Courgettebootjes: oneindig te variëren!

Dit is zó lekker en leuk: je eigen courgettebootje bedenken, maken en vullen. 

Niks smaakt lekkerder dan dat je het zelf maakt. 

Jongste dochter - absoluut geen groentejunk - vroeg hier al een paar keer naar. 

En tja, wat zeg je  dan als moeder?!

Dit is nog eens reuze gezond: het bootje zelf is groen, de vulling bevat groente.

Zo krijg je ongemerkt veel vitamines binnen.

Eigenlijk is dit een feestje op je bord, waarbij je zelf de roeiriemen vasthoudt!!

Ik maakte twee variaties klaar, die ik allebei deel, maar waarop je nog veel meer kunt variëren.

Het ligt eraan wie er tijdens het koken in de keuken staat en helpt kiezen.

Wat te denken van deze enorme variatie aan ingrediënten.

En dat staat meestal gewoon in mijn keukenkastje of koeling....

Courgettebootjes met gekruide rijst en granen

    voor 2 - 4 personen

Ingrediënten:

• 2 rechte, lange courgettes
• 100 g quinoa
• 100 g zilvervliesrijst
• zeezout naar smaak
• 2 el olie
• 1 rode peper
• 1/2 paprika
• 75 g vegetarisch gehakt
• 4 zongedroogde tomaatjes
• 100 g geraspte (geiten)kaas of feta
• 1 rode ui
• 1 teentje knoflook
• 2 el verse oregano
• 1 takje verse tijm
• 3 el pijnboompitjes

Hoe maak ik het klaar:

Kook de rijst en de quinoa samen in 400 ml water met zout droog.

Zet apart en laat afkoelen.

Was de courgettes en snijd overlangs door zodat je twee helften krijgt.

Schep met een lepel de zaadlijsten eruit. Maak met de punt van een mes een inkeping

langs de schil, houdt ongeveer 1 cm aan, zodat het bootje wel stevig blijft.

Schep nu het overige vruchtvlees uit de courgette. Bewaar dit.

Verwarm de oven voor op 200 graden C.

Maak de ui, de rode peper en de knoflook schoon en snipper fijn.

Verhit de olie in een hapjespan en fruit deze twee minuten. Zorg dat het niet bruin kleurt.

Was de paprika en snijd in blokjes en voeg toe, samen met het vegetarisch gehakt. 

Roerbak drie minuten.

Snijd ondertussen de inhoud van de courgette in kleinere stukjes en voeg deze ook toen aan de andere groentes in de pan. Snijd de zongedroogde tomaatjes in stukjes en voeg toe.

Bak nog 2 minuten mee op hoog vuur. Voeg vervolgens de verse kruiden toe. Heb je geen vers? Neem dan gedroogde kruiden en vervang een eetlepel vers voor een theelepel gedroogd.

Voeg daarna de droge en afgekoelde quinoa en rijst toe. Roerbak mee tot het warm is.

Vul nu de courgettehelften met dit groente-graanmengsel.

Verdeel de geraspte kaas erover heen of snijd de feta in heel kleine stukjes die je erover verdeelt.

Strooi daarover de pijnboompitjes.

Leg de courgettebootjes naast elkaar in een wijde, ruime ovenschaal of leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat.

Schuif in de voorverwarmde oven en laat in 20 minuten gaar worden, de kaas smelten en de pijnboompitjes goudbruin kleuren.

Serveer deze courgettebootjes meteen.

Natuurlijk kun je bij deze bootjes enorm variëren. Want lust iemand geen kaas, dan doe je er geen kaas overheen. Heeft iemand er graag champignons doorheen en liever geen zongedroogde tomaatjes, dan wissel je deze ingrediënten om. De basis blijft de rijst met graan en courgette, alle andere ingrediënten zijn variabel.

Een tweede variatie recept....

Courgettebootjes met zoet-pittige couscous

  voor 2 - 4 personen

Ingrediënten:

• 2 rechte, lange courgettes
• 200 g couscous
• 2 tl komijnpoeder
• 1/2 tl chilipoeder
• 1 bouillonblokje of 1 el bouillonpasta
• 1 ui
• 1 groene peper
• 2 el chili-olie
• 120 g vega wokreepjes of kipstuckjes
• 50 g rozijnen
• 50 g gemengde noten zoals walnoten en hazelnoten
• 12 zwarte olijven of 4 zongedroogde tomaatjes
• 2 bollen mozzarella
• versgemalen zwarte peper naar smaak
• 4 el zonnebloempitjes

Hoe maak ik het klaar:

Doe de couscous in een grote, ruime kom, roer hier de rozijnen door en de gemalen komijn en chilipoeder.

Giet er 400 ml heet water waaraan je bouillon hebt toegevoegd, overheen.

Zet apart en laat afkoelen.

Was de courgettes en snijd overlangs door en hol deze uit. Bewaar de courgettestukjes.

Verwarm de oven voor op 200 graden C.

Maak de ui en de groene peper schoon en snipper fijn.

Verhit de chiliolie in een hapjespan en fruit deze twee minuten. Zorg dat het niet bruin kleurt.

Was de paprika en snijd in blokjes. Voeg deze toe samen met de vega wokstukjes. Bak 3 minuten.

Snijd de courgette in kleinere blokjes en doe ze in de pan. Roerbak 3 minuten mee.

Zet het vuur uit en roer de roerbakgroente met wokstukjes door de couscous. Voeg de olijven of gedroogde tomaatjes in stukjes toe en roer goed door.

Roer ook de noten er door.

Schep de vulling in de uitgeholde courgettes.

Beleg met plakken mozzarella en bestrooi met zwarte peper naar smaak 

en vervolgens met de zonnebloempitten.

Schuif de courgettes in een grote ruime ovenschaal of op de bakplaat, in de voorverwarmde oven.

Bak in 20 minuten gaar en goed warm.

Serveer de courgettebootjes in zijn geheel.

Eén bootje voor een kind, twee voor een volwassene.....

De courgettetijd is bijna voorbij in mijn tuin, maar wat hebben we lekker 

van deze courgettebootjes gesmuld!!

Geniet ervan!

Alle kinderen lusten courgette

Dit bericht is een vervolg op het eerdere 'kinderen lusten alle groentes '. Hierbij vertelde ik dat er veel verschillende manieren zijn om kinderen bij de maaltijd te betrekken en om ze zover te krijgen allerlei  (nieuwe) groentes te gaan waarderen en eten. Natuurlijk ken je vast verschillende van deze tips en pas je ze met jonge kinderen of moeilijke eters regelmatig toe.

Mijn manier is, terug-van-weggeweest: verhalen vertellen!!
Groenteverhalen, wel te verstaan!
En het werkt echt! Bij mijn lieve, kieskeurige kleuter in ieder geval.

Bijkomend voordeel: de sfeer wordt gezelliger aan tafel, want ook de tieners fantaseren mee. Soms met het resultaat dat ik lekker kan dooreten en het verhaal tòch verteld wordt! ;)

Nu is het de tijd van de veelzijdige courgette. Met zeven planten in mijn moestuin heb ik een geweldige opbrengst.  Door zijn neutrale smaak past de courgette nog eens goed in elk gerecht! Dus minstens twee keer per week eten we courgette. Of in taart, soep, bij de pasta, op brood, gegratineerd, geroerbakt of verzin het...... er zit courgette in!
Maar als ik opvang "ik lust geen courgette", dan kàn dat dus niet!

En...... hùp: een verhaal uit mijn mouw geschud!
Vaak begin ik het verhaal ergens en ik weet zelf niet waar het eindigt. In ieder geval eindigt het altijd ergens bij de groente.

Willen jullie het courgetteverhaal?
Het begint bij een toren. En laat ik daar nu net een mooie vakantiefoto van hebben.....

De burcht van Saarburg, Duitsland

"Er was eens een kleermakertje die in een hoge toren aan de rand van het bos woonde.  Veel mensen en dieren wisten hem te vinden, hoewel het niet altijd handig was dat hij zó hoog in een toren werkte en woonde. De toren had namelijk 193 treden en natuurlijk geen lift!  Zelf had hij bedacht dat hij één keer per week al zijn boodschappen deed. Dus alle stof, garen en knopen moest hij dan hebben, maar ook al  z'n verse groenten,  fruit en andere boodschappen, voor zijn weekmenu. Had ik al verteld hoe het kleermakertje heet? Hij heet Joop, maar omdat hij net als beroemde Franse kledingontwerpers wil werken, heeft hij zijn naam veranderd in Joubert  (spreek uit: Zjoebèr)

 En als Joubert alle boodschappen in zijn torenkamer had, bleef hij zeker vier dagen onafgebroken hoog in zijn torentje aan het werk.

Als er klanten kwamen voor een opdracht of om te komen betalen, dan hadden de klanten geen zin om al die 193 treden omhoog te klimmen en na vijf minuten weer af te dalen. 

Daar had Joubert iets op gevonden, hoor. Gewoon vanuit zijn raampje liet hij een mand zakken en daar kon een stuk stof of kleding in of het geld als de klant betaalde.  En dat werkte best goed!

Hoewel...... je had wel wat geduld nodig. Het mandje zakte langzaam aan het touw en het ophalen ging ook niet snel. De klanten wisten dat het zo werkte en vonden het best.

 Ook Joubert was tevreden, alleen hij zou nog wat meer werk aan kunnen. Sommige klanten kwamen niet naar hem toe, omdat ze met maat nemen en kleding passen tóch naar boven moesten komen. En daar werden ze zó moe van..... die 193 treden op en neer!

Op een dag, terwijl Joubert aan het werk is, wordt er beneden geroepen en aan de kleine bel getrokken.  Het is vakman en vriend: Peter de Houter, de timmerman."

Gelach bij ons aan tafel, want papa heet ook Peter........

"Joubert nodigt hem boven uit om samen te eten en bij te praten. Per slot van rekening had hij al weer dagen geen mens gezien!

Als Peter boven aan komt, hijgt hij van het trappen klimmen, hoewel hij een uitstekende conditie heeft. Ondertussen is Joubert de keuken ingegaan.

Hij heeft nog courgette liggen van zijn weekboodschappen en besluit daar een heerlijke maaltijd van te koken. Terwijl de twee vrienden bijpraten en heerlijk aan het eten zijn, vertelt Joubert toch van zijn zorgen: "Er komen geen nieuwe klanten bij en oudere klanten komen soms niet meer terug. Ik woon te hoog!" Terwijl Peter een hap neemt en een mooi, lang courgetteplakje naar binnen laat glijden  (mmmmm, het smelt bijna in zijn keel, zo zacht!) krijgt hij inspiratie.

"Maar Joubert," zo zegt hij, "nu ik deze courgettelinten eet, bedenk ik me dat je een glijbaan nodig hebt. Gewoon eentje vanuit je raampje hier boven en dan naar beneden......." Ondertussen is hij gaan staan en kijkt vanaf boven op het bos neer.

Helemaal naar beneden gaat waarschijnlijk niet lukken, maar een glijbaan tot boven in een grote, toegankelijke boomkruin moet wel gaan.

Joubert wordt enthousiast. Dit zou wel eens dé oplossing kunnen zijn. Als hij immers een glijbaan heeft, spreekt hij met klanten gewoon beneden af en roetsjt hij met de mantel of de jurk naar beneden om daar zijn klant te laten passen. Veel gemakkelijker!

De vrienden spreken af dat Peter aan het werk gaat. Hij laat zich inspireren door die heerlijke courgette die hij heeft gegeten en maakt een hele lange, groene glijbaan. Zacht om te zitten en met opstaande randen voor de veiligheid. Bovenin de kruin van een eik, stopt de glijbaan. Met behulp van de zijtakken klim je dan makkelijk en in een wip naar beneden.

Door de kleur, valt de glijbaan niet op in het bos.

Als de courgette-glijbaan, zoals hij genoemd wordt, eindelijk klaar is, komt iedereen kijken.

Hierdoor krijgt Joubert weer nieuwe klanten die allemaal wel een kleermaker kunnen gebruiken.

En zo is, door het eten van courgette met een timmerman, er een prachtige glijbaan ontstaan.

En elke keer als Joubert eraf roetsjt, denkt hij aan courgette. Hoe lekker deze groente smaakt en hoeveel je met een courgette kan doen!"

En ook bij ons aan tafel blijkt elke keer hoeveel je met courgette kan.........

Tijdens het eten ontstond er spontaan dit verhaal èn mijn lieve kleuter eet nu ook courgette. Al is 't ie groen en ziet hij er elke keer weer iets anders uit.

Als ze bij een nieuw gerecht een blokje courgette van haar bord vist, herinneren we haar aan het kleermakertje in de toren met die lange courgetteglijbaan. "Oh ja," zegt ze dan "ik lust wel courgette!"

En zó is het, als mama lekker vers heeft gekookt!!

Roze soep

Nee, geen oranje-rode tomatensoep, geen donkerrode bietjessoep, maar ècht róze soep aten we.

Het smaakte niet zoet(sappig), maar lekker hartig, zoals een soepje hoort te zijn.

Maar voor mijn kleutertje was het prinsessensoep. 

En alle prinsessen zijn mooi en houden van roze. Daarom at ze deze gezonde soep ook helemaal op.

Terwijl ze niet van, jawel....... van radijs houdt.
Want dit was dus 'radijsjessoep'. En alleen met radijs krijg je een natuurlijk gekleurde roze soep!

Hier het recept als je ook iemand in huis hebt, wiens lievelingskleur roze is......

Radijssoep

Ingrediënten:

• 3 tot 4 bosjes radijs, oftewel 600 - 700 gram radijs
• 1 sjalot (of halve ui)
• 1,5 l kruidenbouillon
• scheut olijfolie
• 1 dl sojaroom

Hoe maak ik het klaar:

Eerst maak je de radijsjes schoon. Je verwijdert de blaadjes en houdt die apart. Het worteltje en tussensteeltje verwijder je ook.

Ik kreeg drie hoopjes op mijn aanrecht. Een paar blaadjes zijn voor de garnering, de rest kun je als groente eten in een ander gerecht. De radijsjes zijn voor de soep en het afval is voor de cavia's.

Best even een werkje.

Snijd daarna de radijsjes in plakjes.

Snipper het sjalotje en verwarm een scheutje olijfolie in een grote pan.

Fruit het fijngehakte sjalotje en de radijsplakjes vijf minuten.

Bereid de bouillon van tablet of poeder en voeg deze toe.

Breng aan de kook en laat vijftien minuten op laag vuur trekken.

Pureer hierna de soep met een staafmixer en voeg de sojaroom toe, voor een lichtroze resultaat.

Schep de soep op borden en garneer met in het midden wat plakjes radijs en een blaadje groen.

Deze soep is een heerlijk, licht voorgerecht en is dan genoeg voor ongeveer acht personen.

Wil je er een maaltijdsoep van maken, dan is het genoeg voor 3-4 personen.

Serveer er dan lekker stokbrood met kruidenboter bij.

De radijsjes die soms best pittig kunnen smaken, worden mild en zacht van smaak als je ze kookt.

En dan is het ècht een soepje voor een prinses!

Hoewel........ iedereen hier in huis vond hem lekker.

Geniet ervan!

A great salad

Ik oogstte vanavond mijn eerste krop sla van buiten en maakte hem heerlijk klaar.
Deze sla heb ik zelf gezaaid, is van klein zaadje en klein plantje groot gegroeid.

Eerst gegroeid op de vensterbank, gehard in de kas en vervolgens vier weken geleden in de tuin gezet, onder een net in verband met de  vogels. Dat heet in tuinderstermen 'van de koude grond.'
Vandaag aten we deze sla en het was een feestje!

Ik laat jullie meegenieten van de manier hoe ik mijn salade het liefst klaar maak.
En dat is niet volgens de laatste trends. Oh nee..... 'less is more'  is bij deze salade niet aan de orde.
Het is gewoon: 'more is more'. Ik stop echt alles wat ik kan vinden en wat ik lekker vind in deze reuze-salade. En......... het is altijd lékker!!

Dit idee heb ik in mijn studententijd gezien bij mijn vriendin en dat inspireert me nog steeds.

Voor de kinderen is het ècht een feestje: ze mogen twee ingrediënten weggeven, die ze het minst lekker vinden. Dat wordt altijd met gejuich begroet, want normaal gesproken moeten de kinderen, wat de pot ook schaft, altijd hun bord leeg eten.

Ik geef vandaag geen recept, (alleen voor de dressing) maar allerlei opties, zodat ook jij je eigen salade naar wens en smaak kunt vormgeven.

Een (middelgrote) krop sla is de basis.
Ik vind dat er altijd komkommer en tomaten bij horen. Anders is het geen echte salade.

Wat bij mij nooit ontbreekt zijn zelfgebakken knoflookcroutons.
Deze maak ik van brood uit de diepvries en snijd ik bevroren in mooie blokjes. Ik bak ze in een koekenpan met boter, beetje olijfolie en een teentje knoflook, in plakjes gesneden. Ik bak ze op middelhoog vuur tot ze lichtbruin krokant zijn (regelmatig keren....) De knoflooksmaak is in de broodblokjes getrokken tijdens het bakken. Mmmmm

Wat er altijd in moet, zijn: blokjes kaas (feta, geitenkaas, belegen kaas). Dit tot verdriet van de oudste kinderen die echt géén kaaskoppen zijn. Dus de 'weggeef-regeling' komt hierbij goed van pas.

Gekookte eieren doe ik erdoor: in partjes of plakjes gesneden en meestal serveer ik ze bovenop de salade.

Wat er ook altijd bovenop geserveerd wordt, zijn krokant gebakken zonnebloempitten. Zonder olie of ander vet rooster ik ze even in een hete koekenpan. Dan bestrooi ik ze met versgemalen zeezout en wat paprikapoeder. In een glazen schaaltje laat ik het afkoelen.....

Deze keer deed ik er ook de volgende ingrediënten in/bij:

• een halve rode ui in ringen
• zwarte olijven
• zoetzure courgettesblokjes, ingemaakt (van mijn overvloedige oogst van vorig jaar)
• een paar plukken alfalfa
• een handje noten (walnoten, paranoten)
• radijsjes
• verse oregano

Ik varieer hiermee naar hartelust. Soms doe ik er een half potje mais doorheen, soms wat blaadjes spinazie of snijsla, gebakken vega-spekjes, zongedroogde tomaatjes, zilveruitjes of augurkjes......

Ik doe er nooit fruit doorheen. Fruit heeft een snellere vertering dan andere voedingsmiddelen en daarom combineer ik het nooit met ander voedsel. Ik eet fruit altijd en alleen op mijn nuchtere maag. Dat is het beste!

En natuurlijk doe ik er nooit vis of vlees doorheen.

Mijn favoriete dressing maak ik als eerste klaar in de schaal waarin ik ook de sla serveer.

Meestal ziet die er als volgt uit:

Tamars favoriete dressing

Ingrediënten:

• 5 el olijfolie
• 2 el vers citroensap
• 1 tl milde mosterd
• 1 el gembersiroop
• 1/2 tl zeezout
• 1 tl versgemalen peper
• paar takjes verse kruiden (oregano) of een theelepel gedroogde
• 2 el mayonaise (zelf gemaakt)
• 1 klein teentje knoflook

Hoe maak ik het klaar:

Meng in de grote slakom olie en citroensap en pers de knoflook erboven uit. Voeg vervolgens de mosterd en alle andere ingrediënten toe. Goed en stevig roeren en klaar is je dressing.

In plaats van citroensap gebruik ik ook wel appelazijn en honing gebruik ik dan in de plaats van gembersiroop. Ik had nu ook nog een eetlepel walnotenolie toegevoegd.

Maar ik vind het reuze lekker.

Op onze grote, ronde buitentafel ligt een glasplaat, die kan draaien. Ideaal om wat door te geven.

Hier draaien de blokjes kaas en feta voorbij. Of mam er maar wat af wil pakken.

Ja, hoor! Dat wil ik wel, ik houd van kaas.

Vandaag aten we ook zelfgemaakte, krokant gebakken aardappelschijfjes erbij.

Ja, het was ècht een feestje op ons bord, een feestje aan tafel èn een feestje voor in je buik!

Hoe maken jullie je salade klaar?

Kinderen eten alle groentes!!

Nu ik weer een kieskeurige kleuter in huis heb, of anders gezegd: nu een heel actieve kleuter bij ons in huis een moeder heeft die iets te veel van gezond eten houdt en ook veel kraakverse  groenten uit de tuin zó op tafel zet ......  Is het weer verhalen-tijd aan tafel!

En dat vindt niemand eigenlijk erg. Al die creatieve verzinselverhalen, passend bij de naam of eigenschap van de groente die we eten, zorgen niet alleen bij onze kleuter voor aandachtig luisteren, maar ook onze  twee tieners in huis, luisteren stiekem graag mee. 

En....... ondertussen wordt er goed gegeten met als resultaat een bordje leeg en een buikje vol vitaminen!
En laat dat nu net het doel zijn!

Mijn verhalen zijn bedoeld om duidelijk te maken dat het eten van groente leuk is en om imitatiegedrag van een hoofdpersoon - het gezond eten - te stimuleren. Want kinderen die al op jonge leeftijd gewend zijn geraakt aan het eten van groente, zullen die smaak ook meer gaan waarderen. Snoep vinden kinderen door alle suikers snel lekker, maar fruit en groenten moet je jonge kinderen soms wel tien keer laten proeven voordat ze vertrouwd zijn met de smaak.
Dit geldt ook voor mijn kleuter, die net weer uit een 'nee-periode' krabbelt. Met betrekking tot groenten en zelfs fruit was het lange tijd 'nee, nee en nog eens nee!'

In 2014 zijn er op 30 Rotterdamse basisscholen lespakketten geïntroduceerd met dierenverhalen over groentes: 'de groentefroetels'. Dit is bedoeld om jonge kinderen tot 6 jaar vertrouwd te maken met het eten van groentes. Voorbeeldstripfiguren met hun eigen lievelingsfruit of groente geven kinderen het goede voorbeeld.
Een voorbeeld van positieve communicatie en een tegenhanger van al die tv -reclames voor slechte suikers in snoep en frisdrank.
En hét werkt!!  Talloze onderzoeken tonen aan dat kinderen gevoelig zijn voor positieve verhalen, voorbeeldfiguren en hippe groentenamen.

En ik vertel dus verhalen aan tafel!

Toen onze tieners nog kleuters waren, werkte dit ook prima. Het waren niet bepaald goede eters en groente hoorde uiteraard niet bij hun favorieten. Maar ze zijn groot geworden.
Een aantal jaren stond verhalen vertellen aan tafel op een laag pitje, maar nu is het dus weer elke keer prijs! En de kinderen vragen er zelf om. "Mam, vertel nog eens dat verhaal over dat kaboutertje?" Of: "Hoe ging het ook weer met die zeerovers?"

Voor mijn verhalen maak ik graag gebruik van sprookjes, die ik dan zelf wat aanpas en verander.

Altijd staat er een groente centraal.

Van tevoren bedenk ik het verhaal niet precies. Het groeit aan tafel.

Wel is het voor kleuters prettig als er duidelijkheid en herhaling in voorkomen. 

Dus als we spinazie eten, of dat nu met pasta, quinoa of in de soep is, vertel ik hetzelfde verhaal.

Het spinazieverhaal bijvoorbeeld is gebaseerd op kapitein Popeye. Ik ken het oorspronkelijke verhaal niet goed, maar mijn verhaal gaat zo:

"Er was eens een kapitein die verre reizen maakte op zee. Maar als hij een week of twee gevaren had, voelde hij zich zo slapjes en moe. Dat was eigenlijk wel logisch, want hij had al zeker een week geen verse groentes meer gegeten. Die groeien namelijk niet op zee.

Op een dag, toen hij zich zo slap voelde, zag hij een boot op zich af komen varen. Was het een vriend of een vijand?

Oh, oh, toen de kapitein beter keek, zag hij de piratenvlag in de mast hangen. En piraten willen vechten. Ze vechten om spullen te stelen en schepen af te pakken. Dit was errug slecht nieuws.

Wat moest de kapitein nu doen? Hij voelde zich te slap om te vechten.....

Gelukkig had de kapitein een hele slimme scheepskok aan boord. Die zag het gevaar en hoorde de kapitein jammeren. Hij zei: "Kapitein! Ik weet wat u nodig hebt" Hij haalde een voorraadpot met groen spul tevoorschijn. "Eet dit op en je zult sterk worden, sterker dan ooit en zeker sterk genoeg om met de piraten te vechten!" De kapitein keek naar het groene spul. "Zou dat echt helpen?" dacht hij.

Maar hij wilde niet dat zijn schip gekaapt zou worden!  Hij móest vechten!

Hij at met grote happen de hele pot met het groene spul leeg. Gek!  Het smaakte niet zo vies als hij dacht! Het was prima te eten.

Nadat hij het gegeten had, voelde hij zijn vermoeidheid wegtrekken en hij voelde zich heel sterk worden. Zijn spierballen begonnen te groeien! De piraten kwamen eraan, maar de kapitein ging met ze vechten. Hij vocht zo hard, dat hij de piraten verjoeg. Eigenlijk had hij hun schip wel kunnen buitmaken, maar hij hoefde geen twee schepen te hebben.

"Kok, wat was dat voor groen spul?" vroeg de kapitein. "Dat was nu spinazie" antwoordde de kok nonchalant. "Er zit heel veel ijzer in en je wordt er reuzesterk van." Nou, dat had de kapitein gemerkt. Hij was super blij met zijn slimme kok. En elke keer als ze weer vertrokken voor een verre zeereis, vroeg hij de kok of hij wel genoeg potten met spinazie bij zich had. Want die spierballen en die kracht had de kapitein wel nodig!"

Onder het vertellen wordt er lekker doorgegeten en anders helpt een extra aanmoediging aan het eind van het verhaal. Want jij wilt toch ook morgen sterk zijn voor datgene wat we gaan doen?!

Nog even een spinazieweetje:

Van spinazie ging lang het verhaal dat het een hoog ijzergehalte had. Spinazie bevat inderdaad meer ijzer (3-4 mg) dan veel andere groenten, maar dat is lange tijd overschat. Toch hebben veel mensen dit beeld nog voor ogen bij spinazie. Toen in 1937 een nieuwe analyse werd uitgevoerd door Duitse wetenschappers, bleek het ijzergehalte tien keer zo laag te zijn als werd aangenomen. Hoe dit heeft kunnen gebeuren is onduidelijk. Een theorie is dat er een komma op de verkeerde plek werd gezet. In spinazie zit vooral non haem ijzer, een variant die door ons lichaam moeilijker wordt opgenomen dan haem ijzer. Daarnaast bevat spinazie oxaalzuur, dat maakt de opname nog moeilijker omdat het zich aan ijzer bindt.

Hoe het ook zit, mijn doel is duidelijk! Of spinazie nu heel veel of veel minder ijzer bevat, mijn kinderen hebben al luisterend naar het verhaal, die heerlijk verse, gezonde groente naar binnen gewerkt. Hun bordje is leeg!

Mijn taak zit er voor vandaag weer op!