donderdag 26 maart 2020

Mijn moestuin (maart '20)

Yes! It's spring!
En hier is eindelijk mijn moestuinblog...
Ga er lekker voor zitten en kijk en lees mee.
Mijn moestuinblunder komt voorbij...
En al heb je geen grote tuin, ik deel ook tips die je kunt gebruiken op je balkon
of in een paar potten in je keuken.
Wat je zelf - met veel geduld - hebt zien groeien, smaakt lekkerder, echt!
En wanneer je uitgelezen bent, heb ik je hopelijk geïnspireerd om zelf iets groens te doen. 
Want van buiten zijn en groene dingen doen, wordt je rustiger, stress verdwijnt naar de achtergrond
en zoals ik ergens las; wanneer je je (moes)tuin betreedt, kom je een stressvrije zone binnen.
Hoop dat jij dat ook zo ervaart!


En in de lente moeten de meisjes bloemetjes in het haar.
Ik kreeg een prachtige madeliefjeskrans - die iets te klein was - en had 'm de hele dag in mijn haar.
Maar vergat er een foto van te maken...
Gelukkig heb ik deze foto's van mijn mini-fotomodel.

Ver voor het voorjaar, begon het in mijn groene vingers al te kriebelen.
De hele winter door had ik wat kiemgroenten in een kweekbakje op mijn aanrecht:

verse alfalfa en andere groentespruiten. Goed voor de energie!
In de eerste week van februari....
deed ik mijn eerste tuininkopen.
Ze waren in de winkel nog niet eens geprijsd - net binnen - ik nam ze vast mee.
Pootaardappeltjes  (ook voor de schooltuin) en uien en sjalotjes.
En.... vooruit maar, zes slaplantjes.
Natuurlijk ga ik ze ook nog zaaien, maar deze hebben alvast een voorsprong.

Weet je dat sla goed tegen koude kan?
We denken dat sla echt bij de zomer hoort, maar juist in de warmste maanden groeit (krop)sla eigenlijk niet. Als ze nog in de tuin staat, schiet ze vanwege de warmte gelijk door.
Maar nu staat ze in de koude kas, zelfs een beetje nachtvorst verdraagt ze.
En als de dagen wat warmer worden, wordt het in de kas gelijk behaaglijk.
Wel jammer dat ook de slakken ontwaakt zijn uit hun winterslaap.
Ik heb ze niet zien kruipen, maar de gevolgen van hun aanwezigheid waren al duidelijk zichtbaar.
Gelukkig had ik nog een zakje cacaodoppen liggen.
Voorzichtig rangschikte ik de doppen rondom de tere slaplantjes.
Net als alle tuinders met mij, heb ik al ontzettend veel geprobeerd tégen slakken (klik)
en ik moet zeggen, deze cacaodoppen werken best goed.
Hier zie je de sla zo'n 6 weken later.... elke dag een stukje groter.

Groeien

Nog belangrijker dan hoge temperaturen en behaaglijke warmte is wel dat de dagen lengen.
 Dat extra daglicht is essentieel voor de natuur en alle plantjes! 
Alles schiet uit de grond!
Geweldig om te zien.
Ik geniet altijd van de eerste rozerode rabarberknopjes die ik dit jaar zelfs in januari al spotte.
Vandaar dat ze half maart al echte stengels heeft.

Verder loopt de zwarte bes uit

en het gaat hard in twee weken tijd.

 De maggi of lavas komt weer boven, tegelijk met andere kruiden.
Binnenkort deel ik een aantal toepassingen en een recept voor het maggikruid.

Ik kwam een nieuw kruid tegen: het kerrieplantje! En ja.... het ruikt echt naar kerrie.
Ben benieuwd hoe en waarin ik het kan gebruiken.
Hebben jullie wel eens vers kerriekruid in de keuken gebruikt?

Maar of mijn tijm er nog bovenop komt.....
Het lijkt nu één dood, borstelig struikje.....


De pruimenboom bloeit weer, met tere witte bloesems.

En ik ben super blij dat mijn kweepeerboompje het goed doet.
Ondanks het goede begin vorig jaar heb ik toen nog geen vruchten geoogst.
Maar met vruchtboompjes moet je meestal een jaar of twee geduld hebben.
Oh wat kan ik hier nu al van genieten.

De niet-moestuin

De tuin rondom ons huis - dus niet mijn moestuin - gaat ook op de schop.
Het gazon wat bij de buren altijd groener lijkt en is (klik), gaat er eindelijk dit jaar uit.
De grindtegels zijn al opgehaald, dat gaat snel wanneer je ze gratis op Marktplaats aanbiedt. 
In plaats daarvan komen er houtsnippers met daartussen wat meer bloemen en struiken.
En ja, zelfs 'nutteloze' bloemen en struiken komen er in.
Nutteloos bestaat natuurlijk niet, maar ik bedoel er mee dat het enkel sierstruiken zijn, 
zonder culinaire toepassing, zonder eetbare besjes of andere vruchtjes.
Maar ja.... ze zijn wel weer heel goed voor bijen (Skimmia) en vlinders (Vlinderstruik). 
Of waar je gewoon blij van wordt omdat ze vrolijke kleuren hebben: de Forsithia en Roos.


Waar ik ook heel blij van wordt is deze plant: de Inca Goudbes.
Vroeger als kind kon ik me al verwonderen over die prachtige, in de herfst doorschijnende lampionnetjes. Je hebt ze vast wel eens gezien. De bes binnen in het lampionnetje is bij deze plant eetbaar, je hebt ook niet eetbare varianten.
Dit is een vaste plant, hoewel deze in de winter ondergronds overleefd.

Ik zette ook een roze bosbes en een gojibes in de tuin.
Ik ben wel in voor wat nieuws!
Nu staan ze nog midden in het gras, de houtsnippers moeten nog komen.....

Tijd om te zaaien 


Eerst inventariseer ik altijd wat ik voor zaad nog over heb van vorig jaar.
Van sommige soorten heb ik heel veel zaad omdat ik vaak wat krijg.
Ik controleer de houdbaarheidsdatum en hoe netjes ik het zakje heb bewaard.
Ik heb hier op goed geluk raapstelen gezaaid van een dicht zakje zaad wat drie(!) jaar over de datum was. Houdbaar tot 2017. Maar mooi dat de raapsteeltjes opkomen.
Soms moet je het gewoon even uittesten.
Ik maak een lijst van wat ik graag dit jaar wil hebben.
Op mijn lijstje staan bijvoorbeeld regenboogwortels en verschillende droogbonen.

Voor in huis zaai ik in kweekbakjes voor.
Plastic bloempotjes heb ik bijna niet meer.

Dus maakte ik zelf potjes.
Klik hier om te zien hoe ik ze van krantenpapier maak.


Maar ook lege wc rolletjes - geen grapjes over maken - zijn perfect om in te zaaien.
Je kunt trouwens ook zaaien in (biologische) sinaasappelschillen, eierschalen of in een eierdoos.
Deze natuurlijke materialen kun je met de plantjes mee planten en leveren mest of bescherming.
Binnen zoek ik elke keer een zonnig plekje voor de plantjes.
De plantjes verhuizen zeker twee keer per dag en ik blijf lopen....
Wie zegt dat een huisdier bewerkelijk is?
Hier groeit de tomaat en de knolselderij al.
Komende week moeten ze al gaan harden, buiten.

Wat ik vanaf februari gezaaid heb:
  • Knolselderij en bleekselderij: dat zaad is echt piepklein. En knol- en bleekselderij zijn langzame groeiers.
  • Rode peper en paprika kunnen ook al vanaf februari gezaaid worden. Later kan ook, maar dan komt de oogst ook later.
  • (Vlees)tomaten, watermeloen, komkommer en prei
  • Sla, andijvie en met de kinderen tuinkers.

Ook heb ik gemberwortel ge.....plant.
Dit heb ik eerder geprobeerd, toen in het verkeerde jaargetijde.
In februari - of vooruit maart, planten kunnen geen agenda's lezen - plant je een stuk
gemberwortel in de grond.
Neem een biologische gemberwortel.
Zorg dat er zo weinig mogelijk ribbels op het stuk zitten dat je wilt gebruiken,
maar wel uitstekende knopjes. Dit worden namelijk de uitlopers, waar de bladeren uit gaan groeien.
Let er bij het planten dan ook op dat deze knopjes bovenaan zitten.
Ik ben zó benieuwd of het deze keer gaat lukken!
In twee ruime bloempotten  plant ik twee stukken wortel.
Eerst krijgen ze een plekje binnenshuis, bovenop de vloerverwarming.
Later ga ik ze in de kas uitplanten en hoop ik in het najaar mijn eigen gemberwortel te kunnen oogsten. Je kunt ze ook binnen laten staan, het is immers een tropische plant.
Ik houd je op de hoogte. Heb jij wel eens gember geplant?

Een leuke kaart met zaad erin, zaaide ik ook.


Dit staat nog ergens hoog op mijn bucketlist. Zelf papier scheppen en zadenkaarten maken.
Lijkt me geweldig. Nu 'rock' ik met de raketsla..... ik denk dat het goed gaat groeien.


Witlof

Ja, ik wil het hebben over witlof, want die oogst ik nu regelmatig.
Het is een complexe teelt in twee fases. Je begint met zaaien in mei in de vollegrond. De uitbundig groeiende bladeren laat je voor wat ze zijn. Vanaf oktober tot eind november oogst je de penwortels. En dan komt de echte witlofteelt. Als je de wortels goed behandeld: op de juiste hoogte afsnijd, schoonmaakt en de juiste tijd laat drogen en rusten en ….  nou ja, een heleboel voorwaarden, dan kun je daarna voor de echte witlofteelt gaan.
Je kuilt de witlofwortels in (methode 1) of je zet ze op zand of op een bak met water in het donker....
Ik probeerde deze winter beide methodes. Hier zie je de ingekuilde witlofwortels.
Ik maakte een diepe kuil in mijn kasje, groef de wortels in en bedekte ze met een berg aarde.
Ondergronds groeien witlofstruikjes op de bovenkant van de wortels. 
Groeien ze bovengronds, wat hier dus gebeurd is, dan worden ze groen.
Onder invloed van zonlicht komt fotosynthese op gang, waardoor de plant groen wordt.
Het afdekken met plastic is niet nodig, maar zorgt er voor dat de temperatuur hoger wordt waardoor de teelt sneller gaat. En in dit geval helpt het met het goed afdekken tegen de zon. 

Buurman Teun probeerde methode 2 voor me uit en zette de penwortels in een emmer met zand.
Daar gaan de witlofwortels weer uitlopen en erop groeien prachtige witlofkropjes.
Tenminste.....

het kan ook zó!
Als de witlof te kort wordt afgesneden, groeit de witlof als een soort bloem.
Met allemaal ieniemienie witlofjes… Wél heel erg mooi en ook nog wel te eten in een sla, 
maar het zijn geen witlofstronkjes.

Hoewel de kinderen witlof niet zo lekker vinden, geniet ik ervan.
Alle moeite is het dubbel en dwars waard om m'n eigen verse witlof te kunnen oogsten.
Heerlijk!
Op mijn pagina groente-uit-de-tuin-recepten staan nu al een paar lekkere recepten met witlof.
Kijk gerust ook eens bij andere groente voor bijzondere receptideeën.
Wist je dat je in het najaar ook witlofwortels kunt kopen?
Je slaat dan de eerste teelt over en kunt ze zels binnenshuis laten trekken op een emmer water.
Zo kun je zonder moestuin wel groentes oogsten.
Misschien een ideetje?!


Dieren

Net als de plantjes, trekken ook de dieren zich niets aan van wat er zich afspeelt in de mensenwereld.
Heb je de vogeltjes al uitbundig horen fluiten op een vroege ochtend?
Ook insecten kun je weer zien: de eerste vlinders en lieveheersbeestjes. Ook mijn bijen zijn weer actief. Daar start ik binnenkort een andere serie blogs over.
Als de temperatuur boven de 12 graden is, vliegen ze uit: voor zichzelf om voedsel te verzamelen
 èn om te bestuiven, zodat de natuur nog mooier kan groeien, bloeien en vrucht dragen.

Mijn kippetjes zijn allemaal aan de leg. 

Elke dag heb ik nu verse eitjes: heerlijk!
,
En kijk! De broedmachine heb ik goed op tijd tevoorschijn gehaald.
Twaalf eitjes zitten erin van krielkipjes van Tara. 
Als dit lieve kuikentjes worden, krijgen de kinderen biologieles in de praktijk.
 Handig met hun thuisonderwijs. Tijdens de reken- en taalles hebben ze alle tijd om de kuikentjes
 op schoot te houden, zodat die heel tam worden.


Mijn tuinblunder

Het is alweer even geleden, maar met de herfststormen die zich van seizoen hadden vergist, 
kreeg ook mijn kas bij huis, het zwaar te verduren.
Net had ik daar twee sla en peterselieplantjes geplant en daar waaien drie ruitjes uit de kas.
Nadat de kippen vanwege de storm ruim een week binnen in hun hok hadden doorgebracht omdat ik bang was dat hun veren nog uit hun lijf zouden waaien, liet ik ze weer naar buiten toen de wind wat was gaan liggen.
Helemaal vergeten dat de kipjes via de kapotte ruit zó de kas binnen kunnen lopen.
En dát deden ze natuurlijk.
En die lekkere, verse slaplantjes en de peterselie, smaakten de kippen opperbest.
Sterker nog: als bedankje schoffelden en wiedden ze de hele kas nog even door. 
Bedankt, lieve kipjes. 
Kan ik weer opnieuw beginnen... zucht.
Vandaar dat mijn witlofheuvel niet meer zo mooi strak staat en ik nog geen rucola of posteleinblaadjes kan oogsten.....
Tja, soms zijn dieren heel nuttig en soms..... zou je ze het liefst even achter het behang plakken;)


Mijn moestuin nu...

Het is maar een kale bedoening in mijn tuin. Bijna alle groentes zijn weg....


Vier schuttingdelen liggen omgewaaid... maar wie het gaat repareren is onduidelijk.
Ik heb niet gespit om het bodemleven niet te veel te verstoren. De helft van de tuin heb ik bedekt met een dunne laag kippenmest en stro en wat houtas uit de kachel. Er komt alweer wat onkruid bovenuit groeien, maar de andere helft is helemaal een harde laag.
Daar moet dus nog wat mest overheen.... ga ik vanmiddag doen. 

En de frees moet er nodig door, maar de grond was veel en veel te nat. Nu zou het bijna kunnen, maar buurman Teun, van wie de frees is, heeft last van zijn rug en wil voorzichtig zijn....
Oh.... ik heb bijna geen geduld meer!
Er staan nog vier planten in het midden van de tuin. Dat is winterbloemkool.
Heel voorzichtig gluurde ik tot aan het hart tussen de bladeren.... Ja, ja...
een heel klein beginnetje zag ik komen.
Ook hier heb ik nog wat geduld voor nodig.
Maar uiteindelijk komt het wel goed.
Dat komt het uiteindelijk elk jaar!

Net als andere kruiden zag ik ook de munt weer omhoog komen.
De beste remedie trouwens tegen het woekeren van de munt, is lekker veel oogsten.
Ik ga na alle inspanningen nu eerst lekker een kopje muntthee drinken.

Vergeet ondanks alles niet te genieten van het groen om je heen.
Tot de volgende keer.



maandag 23 maart 2020

Rondje boodschappen tijdens de Corona-crisis

Zó..... ik heb het overleefd, mijn wekelijkse rondje boodschappen!

Het overleven heeft deze keer niets te maken met barre weersomstandigheden,
hoewel het vanmorgen vroeg behoorlijk koud was op de fiets.
Het heeft eveneens niks te maken met lege schappen in de winkels.
Nee, tot mijn tevredenheid waren de schappen weer aardig gevuld, er lag brood op de plank en
maar twee producten van mijn lijstje - waaronder toiletpapier, maar daar maken we geen grapjes meer over! - waren niet verkrijgbaar.... wat gebruikelijk is op een maandagochtend.

Waar ik ontspannen, na een fijn weekend, mijn boodschappenlijst ter hand nam en met de bakfiets mijn rondje ging maken, kwam ik als een ander mens thuis.....


Het overleven van het boodschappen doen, begint met een lange lijst van veiligheidsregels en -voorschriften die bij elke winkel op de ruit is geplakt.
Ik heb medelijden met de mensen die niet van lezen houden of heel langzaam lezen omdat ze laaggeletterd zijn of dyslexie hebben. Voordat zij eindelijk aan hun boodschappen kunnen beginnen...

Gelukkig wordt ook kort en bondig geformuleerd dat boodschappen doen vooral veilig en sociaal moet gebeuren.
Ik maak de zin in mijn hoofd direct af. Houd ik niet genoeg afstand tot een medewerker die de schappen vult of een meneer met zijn booschappenwagentje die midden op het pad blijft staan, dan ben ik dus onveilig en a-sociaal bezig!

De meeste mensen kijken echter wel uit!
Angstig bewaken ze de afstand tussen zichzelf en elk ander individu in de winkel. Het is een barre tocht om niet in elkaars persoonlijke zone te komen, elkaar wel te passeren maar vooral geen contact te leggen. De meeste mensen zijn al bang om oogcontact te maken! De echte helden zijn de winkelmedewerkers die nog vragen durven te beantwoorden zoals waar de pijnboompitjes liggen.

En ik.... ik wil niet bang zijn! Ik wil gewoon mijn boodschappen doen.
Isolement en Intimidatie.... dát zijn woorden die ik geen plek in mijn leven wil geven, laat staan de regie wil laten voeren.
Ik wil me niet door allerlei regels laten belemmeren, maar ik wil ook niet onveilig en a-sociaal boodschappen doen.

De woorden veilig en sociaal lijken een heel andere lading te krijgen!
Waar ik altijd bewust en veilig boodschappen deed door zoveel mogelijk biologisch en lokaal geproduceerde producten te kopen èn etiketten te scannen op de afwezigheid van vlees
 ben ik nu pas veilig aan het boodschappen-doen  als ik:
  •  geen kinderen meeneem,
  • niet contant betaal 
  • vooral afstand houd van andere mensen.

En sociaal boodschappen doen is al net zo'n woord aan het worden. Was het a-sociaal als je in alle tomaten kneep of op watermeloenen klopte,  of als je iets liet vallen en er niets van zei,  nu is het a-sociaal als je in iemands persoonlijke ruimte komt,  wettelijk vastgelegd met een diameter van 3 meter.
Alsof ik zó graag in iemands persoonlijke ruimte wil komen. Vooral wanneer die persoon heeft gerookt, net koffie heeft gedronken of enorm is uitgeschoten met z'n aftershave.... Nee, bedankt! Daar zat ik niet op te wachten.....

En het is a-sociaal als je de cassiere d'r hand per ongeluk aanraakt.....
Hoewel.... dat laatste wordt je bijna onmogelijk gemaakt. 
Kassières dragen handschoenen en zitten achter een plexi-glazen plaat....  
Zij werken immers in een essentieel beroep en hun werk wordt met de dag gevaarlijker!!

En natuurlijk: het toppunt van a-sociaal gedrag is hamsteren.
Vanaf vandaag zijn zelfs allerlei koopbeïnvloedende acties en reclames niet meer toegestaan in de supermarkten. Niet 1 + 1 gratis of 1 product en het tweede voor 50%....
Andere supermarken plaatsen een bord in hun winkel - weer een extra regel - waar staat dat je maximaal 2 stuks mag meenemen, van welk product dan ook.

Hamsteren...… ik zag er het nut niet van in en heb er niet aan meegedaan. Met als gevolg dat we een tijd zonder  keukenrol zaten en ik, met nog een halve wc-rol in huis, pas bij de Ekoplaza slaagde voor verantwoord gerecycled en biologisch wc-papier.
 Maar als ik op maandagochtend de grote boodschappen met de bakfiets haal, neem ik voor ons 'grote gezin' toch meestal 5 tot 6 broden mee - er gaat op een 'gewone' schooldag bijna een brood per dag door-  neem ik 5 pakken yoki mee, 4 pakjes roomboter enzovoort.
Nu voel ik me bekeken.... tjonge: die vrouw is aan het hamsteren met haar volle boodschappen kar! A-sociaal!

Ik wil niet bang zijn! Ik wil niet bang worden.....
Ik wil gewoon mijn boodschappen kunnen doen. 
Een nog jonge vrouw, zo op het oog niet vallend in de doelgroep voor het onzichtbaar-om-zich-heen-grijpende-virus, liep met een sjaal tot aan haar ogen en handschoenen aan door de winkel. In twee paden kruisten onze wegen zich bijna. IJlings liep ze aan de overkant voorbij en deed voorzichtig weer wat passen achteruit om niet in mijn buurt te komen. Angstvallig vanuit haar ooghoeken me in de gaten houdend, want welke onverwachte bewegingen zou ik gaan maken...…
Een slachtoffer van angst. Ik ken haar niet. Is deze angst terecht, doordat ze zelf ziek is of mensen in haar familie heeft die ziek zijn? Of onterecht doordat ze het zich heeft laten aanpraten en nu overal om zich heen gevaar ziet?
Maar als ik haar houding op mezelf betrek, ben ik opeens de gevaarlijke tegenstander op haar pad.
En word ik bekeken en gemeden alsof ik een crimineel ben.
Waar vrouwen met een nikab in de zomer nog door verschillende mensen uitgemaakt werden voor a-sociaal, kun je dit in de huidige tijd herdefiniëren: vrouwen met een nikab doen vooral veilig en sociaal boodschappen, met hun lichaamsbedekkende voorzorgsmaatregelen....

En dan heb ik het nog niet over het gevoel wanneer ik door het fietsen in de koude ochtendlucht een druppel aan mijn neus voel en eigenlijk even mijn neus moet afvegen. Of nog erger, dat ik even mijn keel moet schrapen. Ik durf het niet meer in de winkel. Het is namelijk a-sociaal om nog boodschappen te doen, als je moet hoesten. Toch?
Zelfs de mensen die ik ken, de moeder van het schoolplein.... groeten me, maar wel met gepaste afstand en zelfs op een gepaste toon. Kom niet nader.....

Ik ging ontspannen op pad om boodschappen te doen. Ik wil niet onnodig bang zijn.....
Door een licht onheilspellend gevoel - we weten immers niet welke nieuwe regels er vanavond al kunnen komen -ging ik ook nog even naar de Hema, de Etos en de Action.
Toen het er spookachtig leeg en verlaten uitzag in het stadscentrum - wat zichzelf zo graag als bruisend en levendig neerzet - hield ik mezelf nog voor dat het alleen maar maandagochtend was... dan zijn heel veel winkels immers nog gesloten.
Maar ook daar kwam ik dezelfde posters tegen. De Hema had opeens een zelfscankassa en de medewerkster daar bleef op 2,5 meter afstand; 
de Action-cassiere kreeg bijna geen lucht meer door een groot plastic wat aan drie kanten om haar heen gedrapeerd zat en in de Etos waren er gele strepen op de vloer geplakt... je raadt het al: op keurige afstanden van 1,5 m.

Nee, al ben ik niet bang en wil ik verschrikkelijk graag nuchter blijven.... na zo'n rondje boodschappen doen, kwam ik als een ander mens thuis.
Met wantrouwen bekeken, afgekeurd, als gevaarlijk mens op afstand gehouden.

Bijna als vanzelf passeerde ik mijn zoon aan de ontbijttafel op anderhalve meter afstand.
Maar nee..... wacht even, dat hoeft niet, want thuis zijn we Thuis.
Ik gaf hem een dikke knuffel.
Vandaag geen Corona nieuwsberichten meer voor mij.
Ik heb genoeg gezien bij de dagelijkse boodschappen.
Morgen ga ik in mijn moestuin, mijn stressvrije zone, lekker aan de slag om over een maand of wat zelf mijn verse, onbespoten groente te kunnen oogsten.

Hier mijn trouwe vervoersmiddel voor alle boodschappen, al ligt m'n bak hier vol kleding die ik wegbracht....

Als ik - in het ergste geval - besmet raak met het onzichtbare en overal op de loer liggende virus, dan zien we wel weer verder. Ik behoor niet tot de kwetsbare doelgroep, ik eet  gezond en met dit heerlijke lentezonnetje zoek ik de vitamine D in de buitenlucht op. 

Lieve mensen, laten we elkaar niet onnodig wantrouwen en daardoor vergeten vriendelijk te zijn.
Ik schreef dit stuk met wat cynisme, maar laten we alsjeblieft niet bang voor elkaar worden
 en toestaan dat anderen of wij zélf  in een isolement terecht komen.
Ziek worden kán, je kunt ook onder een auto lopen.....
Wij weten nooit wat er morgen gaat gebeuren.
Gelukkig ken ik een grote God die mij, jou en de hele wereld in Zijn hand houd.
De woorden isolement en intimidatie horen niet bij deze God thuis.
Ik leg mijn zorgen bij Hem neer en ga me ontspannen......
En ik kies ervoor te Leven, met een hoofdletter L....
Jij ook?!

donderdag 19 maart 2020

Uitwasbare wattenschijfjes naaien


Niet vanwege een eventuele schaarste, maar omdat dit allang op mijn to-do-list stond, 
maakte ik zelf uitwasbare wattenschijfjes.
De naaimachine staat op tafel, midden tussen de schoolspullen van de kids…. 
en  het lukte me best om dit kleine project tussendoor te maken.
Als je al wat langer meeleest weet je dat ik  niet alleen minimaliseer op spullen, 
maar ook op plastic....
Ik schreef een serie over hoe je gemakkelijk en eenvoudig het single-use-plastic in je huishouden terugdringt.... 
met inspirerende voorbeelden.

Deze wattenschijfjes  horen hierbij.
Omdat ze uitwasbaar zijn komen ze niet na eenmalig gebruik op de afvalberg terecht en in de 100% katoenen stof zitten ook geen microbeads die via de wasmachine in het afvalwater terecht komen.
Het maken is een fluitje van een cent. Echt niet moeilijk en het geeft een goed gevoel 
als je zo'n stapeltje ziet liggen.
De stof die ik ervoor gebruik, is uitwasbaar op 90 graden, maar 
En als ik ze één keer per week was, heb ik er, samen met oudste dochter,  zo'n veertien per week nodig.

Okay: aan de slag!
Doe je mee?


Uitwasbare wattenschijfjes zelf maken

Benodigdheden:
  • hydrofiel luier
  • naaimachine
  • wit garen
  • drie spelden
  • stevige naald of speld om te keren
  • strijkijzer

Hoe maak ik het:
De hydrofielluier, te koop bij de Hema, de Prénatal maar ook gewoon bij de Kringloopwinkel - voor 30(!) cent scoorde ik er één -, is voor van alles en nog wat geschikt. 
We nemen nu één exemplaar om 15 wattenschijfjes uit te maken. Strijk vooraf, als dat nodig is de doek en vooral de randen.

De luier telt 36 x 34 ruitjes en daar maak ik gebruik van. Ik knip vierkantjes van 5  bij 5 ruitjes.
Daar gaan er 30 van uit één hydrofiel luier en je gebruikt ze dubbel.
Deze vierkantjes tellen is makkelijker dan elke keer meten, maar gebruik je een andere stof:
 één ruitje is 2 cm.
Een oude pyama of blouse van flanel kun je bijvoorbeeld ook prima gebruiken voor dit projectje.
Ik rond de hoeken af..... rond vind ik niet alleen mooier, het is  ook makkelijker te keren.
Speld twee rondjes op elkaar.
Binnen of buitenkant maakt met deze stof niet zoveel uit, maar let op dat je 
de draadrichting dezelfde kant op legt. Dit voel je als je aan de stof trekt.

Naai ze met een stiksteek vast op elkaar onder de naaimachine.
Ik naai ze strak op de rand met een zoom van enkele milimeters.
Laat een opening over en draai het rondje binnenstebuiten.
Als het nodig is, strijk de randen dan nogmaals.
Vouw de randjes van de opening naar binnen en zet vast met een speld.
Naai nu de opening dicht door heel dicht op de rand te stikken.
Ga door en naai helemaal rondom, zodat het één geheel wordt.
Je bent nu klaar met je eerste wattenschijfje....

Veel succes met de volgende negentwintig..... :)
Heb je er zelf genoeg?
Met een leuk flesje erbij is het ook een mooi en tegelijk bewust cadeautje.
Koop je ze online, dan betaal je voor tien stuks even zoveel euro's plus verzendkosten.....
Mijn dochter was met deze zelfgemaakte wattenschijfjes blij.
Nu benieuwd of dat over een half jaar nog zo is.

Zouden deze wattenschijfjes lang mooi blijven en de mascaravlekken 
er goed uit gaan in de was met mijn - zelfgemaakte - ecologische wasmiddel?!

Ik laat het je nog weten.....

Maak er een mooie dag van!

dinsdag 17 maart 2020

Lekker stampen!

Nu schoolgaande kinderen vanwege de corona quarantaine thuis hun werk moeten 'stampen' en je als ouder dagelijks nog een extra beroep uitoefent, is een warme maaltijd op tafel zetten wel even iets wat snel-snel moet.  
En dat kan prima door met de kids mee te stampen, want juist de afwisselende groente-vitamines
 zijn erg belangrijk om gezond te blijven!
Ter inspiratie deel ik zeven(!) snelle, gezonde stamppotjes met een twist. Je eet geen dag hetzelfde! En.... als extraatje: met de aardappelschillen kun je ook nog iets verrassends doen.
Aardappels staan soms bekend als dikmakers of ongezond, maar dat is niet waar. Ze zijn super gezond!
Stamppotje klinken misschien heel winters, maar je zult merken dat de meeste stamppotjes
 ook heel goed passen in het voorjaar.
Ik at vanavond stamppotje nummer #1 met gegrilde en rauwe prei en zongedroogde tomaatjes. Mjummm…..


1. Preistamppotje

Ik zei het hierboven al.... een heerlijk stamppotje! En wist je dat prei erg goed helpt tegen een zere keel?
Serveer je stamppotje eens als een taartje op je bord, dan ziet het er gelijk chique uit en een tikje exotisch! Terwijl de smaak heerlijk Hollands met een zonnige twist blijft.
Klik hier voor het recept.


2. Veldslastamppotje met paddenstoelen en cashewnoten


Dit is een heerlijk, verwarmende favoriet van me.... met de winterse veldsla in de hoofdrol. Je hebt deze groente nog net. Geniet van de mooi op elkaar afgestemde smaken.
Klik hier voor het recept. 


3. Radijsjesstamppot

Heb je ze al gezien, de eerste radijsjes? Je eet ze meestal als snackgroente, maar in een stamppotje kunnen ze ook. Ze zijn dan een stuk milder van smaak, omdat je ze even aanbakt. En qua kleur ziet het er vrolijk uit. Dit stamppotje is lekker met walnoten, vegaspekjes en op smaak gebracht met een lepel goede honing. Goed voor je keel en je weerstand.
Klik hier voor het recept.


4. Oosters stamppotje met Paksoi of Amsoi


Dit Oosterse stamppotje maakte ik met Amsoi, een Surinaamse groente die ook in de Hollandse moestuin groeit. Maar Paksoi is familie van Amsoi en smaakt hier ook erg lekker in. Met wat bosui, cashewnoten en paprikapoeder.....  lekker!!
Klik hier voor het recept.


5. Witlofstamppotje

Witlof is een echte wintergroente die goed verkrijgbaar is tot en met april. Heerlijk dat ik het dit jaar uit mijn eigen tuin kan oogsten. Het is een fris voorjaarsstamppotje geworden met hangop en een gekookt eitje erbij.
Klik hier voor het recept.


6. Lentestamppotje met raapstelen


Een echte voorjaarsgroente, dat zijn raapsteeltjes. Ze zijn geen vergeten groente, maar juist een nieuwe groente en je ziet ze steeds vaker ook op de versafdeling in de supermarkt.
Klik hier  voor het recept.


7. Andijviestimpstamp à la pizza

Deze eenvoudige stamppot gaat nog even de oven in, nadat..... ze belegd is alsof het een pizza is. Heb je 'm zo wel eens eerder gegeten? Dit idee kun je met meerdere stamppotjes uitwerken. Dit recept zond ik ooit in voor een wedstrijd en won de hoofdprijs. Leuk, toch?!
Klik hier voor het recept.


Aardappelschillenchips

En als je nu lekkere biologische aardappelen hebt gebruikt voor al deze stamppotjes, dan kun je met de schillen ook nog wat leuks doen. Spoel ze goed af en frituur ze eens. 

Zo krijg je lekker aardappelschillenchips. Breng op smaak met grof zeezout, paprikapoeder of andere kruiden. Mijn kinderen zijn er dol op. 
Klik hier voor de uitwerking van het idee.


Eet smakelijk en blijf gezond!!