. 
En ik bind er touwen naar toe vanaf de tomaten die wel wat leiding kunnen gebruiken.
Ook kan ik de druif erheen sturen....
Het is in ieder geval weer gezellig druk en vol in mijn kas!



 Doorschieten!

Het is een heel natuurlijk verschijnsel, maar wat minder gewenst in de moestuin: het doorschieten van planten. Ik legde de kinderen bij de schooltuinles het laatst nog uit: planten hebben - net als alle levende wezens eigenlijk - één belangrijk doel: zich voortplanten. En als bijvoorbeeld de weersomstandigheden
 wat minder gunstig  - lees: droog en warm -  zijn maakt een plant er haast mee.
Ze gaat 'doorschieten'  oftewel een lange bloemstengel aanmaken.
En dat kan opeens hard gaan...
Net voor de langste dag van het jaar schoot ineens al mijn andijvie door.
bij deze krulandijvie zie je dat goed!
Wanneer de - meestal groene - bloem gebloeid heeft, komt het zaad tevoorschijn.
De plant heeft zich succesvol voortgeplant.
Het is heel inventief, al gaat het ten koste van de groente.
Hoewel... niet helemaal. Sla en andijvie kun je nog prima oogsten.
De plant maakt wat meer bitterstof aan wat je licht kunt proeven in de blaadjes,
maar laat dat nu net nog gezonder zijn.
In plaats van een krop sla of andijvie, oogst je nu de losse blaadjes die je van 
de bloemstengel afplukt. Okay... je hebt wat meer plant nodig voor één maaltijd
maar als de tuin vol staat, is dat nog niet eens zo erg.

Zaai je sla en andijvie ná de langste dag, dan heb je veel minder kans
op doorschieten en heb je nog lekker sla en andijvie in de nazomer of herfst.
Yes! Dát ga ik doen, want daar is nog tot augustus tijd genoeg voor!

Ook een enkele ui schoot door, met een prachtige Allium bloem.


Strijd tegen het onkruid


Op gevaar af dat ze er later net zo'n hekel aan krijgen als hun moeder, laat ik elke week een tiener hier in huis - de meesten hebben toch al vakantie - mij een uurtje helpen in de moestuin.
Dat doen ze natuurlijk met veel plezier en liefde, zodat het vaak langer dan een uur wordt .. ahum.
En ondertussen hebben we mooie gesprekken,  zo mooi dat soms de handen stil staan.....

Maar kijk eens naar dit plaatje!
Er staan uien, wortels en krootjes, maar aan het begin van de maand was het onkruid boven
alles uit gegroeid zoals nog een beetje zichtbaar op de bovenste helft van de foto.
Zo verstikte het onkruid alle groenten.
Met vereende krachten en urenlang doorwerken, lukte het om alles onkruidvrij te maken.
Heerlijk! Je ziet zó goed verschil!
En als tienerlief na een uurtje verdwijnt, laat ik mijn gedachten heerlijk gaan en 
werk rustgevend nog een uur of wat door....

Ook de uien in een andere hoek waren compleet overwoekerd. Ik was 
zelfs vergeten of er nu drie, vier of vijf rijen moesten staan.
Wat heerlijk dat ze weer verschenen!

Deze maand kan ik nog winnen van de tuin, wacht maar tot augustus....



Pech, plaag en snoei


Ik schreef al eerder over moeilijke en makkelijke groentes in de moestuin. Kool is voor mij - door de
veelheid aan 'gevaren' en 'plagen' die de kool bedreigen - een moeilijke groente.
Nu heb ik dit jaar alleen koolrabi en broccoli gezaaid, maar ik kreeg van Lisette ook nog 
een paar bloemkool- en spitskoolplantjes.
Héérlijk... love it!

Maar deze maand zag ik in de koolbladeren allemaal kleine gaatjes ontstaan.
En die kleine gaatjes werden grotere gaten....
Na een klein onderzoek werd het al snel duidelijk: rupsje-nooit-genoeg met tientallen
broertjes en zusjes zaten in mijn koolbladeren. 
Nu is het niet zo erg als ik deze bladeren toch niet eet  - bij koolrabi eet je de verdikte stengel
 en bij broccoli eet je de bloemknoppen - maar de uitwerpselen van de rupsen vervuilen
 de eetbare delen wel degelijk. Zo wordt ook de groei van de plant geremd 
als er minder blad is en daardoor minder fotosynthese kan plaatsvinden. 
Nu houd ik van zowel flora als fauna, maar het gaat mij toch ook om de opbrengst  uit de tuin.
Ik ga geen rupsen kweken om te laten ontpoppen tot vlinder.
Een paar rupsen zijn niet zo erg in mijn tuin, wel als het er legio worden.
Meestal  haal ik ze met de hand weg....zoveel kool heb ik dit jaar niet staan.
Het vogelgaas wat ik over sommige koolplanten in de moestuin
heb gespannen, weet ook het koolwitje redelijk tegen te houden. 
Voorkomen is altijd beter dan genezen.


Elk jaar heb ik in de één of andere struik of boom wel  last van luizen.
Dit jaar is dat in mijn nieuwe dahlia's;  ik ben dan ook geen bloemenmens ;( 
Een klein beetje luis verwijder ik meestal door wat takken of blaadjes weg te halen.
Soms  gaan ze vanzelf weg,
of ik zoek lieveheersbeestjes(larven) en plaats die bij de luizen.
Maar bij deze enkele plant met bloemstengel en zóveel luis, 
helpt alleen een wat actievere bestrijdingsmethode: spuiten tegen luis!
Maar om zelf een natuurlijk middel te maken, kost een paar weken omdat je de plantdelen
zoals bijvoorbeeld brandnetel moet laten trekken.

Veel meer kun je vinden op het informatieve tuinblog van Diana, zoals hier!
Ik ga me er nog meer in verdiepen, want ik kan nog een hoop van haar leren.
Gelukkig had buurman Felix een flesje brandnetelgier staan, die was voorbereid.
En ik mocht het gebruiken, op voorwaarde dat ik de appelboom in de voortuin even mee zou nemen. ;)
In een afgesloten fles kun je de gier heel lang bewaren...
Bovendien moet je de gier voor het spuiten nog verdunnen van 1: 5 of zoiets....
dus je hebt snel heel veel!
Note to self: gier maken voor volgend jaar en laten staan!

De olijvenboom heb ik mooi in bolvorm gesnoeid met oudste dochter
de laurierboom deed jongste zoon.
Ik ben niet zó goed in mooi recht of in dit geval mooi rond snoeien.
Dan is het fijn om een extra paar ogen - en handen - te hebben.
Snoeiafval bestaat eigenlijk niet bij de laurier.
De mooie bladeren kun je drogen, bewaren en uitdelen....
En je kunt laurierlikeur maken (klik).... een heerlijk en gifgroen drankje.

Ik oogst dus nooit laurierblaadjes... ik snoei de boom af en toe bij ;)

Schooltuintjes


Verdrietig en fijn nieuws deze keer uit de schooltuintjes!
Eerst het verdrietige:

Het lijkt of de moestuinbakken er keurig schoon en onkruidvrij bij staan,
maar is het niet een beetje te leeg?  Is er al zóveel geoogst?!
Nee, dát is het niet!
Er zijn vandalen binnengekomen - de schooltuin mag niet afgesloten worden - 
en hebben van de vierentwintig aardappelplanten er heel veel uitgetrokken...
Er staan er nu nog maar zeven...
Ook de uien moesten het ontgelden en de sla....
Echt heel sneu! 
Als het nu mensen zijn die het goed kunnen gebruiken
om het zelf lekker op te eten, is het minder erg en begrijpelijk.
Oh, wat waren de kinderen van slag!
En ik moet zeggen: ik zelf ook!
Elk jaar wordt er wel eens wat vertrapt of uitgetrokken, 
maar deze keer lijkt het heel stelselmatig te zijn gebeurd.
En vervolgens zie je de aardappel- en slaplanten vertrapt op de paadjes liggen.
Natuurlijk staat er geen naam bij...

Ik probeer altijd van alles het beste te maken, dus zocht ik naar oplossingen,
maar je snapt wel dat we van slag waren....

De eerste oplossing was een fijne kookles!
Ik ging met de klas lekker aan de slag met rabarber:
de kinderen maakten allemaal hun eigen zoete rabarberstick. Klik!
Interessant om je eigen gebakje te maken met zelf geoogste groente.
De meeste kinderen vonden het lekker!
Volgens juf Hanneke is dit een les die zeker moet blijven!
En wat was het super gezellig om thee te drinken van citroenmelisse wat
als onkruid groeit in en om de tuin....

Oplossing twee was opnieuw zaaien.
Maar ja... voor aardappelen en uien is het nu te laat....
Elk kind mocht zelf kiezen of ze wortels, radijs of meiraapjes wilden zaaien.
Daar is het nog de goede tijd voor.
Of ze kozen alles.... als er veel lege ruimte in hun tuin was.
En twee weken later waren de eerste sprietjes al te bewonderen.
Gelukkig! Er is altijd een nieuw begin mogelijk...de tuin geeft het goede voorbeeld!

De laatste les voor de vakantie is het oogstles!
En gelukkig....  het kan nog!
Noem me eens één ding wat meer bevredigend is dan met je zelf gezaaide,
goed verzorgde en goed gegroeide groente naar huis te gaan?
Deze jongens zijn in ieder geval super blij en trots op hun oogst!
De enkele kropjes doorgeschoten sla, de uien die er nog stonden,
mochten mee naar huis. 
En zo mooi dat de kinderen goed kunnen delen: niemand ging met lege handen naar huis.

Tot slot nog een paar mooie zomerse plaatjes van juf Hanneke:

Want hier is de tuin toch voor bedoeld?!
Genieten en gebruiken.
En lezen kun je overal!
Sommige kinderen blijken hoogvliegers....


Geniet van de zomer en trek er lekker op uit...
in je eigen tuin of daarbuiten!
Of lees eens lekker een boek buiten....



zondag 3 april 2022

Mijn moestuin in maart

To plant a garden is to believe in tomorrow!
En dat is precies wat wij, moestuinders doen, wat er in de wereld om ons heen ook gebeurt!
Niet om onze ogen te sluiten voor het verdriet en de pijn van de ander, 
maar om hoop te zaaien. Letterlijk in de aarde en ook in harten van mensen om ons heen!
Er is meer dan wij kunnen zien èn bevatten...
Zo ben ik superblij met het werk in de tuin en ik doe wat ik kan...  maar het plantje 
daadwerkelijk laten groeien gaat mijn intelligentie, kracht en kunde ver te boven.
Wát heerlijk dat alles op de juiste tijd gaat groeien en bloeien omdat 
er een  Schepper is die alles in Zijn hand houdt!
Hierover kan ik me verwonderen als een kind.... stilstaan bij nieuw leven! 
Door het prachtige voorjaarsweer ben ik dit jaar vroeg gestart in de tuin
en zelfs op school: eind maart gaf ik al de eerste schooltuinles.
Nu geef ik elke week les, maar tuinles geven is echt ontspannen, 
alsof ik op reis ga, samen met kinderen en onderweg van alles mag genieten!
Want niet alleen de bestemming is het doel, ook het onderweg zijn.....
Lees je mee??


Weerpraatje

We hadden het in februari niet kunnen bedenken met die hevige regenval en de 
weercodes geel, oranje en afwisselend rood die de (herfst)stormen aankondigden. 
Wat zag mijn tuin er als een verzopen kat uit.... gelukkig was maart vrijwel de hele maand droog! 
Er is hier geen neerslag gevallen!

 tenminste niet nadat ik de regenmeter neerzette, begin maart.
Ik had 'm deze keer droog opgeborgen in de schuur. Want het is me al zeker twee keer overkomen 
dat 'ie in de winter (half)vol water bleef staan en vervolgens kapotvroor.

In de schooltuinles ruim ik speciaal tijd in om de thermometer af te lezen
en de neerslag te bekijken in de regenmeter.
Kinderen begrijpen op deze manier al jong dat het weer van invloed is op de tuin.
Deze gegevens worden genoteerd en
  na een paar maanden kan er in de klas gerekend worden met deze gegevens.
 Ze kunnen een neerslagtabel of temperatuurgrafiek gaan maken.
Leerzaam, toch?!

Natuurlijk hangt de thermometer op een vaste plek en in de schaduw.
Kijk eens wat ik op een zonnige middag op 18 maart kon aflezen?

Ongelooflijk, niet?! Bijna 40 graden in maart.
De plantjes groeien onder glas, in de koude kas, dan ook wondergoed!
Zó koud is die koude kas dus niet.


De koude kas

Er is een verschil tussen een koude kas en een verwarmde kas. Het verschil is simpel: een moestuinder heeft geen geld en middelen (ervoor over)  om de kas te verwarmen en een professioneel tuinder wil veel opbrengst genereren door kunstgrepen uit te halen en de kas kunstmatig te verwarmen en de dagen te verlengen door kunstmatig te verlichten. Heb je vast wel eens gezien... die oranje verlichte luchten waardoor ik vroeger dacht: "goh, wat mooi... de zonsondergang zie je nog steeds!" of - afhankelijk van het tijdstip  -  "Komt het Noorderlicht naar ons land?!" Maar helaas, inmiddels weet ik dat dit om lichtvervuiling gaat: het zijn de tuinders die geen geduld hebben. Of zijn het de consumenten die in december sla en aardbeien willen eten?!
Hoe het ook zij... mijn twee koude kassen blijven het hele jaar onverwarmd en onverlicht. Ik heb wel eens een paar grote waxinelichten in de kas gezet als ik niet wilde dat de temperatuur onder het vriespunt kwam, voor bepaalde planten maar dat was al.
Waarom dan een koude kas? Plantjes groeien beschut tegen de wind en tegen bijvoorbeeld hagel.
Wanneer de zon schijnt, loopt de temperatuur snel op. Zó snel dat het zelfs in maart al zomer lijkt!
En dat is precies de reden dat de kas ideaal is in de moestuin. In de zomer worden de temperaturen tropisch en het duurt lang voordat het in de kas helemaal afkoelt. 
Tropische en exotische groenten kunnen op deze manier ook bij ons groeien:
allerlei soorten pepers, paprika's, tomaten, komkommers, loofah, aubergines, kousenband, etc.  Sommige van deze groentes kunnen het ook buiten de kas redden, maar je moet dan van tevoren weten of het een warme, droge zomer wordt. En dát kunnen de weermannen en -vrouwen zelfs niet voor een week juist voorspellen, laat staan een hele zomer.
Bij een zonnige muur waar het niet veel waait, heb je kans dat sommige van bovenstaande groenten het goed doen. Een stenen muur houdt de warmte wat langer vast.
Jarenlang had ik druiven in de tuin staan. Ik kon het blad goed oogsten, maar de druiven zelf werden ziek en niet goed rijp. Nu staat

mijn druif in de kas. Ik ben heel benieuwd hoe dat dit jaar gaat. 
Ook al stond 'ie meer dan een half jaar in een pot, in de volle grond loopt 'ie prima uit!

Ook de rucola en raapstelen willen in het voorjaar sneller groeien in de kas dan daarbuiten.
Vorige maand schreef ik nog dat raapstelen zó heerlijk makkelijk groeien
en dat slakken ze ook met rust laten.
Ik zie nu goed verschil tussen mijn ene en mijn andere kas. 
Raapstelen worden wel gegeten... zelfs hele rijen raapstelen worden afgegraasd.
Er is niks van over, al zag ik in het begin de kleine plantjes boven komen.
Gelukkig in mijn andere kas zijn de raapstelen met rust gelaten en 
kan ik ze volgende week oogsten.
Rucola heb ik al een aantal keer afgeknipt en smaakt nu zelfs voor slakken te bitter.

In mijn andere kleine kas had ik de witlofwortels nog laten zitten.
Tijd dat die plaatsmaken voor nog een vroege voorjaarsgroente in de kas.

Onder de grond waren wel geen kropjes, maar wel blaadjes aan het groeien.
Heerlijk, dat verse groen. Ik kocht er in de winkel nog twee biologische kropjes bij
en had er op deze manier toch een lekkere maaltijd aan. (klik)

De witlofwortels hebben hun best gedaan en mogen nu rusten op de composthoop....
Het is alweer bijna tijd (in mei) om de nieuwe witlof te zaaien.
Op deze vrijgekomen plek zaai ik in de kas spinazie.
Spinazie kan goed tegen kou, maar omdat het een korte teelt is, zaai ik het nog even binnen.
Straks kunnen er de tomaten, komkommers, pepers etc. geplant worden.

Startklaar

En dan is het met het mooie weer tijd om de tuin startklaar en zaaiklaar te maken.
Spitten doe ik nooit, maar wat ziet mijn grond er dit jaar goed uit, 
met de mulchlaag van bladeren die ik in het najaar over de grond verspreidde.
Dat ga ik voortaan elk jaar doen. Er groeit bijna geen onkruid, de aarde heeft een voedende
bovenlaag van humus en kan sneller bewerkt worden. Een win-win situatie.
Teun helpt me in het voorjaar altijd met fresen.
Dit jaar had hij - als rugpatiënt - wat nieuws bedacht.
Teun wil dat ik met een spitvork 
de grond lossteek. Niet diep, oh nee.... net de bovenlaag een beetje los wrikken.
Zo'n 10 cm maar...
Daarna gaat het fresen makkelijker en op deze manier doen we de tuin elke keer een klein stukje.
Zó kon ik begin maart al de uien planten en de wortels zaaien.
Op het net bewerkte (gefreesde) stukje grond.

Heerlijk, zo'n vroege start dit jaar!
En in de grond kunnen plantjes wel overleven, ook al wordt het wat kouder.

Het heeft meerdere voordelen om vroeg te beginnen:
je kunt oud zaad uittesten, komt het niet op, dan ben je goed op tijd om opnieuw 
een poging te wagen. Je kunt nieuw zaad kopen of een nieuw plan maken
met het zaaien volgens de maankalender kun je niet elke dag alles zaaien, 
dus tijd genoeg om een paar dagen te wachten  

Ook wil ik in de tuin weer werken met het principe wisselteelt. 
Door mijn flexibiliteit kan ik zo'n strak schema weer vrij interpreteren,
maar het begin en het idee is er.

Ik tuinier alleen met zaad waar ik alles uit opkweek.
Gek genoeg koop ik dan wel weer kruidenplantjes, maar ja... die zijn ook zo verleidelijk dichtbij!
Zelfs in de supermarkt kun je er bijna niet omheen èn je kunt ze gelijk in de keuken gebruiken.
Maar verder....
Tot mijn vroeg gezaaide doperwten of peulen niet opkwamen. 
Ik keek nog eens op de (dichte) verpakking en snapte het toch wel. 
Ze waren houdbaar tot 2020...

Zou ik nieuwe doperwten of peultjes zaaien?
Ik heb nog een zakje liggen, houdbaar tot 2023.
Ik besluit mijn plan om te gooien: tuinbonenzaad kan ik nergens vinden,
maar wel plantjes bij een tuinwinkel. 
Die staan nu mooi, startklaar in de tuin op de plek waar de doperwten niet opkwamen.
De stokjes stonden er nog, het net was al gespannen...
Lekker... over een paar maanden verse tuinbonen!
Ik zette deze plantjes trouwens in het donker in de tuin.
's Middags was ik te moe en 's avonds was het nog tot middernacht de juiste 
dag volgens de maankalender om deze vruchtgroente in de grond te zetten.

Ben je ook al langs het tuincentrum geweest?
Ik moest er in mezelf wel om lachen toen ik deze kleine plantjes tegenkwam.
De Laurier [Laurus Nobilis]  heb ik ooit zó gekocht....
Een klein plantje, meerdere stekjes bij elkaar.
Met veel geduld heb ik 'm vijf jaar geleden uit elkaar gehaald 
en besloten er een boompje van te willen hebben.
Met dít....

als resultaat.  Geduld in de moestuin wordt beloond.
To plant a laurel is to believe in tomorrow ;)
Soms kun je een nieuwe aanwinst voor je tuin niet in het tuincentrum vinden....

Deze daslook vond ik in het bos op een plaatsje waar heel veel groeit. 
Daslook is sinds 2017 geen beschermd plantje meer en het lijkt wel superkracht te bezitten.
Het is super gezond voor je en ik eet het in de korte tijd dat het groeit meermalen per week.
En voor eigen gebruik dichtbij plantte ik een paar uitgegraven bolletjes in eigen tuin.
Startklaar om lekker uit te groeien: de kleine bolletjes vermeerderen zich ondergronds,
en het zaad van de bloempjes zorgt eveneens voor vermeerdering.
Jippie! Ik heb weer daslook in de tuin! 

En kijk deze prachtige bloesem shinen....
Deze is van mijn mini nectarineboompje.
Vorig jaar kwam er een soort schimmel in, in plaats van vruchten.
Hopelijk is dat dit jaar anders.
De bloesem ziet er in ieder geval adembenemend mooi uit!
Klaar voor de start van dit nieuwe jaar!

De schooltuinen waren helemaal niet klaar voor de start.
Waar meestal het tuinteam - bestaande uit moeders en een paar juffen -
de tuintjes al aardig onkruidvrij maken, is dat nu niet gebeurd.
De kinderen mogen alles zelf doen.
Gelukkig is het met nieuwe dingen zó dat ze het spannend en leuk vinden.
Toen iedereen een bak toegewezen had gekregen, werd er keihard
gewerkt om de tuintjes startklaar te krijgen.
Natuurlijk met je belangrijkste gereedschap, wat je altijd bij je hebt (ra, ra...); 
de uitleg om respectvol met al het leven om te gaan, omdat wij in de wereld van
 insecten en tuindiertjes op bezoek zijn
en met de belangrijke definitie van onkruid.
Onkruid an sich bestaat niet, 
het is alleen een plantje wat op een plek groeit waar jij het niet wilt hebben.
Ik deelde bijna ter plekke het recept van mijn heerlijke brandnetelsoep ;) 

En na alle uitleg en de start om tuintjes onkruidvrij te maken, werden de eerste 
aardappels gepoot! Met het heerlijke toekomstbeeld van de leukste les ooit:
na 100 dagen (het zijn vroege aardappels) worden de aardappels geoogst en bakken we 
er chips en friet van!

Zaaien en harden


De pepertjes - als allereerste gezaaid - komen lang niet allemaal op. 
En waar dit aan ligt??
Een kwestie van nog meer koesteren van de plantjes die wel opgekomen zijn.
Ze staan lekker voor het raam en voor de verwarming (als die nog aan gaat ;))

De muismeloenen zijn goed opgekomen en heb ik alvast overgeplant.
Deze echte klimmers hebben aan een saté prikker al snel niet meer genoeg.
Oh, ik ben zó benieuwd of deze plantjes dit jaar vrucht gaan dragen....
Vorig jaar is dat zowel binnen als buiten de kas niet gelukt.
Slakken waren de boosdoeners.

De eerste komkommerplantjes zijn niet opgekomen...
Ik gaf het een tweede kans: dit zijn de plantjes
die ik van nieuw gekocht zaad heb opgekweekt. 
En het groeit goed!
Sommige tuinders kopen speciale komkommerplanten die geënt zijn op een steviger plant.
 Ik zaai mijn komkommers altijd en dat gaat prima. 

De tomaten lijken wat te vroeg gezaaid....
Of ze staan te warm.
Dit zie je doordat de stengels te lang worden en te dun blijven.
Ik denk dat ik ze nog een keer ga zaaien.

Eigenlijk is de remedie om plantjes te gaan afharden.
Bij sla kan dit prima, maar tomaten hebben toch nog veel warmte nodig.
Zo mag de (nacht)temperatuur niet onder de 12 graden komen, anders stoppen ze met groeien.

Sla kan wondergoed tegen kou.
Na de eerste groei binnen, zet ik ze lekker buiten in de kas.
En ik besluit de rest van de slaplantjes gelijk buiten te zaaien.
Dan groeien ze rustiger en gelijkmatiger.
En dat gaat prima!
Ook kool(rabi) kan wel tegen wat kou....
De plantjes worden er steviger van en groeien evenwichtiger.
Niet met die lange, dunne stengels zoals bij de tomatenplantjes.
Deze koolrabi is overigens wel binnen ontkiemd, 
maar staat nu af te harden.
Meer foto's volgende maand.

Kippen

Ik was deze maand behoorlijk gefrustreerd over mijn kippetjes. De hele winter mochten ze 
lekker buiten scharrelen op de moestuin, maar nu er nieuwe plantjes in de tuin staan, 
wordt hun vrijheid weer ingeperkt. Ik heb er geen zin in dat ze de net gepootte uitjes uitkrabbelen.
Maar waar ik echt gefrustreerd van werd, is dat ze geen eieren meer (in hun hok) legden.
Ja, ze legden nog wel eieren, maar dan in zelf gekozen nest op een geheime locatie.
En aangezien ik hun eerste geheime plaats had ontdekt en leeggehaald,
hadden ze een nieuw plekje met elkaar afgesproken....
En verdorie! Tot op de dag van vandaag heb ik niet kunnen vinden waar dat is.
Ik heb hulptroepen ingeschakeld van buurman Teun - die op het gekakel af zou gaan, 
zodra die het hoorde - tot pup Eef die ik aan een ei liet ruiken en vroeg of ze wilde zoeken.
Maar Eef heeft hier nog niet voor geleerd en ik was bang dat ze in het ei wat 
ik haar liet ruiken, ging bijten. 
Ik probeerde de kinderen te enthousiasmeren met de belofte van een vroege
Paaseieren-zoekactie, maar ze trapten er niet in.
Na verschillende rondjes door de tuin en de aangrenzende tuin te hebben gelopen, 
elke keer takken en bladeren optillend om eronder te kijken,
trok ik mijn handschoenen over mijn lange jasmouwen aan om die
vreselijk stekelige braam met zijn kluwen van takken te snoeien.
Misschien was onder die braam de geheime schuilplaats van de kippen.
Maar niks hoor! Alles tevergeefs, ik kan het niet vinden!
En mij maak je niet wijs dat ze niks gelegd hebben....
want nu ze weer in hun hokje zitten met een rubberen ei in het legnest,
kan ik elke dag weer eitjes rapen.

Wát heb ik toch een ondeugende kippetjes!
Hebben jullie nog een idee?!
Geniet van het voorjaar!