Mijn moestuin (29 & 30)

En dan, terwijl het de drukste tijd van het jaar in mijn moestuin is, dán opeens krijgt mijn lief, de vakantie kriebels...... We moeten weg!
Oh, oh..... naast het regelen van een dierverzorger en huisoppasser, het regelen van vervangers voor de krantenwijken van de oudsten, moet ik dus ook tuinoppassers regelen. Iemand die de planten water geeft,  in ieder geval in de kas, iemand die helpt oogsten en opeten. En gek. ...... dat is nog best moeilijk te vinden! Of zijn ze er wel, maar gaan ze zelf ook op vakantie?

In ieder geval schrijf ik dit moestuinverslag nú, na twee weken vakantie!

We zijn er even tussenuit geweest. We zaten op een grote camping, bovenop een berg in Duitsland en ik had géén wifi. Op zich niet erg, hoewel ik van plan was geweest een blog of vier, vijf te posten...... Dat lukte dus niet.

Maar nu ben ik er wéér!

En dit wordt toch een ècht moestuinblog, hoewel de erste foto's anders doen vermoeden......

Dit zag ik namelijk onderweg naar huis. Handen met schone nagels!

Dat is best bijzonder voor me. Na een week weken in het zwembad en de afwezigheid van verse moestuingrond (want we zaten op een camping met een soort gravel) is dit dus het resultaat.

Meestal zien mijn nagels er namelijk zo uit:

En geloof me, mijn voeten zien er nog erger uit, want ik tuinier lekker op slippers.

Het vuil gaat gewoon in mijn poriën zitten.

Fijn dat het in de vakantie even is gereset!

Ik kan er weer tegen!

Bij thuiskomst sprong mijn hangende tuin gelijk in het oog.  Deze muur zit naast de keukendeur.

De prachtige kruidenplantjes  zien er nu zó uit:

Ook al regent het pijpenstelen, een hangende tuin blijft water nodig hebben.

De oregano, in de bovenste bak, had ik nog graag in juni willen drogen, maar daar had ik ècht geen tijd meer voor. Ja, nu is het ook gedroogde oregano......... ;)

Opwekkend nieuws uit mijn achtertuin:

Ik kan al vijgen oogsten. De allereersten zijn rijp.

Geweldig! Ik ben net op tijd terug.

Ik eet ze zó direct vanuit de boom. En héérlijk dat ze smaken!

Ik heb de boom goed gesnoeid, want er zit licht in de kruin en hij zit vol met vijgen!

De vijgen zijn best vroeg dit jaar. Ik verwachtte ze pas half augustus.

Vorig jaar kwamen we van vakantie thuis en toen hadden de wespen de vijgen eerder ontdekt. Tsjonge, ik denk dat er zeker twintig vijgen door die zoetekauwen waren opgegeten.

Mijn moestuin.

De boontjes gaan dit jaar slecht, ècht slecht. Ik kan er niks anders van maken. Zowel in mijn wijktuin als in mijn moestuin. Heel veel zaadjes en net ontkiemde plantjes zijn er door de vogels uit getrokken. Zonde! We zijn zo dol op sperzieboontjes.....

Volgend jaar ga ik ze echt voorzaaien en pas als ze stevige plantjes zijn, buiten uitplanten!

Wat wel groeit.....

Ik zag twee koolrabi's, mooi paars van kleur....... mmmmm!

Vorig jaar had ik een paar koolrabi's, zachtgroen van kleur. Zeker ander zaad gebruikt, dit jaar.

In mijn kas heeft de buurman goed water gegeven.

En de temperatuur is vast flink opgelopen.....

De (vlees)tomaten zijn rijp!!!

Mooi plaatje, hè?

Let niet op het flesje bier, dat is tegen de slakken......

Alleen moet ik het nog openmaken. Dan werkt het vast beter ;).

Ik wist niet meer goed welke meloenplant ik nu in de kas had gezet, maar nu is het duidelijk.

Dit wordt een heerlijke Cantaloupe meloen. En wat is 'ie al groot!!

Ik heb al een aantal onrijpe, groene pepertjes geoogst. Maar hier, aan deze plant, worden ze pas echt groot! Heerlijk vooruitzicht!

De maïs, die ik veel te laat heb gezaaid, gaat toch aardig goed groeien!!

En na een paar uurtjes in de tuin.......

Hier niet een mand vol met groentes, maar een bank vol met groentes!!

Je ziet liggen:

• 3 komkommers
• een bakje met peultjes èn stiekeme doperwtjes!
• prachtig rode (vlees)tomaten
• de laatste kruisbessen
• augurken, waarvan sommigen zó groot zijn geworden dat ik ze als komkommers eet. Ik hoop dat er gauw weer genoeg kleintjes groeien, want nu heb ik nog geen potje vol
• rode pepers, die vries ik in, om het op een later tijdstip te kunnen gebruiken. Het is niet erg dat ze klein zijn, als ik meer pit wil, snijd ik zaadjes plus zaadlijsten mee!!
• knoflook: jippie! Het is me voor het eerst gelukt om knoflook tot groei te laten komen.  Èn..... de speciale plantknoflook kwam niet op, maar deze knoflook, gewoon uit de supermarkt, wel!!

• courgettes: een enorm exemplaar plus nog vier kleine...... zal ik die grote wegdoen? "Nee", zegt mijn tuinbuurvrouw  "heerlijk voor in de soep". Ga ik doen, hoor! Weggooien is zonde.........
• 
• Een bakje vol bramen. Ik dacht ze pas later te kunnen plukken, maar het is nú al bramentijd!!

Heerlijk. Deze braampjes zitten al achter glas, als jam wel te verstaan!!

Daarnaast oogstte ik mijn laatste rode bessen. Ik had de huisoppasser gezegd de rode besjes te mogen oogsten, maar ..... ze hingen er nog!

Nu, daar weet ik wel raad mee, hoor!

We eten ze heerlijk op!

De zwarte bessen waren allemaal al geplukt: een deel heb ik ingevroren, ik heb flessen vol bessensap en ik maakte heerlijke muffins met zwarte bessen.

Nog even een belangrijk verschil over de groei van rode en zwarte bessen.

Rode bessen groeien aan 'nieuw hout'  en zwarte bessen groeien aan 'oud hout'.

Dit betekent in de praktijk dat als je deze bessenstruiken hebt, je bij de zwarte bes voldoende takken moet laten zitten, omdat daar volgend jaar de nieuwe bessen aan groeien.

Bij de rode bessenstruik kun je gelijk gaan snoeien, want pas op nieuwe takken en scheuten gaan volgend jaar de rode bessen groeien.

Handig weetje!

Vóór mijn vakantie, heb ik nog alle uien, aardappels en tuinbonen geoogst. Aan de peultjes kwam ik niet meer toe. Ze begonnen al geel te zien en te verdorren.....

Dit was mijn eerste tuinklusje na de vakantie. De peulen eruit.

Eindelijk heb ik hier eens een vóór-foto gemaakt. Een ondoordringbaar oerwoud lijkt het.

De tweede rij gaas heb ik weggehaald, maar langs de eerste rij gaas, heb ik de laatste, nog overlevende tomatenplanten gezet.

Dit is de ná-foto

Och..... de tomatenplanten  hadden het zwaar, dus ik heb er behoorlijk wat koemestkorrels bij gestrooid.

En nu maar afwachten of er nog veel tomaten komen groeien.....

 

En deze tomaat groeide op de verkeerde plek, maar kreeg al wel vruchten.

Even op de goede plek gezet.

En weet je..... als de tomaten niet goed rood worden, is het niet erg.

Vorig jaar heb ik zulke héérlijke, gepekelde groene tomaatjes ingemaakt.

En nu alles verwerken.

Het is té veel om alles te beschrijven, maar ik ga mijn best doen, deze week!

Alle kinderen lusten courgette

Dit bericht is een vervolg op het eerdere 'kinderen lusten alle groentes '. Hierbij vertelde ik dat er veel verschillende manieren zijn om kinderen bij de maaltijd te betrekken en om ze zover te krijgen allerlei  (nieuwe) groentes te gaan waarderen en eten. Natuurlijk ken je vast verschillende van deze tips en pas je ze met jonge kinderen of moeilijke eters regelmatig toe.

Mijn manier is, terug-van-weggeweest: verhalen vertellen!!
Groenteverhalen, wel te verstaan!
En het werkt echt! Bij mijn lieve, kieskeurige kleuter in ieder geval.

Bijkomend voordeel: de sfeer wordt gezelliger aan tafel, want ook de tieners fantaseren mee. Soms met het resultaat dat ik lekker kan dooreten en het verhaal tòch verteld wordt! ;)

Nu is het de tijd van de veelzijdige courgette. Met zeven planten in mijn moestuin heb ik een geweldige opbrengst.  Door zijn neutrale smaak past de courgette nog eens goed in elk gerecht! Dus minstens twee keer per week eten we courgette. Of in taart, soep, bij de pasta, op brood, gegratineerd, geroerbakt of verzin het...... er zit courgette in!
Maar als ik opvang "ik lust geen courgette", dan kàn dat dus niet!

En...... hùp: een verhaal uit mijn mouw geschud!
Vaak begin ik het verhaal ergens en ik weet zelf niet waar het eindigt. In ieder geval eindigt het altijd ergens bij de groente.

Willen jullie het courgetteverhaal?
Het begint bij een toren. En laat ik daar nu net een mooie vakantiefoto van hebben.....

De burcht van Saarburg, Duitsland

"Er was eens een kleermakertje die in een hoge toren aan de rand van het bos woonde.  Veel mensen en dieren wisten hem te vinden, hoewel het niet altijd handig was dat hij zó hoog in een toren werkte en woonde. De toren had namelijk 193 treden en natuurlijk geen lift!  Zelf had hij bedacht dat hij één keer per week al zijn boodschappen deed. Dus alle stof, garen en knopen moest hij dan hebben, maar ook al  z'n verse groenten,  fruit en andere boodschappen, voor zijn weekmenu. Had ik al verteld hoe het kleermakertje heet? Hij heet Joop, maar omdat hij net als beroemde Franse kledingontwerpers wil werken, heeft hij zijn naam veranderd in Joubert  (spreek uit: Zjoebèr)

 En als Joubert alle boodschappen in zijn torenkamer had, bleef hij zeker vier dagen onafgebroken hoog in zijn torentje aan het werk.

Als er klanten kwamen voor een opdracht of om te komen betalen, dan hadden de klanten geen zin om al die 193 treden omhoog te klimmen en na vijf minuten weer af te dalen. 

Daar had Joubert iets op gevonden, hoor. Gewoon vanuit zijn raampje liet hij een mand zakken en daar kon een stuk stof of kleding in of het geld als de klant betaalde.  En dat werkte best goed!

Hoewel...... je had wel wat geduld nodig. Het mandje zakte langzaam aan het touw en het ophalen ging ook niet snel. De klanten wisten dat het zo werkte en vonden het best.

 Ook Joubert was tevreden, alleen hij zou nog wat meer werk aan kunnen. Sommige klanten kwamen niet naar hem toe, omdat ze met maat nemen en kleding passen tóch naar boven moesten komen. En daar werden ze zó moe van..... die 193 treden op en neer!

Op een dag, terwijl Joubert aan het werk is, wordt er beneden geroepen en aan de kleine bel getrokken.  Het is vakman en vriend: Peter de Houter, de timmerman."

Gelach bij ons aan tafel, want papa heet ook Peter........

"Joubert nodigt hem boven uit om samen te eten en bij te praten. Per slot van rekening had hij al weer dagen geen mens gezien!

Als Peter boven aan komt, hijgt hij van het trappen klimmen, hoewel hij een uitstekende conditie heeft. Ondertussen is Joubert de keuken ingegaan.

Hij heeft nog courgette liggen van zijn weekboodschappen en besluit daar een heerlijke maaltijd van te koken. Terwijl de twee vrienden bijpraten en heerlijk aan het eten zijn, vertelt Joubert toch van zijn zorgen: "Er komen geen nieuwe klanten bij en oudere klanten komen soms niet meer terug. Ik woon te hoog!" Terwijl Peter een hap neemt en een mooi, lang courgetteplakje naar binnen laat glijden  (mmmmm, het smelt bijna in zijn keel, zo zacht!) krijgt hij inspiratie.

"Maar Joubert," zo zegt hij, "nu ik deze courgettelinten eet, bedenk ik me dat je een glijbaan nodig hebt. Gewoon eentje vanuit je raampje hier boven en dan naar beneden......." Ondertussen is hij gaan staan en kijkt vanaf boven op het bos neer.

Helemaal naar beneden gaat waarschijnlijk niet lukken, maar een glijbaan tot boven in een grote, toegankelijke boomkruin moet wel gaan.

Joubert wordt enthousiast. Dit zou wel eens dé oplossing kunnen zijn. Als hij immers een glijbaan heeft, spreekt hij met klanten gewoon beneden af en roetsjt hij met de mantel of de jurk naar beneden om daar zijn klant te laten passen. Veel gemakkelijker!

De vrienden spreken af dat Peter aan het werk gaat. Hij laat zich inspireren door die heerlijke courgette die hij heeft gegeten en maakt een hele lange, groene glijbaan. Zacht om te zitten en met opstaande randen voor de veiligheid. Bovenin de kruin van een eik, stopt de glijbaan. Met behulp van de zijtakken klim je dan makkelijk en in een wip naar beneden.

Door de kleur, valt de glijbaan niet op in het bos.

Als de courgette-glijbaan, zoals hij genoemd wordt, eindelijk klaar is, komt iedereen kijken.

Hierdoor krijgt Joubert weer nieuwe klanten die allemaal wel een kleermaker kunnen gebruiken.

En zo is, door het eten van courgette met een timmerman, er een prachtige glijbaan ontstaan.

En elke keer als Joubert eraf roetsjt, denkt hij aan courgette. Hoe lekker deze groente smaakt en hoeveel je met een courgette kan doen!"

En ook bij ons aan tafel blijkt elke keer hoeveel je met courgette kan.........

Tijdens het eten ontstond er spontaan dit verhaal èn mijn lieve kleuter eet nu ook courgette. Al is 't ie groen en ziet hij er elke keer weer iets anders uit.

Als ze bij een nieuw gerecht een blokje courgette van haar bord vist, herinneren we haar aan het kleermakertje in de toren met die lange courgetteglijbaan. "Oh ja," zegt ze dan "ik lust wel courgette!"

En zó is het, als mama lekker vers heeft gekookt!!

Pruimen-bessenjam

Ik verenig het goede van twee heerlijke vruchten in een potje, om nog lang de smaak van de eerste zomerweken te kunnen proeven.....
Klinkt poëtisch,  maar ik maakte dus jam!
'Vroeger' keek ik op tegen mensen die jam konden maken. Bijvoorbeeld het meisje in het studentenhuis van mijn broertje.  Hij woonde een tijdje in een villa aan de rand van Rotterdam.  Het was een omgebouwd,  zeker tot de verbeelding sprekend, studentenhuis. En met bijpassende tuin: groot, ruim, met verschillende tuinkamers en verschillende grote, oude fruitbomen. Toen ik een keer op bezoek kwam, was een huisgenootje van m'n broer druk bezig met jam maken.  Wat een hitte in die keuken. Tientallen potjes werden gevuld voor één of andere bazaar voor het goede doel. Knap, vond ik het! Maar zo moeilijk is jam maken eigenlijk helemaal niet. Je moet weten wat je doet en schoon werken. Verder is het simpel! 

Heb je de basisprincipes onder de knie,  dan kun je gaan variëren.  Ik maakte van zwarte bessen en pruimen een heerlijke jam. Wel volgens een recept wat ik ergens vond (en aanpaste)..... maar de goedkeuring van mijn oudste heeft het alvast. En de esthetische goedkeuring van ons allen!

Een bijzondere jam en het recept geef ik hier.

Pruimen-zwartebessenjam 

Ingrediënten:

• 500 g pruimen, schoongemaakt
• 150 g zwarte bessen
• sap van 1 citroen
• 500 g geleisuiker
• 40 g geconfijte gembersnippers

Hoe maak ik het klaar:

Maak de vruchten goed schoon, verwijder de pruimpitten (in mijn geval ook alle beurse, lelijke plekjes van de pruimen) en de bessensteeltjes. Doe alle ingrediënten met 50 ml water in een pan. Laat het even weken en breng het dan zachtjes aan de kook.

Wat een prachtige kleuren!

Laat het geheel al roerend 15 minuten koken.

Zorg voor brandschone potten. Ik kook ze altijd voor in sodawater. In deze tijd van het jaar heb ik veel potjes nodig, dus kook ik tegelijk een hele hoeveelheid voor.

Vlak voor gebruik spoel ik ze nog twee keer om met kokend heet water. Eén keer om de sodaresten uit het potje te spoelen en één keer om het potje warm te maken, zodat het glas niet barst als je opeens kokend hete vruchtenmoes erin schenkt.

Door de suiker en het citroensap (zuur) conserveer je voedsel, waardoor het lang houdbaar blijft.

Deze jam is zeker 9 maanden houdbaar.

Heerlijke jam, goedgekeurd en hier te zien op een matze.

Als je wilt lezen wat ik allemaal met jam doe, klik dan hier.

Ook vind je een lekker recept voor scones, die je met jam of marmelade serveert.

Beantwoord gerust nog even de vraag over wat jij allemaal met jam doet en wat jouw favoriete jam is.

Ik hoor het graag!

Mijn Moestuin (28)

Wat was dit een heerlijke, overvolle werkzame tuinwerk! Ik heb zóveel gedaan,  dat ik vast van alles vergeet op te schrijven.....

En ik was zo druk dat ik soms vergat foto's te maken.

In ieder geval begin ik even met een positief plaatje: de pompoenen groeien!! Dit betekent dat de door mij zelf gezaaide pompoenen niet van een hybride ras zijn. Oftewel: ze zijn niet onvruchtbaar. 

Fijn!  

Toen ik in mijn moestuin, in mijn rand met hoogstaand onkruid wat inspecteerde, kwam ik daar mijn kiwi tegen. Aahh..... wat zielig! Helemaal overwoekerd met onkruid, terwijl de kiwiplant zelf zo graag klimt en zich ergens omheen slingert.

Gauw trapte en maaide ik wat onkruid weg. Hij kreeg niet eens meer zonlicht. En voor de wild kronkelende hoofdtak heb ik maar gauw een paaltje gepakt en dat ernaast in de grond geslagen.  Zo..... nu maar weer lekker groeien. Ik verwacht aan het eind van de zomer kleine kiwi's te kunnen oogsten! :) 

Het is echt errug..... ik moest in mijn 'Landleven'  van de maand juni lezen dat het de tijd van de kruisbessen is. Ja, verdraaid! Die heb ik ook nog in mijn tuin staan. Naast de kiwiplant,  eveneens overwoekerd door onkruid. Toen ik de plant in het licht bracht,  bleken er inderdaad kruisbessen aan te zitten. Kleintjes, dat wel! En witte, maar dat is de soort. Jippie! Ik oogstte kruisbessen! Lekker.  Mijn zoon vind de smaak lijken op druiven. Ik denk terug aan de enorm grote moestuin van mijn opa. Bij het vakantie-zomerhuisje, halverwege die tuin, stonden kruisbessenstruiken. Met grote stekels, maar daar tussen plukten we de lekkere vruchten.Wat het ook goed doet in mijn moestuin zijn de Afrikaantjes. Ik zit te wachten op de dag dat deze plantjes met hun vrolijke oranjerode  bloemetjes een andere naam krijgen. Ik bedoel, zeg nu zelf, Afrikaantjes klinkt behoorlijk racistisch! Maar goed..... Ze bloeien uitbundig in mijn moestuin. Ik heb ze niet voor de sier gezaaid, want bloemen horen voor mij eigenlijk niet in een moestuin! Nee, Afrikaantjes verspreiden een typische geur waardoor aaltjes (kleine wormpjes) afgeschrikt worden en niet in de wortels en aardappelen gaan zitten.

En nu de schooltuintjes echt beëindigd zijn, heb ik heel veel bloemblaadjes van van  de achtergebleven goudsbloemen geoogst. Er staan nog zeker vier rijen dik goudsbloemen, overgebleven van de kinderen hun tuintjes.  Leuk voor een boeketje in een vaasje, maar deze keer had ik alleen bloemblaadjes nodig. Ik laat ze, zoals je op de foto ziet, drogen in de vensterbank. Gedroogd kun je ze  heel lang bewaren. Ik maak er eerst een maceraat van in olie (wat een jaar lang houdbaar is) en vervolgens maak ik er calendulazalf van. De officiële naam van goudsbloem is: Calendula Officinalis, vandaar!

Ik heb ook de aardappels uit mijn moestuin geoogst.  Met een beduidend mindere opbrengst als uit mijn wijktuin.  Apart: zelfde weersomstandigheden maar toch heel anders qua opbrengst.  Okay: misschien iets later in de grond gedaan. En ik heb verschillende rassen geprobeerd. .... waaronder bio aardappels uit de winkel die uitlopers kregen. Maar evengoed nog wel zo'n kilo of veertig.  Ruwe schatting want ik had geen tijd meer om te wegen. ... 

Op de foto zie je hier trouwens wel goed de lenticellen van de aardappel (zie mijn vorige moestuin blog )

Ook heb ik naast de sjalotten,  alle uien geoogst: witte, rode en de gewone gele. 

Ik had ze in beide tuinen staan. Bijzonder is het verschil in grootte van de sjalotten. Deze keer wint mijn moestuin het wat betreft de grootte van de sjalotten.  Wat een kanjers! Ik heb ze in bossen te drogen gehangen onder een afdakje. Wat een landelijk plaatje! 

Ik heb alle tuinbonen geoogst.  Ze groeiden goed en met het net er overheen kwamen de vogels er gelukkig niet meer bij.  Ook in verband met de vakantie heb ik ze allemaal in één keer uit de tuin gehaald. Dat was toch nog een kruiwagen vol, zeg!!

Thuis kwam natuurlijk de klus om ze klaar te maken om te bewaren.  Eigenlijk wil ik dit jaar nog eens proberen goed te wecken. En ik weet...... ook zonder weckketel is dit te doen. De tuinbonen lenen zich er ook best voor,  maar vanwege tijdgebrek koos ik deze keer voor diepvriezen. Ik had zo'n anderhalve kilo gedopte tuinbonen. Ik blancheerde ze in porties van 300 gram en vroor ze daarna snel in. Om half twaalf 's avonds was ik klaar. Lekker een voorraadje!

Waar ik geen foto's van heb gemaakt is het vele wiedwerk. 

Maar wat is mijn tuin daarvan opgeknapt!!

Het lukte al aardig met het oogsten van de aardappels en uien. Niet alleen de groentes uit de grond,  maar ook gelijk het onkruid eruit en even omwoelen. Ik heb opeens hele zwarte lappen. ....

En ik wiedde tussen de worteltjes en de stamsperziebonen. Krijgen ze eindelijk weer wat licht en lucht!  En zie ik ze ook weer staan.

Hoewel ik nog allerhande plantjes had staan die nodig de grond in moesten.  Daar was ik steeds niet aan toegekomen, hoewel het ook een kwestie was van ruimtegebrek.  Dus ik plantte:

Maïs  (veel te laat gezaaid, hoop dat het nog wat wordt. .... op de plek waar ik eigenlijk nog wat wortels zoals pastinaak wilde zaaien.....)

Boerenkool  (op de leeggekomen plek van de uien)

Palmkool  (een soort boerenkool, maar dan anders)

Prei (op de vrijgekomen plek van de tuinbonen)

Spruitkool (tussen de stokbonen en naast de boerenkool nog wat... )

Broccoli 

Chinese Kool (beetje uitgedroogd, hoop dat ik ze terugvindt )

Als het goed is, zijn dit allemaal groentes die ik kan oogsten als de zomer op z'n retour is.

Moet het wel goed aanslaan, natuurlijk!  In elk plantgat strooi ik wat biologische koemestkorreltjes en daarna giet ik het vol water! Even aandrukken en dan nog een keer een klein beetje water geven.

En dan het groeien...... dat heb ik zelf niet in de hand. Wel het wieden en water geven. ..... dat is mijn volgende klus!

Op de plek waar de aardappels hebben gestaan,  plant ik niets nieuws. Aardappelen zijn een intensief gewas en dat put de bodem behoorlijk uit. De bodem moet hier echt van herstellen, rust krijgen en extra voedingsstoffen opdoen. Dit is ook de reden dat aardappelen pas na vier jaar weer op hetzelfde stukje grond geplant mogen worden. 

De gekregen en geënte  appelbomen gingen ook eindelijk de grond in. Zonder tuinplan  wist ik niet goed waar ik ze wilde hebben,  maar ja..... Ze moeten toch ergens staan!

Met mijn tientallen tomatenplanten ,  die toevallig allemaal opgekomen waren, ook die van de Albert Heijn moestuintjes, is het slechter afgelopen. Sommigen zijn gewoon verdroogd of verpieterd in hun te kleine potje. Ahhh..... ik kon er geen plek voor verzinnen.  Er staan er enkele op het balkon, een paar in mijn ene kas, een paar in mijn andere kas. En toen wist ik het niet meer! Buiten is niet zo'n goede plek met (veel) regen. Dan rotten de tomaten zeker weg en bovendien had ik buiten ook geen plek. 

Wel zonde, want ik verlang wel naar een gigantische tomatenoogst  zodat ik er niet alleen pastasaus,  ketchup, soep en chutney van kan wecken, maar de tomaatjes ook kan drogen (zoals vorig jaar!) En er zijn nog veel meer ideeën ......

Ruimtegebrek dus...... 

Mijn kinderen hebben me overigens hun eerste vakantie  week goed geholpen.  Ja, het moest ook wel,  anders redde ik het niet. Nu maar hopen dat ze met mijn  (zachte) dwang er geen trauma aan overhouden voor een moestuin. Ik herken hiervan wel iets in mijn eigen leven, maar het is uiteindelijk bij mij allemaal goed gekomen. Wat ze in ieder geval mogen leren is dat gezond eten op je bord, inspanning en werk kost. Naast de praktische kennis die ze opdoen over  oogsten, wieden, stutten, planten, bemesten en water geven. Kan altijd nog eens van pas komen. 

En het verwerken van de oogst zoals het opeten van een pruimentaart, zwarte bessen brood en alle andere heerlijke gerechten die ik voor ze kook, is beslist geen straf!

Ter afwisseling konden ze dan weer even trampoline springen,  ook met buurkinderen erbij!

Ach, misschien heb ik er toch niet veel schade mee berokkend bij mijn lieve bloedjes van kinderen.

Per slot van rekening lonkt daarna de vakantie. Ja, soms doe je dingen die je beter  niet kunt doen. Zoals in de zomer weggaan. Mijn blog jes zullen hierdoor wat minder regelmatig verschijnen, dan weet jè dat! :)  

Hier hangen mijn uien en sjalotten goed!

Courgette taart met bulghur, feta en munt

Mjammie! Dit is ècht een onweerstaanbaar heerlijke, hartige taart!  Echt zo'n allerlekkerst lievelingsgerecht van me, met fantastische smaken. Neem alle ingrediënten afzonderlijk en ik ben er al dol op!

Het geweldige van deze hartige taart is, dat het een rijk gevulde, hoge taart is. Hij zakt niet in, tijdens of na het bakken. Het is echt geschikt als hoofdgerecht voor wel zes personen!

Natuurlijk misstaat hij ook niet op een mooi buffet. Of gebruik deze taart lauw bij een fantastische picknick!

Het enige nadeel is, dat dit een behoorlijk bewerkelijk recept is, wat zeker anderhalf uur duurt voor het op je bord ligt. Veel te lang voor op een doordeweekse dag..... maar ja: ik maakte hem toch maar klaar. Deze onweerstaanbaar heerlijke, hartige taart!
Deze keer zelfs met zes ingrediënten uit eigen 'tuin'!

Courgettetaart met bulghur, feta en munt

Ingrediënten:

• 8 plakjes bladerdeeg (of 375 g vers bladerdeeg)
• 200 g bulghur
• olijfolie
• 2 courgettes
• 1 ui
• 2 teentjes knoflook
• 4 eieren
• 200 g snijbiet (of spinazie)
• 75 g feta
• 50 g geraspte, belegen kaas
• 2 el munt
• 1 kleine chilipeper
• 1 citroen
• 4 el biologische, volle yoghurt
• 1 dl sojaroom
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Laat het bladerdeeg ontdooien en bekleed hiermee een bakvorm van 28 cm. Wil je een krokante bodem, bak het deeg dan eerst ongeveer 12 minuten in de oven met een 'blind bak vulling'. Voor een blind-bakvulling gebruik je vaak gedroogde bonen, die je niet meer gaat consumeren. Door het gewicht  wat ze uitoefenen op het bladerdeeg, rijst de bodem niet te hoog, terwijl het deeg wel al  knapperig wordt in de oven.

Doe de bulghur (dat zijn gebroken tarwekorrels) in een schaal en overgiet ze met koud water. Laat het een half uur staan. De bulghur zal het water geheel opnemen.

Snijd de courgettes in lengteplakken en grill ze in een grillpan, met wat olie, tot ze mooie bruine streepjes vertonen. Laat de courgetteplakken even uitlekken op keukenpapier.

Maak de ui en knoflkook schoon. Snipper de ui en pers de knoflook uit.  Neem 2 el olie en bak hierin de ui en knoflook glazig.  Rasp de citroen.

Kluts de eieren in een grote kom en meng ze met de snijbiet, feta, geraspte kaas, munt, chilipeper, citroenrasp, yoghurt en room. Breng het mengsel op smaak met versgemalen zeezout en peper.

Doe de opgezwollen bulghur in de taartvorm, nadat de blindbakvulling verwijderd is.

Leg daarop de gegrilde plakken courgette. Bewaar een paar (mooiste) plakken voor bovenop de taart, voor de topping. Schep het ei-snijbiet mengsel erop en leg als laatste de courgetteplakjes erop.

Bak de taart zo'n 35 minuten in de oven.

Even wachten, maar dan heb je ook iets heerlijks!!

Deze keer uit eigen tuin: de courgette natuurlijk, de ui, de snijbiet, het pepertje, de munt en van mijn kippetjes de eieren!

Heerlijk!

 

 

Eet smakelijk!

"Rozen & Radijs"

Vorig weekend hadden we een familiereünie in 'Rozen & Radijs'. En wat wás dat een aangename verrassing! 
Ik heb nog niet eerder recensies op mijn blog geplaatst, maar ik begin graag met "Rozen & Radijs".
Je kunt deze biologische rozenkwekerij,  annex lunchroom, Natuurwinkel,  Tropische Tuin en Partycentrum vinden in Burgerveen. Onder de rook van Amsterdam, in de Haarlemmermeer. Burgerveen is een klein dorp en deze locatie was op een buitenweg, onopvallend qua entree.

Toen we aan kwamen rijden, zag het er dus wat teleurstellend uit. De verrassing was des te groter toen we door de deur de bloemenwinkel annex Natuurwinkel binnenstapten. Het was ruim en groot opgezet, hoewel nog wat kaal. Maar door een brede gang gingen we links, de borden volgend van de reünie. Naarmate we verder  liepen, zag het er steeds warmer, gezelliger en ook spannender uit. Nadat we langs de schildpadden bij de garderobe waren gelopen kwamen we in de grote zaal.

Deze zaal wordt gebruikt voor feesten, recepties, jubilea, vergaderingen, condoleances, high teas, presentaties etc.

De reünie was op zich ook 'spannend', want we werden welkom geheten door verre familieleden uit Canada. Alle conversatie bij de deur ging in het Engels! Later sprak ik een stel uit  Nieuw Zeeland op huwelijksreis, hoewel zij Italiaanse is. Al met al een internationaal gebeuren.

We twijfelden tot het laatst, mede door onze ietwat zieke dochters of we naar deze reünie konden gaan. Maar gelukkig, we zijn gegaan en ik heb er geen spijt van!

Ik wil vooral graag wat schrijven over de verrassende, bijzondere locatie.

De eigenaren van "Rozen & Radijs", een familiebedrijf dat al generaties lang rozen kweekt, vinden het onmogelijk om op de moderne manier te blijven leven en werken. Eigenlijk wil iedereen zo dicht mogelijk bij de natuur leven. Onze huidige manier van leven (geldt voor veel mensen!)  maakt dit heel moeilijk. De Nederlandse land- en tuinbouw is steeds verder van de natuur komen te staan. Er worden allerlei kunstgrepen toegepast om producten zo snel mogelijk in een zo groot mogelijk volume op de markt te brengen. En om seizoensproducten jaarrond te kunnen produceren. Denk aan kunstmest, substraatteelten, mechanisatie en extra stoken. We jagen de natuur op en dat gaat ten koste van de kwaliteit en gezondheid van de producten. Maar ook kritische consumenten zullen deze manier van produceren in de toekomst niet langer accepteren. De kostprijs is zo hoog en het product zo ver afgezakt van het oerproduct dat we alleen nog maar terug kunnen gaan naar het begin.

"Rozen & Radijs" is bezig de overstap te maken naar biologisch-dynamisch telen. Met een holistische visie proberen ze te kijken naar oorzaak en gevolg. Zij werken bijvoorbeeld met natuurlijke voedingsstoffen uit compost. De kassen zijn beschermd tegen elektrische stralingen, er wordt gerevitaliseerd water gebruikt en in de kassen wordt klassieke muziek gedraaid. Rozen pikken net als mensen stralingen uit de omgeving op. Een roos reageert anders op hardrock dan op klassieke muziek. Dat kan je voelen en zien!

Ik kreeg een bosje rozen mee die tien dagen hebben gestaan! Het zijn sterke, gezonde, mooie bloemen! In huis draaide ik geen klassieke muziek, anders hadden ze vast nog langer gestaan.
Misschien moet ik het eens proberen op mijn moestuin..... ;)

De naam "Rozen & Radijs" is nog niet zo lang in zwang en de volgende uitleg zag ik op de website staan:

"Rozen zijn bedoeld om de liefde in huis te brengen en groente en fruit om ons van energie en smaak te voorzien die ons zullen verblijden en helen. "Rozen &  Radijs" wil een verblijf en activiteit bieden waar mensen weer in harmonie diensten tot zich kunnen nemen. De sfeer en harmonie binnen het bedrijf proberen ze naar buiten uit te stralen. Werken aan het goede en alleen energie stoppen in dingen die we wel willen hebben. Het gaat om het pure gevoel, om te doen wat je hart je ingeeft."

Even terug naar de reünie!

We kwamen in een grote  zaal waar genoeg ruimte was om te zitten, staan en vooral praten met elkaar. Hoewel ik van tevoren twijfelde of we naar deze reünie zouden gaan, viel alles mee. Ik klets wel met allerlei mensen, hoor! Of het nu in het Engels is of niet.......

Achter de zaal waar we waren, was een grote kas waarin een 'altijd groene tuin' is aangelegd: de Tropische Tuin.

Wat ziet die er mooi uit. Met het wandelen waan je je in een ander klimaat en werelddeel.

Hier volgen een aantal foto's,  de meesten zijn gemaakt door mijn dochter, die later fotografe wil worden. Als je de foto's mooi vindt, ligt dit aan mijn dochter èn aan de locatie ;)

Een uitnodigend pad......

Langs kunstmatige rotsen en èchte bloemen zoals orchideën, bromelia's, vleesetende planten....

en een bananenboom!

Doorkijkje

Heel veel koi karpers

Spannend pad achter langs......

Bij het maken van trouwfoto's, worden er watervallen aangezet.

Wát een mooie plek voor een fotoshoot!

Spannend doorkijkje!

Een volière

De vleesetende plant, tussen de varens!

Ja, ik houd van mooie tuinen en vooral houd ik van deze filosofie erachter.

Er is erg veel mogelijk bij dit bedrijf.

In de Tropische Tuin kun je trouwen en trouwfoto's laten maken. Allerhande feesten kun je er houden, zoals onze familiereünie.

Het is ook geschikt als vergaderruimte of voor het geven van presentaties. Kinderfeestjes of een high tea behoren ook tot de mogelijkheden. Een biologisch buffet is te boeken......

Wat wil je nog meer?!

Elke dag kun je er terecht voor koffie met huisgemaakt gebak. Je kunt er lunchen. Er vinden af en toe kookworkshops plaats in de "Koffie en Theekas".

In de bloemenwinkel kun je niet alleen  rozen kopen, maar ook boeketten laten maken. Bijvoorbeeld voor bruidswerk of rouwwerk.

En bloemenworkshops worden er gegeven.

Tot slot verkopen ze biologische groenten, fruit en andere bio-producten.

Ik zou zeggen, kijk eens op hun site.  En onder het kopje 'vrienden' staat een verwijzing naar mijn blog. Leuk hè?!

Woon je in de Haarlemmermeer of ben je een keer in de buurt, dan is het een leuk idee om er eens te lunchen of een kopje thee te drinken. En wie weet, shoppen bij

"                                                                                                                                 

                                                                                                                                            "

Alleen de naam is al leuk, toch?!