Posts tonen met het label slakken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label slakken. Alle posts tonen

woensdag 6 september 2023

Mijn moestuin in augustus (2)

Waar het in september warm en zomers begint, was augustus koel en nat en dát heeft natuurlijk invloed op de moestuin. Op de groei, op de oogst, op het werk etc.
Toch maak ik me niet snel meer druk om 'afwijkend' weer.  Ik beweeg maar gewoon een beetje mee in het ritme, zo houd je het het langst vol.
Hetzelfde geldt voor wat er gebeurt in de moestuin. Dit jaar zijn er zeker vier zaaisels niet opgekomen; geen reden tot paniek. Er is meer ruimte voor andere planten en andere recepten in de keuken.

Meestal neemt in augustus de tuin in al z'n weelde, het van me over en kan ik het niet meer bijhouden. Dit jaar is dat niet gebeurd door vakantie, maar wel door ziekte. Ik kon twee weken niet lopen en verwaarloosde noodgedwongen de tuin..... Het enige wat er gebeurde was oogsten, want natuurlijk eten we wél elke dag vers uit de moestuin!! 
Maar gelukkig valt er toch weer genoeg te schrijven en plaatjes te delen.... lees weer lekker mee!


Bloemen

Om vrolijk te beginnen.... bloemen komen deze tijd uit de tuin!! En ze zijn er in allerlei soorten en maten.
Ik zag bijzondere gele bloemen in mijn kas, hoog tegen het glazen dak aan... ik keek goed en ik keek beter: deze onbekende bloemen moeten van mijn Luffa zijn.... 
zou ik dit jaar  toch nog vruchten krijgen?
Als er nu maar genoeg hommels en bijen op af komen... En als het 
niet te laat in het seizoen is.... want zoiets weet je in Nederland maar nooit!

Ik heb - ook in de kas - een nieuw gewas staan. Nou ja... voor mij is het 
bijna nieuw.... het kruipt over de grond en deze prachtige bloemen
verschijnen er in! Wie weet welke vrucht of groente hier bij hoort?!

Naast het pad bij mijn tuin groeit altijd een brede rand goudsbloemen.
Nuttig voor zowel insecten als voor in de keuken. 
Ze is eetbaar (lekker in risotto, thee, jam) , maar
staat er vooral om de geneeskrachtige werking. 
Elk jaar maak ik wel calendula olie èn calendulazalf klik!
Goed tegen schaaf- en brandwonden en heerlijk verzachtend voor de huid!

En af toe bloeien er per ongeluk sierbloemen in de tuin....
zoals dahlia's (oh nee, die heb ik zelf gepoot) en bijenbloemen waarvan ik de naam niet weet.
En ik plukte er een  paar uit de tuin van de buren.
Prachtig hè?! Hier kan een boeket uit de winkel niet tegenop.
Bovendien ruiken deze bloemen lekker èn zijn ze onbespoten.
Weet je dat je vaak veel gif in huis haalt, met een boeket uit de winkel?

De slakken weten het ook... deze pompoenbloemen zijn onbespoten
en waanzinnig aantrekkelijk!



Slakken en vocht

Het grote nadeel van een natte zomer zijn de slakken. In warme, droge zomers houden ze een zomerslaap, maar nu is er voldoende vocht om bovengronds te overleven en in de moestuin is er ook
meer dan genoeg te eten! Super lekker, zo'n kant en klaar buffet ;)
Alleen heb ik er wat gemengde gevoelens over.

Slakken zijn dol op al-le soorten kool, gek op basilicum en Afrikaantjes,
maar als de vraag groter is dan het aanbod, breiden ze gerust hun menukaart uit.
Ze zijn de beroerdsten niet:
Hoog in de kas op zoek naar komkommer, aubergine, tomaat.... alles gaat erin.
Als de zon maar niet gaat schijnen!
Pompoen, een jonkie dan met een zachte, dunne schil....
is in één nacht goed weg te werken. Zeker met hulp van een vriend!

Ze zijn niet heel smakelijk, maar vooruit.... ze zitten vlakbij onze slaapplaats:
aardappels... deze is compleet uitgehold!
En prei....
ik wist niet dat slakken van deze pittige smaak, verwant aan ui, hielden.
Maar elke ochtend moet ik er weer heel wat verwijderen uit de prei!
Tja.... wát doe je er tegen, hè?! Klik!


In de bonen

Ik raak er behoorlijk van in de war... mijn bonen.
Het begon in mei zó geordend. Een mooie rij stokken staat fier midden in de tuin voor de snijbonen
 die tegelijk stokbonen zijn, oftewel klimmend of rankend groeien.
Daarnaast is een bed met pompoenen en daarnaast is er een klein rijtje met sperziebonen 
die als stambonen groeien.
Stokbonen maken lange uitlopers met hun stengels en moeten omhoog geleid worden. 
Stambonen houden korte stengels en groeien laag bij de grond.
Toen de bonen gezaaid werden, waren de duiven en kauwen er al snel bij om 
 pas uitlopende bonen te verschalken. Gevolg: kale plekken bij mijn stokken èn kale plekken in de rij.
Dus kocht ik een nieuw zakje snijbonenzaad in de winkel, kreeg ik wat bonenplanten 
van de buurman èn zaaide ik zelf nog droogbonen: kidneybonen, ogenbonen en adukibonen bij.
Super leuk!
Alleen.... tussen de snijbonen groeien ineens wat sperziebonen en de sperziebonen zelf 
groeien heel hoog.
 Uit armoede heb ik er maar een paar stokken bij gezet, die ondanks wind en weer nog fier
 rechtop blijven staan. En daar groeien in een ouitwarbare kluwen heel wat bonenplanten omhoog.
Het gekste moet nog komen... de sperziebonen zie ik helemaal niet meer. 
Wat er groeit is een soort kruising tussen snijbonen en sperziebonen zoals hier te zien:
 breed, maar toch niet breed en plat genoeg.
Zijn het spekbonen?
Maar het schilletje voelt ruw aan in plaats van glad.... 
Wat móet ik ermee?
Ik laat ze maar hangen als droogbonen en oogst straks alleen het zaad... 
maar verwarrend is het wel!
Of is het niet zó gek? Ik heb zaad van vorig jaar gebruikt en is daar misschien iets mis gegaan?
Wie het weet mag het zeggen...

We hebben gelukkig al een paar maaltjes sperziebonen en snijbonen kunnen eten en de oogst
 van af-en-toe-een-boon, belandt in de vriezer tot er weer een maaltje van te eten is!




Oogst

We eten dagelijks uit de tuin, maar door het koude, natte voorjaar, de lange droogte in juni en juli en de kou en regen in augustus, lukt het me niet goed om een geweldige voorraad aan te leggen. 
Gelukkig:  zelfvoorzienend leven is een streven en belangrijke wens, maar geen bittere noodzaak. 
De supermarktschappen liggen vol en er zijn ook gezonde, biologische producten te vinden.  
En gelukkig is er voldoende geld voor de dagelijkse boodschappen.

De aubergines groeiden goed.... het waren er ook veel, alleen ze werden niet dik!
Dus oogstte ik ze dun... Hier zie je het beter!
volgens mij heb ik slangaubergines dit jaar. Die bestaan ook!

En de tomaten komen er aan! Kleurrijk rood en geel met blauwtinten ;)
Dat ze niet zo snel kleuren en rijpen heeft niet alleen te maken met
gebrek aan zon, maar ook doordat de kas helemaal volgegroeid is
met de bladeren van druif, luffa en komkommer....
Er kan bijna geen zonnestraaltje doorheen...

Note to self: planten meer ruimte in de kas geven en verder van elkaar af planten.

Courgettes doen het heel goed, maar
dit was wel een bijzondere, brede reus!
Een teveel aan courgettes vries ik in blokjes in diepvrieszakjes in.
Handig voor in de winter. Of ik maak ze in zoetzuur in.

Frambozen zijn er nu volop, de vijgenoogst was heel groot,
maar is abrupt gestopt! Gelukkig kan ik wel het blad oogsten voor de thee.
En ik weet zeker dat er nog een najaarsoogst aan komt....
Kijk hoeveel groene vijgjes er nog aan hangen.....
Al zijn die vijgen altijd wat kleiner en minder sappig dan de zomeroogst.

De meloenen in de ene kas zijn al opgegeten, maar
er komen er nog drie aan van een andere plant! Mooi, hè?!
Het is een goed meloenenjaar! 

Mijn vader vertelde enthousiast dat er een man bij hem in de buurt
zijn eigen passievruchtenjam  maakte....
Elk jaar groeit mijn passiebloem prachtig groot, en dit jaar heeft ze vruchten....
Helaas.... allemaal hol van binnen. Misschien moet ik wat bijmesten...
Wie weet dit?

Elke dag oogst ik 's morgens een bosje Marokkaanse munt en zet
dat op het aanrecht. In de loop van de dag gaat dat op in de thee
of in een fruitwatertje. Zó heb ik altijd munt onder handbereik.
En het staat gezellig op de aanrecht.


Pompoenen


Pompoenen krijgen nog even apart aandacht....
Dit jaar had ik ze midden mei uitgeplant en ze groeiden fantastisch! En ook met zoveel; geen enkel plantje ging dood....
Maar ze zijn ook vroeg klaar.... 
Het loof en de stengels verdorren en worden bruin,
maar de pompoenen groeien nog.... soms aan hele lange uitlopers!
Zoals bij deze pompoen die het hogerop zoekt!
Wát ambitieus!
Andere lange uitlopers die kris kras tussen de bonen, de wortels en zelfs de prei groeien
kort ik in.
De energie gaat òf naar de groei van de uitlopers, òf naar de pompoenen!
Pompoenen kun je oogsten als het steeltje bruin en verhout is,
er komen dan geen voedingsstoffen meer bij de vrucht.
Dit is niet alleen per plant verschillend, maar ook bij de onderlinge vruchten 
van één plant.
Deze pompoen wilde aan de andere kant van het hek groeien,
maar kan nu niet meer terug! 
Ik wilde eigenlijk het hek opruimen, maar aan het steeltje te zien,
kan de pompoen nog een stuk groter worden,
dus laat ik het hek maar staan ;)
Op weg naar mijn werk reed ik langs een tuin van mensen die 
zo te zien, wel heeeeel erg blij
 werden van hun pompoenenoogst! En daar werd ik ook weer blij van!


Eruit en erin

Als een plant op is, mag ze eruit. Zo gebeurde het ook met de meloenplanten in de kas.
Ik heb er dit jaar wel vier stuks van geoogst! Maar nu nemen de bladeren vooral licht weg
voor de andere planten. Meloen eruit....
en kijk eens wat een lange wortels ze had! 
Dat is de reden dat planten veel beter in de volle grond kunnen staan.
en peterselie erin!!

Ik maakte een foutje met de broccoli.... wát worden die planten groot! 
Dus na de oogst van de broccoli, 
rukte ik de plant er gelijk uit zodat de sla niet meer in de verdrukking stond.
Oeps! Broccoli blijft groeien en nieuwe stronkjes aanmaken
in de oksels.... dát was ik even vergeten en die loop ik nu mooi mis.

Yet to come....


Wat ik nu nog niet kan oogsten, maar wel verwacht, is:

de groene kool! Die neemt ook al zoveel ruimte in! 
Maar gelukkig groeit de kool als.... ehm, als kool!
En als ik even inzoom....
is dat best bijzonder! Want er zit een heel mooi kantpatroon in de bladeren.
Niet door slakken gemaakt, maar door rupsen. Het koolwitje wat rondfladderde 
had haar werk gedaan.... Ik deed het daarna ook, door de rupsen te verwijderen.
Want ik oogst de kool toch graag zelf !

Door pijn en ziekte kon ik lang niet alles oogsten. Zo zijn de linzen
al lang klaar om geoogst te worden.... maar dát is best een werkje!
Ze groeien in hele kleine peultjes.
Ik weet alvast één ding: volgend jaar kan ik op dezelfde plek
weer linzen verwachten! 

Aardappels heb ik nog nooit zó lang in de grond gehouden...
die moeten er ook nodig uit, want het loof verwelkt en ik wil
geen schimmel (Phytophthora) in de grond. Maar het wordt nu toch
echt september...

In de winkel zag ik ze al liggen: knolselderij!
Die van mij zijn nog niet zo ver, maar ze groeien langzaam en gestaag. 
Natuurlijk kan ik wel takjes selderij oogsten
 van deze plant. Het is immers hetzelfde gewas!

Zoveel voordelen heeft een moestuin!
Aan de plaatjes en het verhaal kun je niet zien dat ik
bijna niks in de moestuin gedaan heb, toch?!
Inmiddels loop ik weer als een kievit, haal ik de schade in de moestuin in en
 verzamel ondertussen verhalen en foto's voor een volgende moestuinblog.
 Tot dan!






woensdag 9 juni 2021

Mijn moestuin eind mei

 Oh, had de meimaand maar 7 weken!! 
Het is meer dan druk met tuinklussen en wat groeit alles goed!!

'n Beetje zon, met de nadruk op een beetje, veel regen en natuurlijk geen nachtvorst meer, want...
Yes!! IJsheiligen is geweest en dat betekent dat al-le plantjes de grond in mogen.

Alles schiet trouwens de grond uit!! Natuurlijk ook het 'onkruid'.....
Een klein hoekje in mijn tuin mag verwilderen... daar koester ik mijn brandnetels, groeit er wat kleefkruid, een paar dovennetels en zelfs zevenblad mag daar - een beetje - zijn gang gaan.
Tussen de zwarte bessenstruik en rabarber is mijn verwilderhoekje.
Ideaal als tussen- of bijgroente of om theekruiden te hebben...

Lees weer mee en kijk naar mijn prachtige, ontluikende moestuin eind mei.... 
Naast mijn hoekje onkruid heb ik veel groentes staan waarvan ik al begin te oogsten. Het meeste moet natuurlijk nog komen. Kinderen en tuinen zijn een goede combinatie, kippen en egels ook trouwens. Slakken daarentegen niet, maar een interessant feitje kan ervoor zorgen dat je in een droge zomer 
geen last van slakken hebt! 
Ik heb nog een aanvulling van moeilijke groentes voor je.... 
En deze tip om een dag door te brengen in een bijzondere tuin, mag je niet missen!

IJsheiligen en vruchtplanten


IJsheiligen is de naam voor een aantal katholieke heiligen, van wie de naamdagen vallen in de periode van 11 tot en met 15 mei. Volgens de volksweerkunde zijn dit de laatste dagen in het (voor)jaar waarop nog nachtvorst kan optreden.
Op 11 mei kwam Mamertus, 12 mei Pancratius,  vervolgens Servatius en op 14 mei was het de beurt aan Bonifatius. Vergeet deze namen gerust, maar voor de moestuinder is het belangrijk. Want na IJsheiligen is het veilig genoeg om alle plantjes in de grond te zetten.
De buurman verwoordde het helder:
Alle groentes kunnen in het voorjaar de tuin in, maar vruchtgroentes - pompoenen, augurken, courgette, peulvruchten zoals droogbonen, sperziebonen, etc - pas na ijsheiligen.
De rest kan vaak al eerder! Uitzondering hierop zijn: tuinbonen, peulen en doperwten die tegen wat kou kunnen en wel eerder mogen.

Natuurlijk moet ik kijken of het wel de juiste dag is om te verplanten: een vruchtdag had ik nodig. 
Op 11 mei.... na die regen en herfststorm werd er geen nachtvorst meer voorspeld en durfde ik het aan.

Dit betekent dat ook in de kas - gelukkig heb ik er twee - de planten in de volle grond gezet kunnen worden. 
Dit jaar heb ik meloen, aubergine, puntpaprika, heel veel pepers, kouseband, één komkommer 
en heel veel tomaten die binnen in de kas moeten.
En misschien ook de muismeloen....
Mijn kas was in de winter een kleine opslagplaats geworden van... eh... potgrond, een verzameling ongebruikte planttrays en plantpotjes, emmers zand, een grote baal stro..... 
En in het voorjaar zette ik daar tussenin de eerste andijvieplantjes, zaaide ik spinazie en raapstelen....
Deze voorjaarsteelt moest ook verdwijnen.... maar dat was niet zo moeilijk en kwam lekker op ons bord!
Zelfs vogelmuur groeit uitbundig snel in de kas en dit aromatisch geurende onkruid vinden niet alleen de kippen lekker! Wij hebben het zeker drie keer gegeten als aanvulling op de weinige groente die nog te oogsten waren. Alweer een tijdje terug had ik een lekker stamppotje verzonnen met vogelmuur...  (klik)
Qua smaak lijkt het op wilde postelein.... ik ben er dol op!

Een duidelijke voor- en nafoto vergeet ik altijd te maken....

Dit is een procesfoto, zeg maar... alle vogelmuur weg, de spinazie waar ik drie keer van geoogst 
en de raapstelen waar ik zeker vijf keer van geoogst had, moeten eruit.

Om plaats te maken voor alle warmteminnende planten....
Ik begin met de pepers die ik ook als eerste heb gezaaid. Ze zijn dit jaar goed gegroeid 
en dat gewoon vanuit een biologische rode peper die ik in januari in de winkel kocht.....

En na bijna drie jaar lang te hebben gesmuld van de enorme augurkenoogst, 
krijgen augurkenplanten dit jaar opnieuw een plek in de moestuin.

Het zijn planten die lange ranken krijgen en speciaal voor hen heb ik dit rek gezet.

Fijn om tegenaan te klimmen, zodat de vruchten niet op de grond liggen.
Ik heb zo'n 12 plantjes voorgezaaid die allemaal zijn uitgekomen. Deze zet ik naast het hek en 
de tussenruimte zaai ik in met zaad.
Het heeft een paar voordelen om plantjes en zaad afwisselend te gebruiken.
1. je ziet al wat staan en dat geeft moed (fijn voor ongeduldige tuinders)
2. je kunt gerichter onkruid weghalen want je weet waar wat staat
3. je spreidt de oogst
Augurken maak je met dit receptje (klik)  makkelijk en op grootmoeders wijze, in.
Je kunt ze deze maand nog zaaien!


Nog even over de vele regen..... (we zijn 'm inmiddels bijna vergeten, onderaan lees je de reden waarom dit blog zó laat verschijnt)
De nadelen hebben we gevoeld... òf je kon niet naar buiten, òf je werd nat.

Er zijn ook voordelen en laat ik die eens benadrukken, daar houd ik van!
Water geven hoeft niet en zaaigoed wordt vanzelf nat. 
Natuurlijk geef ik water aan een plantje wat geplant wordt, maar meer niet 
De grond was nog steeds wat te droog op een dieper gelegen niveau, dat is nu opgelost!!
Rabarber die al wel groeide, maar niet zo goed als voorgaande lentes, gedijd erg goed op water.
Het is dan ook een moerasplant die veel water nodig heeft, 
maar op één of andere manier denk ik er niet aan gieters vol water bij de rabarber te schenken.... 

Slakken & andere dieren

Een groot nadeel met regen zijn de hoeveelheid slakken die er ineens lijken te zijn.
Er zijn natuurlijk niet opeens meer slakken,  maar de slakken zitten meer in de bovenste grondlaag.
En dat is te merken....
Het blijft me bezig houden.... vooral die naaktslakken.
hoewel de huisjesslak fotogenieker is.... :)

Sla en Chinese kool hebben er het meest onder te lijden.
Maar van de raapstelen die ik eerder uit de kas goed kon oogsten, is weinig van over.
Er is als het ware overheen gegraasd!
Slakken kunnen niet tegen droogte! 
Huisjesslakken kunnen met slijm hun huisje afsluiten waardoor het binnenin toch vochtig blijft.

 Naaktslakken zoeken vochtige plekken op: onder houten planken, een steen of tussen blader- en schaduwrijke planten. En juist op die plekken is het handig naar slakken te zoeken vroeg in de ochtend
en 's avonds in de schemering, zodat je ze handmatig kunt verwijderen.
Slakken kruipen ook dieper de grond in tot waar er nog een vochtige grondlaag is. 
Er zijn slakken die een zogenaamde aestivatie (=zomerslaap) houden, de tegenhanger van de 
bekende winterslaap. Ik houd wel van dat soort slakken, want als ze slapen, hoeven ze niet te eten :)
In mijn vorige blog schreef ik dat ik walnotendoppen, grof gekraakt
ging gebruiken om rondom plantjes te leggen tegen slakken.
Helaas werkt het niet afdoende, vind ik. De doppen hebben waarschijnlijk een te dikke rand.
Mijn moeder adviseerde eierschalen te gebruiken: deze zijn veel dunner en scherper en slakken
kruipen hier niet makkelijk zonder kleerscheuren overheen.
En ik moet zeggen: het werkt beter. Je ziet bij de Chinese kool de 
slakkenvraat in de buitenste bladeren.
Na rondom eierschalen te hebben gestrooid, groeit de kool weer als..... ja, als kool.
Zonder aangevreten plekken.
Wil je je minder schuldig voelen dat je slakken al het eten in de moestuin ontzegt,
dan geef je ze toch gewoon een eigen kroeg?
Slakken houden erg van de geur van biergist, doe je een laagje bier in een glazen potje, 
dan is dat onweerstaanbaar voor ze.
Hebben ze genoeg gedronken, dan vinden ze de weg terug naar huis niet meer.
Feestend ten onder gaan, gaat dan letterlijk voor ze op!
En laten we eerlijk zijn: het kan erger.....
Zelfs een Radler met citroen vinden ze lekker.
Zorg alleen dat je het bier regelmatig ververst, zeker als het geregend heeft
 en leeg de bierval regelmatig....

Wat nog vriendelijker is, is ze voeren met kattenbrokjes of paneermeel.
Doe dit op een schoteltje: ze zijn hier gek op!
Na een uur kun je het schoteltje met slakken meenemen en de slakken op een 
andere plek neerzetten. Doe dit wel op een flinke afstand, want al staan slakken
bekend om hun sloomheid, ze kunnen flinke afstanden afleggen. 
Veertig(!) meter in een nacht redden ze makkelijk!

Slakkenkorrels gebruik ik nooit... het blijft vergif!
Deze maand bewonderde ik een paar egeltjes in een verzorgtuin 
en ik mocht ze zelfs even knuffelen. Lief  hè?!
De egel is een echte slakkeneter, die heb je graag in je moestuin! 
Zorg voor een wat verwilderd hoekje, een beetje rommel, daar houden egels van. 
Dan maken ze er hun eigen plekje en eten ze de slakken voor je op.
Schatje!!
Foto's gemaakt door Faye en Nika
Strooi dus geen slakkenkorrels,
je wilt toch niet op je geweten hebben dat je een egeltje vergif voert.

Nu we het toch over dieren hebben: 
mijn lieve vriendinnetjes helpen bijna elke dag mee op de moestuin.
Ze zijn in april verhuisd naar een groter hok op de moestuin.
Als ik in de tuin aan het werk ben, zet ik het deurtje van het kippenhok open.
Ze scharrelen lekker rond, eten wat onkruid, pikken niet in de groentes, 
nemen een lekker stofbad in de kas en bemesten per toeval ook nog de grond....
alleen voor naaktslakken trekken ze echt hun snavel op. 
Die scheiden een soort geur af, waar mijn kippen niet van houden. Ook zijn ze erg taai.
Geef mij maar een wormpje, hoor ik ze denken....


Kinderen in de tuin

De schooltuinlessen leveren al resultaat op: de uienstengels groeien, de aardappel staat nog onder een hoopje en de sla en andijvieplantjes zijn geplant.....  Wat vinden de kinderen van groep 5 het leuk!!

In de hoek laat Yonina haar moeder en broer trots haar tuintje zien.

Wat leren ze veel, die kinderen van groep 5 en wat geniet ik er zelf enorm van!

Dit is ook het jaar dat ik jongste dochter in de klas heb, gezellig hoor!
En ze heeft het moestuinvirus opgelopen!
Opeens wil ze een stukje van mijn moestuin..... of beter gezegd: een tuintje bij huis.
Via via kreeg ze een paar 'moestuintjes' van de AH....
en dan is het wel zo belangrijk een eigen tuintje te hebben!!

Stiekem moest ik wel lachen....  kinderen pikken zo snel iets op.
Grote broer ging zus helpen en liep steeds naar de kelder.....
"Nee, deze mag je nog niet zaaien en die wel" hoorde ik het advies.
Wat bleek? Ook deze moestuintjes met wortel, boon en bloemen, moeten op de juiste
dag gezaaid worden. Net zoals mama dat doet met de maan-zaaikalender!
Iets met voorleven en een voorbeeld-zijn..... ;)

Maar helaas, voorlopig is er nog geen plekje rondom het huis waar een moestuintje 
voor mini-me kan komen.
Ik kwam er net achter dat de passiebloem was doodgevroren in de kou.
Had ik wel netjes de vijgenboom, laurier- en olijfboom toegedekt tegen de vorst,
was ik de Passiflora vergeten. Zie je die dikke, mooie kronkel stam? Gewoon niet aan gedacht.....
Alle dode en verhoute takken moeten weggehaald en warempel..... een heel kleine
 passiebloemscheut heeft het ondergronds overleefd. Krijg ik toch nog bloemen dit jaar.
De tuin bij huis ondergaat sowieso een metamorfose door een nieuwe omheining
 en een andere indeling en dan komt er ook een moestuinbak bij huis voor jongste dochter :)
Volgende keer wat foto's....

Moestuinbak, moeilijke groentes & een bijzondere tuin

Mijn moestuinbak op poten, vlakbij de keukendeur, doet het erg goed.

De sla is geoogst en de andijvie kan ook! 
Heerlijk binnen 10 minuten vanuit de grond op je bord!
En doordat ik - zoals elk jaar - te weinig ruimte in de moestuin heb, wil ik wat ik aan grond heb
 maximaal benutten!
Gaat er wat uit? Dan gaat er ook weer wat in...
Natuurlijk houd ik er rekening mee dat het dan de juiste plantdag is èn ik doe er wat 
wat biologische koemestkorrels - poepkorrels, zeggen de kinderen -  bij. 

Inmiddels staat er nu een nieuw kropje sla, ijssla, twee bleekselderij, een andijvie en zelfs twee peperplanten in.
Leuk om het zó bewust voor iedereen, dichtbij de keuken te zien groeien!

Even nog een aanvulling op moeilijke en makkelijke groeiers van  mijn vorige blog.
Prei blijkt ook een moeilijke groeier. 
Ik noem mezelf geen beginneling meer in de moestuin
maar ik vind het toch behoorlijk ingewikkeld om gezaaide prei goed te laten opgroeien.
Het is zelfs zo erg dat Peet - die niet veel op heeft met de moestuin -  dit jaar de prei 
voor zijn rekening neemt.  
Hij doet gewoon zijn vader na, zo moeilijk kan het niet wezen.....
Het is dan ook zijn lievelingsgroente.
Maar wat groeit die prei toch verschrikkelijk langzaam, ook al is 't ie al in februari op de 
juiste (blad)dag gezaaid. Hij wil maar niet dikker worden...
Dan maar wat mest erbij en veel water geven.
Iemand nog tips?!
Beginners kunnen overigens wel prima preiplantjes in de moestuin zetten!
Wordt vervolgd....

Witlof - had ik die al genoemd? - is ook geen makkelijk te telen groente.
Zou ik niet aanraden wanneer je net begint met een moestuin.
Maar twee jaar geleden was mijn oogst, beter gezegd die van de buurman die ik mocht inkuilen, 
zo goed gelukt dat ik me er dit jaar weer aan waag.
Op een avond, vlak voordat er regen voorspeld is, 
spitten we een stukje tuin om waar worteldoek lag, naast de kas.
Hier is niks bemest en laat witlof nu juist arme grond nodig hebben....

Hier zaaide ik het witlofzaad.....  ik ben zó benieuwd of ik witlof kan oogsten zonder hulp 
van de buurman - want hij vond het maar niks en begint er niet meer aan ;).


Heb je 'm misschien gemist?
Mijn blog over de historische tuin?!
Met dit heerlijke weer is het fijn om op een tuin aan het water te zijn en misschien
met de rondvaartboot mee te gaan.
Lees meer over deze bijzondere tuin en gun jezelf een leuk, inspirerend uitje:  klik.


Moestuin, oogst en geraniums... ;)

In de moestuin staat het er inmiddels zó bij...
Dit is het wortel- en aardappelvak.
Links zie je knolselderij, deze winter hoop ik op mooie, ronde knollen
Vooraan sjalotten: ze groeien zo leuk
en rechts een rijtje aardappelen.

Naast het principe van de maankalender wilde ik ook mijn tuin in vakken verdelen
om wisselteelt toe te passen.
Helaas, met mist in mijn hoofd heb ik geen ruimte overgelaten voor 
de vruchtgroentes, dus zet ik die tussen de wortelgroentes in.
Echt ingewikkeld om je aan twee schema's tegelijk te houden, hoor!
En niet altijd handig, want bijna alle plantjes die ik heb gezaaid komen op
(behalve oud zaad waar ik mee experimenteerde), maar niet allemaal tegelijkertijd.
Soms is het vak dus gewoon (nog) vol!
Maar zo gauw er iets uit gaat, mag er ook weer iets in!
Met een beetje extra meststoffen.

Wat  lang leeg bleef was het vak van de bonen.
Dit jaar wilde ik geen kapucijners of peulen zetten - hier was ik bovendien te laat mee - maar
natuurlijk mag onze lievelingsgroente: sperziebonen  nooit ontbreken.
Nu stonden de stokken al keurig in het gelid te wachten, maar er werd niks bij gezet.
En dat klopte, want ik had geen zaad meer en in de winkel was het biologische zaad op.
Dat is echt de omgekeerde wereld, zeg!

Uiteindelijk heb ik dit besteld, maar hoewel we dol zijn op sperziebonen zijn dat weer stambonen.
Geen klimmers dus, maar laagblijvende bonen.
Dan maar snijbonen bij de stokken gezaaid! 
En dit jaar maar wat nieuwe recepten gaan uitproberen met snijbonen.... ;)

Nu nog puzzelen om te kijken of ik plek kan vinden voor pompoenen.
Want mijn ruimte is nu echt op.

Ook wat dit blog betreft overigens.
Dus nog even een paar plaatjes van de oogst:

Dit jaar had ik gekleurde radijsjes... je kunt het niet goed zien, 
maar er zit een paarskleurige radijs tussen en wat gele en witte!
Ik vind ze leuk!
Maar hier in huis zijn er niet veel mensen dol op radijs....

Dus wie zou dit hapje hebben genomen??
Kijk goed naar de glinstering op de blaadjes.

En een beauty van een andijviekrop!

En dan tot slot het grapje met de geranium wat eigenlijk geen grapje is.

Nadat we uit quarantaine mochten - ja, ja, na Corona -
lukte het ons niet om aan het werk te gaan. 
Vreemde klachten en enorme vermoeidheid werkten niet mee.
Dus zaten Peet en ik - terwijl de kinderen weer fijn naar school gingen - nog steeds thuis.
En kocht ik een geranium voor hem!
Voor de grap: 'ga maar fijn achter de geraniums zitten.'
Inmiddels is hij weer voor 80% aan het werk, maar lukt het mij niet.
Vooral mist in mijn hoofd en duizelingen zorgen ervoor dat zelfs dit blog erg laat verschijnt.
Ja, ja....  grappig Tamar.... nu zit  ik zelf achter de geraniums.

Gelukkig gaat het steeds een beetje vooruit.
In de tuin bezig zijn, werkt rustgevend en helend!
Hmmmm, wat zal ik nog eens gaan doen deze week.....

Tot gauw!