Vijgenbladsiroop

Aan vijgen geen gebrek dit jaar, ze rijpen zelfs midden oktober nog volop af. 

Dit is de zogeheten winteroogst of tweede oogst en meestal doet mijn boom daar wel aan.

 Lucky me! Aan vijgen geen gebrek dus, maar het is zonde 

het aromatische blad van de vijg niet ook te gebruiken... 

Ik deelde al eerder het idee van thee van vijgenblad - wat heel eenvoudig is - en maakte

vijgenbladolie. Nu is het tijd voor een zoet aromatisch drankje: 

vijgenbladsiroop!

Ik maakte 'm met gedroogd vijgenblad voor een extra intense smaak.

Het maken is erg eenvoudig. Heb je zelf geen vijg in de tuin staan? 

Je kunt ook vijgenbladthee kopen en daarvan deze lekkere siroop maken.

Vijgenbladsiroop

    voor 1,5 l siroop

• 25 g gedroogde vijgenblad(thee)
     of 12 verse vijgenbladeren 
• 1 l water
• 900 g biologische suiker
• 1 tl citroenzuur

Hoe maak ik het:

Je kunt deze siroop met vers blad maken, maar ik gebruik liever gedroogd. Knisperig droog blad is aromatischer dan vers blad en de bijzondere kokosgeur ontstaat juis bij het drogen.

Bladeren drogen kan gewoon in huis aan de lucht. 

In de winter bij de kachel, in de zomer gewoon aan een draadje in huis.

Zet een sterke thee van het vijgenblad door de gedroogde bladeren te overgieten 

met water dat net van de kook af is en laat 15 tot 20 minuten trekken. 

Laat niet langer trekken anders wordt de drank bitter. 

Je kunt ook even proeven als je het zeker wilt weten.

Zeef het blad eruit en meet de overgebleven vijgenbladinfusie.

Neem suiker in een verhouding van 1 : 1

Ik had 900 ml thee en woog dus 900 g suiker af.

Doe vocht en suiker in een ruime pan.

en verwarm al roerend.

Breng het niet aan de kook, maar stop met verhitten 

wanneer de suiker opgelost is.

Los het citroenzuur op in twee eetlepels koud water.

Voeg het toe en roer goed door.

Zorg dat er brandschone flessen klaar staan.

Spoel vlak voor gebruik nog even na met heet water.

Schenk de warme siroop in de flessen.

Wanneer de fles vacuüm is getrokken, is de siroop zo'n 2 jaar houdbaar.

De hoge suikerconcentratie en het citroenzuur zorgen voor deze lange houdbaarheid.

Is de fles geopend? Bewaar deze dan koel en drink binnen een maand op.

Deze siroop is lekker zoet en kun je prima verdunnen in een verhouding van 

1 : 8 of zelfs 1 : 9.

Lekker met plat of bruisend water als limonade. Voeg ook eens een schijfje citroen toe. 

De aromatische, zoete licht kokosachtige smaak komt dan goed tot zijn recht.

Deze siroop is veelzijdig en verrassend van smaak! Ook lekker:

• in mock- of cocktails... met tonic of bruiswater
• over yoghurt, ijs, pudding of pannenkoeken
• in een cake of door mascarpone voor taartvulling

Heb jij al eens het blad van de vijg geprobeerd?!

Gekonfijte groene vijgen

 De plukkende postbezorger heeft elke keer weer een verrassend wildplukrecept. 

In hartje Amsterdam heeft hij géén eigen tuin, maar een eigen kookboek

 komt er - ooit - een keer aan. En terecht! Ik reserveer alvast een exemplaar!

Want wat hij allemaal klaarmaakt van 'wilde' planten, bloemen, zeevondsten en 

paddenstoelen is echt  ongelooflijk. De foto's op Insta (klik) zien er verrukkelijk uit en

 zijn inspiratie komt vanuit de hele wereld.

Ik nam het idee met groene vijgen over, want heb je een vijgenboom, dan ken je het wel: 

er blijven na de oogsttijd altijd groene vijgen zitten. In de winter worden deze zwart en vallen ze af.

 Laat je inspireren door het volgende idee: gebruik de groene, onrijpe vijgen 

om ze in te maken in suikersiroop.

Deze bereidingstechniek wordt ook wel konfijten genoemd. 

Het idee van gekonfijte groene vijgen komt uit Zuid-Afrika.

Meestal maak je dit aan het eind van de herfst, wanneer de vijgen niet meer afrijpen. 

Dus na een overvloedige vijgenoogst.

De vijgenboom in mijn tuin  is een enthousiaste, vruchtbare en groeizame boom. 

Dit voorjaar groeiden er wel heel veel nieuwe, jonge scheuten langs de stam

en snoeide ik ze allemaal weg.

Sommigen groeiden zo enthousiast dat er al groene vijgen aan zaten. 

Van deze onrijpe vijgen, probeer ik het recept van de plukkende postbode uit. 

Bewaar dit recept en sla op om te gebruiken wanneer jij veel groene vijgen hebt.

Gekonfijte groene vijgen

Ingrediënten:

• 500 g groene vijgen
• water
• 30 g zeezout +1 el
• 1 el baking soda
• 3 vijgenbladeren
• 600 g bio kristalsuiker
• 1/2 citroen
• 1/4 tl kardemom
• 1/2 el oranjebloesemwater
• 1/2 tl zwarte peper
• 1/2 tl gember

Hoe maak ik het:

Dit gerecht maak je in drie fases. Niet echt moeilijk, maar je moet er wel tijd voor reserveren.

Omdat groene vijgen normaal gesproken niet eetbaar zijn, behandelen we ze eerst voor.

Als je ze plukt, komt er een melkachtig, wit sap vrij. 

Dit bevat een stofje wat  jeuk en een branderig gevoel kan geven:

latex. 

Dit sap beschermt de vijgenboom tegen insecten en ziekten, maar kan dus irritatie op 

de (gevoelige) huid geven. Deze latex gaan we eerst verwijderen.

Fase 1: Was de vijgen goed in koud water. Doe eventueel handschoenen aan, 

zodat je geen huidirritatie krijgt. 

Prik met een satéprikker of breinaald een gaatje in de vijgen en doe ze direct 

in een schaal met koud water. Giet af en vul nogmaals bij met koud water 

waaraan je 30 g zeezout toevoegt

Laat een nachtje staan. 

Fase 2: Breng anderhalve liter water aan de kook, leg de vijgen erin en voeg een eetlepel zout en

 de baking soda toe. Voeg ook enkele vijgenbladeren toe, voor een groenere kleur.

Kook de vijgen tot ze zacht zijn, zo'n 20 minuten. Je kunt ze

 net als aardappels met een vork inprikken. Giet af en

 laat de vijgen 'schrikken' zoals bij het koken van eieren om het kookproces te stoppen.

 Als het goed is, geven de vijgen inmiddels geen plakkerige latex meer af.

Is dit wel het geval, spoel ze dan nog een keer extra af.

Fase 3: Breng voor de siroop de 1 liter water aan de kook waarin je 600 g suiker oplost. 

Voeg ook het sap van een halve citroen toe, de kardemom en het oranjebloesemwater.

Wanneer het suikerwater kookt, voeg je de vijgen toe.

Samen met het gemberpoeder en de zwarte peper.

Laat ze zo'n tweeënhalf uur zachtjes koken. Ze gaan een beetje glazig zien.

Zorg dat er goed schoongemaakte potjes klaar staan om de vijgen in te doen.

Doe ze in de potten en vul af met de hete suikersiroop.

Zet de potten omgekeerd we,  laat afkoelen en de deksels vacuüm trekken.

Op deze manier zijn de gekonfijte vijgen zeker een jaar houdbaar.

Zo lang hoef je ze uiteraard niet te bewaren, want groene vijgen zijn

 - met een eigen vijgenboom - meestal goed voorradig.

Hoe en wanneer eet je deze groene, gekonfijte vijgen? 

• Op een kaasplankje: snijd ze in dunne plankjes en combineer ze met verschillende kazen voor een heerlijke combinatie van zoet en hartig.
• Bij desserts: snijd ze in kleine blokjes en gebruik ze als topping voor ijs of yoghurt.
• In salades: snijd ze fijn en voeg ze toe aan salades voor een zoete toets.

Leuk en lekker anders!

Heb je zelf geen groene vijgen? Bel bij iemand aan met een vijgenboom 

(de groene vijgjes zullen in de winter toch afvallen) of bewaar dit recept voor later.

Enneh, plukkende postbezorger... bedankt voor deze culinaire, exotische inspiratie!

Meer met vijgen?

Vijgenblad kun je gebruiken in olie of thee

Van vijgen heb ik nu 20(!) lekkere recepten staan op deze pagina: klik!

Vijgenroomijs (lactosevrij)

 Als het tijdens m'n siësta zelfs onder de vijgenboom  niet meer te harden is vanwege de hitte, moet ik drastischer maatregelen nemen.... het is tijd voor ijs!

(H)eerlijk vijgenijs om af te koelen.

De vijgenboom vindt deze hitte trouwens prima: mijn vijgenoogst is dit jaar heerlijk en overvloedig! Deze Mediteraanse boom kan tegenwoordig prima overwinteren in ons land, maar met warmte gedijt ze het best! Wist je trouwens dat de vruchten van binnen koel blijven? Ook al pluk je ze op het heetst van de dag?! Echt een verfrissing en tegelijk zijn ze zoet waardoor je energie krijgt.

Ik maakte deze week vijgenroomijs en toch lactosevrij. Waarom deed ik dat niet eerder? Het is niet alleen lekker omdat het koud is, maar het is ook heerlijk zoet, mooi oud roze en  gezond!!

Vijgenroomijs (lactosevrij)

     voldoende voor ruim 1 liter ijs

Ingrediënten:

• 25 verse vijgen
• 3 dl sojamelk (of probeer eens amandel- of havermelk)
• 150 g rietsuiker
• 3 dl sojaroom

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de melk  met de suiker en blijf roeren totdat de suiker is opgelost. Zet de pan dan in ijswater zodat de zoete melk weer snel afkoelt.

Maak ondertussen de vijgen schoon, haal het steeltje en de schil eraf. Doe de vijgen in een ruime kom en pureer ze met de staafmixer. Het is niet erg als er nog wat stukjes in blijven zitten, pureer een beetje grof.

Roer de gezoete en afgekoelde melk en de room erdoor.

Schenk in een ruime bak en zet in de vriezer.

Na een half uur roer je het ijsmengsel goed door. Gebruik je een ijsmachine, dan wordt dit voor je gedaan!

Herhaal dit na een uur en herhaal dit nog vijf keer daarna.

Het doorroeren doe je om de ijskristallen te breken, zodat het roomijs zacht van structuur wordt.

Laat het ijs een nachtje staan. Haal het 10 minuten voor gebruik uit de vriezer.

Maak mooie bolletjes, strooi er wat fijngehakte pistachenootjes over

 en geniet van deze zoete en ijskoude traktatie.

Zo kun je de hitte weer even het hoofd bieden!

Dessert van verse vijgen met Amaretto-room

Zelden neem ik een nagerecht, maar voor deze verse vijgen met bitterkoekjes en Amaretto-room 

maak ik graag een uitzondering.

Dit dessert is simpel, maar grandioos.

Het is ontzettend bijzonder dat we na zo'n warme, droge zomer ook nog zo'n warm begin van de herfst krijgen. Daardoor is mijn vijgenboom voor het eerst hier in Nederland aan z'n tweede oogstperiode begonnen. Oftewel de zogenaamde 'winteroogst'. Heerlijk: ik kan nog dagelijks verse vijgen plukken! Ze zijn wat kleiner dan de zomervijgen, maar net zo lekker zoet.

Dessert van verse vijgen met Amaretto-room

          voor 2 personen

Ingrediënten:

• 4 - 6 verse vijgen
• 4 bitterkoekjes
• 50 ml Amaretto (amandellikeur)
• pakje sojaroom om op te kloppen
• 1 el poedersuiker

Hoe maak ik het klaar:

Begin een uur van tevoren door de bitterkoekjes te breken en er 30 ml oftewel 3 eetlepels Amarettolikeur over te schenken. De bitterkoekjes worden zacht en volgezogen van de likeursmaak.
Klop de sojaroom vlak voor het serveren stijf. Voeg daarna de poedersuiker toe en klop daarna weer tot de room in stijve pieken omhoog staat.

Voeg dan één eetlepel Amaretto toe, na het opnieuw stijfkloppen voeg je de laatste lepel toe. Eigenlijk heb je genoeg aan een half pakje room, maar dat is wat lastiger kloppen.
En ach, misschien kan de room later ook nog een bakje koffie tot een luxe kopje upgraden.
Schil de vijgen dun en snijd ze in kwarten.

Schik de vijgen op een groot bord. Schep hier de verkruimelde bitterkoekjes, die zich volgezogen hebben met de amandellikeur, tussen.

Maak het bord mooi op.

Schep de room ertussen of erop.

Mjummm….

Je weet niet wat je proeft!

Mijn moestuin (43)

On-ge-loof-lijk!! Echt ongelooflijk! Nog nooit meegemaakt, dat ik eind oktober nog kon oogsten.

Oogsten van deze prachtboom in herfsttooi: ik oogstte gisteren  zo'n 7 à 8 kilo vijgen......
De vijgenboom is een bijzondere boom die in ons klimaat wel groeit, maar niet echt thuishoort. Bij een vijgenboom kun je namelijk al-tijd vruchten zien. Als het niet het begin van de zomer oogst is, dan zijn het de kleine vijgjes wel voor de winteroogst.  Alleen door het klimaat hier in Nederland komt de winteroogst nooit tot rijping.  In het Mediterrane zeeklimaat, waar de boom thuishoort, wèl!
Maar de vijgen die ik nu, samen met mijn dochter, uit de boom haalde, lijken er wel iets op. Het is in ieder geval uniek dat ik eind oktober nog vijgen kan oogsten.  Nog nooit, in die 10 jaar dat de boom in onze tuin staat,  gebeurd......

De kleur, vorm en grootte van deze vijgen, is echt anders als bij de zomer oogst. De smaak lijkt wat intenser zelfs. Prima te eten!! Dit is toch een prachtig cadeau van die mooie nazomer die we kregen (en het rustige herfstweer van nu).

Een heerlijk cadeau! Gelijk maar een taart gebakken en nog wat vijgen in de droogkast en de vriezer gestopt. Mjammie!

 

Verder oogstte ik deze week zaad......

 

Terwijl ik in navolging van mijn tuintje op de wijktuin,  mijn kas bij huis ging leeghalen, zag ik op de grond opeens deze kleine, rode boontjes liggen. Niet moeilijk te duiden overigens, want ze zaten op  rij in een superlange, verdroogde peul........ van de kousenband! Nog even laten drogen, want ze lagen op de grond. Maar zó kan ik volgend jaar weer kousenband zaaien.

Ook de snijbonen, verdroogd in hun peul, haalde ik tevoorschijn om op te bergen voor de winter.

Wat een mooie, helderwitte boontjes zijn dat.

Mijn idee om peulvruchten te gaan kweken is dit jaar nog niets geworden, maar wie weet....... volgend jaar. Zelf allerlei soorten en kleuren boontjes kweken, drogen en vervolgens gebruiken lijkt me zó leuk!

Naast mijn zelfgewonnen zaad heb ik nog aardig wat zaadverpakkingen over van dit jaar. Meestal zit er veel te veel zaad in één verpakking. Geeft niet, zaad is meestal langer houdbaar dan de houdbaarheidsdatum die er op staat. Bewaar zaad op een droge, vorstvrije plek. Mijn ervaring is dat muizen er wel pap van lusten, dus ik bewaar het zaad in een grote tupperware emmer in de schuur. Over een maand of drie mogen de eerste plantjes alweer gezaaid worden......

Deze week hees ik me in mijn nieuwe oude-tuinbroek om lekker te werken in de tuin.
Ik vind 'm leuk! Niks overall, gewoon een lekkerzittende broek, mét vlek.....

Er stonden allerlei tuinklusjes op het programma en daar was het deze

week ook heerlijk weer voor!


Het begint echt een wildernis te worden èn bovendien moeten er heel wat planten uit. Eerst, wat je hier op de voorgrond ziet, de tomatenplanten eruit. Het hek, waar eerst de peultjes langs groeiden, maar waar later de tomaten langs geleid werden, kon uit de grond.

Daarna ruimden de bonenstokken het veld! Dit jaar kwam er overigens geen maaltje bonen van af.
De bamboe bonenstokken berg ik droog op in de schuur. Met een paar latten tegen de dakbalken aan, heb ik een mooie opbergplek. Laat je bamboestokken buiten liggen, dan verteren ze, het is natuurlijk materiaal.

Mijn reusachtige courgetteplanten gingen eruit, op één na. Het is nu nog lekker zacht qua temperatuur, dus ik geef al die nieuwe, frisgroene courgettes aan die ene plant, nog even de kans om te groeien. Wat zag ik trouwens een reus van een courgette onder een paar bladeren. Qua gewicht telt 'ie wel voor zes! Ik heb zeker met mijn neus gekeken, de afgelopen week! Lekker hoor. Ik kan er van alles mee klaarmaken. En als 't ie goed vers is, is de smaak prima!

Ik heb alle maisplanten uit de grond gehaald. Er zat heel veel luis op het blad en de kolven.

Ik kon het niet laten, toch ging ik even kijken naar eventuele maiskolven. Het viel niet helemaal tegen. Ik haalde er nog drie kleintjes uit!

Ik heb alle broccoli planten eruit getrokken. Ik weet niet precies wat ik verkeerd doe, maar er komt maar bar weinig broccoli groeien. De planten zijn 'huge' met hun grote bladeren, maar broccolistronkjes laten groeien: hó maar!

Ik oogst de allerkleinste broccoli-stronkjes die je je voor kunt stellen. Maar in een groentetosti passen alle groentes in miniporties!

Dit is het oogstresultaat van alle planten die ik eruit haalde.

Ik ben nog niet klaar, maar ik ben tevreden met wat ik in een uurtje voor elkaar kreeg.

Ik speelde even met de gedachte om een lekkere oogstsoep te maken van deze groentes. Maar mijn lief houdt echt niet van soep, dus vooruit.

Het werd een bedje van gefrituurde mihoen, een saus op basis van kokosmelk met specerijen, roergebakken courgette, boontjes en blokjes tofu. Als voor- of bijgerecht een halve maiskolf voor de liefhebbers.

Hoe klinkt dat?

Ik haalde alvast de volledig verdroogde komkommerplanten uit de kas op de moestuin en met het leeghalen van die kas, ga ik volgende week verder.

Alle groentenafval gaat trouwens braaf in de compostvaten die ik heb staan. Sterker nog, ze puilen nu uit.

Ik hoop dat de compostopbouw niet helemaal verkeerd verloopt, maar ik had zóveel in één keer.....

Met een lange stok, prikte ik gaten in de compost, tot op de bodem. Deze luchtgaten, zorgen voor zuurstof en daardoor een snellere vertering. Belangrijk om daar af en toe even voor te zorgen. Voorlopig is het nog lang geen compost.

Eens kijken of ik de wormen uit het wormenhotel hier misschien in kwijt kan......

En ondertussen is het genieten, met of zonder moestuin, van een prachtige, rustige herfst.

Wat een kleurenpracht!

Kun jij hier ook zo van genieten?

 

Mijn moestuin (38)

De dagen korten en hoewel we kunnen spreken van een uitzonderlijk warme nazomer (genieten, hè?!!), heeft de herfst officieel zijn intrede gedaan.  Zowel de astronomische herfst op 22 september, als al eerder de klimatologische herfst op 1 september. Nou ja, ik houd de officiële datum van 21 september maar aan. Aan de planten in de tuin, merk ik het duidelijk.  Ze krijgen minder lichturen per dag en zijn hier heel gevoelig voor.

Zo ben ik zelf verbaasd over mijn vijgenboom.

Ze ziet er hier in de najaarszon nog prachtig groen uit. Gebrek aan zonlicht en warmte kan het niet zijn, maar toch worden de vijgen, die nu nog heel veel in de boom zitten, niet meer rijp.

Dus de lengte van de dagen heeft meer invloed dan de hoogte van de temperatuur, lijkt het!

De eerste gele bladeren komen.

De takken, vol met onrijpe, groene vijgen, blijven zoals ze nu zijn.

Ze willen voor de winteroogst wel rijpen, maar niet hier in Nederland.

Veel te koud en te donker. Het blijft een boom die thuishoort in een Mediterraans klimaat.

Elke winter zie ik de kale takken van de vijgenboom, nog vol met kleine, zwart geworden, verschrompelde vijgjes.

Met de jaarlijkse snoeibeurt die zo rond kerst moet plaatsvinden (dan is de sapstroom van de boom gestopt en 'bloedt' hij niet dood), haal ik meestal ook die kleine, keiharde vruchtjes eraf.

Maar ik mag helemaal niet klagen!

De boom doet ontzettend haar best en wàt heb ik veel vijgen kunnen oogsten.

We hebben er heel veel gegeten. De kinderen namen ze mee naar school.  En ook mijn oppaskindje heeft zijn smaak verbreedt met het eten van rijpe, verse vijgen. Dat zeggen zijn ouders hem niet na...... ;)

Ik heb heel wat potjes vijgen in rode wijnsaus staan. Ik heb vijgenjam gemaakt.

Heerlijke taarten gegeten en..... heel veel vijgen (meer dan 75) verkocht  via de Natuurwinkel.

Geweldig, toch?! Ik heb nog wat vijgen in de diepvries zitten.

Voor een heerlijke vijgentaart middenin de winter.  Of voor mijn verjaardag in april.

Alleen vijgen drogen, heb ik dit jaar niet gedaan...... maar ja, gedroogde vijgen, daar moet je echt van houden.

En nu: mag mijn vijgenboom in 'winterrust'........

De courgette vaart er wel bij, die lange, warme nazomer. Twee lades van mijn vriezer zitten bomvol met courgette, in blokjes of plakjes gesneden en over zakjes verdeeld. Ik heb courgette geweckt, heel veel gegeten, nog meer gegeten, uitgedeeld, ingemaakt in zoetzuur, jam van gemaakt, cake mee gebakken...... Ik ben bijna uitgeput in mijn mogelijkheden.

Maar wat een heerlijke, veelzijdige groente is het toch!!

Ja, oogsten doe ik dagelijks!

Zo vanuit de tuin op je bord.......... heerlijk! Dat gaat gewoon door: fantastisch!

En kijk eens wat er rijp was?

Deze kleine, maar overheerlijke Cantaloupe meloen.

Met dat ik de deur van de kas opendoe, ruik ik hem al.

Wat heerlijk zoet!!

Zie je ook hoe dun de schil is? En hoe dieporanje het vruchtvlees gekleurd is?

Zo koop je ze in de winkel maar zelden.

Dit was een echte traktatie!

En...... niet verder vertellen, ik heb hem bijna helemaal alleen opgepeuzeld.

Een paar kleine stukjes bleven er over om uit te delen.

In mijn tuin werken heb ik weer niet veel gedaan.

En ondanks de officiële intrede van de herfst, heeft het deze week geen spatje geregend.

Maar dan nog zie je mij niet (in paniek) met gieters rondlopen, hoor.

De planten zijn intussen diep geworteld en kunnen, zeker met de vochtigheid van de dauw, aan genoeg water komen. Gezonde, sterke planten zijn prima geworteld.

Als het straks kouder wordt, trek ik er met de oude en dode planten, ook gelijk het onkruid wel uit.

Wat deed ik wel? Genieten dus!

En ik zal even opnoemen hoe dat genieten er deze week op mijn bord uit zag.

Ondersteund met een paar fotootjes:

Op zondag at ik een heerlijke, hartige taart. Het recept vindt je onder deze link. Echt een favo recept van me!! En met meer dan alleen courgette uit de tuin erin.

Op maandag vond ik het toch wel tijd om soep te eten. Per slot van rekening is het herfst.

Het werd een heerlijke courgette-tomatensoep, met tomatenpesto erdoor. De tomaatjes had ik van mijn moeder gekregen, die had een nog grotere oogst dan ik heb. De courgette natuurlijk uit eigen tuin. Broodje erbij en de kinderen zijn innig tevreden!

Bovendien at ik 's maandags een lekkere lunchsalade, voor mezelf alleen!

Hier zie je geraspte wortel, geraspte courgette, blaadjes rucola, het bosuitje uit de vriezer en daarbij gegrilde paddenstoelen, wat kaas en balsamicoazijn. Mmmm...... verwennerij!

Op dinsdag at ik van mijn drie ieniemieniepompoentjes.

Ach, er kwam een plekje op de ene.... en nu het herfst is vind ik het ook wel passen. Het is pompoenentijd!

Dus at ik mijn lievelingsgerecht met pompoen. Het recept volgt deze week.

Ik zou zeggen.... koop alvast een pompoen, want het ziet er hier niet alleen leuk uit, maar is echt verrassend verrukkelijk!

Op woensdag at ik een heerlijke ratatouille met kikkererwten.
Uit de tuin zit er ui, knoflook, wortel, courgette en peterselie in.

Lekker met couscous en broodjes.

Op maandag en woensdag houd ik altijd rekening met
een extra eter.

Onze buurvrouw eet dan mee. Nog geen twee jaar geleden verloor zij haar man en wij onze buurman.

Sindsdien is het samen eten een fijne gewoonte voor haar en voor ons geen enkele moeite. 

Ze lust alles en eet gewoon vegetarisch mee, waardoor ze gelijk een 'flextariër' is geworden ;).

Soms vergeet ze zelf te eten en koken lukt haar niet meer, nu de ziekte van Alzheimer bij haar geconstateerd is.

Al te lang zal ze niet meer thuis kunnen blijven wonen, want het gaat hard achteruit.

Tot die tijd eet onze buurvrouw op maandag en woensdag, vaste prik, met ons mee!

En natuurlijk is er uit een pan soep of een stoofpotje genoeg voor iedereen te halen!

Op donderdag aten we pasta met snijbiet en tomaat. Ik deed er vegetarische spekjes (lekker van de AH) en room door en gaf er geraspte kaas bij. Natuurlijk kan dit recept ook prima met spinazie.

Vrijdags kwamen er gestoofde bosworteltjes op tafel, gegaard op Zuid Afrikaanse wijze met zoet (honing, gembersiroop en ketjap manis)  en zout. Daarbij serveerde ik pandanrijst, een kerriesausje (een roux aangemaakt met bouillon, want dat geeft een 'magerder' sausje dan met melk of room) en quornblokjes.

En in het weekend at ik mijn favoriete risotto: een heerlijke gemengde groenterisotto met daarin uit eigen tuin: courgette, wortel, rode peper, tomaat, doperwtjes, bleekselderij, ui en salie.

Je hebt hier al kunnen lezen dat ik dol ben op risotto, maar deze........             deze is echt de allerlekkerste.

Het recept deel ik ooit nog eens, maar iets tegoed houden is ook leuk!

En voor volgende week.............

houden jullie weer een moestuinblog van me tegoed!

 

Vijgenboom snoeien

In de winter is het tijd om mijn vijgenboom te snoeien.

De beste tijd is zo rond Kerst, maar dit jaar raakte ik (en misschien mijn boom ook wel) in de war, doordat het zo warm was. Met Kerst was er zelfs nog geen nachtvorstje geweest.... en ik stelde het snoeien uit. Hoewel het eigenlijk wel hard nodig is.

Tegenwoordig heb je allerlei soorten vijgenbomen te koop. Ik ken veel mensen die mijn boom hebben gezien en ook een vijgenboompje willen. Zeker als ze ook mijn vijgen hebben geproefd of weten wat ik er allemaal mee doe. Maar ze kiezen vervolgens toch voor een kleine boom of beter gezegd een struik. Volgens mij groeien daar niet zoveel vijgen aan....
Ik weet echt niet welk soort vijgenboom ik heb, want we kochten deze zo'n 10 jaar geleden als jong, klein boompje bij een kweker in Zeeland, waar we toevallig terecht kwamen. Dat hij het zo goed zou doen en zo groot zou worden, hadden we nooit gedacht. (Kun je ook zien, hij staat veel te dicht bij de schutting geplant!)
De vijgenboom groeit van oorsprong in landen rond de Middellandse Zee, hij houdt van warmte. Daar worden ze gerust wel 7 meter hoog. Die hoogte bereikt mijn boom (nog) niet, maar hij groeit wel heel goed. Hij is zo maar 5 meter hoog, schat ik. Dus niet bepaald een struik....

Hoewel ik speelde met de gedachte dat ik het snoeien maar een jaartje zou overslaan, wist ik dat dit eigenlijk niet kon.
Tot ik afgelopen week las dat je een vijgenboom kunt snoeien van november tot en met februari.

Nu er eindelijk sprake is van nachtvorst, is het vast nog koud genoeg om de vijgenboom te snoeien, bedacht ik me.

Voorzichtig knipte ik op de laatste dag van februari een tak af.

Héél voorzichtig, om te kijken of er nog geen sapstroom op gang aan het komen is. Als je één takje afknipt, is dit al duidelijk te zien. Een vijgenboom kan letterlijk 'leegbloeden' als je gaat snoeien in de verkeerde tijd van het jaar. Hoewel te zien is, waar straks de sapstroom gaat komen, komt er nog geen vocht uit.

Ik kan gaan snoeien: de boom is nog in winterrust!

Mijn boom is groot geworden, maar door wildgroei (en verkeerd snoeien), had ik van de zomer een minder grote opbrengst dan het jaar daarvoor. Onze vakantie speelde hierin ook een rol, evenals het feit dat de wespen de vruchten hadden ontdekt. Ze hebben er zeker 20 opgegeten.... Zonde!!
Maar ik hoop dat door deze snoeibeurt de vijgen weer volop gaan groeien.

Zo ziet mijn boom er nu uit!

De hoogste takken heb ik allemaal afgetopt, vlak boven een oog. Hierdoor kan zo'n tak weer zijtakken vormen. Alle takken die elkaar kruisen, heb ik weggeknipt. Er moet genoeg ruimte en lucht zijn binnenin de boom, zodat het zonlicht op alle plekken de vijgen kan koesteren. En dat de bladeren en vruchten sneller opdrogen na een regenbui.  Ook de takken die teveel de tuin ingroeien, of over de stoep groeien, knip ik weg.
Resultaat? Een meer dan volle groene container. En een boom die straks in het voorjaar kan uitlopen en in de zomer veel vruchten kan vormen die allemaal heerlijk rijpen om vervolgens te worden verwerkt door mij.

  

Dit is het zomerplaatje. Wat een grote bladeren vormt de vijgenboom, hè?

  Nog even iets over de vruchten. De boom draagt altijd vruchten. Koop je een boom, dan is het belangrijk dat je ook al vruchten ziet zitten. In de winter zie je kleine bruine en soms groene vijgen hangen in de verder kale boom. Dit is voor de zogenaamde winteroogst of tweede oogst. In het Middellandse zeeklimaat, oogsten mensen dan ook een tweede keer in het jaar vijgen. Hier in het 'koude' Nederland worden deze vijgen niet rijp. Ze worden op een gegeven moment zwart en vallen af. In het voorjaar, als de bladeren gaan groeien, vormen zich vanzelf weer nieuwe vijgen en die zijn voor de zomeroogst. Dan is het ook in ons land warm en licht genoeg voor een geweldige vijgenoogst.

Wat ik allemaal met een oogst van meer dan 30 kilo vijgen kan doen, zal ik dan hier beschrijven!

Ik verlang al weer naar de zomer...... 

Jullie ook?