Koken met peuters

Op de peuterspeelzaal waar ik werk, kozen we dit najaar voor het thema "restaurant ". Om maar bij mijn passie te blijven ;)!
Nadat de peuterspeelzaal omgevormd was tot 'restaurant Jip en Janneke' en er veel geknutseld was.....

.....pannen, koksmutsen, een drankjeskaart, bordjes met pizza, kleurplaten gekleurd, enz. enz......

.....stond er de afgelopen week zélf koken op het 'menu' bij Jip en Janneke. Dinsdag bakten mijn collega's pannenkoeken met de peuters. Woensdag gingen de kindjes samen pizza's bakken en donderdag gingen wij ..... oogstsoep maken: de oogst uit mijn tuin wel te verstaan. En ik maakte er een  groente-tomatensoep van.

Hier het recept, verhaal en tips voor het koken met (een groep) peuters.

Kinderen vinden koken vaak heel leuk! Het is leerzaam en spannend om je eigen eten te verzamelen, te snijden, te koken en te proeven. Eten komt niet uit een pakje, nee..... je moet er wat voor doen. En al je zintuigen gebruiken.

Wist je dat:

• groentes ruiken
• groentes anders voelen
• en natuurlijk anders eruit zien
• je groentes kunt snijden.....
• maar sommigen ook prima kunt knippen
• regenboogwortels oranje, wit of geel zijn
• boontjes eigenlijk 'kusstokjes' heten....

Hier het recept, precies zoals wij de soep hebben bereid.

Recept groente-tomatensoep

Ingrediënten:

1,5 l water

3 groentebouillonblokjes

5 bosuitjes

3 (regenboog)wortels

1 courgette

3-4 stengels bleekselderij

10-12 sperzieboontjes

60 g penne pasta

1 fles tomatensaus (Sugocasa)

Bereidingswijze:

Breng in een grote pan 1 liter water aan de kook. Laat de peuters de bouillonblokjes openmaken en één voor één in de pan doen. Ondertussen kan een ander peutertje met een volwassene roeren.

Peuters knippen boven een bakje de bosuitjes in kleine stukjes. Als dit klaar is, mag het in de pan. Let op dat ze de rand van de hete pan niet raken.

Zorg bijvoorbeeld voor een stevig opstapje.

Ondertussen kunnen de peuters ook helpen met andere groentes te wassen in een vergiet. Laat ze maar voelen wat de verschillen zijn.

Peuters kunnen helpen met boontjes te punten. Op een snijplankje, met een bot mesje, kunnen ze dit best. Vervolgens kun je de hele bonen in stukjes laten knippen, weer boven een bakje.

Ook de courgette moet gesneden worden.

Dit is best lastig.
De hardere groentes zoals wortel en bleekselderij, kun je als volwassene beter zelf snijden.

Snijd alles in kleine stukken en doe het in de kokende bouillon. Na 10 minuten voeg je de (volkoren) pasta toe. Na nog 10 minuten koken voeg je de fles tomatensaus toe. Spoel deze om met (een halve liter) water, wat je ook bij de soep doet. Elke keer kan een peuter, met hulp en begeleiding in de pan roeren.

Na nog 5 minuten, kan de soep geserveerd worden, met een lekkere (volkoren) soepstengel erbij.
Natuurlijk heel goed blazen!!! 

Sommige kinderen vinden het een beetje 'eng' om te eten.
Maar, let eens op!  Het is geen gewone soep.........
De penne zijn eigenlijk net fluitjes. Als je er daar veel van eet, ga je sneller leren fluiten.
De bleekselderijboogjes lijken net bruggetjes. Natuurlijk niet voor grote peuters, maar wel voor kaboutertjes. En de boontjes heten eigenlijk 'kusstokjes'. Je kunt er samen, elk aan één kant van eten en in het midden geef je elkaar een kus..........

Als dat geen speciale soep is!!

Niet alle peuters aten de soep helemaal op, maar eigenlijk vond de juf dat weer niet zo erg.
Ik at hem héérlijk als lunch!!

Variatietips:

• |Ik was vergeten verse kruiden mee te nemen. Als je soep wat langer trekt kun je best alvast een laurierblaadje, wat rozemarijn, tijm, oregano of selderij mee laten trekken.
• Ik vind het heerlijk om er deels een tomatensoep van te maken. Dit kan ook met verse (soep)tomaten òf je laat het juist achterwege.
• Met de 'niet-groente-vulling' kun je enorm variëren. Waarom altijd soepballetjes gebruiken? Hoewel: je hebt ook vega-balletjes of je kunt er blokjes oude kaas of feta doorheen roeren. Vermicelli kun je prima vervangen door pasta of rijst. Of voeg eens wat peulvruchten toe. Zo vult je soep meer en is het uitermate geschikt als maaltijdsoep
• Laat kinderen langzaamaan wennen aan soep. Kies eerst voor ingrediënten die jouw peuter echt lekker vindt. Betrek hem bij de voorbereiding!  En pureer de soep. Dat eet wat makkelijker en dan zien kinderen ook niet iets drijven wat ze niet lusten.  ;)

 

 

 

 

  

oogsttijd (3)

Naast opruimen en de tuin al winterklaar maken, is het nog steeds tijd om te oogsten. Het is af en toe gewoon een verrassing wat er nog komt.... maar ik houd wel van verrassingen!



In de vrije natuur heb ik, gewoon midden in de stad, tamme kastanjes gevonden en  'geoogst'.  Het levert nog een gezellig praatje op met langslopende buurtbewoners. Maar wat leuk om het gewoon vlakbij huis te vinden! Ik hoef er niet eens voor naar een bos....
De tamme kastanje heeft langwerpige en puntige bladeren. Deze zitten niet aan elkaar vast zoals de bladeren van de 'gewone' kastanje. De bolsters van de tamme kastanje zijn rond en helgroen met overal scherpe stekels. Bij de wilde kastanje zitten er bijna geen stekels aan.

Ik heb heel wat tamme kastanjes geoogst.....
De dikke halfronde kastanjes, met een soort
harig puntje eraan, zijn eetbaar en smaken noot-
achtig.
De platte kastanjes zijn 'loos'.

Een paar kastanjes liggen op mijn herfsttafeltje, de rest bewaar ik in potten. Tot ik ze ga gebruiken.....    wat dat gaat worden is nog even afwachten....
Ik voel me net een eekhoorntje, met dat verschil dat ik weet waar ik mijn wintervoorraad heb opgeslagen.....


En toen zag ik in het langsfietsen opeens ook nog een struik met heel donkerrode, rijpe vlierbessen. Ik dacht dat de tijd van vlierbessen al voorbij is, maar de besjes groeien en rijpen echt onder invloed van zonlicht. Op een rustige middag, ging ik even terug.

   Een mand vol, mooi voor in de sappan. Maar omdat er zelfs nog onrijpe besjes tussen zaten, leverde het me (maar) een halve liter vlierbessensap op. Ach..... het is toch weer mooi meegenomen. En bij de natuurwinkel betaal je ruim 2 euro voor zo'n flesje.
In de winter zal ik beschrijven wat ik nog met dit sap doe.....



En dan heb ik ook mijn KASJE nog.
Ongelofelijk dat er nog een paar komkommers in groeien en dat de tomaten nog zachtjes aan rood kleuren. Ja, volgend jaar krijg ik er een kasje bij op mijn andere tuin. Jippie!! Eigenlijk staat dit kasje, vlakbij mijn huis, niet genoeg in de zon. Vandaar waarschijnlijk mijn late oogst.........











Wist je dat je komkommer ook goed kunt opbakken?!
Vandaag heb ik een kleine, halve komkommer door de noedels gedaan.
Ach wacht, ik schrijf het recept er even bij:

Pittig gebakken noedels met vega-ham, snijbiet en komkommer

Ingrediënten:

300 g mie

4 el olijfolie

1 rode peper

2 teentjes knoflook

1 kleine ui

1cm gemberwortel

200 g vega ham(plakjes)

4 el ketjap manis

300 g snijbiet

120 g komkommer

Bereidingswijze:

Kook de mie volgens de gebruiksaanwijzing. Giet daarna af en spoel er koud water over.

Snipper de ui, de knoflook, de peper en de gember. Deze laatste twee komen bij mij uit de vriezer. Daarin kun je hele pepers goed bewaren en gemberwortel schil ik, snijd ik in kleine, gebruiksklare plakjes en vries ze zo in. Altijd binnen handbereik.

Verhit de olie in een wok en voeg de gesnipperde groentes toe. Na 4 minuten voeg je ham en ketjap toe, bak dit 2 minuten mee. Snijd de komkommer in reepjes en de gewassen snijbiet in hele kleine stukjes. Voeg die daarna toe, samen met de mie.

Lekker snel klaar, want na nog 2 minuten roerbakken:  Eet smakelijk!

  

 

 

 

Afscheid en loze dingen....

Deze week moet ik toch echt afscheid nemen van mijn moestuin, die gekoppeld is aan de wijktuin.
Het principe is simpel, je huurt van april t/m oktober een tuintje (1 m2  voor 1 euro) en in de winter wordt alles omgeploegd (hoef je zelf niet te spitten). Vervolgens wordt het in het voorjaar bemest met o.a. de zelfgemaakte compost. En kun je weer een heel nieuw stukje tuin huren.
Omdat ik als vrijwilliger schooltuinlessen geef, krijg ik mijn tuintje en daarnaast krijg ik ook nog eens zaai- en pootgoed wat de kinderen van groep 5 ook in hun tuintje krijgen. Voor mij een win-win situatie. Super leuk om te doen en oh.... het is zo'n heerlijk plekje, die tuin onderaan de dijk.
Ik kom er, middenin de stad, tot rust.

Maar nu is het dus oktober en betekent het 'afscheid' nemen van de tuin. Wat zo veelbelovend begon in het voorjaar, is nu ontluisterend om te zien. Herfst! Een prachtige tijd, maar het is ook het afsterven van de (eenjarige) planten.  Gelukkig, het is maar voor een half jaar...........

De laatste twee maanden had ik mijn tuintje al niet goed meer bij gehouden. Dus het zag er zó uit:

En dit is de foto na een uurtje hard werken. 

Als verrassing kreeg ik:

• een handje rucola (maakte ik een lekkere lunchsalade mee, met kaas en noten, vriendin vond 'm heerlijk!)
• een bosje radijs  (van de kinderen hun stukje)
• een paar courgettes (genoeg voor een paar lekkere recepten)
• een maaltje sperziebonen
• een paar sierkalebassen

                                                 ... als oogst!

Dank je wel tuin, voor al die heerlijkheden. ....

Loze dingen betekent 'lege' dingen. De tuin is leeg.....


En dit wàs mijn loze hoekje in de keuken. Nu is het verre van loos..... heerlijk goed gevuld! Ik ben bijna klaar voor een lange, strenge winter.....

Die lavendelkrans lag trouwens ook al lang te wachten. Heb ik ook maar eens afgemaakt. Het verdient vast geen schoonheidsprijs,  maar hij krijgt een ere plekje aan de muur in de eetkamer. Mijn eerste zelfgemaakte krans: ik vind hem mooi!

Op de muur boven de eettafel hing heel lang een schilderij-aquarium. Maar die moest het veld ruimen, deze herfst. En eindelijk heb ik een nieuwe bestemming gevonden voor deze muur. Zie hier.....
mijn 'moodboard'!

Er stond al een tijdje een stuk gaas tegen de muur. De kinderen dachten dat het voor de bouw van het nieuwe kippenhok zou zijn, maar nee.....
En ja.... je ziet het goed: het loopt een beetje bol, de zijkanten zitten tegen de muur aan, het middengedeelte zit er zo'n 4,5 cm vanaf. Handig om die waxinelichtjes met steker, gewoon op te 'leggen'.
Ik ben weer tevreden met mijn muur!



Enneh....

nog iets leuks. Mijn nieuwe bakvorm van Oetker. Mooi en handig met een glazen bodem en ook leuk voor mijn portemonnee. Bij elkaar gespaard met deels zegeltjes van de Hoogvliet en deels gratis punten. Ken je die actie?  Als je als derde in de rij staat, dan krijg je...... ..... Nu, bij de Hoogvliet krijg je 100 gratis (koop)punten. Ik had er ongemerkt zo al heel wat  bij elkaar gespaard en nu dus deze mooie bakvorm gratis!!!

Wat zal ik er eens als eerste in gaan bakken ???  

 

Wijn maken deel 2

De most staat nu al zo'n weekje in de emmer bij kamertemperatuur. Dit is de zogenaamde open gisting. Ik dek de emmer alleen af met een theedoek, tegen fruitvliegjes. De hele week heb ik enkele keren per dag de most doorgeroerd. De druivenschillen dreven aan de bovenzijde.

Vrijdag heb ik voor het eerst suiker toegevoegd. Volgens de oude gebruiksaanwijzing, mag suiker toevoegen de eerste dagen  nog niet. Suiker is echter wel heel belangrijk omdat dit wordt omgezet in alcohol. Dit weekend was het tijd om de most te gaan zeven en de open gisting om te zetten in een gesloten gisting.

Eerst moest ik de most zeven. Omdat het om ongeveer 9 a 10 liter gaat, was dit nog wel even puzzelen. Ik heb twee metalen vergieten, maar de druiven mogen nu juist niet met metaal in aanraking komen.
En dan moest het ook nog vanuit een brede, grote emmer in een fles met een smalle halsopening geschonken worden.
Gelukkig kreeg ik hulp van manlief en Yo, mijn oudste zoon. Stiekem is hij er heel trots op dat zijn moeder wijn maakt, want iedereen die komt, moet het horen en zien.....

Bij het proces van wijn maken, moet ik heel schoon te werk gaan, dus maakte ik eerst weer water, gemengd met sulfiet en citroenzuur. Hier spoel ik alles mee om en 'ontsmet' ik alle materialen.

Eerst ging de most via het vergiet van mijn slacentrifuge (dat is plastic), met een nieuw stuk kaasdoek erbij, in een andere, grote emmer. Maar deze kaasdoek was te dicht geweven, er kwam bijna niks doorheen. Het moet geen uren duren....
Uiteindelijk vond mijn lief een stuk fijnmazig, wit gaas uit mijn naaimand. Het was eigenlijk het vliegengordijn van de kinderwagen geweest. Dit was goed van structuur. En met aan de randen elastiek, voldeed het prima om de most erdoorheen te zeven in de andere emmer.
Uiteindelijk hield iemand het gaasgordijn vast en met z'n tweeën knepen we vervolgens de most erdoorheen. Resultaat: een mooie, donkerrode vloeistof met onderin nog wat pitjes en één velletje.

Maar dat gaf niet. Met een speciale zeeftrechter, goten we dit sap in de grote, glazen wijnfles van 25 liter.

Dit ging goed, al kan ik niet bedenken hoe ik dit in mijn eentje zou hebben gedaan.

En misschien voor een volgende keer is het handiger als ik het buiten zou doen.
Het spetterde nogal en de vloer en deur(post) zagen naderhand een beetje vlekkerig rood......

De most (of heet het nu anders?), zit in de wijnfles. Deze wordt afgedekt met een rubber kap en daar wordt een waterslot in gezet. Dit is gedeeltelijk gevuld met water en er kan wel wat uit (lucht), maar er kan niets in. En dat is de bedoeling!!

En ja hoor...... na een uurtje, ik zat rustig op de bank, hoorde ik de eerste 'blub'. Wat gezellig! De wijn is de suiker aan het omzetten in alcohol en door dit proces komt er lucht vrij. Dit ontsnapt dus via het waterslot.

Wordt vervolgd......

  

  

Kruidenboter met kinderen maken

Op het programma van de wijktuin-lessen stond deze week 'zelf kruidenboter' maken. Het is heel simpel en goed te doen met een grote groep kinderen.

Kruidenboter maken

Ingrediënten:

• 1 pakje ongezouten roomboter van 250 gram
• 1 teentje knoflook
• diverse kruiden in wisselende samenstelling
  
  verder nodig:
• een schaar (of mesje)
• een vork 
• een plastic schaaltje

Hoe maak je het klaar:

De kinderen namen een half pakje of kuipje roomboter mee. Wij, van de wijktuin, namen verse kruiden mee. Die groeien ook nu nog in overvloed : bieslook, peterselie, tijm, knoflookbieslook, etc. Maar eigenlijk kan je alles wat je hebt staan, gebruiken. 

rozemarijn                                                       peterselie en bieslook                                   citroenmelisse

Was de kruiden eerst in een vergiet. 

De kinderen kunnen de kruiden fijn knippen. Per kruid krijgen ze uitleg. Hoeveel heb je nodig, hoe knip je het etc.
Zo neem je van rozemarijn maar een paar naaldjes en heb je lavas of salie dan neem je er een half blaadje van. Van peterselie, selderij en oregano kun je wel drie tot 5 takjes fijnsnijden. Verder kun je tijm, bieslook en citroenmelisse naar smaak gebruiken. 

Na het knippen of snijden, prak je alle kruiden door de boter. Vervolgens kun je het op smaak brengen met zout of peper of een paar druppels citroensap, maar dat hoeft niet. Ik zelf breng de kruidenboter altijd op smaak met een uitgeperst teentje knoflook.

De kinderen, in de leeftijd van 8 en 9 jaar, waren ingespannen bezig en ze vonden het super leuk om te doen. Toen de boter klaar was, mochten ze op een toastje wat proeven.

Het was natuurlijk heel leuk en de juf mocht bij veel kinderen testen, wat ik natuurlijk graag deed.....

Thuis kun je de kruidenboter in de koelkast zo'n 3 tot 4 weken bewaren. Haal het voor gebruik even uit de koelkast en bestrooi evt. met paprikapoeder, voor een mooi effect.

Ik maak mijn kruidenboter altijd zelf en heb meestal wel wat op voorraad staan. Bij de familiebarbeque moet ik altijd een bakje meenemen. Het is zoveel lekkerder dan uit de supermarkt!

Heb je nog geen kruidentuin? Begin met een paar plantjes. Lukt dat niet? In sommige plaatsen groeien kruiden in zogenaamde pluktuinen en pas zag ik dat er gewoon perken met kruiden waren aangelegd in een nieuw park middenin de stad. Als je verse kruiden koopt, kun je ook een paar takjes of blaadjes bewaren. Maak daar je eigen kruidenboter van.

Eén risico: je zult het vaker moeten klaarmaken, als je het eenmaal hebt laten proeven aan anderen!

  

Tijm hoestsiroop zelf maken

Nu het herfst is, de blaadjes kleuren, het kouder wordt en iedereen weer gaat snotteren en hoesten, is een lekkere en goede hoestsiroop onmisbaar in je (medicijn)kastje. Van alle dingen die ik vorig jaar maakte, vinden mijn kinderen de hoestsiroop toch wel het allerlekkerst. Dus een beetje hoesten is  niet zo erg!

Hoestsiroop is echt lonend om zelf te maken! Een simpele hoestsiroop van bijvoorbeeld Kruidvat eigen merk, kost toch al gauw zo'n 5 euro voor een flesje. En dit is zó gemakkelijk te doen, dat ik het graag met je deel.

Ik maakte vandaag een voorraadje Tijmsiroop. 

Tijm is verzachtend voor je keel, werkt slijmoplossend bij hoest en versterkt de longen. 

Dit komt omdat het de etherische olie 'thymol' bevat, wat een ontsmettingsmiddel is met antibacteriële eigenschappen.

Kortom: pluk tijm uit je kruidentuin of koop een vers bosje op de markt. Vooral in september is de geur het meest aromatisch, maar je kunt tijmsiroop eigenlijk het hele jaar door maken.

Tijm hoestsiroop

Ingrediënten:

• tijm
• water
• rietsuiker

Hoe maak ik het klaar:

Het lijkt dat ik vergeten ben de hoeveelheden bij de ingrediënten te zetten, maar dat heb ik expres gedaan. Pluk eerst de tijm, zoveel als je kunt.

Weeg de tijm, was ze onder stromend water en weeg af.

Neem dan acht keer zoveel water en doe dit samen met de tijm in een pan.

Breng aan de kook en kook gedurende 10 minuten door.

Je hele keuken geurt heerlijk naar tijm, dat kan ik je verzekeren. Wanneer je erg snotterig bent, ga dan met je hoofd boven de pan hangen en je hebt gelijk je stoomkuurtje gehad.

Giet het hete mengsel door een zeef met daarin een kaasdoek en filter alle blaadjes en takjes eruit.

Voeg vervolgens de rietsuiker toe en neem hiervoor twee keer zoveel als de eerder gewogen tijm.

Breng het mengsel al roerend aan de kook. De suiker lost goed op en de hoestsiroop gaat indikken.

Laat het nog 15 minuten zachtjes doorkoken.

Let op! Wanneer de siroop afkoelt wordt het altijd nog wat dikker.

De siroop mag wat stroperig worden, maar een dunne siroop is ook prima te gebruiken.

Giet de siroop gelijk in goed schoongemaakte flesjes.

Rekenvoorbeeldje:

Ik had 140 g  tijm, voegde (afgerond) 1,2 liter water toe en vervolgens 280 gram suiker.

Het is belangrijk om schoon te werken, zeker als je dingen langere tijd wilt bewaren. 

Suiker heeft een conserverende werking. Deze hoestsiroop is in de koelkast (of een koele kelder) ongeveer een jaar houdbaar. En dat zonder schadelijke toevoegingen!

                     

Ik krijg nog eens een flesjes-tic. Maar deze zijn echt toepasselijk en té leuk, niet?!

wijn maken deel 1

Na een paar dagen uitstel, is het nu echt de hoogste tijd om mijn druivenoogst  te verwerken,  beter gezegd: de uitdaging aan te gaan om er wijn van te maken.

Nou ja, dat is gemakkelijk gezegd, maar is een lang proces.

Met veel stapjes die je nauwkeurig moet uitvoeren, wil de wijn  niet te zuur of te zoet worden, te veel of te weinig alcohol bevatten, of gewoon azijn worden.

Dus volg ik maar braaf de instructies op.

 

Heel erg leuk: ik heb een inspirerende vrouw bij mij in de buurt ontmoet.

Zij maakt dus wijn en is ontzettend creatief op allerlei vlak. Van haar krijg ik allerlei tips, krijg ik zelfs de eerste noodzakelijke spullen, zoals een zakje met 'pecto-enzyme'. Joost mag weten, wat dat precies is en waar het goed voor is. Daar verdiep ik me nog wel een keertje in.

Maar het is heerlijk als iemand je tips geeft en ook kan laten zien, hoe dingen werken of eruit zien.

 

Eerst begon ik de emmer(s) schoon te maken met een mengsel van sulfiet en citroenzuur.  Zo...  wat ruikt dat spul vréémd!

Daarna de druiven goed afspoelen en zonder steeltjes in de emmer doen.   De steeltjes bevatten nl. veel tannine en dat is niet goed voor in de wijn. 

 

 

Vervolgens ben ik de druiven gaan persen. Eigenlijk wilde ik dit graag met blote voeten doen, de emmer is er groot genoeg voor. Maar laat ik het eerst maar eens volgens de 'veilige' regels doen. Bovendien is 'verse nagellak' misschien niet bevorderlijk voor de smaak van wijn......

 

Mijn lief had beloofd me te helpen en eerlijk is eerlijk: hij had al geholpen met het plukken van de druiven. Nu hielp hij op zijn vakgebied met het maken van een mooie, houten druivenstamper. De druiven mogen niet met metaal in aanraking komen  (......) dus netjes zonder schroef of spijker is dit de stamper..........  

Een oude bezemsteel als stok, gaten erin zodat het sap erdoor heen naar boven kan komen..... En dan alle druiven kneuzen.

Als dit is gedaan, wordt hetgene wat in de emmer zit  'most'  genoemd.

Vervolgens heb ik de emmer met een theedoek en een elastiek afgedekt. Er mag nl geen fruitvliegje bij komen, want die vliegjes kunnen de zgn azijnzuurbacterie overbrengen. En alle werk en dure ingrediënten ten spijt, wordt de wijn dan gewoon azijn.......

 

Bij de most voeg ik pecto-enzyme. Ik heb ongeveer (ben ik natuurlijk vergeten te wegen en af te meten) 10 kg druiven, dus voor het gemak ga ik ook maar uit van ongeveer 10 liter most. Dit is belangrijk voor het toevoegen van de ingrediënten in een bepaalde hoeveelheid.

 

Ik moest ongeveer tegelijkertijd een giststarter gaan maken.

Dit deed ik in een schoongemaakte wijnfles met zelfgemaakt, puur druivensap. Daar voegde ik wat suiker en gistvoedingszout aan toe. Vervolgens nog aangemaakte wijngist. Ik hoop dat ik dit goed heb gedaan, want ik kon niet helemaal wijs uit de 50 jaar oude beschrijving.....

 

Net toen ik dit had gedaan, ging de deurklopper. Daar was de bezorger met de bestelling van 'de Brouwmarkt'.  En toen kreeg ik alle ingrediënten die ik nodig had om de giststarter te maken.

Met dank aan mijn lieve, creatieve buurtvrouw, had ik dat dus net gedaan.....

Deze giststarter moest ik wat verwarmen en goed vermengen en daarna een uur laten rusten.....
Met een aluminiumfolie-tje als dop op de fles. Vervolgens moest ik het een paar keer per uur 'zwenken': rustig draaiend mengen. En daar ging iets fout......
Ik ging weg!
En niet even naar de winkel, nee...... voor de rest van de dag!
Een bezoekje via Marktplaats bracht me ergens in Overijssel om verschillende wijnmaakspullen te kopen en vervolgens gingen we richting Friesland voor een gezellig verjaardagsfeestje.
Pas 's avonds kwamen we weer thuis....

Maar goed, wat ging er fout? Toen ik thuis kwam, lag de aluminiumdop naast de fles. Op de 50 jaar oude werkbeschrijving van 'hoe maak ik wijn' lag een deel van de giststarter, mooi lichtroze van kleur door de mix van druivensap en gist....... en binnenin de fles..... oh vreselijk: zaten zeker 4 fruitvliegjes!
Er zat niks anders op, dan een nieuwe giststarter te maken. Gauw de kinderen op bed en weer aan de slag! Gelukkig had ik nu ingrediënten genoeg.

Ik heb een nieuwe giststarter gemaakt en bleef nog zeker een uur op. Dus na dat uur kon ik de fles rustig wat heen en weer zwenken. Er kwamen belletjes op en het bruiste. Dat ging goed.
Maar toen ik naar bed ging, nam ik voor de zekerheid de fles maar mee naar mijn nachtkastje. Daar stond 'ie buiten bereik van fruitvliegjes en ik kon 's nachts, als het moest, nog even 'zwenken' .
Gek,  ik sliep die nacht niet heel goed. Ik bleef maar dromen over wijn maken......

De volgende middag brak ook de volgende fase aan. De giststarter al roerend toevoegen aan de most. Samen met nog meer gistvoedingszout. Ik kreeg een paar 'hulpjes' die roerden. En ze bleken best trots op dit nieuwe project van hun moeder. Een vriendje die ze op kwam halen, moest gelijk horen dat 'mama zelf wijn gaat maken'.

Nu moet ik de most ongeveer 6 dagen laten staan, onder af en toe roeren. Hij moet afgedekt zijn met een theedoek: de zogenaamde open gisting. 

Wordt vervolgd...........



 

 

 

 De wijnflessen met waterslot: 2 van 10 liter en 1 van 20 liter,
gekocht via Marktplaats...
Ik kan voorlopig vooruit!