Mijn wintermoestuin

En nog steeds is het geen lente! Tjonge wat duurt die winter altijd lang, 

al komt er gelukkig  altijd weer een eind aan! 

Eerst maar eens wat plaatjes van mijn wintermoestuin! Er staat erg weinig in en 

ook de klussen zijn beperkt en vaak een herhaling van eerdere jaren. 

Maar ik deed ook iets heel nieuws en spannends! Het resultaat zal nog lang 

op zich laten wachten, maar het begin is er.... 

Wie weet is het ook iets voor jou!

Laat je weer inspireren, lees lekker mee!

Paddenstoeleninspiratie

Ik ben dol op paddenstoelen, die mysterieuze, met geheimzinnigheid omkleedde, in het bos groeiende schimmels in zoveel verschillende verschijningsvormen. Ook op het eten van paddenstoelen ben ik dol!

Het vinden van eetbare paddenstoelen in het bos levert helaas nog niet veel op. Maar het zelf kweken van paddenstoelen kan wel. Dan weet je tenminste zeker  dat het eetbare soorten betreft! 

Zo kun je paddenstoelen kweken op compost, stro en zelfs op koffiedik.

Ik koos voor een andere manier en begin daarmee, terwijl het bijna voorjaar is.

Het lijkt misschien  een vreemd onderwerp in de lente, paddenstoelen associëren we meestal met de herfst. Toch heb ik afgelopen maand een soort van paddenstoelenbos in mijn moestuin aangeplant. Nou ja.... het ziet er zó uit

Het begon allemaal met het populierenlaantje tegenover ons huis.

In de herfst tijdens een zware storm liep ik over dat laantje en een kwartier later lag

er een boom op diezelfde plek.

 Omwonenden (met schade) en een buseigenaar waar de boom op gevallen was,

waren gedupeerd en ongerust.

Het gevolg: meerdere zieke bomen werden preventief weggehaald.

Maar dit was nog niet genoeg.... de bomen waren te hoog en er moest een heel stuk af.

En dat zag er zó uit!

De onderkant moet een soort van haag gaan vormen en de bovenkant is er af.

Ineens dacht ik aan zwammen en schimmels op boomstammen.

Verse, net omgezaagde of gekapte bomen zijn heel geschikt om paddenstoelen op te kweken.

Na vriendelijk vragen,  kreeg ik een stuk boomstam. Loeizwaar, maar 

uitermate geschikt voor mijn project.

Toen andere boomstammen nog een tijdje óp het laantje bleven liggen, 

haalde ik nog wat stukken binnen.

En bij Groene takken bestelde ik deuvels, geïnjecteerd met mycelium oftewel een netwerk van schimmeldraden.

Hun motto: 'wij eten de paddenstoelen op, de paddenstoelen eten het hout op, dat is 'eetbaar hout'!

De broeddeuvels met geïnjecteerde schimmel kun je over de post krijgen en moeten tot gebruik

in de koelkast bewaard blijven. Op basis van een boomsoort is het mogelijk een 

om de juiste paddenstoel te kiezen. Zo groeit op een populier de paddenstoel

'populierenleemhoed' heel goed. Maar ook de 'grijze oesterzwam' en het 'fluweelpootje'.

Deze paddenstoelen heb ik dan ook besteld. 

Laat een vers gekapte boomstam ongeveer 3 weken liggen voordat je de entpluggen

erin doet, maar ouder dan 3 maanden mag ook niet.

Dan is een boomstam te oud en zitten er waarschijnlijk al schimmels in vanuit de lucht.

De gebruiksaanwijzing zit bij het zakje broeddeuvels.

Ik ging ijverig aan het gaten boren 

en sloeg vervolgens de pluggen er in.

Ook jongste dochter hielp ijverig mee, als ze straks maar geen

paddenstoelen hoeft te eten ;)

Tot er niks meer van te zien was.

In het inwendige van de boomstam moet de schimmel zijn werk gaan doen.

Ondertusssen bouwde ik mijn eigen kleine paddenstoelenbosje in een schaduwrijk

hoekje van de tuin. Naast de oude pruimenboom en tegen een schutting aan. 

Als het goed is, komt daar bijna geen zon.

En de knoflook groei daar.... ;)

En nu maar geduld oefenen, zoals bij heel veel zaken met een eigen tuin.

Hoewel paddenstoelen nog langzamer groeien dan veel planten.

Ik denk dat ik voor de eerste paddenstoelen 10 tot 18 maanden moet wachten.

Oei.... ik houd jullie op de hoogte.

Wil je meer lezen en weten over deze spannende en interessante manier

van paddenstoelen kweken, kijk dan bij Groene Takken.

Maar wat zal het straks gaaf zijn als ik niet naar de winkel hoef

maar mijn eigen verse paddenstoelen kan oogsten!

Kippenmest 

De mulch bladlaag in de tuin heb ik weer op z'n plek geharkt nadat het was weggewaaid met de winterstormen. En daaroverheen verdeelde ik vier emmers goed verteerde kippenmest.

Althans.... dat was de bedoeling. Met een niet vooropgezet plan, begon ik een emmer te verplaatsen. 

Doordat deze volgeregend was, was ze lekker vloeibaar, maar ook loodzwaar. 

Ik dacht slim te zijn en de kruiwagen in te zetten, maar ook dat bleek moeilijk. 

Hoe krijg je zo'n zware emmer in de kruiwagen.

Enfin.... ik rommelde wat aan en hield de gladde emmer niet goed vast, met als gevolg dat hij uit mijn handen glipte en met een bons op de grond terecht kwam. De vloeibare kippenpoep spatte hoog op tot in mijn gezicht, nek en haar. Ik voelde me zo vreselijk vies... en dát was ik ook.

Ik stonk een uur in de wind. Maar toen kreeg ik een soort oerkracht over me en heb me daar al die emmers over mijn moestuin verspreid en geleegd.

Kijk aan! Heerlijke mest die nog even de tijd krijgt om in te trekken.

Alleen in mijn haar en kleding was het minder prettig.

Ik werd bijna onpasselijk van mijn eigen lucht en thuis

deed ik geen stap over de drempel voordat mijn oude broek en laarzen

in de container zaten. Ze waren zelfs te vies voor de wasmachine.

Wat zijn kippen toch ontzettend nuttig en gezellig om te houden.

Ze passen perfect in een kleine voedselkringloop....

Ze eten je restjes op, geven eieren en produceren ook nog goede mest.

Vijgenboom snoeien

Zoals elk jaar moet ik in de winter de vijgenboom snoeien. Het is zo'n geweldige boom,

maar wat groeit ze uitbundig en hoog.

Dit jaar wilde ik alle hoge takken aftoppen, maar ik kon

er echt niet meer bij, ook niet toen ik op de ladder stond.

Jongste zoon, die me hoorde zuchten en steuen en zelf me al lang boven het hoofd gegroeid is,

kwam me helpen. En dat was erg welkom: samenwerken is met snoeien heel fijn,

want van een afstandje zie je vaak beter welke takken weg moeten of nog korter

kunnen, dan dat je met je hoofd in de wolken... eh, takken staat.

Ook een paar dikke hoofdtakken kwamen eraf, die zaag ik gelijk op maat en bewaar in het 

houthok....  die stoken we over drie jaar op. 

En net als vijgenbladthee, ruikt ook dit hout lichtzoetig naar kokos.

De boom kan er weer tegen, het komende jaar en als het goed is, kan ik 

er straks de vruchten weer van plukken.

Oogsten

Mijn wintermoestuin stelt niet veel meer voor. 

Ik oogstte de allereerste witlof. Eigenlijk nog wat te klein, maar ik kon niet meer wachten ;)

Gelukkig komt er nog wat aan!

 De allerlaatste, kleine knolselderij oogstte ik en daar maakte ik een lekkere

selderij broodsalade (klik!) van. Dat was ik al lang eens van plan en met een 

klein stukje of in dit geval een ondermaats exemplaar is dat makkelijk te doen.

En als laatste heb ik nog aardperen staan. Die aromatische, lekkere, oliehoudende 

knolletjes zijn familie van de zonnebloem.

Door de aanwezige inuline kan het je darmen flink stimuleren.

Dát laatste is eigenlijk de reden dat ik dit thuis niet meer hoef klaar te maken.

Ineens zijn ze er hier thuis allemaal erg gevoelig voor...

Nou, dan eet ik het gewoon lekker zelf!

Ik heb nergens last van en een paar rösti koekjes (klik) als lunch,

smaken me super goed!

Zet je eenmaal een paar knolletjes aardpeer in je tuin, dan komen ze elk jaar 

weer op. Ze vermeerderen zichzelf en van december t/m februari graaf je ze op

als een lekkere welkome wintergroente.

Iemand nog een knolletje om eens uit te proberen?

Ik heb er nog genoeg....

En oh ja, na een warme zomer komen in september/oktober de vrolijkste

zonnebloempjes bloeien. 

Zaaien en planten

Over zaaien en planten valt in de winter meestal nog niet zoveel te zeggen.

Wel was ik in de voorjaarsvakantie in mijn favoriete tuinwinkel waar ze 'vroege uien' verkopen. Uien die nu al de grond in kunnen, maar geen bewaaruien zijn. Omdat ik dit jaar zelfs door mijn voorraad stengelui uit de vriezer heen ben, leek me dit een goed idee.

 Zo'n 40 uien lekker kunnen plukken/oogsten wanneer ik ze nodig heb. Heb jij wel eens

 vroege uien gehad?

Verder kocht ik niks, tot ik bij de kassa een heel gesprek met een klant aanhoorde. Hij kocht broccoli, sla en bloemkool voor de voorjaarsteelt onder glas. Lekker in de kas waar het op een zonnige middag al zomaar 20° C kan worden.  Maar ik heb ook een kas, dus rende ik weer terug naar de groenteplantjes. Ik kon het niet laten... ook al weet ik dat de slakken ook ontwaken... 

ik zette twee broccoliplantjes in de kas.

A;s het goed is, is deze te eten in mei. 

Winter? Ja, winter!

Gelukkig.... na al die stormen en die enorme hoeveelheden regen die regelmatig mijn tuin blank zette,

was er half januari ook een mooie witte deken die de tuin bedekte.

Want een winter zonder sneeuw, is geen echte winter!

Prachtig die sneeuw!! Ook al was het meer een heel dun laagje,

wat er één dag lag...

En dan is het nu hoog tijd dat de lente komt!

Deze knop van de zwarte bes zat er al tijdens de sneeuw,

maar nu bloeit en groeit er steeds meer....

En daar zien we ook met reikhalzend verlangen naar uit!

Oh ja....  dit jaar heb ik wel hele bijzondere plannen met mijn 100 m2 moestuin.

Maar daar schrijf ik een apart blog over....  

Komt binnenkort!

Mijn moestuin in de winter

Winter in de tuin.... december is de maand dat er voor mij niet zo veel te doen is buiten. 

En daar kies ik ook voor omdat er binnenshuis des te meer te doen is.

En gereedschap schoonmaken? Stelen behandelen met lijnolie en metalen delen schoonmaken

 en invetten?  Nee, zo'n nette tuinder ben ik helaas niet. Het is al heel wat als mijn gereedschap 

netjes droog in de schuur staat. Misschien doe ik het een keer als ik me verveel, 

maar daar was afgelopen maand geen sprake van.

Terugkijken is belangrijk en vooruitkijken stel ik uit tot later in januari....

Op mijn blog vandaag deel ik mooie winterplaatjes van mijn moestuin,

 mijn wintersnoeiwerk heb ik wel grondig gedaan en je bent vast benieuwd  hoe het met 

de weeuwenteelt gaat.

Lees lekker mee....

Het kan vriezen, het kan dooien..

Deze maand was er één van extremen.

Halverwege december stond ik op de schaats...  

Héér-lijk! Maarre... eerlijk gezegd overviel deze kou me een beetje.

Zó vroeg in het jaar al zo'n heftige vorstperiode.... vorige winter stonden we pas half februari op de schaats en eigenlijk is schaatsen op natuurijs sowieso bijzonder in ons land.

Ik liep twee keer per dag naar het kippenhok om het bevroren water te verversen. Een beetje (poeder)suiker in het water verlaagt de bevriezingsgraad (zout ook, maar dat is slecht 

om te drinken voor dieren) maar met deze temperaturen hielp dit absoluut niet. 

Ook de waterpomp op de tuin was vast gevroren, dus had ik mijn heen-en-weer loopje.

In de tuin dekte ik netjes mijn olijvenboom af met een jutezak

 (Sinterklaas is tenslotte net verdwenen) en bubbeltjesfolie en kon ik nog net op tijd

 m'n krootjes oogsten,  al moest ik er in de harde grond een beetje tegenaan schoppen.

Maar de wortels - geen winterpeen - hebben het helemaal in hun eentje moeten overleven in deze kou.

Ik kreeg ze met geen mogelijkheid meer uit de grond, zó vast zaten ze gevroren.

Mijn salie blijkt winterhard.... kruiden overleven het meestal wel.

De uitgebloeide oreganobloemen verbergen nauwelijks de nieuwe, al groene blaadjes van dit kruid.

Niet alle kruiden overwinteren echter bovengronds.

 

  Zo overwintert citroenmelisse ondergronds. De standplaats is duidelijk zichtbaar bij 

de prachtig bevroren bloemstengels.

Ook munt, colakruid en lavas overwinteren ondergronds... des te mooier wanneer het 

weer voorjaar wordt!

Kruiden groeien eerder dan groente en het is dan ook echt voorjaar wanneer ik mijn lekkere tuinkruidenrisotto kan maken, met handenvol vers groen blad.

Het oude jaar wordt vervolgens op 31 december afgesloten met voorjaarsachtige temperaturen 

van  15 graden. 

Zelfs de bijen raken in de war en komen vanuit winterrust naar buiten.

Helaas is stuifmeel en nectar nu nog nergens te vinden.....

Geen wonder, het is bij mij in de tuin een verschil van zo'n 25 graden.

Best pittig voor de plantjes, de bijtjes en het bodemleven.

Wintergroente

Natuurlijk is het mogelijk om (bijna) dagelijks vers uit de wintermoestuin te eten. 

Maar bij mij is het armoede deze winter...  Veel plantjes zijn door de droogte en warmte in augustus slecht gegroeid en dienden daarna als voedsel voor de slakken. Zo heb ik van de minstens 30 sla- en andijvieplantjes maar één klein kropje ijsbergsla kunnen oogsten begin oktober. Hetzelfde geldt voor de wintergroente.... de palmkool staat er wel, maar met drie of vier kleine bladeren, valt daar geen maaltje af te halen. 

De 91 preiplantjes zijn nog steeds zo dun als mijn pink en de twee knolselderijplantjes beloven ook geen maaltje. 

De boerenkoolplanten - drie in totaal - had ik gekocht en oogstte ik in één keer voor een klein maaltje. 

En de rest? Tja..... dat ontbreekt bij mij dit jaar.

Geen spruitjes, geen witlof, geen winterpeen  - o ja... nog wel wat zomerworteltjes. ze blijken na de vorst toch nog te eten! - geen....

Gelukkig heb ik nog aardperen.

Deze winterse knolletjes zitten boordevol gezonde voedingsstoffen.

Helaas voor mijn gezinsleden die hier niet zo van houden... we eten ze toch! 

In september en oktober bloeiden de prachtig kleine zonnebloempjes uitbundig 

en de knolletjes zijn goed gegroeid. En deze groente leent zich voor tal van toepassingen:

in de soep, in risotto, gegratineerd, als rösti....

Oh ja... en de veldsla groeit! Hoewel ze tegen vorst kan, staat ze in de kas. 

Maar het blijven kleine plantjes...

Beetje meer licht, beetje meer zonneschijn en dan komt het vast goed voor een maaltje veldsla!!

Wintersnoei

Tussen Kerst en Oud en Nieuw is het dé tijd voor het snoeien van mijn vijgenboom!

En dat  dit elk jaar weer hard nodig is, bewijst de keurige vóór en na foto!

De kruin van de vijgenboom zit vol wildgroei. Takken die naar binnen groeien, 

die sowieso te hoog en te lang zijn.... Tijd voor een rigoureuze snoeibeurt. 

Peter hielp me dit jaar en ik kreeg de grote ladder zodat ik overal bij kon. Ondanks de hulp duurde

 de klus met z'n tweeën zeker tweeën half uur... 

En tussendoor moest ik regelmatig even opwarmen binnen, 

anders liet ik de snoeischaar vallen....

Dit is de ná foto!

Het verschil is duidelijk, niet?!

Meer lezen over de wintersnoei van de vijgenboom? Klik hier!

Wintersnoei mag je toepassen bij alle fruitbomen met pitvruchten. 

Hier valt dus fruit onder met kleine pitjes (in klokhuis) zoals appels,

mispels, peren en dus de exotische vijg. Tot en met maart 

kun je deze bomen goed snoeien in de winter.

Zogenaamde steenvruchten moet je niét in de winter snoeien.

Onder steenvruchten vallen fruit bomen als pruim, perzik, abrikoos en kers.

Deze kun je het beste gelijk na de oogst snoeien.

Weeuwenteelt

Hóe gaat het met de weeuwenteelt bij mij in de tuin?! Het wordt een soort feuilleton, deze 'vergeten' teeltwijze van groente laten overwinteren om een vroege oogst te krijgen.

Ik begrijp wel dat veel tuinders dit niet (meer) doen, want succes is niet verzekerd.

De kou, de vochtigheid, de slakken en andere hongerige bodemdieren die 

wel een groen blaadje lusten...

Het zijn allemaal vijanden die het succes van de weeuwenteelt bedreigen. 

en dit is ook de reden dat je op bovenstaande foto geen plantje meer ziet.....

Weg sla, andijvie, kool en wat ik nog meer had geplant,

Nou ja... aan de overkant staat nog een aangegeten andijvieplantje....

Zou die het overleven tot op ons bord?

Gelukkig ben ik ook niet voor één gat te vangen....

aan de muur hangt nog mijn verticale moestuin-in-zak.

De muur is warm en beschut en de plantjes groeien hoog.

Hier zie ik geen vraat en elk plantje staat nog op de plek waar ik het geplant heb.

Nu niet vergeten af en toe wat water te geven...

dan komt de oogst in het voorjaar vast goed!

Dát maakt het gebrek aan wintergroentes weer helemaal goed.

Het biologische peterselieplantje wat ik met de Kerst kocht, mag alvast de grond in.

Dat staat gelijk voorjaarsachtig groen....  hoop op nieuw leven in het voorjaar!

Vooruitkijken

De laatste woorden van dit stukje, schrijf ik alweer in januari.... vooruitkijken mag.

En ik bestelde de Maria Thun zaaikalender voor 2023.

Hoewel ik me er bij het oogsten van de groente niet echt aan hield,

vond ik het fijn met zaaien en planten deze kalender te gebruiken.

Of het veel meer resultaat oplevert dan zonder gebruik van deze kalender?

Daar zijn teveel factoren mee gemoeid en kan ik niet zeggen.

Kies voor jezelf...

Deze kalender is nu (nog) te bestellen bij bol.com.

Nog een maandje wachten en we mogen weer.....  ;)

Mijn moestuin in januari

Deze wintermaand is het  tijd voor lange winterwandelingen als toeschouwer 

en niet als 'personeel'  van de moestuin....

Maar een hele maand niks doen, is me toch te gortig. Op die enkele zonnige dag per week 

kan ik nog wel wat bedenken om in de tuin te doen. Sterker nog, er zijn enkele winterklussen 

die nodig in deze periode geklaard moeten worden.

Wat te denken van vruchtbomen snoeien, verplanten van gewassen en het oogsten van groente 

en..... de eerste eieren!

Om ook zin te krijgen in het nieuwe tuinseizoen heb ik bij dit blog een super leuke winactie!

Lees door tot het eind om te zien wat je moet doen om een

 prachtige, aardewerken kruidenpot te winnen met biologische tijm.

Jij doet toch ook mee?!

Ga er lekker voor zitten en lees gezellig mee!

Beetje stress

Als je al langer meeleest, weet je dat ik een kwart van een hele grote stadstuin pacht als moestuin. Pachten betekent dat er geen contract is, geen huur moet worden betaald en er geen 'regels' zijn. In ruil zorg ik dat de tuin er netjes uit ziet en deel ik wat uit van de oogst. In de praktijk houdt dit in dat ik er ook van de één op de andere dag  kan worden uitgezet. Dit was de eigenaar van de tuin - door een misverstand in communicatie -  zo'n twee jaar geleden ook van plan. Gelukkig kon ik het goed maken, maar sindsdien zat de schrik er bij mij een beetje in. Vorig jaar hoorde ik ineens van een jonge vrouw die vlakbij de tuin woont, dat ze ook wil gaan moestuinieren. Waarschijnlijk door mijn enthousiaste wederwaardigheden (...) die ze dagelijks kan bekijken. En de eigenaar beloofde haar prompt dat ze elk stuk tuin kon kiezen wat ze maar wilde. Oeps! En dat net in het voorjaar. Gelukkig vond ze dat toch een beetje unfair naar mij toe. Maar dit jaar moet ik toch echt een stukje afstaan.

Het had letterlijk en figuurlijk heel wat voeten in de aarde, maar gelukkig: we zijn er met z'n allen uit! En ik ga er niet heel veel op achteruit. Ik oogstte gauw mijn rode bietjes: daar komen haar fruitstruikjes  te staan, rondom de zwarte bes die ik dan ook afsta.

Maar ik ben gerustgesteld.... althans voor dit jaar. 

Wintersnoei

Nadat ik ooit een cursus fruitbomen snoeien heb gevolgd, vind ik snoeien heel leuk om te doen. Daarvoor vond ik dit ook, maar nu weet ik tenminste een beetje wat ik doe! ;)

In de winter zijn de bomen in rust en hun sapstroom - het transport van voedsel en water 

van de wortels naar alle delen van de boom - staat zo goed als stil.

Een ideale tijd om bomen te snoeien, dan zullen die niet gaan 'bloeden'. 

Sommige bomen zijn hier heel gevoelig voor en kunnen ernstig verzwakken met boomsterfte tot gevolg.

Snoei in ieder geval nooit in het voorjaar, wanneer de sapstroom op volle sterkte komt.

Herfst of winter is de meest ideale tijd. In ieder geval voor de vijgenboom.

Nog een voordeel van wintersnoei is dat de structuur van de takken goed te zien is.

Hierdoor kun je een goed plan trekken.

Allereerst haal je alle zieke en dode takken uit de boom.

Kruisende takken en takken die naar beneden groeien, kunnen weg.

Mijn vijgenboom groeit in de zomer zo'n anderhalve meter(!!) door. 

Dus snoei ik alle hoge en uitstekende takken met maximaal een derde en net boven een knop.

De groeitop eruit halen op het goede punt geeft regelmatige, mooie vertakkingen.

Vijg geeft vrucht op het hout dat het jaar ervoor is gemaakt.

Dit jaar wilde ik ook de vorm van de boom een beetje goed krijgen.

Op deze foto heb ik de takken die ik wilde snoeien met een rood streepje gemarkeerd.

Qua diepte is het op deze foto niet zo duidelijk.

Er groeien verschillende takken ver de verkeerde richting op,

bijvoorbeeld over de stoep, bij de buren in hun tuin of de zitkuil in.

Denk ik dat ik de takken goed heb gesnoeid, groeien ze weer anderhalve meter

aan en zitten we in de zomer toch met vijgenbladeren in ons gezicht èn eten.

Daarom was de snoeisessie deze maand behoorlijk rigoureus. 

Naast een goede snoeischaar heb ik inmiddels een kleine boomzaag tot mijn beschikking.

Wel handig bij hele dikke takken.

En van zagen krijg je het lekker warm!

Eerlijk gezegd heb ik niet vanaf het begin de boom goed gesnoeid.

Hierdoor zitten er ook vreemde kronkels in de inmiddels dikke takken.

Een aantal van deze dikke takken heb ik nu verwijderd.

Dit is de vijgenboom ná de snoei!

Bijkomend voordeel is dat ik de gesnoeide stammetjes

kan gebruiken als stookhout voor onze houtkachel. 

Ze moeten twee jaar drogen, maar

dan kan ik er een dag lekker warm bij zitten, denk ik.

Geweldig toch? 's Winters verwarmd zitten door mijn geliefde vijgenboom?!

Op de foto staat nog niet alles, want elk jaar snoei ik ook de vijgenboom van Cora

 en die stammetjes, netjes op maat gezaagd, liggen al opgestapeld in het houthok.

Dit past goed in de trend om zelfvoorzienend te leven!!

Meer lezen over een vijgenboom snoeien? Klik

Verplanten

Om dezelfde reden dat je bomen in winterrust goed kunt snoeien, kun je ook vaste planten of struiken goed verplanten.

Omdat onze tuin-bij-huis een behoorlijke renovatie heeft ondergaan, heb ik nu ook een aantal vierkante meters moestuin bij huis. Natuurlijk moeten hier wel mooie, liefst decoratieve groenten in komen te staan, vindt Peter. Nu is mooi en decoratief een subjectief begrip en volgens mij kan er dus héél véél in, maar okay: de bonenstokken laat ik op de moestuin. Wel vond ik het tijd om rabarber te verplaatsen. Deze vaste plant kan zo'n acht jaar op dezelfde plek groeien, maar heeft daarna wel een vernieuwing of verjonging  nodig. Rabarber kun je makkelijk vermeerderen door te scheuren. Dit doe je door de ondergrondse wortels af te steken en vervolgens in meerdere stukken te 'scheuren'.

En ook al is het januari, waar de rabarber staat is al goed zichtbaar, omdat haar kleine 

rozerode puntjes en de opgekrulde, roodgroene blaadjes al boven de grond uit piepen.

Ik heb acht planten staan en inderdaad, de laatste jaren valt de oogst wat tegen.

Tijd om te verplaatsen en vernieuwen!

Eén plant die echt op de verkeerde plek staat groef ik op

en scheur ik doormidden. Deze twee rabarberdelen gaan mee en zet ik in mijn

tuin-bij-huis. Een rabarber heeft zo'n vierkante meter ruimt nodig en die

geef ik de nu twee afzonderlijke planten dan ook.

Nog even water geven en er is niks meer van te zien.

Een poosje wachten nog en dan kan ik zien of ze deze ingreep overleefd hebben.

Eens kijken of ik nog meer vaste planten, struiken of bomen wil verplanten.

Winteroogst

Zelfvoorzienend bezig zijn doe je natuurlijk al snel met een moestuin. Dit is eigenlijk dé eerste stap: 

je eigen eten verbouwen om niet helemaal afhankelijk te zijn van wat er in de supermarkt ligt.

In mijn wintermoestuin staan nog een paar pastinaken, knolselderij, aardperen en wat dunne preitjes.

Mijn hoop heb ik gevestigd op de witlof...

En ja, die groeit

Af en toe spiek ik onder het plastic en zie al wat iele, dunne punten van kropjes verschijnen.

Vandaag keek ik ook nog even: het zijn echte kropjes, maar ik wacht nog even tot ze

wat dikker en voller worden.

Af en toe geef ik een heel klein beetje water onderaan bij de wortels.

Giet het water overigens nooit over de kroppen heen, dan gaan ze rotten.

Dus nu nog geen witlofoogst, maar in februari zal ik het me goed laten smaken!

Wat ik wél deze maand oogstte was gember.

Ik had 'm wel niet buiten in de tuin durven zetten, maar

dat neemt niet weg dat ik deze specerij (h)eerlijk heb kunnen oogsten.

Zó kwam 'ie uit de pot, waar hij zo'n 9 maanden heeft  kunnen groeien als kamerplant. 

Ik genoot het hele seizoen van de bladeren en ondergronds kwam 

deze schat tevoorschijn!!

Heerlijk voor in de gemberthee, maar ook stopte ik een groot stuk in de Thaise soep

en maakte ik er een elixer mee.

Wist je dat het nu de goede tijd is om gember te planten zodat je over een klein jaar

 net als ik je eigen gember kunt oogsten?

Lees alles hierover op dit blog: klik

En wat ik ook 'oogstte' waren de eerste eieren dit jaar.

De kuikens van afgelopen jaar leggen nog geen eieren

maar deze zijn van de kippen van het jaar daarvoor.

Jasmijn zal ze nog even goed bekijken voordat ik ze meeneem.

Heerlijk! Weer verse eitjes van eigen kippen!

En natuurlijk oogst ik van mijn aanrecht superkrachtige, snelgroeiende kiemgroente

zoals alfalfa en broccolikiemen.

Maar je kunt ook taugé (in het donker) en andere groente laten ontkiemen.

Doe jij dit wel eens?

Vooruit zien!

Januari is niet de maand om al te gaan zaaien, hóe het ook kriebelt op zonnige dagen, waarbij het achter glas met de kachel aan, lekker warm aanvoelt.

Nee, dit moet nog even wachten!

Wat ik wel heb gekocht, goed aan het begin van het jaar,

is de zaaikalender van Maria Thun.

Vorig jaar beviel het werken met de zaaikalender me goed en werkte ik met kopieën.

Dit jaar heb ik het boekje, compleet met alle uitleg en extra informatie.

Voor een overzicht in één oogopslag is er ook een jaarkalender op posterformaat bij.

Deze zaaikalender is te bestellen bij bol.com (alleen nog in 't Engels) of ligt bij de Bruna.

De binnenkant schijnt erg veranderd te zijn, maar ik ben blij met deze

indeling. Zie je hoeveel ruimte je hebt voor eigen aantekeningen?

Dit ga ik echt benutten!!

En zowel aan het begin als aan het eind van het boekje staat er uitleg over verschillende

onderwerpen. Marie Thun is inmiddels overleden en ook haar zoon - die de laatste 10 jaar 

de zaaikalender uitbracht - stierf vorig jaar plotseling.

  Nu brengen haar kleinkinderen deze vernieuwde versie van de zaaikalender uit.

Praktisch, overzichtelijk en goed bruikbaar!

Ik heb nog lang niet alles gelezen, maar het jaar is nog maar net begonnen!

Ik kocht de eerste zaadjes. Anijs wil ik dit jaar (weer) proberen.

Ik denk dat ik het zowel in de kas als buiten zaai en ben benieuwd of ik

volgend jaar winter oudste zoon een met liefde klaargemaakte anijsmelk kan

voorzetten, die ook nog eens uit eigen tuin komt. Zelfvoorzienend..... ;)

Zoals je aan de verpakking kunt zien, gebruik ik biologische zaden

De meeste zaden koop ik bij de Ekoplaza die vlakbij zit.

Volgende week ga ik alle zaden die ik nog over heb van vorig jaar

eens goed bekijken. In een goed luchtdicht afgesloten tupperware bak bewaar ik

de zaden die ik zelf heb gewonnen, zadenpakjes die zijn aangebroken en die ik teveel had en

zaad wat ik te laat kreeg.....

De zaadjes die in ieder geval in februari de grond in kunnen zijn:

• pepers
• paprika's 
• aubergines
• komkommers
• spinazie
• doperwten en peulen
• sla
• bleekselderij
• knolselderij

De meesten voor in de kas, hoewel spinazie en erwten al  buiten kunnen, gewoon in de volle grond!

Dan kun je alvast beginnen!

Ondertussen spaar ik binnen met het stoken van de houtkachel, alle houtas op

voor straks in de tuin.

Houtas zit vol Kalium en kan in het begin van de teelt of tijdens het groeiseizoen

bij bijna alle plantjes toegevoegd worden.

Dit bevordert de vorming van bloem, knol en vrucht.....

Ook calcium - geliefd door kool - en fosfor zijn te vinden in  houtas.

In maart strooi ik bij alle bessenstruiken een handje as en bij fruitbomen

twee handen houtas.

Ik weet waar ik voor spaar.

Winactie

Misschien is winactie niet helemaal het goede woord: het is een blij-maak-actie, een inspiratie actie.....

Aan het begin van het tuinjaar is het soms moeilijk inschatten wat we nodig hebben en willen!

Maar deze mooie, aardewerken kruidenpot past overal en geeft een mooi begin

voor je moestuinplannen dit jaar.

En ik geef 'm gratis weg!!

Om jou blij te maken!

Samen met dit biologische tijmplantje. 

Tijm is niet alleen een heerlijk keukenkruid, maar heeft ook een

bijzonder krachtige werking bij een zere keel.

Is de plant wat groter gegroeid, dan maak je in het najaar je eigen hoestdrank van tijm (klik)

Ik heb één mooie pot en één plantje.

Het kost je niets, maar je moet wel even laten weten of je mee wilt doen!

En dat kan op de volgende manier:

1.  Volg je mijn blog nog niet, meld je even aan als volger (lees mijn blog via de internetversie en klik dan rechts, onder volgers)
2. Laat hieronder een reactie achter of reageer op social media als je mijn blog via Insta of Facebook leest. Laat weten dat je de kruidenpot en de tijm wilt hebben en hoe ik je kan bereiken.
3. Deel dit berichtje eventueel op je eigen tijdlijn met de hashtag  #tijdvoortamar

Over 10 dagen op dinsdag 8 februari maak ik de winnaar bekend!

Doe je mee?!

Ik had het zelf niet gedacht: midden in de winter een blog vol over de moestuin.... 

Maar het kan toch!

Deze kou en kaligheid doet mij verlangen naar dat heerlijke zomerwerk in de moestuin, 

maar ook in januari zat ik niet helemaal stil.

En wat doe jij buiten in deze tijd van het jaar?