Goudsbloemen risotto

Of, zoals de Italianen van deze risotto zeggen:

 "Het is gemaakt met 'lo zafferano dei poveri' wat zoveel betekent als 'de saffraan van de armen'. 

Deze Italiaanse goudsbloemenrisotto is een eenvoudig en romig gerecht, extra zonnig doordat je kookt met bloemen....

Heb jij al goudsbloemen in de tuin staan?

Veel bloemen zijn eetbaar, zorg wel dat je ze plukt op een plek waar geen honden komen en waar geen gif wordt gespoten. De smaak van deze verrassende risotto is niet zo uitgesproken, maar de kleur op je bord maakt dat ruimschoots goed.

Het is nog eens wat anders dan calendulazalf (klik) of -olie (klik) maken.

En leuk is het zeker!

Dit recept las ik in Landleven, ik paste het wat aan en zó is mijn recept geworden.

Goudsbloemenrisotto

        voor 4-5 personen

Ingrediënten:

• twee handenvol goudsbloemblaadjes, de hartjes heb je niet nodig
• 60 g biologische roomboter 
• 2 kleine uien
• 3 teentjes knoflook
• 450 g risottorijst
• 150 ml witte wijn
• 1,5 l groentebouillon
• 100 g geraspte belegen kaas
  

Hoe maak ik het klaar:

Maak de ui en de knoflook schoon en snipper ze fijn.

Verwarm de helft van de boter in een grote pan. Voor risotto gebruik ik meestal mijn wok.

Voeg de ui en knoflooksnippers toe en fruit heel zachtjes tot de ui zacht is. Voeg na ongeveer 5 minuten de risottorijst toe.

Roer met een houten lepel tot de rijst glazig is en rondom bedekt met boter.  

Zet het vuur iets hoger en voeg al roerend de wijn toe. Als deze is opgenomen, voeg je een scheut bouillon toe. Blijf roeren en voeg elke keer als de bouillon is opgenomen opnieuw een scheut warme bouillon toe.  Ga zo door tot alle bouillon op is en de rijst gaar is.  

Als je halverwege de kooktijd bent, voeg je de helft van de goudsbloemblaadjes toe, houd de rest apart om te garneren. 

Als de rijst gaar en romig is, voeg je de rest van de boter toe en 60 g geraspte kaas. Roer dit erdoor en laat even staan. 

Garneer met de overgebleven bloemblaadjes en serveer met de geraspte kaas.

Mis je wat groen? Geef er een knapperige groene salade bij.

Eet smakelijk!

IJsbergslastamppotje

Sla kun je op verschillende manieren eten. 

Wist je dat ze ook prima in een zonnig stamppotje past?!

De smaak is licht en zomers.... en niet onbelangrijk: het staat binnen een half uurtje op tafel!

Deze ijsbergsla komt lekker vers uit eigen tuin en door de stevigere bladeren leent ze zich voor meerdere toepassingen. Eigenlijk had ik ze gekocht als andijvieplantje, maar dat er ijsbergsla uit gegroeid is, is bepaald geen straf....  ;)

Hoewel niet iedereen hier in huis van stamppot houdt, smaakte het mij opperbest!

IJsbergslastamppotje

      voldoende voor 5 -6 personen

Ingrediënten:

• 1,5 kg aardappelen geschild
• 3/4 ijsbergsla  of een kleine krop
• 250 g bio maiskorrels (uit pot)
• 275 g belegen kaas
• 1,5 dl sojaroom
• versgemalen zeezout en peper

Hoe maak ik het klaar:

Als je biologische aardappelen gebruikt, hoef je ze niet te schillen, alleen wassen volstaat.

Zet ze tot gebruik onder water.

Kook ze in een klein bodempje water gaar in ongeveer 20 minuten.

Giet af en stamp ze fijn.

Schenk de sojaroom erdoor en meng tot een smeuïge puree.

Was ondertussen de ijsbergsla goed en droog ze vervolgens weer. Een slacentrifuge is hiervoor een handig hulpmiddel. Snijd fijn.

Snijd ondertussen ook de kaas in kleine blokjes, laat de mais uitlekken.

Voeg de kaasblokjes toe aan de puree en laat de kaas licht smelten. Dat vinden ze hier in huis lekker.

Voeg de mais toe en verwarm goed.

Breng de stamppot op smaak met zout en peper en roer er vlak voor het serveren de ijsbergsla doorheen.

Ze mag licht knapperig blijven.

Ga meteen aan tafel en geniet van dit lichte, Hollandse eenpansgerecht!

Je ontvangt er genoeg energie van om ook 's avonds nog leuke dingen te kunnen doen.... 

Snelle mie met spinazie

Dit is een lekker snel klaar gerecht voor een makkelijke en gezonde maaltijd doordeweeks. 

Ik maakte 'm vandaag, met verse spinazie uit eigen tuin.

Geniet mee.....

Snelle mie met spinazie

       voor 4 -5  personen

Ingrediënten: 

• 350 g eiermie
• 300 g spinazie
• 2 el zonnebloemolie
• 2 el chili-olie (link)
• 200 g vegetarische ham (quorn)
• 1 gedroogd pepertje
• 1 kleine ui
• 2 teentjes knoflook
• stukje gember van 2 cm
•  2 el ketjap
• 100 g taugé

Hoe maak ik het klaar:

Kook de mie volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Giet af en spoel er koud water overheen en laat uitlekken.

Was de spinazie goed en snijd wat kleiner.

Maak de ui en knoflook schoon en snipper deze fijn. Schil de gember en snijd deze ook in kleine stukjes. Snijd het pepertje in kleine stukjes. Je kunt ook een vers pepertje gebruiken.

Verhit de twee soorten olie in een wok en voeg de ui, knoflook, gember en peper toe. Fruit ze in de olie in ongeveer 2 minuten.

Voeg dan de vegetarische ham en de ketjap toe en roerbak nog 2 minuten.

Schep de mie erdoor samen met de spinazie. Roer er ook de taugé door 

en roerbak nog 3 minuten.

Klaar!

Binnen 20 minuten op tafel!

Serveer meteen en eet smakelijk!!

Voorjaarsvlierbloesemhoning en....

The best of both in one jar….. vlierbloesemhoning!

Je hoeft er geen bijen voor te houden, je maakt het gewoon zelf met een potje honing 

en een vlierbloesemscherm.

Een recept kan ik het niet noemen, maar het idee deel ik graag met je.

Want ja, zeg je voorjaar, dan zeg je ook: vlierbloesem en honing!

En 'vlierbloesemhoning' is tja....  the best of both!

De feeërieke bloempjes van de vlier zijn geschikt voor allerlei toepassingen maar het infuseren van honing had ik nog niet eerder gedaan.
De vlier verhoogt je weerstand, werkt ontstekingsremmend en helpt griep voorkomen.
Bijen halen geen voedsel van de vlier, want ze bevat géén nectar en bijna geen pollen. Vlierbloesemhoning uit de natuur kom je dus niet tegen. Mijn bijen produceren midden in de stad 'gewone' bloemenhoning...
Op de volgende manier voeg je beide toch samen....

Vlierbloesemhoning

     voor 1 potje

Ingredienten:

• 1 pot echt goede, vloeibare honing 
• 1 vlierbloesemscherm

Hoe maak ik het klaar:

Eet eerst een paar lepels honing om bovenin de pot wat ruimte te krijgen.

Pluk de vlierbloesem liefst 's morgens op een zonnige dag. Let op dat er geen beestjes aan of tussen de steeltjes of bloempjes zitten. Maar..... was het bloemscherm niet af, dan gaat het stuifmeel en de smaak verloren.

Doop de bloesem ondersteboven in de honing en laat staan. 

Druip er eventueel wat honing over heen en klaar....  

Laat de pot op deze manier zo'n vier of vijf dagen staan.

Het fijne stuifmeel trekt in de honing en geeft een verfijnde geur en smaak af. 

Dit proces noem je infuseren.

Let op! Als je het bloemscherm uit de honing trekt, gooi je dit natuurlijk niet weg.

Afhankelijk van je stemming en het weer maak je er een koele of warme drank van.

Een kan helderfris water wordt lichtzoet en bloemig.

 In een theepot, overgoten met kokend water, levert het je heel wat kopjes verzachtende thee op.

Heb je nog meer bloemschermen?

Maak ook eens een Vlierbloesempannekoek

Geniet van het voorjaar met haar verleidelijk zoete geuren en smaken!

Het beste komt nog.....

Spinazie Pinksterbloem

Mei is dé maand om spinazie te eten: lekker vers van eigen bodem. 

Mei is ook  dé maand van de mooie feesten: Hemelvaart en Pinksteren, 

of zo je wilt van de extra vrije dagen.

Speciaal voor Pinksteren heb ik een prachtig gerecht met spinazie voor jullie: feestelijk en heerlijk!

Een hartige taart in de vorm van een bloem of misschien zie jij er een kroon in.

Het is een bewerkelijk en bijzonder gerecht, maar toch niet bijzonder moeilijk klaar te maken.

De spinazie hiervoor - meer dan een kilo - kwam uit eigen tuin.... extra smaakvol.

En als je spinazie uit de tuin afsnijdt, kun je wel drie keer oogsten, ze groeit gewoon weer aan!

Hier komt 'ie:

Spinazie Pinksterbloem

               voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:

• 1250 g spinazie
• 1 1/2 pak vers bladerdeeg op rol 
• 150 g roomkaas
• 150 g versgeraspte belegen kaas
• 80 g vegetarische hamplakjes (van de Vegetarische Slager)
• 1 tl gedroogde tijm
• 1 tl gedroogde oregano
• 1/2 tl gedroogde salie
• 1/2 tl rozemarijn
• 2 el paneermeel
• 1 klein ei
• 25 g pijnboompitten

Hoe maak ik het klaar:

Was de spinazie en stoom ze kort om te laten slinken. Heb je geen stoompan, dan kun je ze met aanhangend water ook heel kort even aanbakken in een wok.

Laat de spinazie uitlekken in een vergiet en druk al het vocht eruit. Snijd de spinazie fijner. Breng licht op smaak met versgemalen zeezout en peper. Meng het in een grote kom of schaal met de roomkaas die je fijnprakt door de spinazie. Roer de geraspte kaas erdoor.

Snijd de plakjes vegetarische ham in blokjes en roer ze ook door het spinaziemengsel.

Roer de kruiden erdoor. Je kunt ook gebruik maken van verse kruiden, neem dan het dubbele qua hoeveelheid.

Laat het spinaziemengsel staan.

Maak van de rechthoekige lap bladerdeeg een vierkant en rol iets groter, doe dit twee maal. Bladerdeeg is met wat water (vochtige handen) makkelijk aan elkaar te plakken.

Snijd met behulp van een groot bord - ik gebruikte een taartschaal van 35 cm doorsnede -  een grote cirkel uit het bladerdeeg. Zorg dat je er twee krijgt.

Leg de ene cirkel op het bakpapier en bestrooi met het paneermeel.

Vorm een bol van de spinazie, ter grootte van een theekopje en leg dit in het midden. 

Verdeel de rest van de spinazie er als een krans omheen.

Dek de spinazie af met de tweede deegcirkel. Druk het deeg overal stevig aan, bestrijk de randen met water en kneed deze op elkaar.

Snijd de bolle deegkrans vanaf de buitenkant in met een scherp mes op gelijke afstanden.

Kantel de rand voorzichtig een kwartslag  om.

Werk zo de hele krans af.

Verwarm de oven voor op 200 graden. 

Klop het ei los en bestrijk het deeg en de zichtbare vulling met het ei.

Bak de spinazie Pinksterbloem 25 minuten in de oven tot de bovenkant goudbruin is. 

Rooster in de tussentijd de pijnboompitten goudbruin in een droge koekenpan.

Strooi de pijnboompitjes over de kroon of bloem, laat iets afkoelen en serveer!

Hoewel je de voorbereidingstijd zeker moet meerekenen - het kostte mij zo'n anderhalf uur - 

is het resultaat geweldig. En... nog belangrijker: het smaakte overheerlijk!

En de ingrediënten zijn ook nog eens makkelijk en goedkoop verkrijgbaar. 

"Mam! Ga je dit vaker klaarmaken?!"

Ik denk dat ik de bereiding van deze spinazie pinksterbloem maar eens haarfijn ga uitleggen aan 

zoon- of dochterlief! Dan kan ik de volgende keer zó aanschuiven.... 

Zit er nog een symbolische betekenis achter dit gerecht omdat het Pinksteren is?

Uhm.... nee, maar het zelf erbij verzinnen kan ik best...... ;)

Pinksteren is het feest van de Heilige Geest, Hij kwam op aarde zodat God overal om

 en zelfs in ons kan zijn.

Deze bloem of kroon is rond. Een cirkel heeft geen begin en einde en staat daarom symbool 

voor het feit dat de Geest  eeuwig en oneindig is.

En de Geest geeft Kracht, net zoals spinazie bekend staat om zijn hoeveelheid ijzer.

Er zou zomaar een interessant gesprek kunnen ontstaan, bij het eten van deze Pinksterbloem.... ;)

Hoe het ook zij: geniet van deze bijzondere taart, laat het je lekker smaken!

Kan ik het bij-houden ?! (4)

Het is de weer de hoogste tijd voor een nieuw bijenverhaal en deze keer met honing in de hoofdrol, want ik oogstte de eerste voorjaarshoning van 2020. Super puur, lekker zoet en heel gezond.

De bijen hebben keihard gewerkt en daarna was ik aan de beurt.

Eerst naar de bijen

Het bijenvolk

Opnieuw zag ik de verschillen tussen mijn drie volken goed, maar ik werd ook  verrast. 

Volk 5 waarbij de moer niet veel eitjes legt, is nog zeer tevreden met haar moer. Er worden wat speeldoppen gemaakt, maar die zijn nog niet gevuld.... er zijn geen nieuwe koninginnen in de maak.

Aan de onderrand van het raam zie je hier twee speeldoppen.
Volk 3 wat erg klein is en nog een enorme groeispurt moet maken, is ook tevreden met haar moer. Wat speeldopjes, maar in imkertaal 'geen belegde doppen'.

Bij volk 1 die het enorm goed doet qua groei, qua voedsel en qua bouw zag ik echter tot mijn grote schrik wel 7 (!) belegde moerdoppen, 

oftewel in Jip en Janneke taal: de bijen willen graag een nieuwe koningin maken. De reden is mij niet duidelijk, maar het kan zijn dat ze groot genoeg zijn en genoeg darren hebben voortgebracht zodat ze zich willen opsplitsen...  hun instinct zegt ze dit te moeten. 

Bij het opsplitsen kan zowel de oude of de nieuwe moer met de helft van het volk vertrekken.

De oude moer maakt in  het voorjaar vaak plaats voor een nieuwe moer. Maar soms is het ook andersom. Het kan echter ook zijn dat het volk ontevreden is met hun moer...   maar dat zou ik dus eerder bij de andere volken verwachten.  Raadsels uit het bijenvolk dus....

Wat nu voor mij als imker erg belangrijk is, zijn regelmatige controles. In mijn vorige blog heb ik beschreven dat een koningin snel groeit.... van eitje tot nieuwe koningin is het maar 16 dagen!

Een werkzaam bijenleven

Bijen staan bekend als ijverige, harde werk(st)ers en dat is helemaal waar. Maar wist je dat ze ook veel rusten en vooral dat in hun korte leven van 6 weken de taken elkaar afwisselen? Dat ze zelfs niet op elk moment van hun leven hetzelfde kunnen uitvoeren?

Geen enkel schema is volledig correct, maar dit geeft wel een overzicht.

Als een volwassen bij uitloopt  - uit haar pop kruipt - is ze nog niet volgroeid. Enkele organen moeten nog uitgroeien tot de juiste grootte. De jonge bij eet daarom eerst heel veel stuifmeel: echt krachtvoer voor jonkies.  Dit proces duurt 14 dagen, waarbij een jonge bij 20% van de tijd rust. Naast eten en rusten is haar eerste taak om cellen schoon te maken en op te poetsen. Alleen in schoongepoetste cellen legt de moer een nieuw eitje.... Dit is ook duidelijk te zien, want gepoetste cellen glimmen. 

Vanaf dag drie ongeveer gaat de jonge bij voedersap produceren met haar eigen voedersapklieren. Dit is een melkwit voedersap wat ze gebruikt om andere werksters te voeden. 

Wat later gaat ze de jongste larven voeren  met transparant voedersap. Sommige werksters gaan vanaf ongeveer een week de koningin voeren en een tijdje in haar hofstaat leven. De koningin is altijd omgeven door werksters die haar verzorgen, voeden en schoonmaken. 

Vanaf ongeveer 12 dagen wordt de bij een bouwer: de wasklieren in haar achterlijfje zijn nu zeer actief en de voedersapklieren niet meer. Ze zweet was uit tot bouwmateriaal voor de raten. Haar werk bestaat dan uit het bouwen van raat. Daarnaast neemt ze nectar en stuifmeel over van de haalbijen wat ze vervolgens opslaat, verwerkt en conserveert...  Van de nectar maakt ze honing, wat gebeurt met enzymen uit de voedersapklieren.  Het stuifmeel wordt aangeduwd in de cellen zodat het goed bewaard kan blijven.  Er is onderzoek geweest wat aantoont dat bijen kunnen leren en in deze fase is dat goed zichtbaar. Sommige bijen hebben bouwen als specialisatie en doen dat meer dan andere bijen. Andere taken verwaarlozen ze dan min of meer. Andere bijen worden iets later in deze fase wachtbijen en bewaken de vliegopening. Hun geur-  en gifklier ontwikkelt zich sterker voor deze specialisatie.

Als een bij een ander insect, bijvoorbeeld een rovende wesp, steekt, kan de bij in leven blijven. Een ander insect heeft namelijk een chitinehuid, die niet elastisch is en daar kan ze haar angel weer uittrekken.

Bijzonder, hè?!

Tot nog toe is de bij niet uit de kast gekomen.... pas vanaf de derde week, wanneer de bij ongeveer op de helft van haar leven is, wordt ze haalbij.

Fourageren wordt dit ook wel genoemd. Ze gaat bloemen bestuiven en stuifmeel en nectar verzamelen. Verder brengt ze water en propolis binnen. Het voedsel geeft ze af aan de jongere bijen in de kast en ze vliegt weer verder.

Bijen rusten nog zo'n 10% van hun tijd. In de zomer op warme dagen kunnen ze zelfs zo'n 3 km ver vliegen.

Door verkennersbijen weten ze waar ze het beste of meeste voedsel kunnen vinden. 

Hun leven is na zo'n 800 km vliegen echt op. 

Deze bij landde op de stoep, vlak voor mijn voet.

 Je ziet haar ragfijne vliesvleugeltjes gerafeld en versleten.....

Ze kan niet meer, ze is op.

Voor een pot honing van zo'n 400 gram is echter nog veel meer nodig dan deze vlieguren.

Bijen leggen bij elkaar zo'n 50.000(!) km af voor deze hoeveelheid.

Om steil van achterover te slaan, vind je niet?

Wow!

Imkerperikelen

In april begint de drukste tijd van het jaar voor mij als imker. En deze tijd duurt tot begin september. De controles van de volken wil ik één keer per 10 à 12 dagen doen.

 De bijen hebben zwermdrift, maar  ik heb zwermangst.

In de stad vind ik het niks als mijn bijen gaan zwermen, bovendien heb ik aan drie volken meer dan genoeg. Bij een controle kijk ik of de huidige moer nog voldoende eitjes legt. Ook al zie ik haar niet lopen, als er eitjes zijn, weet ik wel zeker dat ze er is en haar werk doet.

Dus ik controleer op speeldoppen en belegde moerdoppen. Beide verwijder ik.
Maar het is wachten tot ik er een keertje één over het hoofd zie. Zelfs al doe ik altijd met iemand samen de controles.
Dus om alvast en eventueel voorbereid te zijn, heb ik bodems en kasten grondig schoongemaakt,

ramen erbij getimmerd en geprepareerd. Met schoonmaken kon ik nog heel wat was en propolis weg bikken. En nu staan ze klaar voor gebruik voor het geval ik een zwerm moet gaan vangen. Het geeft een gerust gevoel dat ik voorbereid ben. Dat was vorig jaar wel anders.....

Ik kijk naar de hoeveelheid darren in de kast en darrenbroed. Soms haal ik wat darrenbroed weg, omdat dit makkelijk ziektes in de kast brengt. Ik heb ontdekt dat niet alleen het ondeugende koolmeesje, maar ook mijn kippen de larven van de darren lusten. Dat wordt dus mooi opgelost.

Ik kijk hoe de bijen bouwen. Soms geef ik ze een leeg raam om aan hun behoefte om te bouwen tegemoet te komen.

Hier bekijk ik een raam wat ik een week geleden helemaal leeg aan volk 1 had gegeven.

Doordat er veel bijen op zitten, is het wat moeilijk te zien.... de volgende foto verduidelijkt het 

De bijen bouwen het liefst rond en hebben op dit raam vanaf boven twee ronde,  hangende schijven gebouwd.

Prachtig om te zien!

Het is een kwestie van tijd, want na nog anderhalve week, is het hele raam 

tot in de hoekjes volgebouwd.

Ik verwijder slordig en op de verkeerde plek gebouwde was, 

omdat dit bijen verhinderd overal goed te kunnen lopen in de kast.

En soms bouwen ze alles aan elkaar vast, waardoor ik de kast niet meer kan openen,

 zonder ramen vol honing te beschadigen.

En ik kijk naar de hoeveelheid voedsel wat de bijen binnen brengen. Nu  hoef ik in een groene stad als Zoetermeer niet bang te zijn.... er zijn voldoende bomen, veel verschillende groene tuinen..... 

Maar als er veel honing is, móet ik die oogsten, ze verzamelen namelijk veel te veel. Dan komt er weer ruimte vrij om nieuw voedsel op te slaan en blijft het bijenvolk actief.

Honing oogsten vraagt wel enige planning en voorbereiding, daar schreef ik meer over in mijn vorige bijenblog. Ik heb bijenuitlaten geplaatst onder een volle honingkamer en vervolgens geef ik ze een kleine week de tijd om hun werk in deze honingkamer af te maken. 

Doordat er geen nieuwe bijen meer kunnen komen, maar alleen eruit, gaan de bijen automatisch in de honingkamer eronder hun voedsel op slaan. Als ik dan de honingkamer er af wil halen, hoef ik geen honderden bijen 'af te slaan' of  'af te vegen'. Het zijn er nog maar een stuk of twintig die dan nog in de honingkamer zitten...  of om het werk af te maken of om hun voedselvoorraad te bewaken.

Natuurlijk vinden bijen het niet zo leuk dat iemand er met hun voedsel vandoor gaat, maar op deze manier hebben ze er bijna geen erg in.

En natuurlijk zorg ik dat ze zelf voldoende honing over houden, het is tenslotte hun voedsel!

Honing

En er was veel.... veel meer dan 1 potje honing te oogsten. Ik oogstte de eerste week van mei 23 ramen verzegelde honing. Daarvan kreeg ik bijna 18 liter honing.
Het duizelt mij om uit te rekenen hoeveel werk er door mijn bijenvolken verzet moet zijn, voor deze enorme hoeveelheid vloeibaar goud.
Ik verwonder me er maar in stilte over.
En ging na de honingoogst zelf aan de slag. Niet in de laatste plaats voor de bijen zelf, want zij krijgen hun leeggeslingerde ramen weer terug, die ze schoon kunnen likken en opnieuw kunnen vullen.

Dus.... op de meest koele dag van die koele week begin mei, besloot ik de honing te slingeren. Ik hoef gelukkig geen afspraken met andere imkers te maken... Ik heb m'n eigen slingeraar. Wel moet ik 'm nog even onder het stof vandaan halen en in elkaar zetten....

Schoongemaakt -want wat plakt honing enorm- zet ik 'm weg, maar opnieuw schoonmaken is belangrijk voor de hygiëne, zeker omdat ik de honing verkoop.

Alles - van dopje tot slingerhandvat - maak ik schoon met heet water en azijn. Ik nam daarna ook de vloer gelijk mee.... laat ik eens wat minder plakkerig werken. De emmer laat ik staan.... er wordt vaak genoeg geknoeid.

Eerst ontzegel ik de honingramen met een speciale ontzegelvork.

Vervolgens gaan ze de slingeraar in. In dit blog (klik) zie en lees je hier meer over. Het uploaden van het filmpje is zelfs goed gegaan en dat geeft een mooi beeld.

Hoewel ik rustig slinger komen er behoorlijk wat krachten vrij.

Het gebeurt gerust dat de slingeraar een stuk 'loopt' de halve keuken door....

Deze keer legde ik bakstenen op de poten.

Handiger is het om de slingeraar op een stevige dikke ondergrond vast te schroeven, 

maar dat wordt bij mij te lastig om op te slaan.

Mijn lieve dochtertje die ijverig aan 't helpen was, kon niet wachten....

De bodem was al bedekt met honing en ze wilde het kraantje open doen.

De emmer met het dubbel honingzeef erboven op stond al klaar.

Het mooiste is om het vloeibare goud dan in een dikke straal uit de slingeraar te zien lopen.

Als lunch stond er vlierbloesempannenkoek (klik) op het menu voor de thuiswerkende kids.

En de warme pannenkoek op het bord mocht even onder het kraantje van de slingeraar

gehouden worden, voor verse, zoete honing over de pannenkoek.

Ik kan zeggen: een ware traktatie!

Na het slingerfeest, was het tijd om schoon te maken.... - heb jij wel eens een tafel vol honingvlekken  gehad en minstens 5 vierkante meter vloer vol plakkerige voetstappen? Daar is heel wat poetsen voor nodig....

Maar ook de uitgeslingerde ramen maak ik schoon van 'buiten-de-lijntjes-gebouwde' was.

Alle restjes was bewaar ik in een emmer om later een keer om te smelten. Ik heb nog heel wat leuke ideeën om te maken met bijenwas.... maar dat is iets voor in de winter ;)

De ramen sla ik tijdelijk op in goed afsluitbare kratten, maar dat was dit keer maar voor een paar dagen.

Ik gaf ze weer gauw terug aan de bijen, want te merken aan hun haalgedrag en werkijver, konden ze dat al weer gebruiken.

De honing in de emmers laat ik minimaal één dag staan.

Er vormt zich dan een vreemd schuimlaagje op de honing, bestaande uit reststofjes van wasdekseltjes, luchtbelletjes en stuifmeel.  Niets ergs, maar klanten willen dit niet op de honing zien.

Dus moet de honing geklaard of afgeschuimd worden.

Als de schuimlaag bovendrijft, schep ik het er met een dunne spatel af.

 Het kan ook met een stuk plastic folie.... als je de laag maar weghaalt en niet naar beneden duwt.

Daarna moet de honing nog een tijdje staan en regelmatig doorgeroerd worden 

zodat een homogene samenstelling ontstaat

Met het invoeren van statiegeld op de honingpotjes -weggooien is zonde, kopen is prijzig - 

heb ik mezelf wel wat extra werk op de hals gehaald, realiseer ik me ineens!

Uitkoken in sodawater en daarna weer twee maal schoonspoelen...... zo kan ik de houdbaarheid van de honing minimaal 2 jaar garanderen. En dat is wel de bedoeling met zo'n bij-zonder product.

Maar het kost me wel wat werk.

Ik vulde alvast 20 potjes honing voor de eerste klanten, dus kon het bordje weer op het hek.

 Nu is het nog even wachten op de etiketten die altijd op maat door Bosch Glaskunst worden geleverd.

Niet alleen de honing komt uit de buurt, ook voor de etiketten worden geen kilometers afgelegd.

Zo is het een compleet, plaatselijk product!

En vandaag nam ik weer een kijkje bij mijn volken..... wát denk je?

Over een week weer nieuwe honing!!

Wat een overvloed!

Bedankt voor het lezen en voor het vertrouwen in mijn honing.

Selfmade dressing

De zomer komt er aan en wat is er dan lekkerder dan salade?!

Sla - kraakvers uit eigen tuin - at ik inmiddels al vier keer. Super vers, super lekker!

En ik bedacht: 'k heb nog een zomers blogje, wat is blijven liggen....  En nu is het weer een prima onderwerp.... dressing!

Lees niet verder als je graag kant en klare dressing uit een flesje bij de super koopt. Want je hebt straks geen excuus meer ;)

Want....

Het is zó simpel om zelf een heerlijke dressing te maken.

Op de housewarming met BBQ van mijn jongste broer werd ik gevraagd à la minute de

salades te maken. Het lukte er voor hen even niet meer bij....

Ik maakte een Griekse en een Hollandse salade en trok in hun nieuwe huis  alle kastjes en laatjes open. Genoeg ingrediënten te vinden voor een heerlijke dressing.

Dus ook in jouw koelkast en keuken zijn vast de ingrediënten te vinden voor een makkelijke selfmade dressing!

De salades werden enthousiast ontvangen en ik geloof dat vooral de dressing zorgde 

voor het succes van beide salades.

Dus na diverse complimenten beloofde ik een blog te wijden,  

speciaal aan het maken van een snelle, succesvolle dressing.

Hier komt 'ie:

Dressing

       voldoende voor 5 à 6 salades

           

Ingrediënten:

• 3 dl olie 

Neem een olie die je lekker vindt. Heeft de olie een uitgesproken smaak, zoals chili-olie of een notenolie? Voeg dan een paar theelepels toe aan een 'draagolie'... een olie met een wat neutralere smaak zoals olijf- of zonnebloemolie.

• 1 dl  azijn of citroensap

Dit zuur geeft de dressing zijn karakter en de salade haar frisheid.

Kies hierbij voor datgene wat je in huis hebt of maak een mix.

Appelazijn is zacht van smaak, aardbeienazijn of honingazijn geven ook zoete tonen.

Balsamico azijn heeft een heel uitgesproken smaak en ook de kleur van je dressing wordt donker. Lekker bij Mediteraanse salades.

Houd altijd de verhouding aan van 3 : 1 met olie en azijn.

Gebruik je liever geen azijn of vervang je het door citroensap, dan heb je geen vinaigrette meer.

Een vinaigrette komt uit de Franse keuken en is afgeleid  van het woord 'vinaigre' wat azijn betekent.

Een vinaigrette is altijd een dressing, omgekeerd is dat niet zo.

Een dressing is altijd gebonden en vaak wat romig.

Mag of moet het voor jou mager? Houd het dan bij een vinaigrette 

en voeg geen romige ingrediënten  toe aan je dressing. 

• 2 el mosterd

Omdat olie en azijn zich heel moeilijk mengen maar in laagjes boven elkaar blijven drijven, wordt vaak mosterd gebruikt om deze twee te binden.

Mosterd heb je ook in allerlei smaken en malingen. Bekend zijn de fijne Franse mosterd of juist de grove mosterd.  Het staat op m'n to-do-list om dit nog eens zelf te maken... een lang proces, maar wel rustgevend om te doen, denk ik..... 

• 5 el góede honing

Naast het zure is het voor het evenwicht goed om wat zoets toe te voegen. Als imker neem ik hiervoor graag mijn eigen pure, onbewerkte honing. Suiker voeg ik niet toe. Een alternatief is bijvoorbeeld gembernat of wat appelstroop voor een Hollandse salade. Voeg toe naar smaak. Ik neem vaak één eetlepel op één salade.

• Kruiden

Vers of gedroogd, dat maakt niet zoveel uit. Zeker in de zomer, als je een eigen kruidentuintje hebt, is het heerlijk te werken met verse kruiden. Gebruik wel drie keer zoveel vers dan gedroogd.

Kijk naar de rest van de salade en de ingrediënten om passende kruiden te vinden.

Voeg bijvoorbeeld tijm, oregano en rozemarijn toe bij Franse en Mediterrane salades. 

Neem bij Oosterse salades wat pittigere specerijen zoals koriander of paprikapoeder. Bij Hollandse salade is peterselie en bieslook erg verfijnd. Meestal neem ik een mix van kruiden. Voeg toe naar smaak.

• 5 teentjes knoflook

Ja, een dressing is voor mij niet helemaal af zonder knoflook. Natuurlijk kun je dit weglaten, maar ik houd ervan.  En je weet dat knoflook bloeddrukverlagend is, hè?! Dat kan geen kwaad voor een salade bij een BBQ ;)

• Versgemalen zeezout (en peper)

Je hebt ook zout allerlei soorten. Het gewone tafelzout gebruik ik nooit.  Het is het meest bewerkt en alle mineralen zijn er uitgehaald. Er wordt wel veel jodium en antiklontermiddel aan toegevoegd.

Zeezout heeft wél zijn mineralen behouden en kan sporen van natrium, ijzer en zink bevatten. 

Himalaya zout wordt gewonnen in Pakistan en is één van de puurste zouten. Ze wordt ook wel steenzout genoemd en kan in kleur variëren van wit tot donkerroze. Wat betreft aanwezige mineralen is Himalayazout net zo gezond als zeezout.

Maar is zout nu zo gezond? Bepaald niet. Wil je minder zout eten? Voeg dan in plaats van zout eens gemalen lavaspoeder (klik) toe.

• 11 el mayonaise (evt vermengd met yoghurt)

Romig  moet een dressing zijn, anders is er niks aan, vindt Peter. En er zijn vast veel mensen het met hem eens. 

Ik maak mijn mayonaise altijd zelf, maar wat heb je een verschillen in mayonaise. Fritessaus, halvanaise, met of zonder olijfolie, met of zonder yoghurt, met of zonder ei..... Je kiest maar.

Ook amandelnaise (klik): een romige saus op basis van amandelen maar dan vegan, kun je gebruiken.

Ik vermeng mijn mayo graag met yoghurt. Je krijgt niet alleen een frissere smaak, het is ook slanker!

Hoe maak ik het klaar:

Neem een ruime kom of maatbeker en doe hierin de olie en de azijn. Je zult zien dat zich twee afzonderlijke lagen vormen. Voeg de mosterd toe en roer goed door. De lagen versmelten met elkaar. 

Voeg daarna de mayonaise en honing toe en roer goed door.  Was de verse kruiden, droog ze,s snijd ze heel fijn en roer door de dressing. Pers de teentjes knoflook uit en voeg naar smaak versgemalen zeezout en peper of een alternatief toe.  Et voilà…. klaar is je dressing of zo je wilt: je vinaigrette!

Bewaar de dressing in een mooie fles in de koelkast.

Meestal maakte ik mijn dressing per maaltijd klaar...  makkelijk in de saladeschaal.

Maar een voorraadje zelfgemaakte dressing in een fles is nog eenvoudiger.

Zeker op drukke dagen....

Natuurlijk heb ik de dressing uitgeprobeerd over mijn lunchsalade.

De dressing is lekker zoet.... houd je daar niet van, voeg dan minder honing toe.

Bewaar je de dressing lang, dan kun je wat minder knoflook gebruiken, omdat de smaak sterker wordt wanneer je het langer bewaard.

Ik schat dat deze dressing, door het gebruik van verse mayonaise zo'n twee tot drie weken houdbaar is. Maar ik ga het uittesten.... en met al het saladeweer wat er aan zit te komen, is dat misschien wel lang genoeg ook.

Maak 'm lekker zelf enneh.... lekker delen!