Mijn moestuin (24)

Wow! Wat een regen viel er deze week.....   En dan moet ik nog blij zijn dat ik niet op de Veluwe woon, geloof ik. Nu ben ik echt niet alleen een mooi-weer-tuinder (denk ik),  maar onkruid wieden in de regen is echt niet te doen.

Niet alleen wordt het een modderig geheel, maar de grond is drassig en trap je helemaal vast als je erop loopt. Ook verspreid je de wortels eerder, dan dat je het onkruid echt verwijderd.

Dus het was weer een tuinweek van niks, eigenlijk! Op het gebied van wieden dan....

Gelukkig....... er valt genoeg te schrijven over:

Oogsten

Frambozen

De aardbeien lijken al helemaal uitgegroeid.... ik heb door de regen, de slakken en het weinige zonlicht geen aardbei meer geoogst. Maar kíjk eens! De frambozen komen eraan.

Heerlijk! En zó gezond! Frambozen zijn echt superfood!

Framboos bevat opmerkelijk veel zwavel. Daarnaast bevat ze vitamine A, B en C, Kalium, magnesium en chloor. Zwavel bevordert de vertering en afscheiding, is nodig voor haar, nagels, insuline, kraakbeen en bloed. Frambozen zijn belangrijk bij onvoldoende leverwerking, te weinig maagsap, bronchitis, angina, verstopping, ontsteking van de mondslijmvliezen, ziekte van de urinewegen, reuma, jicht en eczeem. De suiker uit de framboos is goed verteerbaar: belangrijk voor diabetici. De framboos is dorstlessend bij koorts en versnelt de genezing bij roodvonk. Het is maar dat je het weet!

In de winkel zijn ze vreselijk duur, in de tuin groeien ze, zonder al te veel onderhoud nodig te hebben.

Vorig jaar deed ik nog een net over de struik heen, maar doordat de struik nog behoorlijk doorgroeit, werkte dat niet echt. En ik merkte dat de vogels niet echt op de frambozen afkomen.

Des te beter!

Peulen
Ik oogst nu echt giga veel peulen. Die groeien geweldig. Af en toe zie ik een half peultje hangen, daar hebben de vogels van gegeten, maar dat is niet zo erg bij deze oogst!
Ik heb intussen al twee diepvriesbakjes vol met peulen. Ik stop ze ook te pas en te onpas ergens in. Nasi met peultjes, soep met peultjes, een groentetosti met peultjes. Het kan allemaal. Nu nog even opzoeken of ik er misschien wijn van kan maken......... of misschien bestaat er wel peultjessiroop......Grapje!

Peultjes en doperwten behoren tot dezelfde plant; de peul is het hoesje (de vrucht) waarin de doperwt (het zaadje) zich gaat ontwikkelen. Het nog lege hoesje (dus peultje) is erg lekker. Als de doperwt zich eenmaal heeft ontwikkeld is het hoesje ondertussen wat taai geworden, meestal met een stugge draad ertussen. Maar dan dop je de peul en oogst je de doperwt. Als ik dus meer dan genoeg peulen heb, is het zaak om ze wat langer te laten hangen, zodat ze vanzelf uitgroeien tot doperwten. Leuk, hè?!

Courgette

Terwijl ik vorige week net mijn laatste potje, in zoetzuur ingemaakte courgetteblokjes, leegmaakte, komt hier mijn nieuwe oogst. Al vijf courgettes op winkelformaat!  Dit is ook een goede maat om courgettes te oogsten: zo'n 300 - 450 gram. Soms is de verleiding groot ze iets langer te laten doorgroeien, maar de smaak wordt dan wat waterig. Hoewel...... deze biologische courgettes smaken prima. Zeker als je ze vers oogst.

Ik heb in mijn moestuin vijf planten staan. Eén schoffelde ik bijna om, hoewel hij nog niet dood gaat.

In mijn wijktuin heb ik ook nog twee planten staan. Dit wordt vast een goed courgettejaar.

Zaterdag at ik een courgette in een
hartige taart. Geoogst om kwart voor zes,
half zeven op mijn bord!

Een echte delicatesse wordt het genoemd:

gefrituurde courgettebloemen!

Vorig jaar maakte ik er kennis mee en deze week oogstte ik al een paar 'mannelijke' bloemen, om gefrituurd op een bedje van sla te eten.

Mjum!

De courgetteplant krijgt donkergele bloemen en hierbij kun je gelijk zien of de bloemen mannelijk of vrouwelijk zijn.

Via deze link:

 kom je bij een leerzaam filmpje. Eigenlijk van schooltv...... maar dat geeft niks, dan begrijpen we het tenminste allemaal!

Venkel
Mijn eerste venkel groeide zo goed! Ik oogstte hem dit weekend, voordat hij doorschiet. En wat ruikt dat toch heerlijk: zo'n verse, aromatische venkelknol.
Ik word er blij van!
Venkel is heel gezond. Van venkelzaad wordt thee gedronken, dit is stimulerend voor de borstvoeding bij jonge moeders. Ook helpt venkel bij een regelmatige menstruatie, ze werkt kalmerend op maag en ingewanden, ze is vocht afdrijvend en helpt bij een slechte spijsvertering en winderigheid. Altijd handig om te weten dat je venkel dus het beste eet, ná uien of peulvruchten ;)

Een groot voordeel van een moestuin en het oogsten van je eigen groentes, is dat je de hele plant kan gebruiken.
Zo maak ik van wortelloof soep, ik gebruik het bietenloof om te stoven of roerbakken, de courgettebloemen frituur ik en het venkelgroen........ dát droog ik. Dit bewaar ik vervolgens om straks de augurken die ik ga inmaken, mee op smaak te brengen. Om nog maar te zwijgen van het decoratieve effect: zo'n mooi takje groen in de glazen pot.

Hier zie je de hartige taart met venkel en courgette, voordat die de oven in gaat. Mmmmm

Kas
In mijn kas kan ik natuurlijk gewoon werken, regen of geen regen. Sterker nog, ik moet zelfs water geven.  De komkommers kruipen inmiddels over de grond.

Tijd om ze op te binden. In mijn nieuwe kas heb ik echter geen bovenlat en ook geen bevestigingsmogelijkheid daarvoor. Wel zitten er in het metalen frame een aantal gaten, waardoor ik een stevig nylon koord reeg. Met een draad aan de komkommer en aan het koord, kan de komkommer de hoogte in. Hangen is beter voor de komkommers.

  

Ik heb echt nog veel ruimte over in mijn kas. Omdat ik de planten dit jaar niet te dicht op elkaar zet, zie ik al veel pepertjes en zelfs een paprika groeit er al. Groen zijn ze al te oogsten, hoewel onrijp. Met voldoende zonlicht, gaan ze vanzelf rood kleuren en zit de warmte en smaak er in.

Ik wacht nog even......
Ik heb nog wel wat pepers tussen de komkommers geplant en ook twee meloenplanten. Maar of het nu Cantaloupe of Watermeloen was, weet ik niet meer. Spannend straks!

Vijanden:
Te veel regen doet dit met een kropje sla:

Doordat de regen in de krop komt en er niet meer uit kan lopen, rot de krop van binnen uit.

Jammer!

Natuurlijk geen reden om de hele sla weg te gooien (denk aan het kind en het badwater), maar het is wel een extra klus met schoonmaken.

Als ik zelf water zou geven, doe ik het onder het blad, direct bij de wortels, maar ja....... die regen hè?!

De regen zorgt ook voor vijand nummer één op de tuin: de naaktslak!

Ik word niet goed van dat vieze, slijmerige beest. Ze zitten in de bodem en komen naar boven als het donker en vochtig is.  Dus bij regen heb je veel slakken. Ze doorzeven mijn paksoi volledig, kruipen in de sla en ze lusten ook nog eens aardbeien!

Natuurlijk rijpten aardbeien deze week slecht door gebrek aan zonnewarmte, maar de slakken weten ook wat lekker is. Als ze nu eens mijn zevenblad, brandnetels of winde zouden eten........

Wat ik tegen slakken dóe? Weinig!

Ik verwijder ze uit mijn tuin en controleer heel regelmatig op slakken. Dus onder slablaadjes kijken, onder (loop)planken of stenen. En dan weghalen. 

Slakkenkorrels is gif en komt via de bodem en het bodemwater toch bij de plant terecht.

Dat vind ik niet acceptabel en hoort  niet bij biologisch tuinieren.

Hopen dat het gauw weer zonnig warm wordt......

En luizen zijn de nieuwe vijand op de tuin. Zo gauw je veel mieren in een plant ziet kruipen, weet je al dat het fout zit. Mieren eten luizen trouwens niet op. Ze 'melken' ze. Eigenlijk houden ze de luizenpopulatie in stand. De echte vijand van de luis is een lieveheersbeestje en nog beter: de larve van het lieveheersbeestje (die eet nu eenmaal meer!). Wat ik bij mijn rode bessenstruik zag, was ook een teken van de aanwezigheid van luis. Omkrullende blaadjes aan de toppen van de takken. Tussen dat omkrullende blad stikt het van de luis.

En luis is schadelijk voor een plant en vooral voor de vruchten van een plant.

Mijn remedie: de toppen eruit knippen en weggooien. Dan ben je al het ergste voor.

En straks, als ik mijn brandnetelgier heb gezeefd, kan ik dat gaan inzetten; ermee spuiten dus.

Gember

Ik kreeg vorige week een heel groot stuk gemberwortel. Eerst maakte ik daar weer lekker een aantal flessen gemberbier van. Maar het bijzondere aan deze wortel is, dat er dit te zien is:

Niet te geloven, hè?! Het zijn uitlopers, al een beetje groen...... als je het mij vraagt klaar om te groeien! Nu heb ik de vorige keer al opgezocht dat je op een beschutte en redelijk warme plek best gember kan kweken. De ideale tijd om ze de grond in te stoppen is februari (zie mijn blog over gemberbier), maar who cares! Als ik alles volgens de regeltjes doe, loopt het soms ook anders, lees: groeit iets ook niet!

Deze kans laat ik niet lopen....

In mijn warme kas, stop ik de gember in de grond. Wat gaat er van komen.....??

 

Toekomstmuziek op de tuin

Ja, dat laat ik graag met wat fotootjes zien:

Tussen het opkomende onkruid, komen de eerste sprietjes van het wortelloof. Tot blijdschap van de kinderen, die nu al willen oogsten voor de wortellasagne..........

Een eerste, al vrij grote tomaat!

 

  Het lijkt op een paprika...... en ja, het is ook een paprika!

Een super-piepklein komkommertje....... het begin althans.

Zo is deze week omgevlogen.

Ik ga me maar niet druk maken om het onkruid, dat groeit vanzelf.

Gelukkig is er ook een overvloedige oogst.

Heerlijk uit mijn eigen tuin!

Tortilla Festival op je bord

Ik oogstte mijn eerste krop ijsbergsla en dat is een feestje waard; een fééstje op je bord!

Ik maakte dit  Mexicaans georiënteerde, super healthy gerecht.

Ook geschikt voor vegans!

Kijk je mee?

Tortilla Festival op je bord

Ingrediënten:

• 200 g wortel
• 100 g peultjes
• 200 g (diepvries)doperwten
• 200 g mais (uit een potje)
• (kleine) krop ijsbergsla
• 2 zakken tortilla chips
• 1 blikje olijven

       Voor de tomatensalsa:

• 3 tomaten
• 3 el olijfolie
• 1 kleine rode ui
• 1 groene peper
• 1 rode paprika
• 3 el vers gehakte peterselie
• 1 knoflookteentje
• versgemalen zeezout

      Voor de eenvoudige guaçemole:

• 2 avocado's
• 2 tl korianderpoeder
• 2 tl komijnpoeder
• 2 tl citroensap
• zeezout naar smaak
• evt. mayonaise

Hoe maak ik het klaar:
Maak eerst de tomatensalsa klaar zodat de smaken goed op elkaar in kunnen werken.
Dompel de tomaten, na ze te hebben ingekruist, onder in kokend water. Verwijder het velletje en snijd de tomaten in heel kleine stukjes.  Snipper de  ui, snijd de paprika en de peper in heel kleine stukjes. Verwarm de olie in een kleine pan. Voeg de ui toe en bak die tot hij zacht begint te worden. Voeg de peper en paprika toe en bak ongeveer 5 minuten op middelhoog vuur. Laat de groentes zacht maar niet bruin worden.


Meng de fijngesneden peterselie erdoor en een uitgeperst teentje knoflook.
Laat het mengsel afkoelen en voeg het bij de tomaten. Roer er een halve theelepel zeezout door en zet apart.

Maak de wortel schoon en snijd deze in kleine blokjes. Maak de peultjes schoon en snijd ze door de helft. De peultjes uit mijn tuin zijn echt 'dradige' peultjes, dus die draden verwijder ik goed. Er is niets wat ik zo erg vind als scherpe draden in je groente.....



Stoom deze twee groentes samen in een stoompan voor ongeveer 10 minuten.

Daarna voeg je de diepvriesdoperwten toe, stoom ze drie minuten mee. Voeg daarna nog twee minuten de mais toe.

Zet deze groentes apart en laat afkoelen.

Maak ondertussen de ijsbergsla schoon. Was ze goed en scheur ze in kleine stukjes. Geloof me, snijden of scheuren geeft een verschil in smaak en scheuren is lekkerder!

Doe de sla in een grote kom en roer de helft van de groenten erdoor.

Roer vervolgens de helft van de salsa door het groente-slamengsel.

Meng de helft van de resterende salsa door de gestoomde groenten.

Schik op elk bord zoveel chips dat het bord net bedekt is.

Maak de guaçemole.

Maak de avocado's schoon, prak ze heel fijn of gebruik eventueel een mixer. Voeg het citroensap toe en de specerijen. Wil je een extra romige (en wat uitgebreidere) guaçemole maken, voeg dan een lepel (zelfgemaakte) mayonaise toe. Let op, gewone mayonaise maakt het recept niet meer vegan.

Schep een flinke lepel guaçemole in het midden op de chips.

Voeg eventueel een paar losse schijfjes avocado toe.

Schep vervolgens een paar flinke lepels van het sla-groentemengsel er op.

Daar bovenop het groentemengsel die met de salsa gemengd is.

Schep dan op elk bord nog een flinke lepel salsa .

Verdeel de olijven over het bord, schik ze op de chips en tussen de groentes.

Als je van wat romiger houdt, serveer er dan een

grote lepel mayonaise, gemengd met volle yoghurt over.

Vegans laten dit weg.

Kinderen vinden zo'n bord fantastisch: lekker verplicht chips eten!

Als dit geen feestje op je bord is, dan weet ik het niet meer!

Mjummie.....

Paksoi-ovenschotel voor elk seizoen

Hoewel het zo goed als zomer is, voelt het niet zo. Dus om elke dag salade te eten...... Niet dus! En ach...... wat maakt het ook uit: een stamppotje of een ovenschotel mag natuurlijk best als je er zin in hebt!
En dit is zó'n lekkere ovenschotel. Deze kun je altijd eten:

• met gure herfststormen (prima passend door de paddenstoelen erin)
• als er sneeuw ligt (lekker warm uit de oven, met warme pindasaus)
• in het voorjaar (met verse, knapperige paksoi)                                  èn......... waarom ook niet:
• in de zomer (met de topping van een kaas-kokoskorst krijg je een tropisch gevoel!)

Wij aten deze heerlijke ovenschotel en ik deel graag het recept met jullie.
Het is een behoorlijk bewerkelijk recept, zeker voor een doordeweekse dag. Maar het is de moeite waard!

Paksoi-ovenschotel voor elk seizoen

                            voor 4-6 personen

Ingrediënten:

• 1200 g aardappelen
• 4 eieren
• een grote struik paksoi (ong. 750 g)
• 200 g oesterzwammen
• 3 el olijfolie
• 2 el ketjap manis
• 1,5 tl sambal
• 1 dl ongezoete sojamelk
• 200 g geraspte belegen kaas
• 4 el geraspte kokos

Voor de pindasaus:

• 1 el olijfolie
• 1 teentje knoflook
• 1 kleine ui
• 1 el ketjap
• 1 tl sambal
• 1 el gembervocht
• 200 g pindakaas

Hoe maak ik het klaar:

Schil en was de aardappelen, snijd ze in  stukken en kook ze, met wat zout, gaar in ca. 20 minuten. Kook de eieren hard in 7 minuten. Laat ze schrikken, pel ze en snijd ze door de helft. 

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Maak de paksoi schoon, verwijder het stronkje, was hem, snijd de stelen in reepjes en het blad in stukjes. Ik gebruikte twee kleine(re) paksoi-struiken uit mijn tuin.

Borstel de oesterzwammen schoon en snijd ze in stukjes. Je kunt natuurlijk ook andere paddenstoelen gebruiken of champignons.

Verhit de olie in een wok en roerbak de oesterzwam, de paksoistengels en de paksoibladeren op hoog vuur in ongeveer 3 minuten, tot  het vocht verdampt is. Roer er daarna de ketjap en de sambal doorheen en breng  op smaak met zeezout en peper.

Bereid de pindasaus in een klein pannetje. Verwarm de olijfolie, snipper de kleine ui en pers het teentje knoflook uit. Bak dit in de olie. Voeg vervolgens alle overige ingrediënten toe. Laat even wat inkoken. Voeg dan 2,5 dl water toe onder voortdurend roeren. Het moet een smeuiige, maar niet te dunne saus worden. Is het te dik, dan voeg je nog wat water toe.

Dit pindasaus recept kun je voor elke gelegenheid maken. Ik serveer het zelf ook wel eens bij de bbq.

Giet de aardappelen af, stamp ze fijn met een pureestamper. Klop beetje bij beetje de melk erdoor en voeg evt. een klontje boter toe. Breng de puree op smaak met versgemalen zeezout en peper.

Vet een ruime ovenschaal in en schep het paksoimengsel erin.

Leg er de halve gekookte eieren in. Verdeel de pindasaus eroverheen.
Dek het geheel af met de aardappelpuree. Rasp de kaas en vermeng deze met de geraspte kokos.
Strooi dit over de puree.
Tot zo ver kun je het van tevoren bereiden en laten rusten.
Werk je met warme ingrediënten, dan bak je de schotel in 20 minuten goudbruin en door en door heet.
Is de schotel afgekoeld, bak hem dan 30 minuten in de oven.
 

Mijn foto's zijn niet geweldig, want mijn bovenverwarming van de oven heeft het begeven.......

Dit is (natuurlijk) een vegetarisch recept, maar ook voor vleesliefhebbers is dit uitermate geschikt.
Door de volheid aan smaken zal je het vlees totaal niet missen in dit gerecht.

Dochterlief ging bbq-en, maar ik had zin in lekker comfort-food op deze regenachtige dag in de zomer.......

En wat smáákte me dat goed! 

Kippenhok met moestuindak

Afgelopen week was er een heus vreugdevuur in onze tuin waar te nemen. Het knetterde en rookte dat het een lieve lust was.

Misschien kan ik echter beter spreken van een rituele verbranding. Het was een zwoele avond dus voor de warmte stookten we geen vuur. Nee, we gingen inderdaad iets verbranden....... ons oude kippenhok.

Hier zie je nog maar een half hok, de rest wàs al weg. Het dak is al een keer vastgezet met spijkers, een keer met schroeven, een keer met lijm en nu valt er wéér een stuk naar beneden......

Al tijden wist ik dat het hok weg moest. In september vorig jaar was ik daar al zo van overtuigd dat ik, heel voorbarig, het hok op Marktplaats had gezet (het zag er toen nog redelijk uit!). Vervolgens een geïnteresseerde koper aan het lijntje hield en uiteindelijk bakzeil moest halen en moest opbiechten dat we ons oude kippenhok zelf nog even nodig hadden. Mijn lief zou namelijk een nieuw hok maken, maar dat was niet één, twee drie gerealiseerd.
Allereerst moesten we het natuurlijk eens worden over het ontwerp. En geloof me: alle mogelijkheden liggen open als je een man hebt met gouden handen. Wel eens moeilijk kiezen.....
Allereerst kwam het idee om een nieuw kippenhok te maken in de vorm van een groot, stenen ei. Mallen werden gemaakt, beton werd geroerd, gegoten en gesmeerd.....
Maar helaas, het middengedeelte van het hok werd te log en te zwaar en brak telkens.

Ach, dan moet je het plan ook los kunnen laten......

En toen verscheen er twee weken geleden opeens een behoorlijke stapel hout in de tuin. Gratis, een collega deed het weg. Mijn lief kreeg een plan........
En ik ook........ voor het nieuwe kippenhok!!
Maar zoals een langs wandelende buurtgenoot  zei: "Ja, maar bij jullie moet het wel apart zijn, hè?!"

En dát is zo!
Mijn lief maakte van al dat losse hout een stevig, rechthoekig kippenhok.
Zo op het oog behoorlijk saai.

Want........ het moest aan een aantal eisen voldoen.

1. Er moet een apart  legnest komen. In het oude hok vielen veel eieren naar beneden (en kapot!), omdat de kippen op het te smalle zoldertje hun eitjes verkozen te leggen. Dus een legnest is een eerste vereiste!
2. Daarnaast moet het hok goed schoon te maken zijn, maar vooral wil ik geen ruimte bieden aan kippenmijten en bloedluizen.  Die waren in het oude hok in ontzettend grote getale aanwezig, vandaar ook de rituele verbranding. Deze parasieten zitten in kieren en naden en planten zich met warmere temperaturen razendsnel voort. Ze veroorzaken voor de kip overlast èn soms zo erg dat de kip er echt ziek van kan worden.
3. En de derde eis moet voldoen aan het gezegde: "het oog wil ook wat". De hoek van de tuin waar de kippen wonen, ziet er al niet uit door hun gescharrel en gegraaf (Ja, eerlijk, het zijn net varkens!), dus er moet wèl een heel leuk hok staan..... èn apart graag!

Het nieuwe kippenhok voldoet zeker aan de laatste eis...... het is een kippenhok met moestuindak!!!
Aan de bovenkant zie je geen mooi schuin dakje compleet met dakleer...... nee!
Het is een plat en verdiept dak. En òp of  beter gezegd in  dat platte dak, komt tuinaarde en daarin komen planten.

Hieronder volgt een serie foto's met wetenswaardigheden en tips in het proces 'kippenhok zelf maken'.
Wil je zelf ook dit kippenhok maken? Kijk en lees mee.

Van losse planken tot prachtig nieuw kippenonderkomen!

Ik bedoel natuurlijk: drive-in kippenwoning (bij regen spel je: 'drijf- in'), met broedkamer en moestuindak.

Het allereerste begin met  alleen het frame, staat niet op de foto.

Mijn lief heeft een behoorlijk hoog werktempo, waar zelfs het foto's-maken van mij,  niet tegenop kan!

De wanden van het kippenhok en het legnest zijn gepotdekseld. Bij het dakje van het legnest kun je dit duidelijk zien.

De hele voorkant is hier nog open, nu worden de deurtjes bedacht en gemaakt.

En eerlijk gezegd is er niet genoeg hout om de hele voorkant dicht te maken.

Gelukkig hadden we deze keer geen vaststaande bouwtekening, dus afhankelijk van de voorraad hout, werd het hok naar goed inzicht gemaakt, maar ook gerust weer aangepast.

Met twee deurtjes kan de hele voorkant open en voldoet dit aan onze eis om het hok goed schoon te kunnen maken. Je moet er bij kunnen.

Omdat het hout gratis was, kost het beslag nog het meest. Die scharniertjes en kantschuifjes kostten zo'n tien euro.

Het hok staat op hoge poten. Dan kunnen de kippen onderin droog staan bij regen.

Natuurlijk komt aan de onderkant van de houten poten bescherming.

Mijn lief bevestigde daar rubberen stootknoppen, die je normaal gesproken bij deuren ziet om schade aan deurkruk of muur te beperken.

Onderaan de poten zorgen ze dat het vocht niet omhoog, het hout in trekt. In plaats daarvan kunnen de poten door de wind gedroogd worden.

En dit is dé aparte twist aan het hok: het moestuindak!

Zo moeilijk is dat niet.  Het is gewoon een vierkante meter tuin op hoogte.

 De bodem kan er overigens niet uit.

Zal ook nooit nodig zijn, als er eenmaal een daktuin in geplant is!

Hier het verdiepte dak, natuurlijk met een overloopje erin.

Voor dit gat komt grint of grove kiezels, waardoor straks met het teveel aan water niet ook de aarde wegspoelt!

De bodem zit er in. En waar komt nu opeens die mooie, slanke zitstok vandaan?

......ff snel gedaan.....

Mijn oudste zoon timmerde zelf het trappetje voor de ingang. Beter gezegd: hij schroefde alles met de accuboor. Leuk gereedschap èn  wat wordt hij al handig! Mijn bijna 13-jarige.... :)

Met speciaal bevestigingslatje aan de achterkant, zodat het trapje niet naar beneden schuift of los komt.

Daarna kon ik meehelpen: schuren!

Mijn favoriete klusje........ dus niet!

Gelukkig scheen het zonnetje lekker en hielp iedereen mee.

En het hoeft niet helemaal glad. Vooral de randen en hoeken moeten goed geschuurd worden, de scherpe kantjes afgerond. De platte vlakken mogen robuust ruw blijven

We willen straks met eieren rapen niet elke keer een splinter uit iemands hand halen.

En schuren is belangrijk voor het hechten van de beits.

We hebben speciaal transparante beits besteld (goedkoper dan in de doe-het-zelf winkel en gratis bezorgd), maar is dít nu transparant?

Het wordt honingkleurig geel.....

Ach......  het is niet lelijk!

Eigenlijk zijn twee lagen beits beter als bescherming voor het hout. Maar helaas, het blik bevat niet meer beits....... we konden niet zo zuinig smeren door de ruwheid van de planken.

Om ook aan de tweede eis te voldoen, dat het hok geen broedplaats voor mijten en bloedluizen wordt,  wilde ik eigenlijk eerst een hok van steen (dat betonnen ei dus) of anders met zo min mogelijk kieren en naden.  Oei, dat is moeilijk met grof hout, wat ook nog eens gepotdekseld is.

Maar gelukkig is daar een oplossing voor: mijn lief heeft alle naden en kieren aan de binnenkant van het hok, netjes glad afgekit. Lijkt me voorlopig afdoende!

En dit is alweer het laatste klusje!

Daarom.........

mogen de jongens het oude hok slopen!

Ja, dát kunnen ze goed!

Met de hamer en een koevoet.

Hier de rituele verbranding! Al het oude hout en vooral: hout dat vergeven is van de mijten en luizen, zó het vuur in! Naast de vuurkorf hadden we ook de buitenkachel nog aangestoken.

Wát een vreugdevuur!

En dan krijgen de dames Kip en Pepper, de haan, hun nieuwe onderkomen.

Ze zijn er helemaal beduusd van. Wat kunnen ze heerlijk scharrelen in omgespitte grond.

En als iets nieuw is, is het leuk en zelfs best spannend.

Er durft nog niemand naar binnen te gaan.

Ze slapen zelfs buiten op stok, de eerste nacht!

Maar alles went......

Vreemd genoeg hebben de volgende ochtend alle kippen het legnest ontdekt.

Dat hoef ik niet uit te leggen of voor te doen ;)

Ik mis mijn eieren geen dag.

Gelijk weer een lekker eitje,  daar houden we wel van.

De kippenverzorger (onze tweede zoon), vindt het helemaal leuk.

Hij kan er nu goed bij en raapt elke dag de eitjes met plezier.

Hij houdt dan ook van een eitje op zijn brood!

En dan als laatste vul ik de moestuin met biologische tuinaarde.

Nog steeds weet ik niet precies wat voor plantjes ik er in wil....

Maar.....

Dan kom ik een biologische 'colaplant'  tegen.

Wat ruikt die bijzonder, zeg! Mijn kinderen halen me over om die te kopen.

Een stekje munt uit mijn moestuin (waar het als 'onkruid' groeit).

Een paar plantjes andijvie en zelf gezaaide tijm vinden hier allemaal een plekje.

Super leuk, toch?!

Er is nog plek voor meer, maar langzaam vult het zich wel.

Daar ben ik niet bang voor.

Dit is ons kippenhok met ruimtebesparend moestuindak!

Wat vind je er van?!