Up-cycle je teenslippers

 

Ze kunnen nog best even mee... zo aan het einde van de zomer. Maar ja.... mooi zijn ze niet meer.

Ik heb het over de slippertjes van dochterlief waar deze zomer al duizenden stapjes mee gezet zijn.

Om nog even mee te kunnen, up-cyclede ik haar slippertjes.

Simpel en met geweldig resultaat.

Kijk maar mee!

Een paar jaar  terug maakte ik ook al een feestje van de lelijke slippers van m'n oudste dochter,  simpelweg door ze om te breien....

En dat doe ik nu weer bij de roze slippertjes van Jisca die nog best een tijdje mee kunnen,

 

maar er vies uitzien nu het glitterrandje heeft losgelaten.

Ik vind in m'n bolletjesmand allerhande kleuren wol en katoen, allemaal restjes.

Dus dit is een goed project om die mand wat leger te maken en tegelijk slippers te up-cyclen, zodat ze nog een ronde meegaan.

Wegdoen is pas nodig als ze echt kapot zijn.

Dit simpele idee deel ik hier....

 

Teenslippers upcyclen

Wat heb je nodig:

• teenslippers met kunststof bandje
• pluizig garen van gemiddelde dikte ongeveer 45 m
• breinaalden nr 5
• schaar
• meetlint/centimeter
• veiligheidsspeldje
• borduur of stopnaald

  Hoe pak ik het aan:

1. Meet allereerst het bandje van je slipper op. Begin links onderaan bij het punt waar het bandje vastzit aan de zool. Meet tot aan de punt waar het bandje tussen je tenen zit. Doe dit ook bij de andere kant en tel deze twee maten bij elkaar op.   Bij deze slippertjes - maat 33 -  mat ik 25 cm.
2. Zet met het pluizige garen evenveel steken op als je hebt gemeten in centimeters, plus vijf. In mijn geval dus 30 steken.
3. Brei alle steken recht. Je zult een langwerpig lapje krijgen, want je breit in de breedte. Controleer om de zoveel toeren of het breiwerk al rond het bandje van je teenslipper past.
4. Is het lapje breed genoeg, kant het af en laat een lange draad (zo'n 90 cm) hangen. Hiermee naai je straks het bandje om de slipper heen.
5. Herhaal de stappen 1 t/m 4 voor de andere slipper.
6. Neem je breiwerk en vouw het lapje om het slipperbandje heen. Begin bij het punt vooraan in het midden wat tussen je tenen zit.  De beide kanten van de slipper zijn nooit even lang. Bepaal waar dat punt komt te zitten. Zet dit vast met een veiligheidsspeldje of een paar steken
7. Gebruik de lange draad die je hebt laten zitten om het breiwerkje rondom het slipperbandje vast te naaien. Steek deze draad in Begin bij het punt waar het bandje in de zool is vastgemaakt.
   
   
8. Met een scherpe naald kun je zelfs twee steekjes dwars door het slipperbandje maken om alles wat beter vast te zetten. Ik doe dat op het punt waar mijn vinger zit.
9. Maak met de 'ik en jij steek' het lapje vast, rondom het slipperbandje. Naai naar het teenbandje toe, met dezelfde draad als je breiwerk. Omdat het pluizig garen is, maakt het niet zoveel uit of je nette steken maakt of niet: je ziet er niets van!
10. Als je bij het teengedeelte komt, sla je dit over. Niet naar beneden toe vastnaaien, anders zijn de teenslippers niet meer prettig te dragen. Doorgaan met naaien van het bandje naar de andere kant toe. Ook daar kun je een steekje door het bandje heen maken, zodat het straks niet verschuift.
11. Hecht de draad af en herhaal de stappen 6 t/m 10 voor de andere slipper.
    Je kunt deze slipper sierband ook vastzetten met gewoon naaigaren als je dat makkelijker vindt.

En klaar zijn de leuk opgepimpte slippertjes.

Jisca is er blij mee.

 

 

Ready voor nog veel meer stapjes....

Schuursponsjes zelf maken (breien dus!)

Geloof het of niet, maar ik heb dus zelf  'schuursponsjes' gebreid.

Ik kwam op dit toch wel zotte idee door mijn voornemen om te minimaliseren op plastic.

En van het één komt soms het ander.

Al die gekleurde schuursponsjes van plastic verslijten snel.

Ze zijn niet duur voor je portemonnee, wel voor de planten en dieren om ons heen.

Ze vergroten de hoeveelheid plastic soup die er al is.

Toen ik me dat realiseerde, besloot ik deze sponsjes mijn huis  niet meer binnen te halen. 

En ging ik zelf aan het breien.

Heerlijk zo'n breiwerkje bij de hand, zo af en toe. Mijn projectjes blijven altijd klein: eierwarmers, sloffen en sjaals. En nu dus schuursponsjes!

Het breien doe je met touw: stug, ruw en sterk!

Ik heb wat uitgezocht over soorten touw.

Touw bestaat altijd uit drie of meer strengen  die van dezelfde garens zijn vervaardigd: om elkaar geslagen of paarsgewijs in elkaar gevlochten.

Je hebt touw van kunstvezel (wat ik uiteraard niet gebruik!) en van natuurvezel.

Touw wat wordt gemaakt van natuurvezels wordt genoemd naar de vezel waar het van gemaakt wordt.

Je kunt onderscheid maken tussen harde en zachte natuurvezeltouwen.

Bij harde natuurvezeltouwen horen: 

• sisal 
• manilla
• cocos.

De harde natuurvezels zijn vaak stug, kunnen makkelijk veel vocht opnemen, maar kunnen slecht tegen lage temperaturen, schimmels en grote hitte. Er wordt over breeksterkte gesproken om aan te geven hóe sterk dit touw is.

Bij de zachte vezels horen:

• jute
• vlas  of hennep  
• katoen.

Zachte vezels zijn soepel en zacht maar ook zeer slijtgevoelig.

Katoen, sisal en jute zijn makkelijk overal verkrijgbaar (op de foto zie je een schap van de Action).

In de moestuin gebruikte ik vorig jaar jute. Jute slijt en gaat in de tuin, onder invloed van weersomstandigheden niet zo lang mee.

Met de klos die ik had liggen, breide ik een eerste schuursponsje.

Maar sisaltouw is veel sterker en slijtvast, dus daar maakte ik mijn tweede sponsje van.

Kies zelf uit ervaring of  bovenstaande info je soort touw.

Schuursponsjes breien

Wat heb je nodig:

• breinaalden nr 6
• bolletje (sisal)touw
• stukje oude handdoek van 10 x 7 cm
• bruin garen 
• borduurnaald

Hoe ga je aan de slag:

Echt.... dit is zó simpel. Zelfs al kun je niet breien, dan is dit je proeflapje en als je klaar bent heb je een schuursponsje!

Zet 10 steken van het touw op.

Brei recht, in  ribbels tot je een lapje hebt van ongeveer 20 cm.

Het breien gaat stug, maar is wel te doen.

Kant de steken af. Je hebt nu een rechthoekig lapje.

Vouw het lapje dubbel en naai één zijkant en de onderkant met stevig garen vast.

Neem het lapje van een oude handdoek en schuif dit in het ontstane hoesje.

Dit is voor de stevigheid.

Naai nu ook de laatste kant dicht.

In plaats van naaien kun je de zijkanten ook aan elkaar vasthaken. Mij lukte dat niet.....

Als je een langer draadje laat uitsteken, kun je hiervan een lusje maken.

Makkelijk om het sponsje aan op te hangen als het moet drogen na gebruik.

Je kunt ze overigens ook wassen: in de wasmachine op 40 graden of draai 'm mee bovenin de vaatwasser.

Mijn ervaringen in gebruik:

het sponsje is vrij stug en hard en ik moet er wel even aan wennen.
Als je een dunner schuursponsje fijner vindt werken, kun je
een korter lapje breien: tot 10 cm en dan ben je al klaar.
Dit is als flexibel, stevig schuurlapje ook goed te gebruiken.
Of het goed werkt?
Probeer het zelf eens uit.

Ik gebruik geen standaard schoonmaakmiddelen meer, dat is eveneens een verandering.

Nieuwsgierig wat ik dan wel gebruik?

Volgende week verschijnt hierover mijn nieuwste blog.

Koop tot die tijd geen nieuw schoonmaakmiddel,
ik beloof je hierbij dat ik een alternatief heb dat beter, goedkoper en gezonder is.....
So, stay tune...

Hoes voor mijn Apple

Ja, mijn Apple heeft wat bescherming en stevigheid nodig, als hij meegenomen wordt in rugzak of schoudertas. En dat bedenkend, maakte ik er zelf een hoes voor! Simpel van katoen, met een haaknaald.
Ik zag het voorbeeld op een plaatje en hoewel niet alle Apple's dezelfde afmeting hebben, is het goed te doen om zelf een apple-hoes te maken.

Hier zie je 'm......

Tadaa!!!

Ik haakte om twee redenen een appelhoes: de appel moet beschermd worden onderweg naar school of werk en ik heb geen zin meer om onnodig kunststof materiaal aan te schaffen.
En haken?
Ja, zo'n vijf jaar geleden overleed mijn oma en toen nam ik mezelf voor als herinnering èn eerbetoon aan haar (weer) te gaan haken. Ze heeft namelijk ooit tijdens een logeerpartij een poging gedaan om mij te leren haken. Het is gebleven bij die poging, want haken was toen stoffig en suf en zo was ook het resultaat van die paar haakuurtjes: een suf en frommelig kleedje was het resultaat.
Maar nu is het trendy en hip en hoewel ik haken ook leuk vind, blijft het wel bij kleine projectjes.
Zo heb ik diverse randjes gehaakt om shirts op te pimpen, babysokjes te verfraaien of een fotolijstje te pimpen. Maar nu haakte ik dus deze hoes voor mijn appel.
En als ik het kan, kan volgens mij zelfs mijn moeder het.....

Ik ga proberen het haakpatroon, wat ik uit mijn hoofd heb gedaan, uit te schrijven. En geloof me, dat is moeilijker dan een recept even uittypen. Ik doe mijn best, maar ontdek je foutjes, geef het door.

Hoes voor mijn Apple

Benodigdheden:

• 2 kleuren garen (bijv. haakkatoen) voor haaknaald 2.5
• haaknaald 4.5
• naald 
• bijpassend
• knoop

Patroon:

Hi hi.... ik wil bijna recept schrijven, maar hier komt mijn poging om een haakpatroon uit te werken.

Neem de twee kleuren garen samen, hier haak je mee voor een stevig hoesje. Vandaar het verschil in de dikte van het garen en het nummer van de haaknaald.

Opzet: Haak 6 lossen en sluit ze met een halve vaste tot een ring

Toer 1: Maak in elke losse van de opzetring 2 vasten

Toer 2 en verder:  Haak in elke vaste van de vorige toer twee vasten zodat het rondje groter wordt. Als het rondje ongeveer 2 cm is, haak dan om en om 1 vaste en 2 vasten in elke vaste van de vorige toer.

Herhaal dit tot je de bodem van de appelhoes groot genoeg vindt. Ik houd 6 tot 7 cm aan.

Toer 6: Haak 3 lossen en zet ze vast aan een vaste van de laatst gehaakte toer. Je krijgt zo een boogje. Haak weer 3 lossen en haak met een vaste in de tweede vaste vanaf de vorige insteek. Dus om en om haak je de boogjes vast tot je helemaal rond bent.
Toer 7: Haak 3 lossen tot een boogje en steek middenin het boogje van de vorige toer vast met een vaste. Je krijgt nu boogjes op boogjes. 

Herhaal deze toer zo'n 6 tot 8  keer. Je kunt af en toe meten door een appel erin te passen.

De appel moet er voor ongeveer driekwart in passen.

Om te zorgen dat de hoes strak om de appel zit, haak je de laatste twee toeren met 2 lossen in plaats van drie lossen in de boogjes. 

Als de appelhoes hoog genoeg is, kun je een toer vasten haken als bovenrand. Is het geheel nog iets te wijd, dan kun je af en toe een vaste overslaan en op die manier minderen. 

Stop met haken aan het eind van deze toer.

Haak dan een lus van ongeveer 20 lossen. 

Steek de laatste steek weer vast met een halve vaste in de steek waar je begonnen bent met de lossen te haken.

Knip de draad af en haal het uiteinde door de lus heen. Zo hecht je af.

Steek het uitsteeksel met een naald weg in het haakwerk.

Naai de knoop vast op de bovenrand van de appelhoes, op die manier dat de lus er met wat moeite omheen kan. Hij mag wel strak zitten.....

En dát is de hoes voor mijn Apple!

Nog vragen?

Duidelijk genoeg?

Ik vond het een leuk projectje.

Deze is voor mijn dochter.

Het leuke van haken is, dat een haakwerkje overal mee naar toe te nemen is. Heel gemakkelijk - als een smartphone - pak je een haakwerkje erbij. Ik haak in de auto, in de wachtkamer van de dokter, op bezoek...... maar vooral af en toe. Lang niet altijd, hoor! Maar nu in de winter, lekker voor de kachel, weet ik het wel.

Het kringetje is rond als ik zelfs in het oude huis van mijn oma, dit haakwerkje erbij pak. Wat bijzonder, nu mijn ouders daar wonen, dat ik daar, waar mijn eerste haaksteekjes begonnen, mijn eigen haakprojectje haak.

Ik ga er nog maar eentje haken voor mijn zoon.......