Nasi zonder pakjes en zakjes

Deze winter heb ik weer heel wat keren nasi goreng gegeten. Lekker met de prei uit eigen tuin.

De meesten hier zijn dol op mijn 'aangeklede nasi'.

En niet moeilijk te maken, hoor! Want hoewel ik nasi maak volgens een veganistisch recept èn, uiteraard zou ik bijna zeggen, zonder pakjes en zakjes, is het helemaal niet moeilijk of veel werk!

Ik maak er altijd een leuk aangeklede maaltijd van.

Pindasaus erbij, cassavechips (in kroepoek zit garnaal), augurken (klik hier), zoetzure courgette (zelf ingemaakt) en ingemaakte groene tomaatjes, gebakken uitjes en seroendeng op tafel en diverse potjes en flesjes zoals ketjap, sambal etc. Omdat veganistisch eten niet mijn doel is, doe ik er soms een paar mini loempiaatjes erbij en een gebakken eitje: supervers door onze eigen kippen gelegd.

En als bestek leg ik altijd eetstokjes op tafel!  Zodat de kinderen later niet, net als wij, opeens in een (Japans) restaurant overvallen worden door het eten met eetstokjes, terwijl ze dat nog nooit zelfs gezien hebben. We leven in een multiculturele samenleving, die ik graag laat terugkomen in de keuken en bij mij aan tafel.

Nasi zonder pakjes en zakjes

Ingrediënten:

• 250 g tofu
  
• marinade voor tofu (zie verder)
• 5 el olijfolie
• 1 ui
• 2 teentjes knoflook
• 250 g witte kool
• 1 prei
• 400 g zilvervliesrijst
• 3 el tomatenketchup (neem bio)
• half bosje verse selderij of 1,5 diepvriesblokje selderij (zie foto)

Marinade voor 250 g tofu

Ingrediënten:

• 1 dl heet water
• 1 dessertlepel miso (Japanse bouillonpasta)
• 1 el ketchup
• 1 dessertlepel ketjap of tamari
• 1 teentje knoflook
• 1 stukje verse gember

Hoe maak ik de tofu klaar:

Los de miso op in het hete water. Pers het teentje knoflook uit. Schil de gember en snijd hem in piepkleine stukjes. (Ik heb nog steeds niet uitgevonden hoe je gember goed kunt raspen. Goed bewaren lukt me wel: je koopt een stuk gemberwortel, snijd dit in stukken van zo'n 1,5 tot 2 cm en vriest dit in. Vervolgens kun je het gebruiken wanneer je wilt!) Voeg de rest van de ingrediënten toe en roer door elkaar. Snijd de tofu in blokjes en schep door de marinade.

Let op: laat de marinade minstens een uur intrekken.  Dit voorwerk moet je dus even plannen.

Hoe maak ik de nasi:

Begin met het koken van de rijst. Kun je al ruim van te voren doen, want bij het afkoelen, worden de korrels losser.

Verwarm een wok zonder olie op hoog vuur. Doe daarin de gemarineerde tofu en bak enkele minuten. Voeg daarna de olijfolie toe. Snipper de ui en pers de knoflook uit en voeg deze ook toe. Snijd de witte kool en voeg deze ook toe. Laat op hoog vuur ongeveer 5 minuten bakken. Wordt het een beetje te droog, voeg dan telkens een scheutje of lepel van de marinade toe. Snijd ondertussen de prei in ringen.

Voeg na 5 minuten de prei, de ketchup, de selderij en de rijst toe. Bak alles op hoog vuur tot het 

door en door heet is. De rijst mag een beetje aanbakken, dan heb je dus 'goreng' 

(nasi mèt gebakken rijst).

Breng aan tafel op smaak met sambal, ketjap en evt. zeezout.

En klaar is uw hèerlijke nasi, zonder zakjes en pakjes en zonder vlees.

Tijd? Het kost je ongeveer 25-30 minuten. (het marineren niet meegeteld)

Oh ja.... de pindasaus maak ik natuurlijk ook zelf. Dat is helemaal niet moeilijk en het bespaart je een heleboel E-nummers vanuit een kant en klaar zakje of bakje.
Bovendien is het niet alleen fijn dat je weet wat er in zit, maar is het ook veel lekkerder!

Pindasaus

Ingrediënten:

• 1 el olijfolie
• 1 teentje knoflook (geperst)
• 1 dessertlepel agavestroop
• 1 tl sambal
• 1 el ketjap manis
• 1/2 pot pindakaas (ongeveer 200 - 300 g)
• 250 ml water

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm in een steelpannetje de olie, fruit het teentje knoflook hierin 1 minuutje. Voeg dan de overige ingrediënten toe, behalve de pindakaas. Laat nog 1 minuut fruiten. Voeg dan de pindakaas en het water toe. Roer de saus met een garde en breng tot aan het kookpunt. Kijk naar de dikte en voeg zonodig extra water toe.
Dit recept geeft ongeveer een halve liter pindasaus. Lekker bij deze nasi goreng voor 5 - 6 personen.

Je ziet: niet veel werk! Dat kan er nog wel even bij.

Heb ik je geïnspireerd om iets hiervan zelf te gaan maken, zonder pakjes of zakjes?!

Laat het me weten......

Vijgenboom snoeien

In de winter is het tijd om mijn vijgenboom te snoeien.

De beste tijd is zo rond Kerst, maar dit jaar raakte ik (en misschien mijn boom ook wel) in de war, doordat het zo warm was. Met Kerst was er zelfs nog geen nachtvorstje geweest.... en ik stelde het snoeien uit. Hoewel het eigenlijk wel hard nodig is.

Tegenwoordig heb je allerlei soorten vijgenbomen te koop. Ik ken veel mensen die mijn boom hebben gezien en ook een vijgenboompje willen. Zeker als ze ook mijn vijgen hebben geproefd of weten wat ik er allemaal mee doe. Maar ze kiezen vervolgens toch voor een kleine boom of beter gezegd een struik. Volgens mij groeien daar niet zoveel vijgen aan....
Ik weet echt niet welk soort vijgenboom ik heb, want we kochten deze zo'n 10 jaar geleden als jong, klein boompje bij een kweker in Zeeland, waar we toevallig terecht kwamen. Dat hij het zo goed zou doen en zo groot zou worden, hadden we nooit gedacht. (Kun je ook zien, hij staat veel te dicht bij de schutting geplant!)
De vijgenboom groeit van oorsprong in landen rond de Middellandse Zee, hij houdt van warmte. Daar worden ze gerust wel 7 meter hoog. Die hoogte bereikt mijn boom (nog) niet, maar hij groeit wel heel goed. Hij is zo maar 5 meter hoog, schat ik. Dus niet bepaald een struik....

Hoewel ik speelde met de gedachte dat ik het snoeien maar een jaartje zou overslaan, wist ik dat dit eigenlijk niet kon.
Tot ik afgelopen week las dat je een vijgenboom kunt snoeien van november tot en met februari.

Nu er eindelijk sprake is van nachtvorst, is het vast nog koud genoeg om de vijgenboom te snoeien, bedacht ik me.

Voorzichtig knipte ik op de laatste dag van februari een tak af.

Héél voorzichtig, om te kijken of er nog geen sapstroom op gang aan het komen is. Als je één takje afknipt, is dit al duidelijk te zien. Een vijgenboom kan letterlijk 'leegbloeden' als je gaat snoeien in de verkeerde tijd van het jaar. Hoewel te zien is, waar straks de sapstroom gaat komen, komt er nog geen vocht uit.

Ik kan gaan snoeien: de boom is nog in winterrust!

Mijn boom is groot geworden, maar door wildgroei (en verkeerd snoeien), had ik van de zomer een minder grote opbrengst dan het jaar daarvoor. Onze vakantie speelde hierin ook een rol, evenals het feit dat de wespen de vruchten hadden ontdekt. Ze hebben er zeker 20 opgegeten.... Zonde!!
Maar ik hoop dat door deze snoeibeurt de vijgen weer volop gaan groeien.

Zo ziet mijn boom er nu uit!

De hoogste takken heb ik allemaal afgetopt, vlak boven een oog. Hierdoor kan zo'n tak weer zijtakken vormen. Alle takken die elkaar kruisen, heb ik weggeknipt. Er moet genoeg ruimte en lucht zijn binnenin de boom, zodat het zonlicht op alle plekken de vijgen kan koesteren. En dat de bladeren en vruchten sneller opdrogen na een regenbui.  Ook de takken die teveel de tuin ingroeien, of over de stoep groeien, knip ik weg.
Resultaat? Een meer dan volle groene container. En een boom die straks in het voorjaar kan uitlopen en in de zomer veel vruchten kan vormen die allemaal heerlijk rijpen om vervolgens te worden verwerkt door mij.

  

Dit is het zomerplaatje. Wat een grote bladeren vormt de vijgenboom, hè?

  Nog even iets over de vruchten. De boom draagt altijd vruchten. Koop je een boom, dan is het belangrijk dat je ook al vruchten ziet zitten. In de winter zie je kleine bruine en soms groene vijgen hangen in de verder kale boom. Dit is voor de zogenaamde winteroogst of tweede oogst. In het Middellandse zeeklimaat, oogsten mensen dan ook een tweede keer in het jaar vijgen. Hier in het 'koude' Nederland worden deze vijgen niet rijp. Ze worden op een gegeven moment zwart en vallen af. In het voorjaar, als de bladeren gaan groeien, vormen zich vanzelf weer nieuwe vijgen en die zijn voor de zomeroogst. Dan is het ook in ons land warm en licht genoeg voor een geweldige vijgenoogst.

Wat ik allemaal met een oogst van meer dan 30 kilo vijgen kan doen, zal ik dan hier beschrijven!

Ik verlang al weer naar de zomer...... 

Jullie ook?

Een kattentaart!

Wat maak je voor een kleine jarige die veel van dieren en van chocolade houd?  Juist: een beestachtig, lekkere chocoladetaart.

Vandaag is de dag dat m'n peutertje een kleutertje wordt en ik maakte deze verjaardagstaart voor haar. Niet moeilijk en het ziet er goed uit, toch?!

Heel wat jaren geleden kocht ik altijd een verjaardagstaart en bakte er een appeltaart bij. Voor het budget dat ik voor een taart over had, was het nooit een echt lekkere taart.

Daarna kwam de volgende fase: een aantal jaren maakte ik de mooiste en meest originele marsepein taarten. Maar het bakgedeelte sloeg ik over. Ik kocht bij de Albert Heijn een taartbodem in drie delen. Ik maakte de boter crème en jam zelf, voor ertussen. En versierde naar hartelust met marsepein. 't Is net als kleien.....  Maar de taart bleef altijd droog. En nu..... nu bak ik de hele taart zelf.

Hoewel koken mijn passie blijft, gaan m'n taarten steeds lekkerder smaken. Een voorwaarde is wel dat het niet te ingewikkeld en tijdrovend is. 

Deze taart, op basis van cake, is daar een goed voorbeeld van. Niet ingewikkeld en toch een echte feesttaart. Zo leuk dat zelfs m'n oudste zoon hem straks voor z'n dertiende verjaardag wil hebben. De snoepkont ;-).   Vooruit..... gezond is het niet, maar één keer per jaar mag dat wel!

Ik maakte een kat, maar je kunt naar hartelust variëren op dit thema. Maak een beer of muis of....

Een paar tips en trucs:

Bak twee ronde cakes en voeg wat cacao aan het beslag toe. Maak een grote en kleine ronde cake. Ik nam een beslag voor 3 cakes en deed er wat extra bakpoeder bij, zodat het lekker luchtig werd.

Ik snijd de cakes bij, zodat ze even hoog zijn en leg ze ondersteboven. De bodem is vanzelf al mooi glad. De kleine ronde cake leg je voor een deel op de grote cake. Het dubbele gedeelte snijd je weg, om daar vervolgens......

.... de oren uit te snijden. Het maakt niet uit of ze precies gelijk van vorm zijn. Zijn ze in het echt ook niet, toch?! 

 En dan het 'metselen'. Ik maakte een mierzoet glazuur/botercreme mengsel met cacao.

Daar zal ik het recept even van delen.

Botercrème-glazuur voor kattentaart

Ingrediënten:

• 225 g poedersuiker
• 60 g zachte roomboter
• 3 el cacaopoeder
• 4-6 el sojamelk of water

Hoe maak ik het klaar:

Doe alles in een kom en roer goed door, tot het een glad en luchtig geheel is.

Klaar voor gebruik.

Ik metselde eerst het lijf aan de kop en daarna de oren aan de kop door het mengsel ertussen te voegen. Vervolgens spatelde ik alle botercrème-glazuur over de bovenkant en de zijkanten uit. Met een spatel smeerde ik het goed glad.

Voor de versiering gebruikte ik

• M&M's met pinda (ogen en neus)
• skittels (binnenkant oren, mond en nagels)
• gekleurde snoepveters (pootomtrek en staart)
• snoepstengels (snorharen)

Voor de snorharen kun je ook dunne chocoladesticks gebruiken, maar ik kon ze niet meer in de supermarkt vinden.

En let even op de staart, wil je?

Die is door mijn creatieve dochter als een visgraatvlecht gevlochten met vier snoepveters.

In het midden kunnen de kaarsjes of een cijferkaars.

Het in stukken snijden werd nog een puzzel, want natuurlijk wilde elk kind een stuk taart met extra veel snoep erop. Dat maakte het wat ingewikkeld, maar wat smaakte hij lekker....

En zeker niet droog! ;)

Hartige taart met aardpeer

Ja, ik blijf nog even aardperen oogsten uit mijn tuin.  En wat at ik ze deze week weer lekker!
Hoewel aardappelen en aardperen geen familie van elkaar zijn, bijten ze elkaar zeker niet. Aardperen gecombineerd met aardappelen, gestampt tot puree, geeft een heerlijke, zalvige vulling voor een hartige taart.  Eenvoudig te maken en het oogt super!

Hartige taart met aardpeer

Ingrediënten:

• 8 aardperen
• 6 aardappels
• 4 uien
• 2 grote tenen knoflook
• 6 plakjes bladerdeeg
• 50 - 75 ml (soja)room
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper
• snufje nootmuskaat

Hoe maak ik het klaar:

Ontdooi de benodigde plakjes bladerdeeg. Verwarm de oven voor op 200 graden en vet een taartvorm (24 cm doorsnede) in met boter.

Schil de aardappels en boen de aardperen schoon. Aardperen schillen is niet nodig, goed wassen en evt. wat plekjes wegsnijden is voldoende. Snijd beiden in stukjes en doe ze in de pan met een bodempje water. Kook ze in ongeveer 15 minuten gaar. Snijd intussen de uien en knoflook in stukjes en bak die in een scheutje olijfolie.

Als de aardappels en aardperen gaar zijn, giet je ze af en stamp je ze fijn. Breng op smaak met het zout, de peper en de nootmuskaat. Roer er de room doorheen. En ook de gefruite ui en knoflook.

Ondertussen heb je de springvorm met bladerdeeg bekleed. Schep hier de vulling in.

Schuif de taart in de oven en bak hem in 20 minuten gaar.

Wat een lekkere combinatie! Garneer royaal met rauwkost of geef er een groene salade bij.

 

Zelfgemaakte friet: 10 x lekkerder!

Waarom heeft niemand ooit (over)duidelijk tegen me gezegd dat verse friet niet alleen veel en veel lekkerder is dan een diepvrieszak patat uit de supermarkt, maar ook dat het echt niet veel werk is. Het is heel simpel en in een handomdraai te maken. Oké, maak er twee handomdraaien van, maar het blijft makkelijk!

Ik nam me vroeger ècht voor om, net als bij mijn vriendinnetje Joke, later een vaste patatdag in te voeren. Ideeën (en vooral inzichten) veranderen, we eten nu één keer per twee maanden patat ofzoiets.  En de kinderen vragen er ook niet veel om. Hoewel af en toe lekker, blijft het een vette, niet licht verteerbare  maaltijd. We eten het te weinig om er een duur, groot apparaat voor aan te schaffen. Dus die dry frier heb ik voorlopig niet nodig. Wel verse aardappels, maar met een oogst van 70 kilo afgelopen jaar, met van die grote bonken erbij, moet dit wel lukken. [En lekker biologisch!!]

Hoe doe ik het:

Ik vul de friteuse met alleen zonnebloemolie. Dat bakt prima!

Schil de aardappels. Voor vier- zes personen heb ik ongeveer 8-10 middelgrote aardappels nodig.

Heb je je vergist in het aantal, dan schil je er gewoon wat bij. Dat kan makkelijk tussendoor.

De aardappels snijd ik in frieten, waarbij ook halfronde stukken zitten. Een aardappel is nu eenmaal rond van vorm. De dikte bepaal je zelf, ik houd wel van het formaat 'Vlaamse friet'.

Je wast ze goed, daarna (heel belangrijk!) dep je ze goed droog met een theedoek. Als de frieten nog een beetje vochtig zijn, gaat het vet heel erg bruisen. We hebben het wel eens gehad dat het de pan uit kwam..... Geloof me, je wilt niet weten hoe het er dan uit ziet...

Dan komt de fase van het voorbakken. Dit kost ongeveer 4 minuten. De frieten moeten nog niet bruin worden. Haal uit de pan, laat uitlekken en een beetje afkoelen. En daarna bak je ze nog een keer af, dat is bij iedereen wel bekend, denk ik.
Je ziet het: twee handomdraaien, in plaats van één.

Van mij moet er wèl altijd groente bij! Sausje en vega-snack mag, groente moet! 

Nu maak ik zelf  mijn eigen mayonaise.  Klik voor het recept hier

Ik zette ook zelfgemaakte appelcompote erbij.

En deze keer een lekkere krootjessalade. De meeste mensen kennen deze groente als rode bietjes,  maar ik vind 'krootjes' lekkerder.

Krootjessalade

Ingrediënten:

• 400 gr voorgekookte krootjes
• 3 augurken 
• 1 friszure appel (Elstar)
• 2 e.l. mayonaise
• 3 e.l. zoetzuur van de augurkjes
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper

Hoe maak ik het klaar:

Snijd de krootjes in blokjes en de augurken in plakjes. Meng de mayonaise met het vocht van de augurken.  Ik heb nog augurken uit mijn eigen tuin ingemaakt. Let op als je augurken koopt, dat er geen succharose of andere suikervervanger gebruikt wordt. Die zijn niet echt goed voor je.

Maak op smaak met versgemalen peper en zeezout. Snijd de appel in kleine blokjes en meng deze door de dressing, samen met de krootjes en augurkenplakjes. En klaar is de salade!

Meestal bak ik nog een paar vegetarische hapjes of burgers in een pan. En zo heb je een heerlijke maaltijd.
Misschien iets meer werk dan een diepvrieszak patat opentrekken,  maar je hebt nu wel een echte maaltijd en geen snackuurtje. 

Visitekaartjes maken

Vanmorgen werd ik getriggerd door een spreuk die ik las uit Prediker.

"Iets afmaken is beter dan met iets beginnen! Geduld is beter dan trots!"

Wauw. Echt iets voor mij....
Ik zag wat kaartjes liggen; die lagen alweer een paar weken in het zicht te wachten. Het was mijn idee om er 'visitekaartjes' van te maken voor mijn blog. Om ook op de ouderwetse manier  bekendheid te geven aan deze blog.
Dat kan uitkomen als iemand hier lekker heeft gegeten,  of als ik onderweg naar de tuin loop, of op het schoolplein er even over klets. ...
Zoiets dus....
En vandaag maakte ik dus de kaartjes af. Ik maakte er 25.... ik kan in mijn omgeving even vooruit...
En `t was leuk om te doen. Daarom deel ik het hier even....

Je kunt natuurlijk voor van alles visitekaartjes maken. Of labels....

Ik begon met een vel papier in rechthoekige stukken te knippen.

Ik vind groen passen bij de stijl van dit blog. Groen leven met: gezonde, vega-maaltijden, groene energie gebruiken, tuinieren en groen direct vanuit de tuin op je bord!

Maar wat moet erop?

Nou, natuurlijk dit adres en de uitnodiging een kijkje te komen nemen.

Tijd om eindelijk eens mijn stempels te gebruiken.....

Op de voorkant stempel ik gewoon waar het om gaat:    b l o g

Hoekrandje met bloemetjes aan de binnenkant.

En op de achterkant een vlinder!
Leuk!
Heeft het nog iets extra's nodig?
Nee, ik ben tevreden!

Als je dit leest, heb jij me al gevonden. Dan zijn die kaartjes niet (meer) nodig voor jou. Of kom je hier juist, omdat je m'n kaartje kreeg?
In ieder geval leuk dat je hier bent. Laat eens een reactie achter..... dat vind ik super leuk. Geef het door als je goede tips of recepten hebt gevonden!

Enneh..... is die spreuk bovenaan ook iets voor jou?

Heb je nog onafgemaakte klusjes of projectjes liggen, die eigenlijk vandaag wel afgemaakt kunnen worden?

Herman, het vriendschapsbrood

Er staan weleens vaker bakjes of flesjes met vreemde inhoud op mijn aanrecht. Zoiets staat dan te trekken of te rijpen. Nu staat er al weer enige tijd een bakje, afgedekt met een doek, op mijn aanrecht. Ernaast bevindt zich een lepelstandaard met houten lepel. In het bakje bevindt zich......... een deel Herman. Ik ken het nog van vroeger. Jij ook? Herman, het vriendschapsbrood of beter gezegd de vriendschapscake.  Je krijgt een deel van iemand, roert en vermenigvuldigt een paar maal en bakt hiervan uiteindelijk een deel. Twee of drie delen geef je daarna weer door. Gezellig en knus kan je vriendin, collega of kennis ook aan het bakken gaan. En wat geef je precies door? Een beetje deeg  met zuurdesem, want dat is het, als het goed is, geworden.

Als je echter moet wachten tot je een deel van Herman
krijgt, weet je nooit wanneer.....

Ik maak de starter gewoon zelf! Ik weet dan ook precies wat er in zit: biologische tarwemeel, sojamelk en rietsuiker. Is het  moeilijk? Nee hoor,  het kost alleen tijd èn....... nog wat meer tijd.





Hoe start je (het zuurdesem voor) Herman op:
Neem
125 g volkoren tarwemeel (of roggemeel)
200 g rietsuiker 
2 dl (soja)melk
en roer dit door elkaar.
Gebruik een houten lepel.
Dek het niet luchtdicht af. Met een theedoek kan het blijven 'ademen'. Zet hem weg op kamertemperatuur. Zo'n 20-25 graden is prima!

Bij het maken van een zuurdesemstarter voor brood, begin je met alleen (rogge)meel en water.

Het roeren is belangrijk om lucht in het deeg te krijgen. De enzymen/micro-organismen die nodig zijn voor het ontstaan van een desem zijn van nature al aanwezig in meel (en in mindere mate in bloem) en zitten ook op onszelf en in de lucht om ons heen.
Deze micro-organismen zitten vooral in de zemel van de graankorrel. Als de desem na een aantal dagen begint te bubbelen en rijzen (de start van het ontstaan van het gistingsproces) kan je hem gaan voeden met tarwebloem in plaats van volkoren meel

Hiernaast zie je zo'n deeg met veel luchtbelletjes. Het gistingsproces is begonnen. Het deeg zal nu ook gaan rijzen.
En je gaat het deeg voeden. (Vele malen leuker dan een Furby, of wat er tegenwoordig 'in' is)
Toen ik het deeg in hetzelfde bakje had gevoed en het begon te rijzen, gebeurde er dit:

 

Het was 'de pan' uit gerezen.

Zorg voor een grote maat kom.....

Ik heb de eerste dagen wat minder consequent geroerd, waardoor het gistingsproces wat langzamer op gang kwam. Ik besloot er gewoon de tijd voor te nemen en heb er bijna drie weken over gedaan. Dit kan sneller, maar houd zelf het gistingsproces goed in de gaten.

Daarna begon ik met het voeden van Herman, zoals hieronder beschreven staat.

Dit is de printversie. Gebruik hem gerust....

Herman

vriendschapscake

Dag 1:

Vandaag heb je Herman (het deeg) gekregen

Dag 2 en 3:

Roer Herman een aantal malen per dag goed door met een houten lepel

Dag 4:

Herman heeft honger. Voedt hem daarom met:

125 gram bloem, 200 gram suiker en 200 ml melk

Dag 5, 6, 7 en 8:

Roer Herman opnieuw een aantal malen per dag om met een houten lepel

Dag 9:

Herman heeft weer honger; het is tevreden als je hem hetzelfde geeft als op dag 4.

Hierna kan Herman zich verdelen, maak 4 porties en verdeel die over 4 bakjes.

Drie Hermandelen geef je door aan je vrienden, 1 Herman houd je zelf.

Dag 10:

Voedt Herman voor de laatste keer deze dag.

Geef hem:

50 ml olie

3 eieren

250 gram bloem

200 gram suiker

2 tl. Bakpoeder

2 tl. Kaneel

200 gram noten en/of rozijnen

1 grote appel in stukjes

Meng het deeg goed door elkaar.

Vet een cakeblik in en besprenkel het met kristalsuiker

Doe het deeg in het cakeblik.

Zet Herman in de oven op 170 graden  en bak hem in 90 minuten gaar.
Herman is vermenigvuldigt en klaar om opgegeten te worden.  Eet smakelijk!

(arme Herman, dit is zijn einde.......snik)

www.tamarkookt.blogspot.nl

Zo gaat Herman de oven in........

En zo komt 'ie de oven uit. Flink gerezen, dankzij de desem!

En rijk gevuld. Het is bepaald geen ouderwetse desembroodsmaak....

De noten die ik in de herfst verzamelde: walnoten en hazelnoten, zitten er ook lekker in verwerkt.

 

 

Hmmmm...... Heerlijk!

Ik bakte Herman donderdagmiddag en was zo naïef te denken dat ik er wel tot en met zondag mee kon doen. Maar nee hoor! Hij was dezelfde dag nog op. Oké, er kwam iemand onverwacht op de thee en die zei ook geen 'nee' na die heerlijke geur van vers gebakken Herman in de neus....

Maar het ging deze keer wel héél erg snel!

De delen Herman was ik overigens ook snel kwijt, nadat ik ze uitdeelde aan de ouders van de peutertjes van 'Jip en Janneke' waar ik afscheid nam.

Een afscheidscadeautje met 'huiswerk'.

Overigens kun je Herman, ongebakken (het zuurdesemdeeg dus) ook invriezen, als het niet uitkomt om hem meteen te gebruiken.

Ik heb het niet zelf gedaan, maar hoor het nog terug van iemand die dit uitprobeert.

Omdat ik nu alles uitgedeeld heb, ga ik hem nóg een keer opstarten.

Misschien zo plannen dat hij met Pasen gebakken kan worden?!