maandag 16 januari 2017

DIY vogelvoederhuisje met pindakaas

Ja, hoe heet die kruising precies, tussen een vogelhuisje en een voederplankje......... bedoeld voor trendgevoelige vogels die de mezenbolletjes zat zijn en liever vogelpindakaas pikken uit een glazen pot.
Ach..... maakt niet uit: we maakten er één.  En met we bedoel ik: Peet, onze kids en 
nog vier vriendjes: op het verjaardagsfeestje van jongste zoon!
Het was een super feestje, maar daarover heb ik al eerder geschreven.
Een echte meubelwerkplaats was de setting om dit te maken.
Ruimte en werkbanken genoeg en gelukkig ook genoeg gereedschap.
Koud was het daar ook, maar met hard werken en op een gegeven moment lekker rennen en
 pakkertje spelen, was het goed uit te houden. We hadden er op het feestje een uur werk aan en
 toen waren er zeven mooie vogelvoederhuisjes klaar.

En als kinderen van 8 en 9 jaar dit kunnen maken, dan kun jij het ook.
Deze keer de beloofde DIY, zodat je dit stapje voor stapje zelf kunt maken.

Heb je nu geen tijd of zin en wil je wel graag goed voor onze gevederde tuinvriendjes zorgen?
Let op! Dan kun je dit vogelvoederhuisje met een winactie op een makkelijke manier in je bezit krijgen.
Ik verloot dit vogelvoerhuisje van de foto! Hoe leuk is dát?!
Je kiest zelf of je dit als bouwpakket wilt ontvangen, of al kant en klaar in elkaar gezet.
Inclusief een pot vogelpindakaas!

Wat moet je ervoor doen?
Heel simpel: reageer onderaan dit bericht met je naam en e-mail èn klik op de button 
'volgen' die je aan de rechterkant naast mijn fotootje ziet staan. Kleine moeite en wie weet,
 hangt dit vogelhuisje binnenkort bij jou in de tuin.
Deze winactie is inmiddels verlopen!

Niet getreurd als je niet wint... hier komt de DIY!

Vogelvoederhuisje met pindakaas

     voor 1 huisje

Benodigdheden:
  • Multiplex 18 mm dik (voor buiten)
  • 6 schroeven van 5 cm lang
  • houtlijm voor buiten
  •  schroeftol (om te boren en te schroeven)
  • schilderstape 
  • hamer
  • transparante lak of beits
  • een pot vogelpindakaas

Hoe maak ik het:
Multiplex is het meest makkelijke hout om te gebruiken, maar iets anders kan ook. Zorg dat het hout tegen buiten kan.
Zaag eerst het hout op maat, zodat je een soort van bouwpakket krijgt.

De achterkant, de vorm van het huisje, meet: 15 bij 25 cm tot de nok.
De zijkanten worden vanaf 17 cm schuin naar het midden (de nok) gezaagd
 in een hoek van 45 graden.
Twee even grote vierkanten van 15 bij 15 cm,  voor het dak zijn in verstek gezaagd. 
Dit is niet perse nodig, maar als je het in verstek kunt zagen, is het mooier en het gaat langer mee.
Twee rechthoeken van 8 x 8 cm en 8 x 6 cm.
Dit is om de pot in de leggen. Omdat je ze tegen elkaar aan lijmt, heb je één korte en 
een lange kant nodig. (Tenzij je deze ook in verstek zaagt)
En het stokje van 15 cm lang, vierkant gelaten, zodat de vogels houvast hebben als ze erop zitten.

Op de potloodkruisjes worden de gaatjes geboord.
In de achterkant:
Tweeënhalve centimeter vanaf de nok in het midden. Aan dit gaatje kun je het voederhuisje 
straks ophangen met behulp van een spijker.
Twee keer boor je gaatjes op evenwijdige afstand, onderaan. Vijf centimeter vanaf de onderkant en 
vijf centimeter vanaf de zijkant. De gaatjes zijn dan ook precies vijf centimeter uit elkaar. 
Ja, ja..... ik heb een man die precies is ;) 
Dit worden de schroefgaatjes om straks het V-vormig plankje te bevestigen, waar de pindakaaspot in rust.
De vierkanten die het dak gaan vormen, krijgen in de zijkant, 1 cm uit de kant, twee schroefgaten.
Op ongeveer 5 centimeter afstand van elkaar en van de zijkant.
Het is een vogelhuisje, dus zó nauw komt het nu ook weer niet.
De kinderen op het feestje mochten, onder toeziend oog en met wat hulp, zelf boren.
In het begin wel eng, maar ook razend interessant.
De werkbank heeft gaten genoeg, dus als de kinderen doorboren is dat geen probleem.
Niet thuis uitproberen op je mooie houten salontafel (....)
Leen een werkbank of leg er een stuk afvalhout onder.

Hier zie je de twee vierkanten voor het dak.
Leg ze met de kant die in verstek is gezaagd, tegen elkaar aan. De gaatjes aan de voorkant.
Voor de stevigheid ga je de twee dakplankjes aan elkaar tapen.
Dit is niet zo moeilijk en als je het vervolgens optilt, verschijnt vanzelf de vorm van het dakje.

Tussen de randen die in verstek zijn gezaagd, wordt lijm voor buiten, gesmeerd.
Let op: deze lijm gaat niet uit je kleding.
En ik, mijn nieuwe wasmachine ten spijt, kan het weten!

Vouw het dakje om de nok van de achterkant heen. Doe dit heel strak en zet dit opnieuw vast 
met een stuk tape.
De lijm moet drogen en dat kost tijd (vaak een paar uur!)
Als je het huisje in wording op z'n zijkant legt, kun je ondertussen  het dak bij de gaten 
 vastschroeven aan de achterzijde. Je kunt gerust door het tape heen schroeven.
Terwijl boren wel makkelijk gaat, is zelf schroeven voor kinderen, heel lastig.
Je moet niet alleen duwen, maar ook de (kruiskop)schroef op z'n plek houden.
En het schroefbitje recht op de schroefkop houden.
Ach..... ik vind het zelf ook vaak lastig!
De twee plankjes van ongelijke grootte, worden tegen elkaar aan gelijmd en via de achterkant 
worden ze vastgeschroefd op de achterzijde.
Met een grotere boor, even groot als het stokje, wordt er een gat  geboord in de V-vorm.
Ongeveer 1 cm diep, niet er helemaal doorheen.
Een klein drupje lijm zorgt voor extra stevigheid.
En dan kan het stokje er worden in geslagen.
Hiervoor gebruikten we een hamer.
Niemand die op z'n vingers sloeg, gelukkig!
En dan is het huisje zo goed als klaar.
De pot kan erin.
Het tape kan er afgehaald worden.
Wat een mooi vogelvoederhuisje!!

Op het feestje hadden we er geen tijd meer voor, maar geef dit vogelvoederhuisje een beits of 
laklaagje mee. Schuur eerst de kantjes goed op. Neem een transparante lak of kies voor beits 
met een kleurtje. Dit beschermt het hout, zodat het langer meegaat dan één seizoen.

De kinderen van het feestje waren trots op hun resultaat.
Wij op hun kunnen!!

En nu jij!
De winter gaat nu, zo half januari, pas echt goed beginnen.
Vogels zijn kwetsbaar bij vorst en sneeuw.
Pindakaas is een goede aanvulling op het rantsoen van onze tuinvogels in de winter. 
Pinda's zijn erg calorierijk en voedzaam en de vogels vinden het erg lekker. 
Normale pindakaas is ongeschikt voor vogels, want daarin 
zitten gebrande pinda's die minder goed verteerbaar zijn. 
Het grootste probleem is echter de hoeveelheid zout in 'gewone' pindakaas.
Hierdoor kunnen vogels, hoewel ze het lekker vinden, zichzelf  vergiftigen  en
 dat kan nooit de bedoeling zijn als je vogels gaat 'helpen'.

Deze vogelpindakaas is ook nog eens makkelijk zelf te maken.
Klik hier om te kijken hóe je dat doet!
Doe je mee met de winactie?
Over vier dagen maak ik de winnaar bekend.
Elly Oppeneer heeft het vogelvoederhuisje gewonnen en
de winactie is inmiddels verlopen en gesloten!

Wij helpen tuinvogels de winter door!!

zaterdag 14 januari 2017

Traktatie voor juffen en meester(s)

Ik had van de week een paar keer een  'Oh ja......-gevoel', zo net na de kerstvakantie.
Oh ja, nog een traktatie op school.
En oh ja, ook nog iets bedenken voor de juffen en meester(s) op school.

Een traktatie moet voor mij aan een aantal criteria voldoen:
  • origineel
  • leuk om te zien
  • niet te duur
  • kost geen uren werk (ik ga geen avonden zitten knutselen)
  • gezond!
Niet in volgorde van belangrijkheid trouwens.........
Mijn lieve 9-jarige was op maandag ziek en moest op woensdag naar de dokter,  dat gaf me nog even respijt om na te denken over een leuke traktatie.

Voor de kinderen, acht-en-twin-tig (!),  was de keus al vrij snel gemaakt.
Een 'gewoon' zakje chips of kant en klaar snoep, vind  ik fantasieloos en ongezond.
Bovendien hangt er een bordje 'gezonde school' op de gevel. Al houden sommigen zich hier niet aan, het is wèl mijn leus en keus!
Ik besloot wat te gaan bakken!
Als je hier al langer meeleest, weet je dat ik de koekjes en tussendoortjes zelf bak.
Niet alleen vele malen lekkerder, ook veel gezonder want ik weet wat er in zit en je produceert minder afval.

Helemaal suikervrij of anderszins te alternatief, wordt door kinderen niet op prijs gesteld.

Raf vindt de cinnamon roles (klik hier voor het recept) erg lekker........ 
In het deeg zit geen suiker, alleen een heel klein beetje in de vulling en natuurlijk in het glazuur.
Ja, dit is het !!!!
In plaats van een lekker gebakje voor al die juffen, die toch willen gaan opletten op de lijn of 'balansen', besloot ik dit alleen voor de kinderen te bakken.
Ik bakte ze 's ochtends vroeg en bracht het warm en vers naar school, in de pauze. Mjammie!

Voor de juffen en meester ontwikkelde het traktatie-idee zich pas gaande de week en wist ik pas de avond tevoren wat het uiteindelijk zou worden.
Ik bakte aan het begin van de week meringues en dat waren er lekker veel. Genoeg om uit te delen.
Op woensdagmiddag bakte ik een heerlijke 'Vergeet me nietjes' kruidcake.

Een leuke pot stond op me te wachten, gekregen van Sinterklaas.
En natuurlijk vergeten we die niet. Net als een traktatie de gever niet mag laten vergeten.

Met dit als resultaat!
Niet genoeg voor tien dikke plakken om uit te delen.
Nee, daarvoor zijn er hier ook teveel monden die wel willen proeven als het zo lekker ruikt in de keuken. ;)
Het wordt een combinatie.
Reepje kruidkoek met zijn toepasselijke naam, een merengue en een zakje 'slaap lekker' thee. Want dat gunnen we de leerkrachten in deze tijd wel.
Als ze de hele dag voor de kinderen hebben klaargestaan, mogen ze 's avonds zorgeloos en lekker kunnen slapen......

Klein beetje fröbelen om het netjes in een cellofaantje te krijgen.
Dan ziet het er gelijk wat chiquer en gezellig uit, toch?!
Een nietje bovenin.
En klaar......

Ik vind het er gezellig uit zien en het voldoet aan al mijn criteria.
De juffen die ik later op de dag sprak, vonden het leuk en lekker.
En gingen later die dag fijn chillen met de thee.

Geslaagd!
En wat doe jij voor een traktatie?
Wat zijn jouw criteria bijvoorbeeld?

dinsdag 10 januari 2017

Amandelnaise

Laatst kwam er een vriendinnetje van school, bij mijn dochter spelen. Ze bleef gezellig mee-eten, maarrrrr........  heeft een aantal allergieën.  Haar moeder wilde al eten meegeven, maar voor mij is het juist een uitdaging om iets te bedenken wat ze wel mag eten. Niet de nadruk leggen op wat niet mag, maar gezellig meedoen met de anderen. Vooral voor jonge kinderen  (ze is 4 jaar) is het al moeilijk genoeg om te beseffen dat je vaak niet met de rest mee kan doen.

Toen ik in het voorjaar mijn befaamde rabarbermeringuetaart in een glutenvrije versie maakte, (hij mislukte maar één keer!) beloofde ik mezelf: "ik ga geen uitdaging meer uit de weg."
Als lunch had ik mijn kinderen al laten weten dat ze verplicht chips gingen eten, met een frisse, gezonde groenterijke dip. Zie mijn recept voor guaçemole.....

Het vriendinnetje mag geen tarwe, geen zuivel en geen ei. De tortillachips is gemaakt van 100% mais, zuivel vervang ik zelf altijd al door sojazuivel........ zit alleen het ei nog dwars.
Want de romige dipsaus verlangt wel drie eetlepels mayonaise. Die maak ik altijd zelf: lekker puur. Alleen de basis voor mayonaise is een eidooier.
Gelukkig ken ik  een lekker recept van mayonaise, op basis van amandelen, uit het 'Leven lang fit' kookboek.
Amandelen  (zoals alle noten) zijn uitermate geschikt voor vegetariërs, omdat ze een volwaardige bron van eiwitten bieden. Sla ik gelijk twee vliegen in één klap.
En ik maakte amandelnaise!!
Het recept heb ik wat aangepast en is volledig lactose- en eivrij. Prima geschikt voor vegans.
Gewoon een heerlijke 'mayo'naise voor tal van toepassingen. Ik deel  hier het recept:

Amandelnaise

Ingrediënten:
  • 100 g bio amandelen, raw and pure
  • 1,5 dl ongezoete sojamelk
  • 1 tl strooigist
  • snuf knoflookpoeder
  • zeezout
  • 2,5 - 3 dl bio zonnebloemolie
  • 3 el appelazijn  (zelf gemaakte)

Hoe maak ik het klaar:
Giet wat kokend water over de amandelen, week ze even en haal het bruine vliesje eraf. Dit gaat vrij makkelijk. Je kunt natuurlijk ook gepelde amandelen kopen, maar die zijn zo'n vier à vijf euro (per kilo) duurder.



Maal de amandelen fijn in een keukenmachine en voeg de helft van de sojamelk toe. Je kunt ook gewoon water nemen, in plaats van melk. Voeg de knoflookpoeder en de strooigist toe en wat zeezout naar smaak, ik nam ongeveer een halve theelepel.
Voeg de rest van het vocht toe en meng alles tot er een gladde room ontstaat.

Zet de keukenmachine of foodprocessor op de laagste stand en laat de olie in een dunne straal op de amandelroom lopen, tot het mengsel........
...........op lobbige, dikke mayonaise lijkt.
Klop de appelazijn door de amandelnaise. Neem eventueel de helft citroensap en laat alles op de laagste stand goed mengen.

Doe de amandelnaise  in een schone pot.


Voilà.......... klaar voor gebruik!
De amandelnaise is iets dikker dan mayonaise, maar na even doorroeren, komt het snel op de gewenste dikte. Eventueel voeg je nog een lepel sojamelk, water of appelazijn toe.
De smaak is heerlijk zacht en mild.
Bewaar de pot in de koelkast. De amandelnaise is maximaal 10 dagen houdbaar.
Moet je je niet aan voedselwetten of dieetregels houden?  Lucky you!
Probeer `m toch eens uit: het is een heerlijke saus, waarmee je gasten en jezelf verrast.



maandag 9 januari 2017

Mini pizzaatjes

Zo, de kop is eraf! Het eerste kinderfeestje van 2017, naast de nieuwjaarsfeestjes en - recepties, hebben we dit weekend gehad!
Het was een kinderfeestje, zoals een kinderfeestje hoort te zijn. Gezellige vriendjes en vriendinnetjes, lekker eten en drinken, cadeautjes die bij het uitpakken al favoriet zijn, coole spelletjes en een geweldige DIY, in de meubelwerkplaats van mijn lief. Iets tastbaars om mee naar huis te nemen.
Het mooie is, dat zo'n feestje thuis low budget is en toch een super coole herinnering oplevert.


Mijn geweldige zoon werd 9 jaar en dat hebben we gevierd! De DIY deel ik hier later, eerst zijn idee van lekker eten. 
Nadat de kinderchampagne, met een stuk legotaart, weggewerkt was, er een aantal toffe spelletjes hadden plaatsgevonden en zijn politiebureau van lego was bewonderd, werd het tijd om te eten.
Tijdens de kerstvakantie kreeg 'pizza' een prominente rol op ons menu en dat ging nog even verder op dit kinderfeestje.

Ik deel hier een  idee wat naar ieders smaak en wens kan worden aangepast.
Want met zijn kinderfeestje wilde Raf pizza eten. Dat werden dus zelfgemaakte mini pizza's.  Want wat je zelf maakt, smaakt vele malen lekkerder!
Ik kwam net thuis van een stedentrip naar Londen en ging voor niet te ingewikkeld: een makkelijke kant en klare bodem, in de vorm van een pitabroodje. 

Dit is ook een top idee om met een hele schoolklas te doen, als je een project doet over eten, Italië of feest. Met hulp van een paar moeders zijn deze kleine pizzaatjes dan heel goed te doen.  Met elke leeftijd, is mijn ervaring.
 
En op zo'n pita-pizzaatje kan van alles en nog wat.
Maar de basis is tomatensaus.
Ik 'maakte' twee rode sausen.
Eén:
Met tomatenpuree, wat water (om te verdunnen), scheut olijfolie, een geperst teentje knoflook en wat Italiaanse kruiden heb je binnen een handomdraai een goede basissaus voor pizza.
Twee:
Ik nam een potje Tosti Quick (schaam) voor het gemak.
Jammer dat er suiker (in de vorm van glucose-fructosestroop) in zit en een conserveermiddel. Gelukkig, verder alleen uitgeschreven ingrediënten en geen verhullende E-nummers.
Vooruit maar...... op een feestje mag dit!
Sommige kinderen houden niet van kaas. Nou, dat hoeft er dan niet op!
Sommige kinderen houden niet van groente (??) Nou, dat hoeft er (vandaag) dan niet op!
De kinderen missen niets als er geen vlees op tafel komt.
Op de foto zie je vegetarische 'spekreepjes' van Tivall.
En met de klok mee: geraspte kaas en plakjes mozarella, kerstomaatjes, mini-paprika's, kastanjechampignons en in het midden ananasschijven.
Wat eveneens goed kan, is maïs, zwarte olijven (de groene zijn wat pittiger), broccoliroosjes,  
(vega)worstjes in plakjes, diverse soorten kaas. Varieer gerust naar hartelust.


Wat is het toch leuk om met eten bezig te zijn.
Kinderen onthouden deze positieve ervaringen en nemen ze mee.

Als er van ieder één mini-pizza af is, mogen ze in de oven.
Ze gaan 10 minuutjes in een voorverwarmde oven op 220 graden.
Kids vinden het leuk om even te gluren of hun eigen pizzaatje al een bruin korstje krijgt, of dat de kaas goed smelt. ;)
Tijdens de oventijd kan het volgende pizzaatje belegd worden. Want één is te weinig!
En dan......

Tadaa!
Oh, wat zijn ze goed gelukt!

De tweede ronde gaat in de oven en er wordt heerlijk gesmuld!
Een waar succes voor dit feestje.
Echt partyfood!

zondag 8 januari 2017

Pasta met gegratineerde Nashipeer

Heb je er al eens één geproefd? Een nashipeer? Het lijkt een kruising tussen een appel en een peer 
en ik ken mensen die hem gemakshalve 'pappel' noemen....   Maar het is geen kruising, het is een echte peer, in de vorm van een appel. 
Oorspronkelijk komt de nashipeer (of zandpeer) uit Azië. Ik kreeg heel wat nashiperen cadeau en in Taiwan worden nashiperen  als een luxe cadeau beschouwd. Rond de feestdagen zag je ze opeens ook in de supermarkt liggen.  Luxe, daar ben ik het mee eens, hoewel......  eerlijk gezegd vind ik de smaak niet om over naar huis te schrijven. Over huis gesproken: deze komen zelfs  uit Nieuw Zeeland....... dus hebben de halve wereld al overgevlogen.  Ik zou ze zelf niet kopen, maar nu ik ze toch heb, heb ik er mee gekookt. Een gerecht waar de kinderen helemaal blij van werden:
 pasta met gegratineerde nashipeer.

Ik deel het recept hier.....


Pasta met gegratineerde nashiperen

             voor 6 personen

Ingrediënten:
  • 600 g volkoren macaroni
  • 4 dl sojaroom
  • 300 g geraspte belegen kaas
  • 2 tl kerriepoeder
  • 8 takjes peterselie
  • 4 (nashi)peren
  • 4 el pijnboompitjes

Hoe maak ik het klaar:
Kook in een ruime hoeveelheid water de macaroni al dente, zoals op de verpakking vermeld staat. Verwarm al roerend de sojaroom in een steelpan. Roer er de kerriepoeder door en vervolgens de geraspte kaas, totdat die gesmolten is. Was de peterselie en knip of snijd deze fijn. Roer ook deze door de kerrieroomsaus. Laat het niet koken.  Schil de nashiperen (de schil is niet eetbaar!), verwijder het klokhuis en snijd ze in plakken van ongeveer 1 cm dik.
Vet een ruime ovenschaal in met wat boter. Doe hierin de al dente gekookte macaroni, schik daar bovenop de plakken nashipeer en schenk vervolgens de kerriesaus erover heen.
Bestrooi met de pijnboompitten en zet de ovenschotel ongeveer 10 minuten in een voorverwarmde oven onder de grill.
Laat de pijnboompitjes mooi bruin kleuren. Let op dat dit niet te hard gaat.
Serveer meteen!
Geen wonder dat kinderen dit lekker vinden.
Het zoete en knapperige van de peer combineert perfect met het zachte en romige van de pasta met kerriesaus.
De peterselie en pijnboompitjes geven er hun bite aan.

Een gerecht wat lekker snel klaar is.
Het kost je een kwartier voordat het onder de grill gaat en wat is nu 10 minuutjes oventijd?
Binnen een half uur op tafel dus!

Kun je niet aan nashiperen komen?
Maak het klaar met Hollandse peer!

maandag 2 januari 2017

Mijn moestuin (51 & 52)


Afbeeldingsresultaat voor wensen voor 2017






Allereerst wil ik iedereen die dit leest een heel goed, gezond en uitdagend 2017 wensen.
May your dreams come true!
Erg leuk dat je meeleest en ik hoop dit jaar weer veel blogs te schrijven om jou te inspireren. Inspireren voor een leefstijl die eenvoudig, groen en gezond wil zijn. Met daarin aandacht voor gezonde, vegetarische recepten, tips en ideeën vanuit de keuken, vanuit de moestuin en de natuur om ons heen.
Voor een leven waarbij je rekening houdt met en leeft met de prachtige natuur om ons heen, want we zijn niet de baas; slechts beheerders.........


Ik had van het moestuinjaar 2016 een evaluatie willen schrijven, maar ik heb de laatste week nog veel in de tuin gedaan en beleefd. Ik schuif het nog even op.

Eindelijk, eindelijk heb ik dan de ramen van mijn kas gezeemd...... ja, ja....  ik zag er tegenop, maar dat is dan ook niet voor niets. De kas op mijn moestuin telt 60 (!!) raampjes. Tel daarbij op dat er niet alleen een buitenkant is, maar ook een binnenkant en je begrijpt dat ik er even moed voor moest verzamelen! Daarentegen voelt het zó goed dat ik het gedaan heb.
Hier een vreemde vóór-foto en dat komt door de vieze ruitjes.......
In de tuin bij ons huis staat deze iets kleinere kas (10 ruitjes minder!) en ik kreeg gewoon zin om die ook schoon te zemen. Ik zat in de flow, zeg maar. Natuurlijk was het buiten koud, maar ik zorgde voor goed warm water, zodat mijn handen tenminste warm bleven. Hè hè.. . deze klus is lekker geklaard! De kasjes zijn schoon genoeg om er weer in te gaan werken in het voorjaar.

Wat zeg ik: voorjaar?!
Het begon al te kriebelen toen ik bij de kerstshow van de Intratuin  liep.
Want opeens herinnerde ik me dat ik nog een waardebonnenboekje van mijn dochter had gekregen, met daarin een heel lieve en voor mij inspirerende waardebon...........
Ik mocht hem gelukkig inwisselen, want dochterlief had flink verdiend met haar bijbaantje.
En de Intratuin hielp ook mee: de biologische zaden van Organic waren in de aanbieding. Hoe meer zakjes je kocht, hoe hoger het kortingspercentage.
Nou, ik zat me te verlekkeren voor het schap waar al die zakjes zaad hingen.


Ik kocht vijf zakjes zaad: spinazie, kervel, witlof en twee zakjes veldsla.
Geen enkele groente kun je nu zaaien, stond er te lezen. Maar ik weet wel beter. In januari kun je op een beschutte plek al prima spinazie zaaien.
Ik dacht aan mijn schone kas en zie het al voor me: heerlijk verse, groene blaadjes in februari op mijn bord........
Kervel is een kruid en groeit ook prima in een bak. Ideaal voor op het balkon of de verticale tuin. Witlof heb ik al twee jaar tevergeefs gezaaid, waarschijnlijk was het zaad niet goed verpakt en daardoor minder kiemkrachtig geworden. Dit jaar wil ik het opnieuw proberen.
Veldsla is gewoon heerlijk en een echte wintergroente. Ik moet alleen nog even wachten met zaaien: pas in september.

Of ik al kriebels voel komen?
Jazeker! Ik krijg er zin in.

Gelukkig kan ik nu nog steeds oogsten, al moet ik af en toe wat groentes kopen. Natuurlijk kies ik in de winkel voor biologisch: die groente heeft rustig kunnen groeien, op echte grond, zonder kunstmest en zonder dat het bespoten is. Altijd een goede keus!!

Hoewel het al heeft gevroren en ik fijn wat blokjes gehakte selderij in de vriezer heb liggen, kan ik nog gewoon verse selderij knippen uit mijn kruidentuintje. Frisgroen en kruidig! Ik gebruik het altijd voor door de nasi-zonder-zakjes-en-pakjes.

Nu is het de tijd om aardperen te oogsten en dat heb ik deze keer rigoureus gedaan. Ik had de veronderstelling dat de aardperen niet zo goed waren gegroeid, misschien door het natte voorjaar waardoor ook andere groentes dit jaar niet goed groeiden. Maar ik werd blij verrast......


Een hele emmer vol met knoestige, grillig gevormde gróte aardperen.
Heerlijke groente! Ik ga er lekker hartige taart mee maken, risotto, röti-koekjes......
En een paar ga ik terugplanten. Maar dan in een ander hoekje van de tuin.
Ze vermeerderen zich vanzelf en blijven altijd groeien.
Wil je dit ook? Je kunt nu nog aardperen kopen op een biologische markt of bij de Natuurwinkel. Eet er lekker van en stop er een paar in de grond.......

In de moestuin is het onkruid voor het grootste deel dood! Dat is fijn en geeft nu een goed overzicht waar wat staat en hoeveel ruimte ik heb.
De grond is slecht te bewerken aan de kant van de erfgrens: veel stenen en hele taaie boomwortels zitten onder de grond. Daarom heb ik er een paar jaar geleden voor gekozen om er struiken en boompjes te planten: een kiwiplant, frambozenstruiken, m'n appelboompje, een kruisbes en een aalbes groeien daar best. Alleen woekerde het onkruid daar weer tussendoor: bijna onuitroeibaar!


Halverwege de zomer had ik al een strook worteldoek gebruikt om het onkruid tegen te gaan. Met mooie uitsparingen voor de struiken. Hier zie je nog even dit zomerse plaatje.
Maar omdat ik ook mijn aardperen had gepoot tussen de struikjes, kon nog niet de hele strook langs de erfgrens met worteldoek worden afgedekt. En dat kan nu wel!
Ook de grond onder de bessenstruiken is een plek voor woekerend onkruid.
Daar moet ik nog nieuw worteldoek voor kopen, helaas was het worteldoek op.

Is worteldoek eigenlijk wel geschikt om te gebruiken? En is dat wel biologisch verantwoord?
Worteldoek is juist een heel goed alternatief voor tuinders die eventueel tegen onkruid willen spuiten.
Woteldoek laat water en voedingstoffen makkelijk door.
En jonge planten hebben door de afwezigheid van onkruid geen concurrentie en kunnen zich optimaal ontwikkelen

Toch zie ik het als tijdelijke oplossing. Als de onkruidwortels niet meer kunnen uitlopen en er geen fotosynthese proces plaats vindt, gaan op een gegeven moment die wortels dood. Dus na een paar jaar, kan het worteldoek weg en is ook deze strook beter bij te houden door gewoon te schoffelen.
Maar om te zeggen dat ik dáár ook zo naar uitkijk?!

Eerst ga ik deze week op een minivakantie naar Londen.
En dat kan nu prima, mijn tuin zal me niet missen. 
Mijn blogberichten liggen daardoor even stil, maar dat heeft dus een leuke reden.
Tot later.......