Even binnenkijken (deel 2)

Hoera! Ben ik weer! Ziek zijn is niet leuk, maar in een mooie, rustige omgeving is dat wel een stuk aangenamer dan in een rommelig huis.
Hier is dan het beloofde deel twee van even binnenkijken.
Na twee grondige minimaliseerrondes en een maand hard werken aan de make-over van onze huiskamer heb ik het resultaat hier gedeeld.
Maar hoe heet onze stijl nu eigenlijk, vroeg ik me af.

Hoewel ik kookboeken als romans lees en geniet van kooktijdschriften en 'Landleven', lees of kijk ik zelden interieurbladen of -programma's.
Niet dat ik het niet interessant vind, maar een mens -dit mens- kan gewoon niet alles bijhouden.
We zijn lang bezig geweest met de definitieve inrichting van onze huiskamer. Ideeën hebben tijd nodig om te borrelen en groeien, voordat ze concreet uitgewerkt zijn.
Mijn vriendin heeft hier duidelijk meer verstand van en van haar kreeg ik wat ideeën zoals het wegdoen van de vensterbanken, geen salontafel middenin je kamer en die strakke gordijnstroken van Ikea hingen bij haar ook mooi.
Haar stijl is Scandinavisch industrieel.
Dat lijkt niet op die van ons.......  hoewel.
Volgens Linda is onze huiskamer Scandinavisch landelijk of landelijk Scandinavisch ingericht, you name it.

Het klinkt niet alleen leuk, het is echt een eenheid geworden van rust. I love it.....
Een Scandinavische stijl kenmerkt zich door een houten vloer (of laminaat met de uitstraling van hout), veel wit en de kleuren petrol blue of grijsgroen.
Omdat we ons plafond van grove houten balken laten zien en mooi wit hebben gemaakt, geeft dat een landelijke sfeer. Samen met de witte piano, de sfeervolle houtkachel met robuust houtrek en andere meubels......

En die andere meubels laat ik hier nog even zien.

Om te beginnen was tijdens de verbouwing onze glazen salontafel gesneuveld. Beter gezegd, hij stond voortdurend in de weg tijdens het witten, stuken etc.  Na diverse keren stoten gaf mijn lief er uit frustratie een trap tegenaan, waar het glas niet tegen kon.
Tijd voor een nieuwe salontafel......

maar we kochten........ Tadaa: een hocker!

Ooit hadden we een bank met loungedeelte, waar je zo lekker onderuit kon zitten.
Dat mis ik soms en volgens mij missen ook de kinderen iets waar ze hun steeds langer wordende benen op kunnen leggen.

Dus vooruit, we kochten er twee!

Dit zijn echt multifunctionele meubelstukken, omdat ze èn voetenbank, zitplek òf salontafel zijn.

Afhankelijk van wat we nodig hebben. En soms ook nog tegelijkertijd.

Hockers zijn makkelijk te verschuiven of weg te zetten, zodat de ruimte in de kamer kleiner of respectievelijk groter lijkt.

Maar hoe blijft je kopje thee staan op een zachte bovenkant van een hocker?

Daar maak je dus iets voor.

Bij voorkeur ook iets multifunctioneels.

We hadden een paar planken laminaat over en maakten zelf, wat we bij de Ikea hadden gezien:

Een op te rollen tafelblad, bestaande uit kleine latjes van 28 mm breed.

Ik beschrijf even hoe je deze ook zelf kunt maken:

Deze latjes worden stijf tegen elkaar aangeplakt met schilderstape en op de achterkant word een stuk sterke meubelstof gelijmd, met een uitsparing van 1 cm rondom.

Belangrijk hierbij is om de latjes plat te laten liggen en de stof met ultra sterke contactlijm (zoals Bison tix) in te smeren. Zonder wachttijd en zonder de latjes met lijm te behandelen, plak je de meubelstof op de latjes. Laat dit 24 uur plat drogen. De stof ventileert voldoende.

Vervolgens zijn de latjes los van elkaar te bewegen en kun je dit multifunctionele tafelblad ook gebruiken als schoottafel,

of als tafel over een bankleuning, één die wat breder is dan die van onze bank dan.;)

Wij zijn erg tevreden over deze oplossing en het geeft ons de vrijheid en ruimte in de woonkamer die we zo graag willen en die past bij de behoefte van ons gezin!

Graag laat ik je nog een bijzonder meubelstuk zien, wat we zelf ontworpen hebben. Peter maakte het al weer even geleden:

 onze multifunctionele, verrijdbare plantenbak die tegelijk als roomdivider functioneert.

En nog meer.......

Op elke plek kan dit meubelstuk staan, maar dat hij ook nog wat verbergt, maakt het interessant!

En maakt het tot het favoriete meubelstuk van onze kinderen.

Als je de onderkant opent en ergens in de buurt van een stopcontact stroom pakt,

kan de lift gebruikt worden, waardoor de televisie tevoorschijn komt.

Verstopt onder de plantenbak.

Dit is overigens een heel bewuste keuze, omdat ik niet wil dat de televisie bij ons in huis een te prominente plek inneemt. Er zijn toch veel leuke, creatieve dingen te bedenken die je (samen!) kunt doen, in plaats van voor de buis hangen?!

En er is ruimte voor de dvd-speler, het kastje van de digitenne, de Wii, wat afstandsbedieningen en spelletjes.

De televisielift die hierin zit, is behoorlijk prijzig, maar is het helemaal waard. Dit is onze geweldige, verrijdbare oplossing!!

Als het nodig is, kan de tv zelfs in de deuropening worden gereden, zodat je buiten kunt zitten......

Dit was de nette, opgeruimde open computerhoek. De verrijdbare roomdivider werd gebruikt om de rommel op het bureau en rondom de computer, uit het zicht te houden.

Want,  picture de tafel opengeklapt, een stuk of 20 papieren, rekeningafschriften, huiswerk en knipsels erbovenop, plus het zelfde aantal op de grond onder en naast die tafel  en dan heb je het plaatje wat het daarvoor was. 

Het was en bleef een doorn in het oog van mijn lief.

Als ook de tv uit het oog (en uit het hart) is, dan de computer ook!!

We kochten een strak wit dressoir, heel Scandinavisch bij de Ikea, met daarin opbergruimte voor a-l-l-e-s:

computer, snoeren, beeldscherm, muis en toetsenbord, kantoorspullen, kaarten, postzegels, pennen, telefoonopladers, printer, papier, administratie rondom hypotheek, woning, rekeningen etc. etc.

Echt alles zit in deze kast!

Voordat dit paste, moest er wat weg, een heleboel eigenlijk, maar volgens Marie Kondo hoeven we ook helemaal niet zoveel papieren te bewaren. Bijvoorbeeld salarisstrookjes: bekijk ze, klopt het bedrag? Is het juiste salaris bijgeschreven? Oké, dan kan het salarisstrookje weg.

Onderin rechts, op de tweede plank, zie je de ruimte voor de complete administratie.

Gewoon die losse mapjes!

En één rood mapje is voor actuele actiepunten. 

Ik neem mezelf voor elke week dit mapje door te werken en te legen.

Ook post kan daar dus gelijk in opgeborgen worden en hoeft niet te gaan slingeren op de tafel of het aanrecht.

De andere mapjes bevatten diploma's, arbeidscontracten en spaarrekeningen van de kinderen.....

het is meer dan voldoende!

Verder past in het kastje ook de printer, lamineerapparaat (?), lijmpistool, printpapier en cadeaupapier.

Op de twee planken boven het computerbeeldscherm  staan 10 mandjes.

Er zijn nog een paar mandjes leeg, maar verder is er overzichtelijk opgeborgen wat een mens zoal nodig kan hebben.
Ik moet nog even mijn verbazing kwijt als ik kantoorspullen nodig heb. Wil ik plakband kopen, dan zitten ze per 5 rollen verpakt, wil je nietjes kopen, dan koop je die per doosje van 1000 (!) stuks tegelijk..... Elastiekjes, splitpennen, punaises: allemaal veel en veel te veel. De winkel hoeft het niet te bewaren, nee..... dat doe je dus in je eigen kast.
Maar vooruit: als je voorraad overzichtelijk opgeborgen is, zie je wat je nog hebt en wat je vooral níet hoeft te kopen!

En het staat nu allemaal netjes opgeborgen!

En tot slot kom ik bij het min of meer nutteloze, maar decoratieve stuk aan:

een oude, houten huishoudtrap
Helemaal nutteloos is het trouwens niet, want in de gang en de keuken bewijst deze oude trap wel degelijk zijn nut. Ik kan namelijk niet overal bij!

Maar deze oude trap, vol met houtworm, werd eerst gebruikt op de moestuin om de pruimen uit de boom te plukken.
Een wonder dat niemand eraf gevallen is, want inmiddels stond íe zó scheef.
Gelukkig kon Peet hem opknappen.

Ik zag inmiddels een prachtig wit exemplaar voor ogen, dus dat het hout heel anders was, maakte niet uit.
Ik kreeg schilderhulp en dit is het resultaat:

Hier nog alleen in de grondverf, maar ik vind het een prachtig, doorleefd trappetje!

Volgens mij heb ik nu alles laten zien.
Oh nee..... nog één ding:
Achter de bank is  nog ruimte over.

Daar staat een spannende, oude houten kist.
En daarin de schat van de kinderen:
stapels en stapels en stapels stripboeken.
Netjes gerangschikt en...... is er een strip uitgelezen?
Dan gaat het netjes terug in de kist.
Met een boete als stok achter de deur, want als er meer dan twee stripboekjes op de slaapkamer gevonden worden.... word ik rijk!
En er is een speciale stripboekenkistbewaarder, die zorgt dat de kist netjes blijft.

Mijn landelijk Scandinavisch ingerichte huiskamer kent nu geen geheimen meer.
Ik voel me er thuis en het meest belangrijke..... als ik op de bank ga zitten, hoef ik niet meteen weer op te springen om van alles te gaan doen. Er heerst rust!

Heb ik jou op de één of andere manier kunnen inspireren?
Dat zou ik super leuk vinden.

Hoe ziet jouw huiskamer eruit?

Even binnenkijken!!

Here in town is een initiatief dat heet: "Gluren bij de buren" en zoals te verwachten, loopt dat goed. Want zijn we niet allemaal een beetje nieuwsgierig hoe de buren wonen en wat ze in huis hebben?!

Omdat niet iedereen bij mij thee komt drinken, hier de foto's van de make-over van de woonkamer en het proces wat eraan vooraf ging.
Na een geslaagde minimalisatiemaand in oktober, begon in november de grote metamorfose van onze living room. Tot in de kerstvakantie werden de laatste puntjes op de i gezet.

De kachel en piano gingen niet echt de kamer uit, maar met een nieuw plafond, strakke kozijnen en muren, een frisse, grootse schilderbeurt en een nieuwe vloer is alles van z'n plaats geweest.
En er mag alleen onder kritische voorwaarden wat terug.....

Ik ben zó blij met het resultaat.

Het begon vorig jaar al met het kopen van een nieuwe bank (nou ja, voor ons nieuw: hij kwam fijn van Marktplaats) en nieuwe ruiten met een goed ventilatierooster erboven.
Vorig jaar november hebben we ook de grote kastenwand weggedaan uit de huiskamer. Zie voor foto's en het verhaal deze blog. Er kwam een prachtige houtkachel voor in de plaats. Dát stukje woonkamer was mooi klaar, dacht ik.

Wat voor mijn lief als klus op nummer 1 stond, was een nieuw plafond. Vanaf de eerste avond dat we - na een verbouwing van drie maanden - in ons huis zaten, zag Peet opeens naden en scheuren in het plafond van de woonkamer.

Je haalt niet zomaar een plafond eruit als je eenmaal in je huis woont. Maar nu moest het eraan geloven. Het leek me leuk om iets met balken te doen voor een wat landelijke sfeer èn om het probleem van onzichtbare naden de wereld uit te helpen. Allerlei ideeën passeerden de revue en we kwamen er niet uit.

Eerst maar eens dat plafond er gewoon uit halen en kijken wat er tevoorschijn komt, besloten we.

We waren verrast: de originele, ruwe hardhouten balken kwamen tevoorschijn.
En ze waren mooi!!

Sommigen scheef, maar hoe zou het eruit zien als we ze gewoon wit maakten?

Dat hebben we geweten. Eerst moesten de leidingen omhoog gebracht worden, er moest worden gestukt tussen muur en balken en Peter maakte koven.

En ik ging aan het schilderen: ik maakte alles goed schoon, zonder te schuren, het blijft lekker ruw..... Eerst ging het in de grondverf, wat niet dekkend genoeg was en daarna in de witte verf. Ral 9010 heb ik overal in de woonkamer gebruikt.  Dit wordt ook wel gebroken wit genoemd, maar ik vind het vooral warm wit.

Wát was dat plafond schilderen een werk! Maar wat werd het gaaf!

Ziehier het eindresultaat!!

Let niet op de lamp. Ik wilde graag een kroonluchter, maar vond er geen naar wens. En deze heeft Peet uit een container gevist. Goed schoongemaakt met nieuwe kaarsvormige ledlampen erin ziet 'ie eruit als nieuw! Ik ben er niet stuk van, maar het is wel een lamp met een verhaal.....

Al jarenlang zat ik te mopperen op mijn vensterbanken. Dat was mijn nummer 1 klus! Ze waren lelijk, opgezwollen door vocht wat gemorst werd bij het planten water geven en de verf bladderde.

Mijn vriendin Linda liet me zien dat je helemaal geen vensterbanken in je huis nodig hebt.  En dat idee begon me steeds meer aan te spreken.

Dus voor de verbouwing begon, gingen de vensterbanken eruit.

Inclusief de zes grote, tot twee meter hoge kamerplanten zoals Ficus, Yuka en nóg meer Ficussen die, in plaats van vitrage, op de vensterbank stonden.

En er kwamen geen nieuwe vensterbanken meer in huis!

Wat ik vóór het raam wilde, wist ik niet precies, dus een aantal weken hadden we gewoon helemaal niks voor het raam. Allerlei ideeën passeerden de revue.

Tot een buurvrouw bezorgd vroeg of alles wel goed met ons ging en waar die groene planten gebleven waren.:)

Ach, in de tussentijd konden we mooi de kozijnen verven. De witte grondverf stond zó goed dat we afstapten van het idee om zandkleurige verf met antraciet te combineren. Het is wel rustig maar toch te donker: we houden het bij wit. Alleen het kleine inzetraam, wat open kan, is in zandkleur geverfd. 

Uiteindelijk kozen we bij het raam voor strakke paneelgordijnen van Ikea. Ze hangen in drie rails, zodat ze gedeeltelijk voor en achter elkaar kunnen hangen. De gordijnen hebben een doorschijnend patroon in de kleuren wit en olijfgroen, die laatste passend bij de bank.

De buurvrouw kan weer gerust zijn ;) de tuin is groen genoeg en de ramen zien er strak uit met de paneelgordijnen die elke dag anders kunnen hangen.

De piano was al wit, maar ook de deur is nu wit..... hij is weer als nieuw!

Op alle deuren en kozijnen zat lichtgele verf, gecombineerd met donkergeel.

Zonnig in eerste instantie, maar echt rustgevend blijkt het toch niet.

Het grote canvas doek wat boven de piano hing, komt niet meer terug.

Het mag rustig blijven.....

Er moesten twee muren gestukt worden en hoewel mijn lief het een vreselijk werk vindt, moest het toch gebeuren. Ik bedoel, je bespaart een hoop geld door het zelf te proberen. En juist rondom de kozijnen, strak gemaakt met speciale stuc-naalden, is dit erg goed gelukt.

Na een filmavond tijdens de klusweek, kreeg ik een ge-wel-dig idee.

De film heb ik weggegeven, maar de muur die ik in de studeerkamer van de dominee zag.....

Er was een groot deel wit stucwerk maar ook waren op willekeurige plekken de rode stenen die eronder zaten, te zien.

Dát wilde ik ook!

De muur waarvan ik dacht dat die 'af' was, werd mijn project.

Met een beitel en een hamer ging het stucwerk er weer af.

Tot op de stenen eronder!

Ik had met potlood wat vormen op de muur geschetst. Daar kon ik me niet aan houden, maar het was  leuk om te doen. Helaas zat er grijze steen achter en geen rode.....

En niet eens baksteen: het waren grote grijze blokken.

Met de scherpe kant van de beitel, maakte ik lijnen alsof er voegen lopen.

Zo gek staat het niet!

En ook de kleur grijs is eigenlijk wel beter... rustiger.

Als je trouwens ècht wilt uitpakken en iets ultra-bijzonders op je muur wilt,

kun je de wereldkaart erop projecteren en uithakken.

Sommige stukken werden groter dan gepland,

op een andere plaats kwam opeens een elektriciteitsleiding boven......

Maar na het witten werd het één geheel!

Zie hier!

Natuurlijk zijn er mensen die vragen waarom de muur nog niet af is......

Liefkozend noem ik dit 'mijn kasteelmuur'.....

En als ik er goed over nadenk, is dit een mooi symbool voor het leven:

een imperfecte muur, waar je de ondergrond kunt zien, symboliseert een leven wat ook niet perfect is.

Nog een keer met de lamp erbij.

Het eindresultaat!

Tot slot kocht Peter een nieuw houtrek: een eyecatcher van de Intratuin.

Oh....... en wacht, hier zie je ook de nieuwe vloer liggen.

Deze houten laminaatvloer komt bij de Hornbach vandaan, waar ze enorm veel keus hebben en waar het ook betaalbaar is.

Deze extra brede planken, waren makkelijk te leggen en zijn licht en ruim op onze 21-vierkante-meter-vloer.

Omdat er zoveel is gebeurd, splits ik deze blog op.

In deel twee ga je dit zien:

• een multifunctionele oplossing voor onze kapotte salontafel
• waar is toch de televisie?
• de administratie/rommelhoek is definitief opgeruimd!
• wat doet die oude trap daar?

.....en het antwoord op de vraag: welke stijl hebben we nu?!

Leuk dat je meekeek, want nieuwsgierig zijn mag best!

Volgende keer weer?!