woensdag 3 augustus 2016

Borrelhapje van courgette

Wat een super borrelhapje zijn mijn gemarineerde courgettes.
Een klein, gezond gerechtje, eetlustopwekkend en heerlijk bij een glaasje wijn!


Het ziet er misschien wat minder lekker uit. De kinderen willen het in ieder geval niet proeven èn dat laten we ook maar zo, des te meer heb ik zelf. ;)  Maar het is zó lekker!! Voor mij is het is al jaren een klassieker. Ik herinner me dat ik het eens op een campinggasbrandertje heb klaargemaakt, op de camping. Toen had ik van mijn overvloed aan courgettes gewoon wat meegenomen.
Heerlijk op een getoast broodje bij....... had ik dat al genoemd?....... een wijntje!
wat
Het is ietwat bewerkelijk door de rusttijd en de koelingstijd, maar natuurlijk kun je je ondertussen met andere dingen bezig houden.
Begin er 's morgens of vroeg in de middag mee, als je het 's avonds wilt serveren.

Gemarineerde courgettes

Ingrediënten:
  • 2 smalle courgettes
  • sap van 1 citroen
  • volkorenmeel en bloem
  • olijfolie om te bakken
Voor de marinade:
  • 2 teentjes knoflook
  • 1 el tamari (zoute ketjapsaus)
  • 1 el groentebouillonpoeder
  • 3 el appelazijn
  • 2 el appeldiksap

Hoe maak ik het klaar:
Was de courgettes en snijd ze in dunne plakken.


Vermeng ze met het citroensap en laat minimaal een half uur staan.






















Neem een handje meel en bloem en meng dit in een plat bakje of op een bord. Haal de plakken courgette aan beide zijden door het meel. Verhit de olie in een koekenpan  en bak de plakjes courgette met enkele tegelijk in de pan. Bak ze aan beide kanten bruin en laat ze afkoelen op een bord.
Verwarm in een steelpannetje  twee eetlepels olijfolie. Maak de knoflook schoon en pers de teentjes uit. Fruit ze in het steelpannetje en giet er dan alle overige ingrediënten van de marinade bij. Breng dit even aan de kook en zet het vuur dan uit.
De gebakken en iets afgekoelde courgetteplakken leg je in een lage schaal.


Sprenkel daar de marinade overheen en zet dit weg op een koele plek. Laat minstens een paar uur op een koele plek staan.












Serveer daarna met getoast brood als voorgerecht.
Prima geschikt voor vegans!


Een heerlijk gerecht met zoveel courgettes uit mijn eigen tuin.

Eet smakelijk!
Enneh........ proost!


dinsdag 2 augustus 2016

Seizoensgroente invriezen

Bij een grote, overvloedige oogst, of dat nu uit je moestuin of uit de vrije natuur komt, is het belangrijk vooruit te denken! Bewaar die heerlijke groenten en de overvloed aan fruit, voor later in het jaar of zelfs voor het vroege voorjaar. 

Voedingsmiddelen bewaren is van alle tijden en er zijn ook vele manieren om dit te doen.
Zoals:
  • Pekelen of zouten  (denk aan vlees en aan mijn gepekelde wijnbladeren)
  • Drogen  (hier word ik steeds meer fan van; ik droog thee, kruiden, vruchten, paddenstoelen......)
  • Inmaken in azijn (eindproduct moet 4% zuur bevatten, zodat de voedingsbodem ongeschikt is voor bacterie-ontwikkeling)
  • Inmaken op alcohol (eindproduct moet 15% alcohol bevatten)
  • Wecken of pasteuriseren (door verhitting en tegelijk het afsluiten van lucht, worden producten lang houdbaar)
  • Inmaken met suiker (eindproduct moet 62% suiker bevatten om lang houdbaar te zijn)
  • Diepvriezen
De meeste methodes komen al  heel lang voor. Interessant om te leren hoe onze verre voorouders dit vroeger deden. Voor hen was het uiteraard bittere noodzaak: geen eten in de winter? Dan kwam je van honger om....  In een openluchtmuseum of Archeon, kun je hier veel van zien en leren.
Nu, bij ons is dit gelukkig niet zo. Bewaren is leuk, lekker en goedkoop! Bovendien goed voor het milieu : je eet seizoensgroente en er hoeven geen voedselkilometers voor je gemaakt te worden........

beste methode om voedsel te conserveren (bewaren) bestaat niet!
Welke methode je kiest is afhankelijk van datgene wat je wilt bewaren, dat wat je voor handen hebt en natuurlijk je persoonlijke voorkeur en ervaring. Vaak gebruik je ook meerdere manieren naast elkaar.

Vandaag schrijf ik wat meer over invriezen. Iedereen heeft een vriezer en gebruikt hem ook. Ik ken tenminste niemand die een lege vriezer heeft staan en hem maar heeft uitgezet.
We gebruiken hem massaal. En het is ook een heel makkelijke manier om zeer uiteenlopende producten in te bewaren.
Het is ècht iets van deze tijd.
Hoewel....... dat is niet helemaal waar.
Vroeger hadden mensen op landgoederen vaak een soort ijskelder in hun tuin ingegraven. Ze waren diep, vijf meter werd al snel gehaald en vaak tonvormig. Met strenge winters werden ijsblokken uit sloten of vijvers gehakt en daarin bewaard. Door de film 'Frozen' kun je er een beeld bij krijgen, denk ik. Tot ver in de zomer bleef het daar ijskoud en konden producten bewaard worden in het ijs.

Afbeeldingsresultaat voor ijskelder
Dit is een oude ijskelder in Ommen, nu een rijksmonument!


Denk je eens in dat je geen vriezer hebt.....

Net na onze kampeervakantie, geniet ik er ècht weer van. Zeker als 't ie goed schoon is........
Het gemak waarmee ik er (vers) brood uithaal, ijsjes als het warm is etc.
Ik hoef alleen maar een lade open te trekken.
Gemak dient de mens, toch?!


Ik wil de voordelen, maar ook de nadelen van het invriezen op een rijtje zetten.

We beginnen positief met vele voordelen:
  • het kost geen voorbereidingstijd èn werk om iets in te vriezen
  • bacteriën overleven het niet in de vriezer
  • de kans op voedselvergiftiging is bijna uitgesloten
  • je kunt producten in gedeeltes invriezen
  • je kunt producten in gedeeltes gebruiken: ontdooien en gelijk gebruiken
  • smaak en kleur blijven goed
Nadelen zijn er ook:
  • diepvriezen vraagt een hoge investering (een vriezer is een duur product)
  • een vriezer verbruikt permanent energie, dit is bij alle andere vormen van conserveren niet het geval, het is dus een 'dure' manier van bewaren
  • het neemt veel ruimte in
  • schoonmaken is een vervelende klus
  • als in de vakantie de stroom eraf gaat, kun je alle producten weggooien
De laatste punten zal ik uit eigen ervaring even toelichten.
Vrijdagavond kwam ik thuis van vakantie, het was half tien.
Raad eens wat ik als eerste heb gedaan??
Niet de kinderen op bed leggen, niet de koffers uitpakken, zelfs niet de kippen begroeten en de planten water geven...... Néé, de vriezer schoonmaken!!
Nu was dit een klus die hard nodig was, maar ik had wel een wat andere planning ervoor in gedachten. Zo gauw de ijsafzetting in de vriezer een halve centimeter bedraagt, werkt de vriezer minder goed en gaat het energieverbruik  omhoog.
Mijn ijsafzetting was denk ik wel 2 cm op sommige plekken. Dat heb je als de kinderen af en toe een ijsje pakken en vervolgens de vriezer op een kier laten staan..... :(  Vooral vlak na een schoonmaakbeurt!
Hoe het ook zij, ik had de klus uitgesteld......

Nu staan mijn vriezers, een kleine met drie lades en een vakje en een hoge combi-vriezer-met- koelkast en nog eens vier lades, in de schuur. Ze staan op een aparte stroomgroep samen met de andere elektriciteit voor schuur en tuin. Toen ik de schuur opendeed, leek het wel of er een lekkage was geweest. Had het zóveel geregend hier? Ik keek omhoog......... nee, de plasjes op de grond, werden niet veroorzaakt door lekkend vocht vanaf het dak, maar door het weglekken van ijs uit de vriezer.
De stroom was eraf  gegaan en de vriezer was aan het ontdooien!

En dat was de reden dat ik vrijdagavond kwart voor tien, koud terug van vakantie, eerst mijn beide (!) vriezers ging schoonmaken. Want gelukkig.... het leek erop dat de stroom er nog niet heel lang af was.
De zakjes met tuinbonen en courgette waren nog helemaal hard en ijskoud.
Alleen de ijsjes uit de bovenste lade waren helemaal gesmolten.
Wat een rotzooi geeft dat!
Ik was 'uitgerust' van vakantie en kon meteen aan de slag.

En, om het nog vreemder te maken: dit was de tweede keer!
Vorig jaar was ook, precies in onze vakantie, de stroom eraf gegaan in de schuur. Vorig jaar was het ook duidelijk hoe dat gebeurde: een kortsluiting in de buitenstekkerdoos voor de verlichting.
Die was gemaakt, voorbereid gingen we deze keer op reis...... en nu: op miraculeuze wijze was weer de stroom eraf gegaan. De twééde keer!! Nu vraag ik je?!

Volgend jaar heb ik niet alleen een dier-, huis- en tuinoppasser nodig, maar ook iemand die de vriezer in de gaten houdt......

Nou ja, genoeg hierover.

Wat vries ik zoal in en wat kun je in mijn vriezer vinden?
Ik heb voor elke lade zo zijn eigen bestemming. Een lade voor brood, een lade voor tofu en andere kant en klare vleesvervangers, een lade voor ijs, vruchten en bladerdeeg.
En dan heb ik in de zomer zeker drie lades over om verse seizoensproducten uit mijn tuin in te vriezen.

Er ligt nu al:

  • bosuitjes, geknipt van de stengels van mijn uien, in glazen potjes; gebruiksklaar
  • rode pepertjes, in een zakje gerold, ik snijd ze bevroren in stukjes en dat gaat door een gerecht
  • courgettes; gewoon in blokjes gesneden, afgewogen en zó in zakjes in de vriezer. Je kunt ze op deze manier nog prima gebruiken in stoof- of roerbakgerechten, of in soep
  • peultjes in luchtdicht afsluitbare bakjes, schoongemaakt, maar niet voorbewerkt
  • doperwten, door de onregelmatige oogst, vul ik het bakje met doperwten steeds weer bij
  • tuinboontjes, geblancheerd (1 minuut in kokend water) en in zakjes van 300 gram
  • zwarte bessen, in liter bak en een zakje!
  • sinaasappelsap, ingevroren in ijsblokjeszakjes toen ik eens een aanbieding kocht voor het goede doel. Ik had toen zo'n 45 kilo.  Ik kan nu gemakkelijk een smoothie koelen of ik doe een klontje in een glas met water en munt. Decoratief en lekker!

                                                                       









Gewoon alles wat ik nu teveel heb en wat ik wil bewaren, komt in de vriezer!! Er zal zeker nog meer bij komen.....


Hoewel..... ik kan ook voor andere conserveringsmethodes kiezen. Ga ik dit jaar nog wecken?!

Uhm........  ja, maar daar volgt later deze week een blog over!

 

maandag 1 augustus 2016

Mijn moestuin (29 & 30)

En dan, terwijl het de drukste tijd van het jaar in mijn moestuin is, dán opeens krijgt mijn lief, de vakantie kriebels...... We moeten weg!
Oh, oh..... naast het regelen van een dierverzorger en huisoppasser, het regelen van vervangers voor de krantenwijken van de oudsten, moet ik dus ook tuinoppassers regelen. Iemand die de planten water geeft,  in ieder geval in de kas, iemand die helpt oogsten en opeten. En gek. ...... dat is nog best moeilijk te vinden! Of zijn ze er wel, maar gaan ze zelf ook op vakantie?

In ieder geval schrijf ik dit moestuinverslag nú, na twee weken vakantie!
We zijn er even tussenuit geweest. We zaten op een grote camping, bovenop een berg in Duitsland en ik had géén wifi. Op zich niet erg, hoewel ik van plan was geweest een blog of vier, vijf te posten...... Dat lukte dus niet.
Maar nu ben ik er wéér!

En dit wordt toch een ècht moestuinblog, hoewel de erste foto's anders doen vermoeden......

Dit zag ik namelijk onderweg naar huis. Handen met schone nagels!
Dat is best bijzonder voor me. Na een week weken in het zwembad en de afwezigheid van verse moestuingrond (want we zaten op een camping met een soort gravel) is dit dus het resultaat.


Meestal zien mijn nagels er namelijk zo uit:
En geloof me, mijn voeten zien er nog erger uit, want ik tuinier lekker op slippers.
Het vuil gaat gewoon in mijn poriën zitten.
Fijn dat het in de vakantie even is gereset!
Ik kan er weer tegen!

Bij thuiskomst sprong mijn hangende tuin gelijk in het oog.  Deze muur zit naast de keukendeur.
De prachtige kruidenplantjes  zien er nu zó uit:
Ook al regent het pijpenstelen, een hangende tuin blijft water nodig hebben.
De oregano, in de bovenste bak, had ik nog graag in juni willen drogen, maar daar had ik ècht geen tijd meer voor. Ja, nu is het ook gedroogde oregano......... ;)

Opwekkend nieuws uit mijn achtertuin:
Ik kan al vijgen oogsten. De allereersten zijn rijp.

Geweldig! Ik ben net op tijd terug.
Ik eet ze zó direct vanuit de boom. En héérlijk dat ze smaken!
Ik heb de boom goed gesnoeid, want er zit licht in de kruin en hij zit vol met vijgen!
De vijgen zijn best vroeg dit jaar. Ik verwachtte ze pas half augustus.
Vorig jaar kwamen we van vakantie thuis en toen hadden de wespen de vijgen eerder ontdekt. Tsjonge, ik denk dat er zeker twintig vijgen door die zoetekauwen waren opgegeten.

Mijn moestuin.
De boontjes gaan dit jaar slecht, ècht slecht. Ik kan er niks anders van maken. Zowel in mijn wijktuin als in mijn moestuin. Heel veel zaadjes en net ontkiemde plantjes zijn er door de vogels uit getrokken. Zonde! We zijn zo dol op sperzieboontjes.....
Volgend jaar ga ik ze echt voorzaaien en pas als ze stevige plantjes zijn, buiten uitplanten!

Wat wel groeit.....


Ik zag twee koolrabi's, mooi paars van kleur....... mmmmm!
Vorig jaar had ik een paar koolrabi's, zachtgroen van kleur. Zeker ander zaad gebruikt, dit jaar.
In mijn kas heeft de buurman goed water gegeven.
En de temperatuur is vast flink opgelopen.....
De (vlees)tomaten zijn rijp!!!
Mooi plaatje, hè?
Let niet op het flesje bier, dat is tegen de slakken......
Alleen moet ik het nog openmaken. Dan werkt het vast beter ;).

Ik wist niet meer goed welke meloenplant ik nu in de kas had gezet, maar nu is het duidelijk.
Dit wordt een heerlijke Cantaloupe meloen. En wat is 'ie al groot!!

Ik heb al een aantal onrijpe, groene pepertjes geoogst. Maar hier, aan deze plant, worden ze pas echt groot! Heerlijk vooruitzicht!
De maïs, die ik veel te laat heb gezaaid, gaat toch aardig goed groeien!!

En na een paar uurtjes in de tuin.......

Hier niet een mand vol met groentes, maar een bank vol met groentes!!

Je ziet liggen:
  • 3 komkommers
  • een bakje met peultjes èn stiekeme doperwtjes!
  • prachtig rode (vlees)tomaten
  • de laatste kruisbessen
  • augurken, waarvan sommigen zó groot zijn geworden dat ik ze als komkommers eet. Ik hoop dat er gauw weer genoeg kleintjes groeien, want nu heb ik nog geen potje vol
  • rode pepers, die vries ik in, om het op een later tijdstip te kunnen gebruiken. Het is niet erg dat ze klein zijn, als ik meer pit wil, snijd ik zaadjes plus zaadlijsten mee!!
  • knoflook: jippie! Het is me voor het eerst gelukt om knoflook tot groei te laten komen.  Èn..... de speciale plantknoflook kwam niet op, maar deze knoflook, gewoon uit de supermarkt, wel!!
  • courgettes: een enorm exemplaar plus nog vier kleine...... zal ik die grote wegdoen? "Nee", zegt mijn tuinbuurvrouw  "heerlijk voor in de soep". Ga ik doen, hoor! Weggooien is zonde.........
  • Een bakje vol bramen. Ik dacht ze pas later te kunnen plukken, maar het is nú al bramentijd!!
Heerlijk. Deze braampjes zitten al achter glas, als jam wel te verstaan!!


Daarnaast oogstte ik mijn laatste rode bessen. Ik had de huisoppasser gezegd de rode besjes te mogen oogsten, maar ..... ze hingen er nog!
Nu, daar weet ik wel raad mee, hoor!
We eten ze heerlijk op!
De zwarte bessen waren allemaal al geplukt: een deel heb ik ingevroren, ik heb flessen vol bessensap en ik maakte heerlijke muffins met zwarte bessen.
Nog even een belangrijk verschil over de groei van rode en zwarte bessen.
Rode bessen groeien aan 'nieuw hout'  en zwarte bessen groeien aan 'oud hout'.
Dit betekent in de praktijk dat als je deze bessenstruiken hebt, je bij de zwarte bes voldoende takken moet laten zitten, omdat daar volgend jaar de nieuwe bessen aan groeien.
Bij de rode bessenstruik kun je gelijk gaan snoeien, want pas op nieuwe takken en scheuten gaan volgend jaar de rode bessen groeien.
Handig weetje!

Vóór mijn vakantie, heb ik nog alle uien, aardappels en tuinbonen geoogst. Aan de peultjes kwam ik niet meer toe. Ze begonnen al geel te zien en te verdorren.....
Dit was mijn eerste tuinklusje na de vakantie. De peulen eruit.
Eindelijk heb ik hier eens een vóór-foto gemaakt. Een ondoordringbaar oerwoud lijkt het.
De tweede rij gaas heb ik weggehaald, maar langs de eerste rij gaas, heb ik de laatste, nog overlevende tomatenplanten gezet.


Dit is de ná-foto
Och..... de tomatenplanten  hadden het zwaar, dus ik heb er behoorlijk wat koemestkorrels bij gestrooid.
En nu maar afwachten of er nog veel tomaten komen groeien.....


 
En deze tomaat groeide op de verkeerde plek, maar kreeg al wel vruchten.
Even op de goede plek gezet.
En weet je..... als de tomaten niet goed rood worden, is het niet erg.
Vorig jaar heb ik zulke héérlijke, gepekelde groene tomaatjes ingemaakt.

En nu alles verwerken.
Het is té veel om alles te beschrijven, maar ik ga mijn best doen, deze week!

zondag 31 juli 2016

Alle kinderen lusten courgette

Dit bericht is een vervolg op het eerdere 'kinderen lusten alle groentes '. Hierbij vertelde ik dat er veel verschillende manieren zijn om kinderen bij de maaltijd te betrekken en om ze zover te krijgen allerlei  (nieuwe) groentes te gaan waarderen en eten. Natuurlijk ken je vast verschillende van deze tips en pas je ze met jonge kinderen of moeilijke eters regelmatig toe.

Mijn manier is, terug-van-weggeweest: verhalen vertellen!!
Groenteverhalen, wel te verstaan!
En het werkt echt! Bij mijn lieve, kieskeurige kleuter in ieder geval.

Bijkomend voordeel: de sfeer wordt gezelliger aan tafel, want ook de tieners fantaseren mee. Soms met het resultaat dat ik lekker kan dooreten en het verhaal tòch verteld wordt! ;)

Nu is het de tijd van de veelzijdige courgette. Met zeven planten in mijn moestuin heb ik een geweldige opbrengst.  Door zijn neutrale smaak past de courgette nog eens goed in elk gerecht! Dus minstens twee keer per week eten we courgette. Of in taart, soep, bij de pasta, op brood, gegratineerd, geroerbakt of verzin het...... er zit courgette in!
Maar als ik opvang "ik lust geen courgette", dan kàn dat dus niet!

En...... hùp: een verhaal uit mijn mouw geschud!
Vaak begin ik het verhaal ergens en ik weet zelf niet waar het eindigt. In ieder geval eindigt het altijd ergens bij de groente.

Willen jullie het courgetteverhaal?
Het begint bij een toren. En laat ik daar nu net een mooie vakantiefoto van hebben.....
De burcht van Saarburg, Duitsland
"Er was eens een kleermakertje die in een hoge toren aan de rand van het bos woonde.  Veel mensen en dieren wisten hem te vinden, hoewel het niet altijd handig was dat hij zó hoog in een toren werkte en woonde. De toren had namelijk 193 treden en natuurlijk geen lift!  Zelf had hij bedacht dat hij één keer per week al zijn boodschappen deed. Dus alle stof, garen en knopen moest hij dan hebben, maar ook al  z'n verse groenten,  fruit en andere boodschappen, voor zijn weekmenu. Had ik al verteld hoe het kleermakertje heet? Hij heet Joop, maar omdat hij net als beroemde Franse kledingontwerpers wil werken, heeft hij zijn naam veranderd in Joubert  (spreek uit: Zjoebèr)
 En als Joubert alle boodschappen in zijn torenkamer had, bleef hij zeker vier dagen onafgebroken hoog in zijn torentje aan het werk.
Als er klanten kwamen voor een opdracht of om te komen betalen, dan hadden de klanten geen zin om al die 193 treden omhoog te klimmen en na vijf minuten weer af te dalen. 
Daar had Joubert iets op gevonden, hoor. Gewoon vanuit zijn raampje liet hij een mand zakken en daar kon een stuk stof of kleding in of het geld als de klant betaalde.  En dat werkte best goed!
Hoewel...... je had wel wat geduld nodig. Het mandje zakte langzaam aan het touw en het ophalen ging ook niet snel. De klanten wisten dat het zo werkte en vonden het best.
 Ook Joubert was tevreden, alleen hij zou nog wat meer werk aan kunnen. Sommige klanten kwamen niet naar hem toe, omdat ze met maat nemen en kleding passen tóch naar boven moesten komen. En daar werden ze zó moe van..... die 193 treden op en neer!

Op een dag, terwijl Joubert aan het werk is, wordt er beneden geroepen en aan de kleine bel getrokken.  Het is vakman en vriend: Peter de Houter, de timmerman."
Gelach bij ons aan tafel, want papa heet ook Peter........
"Joubert nodigt hem boven uit om samen te eten en bij te praten. Per slot van rekening had hij al weer dagen geen mens gezien!
Als Peter boven aan komt, hijgt hij van het trappen klimmen, hoewel hij een uitstekende conditie heeft. Ondertussen is Joubert de keuken ingegaan.
Hij heeft nog courgette liggen van zijn weekboodschappen en besluit daar een heerlijke maaltijd van te koken. Terwijl de twee vrienden bijpraten en heerlijk aan het eten zijn, vertelt Joubert toch van zijn zorgen: "Er komen geen nieuwe klanten bij en oudere klanten komen soms niet meer terug. Ik woon te hoog!" Terwijl Peter een hap neemt en een mooi, lang courgetteplakje naar binnen laat glijden  (mmmmm, het smelt bijna in zijn keel, zo zacht!) krijgt hij inspiratie.
"Maar Joubert," zo zegt hij, "nu ik deze courgettelinten eet, bedenk ik me dat je een glijbaan nodig hebt. Gewoon eentje vanuit je raampje hier boven en dan naar beneden......." Ondertussen is hij gaan staan en kijkt vanaf boven op het bos neer.


Helemaal naar beneden gaat waarschijnlijk niet lukken, maar een glijbaan tot boven in een grote, toegankelijke boomkruin moet wel gaan.
Joubert wordt enthousiast. Dit zou wel eens dé oplossing kunnen zijn. Als hij immers een glijbaan heeft, spreekt hij met klanten gewoon beneden af en roetsjt hij met de mantel of de jurk naar beneden om daar zijn klant te laten passen. Veel gemakkelijker!
De vrienden spreken af dat Peter aan het werk gaat. Hij laat zich inspireren door die heerlijke courgette die hij heeft gegeten en maakt een hele lange, groene glijbaan. Zacht om te zitten en met opstaande randen voor de veiligheid. Bovenin de kruin van een eik, stopt de glijbaan. Met behulp van de zijtakken klim je dan makkelijk en in een wip naar beneden.
Door de kleur, valt de glijbaan niet op in het bos.

Als de courgette-glijbaan, zoals hij genoemd wordt, eindelijk klaar is, komt iedereen kijken.
Hierdoor krijgt Joubert weer nieuwe klanten die allemaal wel een kleermaker kunnen gebruiken.
En zo is, door het eten van courgette met een timmerman, er een prachtige glijbaan ontstaan.
En elke keer als Joubert eraf roetsjt, denkt hij aan courgette. Hoe lekker deze groente smaakt en hoeveel je met een courgette kan doen!"

En ook bij ons aan tafel blijkt elke keer hoeveel je met courgette kan.........


Tijdens het eten ontstond er spontaan dit verhaal èn mijn lieve kleuter eet nu ook courgette. Al is 't ie groen en ziet hij er elke keer weer iets anders uit.
Als ze bij een nieuw gerecht een blokje courgette van haar bord vist, herinneren we haar aan het kleermakertje in de toren met die lange courgetteglijbaan. "Oh ja," zegt ze dan "ik lust wel courgette!"





En zó is het, als mama lekker vers heeft gekookt!!