Posts tonen met het label moestuinblunder. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moestuinblunder. Alle posts tonen

dinsdag 2 mei 2023

Mijn moestuin in april (2)


Hoewel ik deze maand een weekje op vakantie was, valt er eind april genoeg te schrijven
 - en jou te inspireren - over de moestuin.
Ook al is het te koud voor de tijd van het jaar, in april mag er al zó veel de grond in!
En dát deed ik!
Mijn handen werden in de natte grond  vies als vanouds, maar
niks om me voor te schamen, hoor!
Je handen zijn je beste gereedschap en de kraan is na afloop geduldig!
Voordat we verder het tuinseizoen induiken, deel ik eerst 
mijn fijne handscrub met jullie. Heel makkelijk zelf te maken met ingrediënten
die misschien gewoon al in je keukenkastje staan. Het is niet alleen
reinigend, maar ook verzorgend!
Hoe je eenvoudig deze zachte scrub voor ruwe en vieze tuinhanden zelf
maakt, vind je hier: klik!

Klaar? Dan gaan we verder....
Let op:  haastige spoed... oeps! Ik maakte me toch een blunder,
maar misschien komt het nog goed!



Zaaien en poten

Weet jij het verschil tussen zaaien, planten en poten? 
Dan gooi ik er eerst even wat definities door....
Zaaien doe je met zaad: je kunt in kleine potjes voorzaaien of direct in de volle grond zaaien.
Bij planten stop je een plantje in de grond. Dus het voorgezaaide en opgekomen zaad, plant je als klein (of groter) plantje vervolgens weer uit. 
Poten is het ondiep in de grond leggen van vooral wortels en bollen.
Tussen het binnen voorzaaien en buiten uitplanten laat je de plantjes harden. Dat is in april zeker nodig. Als plantjes binnen op huiskamertemperatuur opgekomen zijn, moeten ze eerst wennen aan koudere en schommelende temperaturen buiten. Dit doe je door de plantjes overdag buiten te zetten en 's nachts weer binnen te halen. Of door ze eerst in de koude kas te zetten voordat je ze buiten in de grond zet.

In de volle grond heb ik deze maand veel wortelgroenten gezaaid. Planten die diep moeten wortelen zoals pastinaak en wortels (peen), geef ik altijd wat extra mee...
Geen zand erover, maar zand erin!
Met oud en nieuw mochten we gratis een zak zand halen en die komt nu
goed van pas! ;)  
Nu heb ik geen volledige kleibodem, mijn moestuin bestaat uit gemengde grond.
Maar zand zorgt voor een wat grovere en vooral luchtiger structuur.
Fijn en helpend voor dieper groeiende  wortelgewassen. Op deze manier heb je grotere kans 
dat de wortels mooi recht naar beneden groeien 
in plaats van als kromme mannetjes uit de grond te komen.
Ik maak de regels eerst extra diep, daar verdeel ik wat scheppen
zand in, meng het met de aarde, zaai het gewas en maak de regel dicht.
Vind je zand te duur? Ook (zelfgemaakte) compost is een prima 
bodemverbeteraar die het wat luchtiger maakt.
En nu maar hopen dat de pastinaak sowieso opkomt, want dat was de vorige keer
niet het geval.

Uien kún je theoretisch gezien zaaien, het is namelijk een tweejarig gewas. Het eerste jaar 
groeit ze uit tot een klein plant- of pootuitje, die je voor de winter oogst en 
daarna in het voorjaar uitplant. Dát is me wat teveel werk en het duurt lang. 
Ik gebruik altijd pootuitjes. Hoewel sommigen ook spreken over plantuien...
Lekker verwarrend, net na de definities.
In ieder geval doet wat regen en zon wonderen, want ze groeien al.
Als eerste oogst ik altijd de stengels die prima gebruikt kunnen worden
als bosui of lente-ui. Alles hierover lees je hier!

Vorig jaar maakte ik een prachtig klimrek voor de kapucijners die wel 
zo'n drie meter hoog kunnen groeien. Stond dat keurig netjes in de tuin
was ik het zaad kwijt. En ik wist zeker dat ik het ergens had.
Puntje bij het paaltje: er kwamen geen kapucijners in de tuin
want toen ik het zaad eenmaal gevonden had,
was het te laat in het jaar. Nu doe ik het andersom:
het zaad is gezaaid, de stokken staan er al bij, maar het rek
komt later.... 
Eerst maar eens afwachten of dit zelfgewonnen zaad van twee jaar
geleden nog kiemkrachtig is. Zie hier de eerste plantjes... ;)

Na de schooltuinles over aardappels weet ik hoeveel pootaardappels ik nog over heb.
Op dit stukje, waar eerst alleen maar onkruid stond, 
pootte ik netjes twee rijen middelvroege, biologische aardappelen.
Twee weken later dan de andere aardappels: dat spreidt de oogst een beetje.
De eerste aardappels die ik pootte, waren van mijn aardappeloogst van vorig jaar.
De kleine aardappeltjes bleven onderin mijn aardappelmand zitten en waren opnieuw
uitgelopen. Ik ga er van uit dat het vroege aardappelen zijn...
Je hebt namelijk drie soorten aardappelen:
vroege, middenvroeg of middenlaat (het glas is halfvol of het is halfleeg)
en late aardappelen.
Vroege aardappelen poot je rond 1 april en oogst je na ongeveer 100 dagen.
Middenvroege aardappelen mogen midden april de grond in en oogst je na 
ongeveer 115-120 dagen.
In de speciekuip komen de vroege aardappelen al snel boven de grond....
Late aardappelen mogen later de grond in, zelfs in mei kun je ze nog poten,
je oogst ze pas in de herfst na zo'n 130 dagen.
De kans op de gevreesde aardappelziekte phytophthora is  bij late aardappelsoorten 
 een stuk groter. Ik kies daarom het liefst voor de vroege soorten, 
bovendien kan ik daarna nog een nateelt op de vrijgekomen plaats zetten.
Wel geven de late aardappelen vaak een grotere oogst en zijn ze wat sterker.
Kies wat bij je past.... en blijf meelezen, want dit jaar ga ik een bijzonder
experiment doen met de aardappels in de speciekuip.



Planten

Plantjes die ik bij een tuincentrum haal, staan vaak niet al te nat, met als gevolg dat ze snel uitgedroogd raken. Belangrijk om ze goed vochtig te houden. 

In een laag regenwater in de kruiwagen konden deze plantjes zich goed volzuigen met water.
Handig voordat ze geplant worden, want dan hebben ze veel vocht nodig.
Prei, paksoi en knolselderij liggen allemaal door elkaar.
Maar in de tuin komen ze mooi in rijen te staan.

Prei heb ik dit jaar gekocht in plaats van zelf te zaaien en voor de verandering 
heb ik ze ook vroeg geplant. Ik vind het opkweken uit zaad erg lastig. 
Naast een paar bakjes prei voor de schooltuintjes, kocht ik ze voor mezelf.
Prei is niet alleen de lievelingsgroente van Peter, maar ook erg gezond.
Dit speciale gereedschap gebruik ik om prei te planten. Ik heb geen
idee meer hoe ik er aan kom... misschien wel van mijn opa  :)
Het heet een preiplanter, pootijzer of een pootstok.
Ik zag 'm bij bol.com nog te koop staan, dus zo bijzonder is 't ie niet.
Gebruik jij 'm ook of heb je 'm nog nooit gezien?

Met de preipoter maak ik op geregelde afstanden brede, ronde gaten in de aarde.
De preiplantjes zet ik hier vervolgens los in.
Hoe dieper je de prei plant, hoe groter het witgedeelte van de prei zal zijn.
Sowieso gooi je het groene gedeelte van de prei niet weg,
want ook dat is eetbaar.
De uitgeplante prei laat je gewoon in deze open gaten staan.
Ze zakken na verloop van tijd en door regenbuien vanzelf dicht. 
De prei heeft op deze wijze lekker de ruimte om te groeien.
De laatste jaren had ik prei die niet dikker werd dan mijn pink.
Dit jaar verwacht ik er meer van!
In de gaten strooide ik wat biologische koemestkorrels en ik vulde ze met water.

Andere plantjes zoals sla, koolrabi of paksoi plant ik ook altijd in een
gat gevuld met water, wat koemestkorrels erin en dan het plantje.


Werk in uitvoering

Er wordt gewerkt aan huis en dit gaat ten koste van mijn tuin.
Ik mis vooral mijn kas bij huis.... Hij is verschoven en alle ramen zijn eruit.
Dit was ook de reden dat mijn loslopende kippen opeens een lekker hapje
zagen staan waar ze bij konden, zodat mijn ijsbergsla gehalveerd werd ;(
Noodgedwongen staan sommige planten nu extra lang binnenshuis, 
want ze kunnen nog in de kas harden.
 
En mijn druif staat stof te happen... Een grote steiger rondom het huis, 
zorgt voor al dit ongemak.
Gelukkig gaat hij deze week weg, maar de planning is erg onhandig.*
Ik kan niet wachten tot ik de tuin weer terug heb ;)




Moestuinblunder

Gelukkig heb ik nog een kas in mijn moestuin.... daar kunnen de plantjes ook harden.
Of alvast geplant worden.
Ik moet ze dan wel allemaal meenemen, hoewel.... niet allemaal tegelijk natuurlijk.
Ik was halverwege mijn loopje van ongeveer 30 meter en toen gebeurde er dit:
al mijn langzaam gegroeide - al in februari gezaaide - bleekselderij
viel op de stoep.
Ik probeerde te redden wat er te redden viel...
maar wat baalde ik hiervan!
In plaats van harden in de kas, moesten ze nu gelijk de grond in.
Van de perspotjes - waar ik ze in had gezaaid - bleef niet veel over.
Ik maakte gaatjes, vulde ze met koemestkorrels en water 
en plantte zoveel mogelijk bleekselderijplantjes uit.
Maar deze, waar nog maar één klein haarworteltje te zien is 
- verder is 't ie afgebroken - gaat het waarschijnlijk niet meer redden.

Uiteindelijk staan er toch nog 10 plantjes in de tuin,
maar helaas... een week later nog maar twee. Zonde!

Hoewel ik ook slakkensporen zag...
Net als op ruim een meter hoogte in de kas, in mijn zaaibakje met een deksel erop.
Ik zag slijmsporen en er groeide bijna niets.
Bizar dat dit verder goede zaad maar niet opkomt.
Hier kan toch geen slak bij?
Jawel dus! Waarschijnlijk is 't ie door het roostertje gekropen,
vervolgens kon hij door het groeien er niet meer uit en bleef maar eten.
Zoiets moet het denk ik geweest zijn. Wat een nare beesten zijn het toch.
Van de 24 slaplantjes heb ik een half plantje over!
In het vervolg wat beter checken in plaats van maar water blijven geven
en zo de slak een lekker vochtige omgeving te bieden.
#blunder2



Schooltuintjes

Deze week in de schooltuintjes, net voor de meivakantie, plantte ik de uien met de kinderen.
Zó leuk dit jaar! De kinderen zijn erg enthousiast en werkten zelfs in de pauze in hun tuintjes met als resultaat dat er weinig onkruid staat. Dát is lekker doorwerken!
Kijk maar hóe mooi de tuintjes erbij staan.
De uitjes kunnen er zó in!
Doordat deze groep 5 klein is, krijgen de kinderen
extra veel ruimte in de tuin en extra veel uitjes deze les.
Gele, rode en witte... ze kunnen allemaal de grond in!
En vervolgens bind ik ze op het hart om ook in de vakantie naar hun tuintje
te komen kijken. 



Moestuincadeautjes

Deze keer geen kopje 'oogsten' want er groeit nog helemaal niets wat ik kan oogsten. Ik ben stik jaloers
op andere tuinders die al van alles uit de grond halen: van raapstelen tot spinazie etc. Heb ik soms onder een steen geleefd? Ik heb nog niets! Maar goed.... dát komt nog wel!
En cadeautjes krijg ik ook... hoewel ik niet weet of ik overal even blij mee moet zijn!
Hier zie je de aardpeer overal opkomen. Het is dan ook een echte woekerplant
die je hele tuin door kan gaan. En hoe lekker ik aardpeer ook vindt
(en de anderen hier in huis 'm verafschuwen), ze mogen niet allemaal opkomen
en doorgroeien. Dat wordt aardeperen wieden
want snijbiet en daslook willen ook een plekje ;)

Had ik het nu wel of niet gedaan vorig jaar?
Een tak van de vlier in de grond gestoken in mijn tuin....
Ik weet het niet meer. Maar wat ik zie is een klein vliertje
Ik ben dol op de vlier en hoewel ze overal groeien, kun je ze in het 
voorjaar makkelijk in eigen tuin krijgen door een tak af te breken of te knippen
en gewoon in de grond te stoppen. Je kunt het proces beter bekijken door de tak
eerst in water te zetten. Na enige tijd zal de tak worteltjes gaan vormen,
zodat je weet dat je 'm kunt uitplanten. 
Deze manier van vermeerderen geldt trouwens ook voor alle soorten bessen. 
Ik krijg dit jaar in ieder geval een eerste vlierbloesemtrosje uit eigen tuin!
Vroeger werden vlierbomen op boerenervan aangeplant omdat ze 
'bescherming' zouden geven tegen ziekte en onheil. 
De vlier is erg gezond en geneeskrachtig en al heb je geen 
boerderij, een kleine vlier bij je huis is wel heel leuk! 
Lucky me!

De eerste raapstelen liggen al lang en breed in de winkels,
maar bij mij komen ze er dan ook
ein-de-lijk aan! 

Volgende maand kan ik ze vast oogsten!

Meer lezen? Heb je wat gemist?
Kijk ook eens op mijn moestuinpagina, dan kun je
per maand of per week lezen wat ik andere jaren in de moestuin deed.
Misschien vind je daar iets wat je zoekt....klik!

Als cadeautje voor jou om gewoon eens uit te proberen...
is hier mijn zaaikalender van Maria Thun.
En de grijze dagen? Dan heb je rust... hoef je niks te doen.
Ik ga dus lekker uitrusten deze week ;)

Volgende maand meer over heiligen, as en koper.
Tot dan!


woensdag 15 maart 2017

Mijn moestuin (maart 1)

Laten we eerlijk zijn, het leek wel of het nooit meer droog werd, zó begin maart. Ik kan me niet voorstellen dat ik over een tijdje water zal moeten geven in de tuin.......  Maar gelukkig, na deze regenperiode, komt er nu een explosie aan voorjaarsboden. Wat heerlijk om buiten te zijn en dít te zien en beleven:
  • de was die buiten aan de lijn droogt
  • de eerste verse muntthee uit de tuin, de munt komt elk jaar vanzelf weer op :)
  • m'n kippen die na een korte rusttijd weer fijn drie eieren per dag leggen
  • de vogels die met strootjes en takjes heen en weer vliegen
  • het eerste lieveheersbeestje, koesteren doen we haar.....
  • de cavia's die weer op het gras kunnen staan voor een verse hap
  • de Turkse tortelduifjes die opnieuw op het veel te smalle richeltje van mijn vleermuizenkast,  een nestje proberen te fabriceren  (voor de vleermuizen is het niet erg, want sinds dat kastje daar hangt, heb ik geen vleermuis meer gezien rond ons huis)
  • onze 'fontein'   (beter gezegd: borrelsteen) die weer aan kan; tjonge, wat stonk het een tijdlang in de tuin. En ik maar zoeken waar die lucht vandaan kwam......... Dat was dus van het stilstaande water wat nu weer rondgepompt werd ;)

  • de eerste keer buiten in het zonnetje lunchen (wat een uur later werd dan gepland, door de grote schrobbeurt van de tafel!)
  • de groene rups die ik in de tuin vond; die nu bij ons thuis een liefdevol potje...... uh plekje krijgt. Geïnspireerd door de 'poppen'kast in Blijdorp, hopen we  de metamorfose te zien van rups tot vlinder
  • en natuurlijk het eerste, frisse groen in de tuin. Vooral kruiden komen vaak spontaan op en groeien snel (zoals bieslook en munt op het moestuindak van het kippenhok)
Iedereen kan zijn of haar eigen lentelijst  maken, toch?!  En Genieten met een hoofdletter!

Nog even over de voorjaarstakken die ik in een vaas in huis haalde.

Dit waren takken van mijn zwarte bessenstruik (snoeiafval, zo je wilt).
Ik heb er niet alleen veel plezier van gehad, maar ook voordeel.
Toen ik vorige week besloot om zwarte bessenlikeur te maken  (ja, ja, dat kan vast wel met bessen uit de vriezer), moesten daar wèl verse blaadjes van de bessenstruik bij. En laten die nu net gegroeid zijn, binnen......
Dochterlief  van vijf wil het lieveheersbeestje goed verzorgen en dat is het meest overzichtelijk in een potje (.....)  Maar toen de bessentakken opeens luis kregen, was het lieveheersbeestje weer goed als bestrijder.....

De natuurlijke vijand van de luis, is het lieveheersbeestje.  Voor elk probleem in de natuur, is een oplossing en voor elke kwaal is er wel een geneeskrachtig kruid. Wow!
En toen bleken de takken, die inmiddels twee weken in het water staan, aan de onderkant kleine worteltjes te maken.

Takjes met worteltjes kunnen de grond in en dat is het begin van een nieuwe bessenstruik. Geweldig, toch?!


Alle soorten bessen laten zich op deze manier trouwens gemakkelijk vermeerderen.



Over vermeerderen gesproken: bij vaste kruiden kun je een deel van de wortels met takken afsteken en verplanten (scheuren noem je dit) en je hebt weer een nieuw plantje. Dit deed ik bij citroenmelisse, munt, rozemarijn (zie hierboven)  en laurier. Ook bij rabarber gaat dit prima.

De laurier (Laurus Nobilis) is trouwens een verhaal apart, want al een tijdlang staat er op mijn to-do-list dat ik laurier wil vormsnoeien. Vormsnoei mag weer,  het is een tuintrend, hoewel ik dat op zich niet zo boeiend vind. Ik wil gewoon een laurier op stam, met daarop een bolvorm.
Nu had ik ooit een soort struiklaurier gekocht,
en die blijkt nu uit zo'n 9 à 10 stammetjes te bestaan.
Dat wordt natuurlijk niks met groeien, dus ik begon met snoeien.
Drie dunne, verhoute stengels kon ik eruit knippen en trekken.
Maar de anderen niet. De wortels zaten diep en helemaal met elkaar verweven.
Met hulp van mijn lief, heb ik het uiteindelijk zó ver voor elkaar, dat alle stammetjes, op één na, eruit zijn. Pfieuw.....


Ook hierbij geldt dat ik het geoogste niet weggooi, maar alle mooie bladeren, zoek ik uit en droog ik.
Ik heb inmiddels voor de rest van mijn leven genoeg laurierbladeren.......... :)

De overige laurierboompjes staan netjes geplant en in een emmer water.
Na een dag of vijf lijken ze goed aan geslagen. Jippie!
Natuurlijk zijn ze volledig gehard.
Ik plantte ook een laurierboompje in de moestuin.
Dan kan ik twéé keer oefenen met vormsnoei.
 
Dit is het boompje met de dikste stam, die mocht blijven staan.
Mijn kruidentuintje, zo direct onder het raam, ziet er opeens een stuk leger en netter uit.
Nu het boompje nog even onderhanden nemen.
 
Vormsnoei gaat altijd uit van een meerjarenplan.
Je kunt een vorm niet in één keer tevoorschijn halen.
Ik begon met de onderste takken en bladeren weg te halen, zodat de stam tevoorschijn komt.
Die mag uitgroeien tot een stevige, dikke stam en daar heeft hij nu de ruimte voor.
Omdat een laurier niet volledig winterhard is, moet ik er bij een volgende vorstperiode wel op letten, dat ik dan de stam bescherm tegen de kou. Dat was dit jaar niet nodig, omdat de bladeren en takken dicht op elkaar, zichzelf  beschermden.
De top gaat eruit op de hoogte die ik wil. De andere takken snoei ik bij, door net boven een knop of zijscheut, af te knippen. Hierdoor stimuleer je de groei van de zijscheuten. Elke keer kijk ik van een  afstandje om te bepalen of de juiste ronding zo kan groeien. Ik houd het principe in gedachten: niet meer dan een derde deel snoeien.
Of ben ik er nu toch overheen?
Met een buigzame tak, worden de zijtakken al wat naar het midden toe gebogen.....
En nu maar afwachten......
 
Ineens kreeg ik van vrienden een prachtige tuin-op-pootjes cadeau.
Van heel stevig materiaal met een waterreservoir om stuwvocht te voorkomen.
Met een handig kraantje, kan dit water ook weer weglopen.
Wat een heerlijk extra tuintje is dit!
Ik moet er nog even een plan voor bedenken, maar dat komt!

Mijn moestuin moest afgelopen week he - le - maal leeg!!
Want wat kriebelt het om echt met mijn handen in de aarde te gaan werken.
Ik oogstte de allerlaatste boerenkool en palmkool, de allerlaatste mini-spruitjes en......
de allerlaatste snijbiet.
Het was, hoewel heel klein, nog goed genoeg voor een complete maaltijd.
Mijn favoriete recept met snijbiet - en meer over deze vergeten groente- vind je hier!

En alle kleine beetjes: spruitjes, blaadjes boerenkool, blaadjes palmkool, waar niets mee kan worden klaar gemaakt, verzamelde ik voor een winteroogst-groentesoepje!
Zelfs een aardappel kwam nog boven. Oeps! 

Toen de tuin leeg was, kwam 'het bakbeest' tevoorschijn:

de frees van buurman Teun.
Hij heeft een boomkwekerij gehad en dit formaat frees past prima tussen de rijen fruitbomen door.
Nu mag 't ie mijn kleine stukje tuin frezen en de grond losmaken.
Dit jaar heb ik niet gespit.
Er wel aan gedacht, maar er zijn steeds meer verhalen dat dit het bodemleven dermate verstoord, dat je er meer last van hebt, dan dat het gemak geeft.
Frezen gaat veel minder diep en maakt de grond luchtig om die daarna gelijk te kunnen bewerken.

Wat wordt de tuin mooi zwart!

Teun freest netjes om de bessenstruik heen en zelfs om die ene plant 'eeuwig moes'.
Ik heb trouwens ook de bloemkoolplanten laten staan.

Ze zien er eigenlijk niet uit, door de duivenvraat, maar.....
toen ik opnieuw ging kijken in het hart van de plant, zag ik iets verbazingwekkends!
Kijk even mee.........

Oké! Sterk vergroot, maar toch duidelijk het begin van een pril bloemkooltje.
Zou het me dit jaar dan eindelijk lukken??!
Bloemkool uit eigen tuin?

Toen de hele tuin gefreesd was, op de bloemkolen, het aardbeienbed en de vruchtstruiken na, herkende ik m'n eigen tuintje niet meer. Wat uitnodigend om er gelijk aan de slag in te gaan!
Wat een tuinkriebels!!
Eerst verdeel ik de tuin in langwerpige vakken.
Dit doe ik door stapplanken neer te leggen.
Op de losse aarde wordt natuurlijk niet gelopen!
Die stapplanken geven me de ruimte om aan weerszijden, tot de helft van het vak, te werken.
En als ik onverhoopt meer ruimte nodig heb in een vak, dan kan ik deze planken altijd nog een eindje opschuiven.

Nu de bloemkool losjes afdekken met een net, zodat de vogels er niet meer op kunnen zitten.



Tijdens het frezen en onkruid weghalen, kwam ik heel veel wormen tegen.
Dikke, vette, grote wormen.
Geweldig!!
Dit is een teken van goede, gezonde grond, want de wormen maken de aarde luchtig en doorlaatbaar voor water en wortels.

En toen kon ik lekker gaan zaaien!!
Ik heb spinazie gezaaid en knoflook geplant. Knoflook kun je zowel vóór de winter, in november al planten, maar het kan ook in februari/maart nog. Je oogst het dan later.


Ook peulen en doperwten kunnen al in de volle grond gezaaid worden.
Maar om voor te trekken heb ik peulen en doperwten in bakjes gezaaid in de kas.
Dit jonge, prille groen is erg aantrekkelijk voor vogels en nu kunnen ze er niet bij.

Straks moet ik het toch wel afdekken met netten, maar voorkiemen geeft de plantjes net even een voorsprong.
En kijk eens naar deze knopjes..........
Dat is van mijn kiwiplant.
Omdat ik die vorig jaar moest opduikelen tussen het onkruid vandaan, heeft ze geen vrucht gedragen.
Nu ligt er gronddoek onder en krijgt de plant alle ruimte om zonlicht op te vangen en te groeien.
Ik ben benieuwd of ik dit jaar kiwi's kan oogsten uit eigen tuin.........


De plantjes in de vensterbank, in februari gezaaid, beginnen al goed te groeien.
Vooral de tomaten!


Maar ook de rode pepers en de knolselderij komen al boven......
Ik heb natuurlijk een lekker warm plekje op de vensterbank op het zuiden.

Heb ik ook nog moestuinblunders begaan?

Ja, zeker!
Toen de tuinkriebels me te veel werden, maakte ik een prachtig stukje grond onkruidvrij en alle kluitjes fijner dan fijn. Ik  pakte het zakje spinaziezaad......... wat al open bleek te zijn.




Hup! Daar lag het! Gezaaid op de stenen.
Zou het daar ook vrucht dragen??
Les één: controleer de onder- en bovenkant van een zakje zaad op openingen, Tamar ;)

Maar mijn ergste blunder is deze: ik inspecteerde het treurwilgje in mijn tuin op katjes. Ik zag dat de knoest een soort spint en rare weefsels bevatte. Ik duw er even flink tegen en opeens heb ik de hele knoest in mijn hand. Gewoon afgebroken! Hij was natuurlijk niet helemaal gezond, maar...... dit was geen gewoon boompje in onze tuin.
Het was namelijk het geboorteboompje van onze oudste zoon. En nu had ik die onthoofd........
lieve help!


Nog even iets moois om af te sluiten:

De echte lenteboden zijn natuurlijk deze narcisjes. Vorig jaar als uitgebloeide bolletjes in de tuin gezet en nu bloeien ze dankbaar opnieuw. Dit jaar zette ik uitgebloeide blauwe druifjes in een hoekje, waar niks anders wil groeien. Tot volgend jaar..........  -de bolletjes dan-

Mijn volgende moestuinblog komt sneller ;)