woensdag 8 maart 2023

Schelpkaarsen

Op deze witte winterdag alvast wat zonnige plaatjes die je doen verlangen naar de zomer.
Voor het zover is, steek je gezellig wat kaarsjes aan èn de tijd vliegt....
Kaarsen branden kun je altijd doen, kaarsen maken ook. 's Winters maken kaarsen 
het binnenshuis  een stuk knusser en warmer.
Deze kaarsen maakte ik in schelpen en ze staan niet alleen gezellig maar 
laten je ook verlangen naar de weidsheid en pracht van strand en zee.... 
Moeilijk te maken zijn deze kaarsen niet.
De foto's maken was eigenlijk net zoveel werk.
Ik was een paar dagen in Zeeland en genoot van de wind door mijn haren, 
de zon op mijn huid en de ruimte en weidsheid van het Zeeuwse strand....  
Ik was even terug naar daar waar mijn roots liggen!
En maakte gelijk een fotoreportage
Deze keer extra veel foto's want ik kan niet kiezen...



Schelpkaarsen 


Benodigdheden: 
  • kaarsstompjes in wit/parelmoer en andere vrolijke kleuren
  • kaarslontjes met lonthouders of waxinelichtlontjes
  • grote schelpen 
  • lege blikken
  • zeef
  • kaasdoek
  • maatbeker
  • bevroren  coldpack(s)
  • stokjes of knijpers

Werkwijze:
Het belangrijkste bij het maken van kaarsen, is dat je netjes werkt òf de keuken van tevoren beschermt tegen druppend of spetterend kaarsvet. Ik zet het er maar even bij voor mezelf ;). Je werkt rondom het fornuis omdat je de was au-bain-marie moet smelten. Ik dekte het fornuis en het aanrechtblad af met aluminiumfolie. Zet een pan halfvol water op het vuur en zet daarin de blikken. 
Smelt hierin de stompjes en restanten oude kaars. Kleuren was mengen heel goed, maar het is leuk om heldere, vrolijke kleuren te gebruiken in de verschillende schelpen. Dus zoek kleur bij kleur om te smelten. Je hebt niet veel nodig voor schelpen.
Je hoeft de kaarsstompjes niet eerst te ontdoen van lonten, stickers of ander vuil. Als alles gesmolten is, giet je de was door een zeef en krijg je schoon kaarsvet. De maatbeker en het zeef krijg je nooit meer schoon, dus gebruik deze spullen speciaal voor het kaarsenmaken.
Prepareer ondertussen de mallen: de schelpen! Ik had een verzameling tropische schelpen, 
ooit van een vakantie overgehouden. Deze zijn wat breder en groter, maar ook de 'gewone' schelpen 
van het Nederlandse strand kun je gebruiken. Een gaatje in de schelp, 
zorgt voor lekkage wanneer je het kaarsvet erin giet. Je kunt de schelp wel gebruiken, 
maar neem dan extra voorzorgsmaatregelen:  maak het gaatje van tevoren 
dicht met een druppel smeltlijm of kaarsvet.
Het belangrijkst is om de lont die je gaat gebruiken, te fixeren oftewel vast te zetten 
zodat deze recht in de kaars zit. Bij de stompkaarsen die ik ook maakte, 
gebruikte ik een mal waar ik de lont door de bodem heen haalde. Dat kan hier natuurlijk niet. 

Gebruik (of herbruik) lontjes met een lonthouder. Deze kun je ook los
bestellen bij een online imkershop, bij amazon of bol.com.
Deze lonthouders verzwaren het lontje een beetje en houden hem op de plaats.

Wanneer het kaarsvet gesmolten is, zeef je het door een kaasdoek in een maatbeker met schenktuit.
Zet de te vullen schelpen op een coldpack. Zorg dat ze zo recht mogelijk staan. 
Plaats er een stukje keukenpapier tussen. Je giet snel teveel kaarsvet in de schelp 
of de schelp ligt toch een beetje scheef.
Plaats het lontje in het midden of in het diepste gedeelte van de schelp.
Schenk eerst een klein beetje kaarsvet op de lont en laat dit stollen.
Zo fixeer je de lont het beste. Doe dit zo bij alle schelpen die je wilt vullen.

Zorg dat het lontje recht naar boven staat.
Vul nu de schelpen verder bij met de was en zorg dat de bovenkant mooi egaal stolt.
Je kunt er altijd nog wat vloeibaar kaarsvet bijschenken, maar zorg dat dit een 
compleet laagje is, anders blijf je randjes en oneffenheden zien.
De lont moet niet scheef zakken of wegglijden. Houd deze eventueel op de plek
met een knijper of eetstokje die je op de randen van de schelp laat rusten.

Laat de schelpkaarsen uitharden, dat duurt één tot twee uur en klaar is je bijzondere en unieke kaars.
Ik had wat zilverkleurige kaarsstompjes, maar het zilver liet los en zakte naar de bodem.
De stukjes die ik eruit viste, lijken op een soort aluminiumfolie.
Het ziet er wat eigenaardig uit, maar ik vind de symboliek wel mooi.
Mysterieuze schelpen die aanspoelen op het strand, waaronder 
oesters die soms een kostbare parel verbergen....
Nou, deze schelpen hebben zilver meegenomen. 

De brandduur van de schelpkaars is afhankelijk van de grootte van je schelp.
Sommige kaarsen zullen een uur branden, andere misschien wel vier uur.
Hoe het ook zij... geniet ervan!



Meer lezen over hoe je bijzondere kaarsen maakt?
Klik dan eens hier!


Ga je ondanks mijn 'inspirerende verhaal' niet zelf aan de slag met het maken van kaarsen?!
Gooi dan in ieder geval geen kaarsstompjes meer weg, je kunt ze prima recyclen. Geef ze 
 aan mij of iemand anders in je omgeving die er kaarsen van maakt.
Ga je wel aan de slag? Leuk als je van je resultaat een fotootje deelt....



Dit blog is mede tot stand gekomen dankzij alle mensen die hun overgebleven kaarsstompjes aan mij gaven.
Ik ga geen namen noemen, want dan vergeet ik mensen. Maar bij deze: dank je wel! 

maandag 6 maart 2023

Hamansoren

 Met zonsondergang vandaag begint het Joodse Poerimfeest. Op school gaf ik daar 
een feestelijke les over en mijn belangrijkste voorbereiding bestond deze keer niet 
uit de powerpoint presentatie of het Bijbelverhaal, maar uit het bakken van de 
symbolische koekjes die bij het Poerimfeest horen: Hamansoren!
Ik had ze nooit eerder gebakken, maar ik vind ze goed gelukt!
En iedereen vindt ze erg lekker!

Het centrale thema bij het Poerimfeest is de verlossing van het Joodse volk door 
de bloedmooie koningin Esther die Joodse was, terwijl niemand het wist. De Jodenhater Haman 
- een oudere versie van Hitler - wilde alle Joden uitroeien omdat hij een hekel kreeg 
aan één enkele Joodse man. Uiteindelijk keerde het lot (= Poer) zich om 
en werd Haman zelf gedood. De wet van Meden en Perzen kon niet herroepen worden, 
maar het Joodse volk mocht zich - tot de tanden bewapend -  verdedigen.
Zó werden ze verlost van een vreselijk lot.

Het Poerimfeest wordt altijd in het vroege voorjaar gevierd op de 14e Adar, 
dit jaar van zonsondergang maandag 6 maart tot zonsondergang dinsdag 7 maart.
Op de dag vóór dit Joodse carnavalsfeest wordt er vaak gevast.
Des te lekkerder smaken deze Hamansoren tijdens het feest!!


Hamansoren

    voor 120 koekjes

Ingrediënten:
  • 300 g roomboter
  • 250 g poedersuiker
  • 2 eieren
  • 2 l vanille extract
  • 550 g bloem
  • 1 el bakpoeder
  • snufje zout
  • 1/2 ei

     vulling 1 met chocola
  • hazelnoot-chocoladepasta

  •  vulling 2 met pruimen
  • 150 g gedroogde pruimen
  • 1 sinaasappel, bio
  • 110 ml water
  • 1 el pruimenjam

Hoe maak ik het klaar:
Mix de boter met de suiker tot een romige massa. Voeg de eieren één voor één toe en mix goed. Voeg ook het vanille-extract (maak het eens zelf!) toe. Weeg de bloem samen met de bakpoeder en zout af en roer door elkaar.  Mix of roer het meelmengsel lepel voor lepel door het beslag heen. Voeg tussendoor een scheutje of een lepel water toe, tot alles op is. Kneed het zachte deeg verder tot een bal en leg deze in de koelkast. 

Maak ondertussen de pruimenvulling. In het Hebreeuws wordt deze vulling ook wel Lacqua genoemd.
Heerlijk dat de pruimen bij mij nog uit eigen tuin komen, zowel de gedroogde als de jam...  
Rasp de schil van de sinaasappel en pers de vrucht uit. Doe ze samen met de gedroogde pruimen en
 het water in een kleine pan en breng aan de kook. Laat het 5 minuten zacht doorkoken 
met het deksel op de pan. Laat afkoelen en roer er de lepel jam door... 
klaar is je Lacqua, oftewel een soort pruimenboter.

Haal het deeg na twee uur uit, het deeg is dan voldoende koud om goed te kunnen verwerken. 
Halveer de deegbal en rol uit op een met bloem bestoven ondergrond of op bakpapier, 
tot een grote lap van zo'n 3 mm dik.
Steek er rondjes met een diameter van 4,5 tot 5 cm uit met bijvoorbeeld een glas.
Het deeg wat er tussen over blijft, rol je later opnieuw uit om er zoveel
mogelijk rondjes uit te steken.
Leg op elk rondje een half theelepeltje pruimenvulling, bevochtig de rand van de koekjes
met wat water, trek de randen aan drie kanten tegelijk omhoog om een driehoekje te vormen.
Ik drukte de randjes tegen elkaar aan om het op een soort oorschelp te laten lijken.
Eigenlijk moet het anders, zag ik later.
Je moet een driehoekige opening krijgen waarin de vulling duidelijk zichtbaar is
De randen staan er schuin omheen.

Je kunt variëren met de vulling en ook Hamansoren met chocoladepasta maken.
Deze hazelnootchocoladepasta kun je ook zelf maken. (klik)

Verwarm de oven voor op 190°C.
Leg de hamansoren op een met bakpapier beklede bakplaat. Klop het halve ei los
en bestrijk het deeg met wat ei voor een mooi bruine kleur.

Schuif de bakplaat in de voorverwarmde oven. Bak de koekjes in 15 minuten
 gaar en goudbruin.

Maak met het resterende deeg een nieuwe lading Hamansoren en bak ook deze.
Neem je bovenstaande hoeveelheid, dan kun je vier bakplaten vullen.
In totaal bakte ik zo'n 120 koekjes!

Traditioneel worden Hamansoren ook met een maanzaad-honingvulling gemaakt.
Natuurlijk kun je zelf variëren en een heel nieuwe vulling bedenken.

Deze koekjes zijn niet alleen lekker - ze smaken een beetje naar appeltaart en gevulde koek ineen -
maar zijn ook leuk om te maken.
 Té leuk om niet (uit) te delen. Natuurlijk kun je ze ook bakken als je zelf geen Poerim viert, 
of je eet ze op een ander tijdstip.
Halveer het recept gerust, want ik maakte er wel erg veel om uit te delen.. ;)

Heb een fantastisch Poerim en geniet van deze lekkere koekjes!


zaterdag 4 maart 2023

Mijn moestuin in februari

 Het kan vriezen en 't kan dooien! In februari houd ik mijn adem in. Nog even, even wachten....

Het liniaal ligt er voor de grap om de net gevallen natte sneeuw te meten ;)  

In de lentemaand maart, barst het tuinseizoen pas echt los.
Dat wil niet zeggen dat er niks te zien en schrijven is over februari....
Lees mee over het eerste, vroege zaaien, de gember, de weeuwenteelt en mijn overwinterende peper.

Zaaien

Om maar met het goede nieuws te beginnen: hét kan al..... zaaien in februari!
Sterker nog... wil je gezonde, sterke, stevige planten in de kas zoals peper of paprika, dan móet je al zo vroeg in het jaar beginnen.
Ik maakte de eerste kweekbakken schoon, leende de potjespers van de buren
 en zaaide  - netjes op vruchtdag volgens de kalender van Maria Thun - de eerste
 paprika, aubergine, tomaat en meloen... Allemaal planten die erg van warmte houden, 
maar ook een lange groeitijd nodig hebben.
Kun je ze niet meer in maart zaaien dan?
Jawel hoor, maar nu hebben ze een voorsprong en dragen misschien al in augustus vrucht.
Anders wordt het afwachten of het in september niet al te koud is om te oogsten.

Overigens zet ik de kachel voor deze warmteminnende planten niet speciaal 
een paar graden hoger, hoor. Of ze groeien nu of pas later...
Kijk eens! 
 Een krappe week later: een eerste tomatenplantje!!

In de kas zaaide ik de eerste zomerworteltjes.
 Dit heb ik nog niet eerder gedaan, 
want een maand later kunnen ze al in de volle grond.
Op het moment van zaaien is het 0° C.... maar de kas warmt overdag met het zonnetje
 altijd veel sneller op, zodat planten eerder en sneller groeien.
Een paar rijtjes probeer ik nu uit om een vroegere oogst te krijgen. Komt de oogst later, 
dan heb ik nog ruimte genoeg om paprika, kousenband, pepers en andere 
warmteminnende planten ernaast te planten.
Voor wortels maak ik de grond altijd wat poreuzer door zand toe te voegen. 
Zand zorgt voor luchtigheid waardoor de wortels zich beter kunnen vormen tot 
lange, rechte wortels in plaats van kromme oude mannetjes ;)
En hoe koud en nat het ook is, na het zaaien geef ik water... 
Essentieel bij het planten, zeker ook nodig bij het 'binnen' zaaien.


Weeuwenteelt

Van alle sla, kool en andijvieplantjes die ik in oktober in de kas zette, staat alleen deze 
dappere andijvie nog overeind. Zou die het redden tot ons bord?!
Gelukkig heb ik nog mijn 'hangende tuin' in een zak.
 Warm tegen de muur op het zuiden, buiten het bereik van hongerige slakken....
Maar tot mijn verbijstering....
zie ik dat de Chinese kool aan het doorschieten is.
Doorschieten is een fenomeen bij planten waarbij ze aan hun toekomst werken.
Nakomelingen verwekken om de soort te laten voortbestaan, oftewel: in het zaad schieten!
Redenen dat planten gaan 'doorschieten' zijn:
te weinig water of te weinig zon- of daglicht.
Ik probeer mijn Chinese kool te redden en ga 'm overplanten in de volle grond.
Wordt vervolgd....




Oogsten

Voor oogsten lijkt het nog wat  vroeg, maar deze veldsla... een echte wintergroente, is bijna zover!
Wat ziet ze er mooi, frisgroen uit.
En de slakken laten haar mooi met rust.

Uit frustratie trok ik ze er in z'n geheel uit.... 
de boerenkoolplanten die veel te klein gebleven waren, maar waar ik
toch al een maaltje van wilde eten. Achteloos gooide ik ze daarna
op de grond...  Ze verrasten me enorm: er verschenen nieuwe blaadjes aan
die ik kon oogsten. Niet voor een hele maaltijd natuurlijk.
Intussen heb ik de biologische diepvriesboerenkool van de AH gekocht: 
ontdooid is ze wat snotterig, zo fijn gesneden dat ze is. Met een paar 
blaadjes 'echte' verse boerenkool lijkt het nog wat.

Op deze foto zie je een koolsoort op de voorgrond...
Ik ben vergeten welke plant het precies is....  op een dag zie ik vanzelf 
wel een bloemkool of broccoli of iets anders verschijnen.
Het gaat me om de lichtgroene blaadjes op de achtergrond. Daar groeit de eerste daslook!
Voor mij een teken dat het voorjaar echt begint.
Natuurlijk oogst ik deze kleine, kostbare blaadjes nog niet. 
Wel ga ik naar de plekken toe waar ik weet dat daslook overvloedig groeit.
En daar oogst ik heerlijke, verse daslook voor een reinigende voorjaarssoep, of....

Experimenten

Weet je nog dat ik bedacht om de peperplanten binnenshuis te laten overwinteren?  Ze horen namelijk
thuis bij de halfheesters in plaats van bij de eenjarigen.
De temperatuur en vochtigheidsgraad zijn bij het overwinteren belangrijk.
Ik heb misschien soms iets te weinig water gegeven: twee planten hebben
het niet overleefd, ze zagen er erg droog uit.
Maar bovenstaande plant doet het prima!
Mooi groen blad en zelfs....
Kijk nou: de eerste bloempjes!
Nog even doorgroeien en sterker worden, nog even wachten... dan kan ze de kas in
en vrucht dragen!
Ik ben blij met dit nu al gedeeltelijk geslaagde experiment.

Het is niet echt een nieuw experiment na een geslaagde teelt twee jaar geleden
maar het is toch weer even spannend of het goed gaat met de gember.
Ziehier de goede resultaten van de gembergroei.
Ze moet heel binnenkort in een grote pot en dan heb ik 
weer prachtig biologische kamerplanten die na een jaar te oogsten zijn ;)

Jij hebt het vast al eens eerder uitgeprobeerd....
ik deed het nu: het kontje van de bleekselderij in water leggen
En kijk! Er komt inderdaad nieuwe selderij uit groeien.
Worden dit nu ook nog stengels of blijft het bladselderij?

Kijken, wachten, geduld beoefenen en verwonderen!
Dat is de essentie en juiste houding ten opzichte van de natuur en de tuin.

Het is echt dé trend van het moment om wat  tegels uit je tuin te trekken 
en er een (mini) moestuintje van te maken.
Ga jij het dit jaar (anders) doen?!

donderdag 2 maart 2023

Gehaakte polswarmers

Ik ben het tweede deel aan het lezen van een serie over de Amish,
 mensen van Eenvoud worden ze ook wel genoemd. 
In deze moderne tijd leven ze nog alsof het 1850 is en er geen uitvindingen zijn  gedaan 
op het gebied van elektriciteit, vervoersmiddelen, verzekeringen, computers 
en altijd en overal bereikbaar zijn....
Hoewel ze keihard werken om zelfvoorzienend te leven, geeft dat rust in hun hoofd.
Rust en eenvoud van vroeger... wie verlangt daar niet naar in onze jachtige, 
 drukke maatschappij met volle agenda's en slecht nieuws op het journaal en in de krant?
Hier is mijn tip: ga haken!
Rustgevend en je kunt je haakwerkje overal mee naar toe nemen om 'even' op te pakken.

Haken?
Zo'n tien jaar geleden overleed mijn oma en toen nam ik mezelf voor als herinnering èn 
eerbetoon aan haar (weer) te gaan haken. Ze heeft namelijk ooit tijdens een logeerpartij 
een poging gedaan om mij te leren haken. Het is gebleven bij die poging, 
want haken was stoffig en suf en zo was ook het resultaat van die paar haakuurtjes: 
een suf en frommelig kleedje.
Maar nu is het trendy en hip en hoewel ik haken echt leuk vind, blijft het bij kleine projectjes.
De laatste jaren gunde ik me er zelfs helemaal geen tijd voor. Ik miste het...

Daarom haakte ik deze polswarmers: een kort projectje. Echt iets voor de beginnende haker!
 Daar reken ik mezelf nog steeds bij, hoor. Je hoeft niet overal goed of snel in te zijn
 om er toch van te kunnen genieten. 
In deze maand dat de lente officieel begint, kan het nog knap koud zijn en 
zijn handschoenen of polswarmers geen overbodige luxe...
En zó handig zonder vingers....
Staat de kachel bij jou wat graden lager? Ook lekker om binnenshuis te dragen.

Polswarmers


Benodigdheden:

  • Garen  Julia (Zeeman) 20% wol en 80% acryl 
  • Looplengte 170 m
  • Haaknaald 7,7 mm
  • Maat 18 x 9 cm dubbel
  • Borduurnaald met stompe punt

Hoe maak ik het:
In spreektaal noem ik de werkwijze voor haken, breien of naaien vaak een recept, maar het heet  natuurlijk een patroon en hier volgt het...
Ik nam garen van de Zeeman, uit één bol kun je minstens vier polswarmers haken. Dit garen bevat 20% wol en is daardoor lekker zacht en warm, de acryl zorgt voor de stevigheid. Ideaal voor deze polswarmers.
Haak losjes 28 lossen.
Keer het werk niet, maar steek de volgende steek in de eerste steek die je hebt gehaakt.
Haak een vaste en vervolgens haak je in de tweede steek ook een vaste.  
Haak in alle volgende steken een vaste. Zo krijg je een gesloten cirkel.
Na één toer (rond gehaakt), haak je door tot je 20 toeren hebt gehaakt.
Haak dan, ongeveer boven het beginpunt een ketting van 7 lossen.
Maak dan weer een vaste in de volgende zevende steek van de voorgaande toer. 
Je haakt verder weer allemaal vasten, maar hebt dus een opening.
Zie de foto... dit wordt het duimgat.
Haak dan weer 18 toeren met alleen vasten.
Knip de draad af en steek je draad door de lus.
Maak weer een opzetlus en steek je haaknaald door een steek van het duimgat.
Het maakt niet uit waar je begint. Maak een vaste en laat de draad hangen.
Ga door en maak in elke steek van het duimgat een vaste.
Let op bij de zijkanten: maak daar twee extra vasten anders ontstaan daar gaten.
Haak drie toeren rond.
De duim wordt zo wel erg breed, dus in de vierde toer ga je minderen. 
Haak twee vasten, sla een steek over en haak dan weer twee vasten, 
sla een steek over etc. tot je de toer rond bent.
Pas tussendoor af en toe om te kijken of het niet te strak of te breed wordt.
Je kunt altijd corrigeren met een paar steken meer of minder.
Haak in het duimgat in  totaal zeven toeren.
Knip de draad af.
Werk met een borduurnaald alle loszittende draden weg.
Haak een tweede polswarmer op precies dezelfde manier.

Je kunt de polswarmers zowel links als rechts dragen.
Ook kun je wisselen met de iets langere kant boven of beneden.
En als je de draden netjes hebt weggewerkt, kun je ze zelfs binnenstebuiten dragen.

Deze polswarmers zijn op 30°C wasbaar in de machine, ze kunnen niet 
in de droger.
Ik vind ze goed gelukt en geniet net zoveel van het resultaat als eerder van het proces.
Een grijs paar haakte ik voor jongste dochter.

Haak jij ook aan?!

dinsdag 28 februari 2023

Gatenkaars maken

Vast een foutje... gatenkáás moet het zijn op dit foodblog!
Nee, je leest het goed: ik maakte gatenkaarrrrs, drie stuks!!
De naam is een beetje vreemd en klinkt in het Engels leuker: Lace Candle,
letterlijk kantkaars. Het dekt niet helemaal de lading, vandaar mijn naam: gatenkaars!
Na twee jaar sparen puilt mijn voorraad kaarsstompjes - die ik van alle kanten krijg - behoorlijk uit. 
Het tuinseizoen barst volgende maand pas echt los, nu is het tijd om kaarsen te maken.
Het is nog steeds winter en 's morgens als ik opsta  is het donker buiten.
Elke ochtend steek ik eerst een paar kaarsjes aan, totdat de zon opkomt. 
 De theepot gaat gezellig op het lichtje op de ontbijttafel. 
Gezellig, verwarmend en ik word er blij van.

Ik heb een paar fijne dagen kaarsen-maken achter de rug en ben nu zo'n 40 kaarsen rijker.
Het is ontzettend leuk om te doen en het kost je - behalve tijd - bijna niets. 
Zeker omdat ik deze keer ook verschillende lonten zelf maakte. 
Ik houd  trouwens niet alle kaarsen zelf, hoor. Ze zijn veel te leuk om níet uit te delen. 
En er staan er een paar in mijn winkeltje.... 
Deze gatenkaarsen maakte ik al eens eerder,
maar hoe maak je nu zo'n feeërieke, sfeervolle gatenkaars?
Het is eigenlijk een trucje en als je het eenmaal weet is het heel simpel...
Kijk maar mee!


Gatenkaars

     voor 1 gatenkaarsje

Benodigdheden:
  • kaarsstompjes en restjes kaars in één kleur
  • diner- of tafelkaars in dezelfde kleur
  • leeg pak melk ofzoiets of lege pringlesbus
  • 30-40 ijsklontjes
      verder nodig
  • coldpack
  • oude pan
  • groot blik
  • maatbeker
  • hamer, deegroller of blender
  • zeef met kaasdoek
  • aluminiumfolie of oude kranten

Hoe maak ik het:
Reserveer voor het maken van kaarsen spullen die je verder niet meer nodig hebt... je krijgt ze namelijk nooit meer goed schoon.
Om dezelfde reden dek je je werkblad af met oude kranten of aluminium folie...  dek ook het fornuis maar af.
Verwarm de kaarsstompjes in een groot, ruim blik au bain marie in een pan met kokendheet water. De smelttemperatuur van was is ongeveer 52 tot 55°C, afhankelijk van de toegevoegde stoffen in het kaarsvet.
Houd de dinerkaars apart.
Spoel de lege verpakking goed schoon en maak droog, dit is je mal.
Zet op een coldpack, zodat de onderkant van de kaars snel(ler) stolt.
Zet de dinerkaars in het midden van de vorm en giet een dun laagje van het gesmolten kaarsvet op de bodem. Fixeer hiermee de dinerkaars.

Als deze stevig rechtop staat, pak je de ijsblokjes. Mijn voorbereiding is eigenlijk de dag ervoor al begonnen met het aanleggen van een voorraad ijsblokjes. 
Normaal gesproken heb ik er geen 40(!) op voorraad ;)
Doe de ijsblokjes in een zak en verpak in een handdoek of theedoek. 
Sla ze met een hamer kleiner. Je kunt ook een deegroller gebruiken of in een blender crushen.
Maak ze niet té klein!
Doe de ijsblokjes en het ijsblokjesgruis in de kaarsmal, rondom de rechtopstaande dinerkaars, 
op het laagje inmiddels gestolde kaarsvet.
Vul tot boven aan toe.
Zeef het kaarsvet met behulp van een zeef waarin je de kaasdoek of een dunne theedoek legt.
Zo blijven oude lonten, plakkers en stof achter en krijg je schoon kaarsvet.
Schenk het kaarsvet voorzichtig op en tussen de ijsklontjes.
Het kaarsvet zal door de kou extra snel stollen.

Na een klein uurtje is je kaars klaar.
Houd hem eerst ondersteboven bij de wastafel, zodat het
smeltwater kan weglopen en je geen waterballet in  huis krijgt.
Scheur dan de verpakking open en kijk hóe mooi en bijzonder
het kaarsvet is gestold rondom de ijsblokjes.

Prachtig en verrassend, al die gaten.
Valt niet tegen, hè?! Zo makkelijk is deze kaars te maken!
Oh ja!
Deze kaars brandt redelijk snel op. 
Maak er een paar extra, zodat je ze komende Kerst als blikvanger kunt branden.
Voor nu: geniet van warmte en gezelligheid in huis!