donderdag 24 oktober 2024

Moestuin in de nazomer

 Nazomer....   officieel is het al herfst, maar wat is het nog mooi weer.  
In de moestuin is er nog van alles te beleven en te doen:
  • te ontdekken
  • te oogsten
  • te wieden 
  • te zaaien
  • te planten
Dat ik daar genoeg tijd en ruimte voor heb, laat wat te wensen over, maar het is toch tijd voor nieuws uit en over de moestuin.
Laat je inspireren, misschien nog voor dit jaar en anders voor volgend seizoen....
Inspiratie met de veelzijdige venkel, wanneer het beste moment is om pompoenen te oogsten, zaaien voor volgend jaar èn als je iets bijzonders wilt: eten met bloemen.
Lees lekker mee!

Een bijzonder tuinjaar

Twee dingen kwamen ongelukkigerwijs samen dit jaar. Eigenlijk drie...
Ik zou een moestuinsabbatical houden (in een later blog hier mijn reflectie op), mijn moestuin houdt volgend jaar op te bestaan èn.... het was een vre-se-lijk tuinjaar wat het weer betreft: een lang en koud voorjaar. En dan vergeet ik bijna nog de regen te noemen. Een natte zomer, met maar 4 weekjes echt mooi zomerweer. Ik klaag niet, hoor.... het was precies tijdens mijn vakantie in Nederland dat het prachtig weer was.
Maar groente groeide slecht, fruit rijpte slecht en wat er wel groeide werd opgevreten door
 de slakken die enorm gedijen in een vochtig, zeg maar natte habitat.
Ik hoorde mensen die de moestuin alweer wilden opgeven, maar ook zag ik plaatjes van 
een grote en prachtige oogst. Een beetje dubbel.
Daarom niet teveel oogstplaatjes van mij, want het geheel was gewoon minder rooskleurig.
Wat wel heel goed groeide en bloeide was de goudsbloem....
zoals elk jaar eigenlijk!
Met bossen tegelijk. Meestal verzamel ik een deel om te drogen: als thee, voor calendula-
olie of voor in de zalf. Dit jaar hebben we 
de blaadjes heel regelmatig gegeten in 'risotto lo zafferano dei poveri' klik!
Bij gebrek aan groente...  maar lekker is het!

Van de bloemen stappen we even over op een herfstplaatje:
De eerste paddenstoelen groeien op mijn populierenboomstammetjes.
Maar of het de goede zijn??
Het lijkt of er van gegeten is. Het schijnt dat slakken ook paddenstoelen lusten....
In ieder geval moeten deze boomstammen weer verhuizen: 
van de moestuin waar ik weg moet, naar m'n  tuintje-bij-huis.
Ik zet ze maar onder de schaduw van de vijgenboom.... of krijgt de vijg dan ook paddo's?

Wat ook moet verhuizen is de kas... 
Kijk eens wat ik eind oktober nog kan oogsten?
Bijna de laatste komkommer....  er komt er nog eentje ;)

En paprika... ze wordt niet rood. De onrijpe en groene vrucht
is misschien wat minder zoet van smaak, maar prima eetbaar.
En deze plant is echt een wonder, want ze was door de slakken helemaal opgevreten.
Alleen een kaal steeltje stond er nog.... alsof het geënt is, groeide daaruit weer een hele nieuwe plant.
Met dit als gevolg.
En zo'n sterke plant verdient nog een derde leven. Straks gaat ze in een pot en mag ze binnenshuis overwinteren.... Dát kan, want officieel zijn peper- en paprikaplanten meerjarig!


Pompoenen

Wanneer oogst je ze eigenlijk? Daar zijn de meningen wat over verdeeld.
Ik doe het altijd zo...
De belangrijkste indicator om de pompoen te kunnen oogsten, is kijken naar de steelaanzet.
Zolang deze groen en stevig aanvoelt, kan de pompoen nog groeien, ook al gaat het langzaam.
Verleg of draai regelmatig de pompoen om te kijken of de onderkant niet te vochtig is
en gaat rotten of dat slakken zich eraan tegoed doen.
Hier zie je de steel al bruin en slap worden. Deze pompoen is klaar om te oogsten.
Houd de nachttemperatuur goed in de gaten. Pompoenen kunnen absoluut niet tegen nachtvorst.
Oogst ze voor die tijd!
Elke keer denk ik dat ik nu alle pompoenen geteld heb... ik heb er vijf! Oh nee, toch zes...
Uiteindelijk blijken het er zeven! Ze zijn niet groot, maar ze zijn er!!

Veelzijdige venkel

Waarom ik vroeger nooit venkel at, terwijl mijn vader een grote moestuin had, is me een raadsel.
Misschien was het 'onbekend maakt onbemind'. Ik vroeg het even na bij mijn moeder, maar het was eigenlijk gewoon niet te krijgen. Niet als zaad, niet in de winkel als groente. Een soort tijdelijk vergeten groente dus....
Hetzelfde gold voor pastinaak. Die is nu ook weer terug van weggeweest.
Was het niet praktisch klaar te maken? Stond de smaak mensen niet aan?
Venkel is al een oude groente, maar wát moet je er nu mee?
Waarschuwing voor de nu volgende tekst en beelden: hier wordt een verborgen reclameboodschap 
in uitgewerkt voor de knolvenkel. Omdat die zo lekker is... ;) 
Knolvenkel smaakt heerlijk en is veelzijdig te gebruiken. Ze kan rauw in salades, 
gestoofd in een risotto, in een pastagerecht èn in de soep. 
En dan heb ik het alleen nog maar over de knol. Maar er is meer....
In het begin trok ik de knol met wortel en al uit de grond, maar dat is onnodig!
Wanneer je de knol afsnijdt, begint de venkel opnieuw uit te lopen.
Het wordt geen grote venkelknol meer, eerder een aantal kleine venkelknolletjes,
maar alsnog goed te eten. Of te drinken als thee!
En vergeet het loof niet. Ik verzon een lekkere pesto - klik  - en die komt na basilicum op de
tweede plaats hier in huis. Mild en aromatisch van smaak.
Ik heb zelfs zoveel venkelloofpesto gemaakt, dat ik het heb ingevroren.
By the way... ook de venkelknol zit in blokjes gesneden in de vriezer.
Kan ook prima!

Wanneer de venkelknol doorschiet, is er minder groente te oogsten, maar die bloemen...
die zijn ook fantastisch!
Niet alleen om te zien, ook om mee aan de slag te gaan.
De bloemen hebben een sterke, zoete geur en van drie bloemschermen maak ik een lekker drankje.
Samen met korianderzaad en suiker en overgoten met rum maak ik mijn 
eigen versie van Sambuca. Klik!
Lekker drankje, hoor! Proost!

Natuurlijk blijven er ook bloemschermen staan en deze leveren zaad....
venkelzaad. Deels voor volgend jaar en deels voor culiniaire toepassingen in de keuken.

Hóe veelzijdig wil je een groente hebben?! 
Hup! Allemaal aan de venkel.
Had ik al gezegd hóe smaakvol, aromatisch en lekker ze is?!
Hoewel... over smaak valt niet te twisten, natuurlijk ;)
Want mijn moeder eet het nog steeds niet....

Oh ja... wat voor de oogst van venkel geldt, geldt ook voor broccoli. Nooit de plant uit de 
grond trekken, maar altijd de broccoli eruit snijden....
ze groeit dan weer opnieuw aan. 
Op deze fotobom ook Ali, Laila, Jasmijn en Girly... ze moeten zich even laten zien, 
de dames die in de nazomer weer door de hele tuin mogen scharrelen ;)


Zaaien

In oktober kun je nog zaaien. De zogenaamde wintergroentes. 
Mijn toch wel troosteloze poging om de weeuwenteelt nieuw leven in te blazen twee jaar terug,
ga ik niet meer herhalen. Ik zaaide sla, andijvie, bloemkool etc. in augustus/september voor in de kas.
De bedoeling is een vroege oogst te krijgen in april wanneer je de andere teelten pas gaat zaaien.
Maar hoeveel ik ook m'n best deed, de slakken deden de rest.
Ik heb er niets van overgehouden. Dan kun je misschien nog beter bloemkool binnen bij de kachel zaaien als een soort kamerplant. 

Hoewel... ik ga voor de paprika- en gemberplant dit jaar!
Gember is zo'n leuke kamerplant teelt! Heb je (let op: biologische) gember 
die een verdikt, groen knobbeltje heeft zitten op de knol? Dan kun je deze op de grond leggen. 
Ze zal verder uit gaan lopen en je kunt je eigen gember kweken. 
Van oktober tot februari is een goede tijd om gember te planten.
Lees er alles over in dit blog klik!

Dit jaar zaai ik veldsla... een echte wintergroente!
Eerst lekker de grond losmaken, wat houtas - wat ik in overvloed heb en met het komende 
stookseizoen alleen maar aangevuld gaat worden - als bodemverbetermiddel erin strooien en dan  
de veldsla breedwerpig zaaien. Water geven hoeft niet, want het gaat toch regenen.
En slakken eten er niet zoveel van, is mijn ervaring....
Nu rekende ik echter buiten poes Lilly, want die vond de losgewoelde aarde
waar ik deze winterteelt in zaaide, wel erg aantrekkelijk om verder
om te woelen en er haar plasje in te doen.
Weer een extra hindernis. Maar met wat gaas erover komt ook dat goed!

Deze zomer verzamelde ik het zaad van de Oost Indische Kers om er kappertjes van te maken.
In mijn eigen tuin stond deze kleurrijke eetbare bloem nog niet.
Vanaf volgend jaar wel, hoop ik. Want eindelijk zaaide ik ze uit.
De knoflook is ook in oktober te poten. Neem gerust knoflook uit de supermarkt die 
een stuk goedkoper is dan speciale teeltknoflook. Het verschil is in opbrengst niet eens zo groot.
Let er alleen op dat je biologische knoflook gebruikt - die is tenminste niet voorbehandeld met 
een middel tegen uitlopen, wat juist wél de bedoeling is - en dat de knoflook uit Nederland of België komt in plaats van uit China. In hetzelfde (koele) klimaat groeit de knoflook goed!
Nu nog kijken wáár in de tuin de knoflook past.
Zonder moestuin heb ik geen ruimte genoeg....


Oogsten

Mag het? Toch nog even een paar oogstplaatjes?
Ik heb niks voorgezaaid, hoor. Alleen maar plantjes gekocht, dit jaar.....
maar de bloemkool groeit....
en groeit!

De basilicum in de kas ook! Ze staat er als goede buur van de tomaat:
maar ik geniet er culinair van! Lekker in de soep, in de pesto en 
gedroogd als keukenkruid om het jaarrond te gebruiken.
En ondanks dat slakken er dol op zijn, oogstte ik nog genoeg.
Basilicum kan helaas niet tegen kou (lees: onder de 12 graden) dus op tijd oogsten 
- ook in de kas - is belangrijk!
De appels zijn inmiddels geoogst.
Welk ras ze zijn? Daar moet ik het antwoord op schuldig blijven.
We hebben verschillende appelrassen geënt op een onderstam.
Sommige enten sloegen aan, anderen niet.
Zo te zien, zijn deze grote appels goudreinetten.
Ze wogen bijna 500 gram per stuk. Geweldig, hè?!
Ik rekende me rijk, maar helaas.... ze zijn alweer op.
Appelmoes kon ik er niet van maken.

De gojibessen groeien fan-tas-tisch! 
Dit superfood besje hoeft van mij niet zo duur verkocht te worden.
Kom gerust bij me plukken als je in de buurt bent of woont... ik heb meer dan genoeg!
En ze groeien nog tot in december.

De laatste snijbonen waren de beroemde 'vreemde snijbonen'
maar wel leuk om te zien,  niet?
Kronkelig als een slang of als een krulsnoer van zo'n ouderwetse telefoon.



Tuinklusjes te doen....

De hele tuin moet voor 1 januari leeg.... Ik heb nog geen oplossing waar alles mag of kan....
Maar klusjes zien en bedenken, daar ben ik goed in.
Natuurlijk mogen de hardhouten stokken weer opgeborgen. De snijbonen hebben er dit jaar
weer goed tegenaan geklommen.
En naast venkel is dat een groente die nog een half laatje van de diepvries vult.

De kas moet leeg, raampjes schoongemaakt en één kas moet verhuizen...
Tuingereedschap moet schoongemakt worden.
Bemesten....

En kijk: er liep een paard door mijn tuin.... 
Ha, ha... nee hoor! Daar is mijn hek te smal en tuin te klein voor.
Hoe het daar komt?
Uh... opgeraapt. In het zakje wat ik bij me had om walnoten of hazelnoten in het bos
in te verzamelen. Maar die waren al op. Toen nam ik een hoop mest mee
 voor in de tuin. Paardenmest is één van de betere mestsoorten.
Tja, zo kwam ik toch niet met lege handen thuis.

Ik kan nog veel meer schrijven... maar dit blog is al verlaat.
Voor nu zet ik er een punt achter.
Volgende blog alles over mijn tuinplannen voor volgend jaar
en - hopelijk - goed nieuws over een andere moestuin.
Plus de uitgebreide terugblik op een moestuinsabbatical.

Tot later!
Geniet van de herfst :)

vrijdag 18 oktober 2024

Chutney met verse gojibessen

 Wát er allemaal ook minder goed groeit of rijpt dit jaar... mijn gojibessen rijpen met bosjes tegelijk!
Ik heb er zoveel dat ik echt op zoek moet naar vernieuwende ideeën. 
Mijn pot met gedroogde gojibessen is alweer te klein, ik heb al twee keer gojibessensoep gegeten en
 energyballetjes met gojibessen gemaakt. Dit keer maak ik van de verse gojibessen een chutney!
Gojibessen zijn in Nederland ook wel bekend onder de naam boksdoornbessen.
Oorspronkelijk komen ze in China, maar in ons land groeien ze ook super goed en verwilderd
kun je de boksdoorn vinden in hagen, de duinen of op oude muren.
Woon je bij mij in de buurt, kom gerust wat verse gojibessen halen ;)

Een chutney is qua smaak altijd opgebouwd uit de componenten: zoet, zuur en pittig.
Van oorsprong komt chutney uit Pakistan en India, waar hij altijd vers klaar gemaakt wordt 
met wat er maar voor handen is aan groenten of vruchten met een sterke smaak. 
Aan deze vruchtenpureebasis worden kruiden en smaakmakers toegevoegd zoals azijn, 
 gember, mosterdzaad, knoflook, peper en ui. Ook specerijen, zoals koriander en komijn
worden gebruikt.
De chutney smaakt naast scherp ook zoet door toegevoegde suiker, en zuur door azijn.
Een chutney wordt gemaakt door de ingrediënten samen te stampen. 
Daarvoor wordt vaak een stenen vijzel gebruikt. In Europa en Noord-Amerika 
gebruikt men chutneys die langdurig bewaard kunnen worden. Daarom wordt er 
olie, azijn of citroensap toegevoegd, evenals suiker. Zo wordt chutney 
op dezelfde manier houdbaar als jam.
Hier het recept van de chutney die ik maakte met gojibessen uit eigen tuin.




Chutney met verse gojibessen

     voldoende voor 3 - 4 potjes

Ingrediënten:
  • 150 g verse gojibessen (70 g gedroogde gojibes)
  • 700 g rode ui (ong 6 stuks)
  • 2 gedroogde chilipepers
  • 2 el olijfolie
  • 75 g bruine basterdsuiker
  • 4 el balsamico azijn
  • 100 ml bessen- of appelsap
  • 1/2 citroen
  • 5 kruidnagels
  • versgemalen zeezout


Hoe maak ik het klaar:
Was de verse gojibessen en laat staan. Kun je alleen aan gedroogde gojibessen komen,  week ze dan een half uur in het bessensap. 
Pel de rode uien en halveer. Snijd de uien in halve ringen. Snijd de gedroogde peper in hele kleine stukjes en laat de pitjes gerust 
Verhit de olijfolie in een pan en fruit de uiringen met de peper op middelhoog vuur 
tot ze glazig zijn. Voeg de suiker toe en laat een paar minuten karameliseren.
Pers de halve citroen uit. Snijd wat stukken van de citroenschil los
en steek hier de kruidnagels in.
Voeg de azijn, gojibessen, het citroensap en het bessensap toe aan de uien.
Doe ook de stukjes citroenschil met kruidnagel erbij en breng op smaak met zout.
Leg het deksel op de pan en laat 10 minuten zachtjes koken.
Doe het deksel van de pan en laat in 20 minuten nog eens pruttelen tot het 
meeste vocht verdampt is.
Wanneer de uiringen zacht, de besjes opengesprongen en het vocht verdampt is,
is de chutney klaar.
Zorg dat er goed uitgekookte, schoongemaakte potjes klaar staan en doe de kokendhete
chutney in de potjes. Zet ze met het deksel erop (op de kop) weg
en laat afkoelen.
Is het deksel vacuüm getrokken of wijst het lipje van je weckpotje naar 
beneden, dan kun je de chutney buiten de koelkast een jaar bewaren.
Bewaar anders in de koelkast en consumeer binnen drie maanden.


Je kunt chutney serveren bij een broodje kaas, in een pitabroodje, bij een kaasplankje,
een rijstgerecht of een zomerse bbq. 
Ik vind het heerlijk op de borrelplank met wat brie ;)

Nog nooit chutney gegeten? Maak je eigen chutneys voortaan zelf
en geniet van een veelheid aan smaken!

dinsdag 15 oktober 2024

Appel-speltwafels met hazelnootkruim

 Na een ochtendje buiten werken in de tuin, is er niets fijner om binnen weer op te warmen,
Niet voor iedereen is dat vanzelfsprekend in deze wereld. Daarom geniet ik er dankbaar van.
Voor mezelf en oudste-zoon-die-een-vrije-dag-heeft, bakte ik lekker warme wafels! 
Dát gaat er altijd wel in, zeker op een dag dat het buiten best fris is.
Met de wafels haalde ik alsnog buiten naar binnen: appels uit de tuin en 
als topping hazelnootkruim, van zelf geraapte hazelnootjes.
Mjummm...

En het bakken van wafels is niet zo moeilijk, hoor.
Waar verwen jij jezelf mee, deze tijd van het jaar?


Appelspeltwafels met hazelnootkruim

       voor 8 wafels

Ingrediënten:

  • 225 g speltmeel
  • 15 g bakpoeder
  • flinke snuf zeezout
  • 2 el vanillesuiker
  • 2 dl haver- of sojamelk
  • 175 g boter
  • 4 eieren
  • 100 g appel

Hoe maak ik het:
Werk met ingrediënten op kamertemperatuur.
Doe de droge ingrediënten in een ruime kom, roer goed door en maak een kuiltje in het midden.
Doe de roomboter in een steelpannetje en laat smelten op laag vuur.
Breek een ei in het kuiltje en 
roer vanuit het midden los. Doe hetzelfde met de andere eieren. 
Voeg onder voortdurend roeren de plantaardige melk scheut voor scheut toe.
Voeg de gesmolten roomboter vanuit het midden toe en roer krachtig door.
Verwarm het wafelijzer voor op de hoogste stand. Dat duurt ongeveer 5 minuten. 
Schil de appel en snijd in blokjes van een vierkante centimeter.
Roer de blokjes door het beslag.
Heb je teveel appelblokjes? Bewaar voor in een appelflap
of maak er appelazijn van....
Omdat het beslag veel boter bevat is invetten van het ijzer niet nodig.
Schep telkens een soeplepel beslag in het wafelijzer en verdeel. 
Het bakken doe ik met mijn ijzer  op de middelste stand. 
De wafels zijn in 5 minuten gaar en goudbruin.

Kraak - terwijl de wafels bakken - de hazelnoten en maal ze in een 
notenhakselaar tot grove kruimels.
Dit is (nog) geen nougatine, het recept daarvoor volgt binnenkort(...)

Verdeel poedersuiker of ahornsiroop naar smaak over de warme, 
versgebakken wafel en bestrooi met de hazelnootkruim.

Of het door het speltmeel of de eieren komt, weet ik niet, maar
de wafels kleuren prachtig bruin.
En lekker dát ze zijn!
Hier word je blij en warm van en dat mag wel, deze herfst!


Tips:
  • Je kunt wafels het beste gelijk warm vanuit het ijzer eten. Wil je ze toch even bewaren? Doe dit dan in een oven op 100 graden, niet langer dan een half uur. 
  • Mijn moeder bakte wafels altijd met verse gist. Gebruik 15 g verse gist ipv het bakpoeder en laat het beslag 30 tot 45 minuten rijzen op een warme plaats. De wafels worden luchtiger en dikker
  • Wafels kun je invriezen, ze blijven dan zo'n 3 maanden goed. Wedden dat je ze zo lang niet laat liggen? Ontdooi en warm weer even op in de oven.


Geniet van heerlijke, versgebakken wafels en heb het goed!



zondag 13 oktober 2024

Hoofdpijnzalf

Waar krijg jij een zwaar hoofd van?
Je druk maken? Zorgen? Stress? Af en toe kunnen we 't  niet laten, hè?!
Helemaal frustrerend als iemand dan zegt: "Maak je toch niet zo druk!"
Arrghh... alsof dát helpt!

Wat wel helpt is deze hoofdpijnzalf!
Ik maakte een verfrissende zalf met pepermunt tegen hoofdpijn!
Neemt die zorgen weg en maakt die je hoofd leeg?
Was dat maar waar! Daar helpt een zalfje smeren niet tegen.... 
Daar moet je zelf mee aan de slag.

Wel is deze zalf fijn om te gebruiken en geeft ze snel verlichting bij een zwaar hoofd.
Altijd fijn om onder handbereik te hebben, toch?!


Hoofdpijnzalf

       voldoende voor 1 zalfpotje

Benodigdheden:
  • 30 ml sesamolie
  • 30 ml amandelolie
  • 7,5 g bijenwas
  • 4 druppels vitamine E olie
  • 10 druppels etherische olie pepermunt
  • 5 druppels etherische olie eucalyptus


Hoe maak ik het klaar:
Meng de beide olieën. Ik heb gekozen voor sesamolie omdat deze snel in de huid trekt en amandelolie omdat deze voedend en verzorgend is voor de gevoelige huid. 
Je kunt ook kiezen voor een andere olie of olieblend. Meer info over olieën vind je hier!
Doe de olie in een schaaltje. Voeg de bijenwas toe. Bij mij ziet de bijenwas er uit als grof geraspte Parmezaan, meestal koop je korrels of pastilles. Deze bijenwas is van mijn eigen bijen. 
Ik mag dan een imker zonder bijen zijn, ik zit nog niet zonder was! 
Van een groot blok was hakte ik wat snippers af. 
Doe de bijenwas bij de olie in het schaaltje en verwarm au-bain-marie of
verwarm het in een stoompan, wat ik hier doe.
Roer regelmatig zodat de was volledig smelt.
Haal de vloeibare zalf van de warmtebron en laat een paar minuten afkoelen.
Voeg de vitamine E-olie toe en roer goed door. 
Voeg daarna de druppels etherische olie toe.
Vermeng goed en doe de - al licht stollende - zalf in een 
brandschoon, gereedstaand zalfpotje.
Druk aan en strijk glad
en als de zalf volledig is afgekoeld, draai je het deksel erop.
Bewaar in je medicijnkastje, je handtas of waar je het makkelijk kunt pakken.
Voel je een lichte hoofdpijn opkomen, masseer de zalf dan zachtjes in op je slapen.
Trek ook een streep over je voorhoofd en als je dat
fijn vindt, masseer de zalf in je nek.

Deze zalf mag je zo vaak gebruiken als je wilt.
Geschikt voor kinderen vanaf 8 jaar.
Interessant weetje: de pure pepermuntolie in deze zalf heeft me enorm geholpen 
toen ik long covid had, waarbij ik elke dag wel overprikkeld
raakte. Dit uitte zich in hoofdpijn, vermoeidheid en zelfs duizelingen.
Heel regelmatig rook ik aan de pepermuntolie of druppelde dit op m'n slapen.
Pepermuntolie gaf me ook sneller mijn geur en smaak terug.

Voor mij een belangrijke geur en nu gevangen in een mooie zalf.
Hoop dat het jou ook helpt....


donderdag 10 oktober 2024

100% puur, suikervrij snoep: appelfruitleer!

 Met appels kun je oneindig veel doen. Je kunt er sap, moes, thee, azijn of stroop van maken,
je kunt appels in cake, koekjes, taart of flap bakken
Dit jaar bedacht ik om er fruitleer van te maken.
 Heb je nog nooit fruitleer gegeten? Dát wordt de hoogste tijd...
Fruitleer wordt ook wel fruitleder, fruit leather, fruitgums, fruit roll enz genoemd. 
In Nederland is er geen gangbare naam voor fruitleer. Maar omdat de oorspronkelijke naam 
van het Engelse 'fruit leather' komt, is de Nederlandse vertaling 'fruitleer' geworden.
De naam 'leather' komt doordat fruitleer nog plakkerig mag aanvoelen na het drogen.
Fruit leer is een plak gedroogd, vooraf fijngemaakt fruit.  Dit kan bestaan uit één soort fruit, 
maar ook uit een combi. 
 Al eeuwenlang is dit in verschillende culturen een geweldige manier om fruit te verwerken
 tot een lang houdbaar product.
Een product om je vingers bij af te likken en super verantwoord. 
Voor je kindje, maar ook voor jezelf.
Wil je het bewaren, dan neemt het weinig plek in en voor een traktatie is het ook een super idee!

Het maken is niet zo moeilijk, het drogen kost wat tijd en het is dan ook het meest handig
 als je een voedseldroger of dehydrator hebt.



Appelfruitleer

   
Ingrediënten:
  • 600 g appels
  • 1/2 citroen
  • 3 tl kaneel
  • 2 bananen

Bereidingswijze:
Dit recept is losjes gebaseerd op de verse appelmoes die ik eerder als ontbijtgerechtje maakte (klik)
En eigenlijk is dit het ook: je maakt stevige, verse appelmoes en laat dit drogen.
Laten we bij het begin beginnen.
Was de appels. Bij mij kwamen reuze appels uit de tuin. Eén appel woog zelfs een halve kilo. Maar m'n wildpluk appels wogen 200 gram per 3 stuks. Niet handig om mee te rekenen, vandaar dat ik het gewicht in grammen in plaats van het aantal appels,noem.
Schil de appels en haal de klokhuizen eruit.
Als je langer meeleest, weet je dat ik een hekel heb aan voedsel verspillen of weggooien!
Dus maakte ik van de biologische appels ondertussen thee en appelazijn.
Kijk maar:
Klokhuizen in de pot voor  appelazijn - klik -,
appelschillen bestrooid met kaneel 2 uurtjes drogen in de voedseldroger....
Het kost wat tijd, maar dan heb je niets verspild en je krijgt er gratis en voor niets
twee prachtige producten bij.

Snijd de appels in kleine stukjes en doe in een ruime kom. Pers de citroen uit en 
besprenkel de stukjes met het verse sap. Zo wordt de appel minder snel bruin.
Pel de bananen, snijd in stukken en voeg toe samen met  de kaneel.
Mix fijn met de staafmixer net zo lang tot het een dikke appelmoes is, zónder stukjes!

Prepareer de voedseldrogerbladen of gebruik speciale droogsheets.
Ik ben erg blij met mijn nieuwe voedseldroger, want fruitleer maken is 
hierin goed te doen met de mooie, rechthoekige trays.
Spreid de appelmoes gelijkmatig uit tot ongeveer 1 - 2 mm dik.
Zet in de dehydrator of voedseldroger op 65° C.
Laat 5 tot 7 uur drogen, tot het droog en stevig maar nog wel een beetje sticky en chewy is.

Haal het voorzichtig van de sheets of het bakpapier.
Je kunt rafelige randen bijknippen.
Rol het fruitleer voorzichtig tot rolletjes en bind er een touwtje omheen.
De rolletjes kun je kleiner knippen of je knipt het fruitleer in repen knippen en
 op die manier meenemen of uitdelen.
Heb je geen voedseldroger, je kunt dit ook in de oven laten drogen,
alleen kost een oven meer energie en het drogen duurt lang.
Misschien is de aanschaf van een voedseldroger wel een goed idee!
Je kunt ze al kopen vanaf 30 euro.

Dit moet je eens geprobeerd hebben.
100% natuurlijk, 100% puur en verantwoord lekker snoepen! 


Krijg je de smaak al te pakken?
Laat je inspireren door de volgende fruitleer-ideeën:

Fruitleer van peer


Fruitleer van aardbeien




Fruitleer van lychees en banaan