Wijnproeverij

O! Het is zó leuk! Deze week ben ik naar een winter-wijnproeverij geweest. Niet in een prachtig kasteel met eiken wijnvaten en een wijnkelder, of een bodega (wijnhuis)....... Nee, 'gewoon'  toegankelijk bij de plaatselijke super! Met wijnen die het hele jaar door verkrijgbaar en goed betaalbaar zijn.

Het was reuze gezellig deze avond!
Gewoon om 1 minuut over 8 's avonds, na sluitingstijd van de supermarkt, konden wijnliefhebbers vrijblijvend (en gratis!) wijn proeven.

Daarnaast is er een heerlijk kaasbuffet, stokbroodjes en deze keer zelfs chocolade om bij de dessertwijn te proeven.....
Er staan glazen klaar, wijnwijzers, wijnnotitiebladen en wijnspuugbakken..... Als je echt indruk wilt maken, proef dan een slokje en spuug dat vervolgens met getuite mond weer uit.  Voor een goede afdronk, ha ha....

Aan alles is gedacht.

En laten we eerlijk zijn, de supermarkt vindt het niet erg als je daarna wat flessen wijn koopt. Het straalt er niet vanaf, maar het is een goede actie. Gekozen op een goed moment, zo vlak voor de kerst.

Hoe gaat zo'n wijnproeverij in zijn werk?

Er is een gastvrouw die de avond organiseert, zij verwelkomt je. Je ontvangt eerst een glaasje feestelijke bubbels.

En een papier voor proefnotities. Hier staan alle wijnen op, inclusief het land van herkomst en de prijs per fles.

Je kunt in de lege vakjes je wijntermen kwijt, helaas houdt hier mijn  kennis wel een beetje op.

Soepel, droog of strak, de wijn heeft body, het bouquet van de wijn, de wijn is elegant of evenwichtig........

Tjonge, je hebt er niet voor niks een complete wijn encyclopedie voor.

Misschien steek ik er vanavond nog wat van op.

Gelukkig zijn de meeste mensen zoals mijn lief en ik..... helemaal geen echte wijnkenners, niet welbespraakt smijtend met allerlei wijntermen. Nee, gewoon mensen die wijn waarderen en voor de gezelligheid komen. 

Zo heb ik de ouders van de filiaalmanager gesproken, die door hun dochter waren uitgenodigd. En een vrouw van mijn leeftijd met wie ik later op de avond namen en gezamenlijke kennissen uitwisselde. We kwamen gezellig aan de praat, omdat we tegelijkertijd dezelfde wijnen proefden.

Er waren in totaal elf wijnen te proeven en ze stonden genummerd. Uiteraard was je vrij om wijnen in een andere volgorde of gewoon niet te proeven. Of om dezelfde wijn vaker te proeven.

De bubbels kwamen eerst, daarna vier witte wijnen. En jippie! Daar zat een biologische wijn bij. De Arbol de Vida  uit Spanje en aan de merknaam 'Demeter' te zien een biologisch-dynamische wijn. Het is niet alleen een verantwoorde wijn, maar ook een wijn die goed smaakt en niet duur is.

Daarna konden we één rosé wijn proeven. Ik ben dol op rosé, maar in de winter vind ik hem toch beduidend minder goed smaken.

De wijn smaakte licht en fruitig en zag er jong en hip uit. Hashtagged rosé Pink & Juicy.  Stokbroodje erbij en alvast de zomer proeven. Nog 184 dagen, oftewel 4440 uur en het is weer zo(v/m)er!

En als het goed is, komt er zo rond juni een zomerse wijnproeverij. Mmmmmmm

Daarna kwamen er vier rode wijnen. Een biologische Merlot uit Chili en wijnen uit Zuid Afrika, Italië en Argentinië, de zogenaamde 'nieuwe wereld' wijnen.  Franse wijnen vind ik vaak te krachtig of uitgesproken smaken, of ligt het misschien aan het bouquet.... ?!

Als laatste proefden we een heerlijke (toch) Franse dessertwijn. Een witte Muscat en volgens de gastvrouw moesten we er chocola bij eten.

Nu houd ik wel van zoet, maar ik drink nooit dessertwijn. Dat vind ik teveel van het goede worden.

Maar er gebeurde wat bijzonders met mijn smaakpapillen, toen de wijn de chocolade tegenkwam of  andersom: toen de chocolade de wijn tegenkwam. De smaken versterkten elkaar en lékker dat het werd!

Wel fijn dat mijn lief en ik qua smaak vaak op één lijn zitten. De winnaar van de rode wijnen werd wat ons betreft:

..... de Italiaanse Ultimo Passo, Primitivo.

Wat termen:  soepel en warm, goed toegankelijk, wat zoet.....

Gelukkig mag ieder zijn eigen smaak hebben. Zovéél mensen, zoveel smaken.

Ik vond het niet alleen een gezellige avond, maar zeker ook een leerzame: als beginnend wijnmaker kan ik op deze manier mijn kennis van wijn vergroten. Want dat ik vorig jaar wijn maakte, was niet een lang gekoesterde wens ofzoiets. Het was gewoon een overschot aan druiven wat ik aangeboden kreeg. En ja.... van druiven, dat weet iedereen, kun je wijn maken. Vandaar!

Dit jaar wilde ik opnieuw wijn gaan maken, maar het was een slecht druivenjaar, althans...... in mijn omgeving dan. Ik heb één grote emmer druiven gekregen en daar probeer ik wijn van te maken, maar ik ben bang dat het bij een poging blijft. Ik heb iets fout gedaan en nu moet ik maar zien of het nog wat wordt.

De wijn staat in een grote gistingsfles te rijpen en begin volgend jaar (klinkt heel ver weg, maar is het niet!) ga ik hem weer hevelen.......

Gelukkig heb ik nog wat gebottelde wijn van 2015 liggen. Deze is nog  jong en mag nog even lageren.

Wie weet hoe hij volgend jaar smaakt.  

 In de tussentijd kunnen we vooruit. Want hoewel de wijnproeverij vrijblijvend is, heeft mijn lief, toen ik nog gezellig stond te kletsen en te proeven, een tasje gevuld.

Zes flessen wijn voor de prijs van vier....... 

 

  En hoewel ik met kerst geen uitgebreid zoveel-gangen-diner klaar maak, wordt er bij een extra feestelijk dessert dit jaar denk ik zomaar een dessertwijntje geschonken.........

Ik vind het niet erg, voor een keertje! :)

 

Paddenstoelen zelf kweken

Al lang staat het topic 'paddenstoelen' op mijn to-do-list en dan bedoel ik vooral: het zelf zoeken en plukken van eetbare paddenstoelen in het bos. Dat lijkt  me geweldig!
Zomaar plukken mag niet en bovendien is het gevaarlijk. Wist je dat er elk jaar wel één persoon in Nederland overlijdt door een paddenstoelvergiftiging?!  De eetbare soorten (bijv. boschampignons)  lijken verdacht veel op juist heel giftige paddenstoelen (zoals de groene knolamaniet). Sinds ik mezelf twee jaar geleden bijna vergiftigde tijdens het proeven van een  kruid, denk ik ook wel twee keer na.
Dus bij gebrek aan bos (hier in de randstad) en aan geld om een cursus 'eetbare paddenstoelen zoeken'  te volgen, heb ik mijn eigen plan getrokken.

Mijn droom begon vorig jaar bij de Intratuin, dacht ik.......
Daar verkopen ze in de herfst namelijk boomstammen, geïnjecteerd met schimmels van paddenstoelen.
Als je de boomstam 'goed' behandeld, dan komen de paddenstoelen van jouw keus uit die stam gegroeid.
Maar ja..... wat ik afgelopen jaar ook deed, uit dat dure stammetje, kwam geen paddenstoel, laat staan een oesterzwam, groeien.
Jammer van die 15 euro. Normaal zou  ik dat zelfs niet kopen, maar ik weet het nog precies.
Mijn zoontje kwam na een onverwachte ziekenhuisopname thuis en we besloten dat te vieren met een lunch bij de Intratuin. Enorm opgelucht en blij besloot ik toen zo'n stammetje te kopen.

Heel het jaar wachtte ik en raakte ik teleurgesteld, tot deze herfst.
Nu ben ik weer blij en tevreden over de Intratuin. Ook zonder bon, met stammetje en label, kreeg ik zomaar een nieuwe mee. Hoera!

De oesterzwammen durfde ik niet meer aan, nu ga ik voor de shii-take. De paddenstoel waar ik in de supermarkt nooit om vraag, omdat ik niet weet hoe ik dit nu goed moet uitspreken;)

In ieder geval: dit is mijn nieuwe stammetje.

De viezig bruine plekken zijn een teken dat de paddenstoelenschimmel in het hout zit.
De gebruiksaanwijzing vertelt dat de boomstam eerst zo'n 24 uur moet schrikken, ondergedompeld in ijskoud water, voordat de schimmel gaat groeien. Zet de boomstam vervolgens rechtop op een beschutte, schaduwrijke plek in de tuin of op het balkon. Let op: de stam mag niet uitdrogen.
Dit heb ik vorig jaar met mijn oesterzwammenstam ook gedaan, maar zonder resultaat. Nu maar afwachten of dit met de shiitake stam wel gaat lukken.
Als het goed is, zal de stam drie jaar lang, drie keer per jaar een  paddenstoelenoogst geven. Ik ben benieuwd!   

Ondertussen ga ik niet stil zitten.
Omdat ik het geheel een duur project vind, ben ik op zoek gegaan naar een alternatief èn dat heb ik gevonden! Zó leuk!!
Er is een bedrijf in Nederland dat paddenstoelenbroed kweekt en verkoopt. Misschien heeft de Intratuin het zelfs daar vandaan.
Het bedrijf zit in Wilp, is enig in zijn soort in Nederland en heet: "Groene takken".
Op hun website staat: mensen eten de paddenstoelen, de paddenstoelen eten het hout = Eetbaar hout.
Hier kun je op hun website een kijkje nemen.

En het allerleukste komt nog. Terwijl ik een leuk uitje voor mijn lief regelde om geïnspireerd te worden door alles wat met hout te maken heeft, kwam ik een stand van de Groene takken tegen.

 

Een houtbewerker of meubelmaker is niet blij met paddenstoelen in hout, maar ik was blij verrast ze te zien.  En wat ze verkochten, waren geïnjecteerde stammen en  zogenaamd 'deuvelbroed'.

Een paddenstoel is een schimmel. De schimmeldraden bevinden zich in de grond of in hout, de paddenstoel zelf is het vruchtlichaam. Een paddenstoel is een unieke schimmel, omdat de meeste schimmels geen vruchtlichaam hebben of te klein zijn om met het blote oog te zien.

Ik wil natuurlijk graag paddenstoelen zien...... èn dat kan!

Hoe de schimmel zich precies voortplant en zich vermenigvuldigt, is erg ingewikkeld. Maar ik wil graag zo'n schimmel in handen krijgen, om een boomstam te injecteren. Dat kan met zogenaamd deuvelbroed. Deuvelbroed zijn houten deuvels, die vol zitten met de schimmeldraden

van een paddenstoelensoort.

Er was zelfs veel keus.......

Ik heb deuvelbroed gekocht voor oesterzwammen. Dat kan geïnjecteerd worden in elke loofboom, behalve fruitbomen.

En ik kocht populierenleemhoed, ook een eetbare paddenstoel.  Dat moet specifiek in een populierenstam geënt worden.

De zakjes met dit deuvelbroed kunnen twee maanden in de koelkast bewaard blijven.

Zó ziet het deuvelbroed eruit. Het zijn houten deuvels die timmermannen gebruiken. Op de één of andere manier is hier paddenstoelenschimmel in gegroeid.

Deze 'geïnjecteerde' deuvels moet je in een gezonde, pas gekapte boomstam inbrengen, zodat de schimmel zich door de hele stam kan verspreiden. Het gevolg zal zijn: paddenstoelen die op het hout groeien.     Ik was erg blij met mijn vondst, maar het hout wat ik nodig had, moest wel aan een aantal eisen voldoen.  Het moet pas gekapt zijn, het moet van een gezonde boom afkomen. Er mogen uiteraard nog geen schimmels (paddenstoelen) aan groeien en  de stam moet een doorsnede hebben tussen de 12 en 30 cm.  Ik had ongeveer twee maanden de tijd, zolang kan het deuvelbroed in de koelkast bewaard blijven en optimistisch dacht ik dat ik wel aan het juiste stammetje kon komen.           Dus ik vroeg her en der rond, keek naar kapvergunningen in de krant, keek verlangend naar de rij populieren op het laantje tegenover ons huis.    En gelukkig: op een dag ging de deurklopper. Daar stond mijn geweldige tuinbuurman. Aan hem had ik ook gevraagd om hout en hij had een cadeau voor me. Een stuk berkenstam met de goede afmetingen, vers gekapt van een gezonde boom.
Hij had het weer aan zijn buurman, die een berk kapte, gevraagd voor mij. Geweldig, toch?!

Dus ik had mijn stam voor het deuvelbroed van de oesterzwammen.

Volgens de aanwijzingen moet de vers gekapte boomstam drie weken tot drie maanden staan om af te sterven.

Verder benodigd gereedschap: een accuboor, tape en een hamer.

Doe een stukje tape om de boor, zodat de gaten die je boort, even diep worden als de lengte van de deuvel.

Leuk werkje! Hoewel zoonlief graag wilde helpen, heb ik natuurlijk vooral zelf geboord!

De gaten moeten gelijkmatig over de boomstam verdeeld worden.

Ruikt lekker, zoveel vers zaagsel.

In het ontstane gat, wordt de deuvel geslagen, met een hamer. Hij mag niet uitsteken.

Helemaal erin!

Zo zit 'ie goed!

Bij elkaar waren er 15 deuvels met paddenstoelenbroed.

Op verschillende afstanden boor en sla ik de deuvels in de boomstam.

En vervolgens zet ik de boomstam in de losgewerkte aarde.

Gewoon een centimetertje of twee diep.

Op een schaduwrijke plek, onder de vijgenboom!

En toen opeens kwam ik erachter dat ik al paddenstoelen heb groeien in mijn tuin,..

Op een heel vochtige plek: de binnenkant van de regenton:)

Maar of ze eetbaar zijn??

Eens kijken in mijn speciale, nog niet aangeschafte, paddenstoelen-wildpluk-encyclopedie ;)

Hi hi........

By the way..... het oesterzwammenbroed is goed terecht gekomen.

Nu nog een stukje populierboomstam.

Als iemand een pas omgezaagd stammetje heeft of weet........

Graag!

En terwijl ik niks zie, gebeurd er binnen in die boomstam heel wat, als het goed is.

Wordt vervolgd.......

 

Minimaliseren, a way of life!

Ik heb geluk! Tjonge, kijkend naar het aantal scherven wat ik afgelopen maand heb moeten opruimen, krijg ik ont-zet-tend veel geluk!
Het gekke is, dat niet mijn kinderen van alles breken, ik doe het dus zelf!

Misschien is het minimaliseren een onbewust verlangen geworden, zodat ik met allerlei handelingen van alles breek.....

De glasbak is in ieder geval blij met mijn scherven en ja..... ik eigenlijk ook. Want heb ik iets gebroken, dan hoef ik niet meer na te denken of het nu wel of niet weg kan.

Het geluk gaat nog komen, want de laatste drie weken is het met minimaliseren niet echt opgeschoten. Ik had een week hoofdpijn, ziek was ik niet, maar fit ook niet.
Afgelopen anderhalve week had ik elke keer één of meerdere zieken thuis. Dan doe ik dus ook niet zoveel, helaas!

Red ik het dit jaar nog om van 1000 dingen afscheid te nemen??
De novemberchallenge is inmiddels ten einde. Dit blog is dan ook al een tijdlang in de maak.......

Ik heb in ieder geval een hele wandkast weggedaan en de vele spullen daarin drastisch geminimaliseerd.
Hier  het beloofde vóór- en naplaatje:

Zó was de wand eerst...... 

(picture wat vollere planken en deuren ervoor)

...... en zó is 't ie nu!

Ik schreef het al: na het minimaliseren van die kastenwand, kwam gelijk het volgende project: grondig schoonmaken, witten en 'verbouwen'.
         Vóór:                                                                                                              Na:

En dat is in één dag keihard werken, geweldig gerealiseerd!
Super blij met mijn ouders, die er waren en met een man die, als 't ie eenmaal begint, niet te stoppen is, tot het af is.

Ruim twee meter schoorsteen is weggehakt, met dit als strak resultaat.

Ik ben super blij met mijn nieuwe, lege, schone wand. En als je vaker meeleest op dit blog: met onze mooie, cosy houtkachel. Tot nog toe brandt 'ie elke dag. Genieten!














Hoewel ik een opruimpauze heb gehad, ga ik door!
Stoppen met minimaliseren doe ik niet meer! Ik heb al veel weggedaan, maar er zijn nog meer plekken in huis die aangepakt moeten worden: de schuur, mijn kelder, mijn naai- en andere handwerkspullen...... En...... ik durf het bijna niet te zeggen: mijn kruipruimte, die vol spullen ligt.......

Nog even een paar fotootjes van wat ik gedaan heb:
De eeuwige losse bakjes- en dekseltjeslade.

 

 

En geheid, als ik een bakje weggooi zonder deksel, komt opeens dat deksel weer tevoorschijn.

Herkenbaar?!

Toch gaat dit nu weg!

Mijn prachtige piano.......

Nee, die gaat niet weg!

Hier ben ik veel te blij mee en al speel ik niet zoveel als ik zou willen.....

het is een pracht meubelstuk in huis.

Alleen de hoeveelheid muziekboeken, mag drastisch minder.

Want als ik weinig speel, zal ik toch zeker mijn niveau niet verbeteren.

Al die klassieke stukken van Chopin, Beethoven en Mozart kunnen dus weg.....

En wat ik wel kan spelen: etudes en Bachstukken,

staan opgeruimd aan de binnenkant van de piano.

Niemand die het ziet en volgens mij heeft de harp er geen last van....... ;)

Plank dicht en opgeruimd!

Nu de laatste stand van zaken:

Voordat de novemberchallenge begon had ik zo'n 275 dingen weggedaan.

De eerste helft van november heb ik 310 spullen weggedaan.

En van half november tot nu kom ik op 100 (!) dingen.

Ik smokkel een klein beetje, want vijf minuten geleden kwam ik tot 93 dingen en nu ik snel even een rondje door het huis ren, kom ik tot 100. Wat doe ik met een kerst-krans die nergens past? Het ding had ik notabene in de badkamer gehangen .... wèg ermee! Twee zeepkettingen, drie kookboekjes die ik nooit inkijk en buiten op tafel kwam ik een groen vaasje tegen: kapot gevroren!

Scherven....... ik krijg weer geluk :)

Totaal:  685

Zou ik dit jaar nog tot de 1000 komen?

Ik ga even rustig aan doen. Nog 315 dingen te gaan.

Moet lukken, maar het mag ook in 2017.

Het gaat om een verandering in mijn denken.

Niet alles kopen wat ooit van pas zou kunnen komen en wat toevallig in de aanbieding is.

Kritischer bedenken wat weg kan.

Want laat ik eerlijk wezen.......

Minimaliseren is leuk, ik kan het leren en het is a way of life.

Ik ga ervoor!

Gekonfijte gember

Ik kreeg verse gemberwortel, twee   tassen   vól   gemberwortel!
Ik woog het: het was zo'n tweeënhalve kilo! Wat moet ik met zovéél gember?

Ik weet er wel iets op.....

• drinken als hete gemberthee  (paar stukjes in een glas en kokend heet water opschenken) 
• invriezen, geschild en in stukjes om te kunnen gebruiken indien nodig
• mijn gemberbier voorraad aanvullen: ik maakte liters en liters gemberbier! (lees hier ook meer over gember: de oorsprong, werkzame stoffen en geneeskracht!)
• uitdelen aan mensen die ook gember gebruiken

........ maar toen had ik nog steeds heel veel gember over. 

En ik besloot gekonfijte gember te maken.

Je weet wel, die 'nootjes' op siroop, of de zogeheten bakgember. Ik gebruik het niet zó vaak, maar àls ik een keer een pannenkoek eet, is mijn favoriete beleg: kaas en gember. Sowieso een lekkere combi!

Dus ik maakte gekonfijte gember. En dat sloeg een goede bres in mijn gember voorraad......
En voor wie wel eens wil weten hoe dat gaat, deel ik mijn ervaring hier.

Het is, zo las ik, belangrijk om 'jonge' gember te gebruiken. De zogenaamde verse uitlopers en niet de oude, dradentrekkende wortels. Nu, ik had niet zóveel keus, want de gember die ik had, bleek niet meer zó jong te zijn. Ik maakte het gewoon.....

Gekonfijte gember

Ingrediënten:

• 500 g bio gember
• 400 g biologische rietsuiker
• water

Hoe maak ik het klaar:

Ik houd van pure, verse ingrediënten èn ik houd ervan, als een recept zó weinig nodig heeft.

De gember die ik kreeg, was biologisch en als ik dan toch iets maak, doe ik het liever goed: biologisch dus!

Schil de gember en snijd deze in stukjes van  ongeveer 2,5 cm groot.

Tijdens het koken worden de stukken nog wat kleiner.
Je houdt veel schil over.
Ik verdubbelde het bovenstaande recept en had ruim 300 g aan schil over.



















Dit hoef je natuurlijk niet weg te gooien, want hier kun je prima gemberthee van trekken. Pittig en opwekkend!
Ik bewaar het in een afgesloten bakje en af en toe gebruik ik het. Drie tot vijf stukjes in een theepot en in een glas 2 stukjes met kokend water overgieten.

Breng de stukjes gember in een pan met ruim water aan de kook. En kook het ongeveer 20 minuten.  Giet de gember af, gebruik dit water ook als lekker pittige gemberthee.

Doe de gember opnieuw in een pan. Voeg de suiker toe en 7 dl water.
Breng aan de kook en laat daarna op halfhoog vuur inkoken zonder deksel.

Tot een deel van het water verdampt en het vocht wat dikker, wat stroperig wordt.

Dit gebeurt na ongeveer 2,5 tot 3 uur.

De gemberstukjes worden langzaam geler en wat kleiner.

Natuurlijk kan het pannetje tijdens het inkoken ook op de houtkachel...... :)

Zorg voor goed gesteriliseerde potjes, omgespoeld met kokend water en schep daar de gember in. Voeg ten slotte de hete suikerstroop toe en laat het op de kop afkoelen. Op die manier trekken de deksels vacuüm en hoef je de gekonfijte gember niet in de koelkast te bewaren.

Leuk receptje, als je echt veel gemberwortel hebt of als je alles graag zelf klaar maakt.

Ik zou er zelf geen gember voor kopen, denk ik, want in de potjes bakgember die je in de winkel koopt, zitten geen E-nummers. Ook dát bestaat uit alleen maar suiker (wel de goedkoopste natuurlijk), gember en water.

Oh ja, mijn zelf gekonfijte gember proeft wel errug pittig.

Dit kan ik maar beter met mate gebruiken.

Maar houd je van de smaak van gember....... lekkerrrrr!

Appeltaartjam maken

Wie houdt er nu niet van appeltaart?!! Ik ken niemand.......  Jij?

En nu is het mij gelukt déze smaak, de lekkere appeltaartsmaak,  te vangen in een potje met jam!!

Dit is ècht de laatste jam die ik dit seizoen maak, hoor. En het kwam goed uit, want ik had, naast mijn mand vol valappels,  nog drie (??) aangebroken zakken geleisuiker staan.

Ik besloot het 'jammen' gelijk in een workshop-vorm te gieten.

Charlotte had nog een workshop jam-maken van me tegoed en daarom doken we gezellig de keuken in.

En o.... wat wás het gezellig!

En de jam zelf? Ja, die smaakt geweldig, dus deel ik hem hier! 

Je kunt dus van appels prima jam maken. Het was voor mij de eerste keer dat ik dit probeerde en het duurde héél lang, maar het resultaat is er naar!

Heb je nog appels over, of kun je goedkoop aan appels komen....... ik zou zeggen : maak er een potje van!

Natuurlijk heb je appels, kaneel en suiker nodig. Rozijnen laat ik voor het gemak weg, hoewel dat ook best zou kunnen.

De avond tevoren had ik al een pan vól geschild tijdens het kijken van een goede film; dat gaat gemakkelijk samen.

Maar we besloten alle appels te verwerken. Dus terwijl er al een pan opstond voor appelstroop, schilden we nog veel meer appels.......

En terwijl de pan met appelstukjes op het vuur stond voor de appeljam, haalden we de allerlaatste appeltjes door de sapcentrifuge.

Dat gaat snel: ongeschild en met klokhuis en al.

Het werd een heerlijk, dorstlessende appelsmoothie!!

Want ja, wie werkt moet ook eten.

Vervolgens maakte ik ook nog een lekkere couscous-lunchsalade klaar.

Het maakt niet uit dat die appeljam wat bewerkelijk is, we kwamen de tijd wel door.

Maar nu naar het recept......

Appeltaartjam

• 2 kilo appels
• 1500 g geleisuiker
• 2 kaneelstokjes
• 1 citroen

Hoe maak ik het klaar:

Schil de appels en verwijder de klokhuizen. Snijd de appels in partjes. Was ze en doe ze in een ruime pan. Voeg zoveel water toe, dat de appelstukjes net onderstaan.

Breng het aan de kook, samen met één kaneelstokje en laat het met een deksel op de pan 30 minuten doorkoken.

Giet het daarna door een zeef met neteldoek en laat het ongeveer 30 minuten uitlekken.

Druk met een lepel zoveel mogelijk het vocht uit de appelpulp.

Meet het opgevangen vocht in milliliters en voeg evenveel geleisuiker toe in grammen.

Ik had bijna 2 liter vocht en voegde dus 2 kg geleisuiker toe.

Je kunt ook kiezen voor geleisuiker in een verhouding van 2 : 1 en dan voeg je de helft toe.

Pers de citroen uit en voeg het sap toe aan het vocht.

Voeg het kaneelstokje toe en ook de appelpulp.

Breng aan de kook en laat het zonder deksel inkoken.

Volgens  het recept wat ik gebruikte, zou de jam na 5 minuten genoeg ingedikt zijn.

Nou....... dat was bij ons niet het geval, helemaal niet!

Op de foto kun je goed zien, hoe dun het eigenlijk is.

Het duurde en het duurde.....

De lunch werd opgesmikkeld, de appelstroop dikte in, ik ging  naar de fietsenmaker om een fiets op te halen, maar de appeljam bleef sap. Uiteindelijk heeft 'ie bij elkaar ongeveer 3 tot 4 uur gekookt, maar toen ontstond er ook iets prachtigs.

Als stoofpeertjes lang koken, worden ze rood (ja, ja, ook zonder perenrood of port)!

Als appels lang koken, worden ze........  óók heel mooi rood!

Misschien een beetje beïnvloedt door het kaneelstokje, maar het resultaat is dus:

aardbeienrode appeltaartjam.

En zeg nou zelf: met zo'n mooi kleurtje smaakt het bijna nog lekkerder.

Oh wacht..... als de appeltaartjam dus eindelijk genoeg ingedikt is (en toen ik naar de fietsenmaker was, heb ik het vuur gewoon uitgezet, hoor) dan vul je brandschone, met kokend water omgespoelde jampotjes ermee.

Zó heb je de smaak echt gevangen en kun je er een winter lang mee doen.

Natuurlijk had Charlotte een paar potjes appeltaartjam verdiend. Deze workshop paste niet in één dag, dus kreeg ze die later.

Mijn zoon is echt dol op deze appeltaartjam.

Hij  heeft gekeurd en geproefd en wil niets anders meer op zijn boterham hebben.......

Hoewel het op aardbeienjam lijkt, is dit toch ècht de appeltaartjam!

Ik maak voor mezelf geen boterhammen met jam  klaar, maar gebruikte deze jam als topping op mijn (verder) suikervrije appeltaartkoekjes, die ik deze week bakte. Mjummmie!

Maar het smaakt natuurlijk ook fantastisch bij de zondagse scones met clotted cream.

Ben je een dagje thuis?

Misschien leuk om deze smaak ook eens te vangen?!

..............

Hmmm, maybe ;)