Winterboost smoothie

Juist deze tijd kan je weerstand wel een boost gebruiken. 

Met deze heerlijke dieprode smoothie drink je jezelf gezond!

De warmrode kleur is te danken aan de bloedsinaasappels en de framboosjes.

Binnen 5 minuten klaar!

Winterboost smoothie

    voor 2 personen

Ingrediënten:

• 6 - 8 bloedsinaasappels
• 6 framboosjes
• 2 bevroren bananen

Hoe maak ik het klaar:

Denk er even aan de avond van tevoren twee bananen in te vriezen.  Hoewel frambozen tot in december nog in mijn tuin groeiden, heb ik ze nu niet vers meer.  Maar ingevroren kwam ik ze wél tegen! Frambozen kun je makkelijk invriezen en als ze zijn stukgevroren: geen probleem, ze worden in deze smoothie toch fijngemaakt.

Je kunt natuurlijk ook een bakje diepvriesframbozen uit de winkel kopen.

Pers de sinaasappels uit tot je 500 ml sap hebt. Het sap van bloedsinaasappels is zoeter dan van gewone perssinaasappels en dan die kléur....

Giet het sap in een blender of hoge kom voor de staafmixer.

Voeg de bevroren framboosjes toe en mix kort.

Snijd de bevroren bananen in stukjes en mix goed door. Je smoothie wordt er niet alleen ijskoud, maar ook romig van.

Zijn de vijf minuten al voorbij?

Schenk in en drink je weerstand omhoog.

Dit was mijn goede voornemen voor vandaag.

Op je gezondheid!! 

Bijenvolk verhuizen

 Verhuizen is nooit iets wat je 'zomaar' doet... dat kost planning, voorbereiding en tijd.
Hetzelfde geld voor het verhuizen van een bijenvolk.
Ik moest één van mijn bijenvolken gaan verhuizen, omdat de tuin waarin ze staan van eigenaar gaat wisselen. Mensen verhuizen, bijen verhuizen ook.

Bedankt, Anna Frieda dat mijn bijen een paar jaar gezellig bij jou in de achtertuin mochten staan!

De beste tijd om te verhuizen voor een bijenvolk is nu.... in de winter! 

De bijen zitten allemaal binnen in de kast in winterrust. Pas wanneer de temperatuur hoog genoeg is -  zo'n 12 graden in het zonnetje - komen ze voor het eerst naar buiten voor de reinigingsvlucht. Bij deze reinigingsvlucht gaan ze zich (opnieuw) oriënteren op de omgeving. Waar staat de bijenkast, wat zijn opvallende eigenschappen, voorwerpen of kleuren vlakbij de kast en waar staat de kast ten opzichte van de zon.

De periode van winterrust duurt zo'n drie tot vijf maanden en is afhankelijk van de buitentemperatuur.

Het geheugen van (zomer)bijen wordt na zo'n drie dagen gereset... in de winter kan het geheugen er maanden over doen om te resetten.

De winter: de uitgelezen tijd om te verhuizen dus.

Kijk maar mee hoe ik mijn bijenvolk verhuisde en welke (veiligheids)maatregelen ik trof.

Dit is het vóór-plaatje van de twee bijenkasten op mijn (moes)tuin.

Op deze stellage hebben ook wel eens drie kasten gestaan, dus dat past.

Hier staat het volk in de achtertuin van Anna Frieda.

In de zomer zag het plaatje er hier zó uit!

Ik tijdens een controle achter de bijenkast.

Uiterst belangrijk is dat het hele volk meeverhuisd. Aan een paar verdwaalde en daardoor stekelige bijen heeft niemand behoefte. Door de stress zouden enkele bijen nieuwsgierig kunnen worden en op de vliegplank kunnen komen kijken. En dat heb ik liever niet.

Dus voor de vliegopeningen schuif ik een op maat gemaakte afdichtlat.

Er kan geen bij meer in of uit.

De vliegplank kan scharnieren en klap ik omhoog.

Tijdens het vervoer zet ik deze vast met een spanband.

Het vervoer kan op de fiets (zoals ik ooit mijn eerste bijenzwerm meenam in de bakfiets),

met de auto (je wilt echt niet een paar zoemende bijen om je hoofd horen, wanneer je net op een drukke weg rijdt) of lopend, als het dichtbij is.

Ik kies voor de laatste optie en heb daarvoor een speciale kruiwagen zonder bak.

De nalatenschap van een oude imker, er past precies één bijenkast op.

Door de speciale rand aan de achterzijde kan de kast er niet afschuiven.

Jongste zoon hielp mee en had de (blauwe) spanband die over het deksel loopt, ook onder aan de kruiwagen vastgebonden. Zo blijft de kast zeker staan, ook al rijden we over een hobbel.

Zó verhuisde ik mijn bijenvolk deze week.

Het is lang niet altijd mogelijk om bijen in de winter te verhuizen.

En wat te denken van rondreizende imkers die hun volken inzetten voor de bestuiving van bijvoorbeeld een appelboomgaard, de heide of een koolzaadveld.

Natuurlijk kun je ook dan 'verhuizen' al moet je altijd bedenken dat dit voor de bijen stress oplevert.

Waar je op moet letten zijn de volgende belangrijke punten:

1. iedereen aanwezig
2. tijd
3. afstand
4. rust

Iedereen aanwezig

Natuurlijk is het allereerst belangrijk dat je het héle volk verhuisd en niet maar een deel van het volk. Bijen die achterblijven worden geïrriteerd en geprikkeld en dat laatste mag je best letterlijk nemen.

Bijen missen de beschutting van hun volk en de geruststellende aanwezigheid van hun koningin. Honingbijen kunnen niet in hun eentje overleven.

Uiteraard is het het allerbelangrijkst dat de koningin meeverhuisd. Als het goed is, zit zij altijd binnen in de kast en binnen in het volk. Zo niet, dan is het volk ontheemd en blijven ze niet bij elkaar.

Tijd

Het tijdstip van verhuizen of verplaatsen is daarom erg belangrijk. Dóe dit alleen als alle bijen binnen zijn. En dat is 's nachts, wanneer het donker is en koud wordt.

Anderhalf jaar terug heb ik twee bijenvolken weggedaan, midden in de zomer en dat werd letterlijk nachtwerk. Het kan ook op een regenachtige dag als de bijen niet uitvliegen.

Maar wees altijd bedacht op nieuwsgierige bijen of waakbijen die niet alleen nieuwsgierig zijn, maar ook boos kunnen worden.

Afstand

De afstand is ook erg belangrijk. Zorg dat de bijen minstens drie kilometer van hun vorige standplaats verhuizen. Bijen kunnen op warme zonnige dagen drie kilometer ver vliegen en als ze op hun geheugen en intuïtie afgaan vliegen ze gewoon weer terug. Maar vervolgens hebben ze niet hun nieuwe standplaats in hun geheugen gegrift.... dús dan zijn ze verdwaald en verdwaalde bijen kunnen ook erg geïrriteerd gaan doen....

Rust

Daarvoor is het vierde punt erg belangrijk: neem rust. Wanneer de bijen verhuisd zijn en op hun nieuwe standplaats staan, laat je de kast nog drie dagen dicht. Dit is - zoals je misschien wel kan begrijpen - lastiger op hele warme dagen wanneer de geuren van alles wat bloeit en voedsel geeft, de kast binnendringt en bijen misschien dorst gaan krijgen.

Maar drie dagen houden ze wel vol.

Wanneer ze weer mogen vliegen ontsluit je de vliegopening. Zorg dat er een opvallend en kleurrijk voorwerp zoals bijvoorbeeld een oranje lint of een rood vlaggetje vlakbij de ingang van de bijenkast te zien is. Dit zien de bijen, ze gaan bewuster vliegen: niet te ver weg en ze blijven zich oriënteren. En zorg dat er naast voldoende voedsel ook voldoende water in de buurt is of zet anders een bijenkroeg klaar.

Een paar jaar terug verhuisde ik een bijenvolk van mijn eigen tuin naar de moestuin, wat hemelsbreed zo'n 30 meter is. Hoewel ik de aangegeven rusttijd voor ze nam, kwamen er toch zo'n 40 tot 50 bijen ontheemd terug. En dat zijn er best veel wanneer je net de buitenboel wilt schilderen.

Ik was vergeten een kleurrijk oriëntatiepunt voor ze te maken. Of ik had ze in twee stappen moeten verhuizen. Eerst verder dan drie kilometer weg en vervolgens weer dichterbij.....

Tja.... er is nooit gezegd dat imker zijn niet veel planning en (voorbereidings)werk kost!

Mijn bijenvolk nummer 5 - mensen die me kennen zijn verbaasd dat ik ze nog geen naam heb gegeven, maar néé, ze hebben gewoon een kastnummer - is vandaag verhuisd naar de andere twee volken. Ze staan aan de rand van mijn moestuin en hebben straks meer dan voldoende voedsel en ik heb straks meer dan voldoende bestuivers voor al mijn plantjes, bomen en bloemen in de tuin.

Wil je ooit een bijenvolk kopen?

Probeer dit het liefst in de winter en zo niet...  let dan bij de verhuizing van het bijenvolk op bovenstaande punten.

Meer lezen

Lees meer over bijen-het-jaar-rond op mijn speciale pagina (klik)

Hier vind je ook mijn beginnende imkeravonturen.

En heel veel ideeën en recepten met honing en bijenwas.

En vooral over bijenwas komt er de komende maand nog heel veel nieuws....

So stay tune...

Valentijns surprisecake

En dan... aan het eind van een prachtige, witte, koude winterweek is het weer Valentijn!

De dag van de liefde en de dag om je geliefde te verrassen!

Met dit idee gaat het verrassen zéker lukken!!

Dit is zó leuk.... je gelooft je ogen niet wanneer je deze - naar je denkt eenvoudige- cake aansnijdt.

Want wanneer je dat doet,  verschijnt er zomaar in elk plakje cake een liefdesbetoon 

in de vorm van een rood hartje!

Houd voor het maken van deze verrassing rekening met de tijd,

je kan beter een dag van tevoren beginnen.

Het geheim is namelijk dat je....

Oh.... lees gauw verder.

Valentijnssurprisecake

Ingrediënten:

         red velvet cake (eerste cake)

• 150 g roomboter
• 150 g rietsuiker
• 2 tl vanillesuiker
• 3 eieren
• 150 g bloem (of gebuild tarwemeel)
• 2 g zout
• 3 el rode kleurstof (maak eens zelf)
    verder nodig:
• cakeblik van 1 liter
• koekjesvorm hartje
  
    witte chocoladecake (tweede cake)
• 150 g roomboter
• 130 g rietsuiker
• 3 eieren
• 1 el vanille extract
• 140 g bloem
• 15 g bakpoeder
• 3 g zout
• 2 el (soja)melk
• 100 g witte chocolade in stukjes
     verder nodig:
• de rode hartjes uit de eerste cake
• cakeblik van 1,5 liter
   voor het glazuur en de decoratie
• 100 g poedersuiker
• 2 el sojamelk
• zilveren decoratiepareltjes
• hartjessnoepjes

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 170 graden Celsius.

Begin met de redvelvet cake.

Mix de boter met de suiker en vanillesuiker samen tot een smeuiige massa.

Voeg één voor één de eieren toe en mix heel goed voordat je het volgende ei toevoegt.

Als de eieren zijn opgenomen, mix je nog 5 minuten door.

Meng het bakpoeder en zout door de bloem. Voeg een paar lepels van dit meelmengsel toe en mix op een lage stand.

Voeg dan een eetlepel vloeibare rode kleurstof toe.

Je kunt ook voor natuurlijke rode kleurstof kiezen, die ik zowel in poedervorm (klik) als in vloeibare vorm (klik) zélf heb gemaakt. In deze cake is de vloeibare kleurstof  beter te mengen. Ik mengde er ook wat (zwarte) bessensap doorheen. Kijk zelf wanneer je de kleur op 'n best vindt en meng gerust door elkaar.

Voeg weer wat meel toe en dan het restant van de rode kleurstof.

Voeg de rest van het meel toe, schep nog even goed door en stort het beslag in de ingevette, met bakpapier beklede bakvorm.

Zet de cake in het midden van de voorverwarmde oven en bak in 70 tot 80 minuten goudbruin.

Leg er het laatste half uur een vet papier -bijvoorbeeld de verpakking van de roomboter - op, 

zodat de bovenkant niet te hoog rijst en scheurt.

Prik erin om te kijken of de binnenkant gaar is. Als de prikker er droog en schoon uitkomt, 

is de cake gaar. Laat afkoelen in  de oven met de deur open, zodat de cake niet instort.

Wanneer de cake is afgekoeld, snijd je ze in dunne plakken.

Neem de koekjessteker in de vorm van een hartje en druk uit elk cakeplakje een hartje.

Bewaar de hartjes voor de volgende cake....

Bak nu de tweede, witte chocoladecake.

Verwarm de oven weer voor op 170 graden Celsius.

Mix de boter met de suiker tot een smeuïge massa. Voeg daarna de lepel vanille extract toe.

Voeg één voor één de eieren toe en mix heel goed voordat je het volgende ei toevoegt.

Als de eieren zijn opgenomen, mix je nog 5 minuten door.

Meng het bakpoeder en zout door de bloem. Voeg een paar lepels van dit meelmengsel toe 

en mix op een lage stand. Voeg de melk toe en vervolgens de rest van het meelmengsel.

Roer er op het laatst de stukjes (druppels) witte chocolade door. Niet meer mixen.

Vet een (groter) cakeblik in en bekleed met bakpapier. Schep een paar lepels 

van het cakebeslag in de vorm en.... nu komt het

druk de rode hartjes rechtopstaand in het cakebeslag.

Netjes naast elkaar, zodat wanneer je straks de cake aansnijdt, in elk plakje een hartje te zien is.

Verdeel daarna de rest van het beslag naast en over de hartjes heen.

Tot er niks meer van deze verrassing te zien is....

Schuif de surprisecake in de voorverwarmde oven en bak weer in 70 minuten

gaar en goudbruin. 

Je hoeft er deze keer geen prikker in te steken, want dan steek je in de hartjes.

Laat de cake afkoelen in de oven.

En aan de buitenkant lijkt het gewoon een simpele, bijna saaie cake.

Wanneer je goed kijkt zie je net nog wat stukjes witte chocolade zitten,

maar dat is het dan...

Als 'camouflage' maak je daarom een mooie glazuurlaag.

Doe de poedersuiker in een schaaltje en meng met de melk.

Is het te dun, voeg wat suiker toe, is het te dik, voeg dan wat extra melk toe.

Verdeel de glazuurlaag over de cake heen, zodat het eraf druipt.

Strooi hierover de zilveren pareltjes.

Kies een decoratie naar smaak, hartjes zijn ook erg toepasselijk.

Ik legde rondom de cake hartjessnoepjes van glucose....

En klaar!!

Tenminste.... dat zou je denken.

Jongste dochter snapte alleen niet waar die rode cakehartjes gebleven waren,

die ze gisteren op de aanrecht had zien liggen.

Dat was toch voor de decoratie? Had iemand die stiekem opgegeten?

Maar het is geen gewone cake!

De echte 'surprise' zit hem natuurlijk aan de binnenkant.

Zo gauw je de cake aansnijdt wordt deze zichtbaar!

Yes! De hartjes komen in elk plakje cake tevoorschijn!

Deze redvelvet cakehartjes zijn gewoon twee keer gebakken!

Tip: snijd de cake pas aan, als het glazuur hard geworden is....

De grootste verrassing is de smaak:

Deze cake ziet er niet alleen als een plaatje uit, ze smaakt overheerlijk!

Ik ben helemaal tevreden!

En de liefde van mijn leven, die ik deze maand 25 jaar geleden voor het eerst ontmoette, 

vindt het niets erg dat ik hem een dag te vroeg verras met deze mooie Valentijnssurprisecake!

Variaties:

• voor een friszure cake roer je  rood diepvriesfruit - in kleine stukjes gesneden - door het cakebeslag van de tweede cake heen (of vruchtjes uit de rumtopf of uit een andere spannende fles)
• voeg rode kleurstof aan het glazuur toe 
• laat het glazuur weg en maak een (witte) chocoladesaus die je over de cake laat drippen.....

Broodpudding van mueslibrood

Hoewel de naam anders doet vermoeden is een punt van deze broodpudding ook heerlijk bij de thee of  koffie.

En hóe leuk, het hoofdbestanddeel is oud brood. Je voegt maar een paar ingrediënten toe: even weken, bakken en klaar!

Natuurlijk gooi je oud brood niet weg! 

En in deze broodpudding past letterlijk elke leftover van brood.

Of het nu een stuk croissant, een kapje volkorenbrood of een paar boterhammen is,

verwerk het in deze broodpudding!

Ik maakte vandaag een broodpudding met mueslibrood.

Er liggen nog zo'n vijf(!) mueslibroden - een keer gekregen - in mijn bovenste diepvrieslade. 

Bij sommige broden is de zak gescheurd, waardoor het brood uitgedroogd is. 

Deze ga ik gebruiken voor mijn broodpudding.

Onder dit recept staan allerlei variaties, waardoor je - met of zonder mueslibrood- alle kanten op kan.

Broodpudding van mueslibrood

Ingrediënten:

• 400 g oud mueslibrood
• 5 dl sojamelk
• 200 g rietsuiker 
• 3 eieren
• 1 vanillestokje
• 1 el (wijnsteen) bakpoeder
• wat boter

Hoe maak ik het klaar:

Neem het oude brood en snijd het in gelijke stukken. Doe de sojamelk in een pannetje, samen met de suiker en verwarm. Roer goed zodat de suiker oplost in de melk. Het hoeft niet te koken.

Giet de zoete melk over de broodblokjes. Doordat de melk warm is, neemt het brood het beter op. 

Laat  ongeveer een half uur weken.

Verwarm de oven voor op 200° Celsius

Vet een springvorm van 22 cm in met wat boter en bekleed de bodem met een stuk bakpapier.

Mix het broodmengsel met de staafmixer zo fijn of grof als je zelf wilt. 

Ik zorgde ervoor dat er wat stukjes in blijven, de noten en rozijnen mogen heel blijven.

Snijd het vanillestokje open en schraap het merg eruit boven het broodmengsel. 

Gooi het vanillestokje  niet weg, maar maak er vanillesuiker (klik) of vanille-extract van.(klik)

Kluts de eieren in een aparte kom goed door elkaar. Voeg de eieren toe  aan het broodmengsel

en roer tot slot het bakpoeder erdoor.

Schep het mengsel in de ingevette springvorm en schuif deze in de voorverwarmde oven.

Bak de broodpudding in 45 minuten gaar.

De bovenkant moet knapperig aanvoelen, de binnenkant mag nog wat zacht zijn.

Bij het afkoelen wordt de pudding vanzelf wat steviger.

Serveersuggesties:

• Snijd in punten, lekker bij een kopje thee of koffie, met of zonder slagroom
• Snijd in punten en serveer met een bolletje vanille-ijs en een toefje slagroom als dessert
• Snijd plakken en stapel op: één plakje broodpudding, bolletje kaneelijs, plakje broodpudding
• Geef er vers gemaakte appelmoes bij, warm nog even op en serveer als ontbijtgerecht èn voor een meer zomerse variatie: serveer met vers tuinfruit zoals frambozen, bessen etc.

Variaties:

• Neem gewoon restjes (volkoren) brood, week 100 g rozijnen een half uurtje in rum, Cointreau of water en voeg toe samen met een appel in stukjes en 50 g amandelspijs.
• Snijd één of twee appels in stukjes en roer ze door het mengsel, samen met een theelepel kaneel
• Hak pure chocolade in stukjes en roer deze door de broodpudding
• Versier de broodpudding'taart' met een laag glazuur van eiwit en poedersuiker

Met alleen wat poedersuiker erover kan ik mooi mijn volgende baksel aankondigen.

Dit jaar ga ik iets speciaals bakken voor Valentijnsdag.

Dus blijf kijken en meelezen deze week.... 

Vogeltulband

Hoewel het vogeltelweekend officieel geweest is, telde ik vanmorgen nog graag even door.

Twee pimpelmezen, twee koolmeesjes, ons eigen roodborstje, een winterkoninkje, een merelvrouwtje,

en later op de ochtend een merelmannetje.....

Ze vertelden het vast aan elkaar door, dáár in die tuin is lekker eten te vinden voor ons, tjilp....

En jawel, later in de middag kwam er ook een houtduif en een ekster op bezoek.

Ik had niet alleen zelfgemaakte mezenbollen her en der hangen, 

 op tafel stond ook een grote vogeltulband te prijken.

En ondergesneeuwd of niet, dáár kwamen de vogels maar wat graag op af.

Heerlijk voor de wat minder acrobatische vogeltjes die ook wel wat extra's kunnen gebruiken 

nu hun gebruikelijke eten onder een dikke laag sneeuw verstopt zit....

Wat heb je nodig om tuinvogels maximaal te verwennen?

Vogeltulband

Wat heb je nodig:

• 1 kilo strooivoer voor tuinvogels
• 1 kilo vast frituurvet of kokosolie
• handje rozijnen
• 1 appel 
• siliconen tulbandbakvorm
• doppinda's 
• broodkorstje van één of twee dagen oud
• kaaskorstjes zonder plastic

Hoe maak ik het:

Smelt het vet in een grote pan op middelhoog vuur.

Snijd de appel - het mag best een appel met een  bruin plekje zijn - in kleine stukjes.

Voeg al het vogelzaad, de rozijn en de in stukjes gesneden appel aan het warme vet toe en roer goed door.

Giet het nog hete mengsel in de siliconen bakvorm: voorzichtig, die kun je niet meer optillen.

Zet de vorm (op een snijplank ofzo) in de koelkast en laat een paar uur afkoelen tot het vet gestold is.

Draai de tulband om op een bord. Schik er wat doppinda's langs, leg er eventueel nog wat rozijntjes op.

Maak kleine stukjes van het broodkorstje en van de kaaskorstjes en strooi deze over de tulband.

En dan.... zet buiten en geniet van het uitzicht.

Wat een super leuk resultaat!

Echt een feest voor het oog en voor hongerige vogelmaagjes....

Als de vogels het eenmaal gevonden hebben, komen er steeds meer op bezoek.

En dát is de bedoeling!

Taart hoort bij een feestje, laat het één groot tuinvogelfeest worden.

Mezenbollen en andere mezenhapjes

Yeah!! De echte winter is hier, compleet met een dik pak sneeuw!

Wij hebben ons er op voorbereid: extra boodschappen in huis gehaald, mijn warmste winterjas van zolder gehaald, dikke truien gewassen, slee en snowboats tevoorschijn gehaald en extra kachelhout in huis gehaald..... Wij kunnen er tegen.

Maar hoe doen de vogels dat eigenlijk, zich voorbereiden en overleven bij deze strenge temperaturen?

Nou, die kunnen wel wat hulp gebruiken.

Vliegjes en mugjes vliegen niet meer, de grond is bevroren, bladeren en bomen zitten

 onder een dikke laag sneeuw...

Wij gaan de vogeltjes verwennen!

Ik kocht wat extra benodigdheden bij de weekboodschappen en dook met jongste dochter de keuken in.

We maakten drie soorten vogelhapjes:

1. eetbare sparappels 
2. mezenbollen in een sinaasappel
3. mezenbollen 

Lees en doe lekker mee....

Eetbare sparappels

Wat heb je nodig:

• vogelpindakaas, zonder zout
• zaadjes
• rozijntjes
• grote sparappels met openstaande schubben

Hoe maak ik het:

Sparappels liggen bij ons al binnen bij de houtkachel. Ze zijn namelijk perfect aanmaakmateriaal.  Maar er kan meer: ze zijn ook erg leuk om te vullen met vogelvoer.

Let op dat de sparappels goed droog zijn, want dan staan de schubben wijd open.

Ik maakte twee soorten...

Bindt eerst rondom de bovenste schubben een touwtje. 

De  sparappel smeerde ik vol met vogelpindakaas en daartussenin drukte ik wat zaadjes en rozijntjes.

Het is gewoon een kwestie van aandrukken en volstoppen.

Vervolgens kun je de sparappel aan het touwtje ophangen in de boom, aan de waslijn of langs de schutting. Als de vogeltjes er maar bij kunnen en de muizen liefst niet.

De tweede variatie ontstond eigenlijk spontaan, doordat ik mezenbollen ging maken (zie hieronder) met vast frituurvet en daarin vogelzaad. Na het smelten op het vuur, goot ik het vet naast de  maatbeker

 - waar het eigenlijk in moest komen - op de sparappel, die daar ook lag. 

En dat bleek eigenlijk een goed uit te pakken. Ik drukte er nog wat extra rozijntjes en stukjes appel

bij in het nog warme en vloeibare vet.

 Je kunt het ook bewust doen door in een grote pan het vet samen met een hoeveelheid vogelzaad te verwarmen en er vervolgens de sparappels aan het touwtje in dopen, net zolang tot de schubben en de ruimte daartussen in bedekt zijn met vet en vogelzaad.

Mezenbollen in een sinaasappel

Wat heb je nodig:

• perssinaasappels
• vast frituurvet of kokosolie
• vogelzaad
• rozijntjes
• appelstukjes
• buigzaam ijzerdraadje

Hoe maak ik het:

Pers de sinaasappels uit en drink het sap lekker op.... gezonde vitamientjes voor jezelf.

Bewaar de lege sinaasappelhelften.

Smelt het vaste frituurvet in een pan op het vuur. Voeg in een verhouding van 1 : 1 vogelzaad toe.

Dus bij 250 gram frituurvet voeg je 250 gram vogelzaad toe. Goed doorroeren en mengen.

Giet het warme mengsel uit de pan over in een maatbeker met schenktuit. Laat een beetje afkoelen en giet dan voorzichtig in de halve sinaasappelschillen.

Laat helemaal afkoelen zodat het vet stolt.

Knip nu ijzerdraadjes op de gewenste lengte.

Draai een rondje aan één kant en laat de andere kant lang.

Prik de lange kant door de onderkant van de sinaasappelschil naar boven toe. 

Het halve gedraaide rondje zit onder de schil.

De bovenkant is bedoeld om op te hangen. Als je er een haak of nog een rondje in buigt,  kun je de

 sinaasappelmezenbol daaraan ophangen in een boom, struik of  hekje.

Hier hangen ze vrolijk en kleurrijk in de boom.....

En ook met sneeuw vallen ze goed op.

Nu hopen dat de vogels ze snel vinden.... en het lekker vinden.

Je kunt in plaats van sinaasappels ook halve kokosnoten vullen.

Gewone mezenbollen

Wat heb ik ervoor nodig:

• frituurvet in een blok of kokosolie
• vogelzaad
• koffiebekers, muffinvorm, ijsblokvormpjes of iets dergelijks
• ijzerdraad
• touw

Hoe maak ik het:

Laat het harde vet smelten in een pan en voeg in een verhouding van 1 :  1 vogelzaad toe. Dus op 400 gram vet voeg je 400 gram vogelzaad toe. 

Roer het goed door elkaar. Schenk het in een goed schenkbare kan of maatbeker. Zet vormpjes klaar. Ik gebruikte mijn siliconen muffinvorm.

Neem een stukje ijzerdraad waar je aan beide kanten een rondje of oogje in draait. Zet één kant op de bodem van de vorm en schenk het vet eroverheen.

Zorg dat het ijzerdraad op zijn plek blijft  wanneer je het vet plus vogelvoer in de vorm schenkt. 

Laat de mezenbollen stollen op een koude plek: buiten of in de koelkast.

Haal de bollen of trapeziums of welke vorm dan ook, uit de mal. 

Als dit moeilijk gaat, houd de vorm dan even onder de warme kraan.

Hang de mezenbollen op aan de waslijn, aan boomtakken, struiken of aan een hek.

Hang op aan het oogje aan de uitstekende kant van het ijzerdraad of rijg hier nog een touwtje  door.

Je kunt deze mezenbollen ook gestold in een halve sinaasappel of kokosnoot stoppen.

Als je bijvoorbeeld het ijzerdraadje vergeten bent erdoor heen te doen....

Meestal sluit ik een blog-met-recept af met de wens dat je ervan zult genieten 

of dat het eten je lekker zal smaken.

Dát wensen we nu de vogeltjes toe, zodat  ze na deze strenge winterweek weer vrolijk voor ons

 kunnen zingen en de lente gaan aankondigen......

Groentecrumble

Ik maakte dit heerlijke groentegerecht, verstopt onder een knapperig, ovengebakken laagje en genóót!!

De inspiratie kwam uit mijn wintermoestuin, want kijk eens wat ik daar vond....

Een kleine romanesco! 

Te klein om een hele maaltijd mee te bereiden, maar prima geschikt - zeker qua smaak - 

om te combineren met andere groenten.....

Ik oogst deze stoere winterromanesco net op tijd voor de strenge vorst die komende week verwacht wordt.

Heb je nog nooit romanesco gegeten? Het lijkt op broccoli, alleen lijken de groene bloemknopjes meer op 'torentjes'.

Vervang romanesco - als je die niet kunt vinden - gerust door broccoli.

Groentecrumble

    voor 4 - 5 personen

Ingrediënten:

• 200 g romanesco of broccoli
• 500 g winterwortel
• 2 rode uien
• 200 g tomatenstukjes uit blik
• 1 tomaat
• 4 takjes peterselie
• 2 el olijfolie
• 1 dl ongezoete sojamelk
• 2,5 dl water
• 1 el groentebouillonpasta of 1 groentebouillonblokje
• 50 g boter
• 25 g volkoren tarwemeel
•     voor de crumble
• 175 g volkoren meel
• 100 g boter
• 75 g gemengde, ongeroosterde noten
• 200 g  belegen kaas
• 2 el sesamzaad

Hoe maak ik het klaar:

Maak de uien schoon en snipper ze fijn. Verhit de olie in een pan en fruit de uisnippers 2 minuten.

Was de overige groentes, schil de wortels en snijd ze in plakjes, snijd de romanesco of broccoli in roosjes. Gebruik ook de steel, schil deze en snijd in kleine stukjes. Snijd de tomaat in blokjes. Voeg deze groente toe aan de gefruite ui. Snijd de peterselie fijn en voeg ook toe.

 Laat de groentes tien minuten op een laag vuurtje sudderen. Voeg dan de tomatenstukjes uit blik toe en ook de sojamelk, boter en het meel.

Roer goed door. Voeg  ook het water toe en het bouillonblokje of de bouillonpasta. 

Doe een deksel op de pan, laat aan de kook komen en  en laat de groentes in 10 minuten garen.

Verwarm de oven voor op 200° C.

Maak ondertussen de crumble laag. 

Snijd de roomboter in kleine blokjes, voeg het meel toe.

Kneed met je vingertoppen tot een kruimelig deeg....

Hak de noten fijn en rasp de kaas.

Voeg de noten, het sesamzaad en de geraspte kaas toe.

Kneed dit met droge vingers luchtig door elkaar.

Schep het groentemengsel in een ruime ovenschaal.

Verdeel hierover de crumblelaag.

Schuif de groentecrumble in de voorverwarmde oven.

en bak in ongeveer 20 tot 25 minuten tot de bovenkant een bruin korstje heeft gekregen.

Laat even afkoelen..... serveer!

En geniet!!

Dit verwarmende comfortfood kunnen we maar wat goed gebruiken in deze tijd van het jaar.