Posts tonen met het label mijnmoestuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mijnmoestuin. Alle posts tonen

woensdag 2 maart 2022

Mijn moestuin in februari

Yes! Yes! En nog eens yes!  
De vogeltjes weten het beter dan wij en zingen 's morgens vroeg al het hoogste lied. 
Heb jij de merel en de meesjes al gehoord? 
De dagen lengen en dit is het teken van de naderende lente. 
De bomen doen vrolijk mee en beginnen voorzichtig uit te lopen in bloeiende knoppen 
of tere groene blaadjes.... Langzaam ontwaakt de natuur! 
En daar krijgen we energie van!
Energie om lekker buiten in de tuin aan het werk te gaan.
Maar, het kan nog alle kanten op gaan, dus voorzichtigheid blijft geboden.
Het zaaien kan gelukkig beginnen, deze maand... 
Veilig in huis, waar het warm en beschut is, maar ook buiten in de koude kas
 en zelfs - de allerlaatste dagen van deze maand - buiten :)
Ben je nog niet begonnen? Het is nog vroeg en je hebt nog tijd genoeg! Laat je inspireren!

Ik oogstte deze maand nog voldoende wintergroente, waar ik heel blij van werd!
De storm en de winactie komen voorbij en veel verschillende tips om zelf in de tuin aan de slag te gaan.
Geniet van het voorjaar, de mooie dagen komen er aan!!!


Zaaien in februari

Net als vorig jaar - alleen nog wat eerder in het jaar - zaai ik volgens de maankalender van Maria Thun!

Niet dat ik er alles van snap, maar het klinkt en voelt zó logisch en aannemelijk.
De buurman vroeg of ik vorig jaar echt meer opbrengst had door met de maankalender te werken.
Dat vond ik een terechte en tegelijk moeilijke vraag.
Dus ik bleef het antwoord gedeeltelijk schuldig, want tja.... ik had een geweldig tuinjaar
maar ligt dat alleen aan het gebruik van de maankalender?
Ook andere factoren spelen een rol, zoals het wéér, de kwaliteit van de bodem,
de kwaliteit van het zaad en (on)dieren in de tuin. Zo had ik veel last van slakken,
die vaker tevoorschijn kwamen door de natte periode in de zomer. 
Dusss.... een overhaaste conclusie kan ik er niet aan verbinden.
Wat vind ik dan zó goed aan de maankalender?
Door het nieuwe formaat wordt het een soort tuindagboekje per twee weken.
Wel zó handig voor iemand die verder niet zo geordend en gestructureerd werkt ;)
Waar een ander misschien vooral beperkingen ziet in het niet elke dag kunnen zaaien
of werken in de moestuin, zie ik vooral de bevrijdende kant ervan.
Je hoeft niet elke dag van alles te doen, maar verdeelt het over de verschillende dagen.
En wees eerlijk, ook al heb je een lange dag gewerkt, 5 minuutjes tijd om wat zaadjes
te laten vallen in klaarstaande potjes, heeft iedereen wel, toch?!

Groentes worden ingedeeld in één van de vier hoofdgroepen, namelijk:
  • bladgroente
  • wortelgroente
  • bloemgroente
  • vruchtgroente
Op een dag van bladgroente zaai of verplant je geen pepers, want dat zijn vruchtgroentes.
Op een vruchtgroentedag ga je niet in de weer met wortels (en gember en radijs etc.)
Ik vind het bevrijdend en rustgevend: elke dag een beetje is beter vol te houden
dan alles in één dag te moeten/willen doen!

Dit jaar werk ik weer met perspotjes, dat beviel vorig jaar ook erg goed.
Dank je wel, lieve buren voor het altijd mogen lenen van jullie potjespers! 
Echt een ideaal tuinhulpmiddel en aan te raden als je alles zelf zaait! 

Ik heb een emmer door de helft gesneden en doe hier de biologische tuinaarde of potgrond in.
Deze moet goed nat zijn, dus giet ik er een halve gieter water bij.
Druk de potjespers in de grond met de hendel open. Duw, druk en draai op en in de grond.
Zorg dat een schone zaaitray klaar staat en pers met de hendel de potjes - alleen uit aarde 
bestaand - in de bak. In het zaaigat laat je één of twee zaadjes vallen en klaar!
Doordat de aarde doordrenkt met water is, hoef je de eerste week geen water te geven.
Zet de plantenbakken met deksel op een warme en zonnige plaats in huis.
Voor een raam waar ook een radiator hangt of in een zonnige serre, is een goede plek.

En wat zaaide ik?
Halverwege februari op een bladdag zaaide ik als eerste drie soorten sla:
rode krulsla, bindsla en ijsbergsla.
Sla kan goed tegen een beetje kou. Het lijkt een zomergroente, maar juist
 middenin de zomer groeit sla niet omdat het te warm is.
Ik kijk altijd welk zaad ik nog over heb van vorig jaar en gebruik dat eerst.
Zo vroeg in het jaar beginnen geeft me de kans om dit zaad uit te testen.
Komt er niks op, dan gebruik ik nieuw biologisch zaad wat ik in hetzelfde potje
kan zaaien. Makkelijk en handig.
Op een vruchtdag zaaide ik pepers, paprika, meloen, komkommer, aubergine en muismeloen! 
Voor paprika's en pepers koop ik trouwens geen zaad.
Ik koop een mooi, biologisch exemplaar, gebruik deze in de keuken
en het zaad mag de grond in. Gebruik het zaad gerust vers, dat gaat best.
Wil je het zaad bewaren, dan moet je het wel drogen....
Héérlijk, vroege plantjes die ik straks, groot en sterk gegroeid, in de kas plant voor
een (hopelijk) geweldige zomerse opbrengst.
Al deze vruchtgroentes kun je ook in maart zaaien, maar hoe eerder je bent, 
hoe sterker de plant kan groeien en eerder je kan oogsten.

En kijk! Hier komt de sla al bijna bovengronds....
Door het gebruik van perspotjes met een opening bovenin, kan ik prachtig zien
hoe het zaad begint te ontkiemen.

Elk plantje is een wonder en kan bij mij rekenen op gejuich!
Dit is de wortelgroei en ontkieming van twee cantaloupe meloenzaadjes!
Prachtig, toch?!

In de (koude) kas zaaide ik een paar regels raapstelen...
Ik ben helemaal fan van deze 'nieuwe' groente in het vroege voorjaar.
Ze groeit lekker snel, slakken laten het staan en ik heb er een paar 
heerlijke recepten bij verzonnen. Wat te denken van een lekkere couscoussalade,
een fijne spaghetti of een voorjaarsstamppotje mét raapstelen?! (klik)

Wat al vroeg buiten gezaaid of geplant kan worden, zijn planten die 
matige vorst moeten kunnen verdragen, zoals:
  • tuinbonen
  • doperwten en peulen
  • krootjes
  • spinazie
  • raapstelen 
  • knoflook
De beste tijd om knoflookteentjes te planten is in het najaar en dat deed ik ook! 
Ik koop overigens geen speciale plantknoflook, maar neem biologische knoflook 
(die wordt niet bespoten met kiemdodend middel) die al aan het doorschieten is.
En toen kocht ik in januari een netje bio knoflook waarvan bijna alle tenen aan het doorschieten waren.
Naast het rijtje knoflook wat ik in november plantte en die
zoals je ziet al lekker groot gegroeid is, maakte ik nog twee rijtjes van in totaal 
zo'n 25 teentjes knoflook. Vroeger is beter, wordt altijd gezegd,
ben benieuwd of ik verschil zie in groei en uiteindelijke oogst van de knoflook.
Ik vind het wel eens tijd worden voor zo'n decoratieve knoflookvlecht met bollen uit eigen tuin ;)

Vorig jaar schreef ik al over de veranderingen van onze tuin-bij-huis.
Zo is onder andere de fietsenstalling verdwenen en op deze plaats start ik een klein moestuintje.
Om even een beeld te geven.... het is zo'n 6 à 6,5 vierkante meter.
Inmiddels staat er al aardig wat in. Naast de knoflook heb ik er twee rabarberplanten in gezet,
wat knolletjes aardpeer laten vallen (laat de anderen het niet horen, ze mogen 'm niet zo!)
en een Physalis (lampionplant), de eetbare variant.
Ruimte genoeg nog voor doperwten of peulen.
 
Het is altijd een punt van discussie bij tuinders of je bonen of peulvruchten moet voorweken
of niet. Meestal doe ik het niet, maar het maakt de buitenste schil van het zaad zachter
waardoor het zaad makkelijker en sneller ontkiemt.
Het zaad wat ik nu gebruik zit nog in de luchtdichte verpakking maar is wel over datum.
Ik weekte het een paar uur voor (als tussenoplossing) en stopte het in de grond.
Met zóveel zaad vulde ik vier rijtjes...
Tussen de rijtjes houdt ik een schrepelbreedte (ongeveer 40 cm) aan, 
de zaadjes kunnen dicht op elkaar in de regel gezaaid met een tussenruimte van 3 cm.
Ik houd de aanwijzingen op de verpakking ongeveer aan. Maar zaai altijd twee erwtjes bij elkaar. 
Komt er één niet op, dan heb je niet gelijk een gat in de rij.
'Problemen met ziekten en plagen zijn er nauwelijks', staat er op de verpakking.
Maar ik weet wel beter.... vogels en met name duiven zijn dol op die tere,
jonge, groene scheutjes van de doperwt.
Om niet alles voor niks te hebben gedaan, neem ik mijn voorzorgsmaatregelen.
Ook handig dat de kippen er nu niet kunnen lopen ;)


Winteroogst

De meeste wintergroentes die ik nu nog kan oogsten, heb ik vorig jaar al in maart, april of mei gezaaid.
Wát een groei en volharding van die plantjes....
En wát een planning en wát een geduld van mijn kant is daar bij komen kijken ;)
Zo kon ik eindelijk, eindelijk mijn witlof oogsten! Wat werd ik daar blij van.
Het is een dubbele en vrij intensieve teelt, 
maar het resultaat te zien en te proeven, is dan ook dubbel zo bevredigend! 
Onder een vuilniszak, ingekuild in mijn koude kas groeiden er kleine puntjes net boven de grond.....

Mijn handen en nagels zijn gedurende de winter behoorlijk schoon gebleven, 
maar nu moet ik ze weer gebruiken om de grond voorzichtig weg te krabbelen.
En kijk eens!! Dunne lange èn korte dikke kropjes, maar hé... het zijn witlofkropjes!!
Ik heb er eerst twee geoogst en sneed ze door een frisse wintersalade waarbij ik taco's at.
De overige kropjes gingen in mijn verwarmende witlofovenschotel (klik)
Ik sneed ze met een mes voorzichtig af, een centimeter of twee boven de wortel...  
op deze manier komt er misschien nog een kropje of wat los blad aan groeien, wat ik kan oogsten.
Ik dek ze weer even toe en houd je op de hoogte!

Wat oogstte ik nog meer?

Vooral wortelgroente kan goed tegen wat kou en overwintert beschut onder de grond.
Zo oogstte ik nog twee kleine selderijknollen èn
pastinaak! Ik zag hele kleine toefjes groen boven de grond uitsteken,
maar toen ik voorzichtig aan het steken ging (met spade) kwamen er steeds meer
wortels tevoorschijn. Kijk die mooie, zoete, witte wortels eens!
Deze week deel ik nog een lekker recept van pastinaak in een lichtjes gegratineerde ovenschotel.
Blijf lezen....
Aardperen kan ik ook nog oogsten, tot maart zijn ze lekker.
Hoewel de meeste mensen hier in huis er een beetje op mopperen.
Dat komt door de hoeveelheid inuline die winderigheid kan veroorzaken.... :(

En binnenshuis had ik naast mijn kweekgroente nog een bijzondere oogst....
Mijn mooie kamerplant moest eraan geloven en de wortels bleken prachtig gegroeid.
Ik oogstte kurkuma!! (klik)

De prei groeit nog bovengronds, maarre....

wist je dat het eigenlijk een moerasplant is?
Grapje, hoor! Dat is niet waar! De overvloedige regenval tijdens de storm,
toverde het stukje grond waar de prei (en snijbiet) staat om tot een soort Sawa, 
een nat rijstveld, maar dan zonder rijst ;)
Gelukkig trok het na een dag of wat ook weer weg.
Ik denk dat de grond voorlopig weer voldoende verzadigd is en dat we gerust
een paar droge zomers aankunnen. Wat denk jij?!

Successen in de tuin


De overgeplante rabarber heeft het goed gedaan! Ondanks dat ik wat minder voorzichtig deed 
met de wortelkluit - ik las later dat je die ruim moet uitspitten en niet mag beschadigen - slaan 
de twee nieuwe rabarberplanten goed aan. 
Volgend jaar in de winter ga ik nog wat rabarberplanten verhuizen.  Voor de zekerheid wacht ik tot december, want kijk eens... 
de rabarber loopt al prachtig uit! 
Ik krijg alweer zin in die lekkere typische rabarberrecepten:
taart, chutney, jam en ijsjes!
Nog even geduld!

De gojibes waar ik vorig najaar zó'n geweldige oogst van kreeg,
moest verplaatst worden. Of het nu wel of niet in de goede tijd was.....
Het was najaar en gelukkig: het wás de goede tijd! Ze loopt al weer prachtig uit!
Nu nog goed opbinden en de takken leiden.

Wat ben ik blij dat ik in oktober nog rucola zaaide.
Het groeide in de winter bijna niet, maar nu de dagen lengen en het in de kas 
af en toe al de 20°C  aantikt, kan ik er soms wel twee keer in de week een plukje van oogsten.
En wat is dat tere groen welkom op winterse dagen!
Dát is het voordeel van net voor de winter zaaien....
Niet alleen de plantjes zijn gegroeid, ook Eef onze pup.
Ze wilde wel even poseren tussen de rucola!
Maar geen gaten graven, Eef! Want ik heb er nu ook raapstelen gezaaid!

En ook de winactie van vorige maand was een succes!
Ik had het al eerder gepubliceerd, maar hier even met fotootje....

De prijs: een mooie kruidenpot met biologische tijm, ging naar Heilie.
Veel plezier ermee,  Heilie. Geniet ervan nu het bijna voorjaar is!


En dát wens ik iedereen: open ogen om de eerste voorjaarsboden te zien,
open oren om de eerste klanken op te vangen van het naderend voorjaar,
een neus die de geur van de lente herkent, 
een mond die de frisse, groene smaak van het voorjaar kan proeven èn
vieze handen met gebroken nagels als teken van fijne uurtjes bezig-zijn in de tuin!

dinsdag 23 juli 2019

Mijn moestuin in juli

Oh, wat hou ik van mijn moestuin!! Wat een heerlijk plekje is het....
als ik door het hek mijn tuin binnenloop, word ik blij en rustig. 
De tuinspreuk van deze maand zegt het ook:

Tuinieren: goedkoper dan therapie

 en je houdt er nog tomaten aan over ook!


Niet dat het alleen maar chill is om er te zijn, zoals een buurvrouw opmerkte... want hard werken hoort er zeker bij, maar het is werken met mijn haren in de zon en mijn voeten in de aarde.
 
Deze week moest ik heimelijk lachen om meneer houtduif.
Dat ging zó.... mijn zwarte bessenstruiken brengen dit jaar vreemd genoeg geen vruchten voort, dacht ik. Maar een beurtjaar zoals je dat hebt bij verschillende bomen (denk aan de kersenboom, de walnotenboom etc) was me nog niet bekend van de bessenstruik.
Tot ik dus meneer houtduif wat langer observeerde. Met een hevig klapperend vleugelgeluid kwam hij zó m'n tuin binnengezeild en landde in één keer in de bessenstruik,  met zó'n gemak; dat móet hij vaker hebben gedaan! Dat er wat takjes doorbogen onder z'n gewicht hinderde hem niet in het minst. Wel mijn abrupte verstoring van de rust. Op de rand van het tuinhuis van de buren bleef hij even verbaasd zitten  kijken. Een levende vogelverschrikker, dacht hij vast.
Afbeeldingsresultaat voor houtduif

Maar binnen het half uur probeerde hij het nog drie keer, met elke keer mijn actie van opstaan, roepen en in mijn handen klappen. De vierde keer was wat later.... ik was een (onkruid)bed opgeschoven. Ik hoorde het onmiskenbaar klapperende geluid van vleugels, maar wel wat voorzichtiger. En helemaal aan het andere einde van de schutting - echt niet in de buurt van de bessenstruik - landde de duif. Ik bleef observeren. Zachtjes, pootje voor pootje liep de grote vogel over de schuttingrand naar de achterkant van de tuin, richting de bessenstruik.....
Toen hij vlakbij was, durfde hij de kleine sprong te wagen, maar helaas.... ik was nog steeds in de tuin en op mijn qui-vive.
Ha ha.... daarna leek het of ik had gewonnen. Maar ja.... toen ik uit de tuin weg was, weet ik natuurlijk niet wat er nog meer gebeurde. Enneh.... de bessenstruik blijft leeg.

Over vogels gesproken......


Helemaal in een hoekje van de tuin, officieel bij buurman Teun, staat een kippenhok. Had ik gekregen in de winter en nu staat het daar prima met m'n twee kipjes erin. Heel gezellig!


 
 Mijn kipjes moesten plaats maken voor de kuikentjes die dit voorjaar kwamen...
Maar het is niet alleen gezellig, mijn loopje naar de moestuin heeft nu een dubbel doel. Ik neem vaak wat brood- of kaaskorstjes mee. En wat te denken van het doel in de winter: de hele tuin omwoelen en het onkruid kort houden, dat zien we wel zitten.
 En ik 'oogst' regelmatig een ei.....


Vraag me niet waarom, maar ik liep langs de pruimenboom, waar de duif aan voorbij gevlogen was en ik moest opeens denken aan het gedicht wat ik ooit, lang geleden bij Nederlands heb moeten leren. Over 'Jantje zag eens pruimen hangen.....'
Maar oh..... hoe ging dat nu verder?? En wie was ook alweer de schoolmeester die dit moraliserende gedicht voor kinderen schreef?

Natuurlijk kwam ik daar dankzij Google snel achter, maar ik vind het leuk het hier te schrijven.

Jantje zag eens pruimen hangen,
o, als eieren zo groot
't Scheen dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't hem verbood.
Hier is, zei hij, noch mijn vader
noch de tuinman die het ziet
Aan een boom zo vol geladen
mist men vijf, zes pruimen niet
Maar ik wil gehoorzaam wezen
en niet plukken, ik loop heen
Zou ik om een hand vol pruimen
ongehoorzaam wezen? Neen
Voort ging Jantje, maar zijn vader
die hem stil beluisterd had
Kwam hem in het lopen tegen,
vooraan op het middenpad
Kom, mijn Jantje, zei de vader
Kom, mijn kleine hartendief
Nu zal ik u pruimen plukken
Nu heeft vader Jantje lief
Daarop ging papa aan het schudden
Jantje raapte schielijk op
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen
en liep heen in een galop.
 
Door: Hiëronymus van Alphen
 
Wie heeft dit vroeger ook uit het hoofd moeten leren?
Oh ja, en de foto..... later kwam ik nog grotere pruimen tegen.
 
En lekker dat ze dit jaar zijn!!

 
Ik kan nog wel even doorgaan met oogsten en schrijven over oogsten.
 
 

Wat te denken van de kruisbes.
Bij de groene variant vind ik het altijd lastig te bepalen wanneer hij rijp is, maar
als het besje zacht voelt als je er lichtjes in drukt, is 't ie ook zoet aan de binnenkant.
En ik kan spieken bij de buurman die ook de rode kruisbes heeft staan.
Ik maakte dit jaar van het stekelige vruchtje vlaai en jam.
 Dan is die rode aalbes, hoewel wat zuur, toch heel wat toegankelijker. Het allerliefst eten we ze, de steeltjes 'gereept',  met wat vruchtensuiker en dan eventjes in de koelkast gezet.

Dat is natuurlijk een heerlijk ontbijtje voor mij.... zo'n bakje vol! Luxe.... 

Was het maar altijd juli, altijd tijd om zomerfruit uit eigen tuin te oogsten.....
Zelfs de bramen zijn al zwart,  klaar om te oogsten. Al weer zo vroeg, dit jaar!
Ik ga er lekker van genieten. Als je ze aanraakt en ze vallen in je hand, dan zijn ze echt goed zoet!!  En geloof me, dat wordt hier uitgebreid getest :)


En het is zo leuk om te zien dat het echt loont om een fruitstruik, die bijna geen onderhoud nodig heeft en elk jaar opnieuw vruchten geeft, in je tuin te hebben staan! Ik heb wel eens mensen zien berekenen hoeveel geld de moestuin hen precies oplevert.... nou, daar ga ik niet aan beginnen, want heel veel dingen zijn niet in geld uit te drukken. Maar als ik dit dan in de reclame in de winkel zie liggen, voel ik me erg blij met mijn fruitstruiken.



 Oogsten maakt altijd blij....  maar dit jaar merk ik dat ik zelfs begin te genieten van onkruid wieden..... 
Bij aardappels rooien gaat dat trouwens gelijk op.
De planten uit de grond, de grond omwoelen om geen aardappeltje te vergeten en ondertussen is het onkruid er omheen ook weg.
 
De aardappel is ook zo'n heerlijke plant om met kinderen te telen.
Lekker overzichtelijk qua groei (100 dagen in de grond) en het geeft zulke blijde gezichten als er onder die bladerrijke plant opeens zoveel aardappels uit de grond tevoorschijn komen! Met de schooltuinlessen van dit jaar, waar ik verzuimd heb over te schrijven, maar dat terzijde, was het vooral deze aardappeloogstles écht een feest! Ik laat de kinderen zoeken naar de moederaardappel en ook dat vinden ze geweldig als ze die gevonden hebben. Natuurlijk is het vervolg in de keuken het allerleukst: zelf verse patat en chips bakken. 
Mijn twee kleine rijtjes aardappels, over van de schooltuintjes, heb ik dan ook geoogst met m'n zoon van 11 en mijn tuinhulpje van 10 jaar.  Dit was hun leukste tuinklus!
 
 
Bijzondere dingen oosten, is een groot voordeel van een eigen tuin.
Zo besloot ik dit jaar lavas te oogsten om te drogen.
Simpel in een bosje hang ik het te drogen, daar heb ik mijn droogoventje niet voor nodig.
Er hangt onder het dakraam zelfs nog vlierbloesem en kamille te drogen.
Het bosje lavas heb ik na het drogen vermalen met de staafmixer en nu heb ik een kruidig, groen poeder, ideaal om ook in de winter, als het niet meer in de tuin groeit, te kunnen gebruiken in bouillons en soepen. 


Zo oogst ik van de rode biet ook het blad en vandaag at ik dat nog in een hartige taart, in plaats van spinazie. En al dat mooie groen van de venkel, verwerkte ik in een bijzondere pesto.  Lekker, hoor!

Dit jaar oogst ik de rabarber ook nog later dan gebruikelijk....  veel mensen zeggen dat dit nog best  kan. En omdat ik in juni niet oogstte, zitten mijn planten nu echt vol met lange dikke stelen en enorm grote bladeren. Ik werkte gewoon mijn to-do lijstje af en maakte lekker rabarbersap.
 
Waar ik tegelijk jaloers en blij van wordt, is de witlof.....

Een beetje jaloers omdat die bij buurman Teun wel gelijk goed groeit.....
 
En toch blij, want er komen ook een paar kleine plantje bij mij boven......


Het is niet veel, maar misschien, als het verder allemaal goed gaat, net een maaltje. En anders, kreeg ik al de verzekering, mag ik ook wat witlof van de buurman hebben.
Het is me al een paar jaar niet gelukt, die witlof.  De teelt is ook best intensief en bijzonder, maar daarover later meer. Laat het eerst maar groeien....



Tot die tijd is het genieten van de tuin, het mooie weer en de vakantie.
Het was lang geleden dat ik een moestuinblog schreef, maar mijn passie ligt echt in mijn tuin.
Ik geniet ervan.
De volgende keer meer over 'bijzondere' of 'nieuwe' groentes.