Eetbare planten uit de natuur

Afgelopen weekend kon je me een (heel) klein rondje door het Westerpark zien lopen. Ik deed er bijna anderhalf uur over. Nee, gelukkig! Ik had geen enkel verstuikt en was niet door m'n knie gegaan.
Ik liep gezellig in een groep met een gids van het IVN mee. En op zo'n klein rondje bleek er ontzettend veel te zien. Zelfs nu al, in het vroege voorjaar als de plantjes aarzelend hun eerste blaadjes, stengeltjes of bloemetjes boven de grond uitsteken. Brrrrr...... het is nog een beetje koud!
En dan heb ik het nog niet eens over alle plantjes. Nee! Alleen de eetbare en eventueel geneeskrachtige kruiden en plantjes kregen onze aandacht.
En dat waren er, ja.... ik heb precies geteld, 18!
Een aantal kende ik goed, ook hun werking en gebruikswijze. Andere plantjes kende ik nog niet.
Geweldig dat al dat groen boven komt, om na een lange, koude winter de mens weer hoop te geven. En daarnaast beloven ze gezondheid en vitaliteit. Wie wil dat niet?! Maar je moet wel weten wat wát is. En dat was nu precies het doel van de wandeling.
Het thema van deze wandeling was "eetbare kruiden en planten uit de natuur".

Het IVN is een landelijke stichting en staat voor Instituut Voor Natuureducatie en duurzaamheid. Ze willen mensen betrekken bij de lokale natuur. Het doel is om met hun georganiseerde natuuractiviteiten te ontdekken hoe leuk, leerzaam, gezond en belangrijk de natuur is. Een echte, onvergetelijke natuurbelevenis!
Dìt was niet mijn eerste wandeling met het IVN en zeker niet de laatste. Het was leerzaam en om de informatie niet te snel te vergeten heb ik alle namen genoteerd en schrijf ik dit ook hier allemaal op. Mijn oudste dochter maakte de foto's.

Het eerste plantje waar we bij stil stonden was de sleutelbloem. Ik herkende de bladeren van een kamerplant, dacht ik. En ja.... dat klopte ook. De latijnse naam is: primula officinalis en bij tuincentra verkopen ze de doorgekweekte primula met grote bloemen.

Van deze sleutelbloem kun je thee trekken (je neemt de gele bloementros en overgiet die met kokend water)  die goed is tegen slapeloosheid en hoofdpijn. Verder werkt het bloedreinigend. Je kunt van de bloemen ook een wijn maken die goed is voor het hart.
Er werd door de enthousiaste gids een prachtige mythe bij verteld, waardoor het duidelijk werd hoe de sleutelbloem aan zijn naam komt. Over een schat in een rots en de sleutel die daar achter bleef....

Daarna zagen we het 'groot hoefblad'. Althans..... de bijzondere bloemen ervan. We konden nog geen blad bespeuren. Het groeide vlak langs het water. Van de wortel kun je thee trekken die zweetafdrijvend werkt en goed helpt tegen koorts. De grote bladeren (vers gewassen en geplet) kun je gebruiken als omslagen bij brandwonden en open voeten.

Op deze foto lijkt het wel een soort koraalachtige plant. Of iets voor in een surrealistische wereld zoals in de films van 'Lord of the rings'.  Fotografie by Faye.....

Toen zagen we het speenkruid. Uit de grond getrokken zie je de worteltjes die er inderdaad uitzien als speentjes. Zo komt 'ie aan z'n naam. Volgens mij kun je van de bladeren ook thee zetten, maar ik weet het niet meer precies.

We liepen langs look zonder look. Een plantje wat ruikt naar bieslook, maar geen familie is daarvan. Hoewel de blaadjes wel eetbaar zijn.


De brandnetel is een heel bekende en veelvoorkomende plant. Is 't ie bij jullie ook bekend als bloedzuiverend en lekker als 'groente'? Volgende week zet ik een recept van brandnetels op mijn blog.

Ik heb al brandnetelthee gedronken en dat is, zeker nu in het voorjaar, passend bij een bloedzuiverende, energie-gevende voorjaarskuur. Ik heb zelfs nog een flesje brandneteltinctuur in de badkamer staan. Goed voor mijn haar.....

Op de foto hierboven zie je ook het bekende kleefkruid, oftewel 'walstro' staan (latijnse naam: Galium). Dit kruid is eetbaar zoals je spinazie eet, je kunt er thee van trekken en zalf van bereiden. Walstrothee is tegen heel veel ziektes een probaat middel. Het is reinigend en werkt ook bij huidziektes. Wauw! Dat wist ik niet allemaal.......

Wist je dat braamblad ook geneeskrachtige eigenschappen bezit? Je kunt er thee van trekken en als je daarmee spoelt is het goed tegen keelontsteking en mondzweertjes.

Wat een mooi madeliefje, hier op de foto. Ze heeft haar blaadjes net open, al is het geen zonnige dag. 's Avonds sluiten de bloemblaadjes zich weer, als het donker wordt. Je ziet wat roods op het hart, dit komt doordat het een koude dag was. De plant scheidt dan het verwarmende antocyaan af, wat de rode kleur geeft.
Het madeliefje is eetbaar. Het bloempje staat decoratief in een salade en ook de blaadjes kun je daarin verwerken. Het helpt bij een snellere wondgenezing.
Let wel op waar je ze plukt. Het is niet fris als er ook honden in hetzelfde veldje worden uitgelaten......

Maar dit geldt voor alle kruiden en bloemen, natuurlijk!

Wist je dat het fluitenkruidblad ook eetbaar is? Dat had ik nog nooit gehoord. Oogst het fluitenkruidblad voordat hij bloeit. Dan is 't ie het lekkerst. Het is lekker in salades en in soep en de blaadjes lijken qua smaak een beetje op kervel........

De vlier komt als kleine plant ook al op. Het kan uitgroeien tot een soort boom, maar eigenlijk hoort hij thuis bij de struiken. De vlier gebruik ik al op vele manieren. Zo heb ik vorig jaar in de lente vlierbloesemthee, vlierbloesemsiroop en vlierbloesempannenkoekjes gemaakt. En van de vlierbessen  maakte ik in de nazomer vlierbessenlikeur, vlierbessensap, vlierbessensiroop en vlierkappertjes.....
Toen mijn lieve dochter dit vertelde, kreeg ik gelijk een uitnodiging om me aan te sluiten bij een werkgroep van het IVN...... wie weet doe ik dat ooit wel eens! De blaadjes kun je ook gebruiken om thee van te trekken. De hele vlier is geneeskrachtig, werkt sterk zweet afdrijvend en is een echt geneeskruid bij griep. Wat jammer dat mijn thee al op was in januari, toen ik eindelijk de griep kreeg......
Dit voorjaar nog wat meer bloesems verzamelen maar.......

We schuifelden verder langs 'nagelkruid'. De wortels geuren naar kruidnagel en je kunt er een geweldig tonicum van maken bij darmklachten. Het bevat bitterstof en looizuur, is pijnstillend en versterkend.

'Veldkers' kwamen we tegen.

Sleedoorn is een struik/boom en van de bessen kun je wijn maken.

Klein hoefblad is een geneeskrachtig kruid. Van de bladeren kun je prima thee trekken voor een slijmoplossende hoestthee. Je kunt van de bladeren omslagen maken tegen longkwalen en je kunt er zalf van maken.

De dovennetel is er in verschillende variaties. Je hebt ze met witte, gele of zelfs paarse bloempjes. Deze bloempjes zijn eetbaar en staan ook heel mooi in een salade of je bakt ze mee in een cake.

We liepen langs smalle weegbree. Hieronder zie je hem naast de paardenbloem groeien. Naast smalle, heb je ook brede weegbree. Het is een geneeskrachtige plant waarvan je de bladeren gebruikt om thee mee te zetten. Deze thee is goed tegen alle ademhalingsziektes, vooral tegen hoesten en astma (....) De bladeren helpen goed bij wondgenezing, gaan ontsteking tegen en genezen ook wespensteken.

Dit plantje kende ik helemaal niet. Nu maar hopen dat ik het herken, als ik het nodig mocht hebben!

De paardenbloem is iedereen wel bekend en hij is ook in zijn geheel eetbaar. De bladeren worden zelfs speciaal gekweekt en worden vervolgens verkocht als (de ietwat bittere) molsla. De paardenbloem helpt vooral bij gal- en leverziektes. Vorig jaar maakte ik paardenbloemenstroop. Erg lekker en tegelijk gezond!

Tot slot liepen we langs de meidoorn, een boom waarvan de bladeren, bloemen en bessen te gebruiken zijn bij hartklachten. Wil je de bessen eten, dan moet je ze na de vorst plukken of ze een nachtje in de vriezer bewaren. Dan zijn ze wat zoeter en lekker om te gebruiken.
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Wat heb ik er veel van geleerd. Wat is er veel leerzaams in de natuur te ontdekken. Ik kan hier echt heel enthousiast over worden.

Kruiden die je kunt drogen om als een soort koffie te gebruiken, kruiden voor in de soep of salade, kruiden die je kunt roken (met een licht verdovende werking.....), planten die helpen tegen insectenbeten of brandnetelpijn, kruiden voor thee, kruiden met geneeskrachtige werking waar je zalf van kunt maken.

Wat is de natuur toch veelzijdig en boeiend. En we weten nog niet eens de helft!

Veel oude kennis is verloren gegaan....

Veel oude kennis is weer te vinden bij enthousiaste mensen die er voor gáán. Zoals de mensen die voor het IVN werken en weer heel veel oude kennis proberen door te geven. Met veel enthousiasme en liefde voor de natuur. Geweldig!

Na afloop was er nog een proeverij: heerlijke brandnetelkoekjes (jammer dat ze koud waren) die ik zeker ook eens ga maken. Het recept staat op de site van het IVN.  Toastjes met kruidenkaas of -boter met kruiden (ik weet niet meer welke). En..... een kopje warme brandnetelthee. Oh..... wat was het koud, die dag. Ik was verkleumd en zoiets warms geeft nieuwe energie......
Of kwam dat vooral door de 'bloedzuiverende'  werking van de brandnetel?! ;)

Nog een leuk verhaal en oude tip.

Hieronder zie je pitriet staan, met harde, rechte stengels.

Dit is niet eetbaar, maar je kunt er wel wat anders leuks mee.

  

Als je het buitenste groen eraf haalt, zie je een wit buisje aan de binnenkant. Het is mogelijk om dit er helemaal uit te trekken. Het lijkt op een soort rietje. 

  Het is vanbinnen hol en vroeger werd het gebruikt als lont voor een olielampje. Het absorbeert de olie en leidt die naar boven. Op die manier brandt het pitriet als een zelf 'gewonnen' lont.

Dat ga ik ook een keer proberen. Wat is dát grappig en leuk!

Ondanks de kou heb ik genoten van deze IVN -wandeling en ook de kinderen vonden het leuk.

Wat mij betreft zijn ze geslaagd in hun doelstelling. Het was een natuurbelevenis die leuk, leerzaam en gezond is en het belang van de natuur weer duidelijk naar voren bracht!

Gelukkig, dit jaar zijn er nog meer wandelingen of excursies kosteloos te volgen.

Laat je het me weten als je ook zo'n wandeling doet?!

Doornenkroonbrood

Vóór Pasen is het Goede Vrijdag. Iedereen heeft een vrije dag, maar 

wat betekent Goede Vrijdag ook alweer?

Met dit brood op tafel, begin je daar gemakkelijker een gesprek over:

Pasen valt altijd net in het voorjaar en we denken aan nieuw leven in de natuur; vandaar het symbool van het ei! Maar het betekent óók nieuw Leven, omdat de dood overwonnen is, door Jezus Christus.

Maar die Goede Vrijdag dan?

Dát is geen zoetsappig verhaal..... Daar werd gestreden en geleden op een mensonterende, vreselijk wrede manier. We horen nu over vreselijke dingen die gebeuren in de wereld om ons heen..... wreed en schokkend. Maar is het niet vooral schokkend, omdat het steeds dichterbij komt? 

Geweld en wreedheden zijn van alle tijden. In sommige Afrikaanse en Aziatische landen 

bepaalt dat het leven van elke dag.

Als je  een beetje een indruk wilt krijgen van het lijden van Jezus,

 kun je de film 'The Passion' van Mel Gibson bekijken. 

Let op de kijkwijzercodes..... het is schokkend!

Dit doornenkroonbrood bakte ik deze week. 

Heel geschikt om met Goede Vrijdag (èn Pasen) te eten. Om te gedenken.....

Ik bak niet zo vaak brood, mijn broodbakmachine heb ik vorig jaar zelfs weggegeven.....

Maar eigenlijk is brood bakken niet zo moeilijk, ook zonder broodbakmachine. 

En je kunt zoveel variëren!!

Doornenkroonbrood

Ingrediënten:

• 300 g volkorenmeel
• 200 g tarwebloem
• 10 g zout
• 35 g verse gist (of een zakje gedroogde gist)
• 250 ml lauwwarm water

Ik heb ervoor gekozen om bruin brood te maken. Wil je witbrood, dan neem je alleen tarwebloem. Wil je volkorenbrood, dan neem je alleen volkorenmeel (plus wat extra gist)
Ik gebruik altijd verse gist, maar met gedroogde gist gaat het net zo goed.
Ik heb er nu geen vulling doorheen gedaan, maar natuurlijk kun je daar ook mee experimenteren. Zeker als je ervaren bent in het broodbakken.

Hoe maak ik het klaar:
Doe het meel in een kom, samen met het zout en vermeng dit goed met elkaar. Maak een kuiltje in het midden. Neem een deel van het lauwwarme water en roer hiermee de verse gist los. Schenk dit in het kuiltje. Roer met een houten lepel vanuit het midden en voeg eventueel de rest van het water toe, tot het deeg elastisch  aanvoelt. Is het te vochtig, voeg wat bloem toe. Is het te droog, voeg wat water toe......

                                                                                                 

                  

Nu komt het kneden! Dit is een belangrijk onderdeel om de gluten in het meel op te rekken. Gluten zorgen samen met het koolzuur uit de gist voor een luchtig brood.

Leg het deeg op een werkvlak, eventueel met bloem bestrooid. Zet de muis van je hand 

op het deeg en druk het van je af.

Vouw het dubbel en kneed het deeg in de andere richting. Herhaal dit verschillende malen. Als je gefrustreerd of gestresst bent, is dit een heel goede fase om doorheen te gaan. Leef je uit! 

Daarna komt het rijzen. Het is belangrijk om het deeg op een warme plek te zetten, afgedekt in de kom. Laat het ongeveer 1 uur staan om te rijzen of tot het volume verdubbeld is. 

Je kunt de kom afdekken met een vochtige doek of met huishoudfolie. 

Je kunt de kom ook in de oven zetten bij ongeveer 40 graden.....  

Dat is een goede, afgesloten warme plek, zelf gebruikte ik die niet

 omdat ik tegelijkertijd koekjes aan het bakken was.

Na de eerste rijs, kneed je het deeg nog één keer rustig door en daarna breng je het brood in vorm.

Verdeel het deeg in drie hompen en rol ze uit. Omdat het deeg zo elastisch is, duurt dit nog best lang.

En dan vlechten..... Laat de uiteindes gewoon los van elkaar liggen. 

Want daarna buig je de vlecht naar elkaar toe, zodat het een krans wordt. 

Vlecht nu de uiteindes in elkaar....

Laat het deeg zó nog een keer rijzen, in de vorm en op het rooster waarop het gebakken wordt.

Deze rijzing duurt 30 - 50 minuten. Niet langer, anders zakt het deeg in tijdens het bakken.

Ondertussen verhit je de oven voor op 240 graden.

Bak het brood in ongeveer 20 minuten gaar.

Het brood is gaar als het goudbruin eruit ziet en hol klinkt als je er tegenaan tikt. 

Bestrijk het nog warme brood met wat water, zodat het gaat glanzen.

Is het brood na 30 minuten wat afgekoeld, dan neem je houten cocktailprikkers en steekt ze

 her en der in het brood, zodat ze alle kanten op prikken.

Het symbool van de dorens die diep doordrongen in het hoofd van Degene 

die de krans opgedrukt kreeg.

Ik ga dit brood nog een keer voor Pasen maken en wil er dan een hartige vulling aan toevoegen. Ik denk aan olijven, kruiden zoals rozemarijn en tijm, zongedroogde tomaatjes en wat pitjes. Hiermee kun je naar eigen smaak variëren. Vulling voeg je toe, voordat je het brood vormt èn voor de tweede rijs.

Het resultaat is goed, zowel voor het oog als voor de mond en 

de prikkertjes mag je er bij het eten wel uit halen......;-) 

Paasbrunch-gerechtje

Van de kakelversgelegde eitjes van m'n kippen maakte ik een simpel en toch speciaal ogend lunchgerechtje met ei.

Het is bijna Pasen en waar het ook mee te maken heeft, eieren schijnen erbij te horen!

Ik at het deze week als lunch, maar het staat zeker gezellig op een

 op z'n paasbest gedekte ontbijttafel!

 

Taco's met roerei

Ingrediënten:

• 2 taco's
• 2 eieren
• 1 tomaat
• 2 el sojaroom of slagroom
• 20 gr geraspte kaas
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de taco's ongeveer 5-7 minuten in de oven op 150 graden.

Klop de eieren los met de sojaroom en een eetlepel water. Snijd de tomaat in kleine blokjes en voeg die ook toe, evenals de geraspte kaas. Breng op smaak met zout en peper. Smelt wat roomboter in een kleine pan en roerbak het eimengsel. Blijf roeren tot het ei gestold is.

Serveer direct in de warme taco. Bestrooi met wat geraspte kaas en fijngehakte peterselie 

of bieslook. Alles kan!

Niet laten staan, maar gelijk opeten....

Knapperig en zacht tegelijk!

Lekker warm!

Dit moet je een keertje geproefd hebben.

Enneh... dit jaar komen er vast nog genoeg eitjes aan.

Appelboom zelf enten

Vorig jaar februari deed ik mee met een workshop bomen enten.
Heel bijzonder, want zoiets had ik niet alleen nooit eerder gedaan, ik wist er ook helemaal niets van. Eerlijk gezegd zag ik ook niet echt het nut van bomen enten in. Als ik in de tuin werk, wil ik liefst alles biologisch doen en het zo natuurlijk mogelijk houden. Enten is toch behoorlijk gekunsteld. Het is het ingrijpen van de mens in de groei van bomen en planten. Hoewel het al duizenden jaren gedaan wordt, trouwens. Zelfs in de Bijbel komt het begrip 'enten' al voor.
Toch hen ik van deze workshop  een heleboel  geleerd!

Bessen- en druivenstruiken kun je bijvoorbeeld gemakkelijk vermeerderen door ze te stekken. Takje in de grond en het vormt vrij snel wortels. Bij appels of peren lukt dit niet.
Je kunt natuurlijk zelf een appelboom zaaien, door de appelpitten hiervoor te gebruiken. Dit heet een zaailing. Maar de opbrengst is zeer wisselvallig. Je kunt grote, kleine, lekkere of wrange appels krijgen. Maar dit is vrijwel onvoorspelbaar.
Er is een professor geweest die zijn hele leven kruisingen heeft gemaakt en nooit een goed ras kon krijgen.
Bij zaailingen gaat het altijd om grote bomen en soms duurt het wel 30 jaar voordat zo'n boom vrucht gaat dragen. In die dertig jaar groeit een zaailing heel hoog. Maar deze grote bomen zijn lastig (en gevaarlijk!) te snoeien en te oogsten.

Enten is een methode van vermeerderen, waarbij een goed worteldragend deel wordt verenigd met een goed ras die lekkere, smaakvolle appels geeft. Bij enten kan je optimaal gebruik maken van de genetische eigenschappen van twee verschillende planten of bomen. De onderste plant heeft de optimale eigenschappen voor het wortelgestel terwijl de bovenste optimale eigenschappen met betrekking tot de vrucht heeft.  Zo vormen ze samen een nieuwe plant. In de fruitteelt (dit gebeurt bij appels, peren, pruimen en nectarines) worden zo onderling verschillende rassen met elkaar gecombineerd, zodat de beste eigenschappen van elk ras samen een optimaal resultaat geven.
Dit is voor een fruitteler goedkoper en vergroot de mogelijkheden.
Er wordt vrijwel altijd gebruik gemaakt van zwakgroeiende onderstammen. Dit betekent dat de appelbomen niet zo hoog en groot worden. Daardoor hoeft er bijvoorbeeld niet meer met ladders gewerkt worden.

Je hebt allerlei verschillende benamingen voor deze onderstammen.
Ik heb bijvoorbeeld geënt op een M27 (nee, niet het wapen wat door Amerikaanse mariniers wordt gebruikt). Dit is één van de zwakst groeiende onderstammen. Dit houdt in dat de boom waarschijnlijk niet veel hoger wordt dan zo'n tweeënhalve meter. (de meest linkse boom op het plaatje).
Mijn lief heeft een iets minder zwakker groeiende onderstam gekozen, die boom wordt als het goed is zo'n 4 meter hoog. Een boom, gegroeid uit een zaailing zal zo'n 5,5 - 6 m hoog worden.....
Deze geënte bomen dragen veel sneller vrucht. Sommigen al na één tot twee jaar. Ook interessant en leuk voor de hobbytuinder, die natuurlijk geen -tig jaar wil wachten tot er eindelijk een appeltje voor de dorst gaat groeien.

We gingen enten bij iemand die fruitbomen enten als hobby heeft. Hij heeft de hogere tuinbouwschool gedaan en halverwege zijn studietijd leerde hij over enten bij de fruitteelt. Bij een studievriend met een fruitteeltbedrijf kwam hij de praktijk van het enten tegen. Na vele jaren zelf jammerlijke pogingen ondernomen te hebben, kocht hij uiteindelijk professionele spullen, zoals diverse, juiste onderstammen. Het is echt een hobby voor hem, die hij echter graag aan anderen uitlegt en met anderen deelt.



Wat heb je nodig om te enten?

• Entmateriaal: een goed gegroeide éénjarige tak
• Een onderstam die precies even dik is
• Snoeischaar of goed scherp mes
• Een labeltje om je resultaat te markeren
• Was
• Waxinelichtje (om de was te laten smelten)
• Afdekmateriaal (entwas, plastic band, plakband)

Het is heel belangrijk om iets te weten over de opbouw van een boomtak. Het grootste deel van een tak of stam bestaat namelijk uit dood hout. Het aaneengroeien kan dus alleen maar plaatsvinden als de levende delen van de onderstam en de ent met elkaar in contact komen.

Daarom is de cellaag, het cambium, belangrijk voor het enten. De cambium-laag is een dunne, levende, zich voortdurend delende laag van waaruit de boom groeit. Naar binnen toe maakt het cambium houtcellen aan, die langzaam afsterven. Naar buiten toe produceert het cambium bastcellen. Ook die sterven af en maken zo de schors, de beschermlaag voor de boom. Het grootste gedeelte van de stam is dus dood hout.

Aan weerszijden van het cambium liggen vaatbundels voor water- en voedseltransport vanuit de wortels omhoog, door de hele boom. Aan de buitenkant van het cambium liggen de bastvaten die voedingsstoffen uit de bladeren tot in de wortels van de boom transporteren.  Deze actieve cambiumcellen spelen een belangrijke rol in het aaneengroeien van de onderstam en de ent.

Bij het enten is een goed contact tussen het cambium van de onderstam en van de ent absoluut noodzakelijk.

De groeilaag is het bruine laagje, tussen bast en hout, van maar enkele cellen dik. Het is cruciaal dat dit van de onderstam en de ent op elkaar aansluit. Dit is een heel precies werkje. Je zoekt twee takken die ongeveer even dik zijn en dan snijd je ze op bovenstaande wijze schuin, zodat de raakvlakken zo groot mogelijk worden.

Ik heb het zogenaamde plakenten geleerd. Je verwarmt met het waxinelichtje een beetje entwas op een schoteltje. Heb je de takken precies op elkaar, zodat de cambiumlagen elkaar raken, dan zet je het vast met de enttape. De entwas gebruik je op afgeknipte takken als 'pleister'.

We mochten drie appelrassen: een Elstar, een Goudreinet en nog een James Grieves of zoiets, op onze onderstam proberen te enten.

We mochten dit op drie verschillende onderstammen proberen. Wat een precies werkje in die koude kas, zeg! Ik heb dus 9 pogingen gedaan, omdat veel pogingen, zeker bij een beginneling, niet gelijk aanslaan.

En ach, het is altijd afwachten wat aanslaat.

En dat afwachten duurde erg lang. De enten zijn erg kwetsbaar en blijven in de kas staan. Pas na een jaar, zie je het resultaat.

En het beste resultaat: één boompje zouden we een jaar later krijgen.

Hier staan drie geënte appelboompjes klaar voor vervoer naar de tuin. Enneh.... dit kan gewoon in de bakfiets!

Dat was dus een paar weken geleden. Van de drie geënte takken is er bij mij één aangeslagen op de onderstam. Bij mijn lief zijn er twee geënte takken aangeslagen. Hij heeft als het goed is twee appelrassen aan één boom.

We weten uiteraard niet meer welk ras nu precies welke ent was. Dus dat is nog een verrassing en zullen we pas aan de vruchten kunnen zien. En dat duurt weer even. Maar..... het zal geen 30 jaar duren..... Want de twee afzonderlijke bomen, zijn tot elkaar gekomen en samen vormen ze nu één geschikte, goed groeiende boom, die ook nog eens lekkere vruchten zal gaan dragen.

Groot plantgat voor de boom.

En dan de grond in. Even draaien om te kijken of de takken niet tegen de schutting of de kas aan gaan groeien. Ze staan wel scheef in de pot (....).

Dan twee emmers water erbij, ondanks de natte periode. En wat mestkorrels.

Deze onderstammen hebben veel mest en een goede grond nodig.

Grappig dat ik vorig jaar in een folder van Intratuin een appelboompje te koop zag staan  met daarop drie verschillende appelrassen geënt. Toen dacht ik nog: "wie wil dat nou hebben?" Maar er is blijkbaar vraag naar.

Zou jij ook zo'n 'bijzonder' boompje willen hebben?

Ik heb van mijn workshop enten geleerd dat enten echt een specialistisch werkje is. Je hebt er ook heel veel geduld voor nodig. Ik zal het denk ik niet zomaar weer eens doen. Je moet echt kennis van zaken hebben en ook over goede spullen beschikken. Maar het was heel leerzaam en interessant om  een keer gedaan te hebben. Ik hoop er de vruchten van te plukken.

Mijn moestuin (11)

Je kunt me niet blijer maken, zo in het vroege voorjaar, met een cadeau als dit:

"Een houten kistje met plantknoflook en vier soorten plantuitjes". Om gelijk mee aan de slag te gaan! Compleet met instructies en recepten.



De twee hoofdthema's deze week in mijn moestuinserie zijn:

knoflook & water geven

Water, water en nog eens water geven.... Daar groeien de plantjes in de vensterbank en de plantjes in de kas van!  En natuurlijk van hun goede, biologische grond.

Hier wat foto's van de plantjes.... ik vind het prachtig, hoe ze groeien.

Hier zie je de peultjes. Ze groeien hard! Vorig jaar had ik ze direct buiten gezaaid, maar vogels zijn echt gek op deze plantjes. Ik had  ongeveer 3 planten over van de 40 of 50 die ik had gezaaid. Nu zaai ik ze voor, zodat ze wat steviger zijn. En als ik ze dan buiten uitplant, gaan ze direct onder een net.
De sla groeit goed, de knol- en bleekselderij groeien snel....

Tomatenplantjes groeien ook hard. Sommigen moet ik volgende week al overplanten, wil het groeiproces niet geremd worden.

Gek genoeg zaten er in deze twee plantjes luizen. Hier zie je de schadelijke gevolgen ervan. De plantjes blijven achter in groei, de blaadjes krullen om en zo is de plant er echt ziek van.

Verder gaat de paksoi hard groeien, komen de peperplantjes al boven de grond. Er komt echter maar één venkel op. Die ga ik volgende week even opnieuw zaaien. Als je goed op tijd bent, is dat altijd mogelijk. Bovendien heb je vaak meerdere maanden de tijd om te zaaien.

Het experiment 'zoete aardappel kweken'  is jammerlijk mislukt. Hier zie je een beschimmeld stukje. De andere stukjes droogden al in. Ik heb er een paar opgegeten in mijn groentetosti.  Verder wordt het niks meer.

Jammer! Ik ga het misschien nog eens proberen, met een wat kleinere bataat.

De spinazie en raapstelen in de kas groeien ook....

Elke dag een stukje groter, een beetje meer.....
Van de spinazie zie je eerst alleen sprietjes, maar nu worden ook de ronde blaadjes gevormd. Zie je dit hier?


De pluksla blijft wat achter....
En de postelein zie ik nog niet opkomen, maar die moet echt heel vochtig gehouden worden. Ik heb de grond wat laten opdrogen, toen ik een paar dagen niet op de tuin kwam.....
Het gekke is dat je ook met regen water moet geven in de kas. Aandachtspuntje!

Ik zet de grote slaplantjes maar weer in de kas. Het vriest daarbinnen (bijna) niet.
Als de blaadjes binnen groeien, blijven ze dun en slap. In de kas worden de blaadjes steviger en ook veel mooier van kleur. Dit is dus een betere temperatuur voor de sla!

Mijn allerlaatste bosuitjes geoogst uit de moestuin. Die at ik lekker roergebakken uit de wok  (samen met de allerlaatste peultjes uit de vriezer....), geserveerd met notenrijst.

  En toen werd op zaterdagmiddag mijn moestuin gefreesd. Heel fijn: het werd voor me gedaan! Door mijn tuinbuurman. Hij heeft een professionele  frees van een boomkwekerij (een familiebedrijf). 

Dit is de foto vóór:

Dit is de foto ná:

En dit is de foto tijdens:





























Het frezen was in een half uurtje gebeurd.
En wat kostte het?
Een paar versgebakken scones met aardbeien-rabarberjam en clotted cream en een flesje muntsiroop.
Buren delen met elkaar!  Buren..... dáár heb je echt iets aan!!

Wat een ruimte opeens. Dat nodigt uit tot zaaien en planten.....
En hoewel het koud werd, heb ik gauw mijn plantknoflook de grond in gedaan. Op de foto hierboven zie je op de voorgrond het aardbeienbed. Strak daarlangs plant ik de knoflook.
Dit kan nog tot en met april, volgens de plantinstructies. Volgens een andere beschrijving moet het vóór de winter....Ik weet het niet. In ieder geval heb ik twee soorten knoflook: consumptieknoflook en plantknoflook.  Ik heb 'supermarkt' knoflook ( komt uit Spanje) in februari geplant. Acht sprieten zie ik al boven de grond uitsteken! En deze week, half maart dus, de plantknoflook. Heel wat teentjes. Ik ben benieuwd of ik een grote knoflookoogst ga krijgen. Ermee koken is in ieder geval geen probleem.....

Volgende week gauw de plantuitjes en sjalotten de grond in.
Maar dát is voor de nieuwe week.....
 

 

Challenge 100 dingen (6)

Deze week, waarbij ik mijn oorspronkelijke challenge verdubbelde van 100 naar 200 spullen-mijn- huis-uit, moest ik toch echt hard aan de slag. Want in 13 dagen tijd 100 spullen weg, is in ieder geval 50 dingen deze week de deur uit!!

Nu heb ik genoeg spullen en kleding, maar ik moet het wel allemaal zelf door mijn handen laten gaan.....
Gelukkig hielp het weer mee.... niet stralend zonnig, waardoor je naar buiten wordt gelokt met die prachtige blauwe lucht. Nee hoor, het was grauw en bewolkt: ideaal om aan de slag te gaan in allerlei ondergestofte kasten. Sommigen zelfs vochtig en bijna schimmelig.... Het is niet voor niks dat we een grote renovatie van de woonkamer plannen. Ons huis is erg vochtig en in de winter lijkt er wel niets wat helpt.
Nou ja.... iets wat heel rigoureus is, dan.
Toen ik genoot van het mooie weer en het feit dat de was lekker buiten kon drogen, ging manlief hard aan het werk om het binnen wat frisser te maken. De beide grote ramen in de woonkamer werden eruit gezaagd/gelicht. Dat was gelijk héél fris.... maar gelukkig kwam er nieuw dubbelglas in, drielaags in plaats van een lekke tweelaags. En, heel belangrijk: grote ventilatieroosters aan de bovenkant. Nu ik dit zit te typen, voel ik aan beide kanten de tocht op me in werken..... ril, ril....
Maar ventilatie is belangrijk, tegelijk houdt het dikke dubbel glas de warmte goed vast.

Maar dat terzijde.... ik ging opruimen. Dinsdag was ik van plan een paar kasten aan te pakken en dat was lastig. Door mijn enthousiasme wordt het wel eens chaos in mijn hoofd en wil ik alles tegelijk doen. In plaats van de geplande kast, ging ik boven de 'herinneringskisten' van de kinderen langs. Er lag heel veel naast, in plaats van erin. Dat is niet de bedoeling. Als ze het huis uit gaan, krijgen ze een volle kist mee met herinneringen aan hun kindertijd, maar het deksel moet er natuurlijk wel oppassen. Zeker nu er nog  niemand ook maar in de buurt van de 20 is. Ik heb een grove selectie gemaakt, zonder volledig te zijn. Een tas overgeheveld en verhip, daar kwam ik mijn badpak tegen wat ik kwijt was!  En waarom bewaar ik zo veel voor mijn dochter? Een nieuw eetsetje: bordje, beker, schaaltje. Een knuffelbeest met muziek waarbij ik niet meer weet van wie die gekregen is en bovendien vind ik hem lelijk..... hup, weg ermee!
Twee jaar geleden kreeg ik van mijn moeder nog het tasje wat ze zelf had genaaid en wat ik het eerste jaar gebruikte op de kleuterschool. Toen kreeg ik wel een beetje een 'nou dûh- gevoel'. Wat moet ik er in vredesnaam mee? Wie bewaart zoiets nou?
Dus.... meer weg en zeker geen rommel voor de kinderen bewaren! Goede les heb ik er van geleerd!

Over mijn moeder gesproken, ze gaat binnenkort verhuizen. Van een huis met 14 kamers (dubbele garage, dubbele schuur en patio niet meegeteld) gaat ze naar een huis met 'gewoon' 6 kamers (4 slaapkamers, keuken en woonkamer). Ze heeft jarenlang alles kunnen verzamelen en het stond nooit in de weg. Alle kindertekeningen, alle schoolschriften werden van me bewaard. En nu.... ruimt het ook bij haar lekker op.
Maar genetisch bepaald is het wel een beetje, die verzamelwoede.
Mijn oma kon echt helemaal niks wegdoen. Nou had zij de oorlog meegemaakt en ook nog de crisis daarvoor. Maar het was echt grappig als ik als kind mijn rapport liet zien. Ze wilde dan voor de goede cijfers wat geven en dan haalde ze uit haar kralenportemonnee een dubbeltje. Vervolgens hield ze dit voor haar ogen, ze draaide het om en om. Keek er nog eens naar, draaide hem nog eens om......
En ja, dan mocht ik hem toch in ontvangst nemen..... 't Was altijd weer spannend of ik het kreeg, ha, ha.

Maar goed, mijn stapel fotolijsten werd groter, toen ik ook de kast beneden aanpakte. Ook heel wat lege fotoalbums konden weg. Daarna wat speelgoed van de kinderen. Of er wordt nooit mee gespeeld òf het past niet meer bij hun leeftijd. Bij elkaar kom ik op 39 dingen.

Samen met de spullen die er nog staan van vorige week, breng ik ze op woensdag naar het zelfbreng-depot van de tweedehandswinkel.
Natuurlijk op de milieubewuste manier waarop ik me in de stad voortbeweeg.



Ook de grote boodschappen haal ik altijd op deze manier.
Er kan méér in die bak dan je denkt!

 

Toen twee dagen rust.....

Maar ik zat nog niet aan de 50 dingen deze week.

Op vrijdagmiddag keek ik samen met mijn oudste zoon, een echte spelletjesfanaat, naar onze ongelooflijk grote voorraad spellen. Gelukkig, er kunnen er toch wel 5 weg. Inclusief de puzzel van 1000 stukjes, samen met datgene wat er al van gelegd was op de speciale rolmat. Tsjonge.... daar gaat mijn droom om samen gezellig met elkaar rond de tafel een enorm leuke legpuzzel te maken.

Als teken van samenwerking en huiselijkheid.....  Tegelijk gaat dus ook mijn frustratie weg.... want het lùkt ons nooit! Of we hebben er geen tijd voor, of het is duidelijk niet huiselijk en gezellig, samen boven die puzzel van 1000 stukjes!

En voordat ik dit blog afschrijf, ja........ ik zit nog niet aan de 50 spullen deze week, loop ik naar boven. In het trappengat is onze boekenkast. Maar hoewel er aan beide kanten 3 planken zitten, passen niet alle boeken erop.  Het is een steeds rommeliger aanblik en dat is nog niet het ergst, maar soms liggen ze ook op de trap.....

Ik sla een eerste bres en neem 12 grote boeken mee. Die gaan zeker weg!

Ik kan wel wachten tot iemand een werkstuk gaat maken over olifanten of beren of welk dier dan ook, maar als dit al gebeurt, zoeken ze toch plaatjes van het internet. Die knippen ze echt niet meer uit boeken. Dus weg ermee!

Dat brengt het totaal van het aantal spullen dat weggegaan is deze week op:

 57!!

Mooi, ik ben al over de helft.

Volgende week, vóór Pasen, nog 43 dingen het huis uit. Als die marktplaatsadvertenties nou ook een beetje verkopen......

Zou ik het halen?

Volgende week lees je het.....